از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد) · درس 172 از 1251

خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (170) | اسامی قیامت در قرآن کریم و معانی آنها

◉ 127 بازدید ⏱ 12:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:05 نام‌های روز قیامت در قرآن کریم و دلالت‌های آن‌ها
0:14 روز آخرت در قرآن کریم با نام‌های بسیاری نامیده شده است
0:21 و با توصیفات فراوانی وصف شده است
0:23 و این نام‌ها و وصف‌ها به حدود بیست و سه اسم و وصف می‌رسد
0:28 و علت فراوانی نام‌ها و وصف‌های این روز این است که
0:32 شأن آن بزرگ است
0:34 همان‌گونه که نزد عرب معمول است که برای چیزی که نزدشان بزرگ است نام‌های متعددی می‌آورند، مانند شمشیر و شیر
0:43 پس چون امر روز آخرت بزرگ است و هول‌های آن بسیار است
0:47 قرآن آن را با نام‌های متعددی نامیده و با اوصاف بسیاری توصیف کرده است
0:53 از آن جمله، «الیوم الاول» و «الثانی»، روز آخرت و آخرت است
0:59 عبارت «الیوم الآخر» بیست و شش بار آمده است
1:03 و واژهٔ «الآخرة» دویست و ده بار آمده است
1:07 و این دو به یک معنا هستند
1:09 روز آخرت را از آن رو «الیوم الآخر» گویند که پس از آن روزی نیست
1:13 و آخرت را از آن رو گویند که پس از آن چیزی نیست
1:17 پس آن آخرین مرحله‌ای است که انسان میان مراحل آن جابه‌جا می‌شود
1:22 از عدم به شکم مادرش
1:24 سپس بیرون آمدن به زندگی دنیا
1:27 سپس زندگی در برزخ
1:29 سپس این آخرت که در آن یا در بهشت یا در دوزخ جاودانه می‌شود
1:36 و از جمله این آیات
1:38 فرمودهٔ خداوند متعال است
1:40 برخی از مردم می‌گویند: به الله و روز آخرت ایمان آوردیم، در حالی که آنان مؤمن نیستند.
1:48 و فرمودهٔ اوست
1:50 و کسانی که به آنچه بر تو نازل شده و به آنچه پیش از تو نازل شده ایمان می‌آورند، و به آخرت یقین دارند، آنان هستند.
1:59 سوم و چهارم
2:02 روز دین و روز حساب
2:04 و این دو به یک معنا هستند
2:07 زیرا «دین» همان جزا و حساب است
2:10 عبارت «یوم الدین» سیزده بار آمده است
2:14 و عبارت «یوم الحساب» چهار بار آمده است
2:18 و این روز بدین نام خوانده شده است
2:21 زیرا انسان در آن بر کردارهایش در زندگی دنیا حساب می‌شود و بر آن‌ها جزا داده می‌شود
2:28 الله تعالی فرموده است
2:30 «مالک یوم الدین»
2:32 و تعالی فرموده است
2:34 این است آنچه به شما وعده داده می‌شود برای روز حساب.
2:38 پنجم
2:39 روز قیامت
2:41 و در قرآن کریم هفتاد بار آمده است
2:45 از جمله فرمودهٔ الله تعالی است
2:47 سوگند نمی‌خورم به روز قیامت.
2:50 و سوره بدین نام نامیده شده است
2:54 و این روز بدین نام خوانده شده است
2:55 زیرا مردم در آن برای پروردگار جهانیان برای حسابشان می‌ایستند
3:00 چنان‌که الله تعالی فرموده است
3:02 روزی که مردم برای پروردگار جهانیان برمی‌خیزند.
3:07 ششم
3:08 ساعت
3:10 در قرآن کریم سی و پنج بار آمده است
3:14 از جمله فرمودهٔ الله تعالی است
3:17 و کار قیامت جز چون چشم بر هم زدن نیست، یا نزدیک‌تر از آن.
3:22 همانا الله بر هر چیزی تواناست.
3:26 و «ساعت» به معنای زمان حاضر است
3:29 بدین سبب چنین نامیده شده که آمدنش نزدیک است
3:32 گویی که حاضر است
3:34 و به سبب ناگهانی بودن آمدنش
3:36 چنان‌که الله تعالی فرموده است
3:38 از تو دربارهٔ قیامت می‌پرسند که لنگرگاه آن کجاست؟
3:43 بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است.
3:46 هیچ‌کس جز او آن را به وقتش آشکار نمی‌کند.
3:50 [علم آن] در آسمان‌ها و زمین سنگین است.
3:53 جز ناگهان به سراغ شما نمی‌آید.
3:57 هفتم
3:58 آزفه
4:00 الله تعالی فرموده است
4:02 «آزفهٔ آزفه»
4:04 و دلالت آن نزدیک به دلالت «ساعت» است
4:08 «آزفه» یعنی نزدیک شد و فرا رسید
4:11 و واژهٔ «یوم» نیز به آن اضافه شده یاد شده است
4:15 الله تعالی فرموده است
4:17 و آنان را از روز نزدیک (قیامت) بترسان، آن‌گاه که دل‌ها به گلوگاه‌ها رسیده و خاموش‌اند.
