از مجموعهٔ مهر شیخ انس العمادی · درس 33 از 44

مهر مناجات | برای خواننده، شیخ انس العمادی | سوره یوسف

◉ 141 بازدید ⏱ 35:43 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 هزار، نمی‌بینیم
0:10 آن آیات کتاب روشنگر است.
0:15 ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، باشد که شما خرد ورزید.
0:24 ما بهترین داستان‌ها را بر تو حکایت می‌کنیم، به سبب آنچه این قرآن را بر تو وحی کردیم، و تو پیش از آن از غافلان بودی.
0:43 آنگاه که یوسف به پدرش گفت: ای پدر من، یازده ستاره و خورشید و ماه را دیدم که برای من سجده می‌کنند.
1:01 (یعقوب) گفت: ای پسرک من، خوابت را برای برادرانت حکایت مکن که برای تو نیرنگی خواهند ساخت؛ همانا شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.
1:18 و این‌گونه پروردگارت تو را برمی‌گزیند و از تعبیر خواب‌ها به تو می‌آموزد.
1:30 و نعمت خود را بر تو و بر آل یعقوب تمام می‌گرداند
1:42 همان‌گونه که پیش‌تر آن را بر پدرانت، ابراهیم و اسحاق، تمام کرد؛ همانا پروردگارت دانای حکیم است.
2:02 در (داستان) یوسف و برادرانش برای پرسندگان نشانه‌هایی است.
2:10 آنگاه که گفتند: یوسف و برادرش نزد پدرمان از ما محبوب‌ترند، با آنکه ما گروهی نیرومندیم؛ همانا پدر ما در گمراهی آشکاری است.
2:26 یوسف را بکشید یا او را به سرزمینی بیفکنید تا روی پدرتان تنها برای شما گردد و پس از او قومی شایسته باشید.
2:42 یکی از آنان گفت: «یوسف را مکشید و او را در ته چاه بیندازید، تا برخی از کاروانیان او را برگیرند، اگر کاری کنید (که باید انجام دهید).»
3:06 گفتند: ای پدر ما، تو را چه شده که ما را بر یوسف امین نمی‌دانی، با آنکه ما خیرخواه اوییم؟
3:20 او را فردا با ما بفرست تا به بازی و سرگرمی بپردازد و ما قطعاً نگهبان او هستیم.
3:29 (یعقوب) گفت: قطعاً اندوه‌گینم می‌کند که او را ببرید، و می‌ترسم که گرگ او را بخورد و شما از او غافل باشید.
3:44 گفتند: «اگر گرگ او را بخورد، در حالی‌که ما گروهی نیرومندیم، به راستی ما زیانکاران خواهیم بود.»
3:54 پس چون او را بردند و همداستان شدند که او را در ته چاه قرار دهند، و ما به او وحی کردیم که قطعاً آنان را از این کارشان آگاه خواهی کرد، در حالی که آنان نمی‌فهمند.
4:11 و شامگاهان، گریه‌کنان نزد پدرشان آمدند.
4:19 گفتند: ای پدر ما، ما رفته بودیم مسابقه دهیم و یوسف را نزد اسباب خود گذاشتیم، پس گرگ او را خورد؛ و تو ما را باور نخواهی کرد هرچند راستگو باشیم.
4:42 و بر پیراهنش خونی دروغین آوردند. (یعقوب) گفت: بلکه نفس‌هایتان کاری را برای شما آراسته است؛ پس صبری نیکوست، و الله است که در برابر آنچه وصف می‌کنید یاری‌خواسته شده است.
5:07 و کاروانی آمد، پس آب‌آورشان را فرستادند و او دلو خود را فرو انداخت. گفت: «ای مژده! این پسری است.» و او را به‌عنوان کالایی پنهان کردند، و الله به آنچه انجام می‌دادند داناست.
5:28 و او را به بهای ناچیزی، چند درهم شمرده‌شده، فروختند، و آنان در او از بی‌رغبتان بودند.
5:41 و کسی که او را از مصر خریده بود به همسرش گفت: جایگاه او را گرامی دار، شاید ما را سود رساند یا او را فرزند خود بگیریم. و این‌گونه یوسف را در آن سرزمین جای دادیم و تا او را از تعبیر سخنان بیاموزانیم.
