از مجموعهٔ مهر شیخ انس العمادی · درس 38 از 44

مهر مناجات | برای خواننده، شیخ انس العمادی | سوره اعراف

◉ 149 بازدید ⏱ 1:07:18 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 الف لام میم صاد
0:16 کتابی است که به سوی تو فرو فرستاده شده؛ پس نباید در سینه‌ات از آن تنگی‌ای باشد
0:28 تا به وسیله آن هشدار دهی و یادآوری برای مؤمنان است
0:33 از آنچه از سوی پروردگارتان به سوی شما فرود آمده پیروی کنید و جز او سرپرستانی را پیروی نکنید؛ چقدر کم پند می‌گیرید
0:50 و چه بسیار شهرهایی که نابودشان کردیم، پس عذاب ما شبانگاه به آنان رسید یا در حال استراحت روز
1:05 پس دعای آنان هنگامی که عذاب ما به ایشان رسید جز این نبود که گفتند: ما ستمکار بودیم
1:21 پس قطعاً از کسانی که به سویشان فرستاده شده‌اند خواهیم پرسید، و قطعاً از فرستادگان نیز خواهیم پرسید
1:30 پس قطعاً با دانش بر ایشان حکایت خواهیم کرد و ما هرگز غایب نبوده‌ایم
1:42 و سنجش در آن روز حق است؛ پس کسانی که ترازوهایشان سنگین باشد، آنان همان رستگارانند
1:54 و کسانی که ترازوهایشان سبک باشد، آنان کسانی هستند که خویشتن را زیان زده‌اند، به سبب آنکه به آیات ما ستم می‌کردند
2:13 و قطعاً شما را در زمین جای دادیم و برای شما در آن معیشت‌هایی قرار دادیم؛ چقدر کم شکر می‌گزارید
2:25 و همانا شما را آفریدیم، سپس شما را صورت‌بندی کردیم، سپس به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده کنید». پس سجده کردند، جز ابلیس که از سجده‌کنندگان نبود.
2:50 فرمود: چه چیز تو را بازداشت که سجده نکنی آنگاه که تو را فرمان دادم؟ گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گل آفریدی
3:05 فرمود: پس از آن فرود آی؛ تو را نرسد که در آن تکبر ورزی؛ پس بیرون رو که تو از خواران هستی
3:17 گفت: مرا تا روزی که برانگیخته می‌شوند مهلت ده. فرمود: تو از مهلت‌داده‌شدگانی.
3:29 گفت: پس به سبب آنکه مرا گمراه کردی، قطعاً بر سر راه راست تو برای ایشان خواهم نشست
3:38 سپس از پیش رو و از پشت سرشان و از سمت راست و از سمت چپشان به سراغشان خواهم آمد، و اکثرشان را سپاسگزار نخواهی یافت
3:58 فرمود: از آن بیرون رو، در حالی که نکوهیده و رانده‌شده‌ای؛ قطعاً هر که از ایشان از تو پیروی کند، جهنم را از همه شما پر خواهم کرد
4:13 و ای آدم، تو و همسرت در بهشت سکونت گزینید و از هر جا که خواستید بخورید، و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود
4:30 پس شیطان وسوسه‌اش را به ایشان القا کرد تا آنچه را از اندام‌هایشان پوشیده بود برای آنان آشکار کند، و گفت: پروردگارتان شما را از این درخت باز نداشته جز آنکه دو فرشته شوید
4:58 جز آنکه دو فرشته شوید یا از جاودانان گردید
5:06 و برای آن دو سوگند خورد که من قطعاً از خیرخواهان شمایم
5:13 پس آن دو را با فریب به پایین کشید؛ و چون از درخت چشیدند، زشتی‌هایشان برای آنان آشکار شد و شروع کردند به چسباندن برگ‌های بهشت بر خود
5:32 و پروردگارشان آن دو را ندا داد: آیا شما را از آن درخت باز نداشتم و به شما نگفتم که همانا شیطان دشمنی آشکار برای شماست؟
5:54 گفتند: پروردگارا، ما بر خویشتن ستم کردیم، و اگر ما را نیامرزی و بر ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود
6:10 فرمود: فرود آیید، برخی از شما دشمن برخی دیگرید، و برای شما در زمین قرارگاه و بهره‌مندی تا مدتی معین است
6:22 فرمود: در آن زندگی می‌کنید و در آن می‌میرید و از آن بیرون آورده می‌شوید
6:29 ای فرزندان آدم، ما بر شما لباسی فرو فرستادیم که عورت‌های‌تان را می‌پوشاند و زینت است؛ و لباس تقوا آن بهتر است.
6:44 این از نشانه‌های الله است، باشد که ایشان پند گیرند
6:50 ای فرزندان آدم، شیطان شما را نفریبد آنگونه که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون آورد، و لباسشان را از آنان بکند تا زشتی‌هایشان را به ایشان نشان دهد
7:16 او و قبیله‌اش شما را از جایی که نمی‌بینیدشان می‌بینند؛ ما شیاطین را سرپرستان کسانی قرار دادیم که ایمان نمی‌آورند
7:33 و چون کار زشتی کنند، گویند: پدرانمان را بر آن یافتیم و الله ما را به آن فرمان داده است. بگو: الله قطعاً به کار زشت فرمان نمی‌دهد؛ آیا چیزی را به الله نسبت می‌دهید که نمی‌دانید؟
8:01 بگو: پروردگارم به عدل فرمان داده است؛ و در هر مسجدی روی‌های خود را راست کنید و او را با اخلاص در دین بخوانید؛ همان‌گونه که شما را آغاز کرد، بازمی‌گردید
8:19 گروهی را هدایت کرد و گروهی بر آنان گمراهی ثابت شد، زیرا آنان شیاطین را به جای الله سرپرست گرفتند و می‌پندارند که هدایت‌یافتگانند
8:41 ای فرزندان آدم، زینت خود را در هر مسجدی برگیرید و بخورید و بنوشید و اسراف نکنید، که او اسراف‌کنندگان را دوست ندارد
8:57 بگو: چه کسی زینت الله را که برای بندگانش بیرون آورده و روزی‌های پاکیزه را حرام کرده است؟ بگو: آنها در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آورده‌اند، و در روز قیامت خالص [برای آنان] است؛ این‌گونه آیات را برای گروهی که می‌دانند به تفصیل بیان می‌کنیم
9:20 «بگو: پروردگارم فقط کارهای زشت را حرام کرده است، چه آشکار باشند چه پنهان، و گناه و ستم ناحق را، و اینکه چیزی را شریک الله قرار دهید که هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده است.»
