گزیدهها
گزیدههای روشن
لبه بهشت با گناهان است و لبه جهنم با آرزوها
حفة الجنة بالمكاري وحفة النار بالشهوات
أين أنت والطريق طريق تعب فيه آدم وناح لأجله نوح ورمي في النار الخليل وأضجع للذبح إسماعيل وبيع يوسف بثمن بخص ولبث في السجن بضع سنين ونشر بالمنشار زكريا وذبح السيد الحصور يحيا وقاس الضر أيوب وزاد على المقدار بكاء داوود وسار مع الوحش عيسا وعالج الفقر وأنواع الأذا محمد وتريده أنت باللهو واللعب فيادارها بالحزن إن مزارها قريب ولكن دون ذلك أهوال
أهل الليل في ليلهم ألذ من أهل اللهو في لهوهم ولولا الليل ما أحببت البقاء في الدنيا
اگر خداوند ثواب اعمال شبانه را با لذتی که میبینند جبران میکرد، این از پاداش اعمالشان بیشتر بود.
لو عوض الله أهل الليل من ثواب أعمالهم ما يجدونه من اللذة لكان ذلك أكثر من ثواب أعمالهم
از خوشی های دنیا سه چیز باقی می ماند: نماز شب، دیدار با برادران، و نماز جماعت.
ما بقي من لذات الدنيا إلا ثلاث قيام الليل ولقاء الإخوان والصلاة في الجماعة
إذا جاء الليل فرحت وإذا جاء النهار حزنت
چیزی در دلم لذیذتر از خواندن نماز شب نیست
ما شيء أجده في قلبي ألذ عندي من قيام الليل
پروردگار ما تبارک و تعالی هر شب که ثلث آخر شب باقی می ماند به پایین ترین آسمان فرود می آید و می فرماید: چه کسی مرا می خواند تا او را اجابت کنم؟ چه کسی از من می خواهد، پس به او می دهم؟ کیست که از من طلب آمرزش کند پس من او را ببخشم؟
ينزل ربنا تبارك وتعالى كل ليلة إلى السماء الدنيا حين يبقى ثلث الليل الآخر فيقول من يدعوني فأستجيب له من يسألني فأعطيه من يستغفرني فأغفر له
أقرب ما يكون الرب من العبد في جوف الليل الآخر فإن استطعت أن تكون ممن يذكر الله في تلك الساعة فكن
لتؤدن الحقوق إلى أهلها يوم القيامة حتى يقاد للشاة الجلحاء من الشاة القرنا
ورشکسته از امت من کسی است که روز قیامت با نماز و روزه و زکات می آید و می آید و این را لعن کرده و به این تهمت زده و پول این را خورده و خون این یکی را ریخته و آن یکی را زده است. سپس این یکی از حسناتش و این یکی از حسناتش به او داده می شود. اگر حسنات او تمام شود، قبل از اینکه بدهی خود را بپردازد، مقداری از گناهان او را می گیرند و بر او می اندازند و در آتش می اندازند.
إن المفلس من أمتي من يأتي يوم القيامة بصلاة وصيام وزكاة ويأتي وقد شتم هذا وقدف هذا وأكل مال هذا وسفك دم هذا وضرب هذا فيعطى هذا من حسناته وهذا من حسناته فإن فنيت حسناته قبل أن يقضي ما عليه أخذ من قطاياهم فطرحت عليه ثم طرح في النار
اما به خدا قسم ظلم پست است و ستمگر همان کسی است که به قاضی روز قیامت ستم کند. ما ادامه خواهیم داد و با خدا دشمنان به هم خواهند رسید. اگر فردا با خدای مقصر ملاقات کنیم، در حساب خواهی دانست.
أما والله إن الظلم لؤم وما زال المسيء هو الظلوم إلى ديان يوم الدين نمضي وعند الله تجتمع الخصوم ستعلم في الحساب إذا التقينا غدا عند الإله من الملوم
مرفه ترین اهل دنیا یعنی اهل جهنم را روز قیامت می آورند و یک بار در جهنم فرو می برند، یعنی یک بار غوطه ور می شود. سپس گفته می شود: ای فرزند آدم آیا خیری دیده ای، آیا نعمتی از تو گذشته است؟ و او خواهد گفت: «خدایا سوگند، خداوندا!» و بدبخت ترین مردم دنیا را از اهل بهشت می آورند و یک بار در بهشت فرو می برند. به او گفته می شود: ای فرزند آدم آیا بدبختی دیده ای، آیا تا به حال سختی را تجربه کرده ای؟ میگوید: نه، به خدا سوگند، من هرگز بدبختی را تجربه نکردهام و هرگز سختی ندیدهام.
يؤتى بأنعم أهل الدنيا من أهل النار يوم القيامة فيصبغ في النار صبغة أي يغمس غمسة ثم يقال يا ابن آدم هل رأيت خيرا قط هل مر بك نعيم قط فيقول لا والله يا رب ويؤتى بأشد الناس بؤسا في الدنيا من أهل الجنة فيصبغ صبغة في الجنة فيقال له يا ابن آدم هل رأيت بؤسا قط هل مر بك شدة قط فيقول لا والله يا رب ما مر بي بؤس قط ولا رأيت شدة قط
آنچه بنده کراهت دارد برای او بهتر از آنچه دوست دارد، زیرا آنچه که کراهت دارد او را به نماز انگیزه می دهد و آنچه را که دوست دارد او را از آن منحرف می کند.