6:11 و الله بر کار خود چیره است، اما بیشتر مردم نمی‌دانند.
6:21 و چون به کمال نیروی خود رسید، او را حکم و دانش دادیم؛ و این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
6:32 و آن زنی که او در خانه‌اش بود از او کام خواست و درها را بست و گفت: بیا که از آن تو هستم. (یوسف) گفت: پناه بر الله؛ او پروردگار من است که جایگاهم را نیکو داشت؛ همانا ستمکاران رستگار نمی‌شوند.
7:00 و قطعاً آن زن قصد او کرد و او نیز قصد آن زن می‌کرد، اگر برهان پروردگارش را ندیده بود. این‌گونه تا بدی و زشتی را از او بگردانیم؛ همانا او از بندگان ناب ماست.
7:23 و آن دو به سوی در شتافتند و (زلیخا) پیراهن او را از پشت پاره کرد و هر دو در کنار در با شوهرش روبه‌رو شدند. (زلیخا) گفت: «جزای کسی که قصد بدی به همسرت کند، جز زندانی شدن یا عذابی دردناک چیست؟»
7:50 (زنی از خویشان آن زن) گفت: او از من کام خواست. و گواهی از خاندان آن زن گواهی داد: اگر پیراهنش از جلو پاره شده باشد، آن زن راست گفته و او از دروغگویان است.
8:11 و اگر پیراهنش از پشت پاره شده باشد، آن زن دروغ گفته و او از راستگویان است.
8:23 پس چون دید پیراهنش از پشت پاره شده است، گفت: این از نیرنگ شماست؛ همانا نیرنگ شما بزرگ است.
8:40 ای یوسف، از این بگذر، و تو ای زن، برای گناهت آمرزش بخواه که تو از خطاکاران بودی.
8:55 و زنانی در شهر گفتند: زن عزیز مصر، جوانش را از خویشتنش کام می‌خواست؛ عشق او را سخت شیفته کرده است؛ ما او را در گمراهیِ آشکار می‌بینیم.
9:13 پس چون سخن (فریب) آنان را شنید، نزدشان فرستاد و برایشان تکیه‌گاهی آماده کرد و به هر یک از ایشان کاردی داد.
9:39 و (زلیخا) گفت: «بر آنان بیرون آی». پس چون (زنان) او را دیدند، (از زیبایی‌اش) در شگفت ماندند و دست‌های خود را بریدند و گفتند: «حاشا لله! این بشر نیست؛ این جز فرشته‌ای بزرگوار نیست.»
10:07 گفت: «این همان کسی است که درباره‌اش مرا ملامت می‌کردید. من بودم که از او کام خواستم، اما او خویشتن‌داری کرد. و اگر آنچه را به او فرمان می‌دهم انجام ندهد، حتماً زندانی خواهد شد و از خوارشدگان خواهد بود.»
10:29 (یوسف) گفت: پروردگارا، زندان نزد من محبوب‌تر است از آنچه مرا بدان می‌خوانند؛ و اگر نیرنگ آنان را از من باز نگردانی، به سوی آنان میل می‌کنم و از نادانان می‌شوم.
10:52 پس پروردگارش دعایش را اجابت کرد و نیرنگ آنان را از او بازگرداند؛ همانا او شنوای داناست.
11:04 سپس پس از آنکه نشانه‌ها را دیدند، رأی بر آن قرار گرفت که او را تا مدتی زندانی کنند.
11:17 و دو جوان با او به زندان درآمدند. یکی از آن دو گفت: من خود را می‌بینم که شراب می‌فشارم؛ و دیگری گفت: من خود را می‌بینم که نانی بر سر دارم و پرندگان از آن می‌خورند؛ ما را از تعبیر آن آگاه کن، که ما تو را از نیکوکاران می‌بینیم.
11:45 (یوسف) گفت: غذایی که به شما روزی داده می‌شود، پیش از آنکه برسد، شما را از تعبیرش آگاه می‌کنم؛ این از آن چیزهایی است که پروردگارم به من آموخته است.
