از مجموعهٔ مهر شیخ انس العمادی · درس 11 از 44

ختم مرتل | به قرائت شیخ انس العمادی | سوره سبأ

◉ 201 بازدید ⏱ 15:52 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 ستایش از آنِ الله است، همان که آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ اوست، و در آخرت نیز ستایش از آنِ اوست.
0:12 و اوست حکیم آگاه
0:16 آنچه را که در زمین فرو می‌رود و آنچه را که از آن بیرون می‌آید، و آنچه را که از آسمان فرود می‌آید و آنچه را که در آن بالا می‌رود، می‌داند.
0:27 و اوست بخشاینده آمرزنده
0:30 و کسانی که کفر ورزیدند گفتند: «قیامت به سراغ ما نخواهد آمد»
0:35 بگو: چرا، به پروردگارم سوگند که غیب‌دان، حتماً به سراغتان خواهد آمد.
0:42 هم‌وزن ذره‌ای در آسمان‌ها و در زمین از او پوشیده نمی‌ماند، و کوچک‌تر از آن نیز [پوشیده نمی‌ماند].
0:52 و کوچک‌تر از آن و بزرگ‌تر [از آن]، جز آنکه در کتابی روشن [ثبت] است.
1:01 تا کسانی را که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند پاداش دهد.
1:07 آنان را آمرزش و روزی نیکو خواهد بود.
1:15 و کسانی که در [ابطال] آیات ما شتافتند و خواستند ناتوان‌کننده باشند، برای آنان عذابی از نوع دردناک و سخت خواهد بود.
1:31 و کسانی که دانش به ایشان داده شده، آنچه را از سوی پروردگارت به تو نازل شده حق می‌دانند و به راه آن خداوند شکست‌ناپذیرِ ستوده راهنمایی می‌کند.
1:45 و کافران گفتند: آیا شما را به مردی راهنمایی کنیم که به شما خبر دهد: آن‌گاه که شما کاملاً پراکنده شدید، بی‌گمان در آفرینشی تازه خواهید بود؟
2:03 آیا بر الله دروغی بسته است یا در او جنونی است؟
2:10 [نه] بلکه کسانی که به آخرت ایمان ندارند، در عذاب و گمراهی دور [گرفتار] هستند.
2:18 آیا به آنچه پیش روی و پشت سرشان از آسمان و زمین است، نگاه نکرده‌اند؟
2:27 اگر بخواهیم، زمین را با آنان فرو می‌بریم، یا پاره‌هایی از آسمان را بر ایشان فرو می‌اندازیم.
2:36 بی‌گمان در این [امر] برای هر بنده‌ای که به سوی [الله] بازگردد، نشانه‌ای است.
2:43 و به داوود از جانب خود فضیلتی دادیم: ای کوه‌ها، با او [در تسبیح] هم‌آوازی کنید، و پرندگان [نیز]؛ و آهن را برای او نرم کردیم.
2:58 که زره‌های کامل بساز و حلقه‌ها را در بافت متناسب کن، و کار شایسته کنید؛ بی‌گمان من به آنچه انجام می‌دهید بینایم
3:10 و برای سلیمان باد را [رام کردیم] که بامدادش یک ماه راه [می‌رفت] و شامگاهش یک ماه راه؛ و چشمه‌ی مس را برای او روان ساختیم.
3:20 و از جن کسانی بودند که به فرمان پروردگارش در برابر او کار می‌کردند، و هر کس از ایشان از فرمان ما سرپیچی کند، او را از عذاب آتش فروزان می‌چشانیم.
3:34 آنان برای او آنچه می‌خواست می‌ساختند: محراب‌ها و تمثال‌ها و کاسه‌هایی چون حوض، و دیگ‌های استوار.
3:50 ای خاندان داوود، شکرگزاری کنید؛ و اندکی از بندگان من سپاسگزارند.
3:59 پس چون مرگ را بر او مقرر کردیم، جز جنبنده‌ی زمین که عصای او را می‌خورد، آنان را بر مرگ او آگاه نکرد.
4:19 پس چون [بر زمین] افتاد، جن‌ها آشکار شدند که اگر غیب را می‌دانستند، در عذاب خوارکننده باقی نمی‌ماندند.
4:30 به‌راستی برای قوم سبأ در سرزمینشان نشانه‌ای بود: دو باغ، یکی از راست و دیگری از چپ
4:42 از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گویید؛ [این] شهری پاکیزه و پروردگاری آمرزنده است.
