از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد)
· درس 60 از 1251
خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (58) | دو شبهه و پاسخ به آنها
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:09
شبههها و پاسخ به آنها
0:13
در برابر سخن حق در مسئله حکم به شرع، دو شبهه وارد میشود.
0:18
آن دو را در ادامه یاد میکنیم و به آنها پاسخ میدهیم
0:22
اولاً
0:24
برخی سکوت از بیان این کفر آشکار را روا میدانند
0:28
فتنهی قِشیه
0:30
بهزعم آنان، از بیان آن مفاسدی پدید میآید
0:34
از نظر آنان، بهترین کار صبر و سکوت است.
0:38
تا اینکه اصلاحگران (مصلحان) بگویند
0:41
و بر بیان (حقیقت) و رویارویی با طاغوتها توانا است
0:45
و در پاسخ به این پرسش میگوییم
0:48
تفاوتی میان «تبیین» و «تغییر» وجود دارد.
0:52
آنچه ما اکنون به آن فرا میخوانیم، بیان با زبان یا با قلم است.
0:57
بدون تغییر دادن با دست و نیزه
1:00
پس همانا تغییر از راه جهاد و رویارویی
1:03
او همان کسی است که قدرت برای او شرط میشود.
1:06
و در آن مصالح و مفاسد مورد رعایت قرار میگیرد.
1:09
اما بیان توحید
1:11
او بزرگترین معروف است.
1:13
آنچه باید در برابر شرک اکبر به کار گرفته شود
1:17
این کار به هیچ حالی جایز نیست که به تأخیر افتد.
1:21
زیرا شرک اکبر همان فتنه بزرگ است
1:24
آنچه در سخن الله سبحانه و تعالی آمده است
1:27
و فتنه سختتر از کشتن است
1:30
و رسول الله (ﷺ)
1:33
هنگامی که این سخن الله سبحانه و تعالی بر او نازل شد
1:36
برخیز و هشدار ده
1:38
در مکه مکرمه مستضعف (ناتوان و تحت فشار) بود
1:42
یارانش اسلام خود را پنهان میکردند
1:45
پس برخاست و حق را آشکارا اعلام کرد
1:47
و میان شرک فرق گذاشت و از آن برحذر داشت
1:50
اما او تغییر با زور را به تأخیر انداخت
1:53
تا آنکه توانایی انجام این کار برای او فراهم شد
1:56
بتها پیوسته در اطراف کعبه بودند
1:59
جز در هنگام فتح مکه در سال هشتم هجری
2:03
یعنی منکر (زشتی) به مدت بیست و یک سال برپا و پابرجا ماند.
2:08
این مجموع دوران مکی است
2:11
و هشت سال از دوران مدنی
2:14
در حالی که هشدار دادن از آن و بیان حق
2:17
از نخستین بعثت پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به آن صدا داده شد
2:22
شبهه دوم
2:26
آنچه در روزگار اخیر آشکار شده، در این موارد خلاصه میشود
2:29
از برخی دعوتگران بد
2:32
کسی که از حدّ سکوت دربارهی بیان حق در این مسئله گذشت
2:36
به کماهمیت جلوه دادن آن
2:39
و دفاع از کسانی که در آن [گرفتاری] گرفتار میشوند، از میان حاکمان
2:42
با دعا اینکه آن تنها یک گناه است
2:45
و این شرک اکبر نیست
2:48
تا زمانی که قانونگذار برای حکمی غیر از حکم الله (قانون وضع کند)
2:51
کسی که حکم الله را انکار نکرده و آن را حلال نشمرده است
2:54
و او از کسانی است که میگوید
2:57
هیچ معبودی جز الله نیست
3:00
و در این باره به سخنی استناد میکنند که از ابن عباس رضیاللهعنهما نقل شده است.
3:04
در تفسیر قول الله تعالی
3:07
و کسی که به آنچه الله نازل کرده حکم نکند
3:10
آنان همان کافراناند
3:13
«کفرٌ دون کفر» — یعنی کفری که کمتر از کفر (اکبر) است.
3:16
و این فهم از سوی اینان
3:19
گمراهی آشکار
3:22
و [درهمآمیزی] امور شگفتانگیز است
3:25
از آنجا که صرفِ تبدیل شرعِ الله
3:28
و پناه بردن از آن به غیر آن، از قوانین و تشریعات بشری.
