از مجموعهٔ مهر شیخ انس العمادی · درس 30 از 44

مهر مناجات | برای خواننده، شیخ انس العمادی | سوره حجر

◉ 210 بازدید ⏱ 13:34 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 ألف لا أمر
0:09 «آن‌ها آیات کتاب و قرآنی روشنگر است.»
0:15 «چه‌بسا کسانی که کفر ورزیدند آرزو کنند که ای کاش مسلمان بودند.»
0:22 «آن‌ها را رها کن تا بخورند و بهره‌مند شوند و آرزو سرگرمشان سازد.»
0:28 پس به‌زودی خواهند دانست.
0:31 «و هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر آن‌که برای آن نوشته‌ای معلوم بود.»
0:40 «هیچ امتی اجل خود را پیش نمی‌اندازد و پس هم نمی‌افتد.»
0:46 و گفتند: ای کسی که ذکر (قرآن) بر او نازل شده، تو قطعاً دیوانه‌ای!
0:55 «چرا فرشتگان را برای ما نمی‌آوری اگر از راستگویانی؟»
1:05 «ما فرشتگان را جز به حق فرو نمی‌فرستیم و آن‌گاه مهلت داده نمی‌شدند.»
1:15 «ما خود این ذکر را فرو فرستادیم و قطعاً ما نگهبان آنیم.»
1:23 «و به یقین پیش از تو در میان فرقه‌های پیشینیان رسولانی فرستادیم.»
1:30 «و هیچ رسولی به سوی آنان نمی‌آمد مگر آن‌که او را مسخره می‌کردند.»
1:38 «این‌گونه آن را در دل‌های مجرمان راه می‌دهیم.»
1:44 «به آن ایمان نمی‌آورند، و حال آن‌که سنت پیشینیان گذشته است.»
1:53 «و اگر دری از آسمان بر ایشان می‌گشودیم و پیوسته در آن بالا می‌رفتند،»
2:02 «قطعاً می‌گفتند: جز این نیست که چشمان ما مست شده است، بلکه ما گروهی جادوشده‌ایم.»
2:12 و به‌راستی در آسمان برج‌هایی قرار دادیم و آن را برای بینندگان آراستیم
2:22 «و آن را از هر شیطان رانده‌شده‌ای نگاه داشتیم.»
2:29 «مگر آن‌که دزدانه گوش فرا دهد، پس شعله‌ای آشکار او را دنبال می‌کند.»
2:37 «و زمین را گستردیم و در آن کوه‌های استوار افکندیم و از هر چیز موزونی در آن رویاندیم.»
2:52 «و برای شما در آن معیشت‌هایی قرار دادیم و نیز برای کسانی که شما روزی‌دهنده‌شان نیستید.»
3:00 «و هیچ چیزی نیست مگر آن‌که خزانه‌های آن نزد ماست و آن را جز به اندازه‌ای معلوم فرو نمی‌فرستیم.»
3:18 «و بادها را بارورکننده فرستادیم، پس از آسمان آبی فرو فرستادیم و شما را با آن سیراب کردیم، و شما خزانه‌داران آن نیستید.»
3:33 «و قطعاً ما زنده می‌کنیم و می‌میرانیم و ما وارثانیم.»
3:41 «و به یقین پیشینیان از شما را دانسته‌ایم و به یقین پسینیان را نیز دانسته‌ایم.»
3:50 «و قطعاً پروردگارت ایشان را گرد می‌آورد؛ که او حکیم و داناست.»
3:59 «و به راستی انسان را از گِلی خشک از لجنی بدبو آفریدیم.»
4:09 «و جن را پیش از آن از آتش گرم نافذ آفریدیم.»
4:19 «و آن‌گاه که پروردگارت به فرشتگان فرمود: من بشری را از گِلی خشک از لجنی بدبو خواهم آفرید.»
4:36 «پس چون او را درست کردم و از روح خود در او دمیدم، برای او به سجده افتید.»
4:44 «پس فرشتگان همگی یکجا سجده کردند.»
4:52 «جز ابلیس که از آن‌که با سجده‌کنندگان باشد سر باز زد.»
4:59 فرمود: «ای ابلیس، تو را چه شد که با سجده‌کنندگان نباشی؟»
5:06 «گفت: من آن نیستم که برای بشری که او را از گِلی خشک از لجنی بدبو آفریده‌ای سجده کنم.»
5:22 فرمود: «پس از آن بیرون رو که تو رانده‌شده‌ای.»
5:27 «و بی‌گمان لعنت من تا روز جزا بر تو باد.»
5:34 گفت: پروردگارا، پس مهلتم ده تا روزی که برانگیخته می‌شوند.
5:41 «گفت: پس تو از مهلت‌داده‌شدگانی.»
5:47 «تا روز وقت معلوم.»
5:51 «گفت: پروردگارا، چون مرا گمراه کردی، قطعاً در زمین برای ایشان آرایش خواهم داد.»
6:02 و قطعاً همهٔ آنان را گمراه خواهم کرد.
6:07 «مگر بندگان خالص‌شده تو از میان ایشان.»
6:11 «فرمود: این راهی است که بر من راست است.»
6:16 «بی‌گمان تو را بر بندگانم هیچ تسلطی نیست، مگر کسانی از گمراهان که تو را پیروی کنند.»
6:26 «و بی‌گمان دوزخ وعده‌گاه همه ایشان است.»
6:33 «آن را هفت دروازه است؛ برای هر دروازه‌ای از ایشان بخش معینی است.»
