از مجموعهٔ مهر شیخ انس العمادی · درس 27 از 44

مهر مناجری شیخ انس العمادی | سوره کهف

◉ 228 بازدید ⏱ 28:34 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 ستایش الله را که این کتاب را بر بنده‌اش فرو فرستاد
0:09 و در آن هیچ کژی قرار نداد
0:12 (کتابی) راست‌گوی، تا (مردم را) از عذابی سخت از سوی او بیم دهد
0:19 و مؤمنان را مژده دهد
0:22 و مؤمنانی را که کارهای شایسته می‌کنند مژده دهد
0:27 که برای آنان پاداشی نیکوست
0:31 که در آن همیشه ماندگارند
0:34 و کسانی را که گفتند: الله فرزندی برگرفته است، بیم دهد
0:41 آنان را به آن هیچ دانشی نیست، و نه برای پدرانشان
0:48 سخنی بزرگ است که از دهان‌هایشان بیرون می‌آید
0:53 جز دروغ نمی‌گویند
0:57 پس گویی تو می‌خواهی از اندوه بر آثار ایشان خود را هلاک کنی
1:02 اگر به این حدیث ایمان نیاورند، از اندوه‌شان
1:07 ما آنچه را بر زمین است، زینتی برای آن قرار دادیم
1:12 تا آنان را بیازماییم که کدامشان نیکوکارترند
1:16 و ما آنچه را بر آن است، زمینی بی‌گیاه و خشک خواهیم کرد
1:24 آیا پنداشتی که اصحاب کهف و رقیم
1:29 از نشانه‌های ما شگفت‌انگیز بودند؟
1:32 آنگاه که آن جوانان به غار پناه بردند
1:35 گفتند: پروردگارا، از نزد خود به ما رحمتی عطا کن
1:41 پروردگارا، از نزد خود به ما رحمتی عطا کن
1:46 و برای ما در کارمان رشدی فراهم آور
1:50 پس بر گوش‌هایشان در غار، سال‌های شمارش‌شده‌ای زدیم
1:56 سپس برانگیختیمشان تا بدانیم کدام‌یک از دو گروه، مدت درنگشان را بهتر شمرده‌اند
2:04 ما خبر آنان را به حق بر تو حکایت می‌کنیم
2:10 آنان جوانانی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند و ما بر هدایتشان افزودیم
2:16 و بر دل‌هایشان استواری بخشیدیم
2:19 آنگاه که برخاستند و گفتند: پروردگار ما، پروردگار آسمان‌ها و زمین است
2:31 هرگز جز او معبودی نمی‌خوانیم
2:35 در آن صورت سخنی بس ناروا گفته‌ایم
2:40 اینان قوم ما هستند که جز او معبودانی گرفته‌اند
2:47 چرا برای آنان بر (پرستش) خود دلیلی آشکار نمی‌آورند؟
2:52 پس کیست ستمکارتر از آن کس که بر الله دروغ بست؟
2:58 و چون از آنان و از آنچه جز الله می‌پرستند کناره گرفتید
3:03 پس به غار پناه برید
3:07 پروردگارتان از رحمت خود بر شما می‌گستراند
3:12 و برای شما در کارتان آسایش و آرامشی فراهم می‌آورد
3:20 و خورشید را می‌بینی که چون برآید، از غارشان به سوی راست متمایل می‌شود
3:27 و چون فرو رود، از سمت چپ به ایشان نمی‌تابد
3:31 و آنان در فضایی از آن (غار) قرار دارند
3:35 این از نشانه‌های الله است
3:38 هر که را الله هدایت کند، او راه‌یافته است
3:42 و هر که را گمراه سازد، برای او یاوری راهنما نخواهی یافت
3:50 و آنان را بیدار می‌پنداری، حال آنکه به خواب‌اند
3:55 و آنان را به سوی راست و سوی چپ می‌گردانیم
4:00 و سگشان دو دست خود را در آستانه (غار) گسترده است
4:07 اگر بر آنان آگاه می‌شدی، با ترس از ایشان روی برمی‌گرداندی
4:12 و از آنان سخت ترسناک می‌شدی
4:16 و همچنین آنان را برانگیختیم تا از یکدیگر بپرسند
4:22 گوینده‌ای از آنان گفت: چقدر درنگ کردید؟
4:27 گفتند: یک روز یا بخشی از یک روز درنگ کردیم
4:32 گفتند: پروردگارتان به آنچه درنگ کرده‌اید داناتر است
4:36 پس یکی از خودتان را با این سکه‌تان به شهر بفرستید
4:47 پس باید بنگرد کدام‌یک خوراکش پاک‌تر است
4:57 و از آن برایتان روزی بیاورد
5:01 و باید با نرمی رفتار کند و هرگز کسی را از (حال) شما آگاه نسازد.