12:06 همانا من آیین گروهی را که به الله ایمان ندارند و به آخرت کافرند، رها کردم.
12:17 و آیین پدرانم، ابراهیم و اسحاق و یعقوب، را پیروی کردم. ما را نرسد که چیزی را با الله شریک گردانیم؛ این از فضل الله بر ما و بر مردم است، ولی بیشتر مردم سپاس نمی‌گزارند.
12:45 ای دو یار زندانی، آیا خدایان پراکنده بهترند یا الله یگانه قهار؟
13:02 جز نام‌هایی که شما و پدرانتان آن‌ها را نام نهاده‌اید، به جای او چیزی را نمی‌پرستید؛ الله هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده است.
13:23 فرمان جز از آنِ الله نیست؛ فرمان داده که جز او را نپرستید. این است دین استوار، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.
13:41 ای دو یار زندانی، اما یکی از شما به آقای خود شراب خواهد نوشانید، و اما دیگری به دار آویخته می‌شود و پرندگان از سرش خواهند خورد. کار، درباره آنچه از او می‌پرسید، به پایان رسیده است.
14:02 و به آن کس از آن دو که گمان داشت رهایی یافته است، گفت: مرا نزد آقایت یاد کن؛ اما شیطان یاد آقایش را از یادش برد، و او چند سال در زندان ماند.
14:23 پادشاه گفت: من در خواب دیدم هفت گاو فربه که هفت گاو لاغر آن‌ها را می‌خورند، و هفت خوشهٔ سبز و خوشه‌های خشک دیگر.
14:44 ای بزرگان قوم، در خوابم برایم تعبیر کنید، اگر خواب‌ها را تعبیر می‌کنید.
14:54 گفتند: این‌ها رؤیاهای پریشان است و ما به تعبیر خواب‌ها آگاه نیستیم.
15:04 و آن کسی که از آن دو نفر رهایی یافته بود و پس از مدتی به یاد آورد، گفت: من شما را از تعبیرش آگاه می‌کنم، پس مرا بفرستید.
15:19 ای یوسف، ای راستگو، ما را دربارهٔ هفت گاو فربه که هفت گاو لاغر آن‌ها را می‌خورند، و هفت خوشهٔ سبز و خوشه‌های خشک دیگر، راهنمایی کن، تا شاید نزد مردم بازگردم، شاید ایشان بدانند.
15:48 گفت: هفت سال پیاپی کشت کنید، پس آنچه درو کردید را در خوشه‌اش رها کنید، جز اندکی که می‌خورید.
16:05 سپس پس از آن، هفت سال سخت می‌آید که آنچه را برای آن ذخیره کرده‌اید می‌خورند، جز اندکی که نگه می‌دارید.
16:23 و سپس پس از آن، سالی فرا می‌رسد که در آن مردم باران داده می‌شوند و در آن می‌فشارند (آب و میوه را).
16:40 پادشاه گفت: او را نزد من آورید. پس چون فرستادهٔ پادشاه نزد او آمد، گفت: نزد پروردگارت بازگرد و از او بپرس که حال زنانی که دست‌های خود را بریدند چگونه بود؟ پروردگار من به نیرنگ ایشان داناست.
17:07 ـ (عزیز مصر به زنان گفت:) «ماجرای شما چه بود، آن‌گاه که یوسف را از خویشتنش فریب داده بودید؟» گفتند: «حاشا لله! ما هیچ بدی‌ای از او ندانستیم.»
17:21 همسر عزیز (مصر) گفت: «اکنون حق آشکار شد؛ من بودم که او را از خودش کام‌جویی کردم، و او قطعاً از راستگویان است.»
17:37 این کار برای آن بود که بداند من به پنهانی به او خیانت نکرده‌ام، و الله نیرنگ خیانتکاران را هدایت نمی‌کند.
17:52 و من خود را پاک نمی‌دانم، زیرا نفس بسیار به بدی فرمان می‌دهد، مگر آنچه پروردگارم رحم کند؛ بی‌گمان پروردگار من آمرزنده و مهربان است.
18:11 پادشاه گفت: او را نزد من آورید تا او را مخصوص خود گردانم. پس چون با او سخن گفت، گفت: تو امروز نزد ما صاحب جایگاه و امین هستی.