9:43 آنچه که [الله] برای آن دلیلی فرو نفرستاده، و اینکه بر الله چیزی را بگویید که نمی‌دانید
9:53 و برای هر امتی اجلی است؛ پس چون اجلشان فرا رسد، نه یک ساعت پس می‌افتند و نه پیش می‌افتند
10:07 ای فرزندان آدم، هرگاه فرستادگانی از خودتان به سوی شما آمدند که آیات مرا برای شما بازگو کنند، پس هر که تقوا پیشه کند و اصلاح نماید، بر ایشان ترسی نیست و آنان اندوهگین نمی‌شوند
10:29 و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و در برابر آن تکبر ورزیدند، آنان یاران آتشند و در آن جاودانه‌اند
10:44 پس کیست ستمکارتر از کسی که بر الله دروغ بندد یا آیات او را تکذیب کند؟ اینان بهره خود را از کتاب خواهند یافت
11:00 تا آنگاه که فرستادگان ما به سراغشان آیند و جانشان را بستانند، گویند: کجایند آنچه به جای الله می‌خواندید؟ گویند: از ما گم شدند و بر خودشان گواهی دادند که کافر بوده‌اند
11:27 گوید: در میان امت‌هایی که پیش از شما از جن و انس گذشته‌اند، به آتش درآیید. هر بار که امتی درمی‌آید، خواهر خود را لعنت می‌کند
11:49 تا آنگاه که همگی در آن به هم رسند، آخرین آنان به نخستین‌شان گوید: پروردگارا، اینان ما را گمراه کردند؛ پس عذابی دوچندان از آتش به ایشان بده
12:14 فرمود: برای هر کدام دوچندان است، ولی شما نمی‌دانید
12:22 اما پیشوایان آنان به پیروانشان گفتند: «پس شما بر ما برتری‌ای نداشتید؛ پس به‌سزای آنچه به دست می‌آوردید، عذاب را بچشید.»
12:40 کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و در برابر آن‌ها تکبّر ورزیدند، درهای آسمان برای آنان گشوده نمی‌شود و به بهشت درنمی‌آیند، مگر آنکه شتر در سوراخ سوزن درآید.
13:08 و این‌گونه گناهکاران را کیفر می‌دهیم.
13:13 برای آنان از جهنم بستری است و از فرازشان پوشش‌هایی [از آتش]؛ و این‌گونه ستمکاران را کیفر می‌دهیم.
13:27 و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، [بدانند که] ما هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کنیم؛ آنان یارانِ بهشت‌اند و در آن جاودانه‌اند.
13:47 و هرچه کینه در سینه‌هایشان بود، از آنان برمی‌کنیم؛ زیر پای آنان جویبارها روان است.
13:57 و گفتند: «ستایش خدای را که ما را به این [راه] هدایت کرد، و ما هرگز راه نمی‌یافتیم اگر الله ما را هدایت نمی‌کرد.»
14:07 به‌راستی فرستادگان پروردگارمان به حق آمدند، و به آنان ندا داده شد که: «این همان بهشتی است که به سبب آنچه می‌کردید، به میراث به شما داده شده است.»
14:22 و یاران بهشت، یاران دوزخ را ندا دادند که: «ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، راست یافتیم؛ آیا شما هم آنچه را پروردگارتان وعده داده بود، راست یافتید؟»
14:46 و گفتند: آری. پس میان آنان مؤذنی ندا داد که لعنت الله بر ستمکاران باد.
14:55 همان کسانی که [مردم را] از راه الله بازمی‌دارند و آن را کج می‌خواهند، و ایشان به آخرت کافرند.
15:11 و میان آن دو [گروه] حجابی است، و بر اعراف مردانی‌اند که هر یک را به نشانه‌شان می‌شناسند؛ و یاران بهشت را ندا دادند که: «سلام بر شما»، [ولی] هنوز داخل آن نشده‌اند و امید دارند.
15:34 و چون چشمانشان به سوی یاران دوزخ گردانده شود، می‌گویند: «پروردگارا، ما را با گروه ستمکاران قرار مده.»
15:51 و یاران اعراف، مردانی را که به نشانه‌هایشان می‌شناسند ندا می‌دهند که: «گردآوری‌تان و آنچه تکبّر می‌ورزیدید، به کارتان نیامد.»
16:15 آیا اینان همان کسانی‌اند که سوگند یاد می‌کردید که الله به رحمتش به آنان نمی‌رسد؟ [به آنان گفته می‌شود:] «به بهشت درآیید؛ نه بیمی بر شماست و نه شما اندوهگین خواهید شد.»
16:32 و یاران دوزخ، یاران بهشت را ندا می‌دهند که: «از آب یا از آنچه الله به شما روزی داده است، بر ما فرو ریزید.» گویند: «الله این دو را بر کافران حرام کرده است.»
16:55 همان کسانی که دین خود را سرگرمی و بازی گرفتند و زندگی دنیا فریبشان داد؛ پس امروز ما آنان را فراموش می‌کنیم، همان‌گونه که دیدار این روزشان را فراموش کردند و آیات ما را انکار می‌کردند.
17:21 و به‌راستی کتابی برای آنان آوردیم که آن را از روی دانش به تفصیل بیان کردیم، [کتابی که] برای گروه مؤمنان هدایت و رحمت است.