5:09 اگر آنان بر شما دست یابند، سنگسارتان می‌کنند،
5:14 یا شما را به آیین خود بازمی‌گردانند،
5:19 و آن‌گاه هرگز رستگار نخواهید شد.
5:24 و این چنین، (مردم را) از حال ایشان آگاه ساختیم
5:27 تا بدانند که وعدهٔ الله حق است،
5:36 و این‌که قیامت شکی در آن نیست.
5:39 آنگاه که میان خود در کار ایشان به نزاع برخاستند،
5:46 پس گفتند: بر (غار) ایشان بنایی بسازید.
5:50 پروردگارشان به حال ایشان داناتر است
5:53 کسانی که بر کارشان چیره شدند، گفتند:
5:56 قطعاً بر ایشان مسجدی بنا خواهیم کرد
6:01 می‌گویند: (اصحاب کهف) سه نفرند و چهارمین‌شان سگشان است،
6:05 و می‌گویند: پنج نفرند و ششمین‌شان سگشان است،
6:10 (این‌ها) تیرهایی است به سوی غیب
6:13 و می‌گویند: هفت نفرند و هشتمین‌شان سگشان است.
6:19 بگو: پروردگارم به شمارشان داناتر است.
6:22 جز اندکی، آنان را کسی نمی‌داند.
6:26 پس درباره ایشان جز بحثی ظاهری مجادله مکن،
6:31 و از هیچ‌یک از آنان درباره ایشان پرسش مکن.
6:39 و هرگز درباره هیچ چیز مگو: «من فردا آن را انجام خواهم داد»،
6:46 مگر آن‌که الله بخواهد.
6:51 و هرگاه فراموش کردی، پروردگارت را یاد کن.
6:55 و بگو: امید است پروردگارم مرا به راهی نزدیک‌تر به رشد رهنمون شود
6:58 که از این به رشد و راه راست نزدیک‌تر است.
7:02 و در غارشان سیصد سال درنگ کردند و نُه سال بر آن افزودند
7:06 (اصل: و ازدادوا تسعاً)
7:09 بگو: الله به مدت درنگ ایشان داناتر است.
7:13 غیب آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست.
7:16 چه بینا و چه شنواست
7:19 جز او برای ایشان هیچ سرپرستی نیست،
7:25 و او هیچ‌کس را در حکم خود شریک نمی‌گیرد.
7:29 و آنچه از کتاب پروردگارت به تو وحی شده است، تلاوت کن.
7:34 هیچ‌کس سخنان او را دگرگون نمی‌سازد
7:37 و جز او هرگز پناهگاهی نخواهی یافت.
7:42 و خود را با کسانی شکیبا دار که پروردگارشان را صبحگاه و شامگاه می‌خوانند،
7:47 (و) چشمانت را از آنان برمگیر و زینت زندگی دنیا را مخواه
7:51 و چشمانت از ایشان برنگردد،
7:54 (و) زینت زندگی دنیا را بخواهی.
7:58 و از کسی که دلش را از یاد خود غافل ساخته‌ایم، پیروی مکن،
8:02 و از هوای نفس خود پیروی کرده و کارش از حد گذشته است.
8:10 و بگو: حق از سوی پروردگار شماست.
8:13 پس هر که خواهد ایمان آورد و هر که خواهد کفر ورزد.
8:22 ما برای ستمکاران آتشی آماده کرده‌ایم،
8:26 سرادق آن (آتش) آنان را در بر گرفته است
8:29 و اگر فریاد‌خواهی کنند، با آبی چون مس گداخته به فریادشان رسیده می‌شود.