18:25 گفت: مرا بر خزانه‌های زمین بگمار، زیرا من نگهبانی دانا هستم.
18:34 و این‌گونه یوسف را در آن سرزمین جای دادیم تا هرجا خواست در آن جای گیرد؛ هرکه را بخواهیم به رحمت خود می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کنیم.
18:53 و پاداش آخرت برای کسانی که ایمان آوردند و پرهیزگار بودند، بهتر است.
19:01 و برادران یوسف آمدند و بر او وارد شدند، پس او ایشان را شناخت و ایشان او را نشناختند.
19:13 و چون بار ایشان را آماده کرد، گفت: برادر خود را که از پدرتان است نزد من بیاورید. آیا نمی‌بینید که پیمانه را کامل می‌دهم و من بهترین میزبانانم؟
19:31 و اگر او را نزد من نیاورید، برای شما نزد من پیمانه‌ای نخواهد بود و به من نزدیک نشوید.
19:40 گفتند: از پدرش خواهیم خواست و ما این کار را انجام خواهیم داد.
19:47 و به غلامان خود گفت: سرمایه ایشان را در بارهایشان بگذارید، شاید آن را بشناسند هنگامی که به سوی خانواده‌شان بازگردند، شاید باز آیند.
20:05 چون نزد پدرشان بازگشتند، گفتند: ای پدر ما، پیمانه از ما بازداشته شد، پس برادرمان را با ما بفرست تا پیمانه بگیریم، و ما او را نگاهبانیم.
20:30 گفت: آیا شما را دربارهٔ او امین بدانم جز آن‌گونه که پیش‌تر شما را دربارهٔ برادرش امین دانستم؟ پس الله بهترین نگهبان است و او مهربان‌ترین مهربانان است.
20:47 وقتی بارهایشان را گشودند، کالای خود را بازگردانده‌شده یافتند، گفتند: «ای پدر ما، ما چه می‌خواهیم؟ این کالای ماست که به‌سوی ما بازگردانده شده؛ و برای خانواده‌مان آذوقه می‌آوریم و برادرمان را نگه می‌داریم و یک شتر بار بیشتر می‌گیریم؛ این پیمانه‌ای آسان است.»
21:15 گفت: هرگز او را با شما نمی‌فرستم تا آنکه به نام الله پیمانی به من بدهید که او را نزد من بیاورید، مگر آنکه همه‌تان گرفتار شوید. پس چون پیمان خود را به او دادند، گفت: الله بر آنچه می‌گوییم گواه و نگهبان است.
21:40 و گفت: ای فرزندانم، از یک دروازه داخل نشوید و از دروازه‌های جداگانه داخل شوید؛ و من نمی‌توانم چیزی از الله را از شما دفع کنم.
22:03 حکم جز از آن الله نیست؛ بر او توکل کردم و توکل‌کنندگان باید بر او توکل کنند.
22:16 و چون از همان راهی که پدرشان فرمان داده بود داخل شدند، آن کار چیزی را از ایشان در برابر الله دفع نمی‌کرد، جز نیازی در دل یعقوب که آن را برآورد.
22:39 و او به سبب آنچه به او آموخته بودیم صاحب دانش بود، اما بیشتر مردم نمی‌دانند.
22:50 و چون بر یوسف وارد شدند، برادرش را نزد خود جای داد و گفت: من همان برادر تو هستم، پس از آنچه ایشان می‌کردند غمگین مباش.
23:06 و چون بار ایشان را آماده کرد، پیمانهٔ شاهی را در بار برادرش نهاد، سپس منادی ندا داد: ای کاروانیان، شما دزد هستید.
23:25 گفتند: و رو به ایشان کردند: «چه چیزی گم کرده‌اید؟» گفتند: «پیمانهٔ پادشاه را گم کرده‌ایم، و برای هرکه آن را بیاورد، بار یک شتر (پاداش) است، و من ضامن آن هستم.»
23:49 گفتند: به الله سوگند، شما می‌دانید که ما نیامده‌ایم تا در زمین فساد کنیم و ما دزد نبوده‌ایم.