ما يكره العبد خير له مما يحب لأن ما يكرهه يهيجه على الدعاء وما يحب يلهيه عنه
اگر در چیزی که از آن متنفریم خوب نباشیم، در چیزی که دوست داریم خوب نیستیم
إن لم يكن لنا خير فيما نكره لم يكن لنا خير فيما نحب
در میان بنی اسرائیل سه نفر هستند: جذامی، کر و نابینا. خداوند متعال بر اساس آنچه در حديث فرموده، خواست آنها را بيازمايد. و مرد نابینا به شکل خود آمد. گفت: فقیر و در راه است و در سفرم ریسمانها بر من قطع شده است، امروز جز به خدا چاره ای نیست، پس از تو سوگند به کسی که بینایی تو را به تو بازگردانده است، تا در سفر به آن برسم. گفت: من نابینا بودم و خداوند بینایی ام را بازگرداند و فقیرم، او مرا توانگر ساخته است، پس هر چه می خواهی بگیر، به خدا سوگند امروز بر تو چیزی که برای خدا گرفتم بر دوش نمی گذارم. گفت: آنچه مال توست چنگ بزن. گفت: آنچه مال توست چنگ بزن. تو گرفتار شدی، زیرا خداوند از تو راضی و از دو یار تو ناراضی بوده است
إن ثلاثة في بني إسرائيل أبرص وأقرع وأعمى أراد الله عز وجل أن يبتليهم إلى قوله في الحديث وأتى الأعمى في صورته فقال رجل مسكين وبن سبيل وتقطعت بي الحبال في سفري فلا بلاغ اليوم إلا بالله ثم بك أسألك بالذي رد عليك بصرك شاتا أتبلغ بها في سفري فقال قد كنت أعمى فرد الله بصري وفقيرا فقد أغناني فخذ ما شئت فوالله لا أجهدك اليوم بشيء أخذته لله فقال أمسك ما لك فإنما ابتليتم فقد رضي الله عنك وسخط على صاحبيك
به پایینتر از خود بنگر و به آنهایی که بالاتر از تو هستند نگاه نکن، زیرا شایستهتر است که نعمتهای خدا را بر خود خوار نکنیم.
أنظر إلى من هو أسفل منكم ولا تنظر إلى من هو فوقكم فهو أجدر أن لا تزدر نعمة الله عليكم
هر که از شما در گلهاش سالم و تن سالم بیدار شود و روزی روزی خود را داشته باشد، گویا دنیا برایش اشغال شده است.
من أصبح منكم آمنا في سربه معافا في جسده عنده قوت يومه فكأنما حيزت له الدنيا بحذافيرها
پس شکیبا باش، همان گونه که اهل اراده در میان فرستادگان صبر کردند
فاصبر كما صبر أولو العزم من الرسل
اگر جمع کثیری از اطرافیانم که بر برادرانشان گریه می کردند نبود، خود را می کشتم. آنها مانند برادر من گریه نمی کنند، اما من با دلسوزی از خود در برابر او محافظت می کنم.
ولولا كثرة الباكين حولي على إخوانهم لقتلت نفسي وما يبكون مثل أخي ولكن أعز النفس عنه بالتأسي
و در مسند احمد به سند صحیح از معاویه بن قراطه از پدرم که مردی نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می آمد و پسر خدا نزد او بود. پیامبر صلی الله علیه و آله به او فرمود: آیا او را دوست داری؟ گفت: ای رسول خدا، خداوند تو را همان گونه که او را دوست داشت، دوست دارد. سپس پیامبر صلی الله علیه و آله او را از دست داد. گفت: پسر فلانی چه کرد؟ گفتند: یا رسول الله او از دنیا رفت. پیامبر صلی الله علیه و آله به پدرش فرمود: «آیا دوست نداری به یکی از درهای بهشت بیایی، در حالی که آن را در انتظار تو ندانی؟» مردی گفت: ای رسول خدا، خدای خاص یا برای همه ما. گفت: «بلکه.» برای همه شما
وفي مسند أحمد بسند صحيح عن معاوية بن قراتا عن أبي أن رجلا كان يأت النبي صلى الله عليه وسلم ومعه ابن الله فقال له النبي صلى الله عليه وسلم أتحبه فقال يا رسول الله أحبك الله كما أحبه ففقده النبي صلى الله عليه وسلم فقال ما فعل ابن فلان قالوا يا رسول الله مات فقال النبي صلى الله عليه وسلم لأبيه أما تحب ألا تأتي بابا من أبواب الجنة إلا وجدته ينتظرك فقال رجل يا رسول الله أله خاصة أم لكلنا قال بل لكلكم
وفي صحيح البخاري عن أنس رضي الله عنه قال أصيب حارثة يوم بدر وهو غلام فجاءت أمه إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقالت يا رسول الله قد عرفت منزلة حارثة مني فإن يكن في الجنة أصبر وأحتسب وإن تكون أخرى ترى ما أصنع فقال ويحك أو هبلت أو جنة واحدة هي إنها جنان كثيرة وإنه في جنة الفردوس
در مورد اتمام عبادات می فرماید رحمه الله، این آخرین توضیح عبادات با روشن ترین معانی و مختصرترین بیان است یا اینکه محصور در جماعت و گروه باشد بر سید سادات حضرت محمد که پیام فرستاده است.