8:35 تا چهره‌ها را بسوزاند
8:37 چه بد نوشیدنی و چه بد آرامگاهی است.
8:42 کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند،
8:47 ما پاداش کسی را که نیکوکاری کرده است ضایع نمی‌کنیم.
8:52 آنان راست باغ‌های جاودان که از زیر (درختان) آن‌ها جویبارها روان است،
9:05 در آن‌جا با دستبندهایی از طلا آراسته می‌شوند،
9:15 و جامه‌هایی سبز از ابریشم نازک و ستبر می‌پوشند.
9:24 و استبرق؛ در حالی که در آن بر تخت‌ها تکیه زده‌اند
9:33 چه پاداش نیکویی و چه جایگاه خوبی است
9:37 و برای آنان مَثَلِ آن دو مرد را بزن
9:41 برای یکی از آن دو، دو باغ از درختان انگور قرار دادیم
9:52 آن دو باغ را با درختان خرما احاطه کرده بودیم.
9:55 و میان آن دو، کشتزارهایی قرار دادیم.
9:59 هر دو باغ میوه‌اش را داد
10:03 و چیزی از آن کم نشد
10:07 و میان آن دو، نهری جاری ساختیم.
10:10 و او را میوه‌ای بود، پس به همراه خود گفت
10:15 او با او گفتگو می‌کند
10:21 من از تو ثروتمندترم و از نظر نفرات نیرومندترم
10:27 و در حالی که به خود ستم کرده بود، وارد باغش شد
10:32 گفت: گمان نمی‌کنم این باغ هرگز نابود شود
10:37 و گمان نمی‌کنم قیامت برپا شود
10:43 و اگر به سوی پروردگارم بازگردانده شوم، قطعاً نیکی‌ای (نزد او) خواهم یافت.
10:48 قطعاً بهتر از آن را به‌عنوان بازگشتگاه خواهم یافت
10:55 همراهش در حالی که با او گفت‌وگو می‌کرد به او گفت
10:59 «آیا به آن کسی که تو را از خاک آفرید، کفر ورزیدی؟»
11:07 سپس از نطفه‌ای، آن‌گاه تو را مردی کامل ساخت
11:18 ولی او الله، پروردگار من است
11:22 و هیچ‌کس را با پروردگارم شریک نمی‌گردانم
11:26 و چرا وقتی وارد باغت شدی نگفتی
11:29 هر چه الله بخواهد [همان می‌شود]؛ هیچ توانی جز به الله نیست
11:36 اگر مرا می‌بینی که از تو مال و فرزند کمتری دارم،
11:43 امید است که پروردگارم به من بهتر از باغ تو عطا کند
11:50 و بر آن از آسمان عذابی حسابشده بفرستد
11:59 پس زمین خشک و لغزنده‌ای می‌شود.
12:03 یا آبش در زمین فرو رود
12:08 پس هرگز نتوانی آن را بازیابی
12:11 و به میوه‌اش احاطه شود
12:13 پس (آن‌کس) بر آنچه در آن (راه) انفاق کرده بود، دست‌هایش را برمی‌گرداند (و پشیمان می‌شود).
12:19 و آن باغ با داربستش فرو ریخته است
12:23 و می‌گوید: ای کاش هیچ‌کس را با پروردگارم شریک نمی‌کردم
12:29 و برای او گروهی نبود که او را یاری کنند
12:35 به جز الله، و او یاری‌شده هم نبود
12:40 آنجا ولایت از آنِ الله حق است.
12:44 آنان همان کسانی‌اند که می‌کوشند، می‌کوشند
12:47 پس ولایت (سرپرستی و فرمان‌روایی) از آنِ الله حق است.