23:59 گفتند: پس کیفر او چیست، اگر دروغگو باشید؟
24:07 گفتند: کیفرش آن است که در بارش یافت شود، خود او کیفرش است؛ ما ستمکاران را این‌گونه کیفر می‌دهیم.
24:19 پس پیش از ظرف برادرش، از ظرف‌های ایشان آغاز کرد، سپس آن را از ظرف برادرش بیرون آورد.
24:31 این‌گونه برای یوسف تدبیر کردیم؛ او در آیین پادشاه نمی‌توانست برادرش را نگه دارد، مگر آنکه الله بخواهد.
24:43 هرکه را بخواهیم درجاتش را بالا می‌بریم، و بالای هر صاحب دانشی، دانایی است.
24:56 گفتند: اگر او دزدی کرده، پیش‌تر برادرش نیز دزدی کرده بود؛ پس یوسف این سخن را در دل خود پنهان داشت و آن را برای ایشان آشکار نکرد و گفت: جایگاه شما بدتر است و الله به آنچه وصف می‌کنید داناتر است.
25:19 گفتند: ای عزیز، او پدری سالخورده دارد؛ پس یکی از ما را به جای او بگیر، که ما تو را از نیکوکاران می‌بینیم.
25:40 گفت: پناه بر الله که جز کسی را که کالای خود را نزد او یافتیم نگیریم، که در آن صورت ما ستمکار خواهیم بود.
25:58 پس چون از او ناامید شدند، به جدایی و نجوا پرداختند. بزرگ‌ترشان گفت: آیا ندانستید که پدرتان از شما پیمانی به نام الله گرفته است و پیش‌تر دربارهٔ یوسف کوتاهی کردید؟
26:23 پس من هرگز این سرزمین را ترک نمی‌کنم تا پدرم به من اجازه دهد یا الله برای من حکم کند؛ و او بهترین حکم‌کنندگان است.
26:34 به نزد پدرتان بازگردید و بگویید: ای پدر ما، پسرت دزدی کرد، و ما جز به آنچه دانستیم گواهی ندادیم، و ما نگهبان امور پنهان نبودیم.
27:00 از آبادی‌ای که در آن بودیم و از کاروانی که با آن آمدیم بپرس، و ما راستگو هستیم.
27:12 گفت: بلکه نفس‌هایتان کاری را برایتان آراسته‌اند، پس شکیبایی نیکو (مناسب‌تر است).
27:21 امید است که الله همه‌شان را به سوی من بازگرداند، زیرا او دانای فرزانه است.
27:32 و از ایشان روی گرداند و گفت: «ای دریغا بر یوسف!» و از شدت اندوه، چشمانش سفید شد، در حالی که خشم‌فروخورده بود.
27:48 گفتند: به الله سوگند، تو همواره یوسف را یاد خواهی کرد تا آنکه بیمار و تباه شوی یا از هلاک‌شدگان گردی.
27:58 گفت: جز این نیست که اندوه و درد دلم را به الله شکایت می‌کنم و از الله چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید.
28:09 ای پسرانم، بروید و درباره یوسف و برادرش جست‌وجو کنید و از رحمت الله نومید مشوید.
28:17 و از رَوح الله نومید نشوید، زیرا جز گروه کافران از رَوح الله نومید نمی‌شوند.
28:31 چون بر او وارد شدند گفتند: ای عزیز، ما و خانواده‌مان را رنج و تنگدستی فراگرفته و با سرمایه‌ای ناچیز آمده‌ایم، پس پیمانه را برای ما تمام ده و بر ما صدقه بده؛ به‌راستی الله صدقه‌دهندگان را پاداش می‌دهد.
28:59 گفت: آیا دانستید با یوسف و برادرش چه کردید، آنگاه که نادان بودید؟
29:09 گفتند: آیا تو واقعاً یوسفی؟ گفت: من یوسفم و این برادر من است؛ الله بر ما منت نهاد. به‌راستی هر که پرهیزگاری و شکیبایی کند، الله پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌گرداند.
29:33 گفتند: به الله سوگند، الله تو را بر ما برتری داده و ما خطاکار بوده‌ایم.