17:37 آیا جز انتظار سرانجام آن [کتاب] را دارند؟ روزی که سرانجامش فرا رسد، کسانی که پیش از آن فراموشش کرده بودند، می‌گویند: «به‌راستی فرستادگان پروردگارمان»
17:56 «به حق آمدند؛ آیا برای ما شفیعانی هست تا برای ما شفاعت کنند، یا بازگردانده شویم تا جز آنچه می‌کردیم، عمل کنیم؟» به‌راستی خود را زیان دادند و آنچه به دروغ می‌بستند، از ایشان گم شد.
18:23 به‌راستی پروردگار شما الله است، همان که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر عرش استیلا یافت.
18:39 شب را با روز می‌پوشاند که آن را به شتاب دنبال می‌کند، و خورشید و ماه و ستارگان رام فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و فرمان از آنِ اوست؛ بزرگ و پربرکت است الله، پروردگار جهانیان.
19:02 پروردگارتان را با زاری و در نهان بخوانید؛ به‌راستی او تجاوزکاران را دوست ندارد.
19:14 و پس از آنکه در زمین اصلاح شده است، فساد مکنید؛ و او را از روی بیم و امید بخوانید، به‌راستی رحمت الله به نیکوکاران نزدیک است.
19:32 و اوست که بادها را به عنوان مژده‌دهندگانی پیشاپیش رحمتش می‌فرستد، تا چون ابرهای سنگین را برداشتند، آن را به سوی سرزمینی مرده می‌رانیم.
19:52 پس با آن آب فرو فرستادیم و با آن از همه گونه میوه‌ها برآوردیم؛ بدین‌گونه مردگان را بیرون می‌آوریم، شاید که پند گیرید.
20:13 و سرزمین پاک، گیاهش به فرمان پروردگارش بیرون می‌آید، و آنچه ناپاک است جز اندک بیرون نمی‌آید؛ بدین‌گونه آیات را برای گروهی که سپاس می‌گزارند، گونه‌گون بیان می‌کنیم.
20:31 به‌راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم، پس گفت: «ای قوم من، الله را بپرستید که جز او خدایی برای شما نیست. من بر شما از عذاب روزی بزرگ بیمناکم.»
20:49 اشراف قومش گفتند: «به‌راستی ما تو را در گمراهی آشکار می‌بینیم.»
20:58 گفت: «ای قوم من، در من گمراهی نیست، ولی من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم.»
21:08 «پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و برای شما خیرخواهی می‌کنم، و از جانب الله چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید.»
21:18 «آیا شگفت دارید که یادآوری‌ای از جانب پروردگارتان بر مردی از میان خودتان به سوی شما آمده تا شما را بیم دهد، و تا پرهیزگار شوید و شاید مورد رحمت قرار گیرید؟»
21:38 پس او را تکذیب کردند، ما نیز او و کسانی را که همراهش در کشتی بودند نجات دادیم و کسانی را که آیات ما را تکذیب کرده بودند غرق کردیم؛ زیرا آنان گروهی کورباطن بودند.
21:59 و به سوی قوم عاد، برادرشان هود را (فرستادیم). گفت: «ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او هیچ معبودی برای شما نیست. آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟»
22:13 اشراف کافر قومش گفتند: «به‌راستی ما تو را در بی‌خردی می‌بینیم و یقیناً تو را از دروغگویان می‌پنداریم.»
22:30 گفت: «ای قوم من، در من بی‌خردی نیست، ولی من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم.»
22:39 «پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و من برای شما خیرخواهی امین هستم.»
22:46 «آیا شگفت دارید که یادآوری‌ای از جانب پروردگارتان بر مردی از میان خودتان آمده تا شما را بیم دهد؟ و به یاد آورید هنگامی را که شما را جانشینانی پس از قوم نوح قرار داد و در آفرینش، بسط و گستردگی بیشتری به شما بخشید.»
23:09 «پس نعمت‌های الله را یاد کنید، شاید رستگار شوید.»
23:18 گفتند: «آیا نزد ما آمده‌ای تا الله یگانه را بپرستیم و آنچه پدرانمان می‌پرستیدند را واگذاریم؟ پس اگر از راستگویانی، آنچه ما را به آن وعده می‌دهی بیاور.»
23:38 گفت: «به‌راستی از جانب پروردگارتان پلیدی و خشمی بر شما فرود آمده است. آیا با من درباره نام‌هایی مجادله می‌کنید که شما و پدرانتان آن‌ها را نامگذاری کرده‌اید، در حالی که الله هیچ دلیلی برای آن‌ها نازل نکرده است؟»
24:06 «پس منتظر بمانید، که من نیز با شما از منتظرانم.»
24:14 پس او و کسانی را که همراهش بودند، به رحمتی از سوی خود نجات دادیم، و ریشه کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند قطع نمودیم، و ایشان مؤمن نبودند.
24:35 و به سوی قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم. گفت: ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او هیچ معبودی برای شما نیست. از جانب پروردگارتان برای شما دلیلی روشن آمده است؛ این شتر الله برای شما نشانه‌ای است.
24:57 پس رهایش کنید تا در زمین الله بچرد، و به آن آسیبی نرسانید که عذاب دردناکی شما را فرا خواهد گرفت.
25:11 و یاد کنید هنگامی را که شما را جانشینان قوم عاد قرار داد و در زمین جایگاهتان داد؛ در دشت‌هایش کاخ‌ها می‌سازید و کوه‌ها را به خانه‌هایی می‌تراشید. پس نعمت‌های الله را به یاد آورید و در زمین تبهکارانه فساد مکنید.
25:39 اشراف متکبر از قوم او به کسانی که ضعیف شمرده می‌شدند و از میان ایشان ایمان آورده بودند گفتند: آیا می‌دانید که صالح فرستاده‌ای از جانب پروردگارش است؟ گفتند: ما به آنچه او بدان فرستاده شده، ایمان‌داریم.