12:50 آن [پاداش] بهتر از نظر ثواب و بهتر از نظر عاقبت است
12:56 و برای آنان مَثَل زندگی دنیا را بزن
13:01 همان‌گونه که آن را از آسمان فرو فرستادیم
13:11 پس گیاه زمین با آن درهم آمیخت
13:17 وحشی‌اش را بادها پراکنده می‌کنند
13:23 و الله بر هر چیزی توانا بوده است
13:28 مال و فرزندان زینت زندگی دنیاست
13:34 باقیات صالحات
13:36 نزد پروردگارت، پاداش بهتر است
13:41 و بهترین آرزو
13:43 و روزی که کوه‌ها را به حرکت درمی‌آوریم
13:45 و زمین را آشکار و برهنه می‌بینی
13:49 و آنان را گرد آوردیم و هیچ‌کس از ایشان را فروگذار نکردیم
13:56 و بر پروردگارت صف‌به‌صف عرضه شوند؛ قطعاً نزد ما آمدید
14:00 همان‌گونه که شما را نخستین بار آفریدیم
14:04 بلکه گمان کردید که ما هرگز برای شما وعده‌گاهی قرار نخواهیم داد.
14:11 و کتاب نهاده می‌شود، پس مجرمان را می‌بینی که از آنچه در آن است هراسان‌اند
14:18 و می‌گویند: ای وای بر ما، این کتاب را چه شده که هیچ کوچک و بزرگی را فروگذار نکرده، مگر آن که آن را برشمرده است
14:34 و آنچه را انجام داده‌اند حاضر یافته‌اند
14:38 و پروردگارت به هیچ‌کس ستم نمی‌کند
14:42 و چون به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید، پس سجده کردند جز ابلیس که از جن بود و از فرمان پروردگارش سرپیچی کرد
14:56 آیا او و فرزندانش را به‌جای من دوستان خود می‌گیرید، با آن‌که آنان دشمن شما هستند؟
15:05 چه بد است برای ستمکاران این جایگزین.
15:08 من آنان را به آفرینش آسمان‌ها و زمین و آفرینش خودشان گواه نگرفتم
15:19 و شما هرگز گمراه‌کنندگان را یاور (و پشتیبان) نمی‌گرفتید.
15:24 و روزی که [الله] می‌فرماید: شریکانم را که می‌پنداشتید بخوانید؛ پس آنان را می‌خوانند، ولی پاسخشان نمی‌دهند، و میان ایشان پرتگاهی هلاک‌کننده قرار می‌دهیم
15:39 و مجرمان آتش را می‌بینند و گمان می‌کنند که در آن افتادنی‌اند و از آن راه گریزی نمی‌یابند
15:56 و به راستی در این قرآن برای مردم از هر گونه مثلی آوردیم، و انسان بیش از هر چیز به جدال پرداز است.
16:10 و چیزی مردم را از ایمان آوردن و طلب آمرزش از پروردگارشان بازنداشت، هنگامی که هدایت به سوی آنان آمد، جز آنکه سنت پیشینیان بر ایشان فرا رسد یا عذاب روبه‌رو به آنان برسد.
16:36 و ما فرستادگان را جز برای مژده‌دهندگان و بیم‌دهندگان نمی‌فرستیم.
16:43 و کسانی که کفر ورزیدند با باطل جدال می‌کنند تا با آن حق را از میان بردارند.
16:50 و آیات مرا و آنچه را که بیم داده شدند، به ریشخند گرفتند.
16:55 و چه کسی ستمکارتر است از آن کس که با آیات پروردگارش یادآوری شود و از آنها روی گرداند و آنچه را دست‌هایش پیش فرستاده فراموش کند؟
17:05 ما بر دل‌های ایشان پرده‌هایی نهادیم تا آن را نفهمند، و در گوش‌هایشان سنگینی قرار دادیم.
17:15 و اگر ایشان را به سوی هدایت فرا خوانی، هرگز هدایت نخواهند یافت.
17:22 و پروردگار تو آمرزنده و صاحب رحمت است.
17:26 اگر الله ایشان را به سزای آنچه کسب کرده‌اند مؤاخذه می‌کرد، عذاب را برایشان شتاب می‌داد.
17:33 بلکه برای ایشان وعده‌گاهی است که جز آن پناهگاهی نخواهند یافت.
17:41 و آن شهرها را چون ستم کردند، هلاک کردیم، و برای هلاکتشان وعده‌گاهی قرار دادیم.
17:50 آنگاه که موسی به جوان خود گفت: دست برنمی‌دارم تا به محل به هم رسیدن دو دریا برسم، یا سال‌های بسیار راه بپیمایم.