3:31
این خود در ذات خویش کفر اکبر است
3:34
چه استحلال (حلال شمردن حرام) وجود داشته باشد یا نداشته باشد
3:37
زیرا متون (نصوص) بهدرستی درک و استنباط نشدهاند
3:40
آنهایی که بر کفر کسی دلالت دارند که شریعت را تغییر داده است
3:43
و حکم به غیر شریعت الرحمن
3:46
برای حلال شمردن (آن)، و این صرفاً
3:49
این دعا را اینها (به آن) جلب میکنند
3:52
از نیّات و اندیشههای درونیشان
3:55
و همانا آنچه (برای آن) شرط است، این است که حکم
3:58
مخالفت با شرع معصیت است، نه کفر.
4:01
شرایط یا قیدهای زیر
4:04
نخست آنکه سیادت داشته باشد
4:07
و اصل تحاکم [مبنی] بر کتاب است
4:10
و سنت و معمول به
4:13
در واقعیت مردم
4:16
ثانیاً: آنکه حکمِ مخالف
4:19
برای شرع در حوادث عینی استثنایی وجود دارد
4:22
نه در امور عمومی
4:25
و بر مردم بهعنوان وصف (او) تحمیل نمیشود
4:28
قانونی عام و الزامآور
4:31
بلکه [این کار] از سوی حاکم، بیاساس و هوسآلود باشد
4:35
یا مثلاً از خویشاوندان (آن را) از محکم (سخن)
4:38
به باطل و حاکم
4:41
به این وسیله بر خطری بزرگ دلالت میکند.
4:44
و او گناه بزرگی را مرتکب شده است
4:47
اگرچه به حد کفر نرسد
4:51
سوم: اینکه اعتقاد نداشته باشد
4:54
قاضی یا حاکم، آنچه را انجام داده حل (و فصل) میکند
4:57
پس اگر به حلال بودن آن اعتقاد داشته باشد
5:00
این کفر با اجماع است، و این همان است.
5:04
کفرِ دون کفر
5:07
این سخن را در مقام مناظرهاش با خوارج گفت.
5:10
کسانی که به معصیت کفر میورزند
5:13
و میخواهند که علما با ایشان موافقت کنند
5:16
در تکفیر امیران ستمگر
5:19
کسانی که در برخی از قضایا داوری میکردند
5:22
به آنچه با شریعت مخالف باشد
5:25
از روی پیروی از هوای نفس، یا از روی نادانی نسبت به حکم
5:28
پس با آن موافقت، برای ایشان توجیه میآورند
5:32
و این نیز دلالت دارد بر این که این
5:35
همان مقصود ابن عباس رضیاللهعنهما است:
5:38
که صورت تبدیل شریعت بهگونهای
5:41
فراگیر، در زمان او اصلاً وجود نداشت
5:44
در زمان ابن عباس
5:47
و چنین چیزی به خاطر هیچکس خطور نمیکرد،
5:50
و هیچکس حتی بهصورت گمان محض نمیپنداشت
5:53
که برای او جایز باشد که میان مسلمانان حکم کند
5:56
به غیر شریعت الله، و نه اینکه قانونگذاری کند
5:59
در مخالفت با کتاب و سنت،
6:02
سپس مردم را به داوری نزد او ملزم سازد.
6:05
و این امر تنها در عصر تاتارها ظاهر شد،
6:08
آنگاه که چنگیزخان
6:11
کتابی به نام «یاسا» تألیف کرد و آن را مرجع
6:14
داوری میان مردم قرار داد، در حالی که در آن
6:17
میان قوانینی برای مسلمانان
6:20
و قوانینی دیگر برای ادیان اهل کتاب و غیر ایشان درهم آمیخت،
6:23
و برخی از عرفها و سنتهای رایج را نیز
6:26
و آنچه خود از قوانین و احکام پسندیده میدانست، در آن وارد کرد.
6:29
و شیخ الاسلام
6:32
حکم به کفر او و پیروانِ یاریدهندهاش
6:35
داد، کفری که از ملت بیرون میبرد،
6:38
و جنگ با ایشان را حلال شمرد.