4:53 پس روی گرداندند، و ما سیل ویران‌کننده‌ی سدّ را بر ایشان فرستادیم، و دو باغ آنان را به دو باغ با میوه‌ی تلخ و درختان شوره‌گز و اندکی درخت سدر بدل کردیم.
5:20 این را به سزای کفرشان به ایشان دادیم؛ و آیا جز کفران‌کننده را کیفر می‌دهیم؟
5:28 و میان ایشان و آبادی‌هایی که در آن‌ها برکت نهاده بودیم، آبادی‌های آشکاری قرار دادیم، و سیر [و سفر] را در آن‌ها اندازه‌گیری کردیم.
5:42 شبانه‌روزی در آن‌ها امن‌وامان سفر کنید
5:48 گفتند: پروردگارا، میان سفرهای ما فاصله انداز؛ و به خویشتن ستم کردند، پس ایشان را افسانه‌ها ساختیم و کاملاً پراکنده‌شان کردیم. بی‌گمان در این [امر] برای هر شکیبای سپاسگزاری نشانه‌هایی است.
6:12 و ابلیس گمان خود را درباره‌ی ایشان راست یافت، پس جز گروهی از مؤمنان از او پیروی کردند.
6:22 و او را بر ایشان هیچ تسلطی نبود، مگر برای آنکه بدانیم چه کسی به آخرت ایمان دارد و چه کسی از آن در شک است؛ و پروردگارت بر هر چیزی نگهبان است.
6:44 بگو: کسانی را که جز الله می‌پنداشتید [معبود باشند] بخوانید؛ آنان هم‌وزن ذره‌ای در آسمان‌ها و زمین مالک نیستند، و در [آفرینش] آن‌ها برای ایشان هیچ شرکتی نیست، و از میان آنان هیچ پشتیبانی برای او نیست.
7:11 و شفاعت نزد او سودی نمی‌بخشد، مگر برای کسی که او به وی اجازه دهد؛ تا آنگاه که از دل‌هایشان بیم زدوده شود، گویند: پروردگارتان چه گفت؟ گویند: حق را گفت، و او بلندمرتبه‌ی بزرگ است.
7:31 بگو: چه کسی شما را از آسمان‌ها و زمین روزی می‌دهد؟ بگو: الله. و یقیناً ما یا شما بر هدایت یا در گمراهی آشکار هستیم.
7:46 بگو: «از آنچه ما مرتکب شده‌ایم از شما پرسیده نمی‌شود، و از آنچه شما انجام می‌دهید از ما پرسیده نمی‌شود»
7:55 بگو: پروردگار ما میان ما گرد می‌آورد، سپس میان ما به حق داوری می‌کند، و او داور داناست.
8:04 بگو: آن‌هایی را که شریک او قرار دادید به من بنمایانید؛ نه، بلکه او الله شکست‌ناپذیر حکیم است.
8:17 و تو را جز به‌عنوان بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده برای همهٔ مردم نفرستادیم؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند
8:37 و می‌گویند: این وعده کی است، اگر راست‌گو هستید؟
8:44 بگو: برای شما وعده‌گاه روزی است که نه ساعتی از آن پس می‌افتید و نه پیش می‌افتید.
8:54 و کسانی که کافر شدند گفتند: هرگز به این قرآن و نه به آنچه پیش روی آن است ایمان نخواهیم آورد؛ و اگر ببینی آن‌گاه که ستمکاران نزد پروردگارشان بازداشت شده‌اند،
9:08 بعضی‌شان سخن را به بعضی دیگر بازمی‌گردانند؛ کسانی که ناتوان شمرده شدند به کسانی که تکبر ورزیدند می‌گویند: اگر شما نبودید، ما مؤمنان می‌بودیم.
9:28 کسانی که تکبر ورزیدند به کسانی که ناتوان شمرده شدند گویند: «آیا ما شما را از هدایت بازداشتیم، پس از آنکه به سوی شما آمد؟ بلکه خودتان مجرم بودید»
9:47 و کسانی که ناتوان شمرده شدند به کسانی که تکبر ورزیدند می‌گویند: بلکه شب و روز نیرنگ می‌زدید، آنگاه که به ما فرمان می‌دادید به الله کفر ورزیم و برای او همتایانی قرار دهیم.