17:59 چون به محل به هم رسیدن آن دو رسیدند، ماهی خود را فراموش کردند و آن ماهی راه خود را در دریا به صورت تونلی گرفت.
18:12 چون از آنجا گذشتند، به جوان خود گفت: غذای ما را بیاور که از این سفرمان به سختی رنج بردیم.
18:27 گفت: آیا دیدی هنگامی که به سنگ پناه بردیم، من ماهی را فراموش کردم، و جز شیطان کسی مرا از یادآوری آن باز نداشت.
18:43 و راه خود را به شگفتی در دریا گرفت.
18:47 گفت: این همان است که می‌جستیم؛ پس با پی‌جویی آثار خود بازگشتند.
18:56 پس بنده‌ای از بندگان ما را یافتند که به او رحمتی از نزد خود داده بودیم و از جانب خود دانشی به او آموخته بودیم.
19:15 موسی به او گفت: آیا تو را پیروی کنم تا از آنچه به تو آموخته شده، به من هدایت و رشد بیاموزی؟
19:23 گفت: تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی.
19:29 و چگونه بر چیزی که به آن احاطه علمی نداری شکیبایی می‌کنی؟
19:34 گفت: اگر الله بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ فرمانی تو را نافرمانی نمی‌کنم.
19:44 گفت: اگر مرا پیروی می‌کنی، از چیزی از من نپرس تا خودم از آن برای تو یادآوری کنم.
19:53 پس راه افتاد تا این‌که هر دو سوار کشتی شدند؛ آنگاه (خضر) آن را سوراخ کرد.
19:59 گفت: آیا آن را سوراخ کردی تا سرنشینانش را غرق کنی؟ به راستی کار بسیار ناپسندی کردی.
20:06 گفت: آیا نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟
20:13 گفت: مرا به آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن و در کارم بر من سخت مگیر.
20:20 پس روان شدند تا آنکه به نوجوانی رسیدند و او را کشت. گفت: آیا انسانی پاک را بی‌آنکه کسی را کشته باشد کشتی؟ به راستی کار زشتی کردی.
20:40 گفت: آیا نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟
20:48 گفت: اگر بعد از این از چیزی از تو پرسیدم، با من همراهی مکن؛ از جانب من عذر به کمال رسید.
21:01 پس راه افتادند تا آنکه به اهل شهری رسیدند و از اهل آن (شهر) غذا خواستند، اما از پذیرایی از آن دو امتناع ورزیدند. در آنجا دیواری یافتند که می‌خواست فرو ریزد، پس (خضر) آن را برپا داشت.
21:21 گفت: اگر می‌خواستی، برای آن مزدی می‌گرفتی.
21:26 گفت: این جدایی میان من و تو است؛ به زودی تو را از تفسیر آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی آگاه خواهم کرد.
21:36 اما کشتی، از آن بینوایانی بود که در دریا کار می‌کردند؛ پس خواستم آن را معیوب کنم، و پشت سرشان پادشاهی بود که هر کشتی را به زور می‌گرفت.
21:55 و اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند و ترسیدیم که او آنان را به طغیان و کفر وادارد. پس خواستیم که پروردگارشان به جای او فرزندی بهتر از او که پاک‌تر و مهربان‌تر باشد به آنان عطا کند.
22:14 و اما دیوار، از آن دو نوجوان یتیم در شهر بود و زیر آن گنجی از آنِ ایشان بود، و پدرشان مردی شایسته بود؛ پس پروردگار تو خواست که آن دو به رشد کامل خود برسند و گنج خود را بیرون آورند، این رحمتی از جانب پروردگار تو بود.
22:44 و من آن را از روی رأی خود انجام ندادم. این است تأویل آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی. و از تو درباره ذوالقرنین می‌پرسند.
22:58 بگو: به زودی از او یادی برای شما خواهم خواند.
23:03 ما او را در زمین تمکین دادیم و از هر چیزی وسیله‌ای به او عطا کردیم. پس (او) راهی را دنبال کرد، تا آنگاه که به غروبگاه خورشید رسید و آن را دید که در چشمه‌ای گل‌آلود فرو می‌رود، و نزد آن قومی یافت.
