از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد) · درس 60 از 1251

خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (58) | دو شبهه و پاسخ به آنها

◉ 182 بازدید ⏱ 6:46 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:09 شبهه‌ها و پاسخ به آن‌ها
0:13 در برابر سخن حق در مسئله حکم به شرع، دو شبهه وارد می‌شود.
0:18 آن دو را در ادامه یاد می‌کنیم و به آن‌ها پاسخ می‌دهیم
0:22 اولاً
0:24 برخی سکوت از بیان این کفر آشکار را روا می‌دانند
0:28 فتنه‌ی قِشیه
0:30 به‌زعم آنان، از بیان آن مفاسدی پدید می‌آید
0:34 از نظر آنان، بهترین کار صبر و سکوت است.
0:38 تا اینکه اصلاح‌گران (مصلحان) بگویند
0:41 و بر بیان (حقیقت) و رویارویی با طاغوت‌ها توانا است
0:45 و در پاسخ به این پرسش می‌گوییم
0:48 تفاوتی میان «تبیین» و «تغییر» وجود دارد.
0:52 آنچه ما اکنون به آن فرا می‌خوانیم، بیان با زبان یا با قلم است.
0:57 بدون تغییر دادن با دست و نیزه
1:00 پس همانا تغییر از راه جهاد و رویارویی
1:03 او همان کسی است که قدرت برای او شرط می‌شود.
1:06 و در آن مصالح و مفاسد مورد رعایت قرار می‌گیرد.
1:09 اما بیان توحید
1:11 او بزرگ‌ترین معروف است.
1:13 آنچه باید در برابر شرک اکبر به کار گرفته شود
1:17 این کار به هیچ حالی جایز نیست که به تأخیر افتد.
1:21 زیرا شرک اکبر همان فتنه بزرگ است
1:24 آنچه در سخن الله سبحانه و تعالی آمده است
1:27 و فتنه سخت‌تر از کشتن است
1:30 و رسول الله (ﷺ)
1:33 هنگامی که این سخن الله سبحانه و تعالی بر او نازل شد
1:36 برخیز و هشدار ده
1:38 در مکه مکرمه مستضعف (ناتوان و تحت فشار) بود
1:42 یارانش اسلام خود را پنهان می‌کردند
1:45 پس برخاست و حق را آشکارا اعلام کرد
1:47 و میان شرک فرق گذاشت و از آن برحذر داشت
1:50 اما او تغییر با زور را به تأخیر انداخت
1:53 تا آن‌که توانایی انجام این کار برای او فراهم شد
1:56 بت‌ها پیوسته در اطراف کعبه بودند
1:59 جز در هنگام فتح مکه در سال هشتم هجری
2:03 یعنی منکر (زشتی) به مدت بیست و یک سال برپا و پابرجا ماند.
2:08 این مجموع دوران مکی است
2:11 و هشت سال از دوران مدنی
2:14 در حالی که هشدار دادن از آن و بیان حق
2:17 از نخستین بعثت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آن صدا داده شد
2:22 شبهه دوم
2:26 آنچه در روزگار اخیر آشکار شده، در این موارد خلاصه می‌شود
2:29 از برخی دعوتگران بد
2:32 کسی که از حدّ سکوت درباره‌ی بیان حق در این مسئله گذشت
2:36 به کم‌اهمیت جلوه دادن آن
2:39 و دفاع از کسانی که در آن [گرفتاری] گرفتار می‌شوند، از میان حاکمان
2:42 با دعا این‌که آن تنها یک گناه است
2:45 و این شرک اکبر نیست
2:48 تا زمانی که قانون‌گذار برای حکمی غیر از حکم الله (قانون وضع کند)
2:51 کسی که حکم الله را انکار نکرده و آن را حلال نشمرده است
2:54 و او از کسانی است که می‌گوید
2:57 هیچ معبودی جز الله نیست
3:00 و در این باره به سخنی استناد می‌کنند که از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما نقل شده است.
3:04 در تفسیر قول الله تعالی
3:07 و کسی که به آنچه الله نازل کرده حکم نکند
3:10 آنان همان کافران‌اند
3:13 «کفرٌ دون کفر» — یعنی کفری که کمتر از کفر (اکبر) است.
3:16 و این فهم از سوی اینان
3:19 گمراهی آشکار
3:22 و [درهم‌آمیزی] امور شگفت‌انگیز است
3:25 از آن‌جا که صرفِ تبدیل شرعِ الله
3:28 و پناه بردن از آن به غیر آن، از قوانین و تشریعات بشری.