4:24 هشتم
4:25 واقعه
4:27 الله تعالی فرموده است
4:29 «چون واقعه واقع شود»
4:32 و تعالی فرموده است
4:34 «پس در آن روز واقعه واقع می‌شود»
4:37 و بدین سبب نامیده شده که وقوعش قطعی است
4:41 نهم
4:43 حاقه
4:45 الله تعالی فرموده است
4:47 «الحاقة»
4:49 «حاقه چیست؟»
4:52 و تو چه می‌دانی حاقّه چیست؟
4:56 و بدین سبب نامیده شده که در آن آنچه تکذیب‌کنندگان آن را انکار می‌کردند تحقق می‌یابد
5:02 دهم
5:04 طامة الکبری
5:06 الله تعالی فرموده است
5:09 پس چون آن حادثهٔ بزرگ فرا رسد.
5:14 گفته می‌شود
5:15 «طمّ الأمر» هنگامی که امر فراگیر و چیره شود
5:19 و قیامت بدین نام نامیده شده است
5:21 زیرا بر هر امر هولناکی برتری دارد
5:25 یازدهم
5:27 صاخّه
5:29 الله تعالی فرموده است
5:31 «پس چون صاخّه فرا رسد»
5:35 یعنی بانگ قیامت
5:38 این نام از آن رو بر آن نهاده شده که گوش‌ها را سخت می‌خراشد
5:42 تا جایی که با بلند کردن صدایش در شنواندن آن زیاده‌روی می‌شود، تا آن‌جا که نزدیک است گوش‌ها را کر کند
5:47 سیزدهمین
5:48 الغاشیه
5:50 الله تعالی فرمود
5:53 آیا خبر «غاشیه» به تو رسیده است؟
5:56 این نام از آن رو بر آن نهاده شده که مردم را با هراس خود فرا می‌گیرد و اندوهگینشان می‌کند
6:02 و از دلالت‌های آن
6:03 فراگرفتن آتش کافران و احاطه‌ی آن بر ایشان از بالای سرشان و از زیر پاهایشان است
6:10 تعالی فرمود
6:12 روزی که عذاب از بالای سرشان و از زیر پاهایشان آنان را فرا می‌گیرد.
6:17 و گفته می‌شود: بچشید آنچه را که می‌کردید.
6:21 و تعالی فرمود
6:23 برای آنان از دوزخ بستری است و از بالای سرشان سایبان‌هایی.
6:29 چهاردهمین
6:31 القارعه
6:32 تعالی فرمود
6:34 القارعه
6:35 «قارعه چیست؟»
6:37 و تو چه می‌دانی قارعه چیست؟
6:40 و تعالی فرمود
6:42 «ثمود و عاد به (آن) قارعه تکذیب کردند»
6:46 این نام از آن رو بر آن نهاده شده که دل‌ها را با هول‌های خود می‌کوبد
6:51 گفته می‌شود
6:52 «حوادث سخت روزگار به ایشان رسیده است»
6:55 یعنی هول‌ها و سختی‌های آن
6:57 و همه‌ی نام‌های آینده، واژه‌ی «روز» به آن‌ها اضافه شده است
7:03 پانزدهمین
7:04 روز حسرت
7:06 الله تعالی فرمود
7:08 و آنان را از روز حسرت بترسان، آن‌گاه که کار به پایان رسیده و آنان در غفلت‌اند و ایمان نمی‌آورند.
7:16 و بدان سبب چنین نامیده شده که بندگان در آن سخت حسرت می‌خورند
7:20 چه حسرت کافران بر آنچه از ایمان به آن از دست داده‌اند
7:25 چنان‌که در آیه‌ی پیشین (آمده است)
7:27 و چنان‌که در فرمان تعالی (آمده است)
7:29 «که کسی بگوید: ای حسرت بر آنچه در حق الله کوتاهی کردم و به راستی که من از مسخره‌کنندگان بودم»
7:39 و غیر از این دو از آیات
7:41 یا (چه بسا) مؤمنان بر آن‌که از کارهای نیکی و تقوا بیشتر نکرده‌اند حسرت می‌خورند
7:48 شانزدهمین
7:50 روز برانگیختن
7:52 الله تعالی فرمود
7:54 و کسانی که دانش و ایمان داده شده‌اند، می‌گویند: شما در کتاب الله تا روز برانگیخته شدن درنگ کرده‌اید.
8:01 پس این است روز برانگیختن، ولی شما نمی‌دانستید.
8:07 و مقصود از برانگیختن، زنده کردن الله مردگان و برپا داشتن ایشان برای حساب است
8:13 هفدهمین
8:15 روز جدایی
8:17 الله تعالی فرمود
8:19 همانا روز جدایی، وعده‌گاهی معین بود.
8:23 و تعالی فرمود
8:25 این است روز جدایی که شما آن را دروغ می‌پنداشتید.