29:47 گفت: «امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست؛ الله شما را می‌بخشد و او مهربان‌ترین مهربانان است. این پیراهن مرا ببرید و بر روی پدرم بیندازید تا بینا شود، و خانواده‌تان را همگی نزد من آورید.»
30:17 و چون کاروان جدا شد، پدرشان گفت: به‌راستی من بوی یوسف را می‌یابم، اگر مرا به کم‌خردی منسوب نکنید.
30:32 گفتند: به الله سوگند، تو همچنان در گمراهی دیرینه‌ات هستی.
30:39 پس چون مژده‌رسان آمد، پیراهن را بر چهره او افکند و بینایی‌اش بازگشت. گفت: آیا به شما نگفتم که من از الله چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید؟
31:00 گفتند: ای پدر، برای ما از گناهانمان آمرزش بخواه، به‌راستی ما خطاکار بوده‌ایم.
31:08 گفت: به‌زودی برای شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست، زیرا او آمرزنده مهربان است.
31:18 چون بر یوسف وارد شدند، پدر و مادرش را نزد خود جای داد و گفت: «به خواست الله، در مصر در امان باشید.»
31:31 و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد و همگی در برابر او سجده کردند.
31:38 و گفت: «ای پدر، این است تعبیر خوابی که پیش‌تر دیدم؛ پروردگارم آن را حقیقت بخشید.»
31:47 و به‌راستی به من نیکی کرد، آنگاه که مرا از زندان بیرون آورد و شما را از بیابان نشین‌ها نزد من آورد.
32:00 پس از آنکه شیطان میان من و برادرانم فساد افکند.
32:06 به‌راستی پروردگارم به آنچه بخواهد مهربان است؛ زیرا او دانای فرزانه است.
32:19 پروردگارا، به‌راستی از فرمانروایی به من دادی و از تعبیر خواب‌ها به من آموختی.
32:27 ای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرپرست منی.
32:35 مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق گردان.
32:42 این از خبرهای غیب است که آن را به تو وحی می‌کنیم.
32:49 و تو نزد ایشان نبودی آنگاه که کارشان را یکدست کردند و نیرنگ می‌ورزیدند.
32:57 و هرچند حریص باشی، بیشتر مردم ایمان‌آورنده نیستند.
33:04 و تو بر آن از ایشان مزدی نمی‌خواهی؛ آن جز یادآوری برای جهانیان نیست.
33:13 و چه بسیار نشانه‌ای در آسمان‌ها و زمین که از کنارش می‌گذرند و از آن روی‌گردانند.
33:27 و بیشترشان به الله ایمان نمی‌آورند جز آنکه مشرکند.
33:35 آیا ایمن شده‌اند از اینکه عذابی فراگیر از عذاب الله به سراغشان آید یا قیامت ناگهان به آنان رسد در حالی که نمی‌فهمند؟
33:52 بگو: این راه من است؛ من و کسانی که از من پیروی کرده‌اند با بصیرت به سوی الله دعوت می‌کنیم.
34:02 و منزّه است الله و من از مشرکان نیستم.
34:08 و پیش از تو جز مردانی که به ایشان وحی می‌کردیم از اهل شهرها نفرستادیم.
34:18 آیا در زمین سیر نکرده‌اند تا بنگرند فرجام کسانی که پیش از ایشان بودند چگونه بود؟
34:27 و قطعاً سرای آخرت برای کسانی که پرهیزگاری کرده‌اند بهتر است؛ آیا نمی‌اندیشید؟
34:35 تا آنگاه که پیامبران نومید شدند و گمان بردند که دروغشان شمرده‌اند، یاری ما به سراغشان آمد و هر که را خواستیم نجات یافت.
34:58 و عذاب ما از گروه بزهکاران بازگردانده نمی‌شود.
35:04 به‌راستی در داستان‌های ایشان برای خردمندان عبرتی است.
35:11 این سخنی نبود که به دروغ ساخته شده باشد، بلکه تصدیق کتابی است که پیش روی آن است.
35:24 و بیان هر چیزی و هدایت و رحمتی برای گروهی که ایمان می‌آورند.