10:07 و پشیمانی را پنهان کردند، چون عذاب را دیدند؛ و غل‌ها را بر گردن کافران نهادیم. آیا جز بر آنچه انجام می‌دادند، کیفر داده می‌شوند؟
10:26 و هیچ هشداردهنده‌ای را در هیچ شهری نفرستادیم مگر آنکه ثروتمندانش گفتند: ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌اید، کافریم.
10:38 و گفتند: ما مال و فرزندان بیشتری داریم، و ما عذاب‌شونده نخواهیم بود.
10:47 بگو: پروردگارم روزی را برای هر کس بخواهد گسترده می‌کند و تنگ می‌گیرد، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.
11:05 و نه اموال شما و نه فرزندانتان، چیزی نیستند که شما را نزد ما به مقام قرب برسانند، مگر کسی که ایمان آورد و کار شایسته کرد؛ پس برای آنان پاداش دوچندان به‌سبب آنچه کرده‌اند خواهد بود، و آنان در غرفه‌ها در امان‌اند.
11:34 و کسانی که در آیات ما برای ناتوان ساختن (ما) می‌کوشند، آنان در عذاب احضار شدگانند.
11:44 بگو: پروردگارم روزی را برای هر کس از بندگانش که بخواهد گسترده می‌کند و برای او تنگ می‌گیرد؛ و هر چیزی را که انفاق کنید، او جایگزینش می‌کند، و او بهترین روزی‌دهندگان است.
12:04 و روزی که همه‌شان را گرد می‌آورد، سپس به فرشتگان می‌گوید: آیا اینان شما را می‌پرستیدند؟
12:20 گفتند: تو منزهی؛ تو سرپرست ما هستی نه آنان؛ بلکه آنان جن‌ها را می‌پرستیدند؛ بیشترشان به آنها ایمان داشتند.
12:34 پس امروز برخی از شما برای برخی دیگر نه سودی دارد و نه زیانی؛ و به ستمکاران می‌گوییم: عذاب آتشی را که آن را دروغ می‌پنداشتید، بچشید.
12:53 و هنگامی که آیات روشن ما بر آنان خوانده می‌شود، می‌گویند: این جز مردی نیست که می‌خواهد شما را از آنچه پدرانتان می‌پرستیدند بازدارد؛ و گفتند: این جز دروغی بر ساخته نیست.
13:15 و کافران درباره حق، هنگامی که به سویشان آمد، گفتند: این جز جادوی آشکار نیست.
13:26 و ما به آنان کتاب‌هایی ندادیم که بخوانند، و پیش از تو هشداردهنده‌ای برای آنان نفرستادیم.
13:38 و کسانی که پیش از ایشان بودند، تکذیب کردند؛ و آنان به یک دهم آنچه ما به ایشان داده بودیم نرسیدند، پس پیامبرانم را تکذیب کردند؛ پس انکار من (بر آنان) چگونه بود!
13:51 بگو: من شما را تنها به یک چیز اندرز می‌دهم: آن‌که برای الله، دو‌دو و تک‌تک، برخیزید، سپس بیندیشید که در همنشین شما هیچ دیوانگی نیست؛ او جز هشداردهنده‌ای برای شما در برابر عذابی سخت نیست.
14:17 بگو: هر مزدی را که از شما خواسته باشم، برای خودتان است؛ مزد من جز بر الله نیست، و او بر هر چیزی گواه است.
14:31 بگو: پروردگارم حق را می‌افکند، او دانای پنهان‌هاست.
14:38 بگو: «حق آمد و باطل نه آغاز می‌کند و نه بازمی‌گرداند»
14:46 بگو: اگر گمراه شوم، تنها به زیان خود گمراه شده‌ام؛ و اگر هدایت یابم، به سبب آنچه پروردگارم به من وحی می‌کند؛ به‌راستی او شنواست و نزدیک است.
15:02 و اگر ببینی آنگاه که هراسان می‌شوند، پس گریزی نیست و از جایی نزدیک گرفتار می‌شوند.
15:10 و گویند: «به آن ایمان آوردیم»؛ اما چگونه از جایی دور به آن دست یابند؟
15:21 و پیش‌تر به آن کفر ورزیدند، و از جایی دور به غیب (گمان‌ها) می‌افکنند.
15:32 و میان آنان و آنچه می‌خواهند، حایل افکنده شود، همان‌گونه که با همانندانشان از پیش کردند؛ زیرا آنان در شکی تردیدآور بودند.