26:03 کسانی که تکبر ورزیدند گفتند: ما به آنچه شما بدان ایمان آورده‌اید، کافریم.
26:13 و (قوم ثمود) ماده‌شتر را پی کردند و از فرمان پروردگارشان سرکشی نمودند و گفتند: «ای صالح! اگر از فرستادگانی، آنچه را که به ما وعده می‌دادی برای ما بیاور.»
26:29 پس زلزله آنان را فرو گرفت و صبحگاهان در خانه‌های خود به زانو درآمده و مرده بر جای ماندند.
26:36 پس [صالح] از ایشان روی برتافت و گفت: ای قوم من، به راستی پیام پروردگارم را به شما رساندم و خیرخواهی‌ام کردم، ولی شما خیرخواهان را دوست ندارید.
26:53 و لوط را [فرستادیم] آنگاه که به قومش گفت: آیا مرتکب آن زشتکاری می‌شوید که هیچ‌یک از جهانیان پیش از شما آن را انجام نداده است؟
27:10 به راستی شما به جای زنان با مردان شهوت‌رانی می‌کنید، بلکه شما قومی اسراف‌کارید.
27:26 و پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: ایشان را از شهر خود بیرون کنید، زیرا آنان مردمی‌اند که خود را پاک می‌دارند.
27:41 پس او و خانواده‌اش را نجات دادیم، جز همسرش که از باقی‌ماندگان [در عذاب] بود.
27:49 و بر آنان بارانی [از سنگ] باراندیم؛ پس بنگر که فرجام تبهکاران چگونه بود.
28:00 و به سوی مدین، برادرشان شعیب را [فرستادیم]. گفت: ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او هیچ معبودی برای شما نیست.
28:11 به راستی از جانب پروردگارتان برای شما دلیلی روشن آمده است؛ پس پیمانه و ترازو را تمام و درست دهید.
28:21 و به مردم چیزهای‌شان را کم ندهید و در زمین پس از اصلاحش فساد مکنید.
28:36 این برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید.
28:44 و بر هر راهی منشینید که تهدید کنید و از راه الله، از کسی که به او ایمان آورده، باز دارید و آن را کج و منحرف بخواهید.
29:03 و یاد کنید هنگامی را که اندک بودید و شما را فزونی بخشید؛ و بنگرید که فرجام مفسدان چگونه بود.
29:17 و اگر گروهی از شما به آنچه من بدان فرستاده شده‌ام ایمان آورده‌اند و گروهی ایمان نیاورده‌اند، صبر کنید تا الله میان ما داوری کند، و او بهترین داورانست.
29:45 اشراف متکبر از قوم او گفتند: ای شعیب، تو و کسانی را که با تو ایمان آورده‌اند، حتماً از شهر خود بیرون خواهیم کرد، یا باید به آیین ما بازگردید.
30:00 گفت: آیا اگر ناخوشایند هم باشد [باز هم ما را بازمی‌گردانید]؟
30:15 اگر به آیین شما بازگردیم، پس از آنکه الله ما را از آن رهانیده، بر الله دروغی بزرگ بسته‌ایم.
30:29 و ما را نسزد که به آن بازگردیم، مگر آنکه الله، پروردگارمان، بخواهد. پروردگار ما دانشش همه چیز را فراگرفته است. بر الله توکل کرده‌ایم. پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داوری فرما و تو بهترین داورانی.
30:56 و بزرگان قومش که کافر بودند گفتند: اگر از شعیب پیروی کنید، آن‌گاه قطعاً زیانکار خواهید بود.
31:08 پس زلزله آنان را فرو گرفت و صبحگاهان در خانه‌های خود به زانو درآمده و مرده بر جای ماندند.
31:14 کسانی که شعیب را تکذیب کردند، گویی هرگز در آن [سرزمین] ساکن نبودند؛ کسانی که شعیب را تکذیب کردند، همان زیان‌کاران بودند.
31:27 پس [شعیب] از ایشان روی برتافت و گفت: ای قوم من، به راستی پیام‌های پروردگارم را به شما رساندم و خیرخواهی‌ام کردم؛ پس چگونه بر گروه کافران اندوه خورم؟
31:44 و در هیچ شهری پیامبری نفرستادیم، جز آنکه اهلش را به سختی و رنج گرفتار کردیم، باشد که زاری کنند.
32:03 سپس بدی را به نیکی بدل کردیم تا آنکه فزونی یافتند و گفتند: پدران ما را نیز رنج و خوشی رسیده است؛ پس ایشان را ناگهان گرفتیم، در حالی که خبر نداشتند.
32:29 و اگر اهل شهرها ایمان آورده و پرهیزگاری می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر ایشان می‌گشودیم، ولی تکذیب کردند و ما آنان را به سزای آنچه کسب می‌کردند گرفتیم.
32:56 آیا اهل شهرها ایمن شده‌اند که عذاب ما شبانگاه، در حالی که به خواب رفته‌اند، به سراغشان بیاید؟
33:06 یا ایمن شده‌اند که عذاب ما در روز روشن، در حالی که بازی می‌کنند، به سراغشان بیاید؟
33:15 آیا از نیرنگ الله ایمن شده‌اند؟ جز گروه زیان‌کاران از نیرنگ الله ایمن نمی‌شوند.
33:26 آیا برای کسانی که پس از اهل آن [سرزمین‌ها] وارث زمین می‌شوند، روشن نشده که اگر بخواهیم، به گناهانشان ایشان را [به عذاب] می‌گیریم و بر دل‌هایشان مهر می‌نهیم تا نمی‌شنوند؟
33:45 این شهرهاست که اخبارشان را بر تو حکایت می‌کنیم؛ و پیامبرانشان با دلایل روشن به سویشان آمدند، ولی به سبب آنچه پیش‌تر تکذیب کرده بودند، ایمان نمی‌آوردند. این‌گونه الله بر دل‌های کافران مهر می‌نهد.