6:41 پرهیزگاران در باغ‌ها و چشمه‌ساران‌اند.
6:50 وارد آن شوید با سلامت و در امان
6:55 و کینه‌ای را که در سینه‌هایشان است از ایشان برمی‌کنیم؛ برادرانی‌اند که بر تخت‌هایی روبه‌روی یکدیگر تکیه داده‌اند.
7:07 در آن‌جا هیچ رنج و خستگی‌ای به ایشان نمی‌رسد و ایشان از آن بیرون رانده نمی‌شوند.
7:14 بندگانم را خبر ده که من همانا آمرزنده و مهربانم.
7:22 و اینکه عذاب من همان عذاب دردناک است.
7:28 و ایشان را از میهمانان ابراهیم خبر ده.
7:33 آن‌گاه که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام». گفت: «ما از شما هراسانیم.»
7:42 گفتند: «مترس، ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم.»
7:49 گفت: «آیا مرا بشارت می‌دهید با آن‌که پیری به من رسیده است؟ پس به چه چیز بشارت می‌دهید؟»
7:57 گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم؛ پس از ناامیدان مباش.»
8:04 گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نومید می‌شود؟»
8:14 گفت: «پس کار شما چیست ای فرستادگان؟»
8:20 گفتند: «ما به سوی قومی گناهکار فرستاده شده‌ایم.»
8:27 مگر خاندان لوط؛ که ما قطعاً همه ایشان را نجات خواهیم داد.
8:33 «جز همسرش که مقدّر کرده‌ایم که او از باقی‌ماندگان خواهد بود.»
8:40 پس چون فرستادگان به نزد خاندان لوط آمدند،
8:46 گفت: «شما مردمی ناشناس‌اید.»
8:51 گفتند: «بلکه ما آنچه را که در آن تردید داشتند برای تو آورده‌ایم.»
8:57 و حق را به تو آورده‌ایم و ما راستگوییم.
9:04 پس در بخشی از شب خاندانت را ببر و از پی ایشان برو.
9:13 و هیچ‌یک از شما روی برنگرداند، و به هر جا که به‌شما فرمان داده می‌شود بروید.
9:20 و آن فرمان را به او رساندیم که ریشهٔ این‌ها صبحگاهان بریده خواهد شد.
9:30 و مردم شهر شادمانه آمدند.
9:36 گفت: «اینان میهمانان من‌اند؛ پس مرا رسوا مکنید.»
9:43 و از الله پروا کنید و مرا خوار مگردانید.
9:47 گفتند: «مگر تو را از [پذیرفتن] جهانیان باز نداشته بودیم؟»
9:52 گفت: «اینان دختران من‌اند، اگر کاری می‌کنید [با آنان ازدواج کنید].»
9:59 به جانِ تو سوگند که آنان در مستی خود سرگردان‌اند.
10:06 پس صیحه (بانگ هولناک) در وقت طلوع آفتاب ایشان را فرو گرفت.
10:10 پس زیر و رویش کردیم و بر ایشان بارانی از سنگ‌های گِلین فرو باراندیم.
10:24 همانا در این، نشانه‌هایی برای تیزبینان است.
10:31 و آن (قوم لوط) همواره بر راهی پابرجا قرار دارند.
10:36 همانا در این، نشانه‌ای برای مؤمنان است.
10:42 و همانا یاران بیشه [شعیب] ستمکار بودند.
10:48 پس از ایشان انتقام گرفتیم، و آن دو [سرزمین] قطعاً بر سر راهی آشکار قرار دارند.
10:56 و یاران حِجر فرستادگان را تکذیب کردند.
11:01 و آیات خود را به ایشان دادیم، ولی از آن‌ها روی‌گردان بودند.
11:07 و آنان از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشیدند، در حالی که در امان بودند.
11:13 پس صیحه (بانگ هولناک) در بامدادان آنان را فرو گرفت.
11:18 پس آنچه را به دست می‌آوردند، برای آنان سودی نداشت.
11:24 و آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است را جز به حق نیافریدیم.
11:32 و همانا قیامت قطعاً خواهد آمد.
11:37 صفحهٔ زیبا را صبح کرد
11:41 همانا پروردگارت همان آفریننده‌ی داناست.
11:48 و به‌راستی هفت [آیه] از مَثانی و قرآن بزرگ را به تو دادیم.
11:55 چشم خود را به آنچه از ایشان گروه‌هایی را بهره‌مند ساختیم، مدوز.
12:03 و بر آنان اندوه مخور و بال خود را برای مؤمنان فروتن کن.
12:12 و بگو: همانا من بیم‌دهندهٔ آشکارم.
12:18 همان‌گونه که بر تقسیم‌کنندگان [کتاب] فرو فرستادیم.
12:25 کسانی که قرآن را «عِضین» (پاره‌پاره، تکه‌تکه) کردند
12:30 به پروردگارت سوگند که از همه‌شان بازخواست خواهیم کرد
12:36 از آنچه انجام می‌دادند
12:41 پس آنچه را فرمان داده شده‌ای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان.
12:48 ما تو را از شر مسخره‌کنندگان کفایت کردیم
12:54 همان کسانی که با الله معبودی دیگر قرار می‌دهند
13:00 پس به زودی خواهند دانست
13:04 و به‌یقین می‌دانیم که سینه‌ات از آنچه می‌گویند تنگ می‌شود.
13:12 پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده‌کنندگان باش
13:20 و پروردگارت را پرستش کن تا آنگاه که یقین به تو برسد