8:31 و بدان سبب چنین نامیده شده که الله عزّ و جلّ در آن میان بندگان جدایی می‌اندازد
8:37 تعالی فرمود
8:39 همانا پروردگار تو خود میان آنان در روز قیامت داوری می‌کند دربارهٔ آنچه در آن اختلاف داشتند.
8:47 هجدهمین
8:48 روز دیدار
8:50 الله تعالی فرمود
8:53 روح را به فرمان خود بر هر که از بندگانش بخواهد می‌فرستد تا از روز دیدار بترساند.
9:00 یعنی روزی که همه‌ی بندگان در آن با یکدیگر دیدار می‌کنند
9:04 پس ستمگر و ستمدیده با هم دیدار می‌کنند
9:07 و اهل زمین و اهل آسمان
9:09 بلکه در آن، مخلوق ناتوان با آفریدگار توانا دیدار می‌کند
9:14 و در آن هر عمل‌کننده‌ای با عمل خود، چه خیر و چه شر، دیدار می‌کند
9:20 نوزدهمین
9:22 روز گردآمدن
9:24 الله تعالی فرمود
9:26 و این‌گونه قرآنی عربی بر تو وحی کردیم تا امّ‌القری و کسانی را که پیرامون آن‌اند بیم دهی.
9:34 و از روز گردهم‌آیی بترسانی که در آن هیچ شکی نیست.
9:38 گروهی در بهشت و گروهی در آتش شعله‌ور.
9:43 و تعالی فرمود
9:45 روزی که شما را برای روز گردهم‌آیی گرد می‌آورد.
9:47 آن روز تغابن است
9:50 پس آن روزی است که مردم همگی در آن گرد آورده می‌شوند
9:54 چنان‌که تعالی فرمود
9:56 همانا در این عبرتی است برای کسی که از عذاب آخرت بترسد.
10:01 آن روزی است که مردم برای آن گرد آورده می‌شوند و آن روزی است که (همه) حاضر می‌شوند.
10:08 بیستمین
10:10 روز ندا دادن
10:12 الله تعالی فرمود
10:14 و ای قوم من، همانا من بر شما از روز ندامت و فریاد می‌ترسم.
10:19 و بدان سبب چنین نامیده شده که در آن بسیار ندا (فراخوانی) واقع می‌شود
10:23 زیرا هر انسانی در آن به نامش برای حساب فراخوانده می‌شود
10:28 و اهل بهشت اهل دوزخ را ندا می‌دهند
10:32 و همچنین اهل دوزخ اهل بهشت را ندا می‌دهند
10:36 و اهل اعراف هر یک از آن دو گروه را ندا می‌دهند
10:40 بیست‌ویکمین
10:42 روز وعید
10:44 الله تعالی فرمود
10:46 «و در صور دمیده می‌شود»
10:48 «آن است روز وعید»
10:51 این همان روزی است که الله کافران و منافقان را به آن وعده داده است
10:55 با آنچه در آن از عذاب و جاودانگی در آتش است
10:59 و هر ستمگر و نافرمانی را به حساب شدن بر ستم و نافرمانی‌اش وعده داده است
11:04 و حقیقت وعید
11:06 خبر دادن از کیفر بر مخالفت است
11:10 بیست‌ودومین
11:13 روز جاودانگی
11:15 الله تعالی فرمود
11:17 «با سلامت وارد آن شوید»
11:19 «این است روز جاودانگی»
11:22 پس مردم در آن بی‌آنکه بمیرند جاودانه می‌مانند
11:25 و در حدیث آمده است:
11:27 مرگ را به شکل قوچی سفیدمایل به سیاهی می‌آورند
11:30 و آن را سر می‌برند
11:32 سپس گفته می‌شود:
11:33 ای اهل بهشت، جاودانگی است و دیگر مرگی نیست
11:37 و ای اهل دوزخ، جاودانگی است و دیگر مرگی نیست
11:41 متفق علیه است.
11:44 بیست‌ودومین [باب/بخش]
11:45 روز خروج
11:47 الله تعالی می‌فرماید:
11:50 روزی که صیحه را به حق می‌شنوند.
11:53 آن است روز خروج
11:56 همان روزی است که مردم پس از شنیدن صیحه از گورهایشان بیرون می‌آیند
12:01 و این همان دمیدن دوم در صور است
12:04 پس برای حساب و پاداش و کیفر بیرون می‌آیند
12:07 چنان‌که الله تعالی فرموده است:
12:10 روزی که شتابان از گورها بیرون می‌آیند.
12:13 گویی به سوی نشانه‌ای می‌شتابند.
12:18 بیست‌وسومین [باب/بخش]
12:20 روز تغابن
12:22 الله تعالی می‌فرماید:
12:24 روزی که شما را برای روز گردهم‌آیی گرد می‌آورد.
12:27 آن است روز تغابن
12:30 همان روزی است که در آن زیان‌کننده و زیان‌دیده هست
12:34 یعنی سودبرنده و زیان‌کار
12:36 مؤمنان با دورشدن از آتش و داخل‌شدن در بهشت سود می‌برند
12:41 و کافران با داخل‌شدن در دوزخ زیان می‌بینند