34:13 و در بیشترشان پیمانی ندیدیم، و همانا بیشترشان را نافرمان یافتیم.
34:24 سپس موسی را با آیات خود به سوی فرعون و اشراف قومش فرستادیم، ولی به آنها ستم کردند؛ پس بنگر که فرجام مفسدان چگونه بود.
34:45 و موسی گفت: ای فرعون، من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم.
34:53 سزاوار است بر من که جز حق را دربارهٔ الله نگویم؛ به راستی که از سوی پروردگارتان برای شما دلایل روشنی آورده‌ام، پس بنی‌اسرائیل را همراه من بفرست.
35:09 گفت: اگر راست می‌گویی، نشانه‌ای بیاور، اگر از راستگویان هستی.
35:22 پس عصای خود را انداخت، ناگهان آن اژدهایی آشکار شد.
35:29 و دستش را [از گریبان] بیرون آورد، ناگهان برای بینندگان سپید بود.
35:36 اشراف از قوم فرعون گفتند: این بی‌گمان جادوگری داناست.
35:43 میخواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس چه دستور می‌دهید؟
35:52 گفتند: او و برادرش را مهلت ده و در شهرها گردآورندگان بفرست
35:59 تا هر جادوگر دانای ماهری را نزد تو آورند
36:03 و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما پیروز شویم، آیا برای ما پاداشی خواهد بود؟
36:18 گفت: آری، و شما در آن صورت از نزدیکان (من) خواهید بود
36:23 گفتند: ای موسی، یا تو بیفکن و یا ما افکنندگان باشیم
36:32 گفت: بیفکنید. پس چون افکندند، چشمان مردم را افسون کردند
36:40 و ایشان را به وحشت انداختند و جادویی بزرگ آوردند
36:48 و به موسی وحی کردیم که عصایت را بیفکن؛ ناگهان آن [عصا] آنچه را که [ساحران] به دروغ می‌سازند، می‌بلعد.
36:58 و حق ثابت شد و آنچه انجام می‌دادند باطل گشت.
37:03 پس بر او چیره شدند و او را خوار و زبون (در حالی که خوار شده بودند) بیرون راندند.
37:09 و جادوگران سجده‌کنان به زمین افتادند
37:13 گفتند: به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم
37:19 پروردگار موسی و هارون
37:23 فرعون گفت: آیا به او ایمان آوردید پیش از آنکه به شما اجازه دهم؟
37:30 این نیرنگی است که در شهر ساخته‌اید تا مردمش را از آن بیرون کنید؛ زودا که خواهید دانست
37:44 دست‌ها و پاهایتان را به طور مخالف قطع خواهم کرد، سپس همگی‌تان را به دار خواهم آویخت
37:59 گفتند: ما به‌سوی پروردگارمان بازگشت‌کنندگانیم.
38:06 و از ما انتقام نمی‌گیری جز اینکه به آیات پروردگارمان، هنگامی که به سوی ما آمد، ایمان آوردیم
38:21 پروردگارا، شکیبایی را بر ما فرو ریز و ما را مسلمان بمیران
38:31 و اشراف قوم فرعون گفتند: آیا موسی و قومش را رها می‌کنی تا در زمین فساد کنند و تو و خدایانت را واگذارند؟
38:41 گفت: پسرانشان را خواهیم کشت و زنانشان را زنده نگه می‌داریم، و ما بر آنان چیره‌ایم
38:54 موسی به قوم خود گفت: از الله یاری جویید و شکیبا باشید؛ زمین از آنِ الله است، هر که را از بندگانش بخواهد وارث آن می‌گرداند، و سرانجام نیک از آنِ پرهیزگاران است
39:13 گفتند: پیش از آنکه نزد ما آیی و پس از آنکه آمدی آزار دیدیم. گفت: امید است پروردگارتان دشمنتان را نابود کند و شما را در زمین جانشین گرداند تا بنگرد چگونه عمل می‌کنید
39:37 و به راستی آل فرعون را به خشکسالی‌ها و کاهش محصولات گرفتار کردیم، باشد که پند گیرند
39:48 چون نیکی به ایشان می‌رسید، می‌گفتند: این از آنِ ماست؛ و اگر بدی به ایشان می‌رسید، به موسی و همراهانش فال بد می‌زدند. آگاه باشید که فال ایشان نزد الله است، ولی بیشترشان نمی‌دانند
40:14 و گفتند: هر نشانه‌ای که برای ما بیاوری تا با آن ما را افسون کنی، ما به تو ایمان نخواهیم آورد
40:23 پس بر ایشان طوفان و ملخ و شپش و قورباغه را فرستادیم؛ آیاتی جداگانه و روشن. اما تکبّر ورزیدند و مردمی گناهکار بودند.
40:44 و چون عذاب بر ایشان فرود آمد، گفتند: «ای موسی، پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است، که اگر این عذاب را از ما برداری، قطعاً به تو ایمان خواهیم آورد و بنی‌اسرائیل را قطعاً با تو خواهیم فرستاد.»
41:11 و چون عذاب را از ایشان برداشتیم تا مدتی که به آن رسیدنی بودند، ناگهان پیمان‌شکنی کردند
41:21 پس از ایشان انتقام گرفتیم و در دریا غرقشان کردیم، زیرا آیات ما را تکذیب کرده بودند و از آن غافل بودند
41:37 و ما آن قوم را که ناتوان شمرده می‌شدند، وارث شرق و غرب زمینی گردانیدیم که در آن برکت نهاده بودیم؛ و سخن نیکوی پروردگارت بر بنی‌اسرائیل به سبب شکیبایی‌شان تحقق یافت، و آنچه فرعون و قومش می‌ساختند و آنچه برمی‌افراشتند را نابود کردیم.
42:06 و بنی‌اسرائیل را از دریا عبور دادیم، پس بر گروهی رسیدند که بر بتان خود مجاور بودند. گفتند: ای موسی، برای ما خدایی قرار ده همان‌گونه که آنان خدایانی دارند. گفت: «بی‌گمان شما قومی نادان هستید».