3:31 این خود در ذات خویش کفر اکبر است
3:34 چه استحلال (حلال شمردن حرام) وجود داشته باشد یا نداشته باشد
3:37 زیرا متون (نصوص) به‌درستی درک و استنباط نشده‌اند
3:40 آن‌هایی که بر کفر کسی دلالت دارند که شریعت را تغییر داده است
3:43 و حکم به غیر شریعت الرحمن
3:46 برای حلال شمردن (آن)، و این صرفاً
3:49 این دعا را این‌ها (به آن) جلب می‌کنند
3:52 از نیّات و اندیشه‌های درونی‌شان
3:55 و همانا آنچه (برای آن) شرط است، این است که حکم
3:58 مخالفت با شرع معصیت است، نه کفر.
4:01 شرایط یا قیدهای زیر
4:04 نخست آنکه سیادت داشته باشد
4:07 و اصل تحاکم [مبنی] بر کتاب است
4:10 و سنت و معمول به
4:13 در واقعیت مردم
4:16 ثانیاً: آن‌که حکمِ مخالف
4:19 برای شرع در حوادث عینی استثنایی وجود دارد
4:22 نه در امور عمومی
4:25 و بر مردم به‌عنوان وصف (او) تحمیل نمی‌شود
4:28 قانونی عام و الزام‌آور
4:31 بلکه [این کار] از سوی حاکم، بی‌اساس و هوس‌آلود باشد
4:35 یا مثلاً از خویشاوندان (آن را) از محکم (سخن)
4:38 به باطل و حاکم
4:41 به این وسیله بر خطری بزرگ دلالت می‌کند.
4:44 و او گناه بزرگی را مرتکب شده است
4:47 اگرچه به حد کفر نرسد
4:51 سوم: این‌که اعتقاد نداشته باشد
4:54 قاضی یا حاکم، آنچه را انجام داده حل (و فصل) می‌کند
4:57 پس اگر به حلال بودن آن اعتقاد داشته باشد
5:00 این کفر با اجماع است، و این همان است.
5:04 کفرِ دون کفر
5:07 این سخن را در مقام مناظره‌اش با خوارج گفت.
5:10 کسانی که به معصیت کفر می‌ورزند
5:13 و می‌خواهند که علما با ایشان موافقت کنند
5:16 در تکفیر امیران ستمگر
5:19 کسانی که در برخی از قضایا داوری می‌کردند
5:22 به آنچه با شریعت مخالف باشد
5:25 از روی پیروی از هوای نفس، یا از روی نادانی نسبت به حکم
5:28 پس با آن موافقت، برای ایشان توجیه می‌آورند
5:32 و این نیز دلالت دارد بر این که این
5:35 همان مقصود ابن عباس رضی‌الله‌عنهما است:
5:38 که صورت تبدیل شریعت به‌گونه‌ای
5:41 فراگیر، در زمان او اصلاً وجود نداشت
5:44 در زمان ابن عباس
5:47 و چنین چیزی به خاطر هیچ‌کس خطور نمی‌کرد،
5:50 و هیچ‌کس حتی به‌صورت گمان محض نمی‌پنداشت
5:53 که برای او جایز باشد که میان مسلمانان حکم کند
5:56 به غیر شریعت الله، و نه این‌که قانون‌گذاری کند
5:59 در مخالفت با کتاب و سنت،
6:02 سپس مردم را به داوری نزد او ملزم سازد.
6:05 و این امر تنها در عصر تاتارها ظاهر شد،
6:08 آن‌گاه که چنگیزخان
6:11 کتابی به نام «یاسا» تألیف کرد و آن را مرجع
6:14 داوری میان مردم قرار داد، در حالی که در آن
6:17 میان قوانینی برای مسلمانان
6:20 و قوانینی دیگر برای ادیان اهل کتاب و غیر ایشان درهم آمیخت،
6:23 و برخی از عرف‌ها و سنت‌های رایج را نیز
6:26 و آنچه خود از قوانین و احکام پسندیده می‌دانست، در آن وارد کرد.
6:29 و شیخ الاسلام
6:32 حکم به کفر او و پیروانِ یاری‌دهنده‌اش
6:35 داد، کفری که از ملت بیرون می‌برد،
6:38 و جنگ با ایشان را حلال شمرد.