23:29 گفتیم: ای ذوالقرنین، یا عذاب کنی و یا در میان آنان رفتاری نیکو در پیش گیری.
23:39 گفت: اما هر که ستم کند، او را عذاب خواهیم کرد؛ سپس به سوی پروردگارش بازگردانده می‌شود و او را عذابی سخت عذاب خواهد کرد.
23:56 و اما هر که ایمان آورد و کار شایسته کند، برای او پاداش نیکوست و از فرمان خود به او آسانی خواهیم گفت.
24:08 سپس راهی را دنبال کرد، تا آنگاه که به برآمدگاه خورشید رسید و آن را دید که بر قومی طلوع می‌کند که برای ایشان در برابر آن هیچ پوششی قرار نداده بودیم.
24:23 این چنین (بود)، و ما به آنچه نزد او بود آگاهی داشتیم. سپس راهی را دنبال کرد، تا آنگاه که به میان دو سد رسید، در پشت آن دو قومی یافت که نزدیک بود سخنی را بفهمند.
24:42 گفتند: ای ذوالقرنین، یاجوج و ماجوج در زمین فساد می‌کنند؛ آیا برای تو خراجی قرار دهیم به شرط آنکه میان ما و ایشان سدی بسازی؟
25:01 گفت: آنچه پروردگارم به من تمکین داده بهتر است؛ پس با نیرو مرا یاری کنید تا میان شما و ایشان سدی بسازم.
25:15 پاره‌های آهن را برایم بیاورید. تا آنگاه که میان دو کوه را پر کرد، گفت: بدمید. تا آنگاه که آن (آهن) را آتش کرد، گفت: مس گداخته برایم بیاورید تا بر آن بریزم. پس نتوانستند از آن بالا روند و نتوانستند در آن سوراخی کنند. گفت: این رحمتی از جانب پروردگار من است.
25:45 پس چون وعده پروردگارم فرا رسد، آن را در هم کوبیده خواهد کرد و وعده پروردگارم حق است. و در آن روز برخی از ایشان را رها می‌کنیم تا در هم موج زنند، و در صور دمیده می‌شود و همه را گرد می‌آوریم، و در آن روز جهنم را به کافران عرضه می‌داریم.
26:13 کسانی که چشمانشان از یاد من در پرده بود و توان شنیدن (حق) را نداشتند.
26:23 آیا کسانی که کفر ورزیدند پنداشته‌اند که می‌توانند بندگان مرا به جای من دوستان خود گیرند؟ ما جهنم را برای کافران منزلگاه ساخته‌ایم.
26:40 بگو: آیا شما را از زیانکارترین مردم از نظر اعمال آگاه کنم؟ کسانی که تلاششان در زندگی دنیا تباه شده و حال آنکه می‌پندارند کار نیکی انجام می‌دهند.
26:58 آنان کسانی‌اند که نسبت به آیات پروردگارشان و دیدار او کفر ورزیدند، پس اعمالشان تباه شد و روز قیامت برای آنان هیچ وزنی قائل نمی‌شویم.
27:15 این است پاداش ایشان: دوزخ، به سبب آنکه کفر ورزیدند و آیات و پیامبرانم را به ریشخند گرفتند.
27:27 به یقین کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغ‌های فردوس برای ایشان جایگاه پذیرایی خواهد بود.
27:37 در آن جاودانه‌اند و از آن جایگاه روی‌گردان شدنی نمی‌خواهند.
27:42 بگو: اگر دریا برای کلمات پروردگارم مرکب می‌شد، قطعاً دریا پیش از آنکه کلمات پروردگارم به پایان رسد، تمام می‌شد؛ و اگر چنین (دریایی) دیگر هم بیاوریم، باز هم کمک‌رسان (کافی) خواهد بود.
27:57 بگو: من فقط بشری مانند شما هستم که به من وحی می‌شود که معبود شما معبودی یگانه است.
28:12 پس هر که به دیدار پروردگارش امید دارد، باید کار شایسته کند و در عبادت پروردگارش هیچ‌کس را شریک نسازد.