42:34 همانا اینان، آنچه در آن‌اند، نابود شده است و آنچه می‌کردند باطل است.
42:48 گفت: آیا جز الله معبودی برای شما بجویم، با اینکه او شما را بر جهانیان برتری داده است؟
42:57 و چون شما را از آل فرعون رهانیدیم، که شما را به بدترین عذاب دچار می‌کردند، پسرانتان را می‌کشتند و زنانتان را زنده نگه می‌داشتند
43:21 و در آن (آزمایش) از جانب پروردگارتان، بلایی بزرگ است.
43:30 و با موسی سی شب وعده نهادیم و آن را با ده شب تمام کردیم، پس میقات پروردگارش چهل شب تمام شد. و موسی به برادرش هارون گفت: در میان قومم جانشین من باش، اصلاح کن و از راه مفسدان پیروی مکن
43:58 و چون موسی به میقات ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، گفت: پروردگارا، خود را به من نشان ده تا به تو بنگرم. فرمود: هرگز مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر؛ اگر در جای خود برقرار ماند، آنگاه مرا خواهی دید
44:25 چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را ریز ریز کرد و موسی بیهوش به زمین افتاد. چون به هوش آمد گفت: منزهی تو، به سوی تو توبه کردم و من نخستین ایمان‌آورندگانم
44:48 فرمود: ای موسی، من تو را با رسالت‌ها و سخن گفتنم بر مردم برگزیدم؛ پس آنچه را به تو داده‌ام بگیر و از سپاسگزاران باش
45:06 و برای او در الواح، از هر چیزی اندرزی و تفصیل هر چیزی نوشتیم؛ پس آن را با قوت بگیر و قومت را فرمان ده تا بهترین آن را بگیرند. به زودی سرای فاسقان را به شما نشان خواهم داد
45:34 کسانی را که در زمین بی‌حق تکبر می‌ورزند، از آیاتم بازمی‌دارم؛ و اگر هر نشانه‌ای را ببینند، بدان ایمان نمی‌آورند، و اگر راه رشد را ببینند، آن را راه خود نمی‌گیرند
46:01 این بدان سبب است که آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل بودند
46:10 و کسانی که آیات ما و دیدار آخرت را تکذیب کردند، اعمالشان تباه شد؛ آیا جز به آنچه انجام می‌دادند جزا داده خواهند شد؟
46:26 قوم موسی از زیورهایشان پس از او گوساله‌ای پیکری ساختند که صدایی داشت. آیا ندیدند که با آنان سخن نمی‌گوید و به راهی راهنمایی‌شان نمی‌کند؟ آن را معبود گرفتند و ستمکار بودند
46:46 و چون پشیمان شدند و دیدند که گمراه شده‌اند، گفتند: «اگر پروردگارمان به ما رحم نکند و ما را نبخشد، حتماً از زیانکاران خواهیم بود.»
47:04 و چون موسی به سوی قومش بازگشت، خشمگین و اندوهگین بود و گفت: «چه بد جانشینی بودید که پس از من به جای من نشستید.»
47:20 آیا در کار پروردگارتان شتاب کردید؟ و الواح را افکند و سر برادرش را گرفت و به سوی خود می‌کشید. گفت: ای پسر مادرم، این گروه مرا ناتوان شمردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس دشمنان را بر من شاد مکن.
47:47 پس دشمنان را بر من شماتت مکن و مرا با گروه ستمکاران قرار مده
47:55 گفت: پروردگارا، مرا و برادرم را بیامرز و ما را در رحمت خود درآور، و تو مهربان‌ترین مهربانانی
48:07 کسانی که گوساله را معبود گرفتند، به زودی خشمی از پروردگارشان و خواری در زندگی دنیا به آنان خواهد رسید، و این‌گونه افتراپردازان را جزا می‌دهیم
48:24 و کسانی که بدی‌ها کردند، سپس پس از آن توبه کردند و ایمان آوردند، «همانا پروردگارت پس از آن [توبه]، بی‌شک آمرزنده و مهربان است.»
48:43 و چون خشم موسی فرونشست، الواح را برگرفت که در نوشته‌های آن برای کسانی که از پروردگارشان می‌ترسند، هدایت و رحمت است
48:59 و موسی از قومش هفتاد مرد را برای میقات ما برگزید. چون زلزله ایشان را فرو گرفت، گفت: پروردگارا، اگر می‌خواستی پیش از این ایشان و مرا هلاک می‌کردی؛ آیا به سبب آنچه سفیهان ما کردند ما را هلاک می‌کنی؟
49:27 این جز آزمایش تو نیست؛ هر که را خواهی با آن گمراه می‌کنی و هر که را خواهی هدایت می‌کنی. تو سرپرست مایی؛ پس ما را بیامرز و بر ما رحم کن، و تو بهترین آمرزندگانی
49:54 و در این دنیا و آخرت برای ما نیکی بنویس، که ما به سوی تو بازگشته‌ایم. فرمود: عذاب خود را به هر که بخواهم می‌رسانم، و رحمت من همه چیز را فرا گرفته است
50:14 و آن‌ها را برای کسانی خواهم نوشت که تقوا می‌ورزند و زکات می‌دهند و آنان که به آیات ما ایمان دارند.
50:29 همانان که از این پیامبر، آن پیامبرِ امّی، پیروی می‌کنند؛ همو که نامش را در تورات و انجیل نزد خود نوشته می‌یابند.
50:48 او آنان را به کار پسندیده فرمان می‌دهد و از کار ناپسند بازمی‌دارد و چیزهای پاکیزه را برایشان حلال و چیزهای پلید را بر آنان حرام می‌گرداند.
51:09 و بار سنگین و زنجیرهایی را که بر آنان بود از ایشان برمی‌دارد. پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را یاری و حمایت کردند و از نوری که همراه او نازل شده پیروی کردند، آنان همان رستگارانند.
