از مجموعهٔ مفاهیم اهل سنت (سریال تکمیل شد) · درس 699 از 1251

خلاصه مفاهیم اهل سنت | مفهوم (697) | رابطه عبادت، عدالت و حسن خلق

◉ 18 بازدید ⏱ 3:01 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصه‌ی مفاهیم اهل سنت
0:08 رابطه‌ی میان عبادت و نیکی (بِرّ) و حسن خلق
0:15 زیرا عبادت، به معنای فراگیرِ آن، چنان‌که ابن تیمیه آن را تعریف کرده،
0:20 نامی جامع است برای هر آنچه خداوند دوست دارد و می‌پسندد، از گفتارها و کردارهای آشکار و پنهان.
0:28 نیکی (بِرّ) نیز چنین تعریف شده که نامی است که بر هر خیر و احسان و فضیلتی اطلاق می‌شود،
0:35 یا آن‌که واژه‌ای جامع برای همه‌ی صفات خیر است.
0:40 و خداوند متعال فرموده است: «نیکی آن نیست که روی‌های خود را به سوی مشرق و مغرب بگردانید،
0:48 امّا نیکوکاری آن است که کسی به الله و روز آخرت و فرشتگان و کتاب و پیامبران ایمان آورد،
0:57 و مال را با آنکه دوستش دارد، به خویشاوندان و یتیمان و بینوایان بدهد،
1:02 و به در راهماندگان و درخواست‌کنندگان، و در راه آزادی بردگان (انفاق کند)، و نماز را برپا دارد و زکات را بپردازد،
1:10 و کسانی که چون عهد بندند به عهد خود وفا کنند، و در سختی و زیان و هنگام کارزار شکیبایی ورزند،
1:19 آنان‌اند که راست گفتند و آنان‌اند که پرهیزگارند.
1:25 در این آیه، ارکان ایمان و انفاق مستحب و واجب و نماز و وفای به عهد و صبر یاد شده است،
1:33 پس نیکی در آن، میان عقیده و عبادت و اخلاق را گرد آورده است.
1:39 و بدین‌سان، نیکی با عبادت به معنای فراگیرش درمی‌آمیزد یا هم‌معنا می‌شود.
1:45 و چون از پیامبر ﷺ درباره‌ی نیکی و گناه پرسیده شد،
1:50 فرمود: «نیکی، حسن خلق است.» روایت مسلم.
1:55 این معنای خاص، نیکی را به حوزه‌ی اخلاق محدود می‌کند و این حصری اضافی و بلاغی است،
2:03 که مفادش آن است که حسن خلق رکنی بزرگ از ارکان نیکی است، نه آن‌که تمام نیکی باشد.
2:10 چنان‌که پیامبر ﷺ فرمود: «حج، عرفه است.»
2:16 و مرادش آن است که عرفه رکن اعظم حج است، زیرا حج منحصر به آن است.
2:21 پس روشن شد که حسن خلق رکنی بزرگ از ارکان نیکی و عبادت به معنای فراگیر آن است.
2:30 و همان‌گونه که نیکی با عبادت به مفهوم فراگیرش درمی‌آمیزد،
2:35 با تقوا نیز درمی‌آمیزد، و میان آن دو عموم و خصوص است.
2:41 پس هرگاه در ذکر با هم آیند، نیکی به انجام طاعات و تقوا به پرهیز از منهیات متوجه می‌شود،
2:46 و هرگاه جدا ذکر شوند، هر یک دیگری را در بر می‌گیرد.
2:50 و چون جمعیت هرکدام از آن‌ها از دیگری جدا شود،