از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد) · درس 546 از 1251

خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (544) | افراط و تفریط صوفیان در افعال دلها

◉ 36 بازدید ⏱ 3:35 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:08 شطط صوفیان در اعمال قلب‌ها
0:12 همان‌گونه که سلف صالح رضی‌الله‌عنهم به قلب‌ها و اعمال و احوال آن‌ها توجه داشتند
0:19 صوفیان نیز به این امر توجه داشتند
0:23 امّا آنان در آن مبالغه کردند؛ مبالغه‌ای که از حدود کتاب و سنت در توصیف اعمال قلب و تفصیل آن‌ها فراتر رفت
0:32 از این رو در این عرصه از حد گذشتند و گمراه شدند، با آن‌که هدایت را می‌خواستند
0:39 تقریباً کمتر عملی از اعمال قلب را می‌یابی مگر آن‌که در آن برای آنان گمراهی و انحرافی است
0:46 از جمله نخستین گمراهی‌های آنان در «رضا» است
0:51 زیرا در رضایت به قضا و قدر الله از حد گذشتند
0:55 میان اراده کونی الله و اراده شرعی او خلط کردند
1:00 و وجوب رضایت به کفر و فسق و نافرمانی را باور داشتند
1:04 به این بهانه که اگر رضایت به آن مطلوب نبود، در جهان واقع نمی‌شد
1:10 و بدین‌سان زیر پوشش عباراتی غالی و مبهم که دارند، در جبر محض افتادند
1:18 مانند «شهود حقیقت کونیه» و «استبصار به سرّ الله در قدر»
1:24 دومین گمراهی آنان در محبت الله است
1:28 زیرا بزرگ‌داشت آنان نسبت به آن، به کوچک‌شمردن هر دو، یعنی خوف و رجا، انجامید
1:34 یعنی ترس از الله تعالی و عذاب او، و امید به بهشت و پاداش او
1:40 و این دو را ضعیف‌ترین مقامات سالکان به سوی الله شمردند
1:44 و پنداشتند که عبادت الله تنها برای ذات اوست
1:49 نه از سر طمع در بهشت او و نه ترس از دوزخ او
1:53 و اوج محبت را فناء در محبوب قرار دادند
1:57 و آن را نزد خود ویژهٔ اولیای الله دانستند
2:01 و مقام خود را نزد خویش برتر از مقام پیامبران پنداشتند
2:05 و به سبب این گمراهی‌شان در محبت، سلف دربارهٔ آنان گفتند
2:11 هر که الله را تنها با محبت عبادت کند، زندیق است
2:15 و درست آن است که الله با هر سه، یعنی محبت و خوف و رجا، عبادت شود
2:21 سومین گمراهی آنان در توکل بر الله است
2:27 زیرا توکل را به واگذاری بی‌ارزش و گدایی بدل کردند
2:32 و عمداً به خود زیان رساندند
2:35 با رها کردن اسباب مشروع و دعا
2:38 که بزرگ‌ترین عبادت و مغز آن است
2:42 افزون بر غفلت آنان از بالاترین درجات توکل
2:46 یعنی توکل بر الله در برپاداشتن دین او و جهاد در راه او
2:51 و مقاومت در برابر کفر و فساد
2:54 همان‌گونه که توکل پیامبران علیهم‌السلام چنین بود
2:58 چهارمین گمراهی آنان در زهد است
3:02 زیرا آن را از عملی قلبی و ایجابی بیرون بردند
3:06 به جلوه‌ای سلبی که با آن از چیزهای پاکیزه‌ی رزق محروم شدند
3:11 و همچنین طلب علم را بر خود حرام کردند
3:13 و پنداشتند که کسی که به آن مشغول است، شریعت را دارد
3:17 اما خود ایشان حقیقت را دارند
3:20 زیرا علم به ارج نهادن مردم به عالم می‌انجامد
3:24 و از جمعیت بر الله بازمی‌دارد
3:27 و این با زهد منافات دارد
3:29 پس زهد را فقر و جهل قرار دادند
3:32 و خود را «فقرا» نام نهادند