51:37 بگو: ای مردم، من فرستادهٔ الله به سوی همهٔ شما هستم؛ همان کسی که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست. معبودی جز او نیست؛ زنده می‌کند و می‌میراند.
51:58 پس به الله و فرستادهٔ او، آن پیامبرِ امّی که به الله و سخنانش ایمان دارد، ایمان بیاورید و از او پیروی کنید، باشد که راه یابید.
52:15 و از قوم موسی گروهی هستند که به حق راه می‌نمایند و به آن داد می‌ورزند.
52:24 و ما آنان را به دوازده سبط تقسیم کردیم، گروه‌هایی جدا از هم؛ و به موسی وحی کردیم هنگامی که قومش از او آب خواستند، که با عصایت بر آن سنگ بزن، پس از آن دوازده چشمه جوشید.
52:43 هر گروهی آبشخور خود را می‌شناخت. و ابر را بر ایشان سایبان کردیم و من و سلوی بر آنان فرود آوردیم [و گفتیم:] از چیزهای پاکیزه‌ای که به شما روزی داده‌ایم بخورید. آنان به ما ستم نکردند، بلکه به خویشتن ستم می‌کردند.
53:10 و چون به آنان گفته شد: در این شهر سکونت گزینید و هرجا خواستید از آن بخورید و بگویید: «حِطّه» (گناهان ما را فروریز)، و با سجده از دروازه درآیید، تا خطاهای شما را ببخشیم و به نیکوکاران بیفزاییم.
53:37 پس کسانی از ایشان که ستم کردند، سخنی را که به آنان گفته شده بود به سخنی دیگر تبدیل کردند؛ پس بر ایشان از آسمان عذابی فرو فرستادیم، به سبب آنکه ستم می‌کردند.
53:55 و از آنان دربارهٔ شهری که کنار دریا بود بپرس، آن‌گاه که در روز شنبه از حد می‌گذشتند، آن‌گاه که ماهیانشان در روز شنبه‌شان آشکارا به سویشان می‌آمدند و در روزی که شنبه نمی‌گرفتند، به سویشان نمی‌آمدند. این‌گونه آنان را به سبب نافرمانی‌شان می‌آزمودیم.
54:21 و آن‌گاه که گروهی از ایشان گفتند: چرا مردمی را پند می‌دهید که الله ایشان را هلاک یا به عذابی سخت عذاب خواهد کرد؟ گفتند: برای عذرخواهی به سوی پروردگارتان است، و شاید که پروا کنند.
54:44 پس چون آنچه را به آن یادآوری شده بودند فراموش کردند، کسانی را که از بدی بازمی‌داشتند نجات دادیم و کسانی را که ستم کرده بودند، به سبب نافرمانی‌شان، با عذابی سخت گرفتار ساختیم.
55:10 پس چون در آنچه از آن بازداشته شده بودند سرکشی کردند، به ایشان گفتیم: بوزینگانی خوار و رانده باشید.
55:19 و آن‌گاه که پروردگارت اعلام کرد که تا روز قیامت بر آنان کسی را خواهد گماشت که عذاب بد بر ایشان روا دارد. به راستی پروردگارت زود کیفر است و به راستی او آمرزنده و مهربان است.
55:44 و ایشان را در زمین به گروه‌هایی پراکنده کردیم؛ برخی از آنان شایسته بودند و برخی جز این بودند، و آنان را با نیکی‌ها و بدی‌ها آزمودیم، باشد که بازگردند.
56:02 پس پس از آنان جانشینانی آمدند که کتاب را به ارث بردند؛ اینان متاع پست این دنیا را می‌گیرند و می‌گویند: «به زودی برای ما آمرزیده خواهد شد.» و اگر متاعی مانند آن به دستشان آید، آن را می‌گیرند.
56:26 آیا پیمان کتاب از ایشان گرفته نشده که دربارهٔ الله جز حق نگویند؟ و آنچه را در آن است خوانده‌اند، و سرای آخرت برای کسانی که تقوا دارند بهتر است. آیا نمی‌اندیشید؟
56:51 و کسانی که به کتاب چنگ می‌زنند و نماز را برپا می‌دارند، ما پاداش شایستگان را ضایع نمی‌کنیم.
57:01 و آن‌گاه که کوه را بر فرازشان برافراشتیم، گویی سایبانی است و گمان کردند که بر آنان فرو خواهد افتاد: آنچه را به شما داده‌ایم با قوت بگیرید و آنچه را در آن است یاد کنید، باشد که پرهیزگار شوید.
57:31 و آن‌گاه که پروردگارت از پشت فرزندان آدم، فرزندانشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه گرفت: «آیا پروردگار شما نیستم؟» گفتند: «آری، گواهی دادیم» — تا مبادا روز قیامت بگویید: ما از این غافل بودیم.
57:59 یا بگویید: پدرانمان پیش از این شرک ورزیدند و ما پس از ایشان فرزندانی بودیم؛ آیا ما را به سبب آنچه بیهودگان کرده‌اند، هلاک می‌کنی؟
58:16 و این‌گونه آیات را به تفصیل بیان می‌کنیم، باشد که بازگردند.
58:23 و خبر کسی را بر ایشان بخوان که آیات خود را به او دادیم و او از آن جدا شد، پس شیطان او را دنبال کرد و از گمراهان گردید.
58:40 و اگر می‌خواستیم، او را به وسیلهٔ آن‌ها بالا می‌بردیم، اما او به زمین گرایید و از هوای نفس خود پیروی کرد؛ پس مثل او چون سگی است: اگر بر او حمله کنی زبان از دهان بیرون می‌آورد، و اگر رهایش کنی باز زبان بیرون می‌آورد. این مَثَل گروهی است که آیات ما را دروغ شمردند.
59:08 پس این داستان‌ها را بازگو، باشد که بیندیشند. بد مثالی است گروهی که آیات ما را تکذیب کردند و خود بر خویشتن ستم می‌کردند.
