از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد) · درس 575 از 1251

خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (573) | ذلّت نافرمانی برای انسان، نشانه عدم حیا او در پیشگاه خداوند است

◉ 31 بازدید ⏱ 2:28 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:08 خوار شمردن گناه در نزد انسان، نشانه‌ای است از کم‌حیایی او در برابر الله.
0:14 کسی که فرمان الله را نافرمانی کند و آنچه را نهی شده مرتکب شود، در حالی که این کار در نظرش خوار است،
0:21 به‌راستی نگاه الله به او و آگاهی الله بر او را سبک شمرده است، با آنکه او در قبضهٔ قدرت الله است.
0:27 و حال او حالِ کسی است که بیش از آفریدگار سبحانه، مراقب مخلوق است.
0:33 همچنان که الله تعالی فرموده است: «از مردم پنهان می‌شوند و از الله پنهان نمی‌شوند، و او با ایشان است،
0:40 «آنگاه که شبانه سخنی را که خشنود کننده نیست در دل می‌پرورانند؛ و الله به آنچه می‌کنند احاطه‌کننده است.»
0:48 و این نشانه و دلیلی است بر کم‌حیایی او در برابر پروردگارش،
0:53 که از ضعف تعظیم او نسبت به الله سبحانه برمی‌خیزد.
0:57 امّا این بدان معنا نیست که اولیای الله که او را تعظیم می‌کنند، گناه نمی‌کنند؛
1:05 بلکه ایشان چنان‌اند که الله عز وجل درباره‌شان فرموده است:
1:09 «کسانی که پرهیزگاری کردند، هرگاه وسوسه‌ای از شیطان به آنان رسد، یاد (الله) می‌کنند، پس ناگهان بینا می‌شوند.»
1:19 پس ایشان بر گناه پافشاری نمی‌کنند، بلکه به توبه از آن شتاب می‌ورزند،
1:24 و از آنچه مرتکب شده‌اند، پشیمانی و اندوه احساس می‌کنند،
1:28 گویی بر فراز ایشان کوهی است که از فرو افتادنش بر آنان بیم دارند.
1:32 در حالی که کسی که تعظیم الله را سبک می‌شمارد، به گناهانش می‌نگرد
1:37 گویی مگسی است که بر بینی‌اش نشسته و آن را با دستش دور کرده است.
1:42 و هرچه تعظیم الله در دل ضعیف‌تر شود، حیا از او سبحانه کم‌تر می‌گردد،
1:48 تا آنجا که صاحبش را به آشکار کردن گناه و فخر فروختن به آن می‌رساند.
1:54 و این نهایت بی‌شرمی و منتهای خواری است،
1:58 و امری است که گناه را به یکی از کبیره‌ها بدل می‌سازد،
2:03 حتی اگر خود آن در ذات خویش کوچک باشد.
2:06 در حالی که ممکن است همراه ارتکاب گناه کبیره، حیا و ترس و بزرگ شمردن آن نیز باشد،
2:12 که آن را به صغیره‌ها ملحق می‌کند.
2:15 و همهٔ این امور به دل و آنچه در آن انجام می‌گیرد بازمی‌گردد،
2:20 و این، افزون بر خود عمل صرف است،
2:24 و انسان این را از خویش و از دیگران می‌شناسد.