59:24 هر که را الله هدایت کند، او راه‌یافته است؛ و هر که را گمراه سازد، آنان همان زیانکارانند.
59:36 و بی‌تردید بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم؛ دل‌هایی دارند که با آن نمی‌فهمند، و چشم‌هایی دارند که با آن نمی‌بینند، و گوش‌هایی دارند که با آن نمی‌شنوند.
1:00:00 اینان چون چهارپایانند، بلکه گمراه‌ترند؛ آنان همان غافلانند.
1:00:10 و نام‌های نیکو از آنِ الله است؛ پس او را با آن‌ها بخوانید و کسانی را که در نام‌های او کجروی می‌کنند رها کنید. به زودی آنچه را می‌کردند سزا داده خواهند شد.
1:00:27 و از میان کسانی که آفریده‌ایم، گروهی هستند که به حق راه می‌نمایند و به آن داد می‌ورزند.
1:00:36 و کسانی که آیات ما را دروغ شمردند، ما آنان را از جایی که نمی‌دانند به تدریج به سوی هلاکت می‌بریم.
1:00:45 و به آنان مهلت می‌دهم؛ به راستی تدبیر من استوار است.
1:00:52 آیا نیندیشیده‌اند که همراهشان هیچ جنونی ندارد؟ او جز هشداردهندهٔ آشکار نیست.
1:01:04 آیا در ملکوت آسمان‌ها و زمین و آنچه الله از هر چیزی آفریده نظر نکرده‌اند، و نیز اینکه شاید اجلشان نزدیک شده باشد؟ پس پس از این، به کدام سخن ایمان می‌آورند؟
1:01:27 هر که را الله گمراه کند، رهنمایی برای او نیست؛ و آنان را در طغیانشان سرگردان رها می‌کند.
1:01:38 از تو دربارهٔ قیامت می‌پرسند که وقوع آن کی خواهد بود. بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است؛ جز او کسی آن را به‌هنگامش آشکار نمی‌کند.
1:01:53 در آسمان‌ها و زمین سنگین است؛ جز ناگهانی به سراغ شما نمی‌آید. از تو می‌پرسند گویی تو از آن آگاهی داری. بگو: علم آن تنها نزد الله است، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.
1:02:16 بگو: من برای خود مالک سود و زیانی نیستم، جز آنچه الله بخواهد. و اگر غیب را می‌دانستم، از خیر بسیار برمی‌گرفتم و هیچ بدی به من نمی‌رسید؛ من جز بیم‌دهنده و مژده‌دهنده برای گروه مؤمنان نیستم.
1:02:41 او کسی است که شما را از یک تن آفرید و همسرش را از او قرار داد تا بدو آرام گیرد. و چون با او درآمیخت، باری سبک برداشت و با آن راه افتاد.
1:03:03 پس چون گران شد، هر دو پروردگار خود، الله، را خواندند: «اگر به ما فرزندی شایسته دهی، قطعاً از سپاسگزاران خواهیم بود.»
1:03:19 پس چون فرزندی شایسته به آنان داد، برای او در آنچه به ایشان داده بود شریکانی قرار دادند؛ الله از آنچه شریک می‌گردانند برتر است.
1:03:34 آیا چیزی را شریک او می‌کنند که هیچ چیزی نمی‌آفریند و خود آفریده می‌شوند؟
1:03:49 و اگر آنان را به هدایت فرابخوانید، از شما پیروی نمی‌کنند. بر شما یکسان است که آنان را بخوانید یا خاموش بمانید.
1:04:03 کسانی را که جز الله می‌خوانید، بندگانی همانند شما هستند؛ پس آنان را بخوانید و اگر راست می‌گویید، باید پاسخ شما را بدهند.
1:04:18 کسانی را که جز الله می‌خوانید، بندگانی همانند شمایند؛ پس ایشان را بخوانید تا اگر راستگو هستید، به شما پاسخ دهند.
1:04:45 «ولیّ» حقیقی الله است؛ همان که کتاب را فرو فرستاد و او سرپرست شایستگان است.
1:04:56 و کسانی را که جز او می‌خوانید، نمی‌توانند شما را یاری دهند و نه خودشان را یاری می‌کنند.
1:05:11 و اگر آنان را به هدایت بخوانید، نمی‌شنوند؛ و آنان را می‌بینی که به‌سوی تو نگاه می‌کنند، و آنان نمی‌بینند.
1:05:23 و اگر ایشان را به هدایت بخوانی، نمی‌شنوند؛ و می‌بینی که به تو نگاه می‌کنند، اما نمی‌بینند.
1:05:29 و اگر از شیطان وسوسه‌ای به تو رسد، پس به الله پناه ببر؛ زیرا او شنوای داناست.
1:05:43 کسانی که تقوا پیشه کردند، هرگاه وسوسه‌ای از شیطان به آنان رسد، یاد (الله) می‌کنند و ناگهان بینا می‌شوند.
1:05:58 و برادرانشان آنان را در گمراهی می‌کشانند، سپس (از آن) کوتاهی نمی‌کنند.
1:06:05 و هرگاه برای آنان آیه‌ای نیاوری، می‌گویند: «چرا آن را برنگزیده‌ای؟»
1:06:12 بگو: «من تنها از آنچه از سوی پروردگارم به من وحی می‌شود پیروی می‌کنم. این (قرآن) بصیرت‌هایی از جانب پروردگارتان و هدایت و رحمتی است برای قومی که ایمان می‌آورند.»
1:06:28 و هرگاه قرآن خوانده شود، به آن گوش فرا دهید و خاموش باشید، باشد که مورد رحمت قرار گیرید.
1:06:37 و پروردگارت را در دل خود با زاری و بیم و بدون بلندی صدا، در بامدادان و شامگاهان یاد کن، و از غافلان مباش.
1:06:55 کسانی که نزد پروردگار تو هستند، از عبادت او سرکشی نمی‌کنند و او را تسبیح می‌گویند و تنها برای او سجده می‌کنند.