ففي إتمام العبادات قال رحمه الله هذا آخر شرح العبادات بأوضح المعاني وأوجز العبارات أم لاه المحبوس عن الجمع والجماعات مصليا على سيد السادات محمد المبعوث بالرسالات
وی در پایان کتاب طلاق گفت: این آخرین شرح کتاب طلاق است، خواه متأثر از معانی ایلئوم باشد یا نه، مقید به خروج، مبتلا به تنهایی فراق.
وفي آخر كتاب الطلاق قال هذا آخر شرح كتاب الطلاق بالمؤثرة من المعاني الدقاق أم لاه المحصور عن الانطلاق المبتلى بوحشة الفراق
ایشان در پایان کتاب الرضاء فرمودند: شرح کتاب الرضاء به مسائل اختلاف و آشتی ختم شده است، چه آینده ای برای رهایی که در یک طرف آفاق محصور است و با ستایش و ستایش حاکم و رزاق و او و با آرزوی بلندمرتبه است، باشد یا خیر.
وفي نهاية كتاب العتاق قال انتهى شرح كتاب العتاق من مسائل الخلاف والوفاق أم لاه المستقبل للمحني بالإعتاق المحصور في طرف من الآفاق حامدا للمهيمن الرزاق ومرتجيا إلى لقائه العزيز بالأشواق
در ذیل کتاب المکتاب گفت: شرح کتاب المکتب با املای محصور و زندانی که مجازات می شود خاتمه یافت و دو سال است که صبر کرده و با نرمی بر صبر و رستگاری استقامت کرده است، اراده خدا ناظر است.
وفي عقب كتاب المكاتب قال انتهى شرح كتاب المكاتب بإملا المحصور المعاتب والمحبوس المعاقب وهو منذ حولين على الصبر مواضب وللنجات بلطيف صنع الله مراقب
و چون کتاب وفا را به پایان رساند، گفت: شرح کتاب وفا را با املاء انواع بلاها به ممتحن تمام کرد و از خداوند متعال خواست که بلا و بلندی را با عزت و جلال جایگزین کند که برای او آسان است و او بر آنچه بخواهد تواناست.
ولما انتهى من كتاب الولا قال انتهى شرح كتاب الولا بطريق الإملا من الممتحن بأنواع البلا يسأل من الله تعالى تبديل البلا والجلاء بالعز والعلا فإن ذلك عليه يسير وهو على ما يشاء قدير
می گوید خدا رحمتش کند و خدا مقدر کرده است که در آنجا با خود نداشته باشم یعنی در زندان جز کتاب عزیزم صحیح امام مسلم و مداد و پاک کن. بنابراین من تصمیم گرفتم که آرزوی خود را برای کوتاه کردن و اصلاح آن برآورده کنم و آن را در حدود سه ماه به پایان رساندم. شب و روز روی آن کار می کردم بدون اینکه خسته و بی حوصله باشم.
يقول رحمه الله وقد قدر الله ألا يكون معي فيه يعني في السجن إلا كتابي المحبب صحيح الإمام مسلم وقلم رصاص وممحاه فعكفت على تحقيق أمنيتي في اختصاره وتهذيبه وفرغت من ذلك في نحو ثلاثة أشهر كنت أعمل فيه ليل نهار ودون كلل ولا ملل
زمانی می رسد که مردم در دین خود مانند کسی که ذغال داغ را چنگ می زند صبور خواهند بود
يأتي على الناس زمان الصابر فيه على دينه كالقابض على الجمر
پشت سر شما وقت صبر است که هر کس به آن چنگ بزند اجر پنجاه شهید را از شما خواهد گرفت.
إن من ورائكم زمان الصبر للمتمسك فيه أجر خمسين شهيدا منكم
و هر مصیبتی به شما رسد، به خاطر آنچه به دست آورده اید است و بسیاری را می بخشد
وما أصابكم من مصيبة فبما كسبت أيديكم ويعفو عن كثير
دشمنانم با من چه می کنند؟ من بهشتم و باغم در دل من است. اگر بروم با من است. مرا ترک نخواهد کرد. اگر در گوشه نشینی زندانی شوم و شهید شوم و از کشورم رانده شوم گردشگری است. در حصر خود در قلعه می گفت: اگر می دادم، این تالار را پر از طلا می کردم، انصاف نیست که شکر این نعمت را بکنم، یا می گفت: «به آن ها پاداش خوبی که برایم کرده اند، نمی دهم» و ....
ما يصنع أعدائي بي أنا جنتي وبستاني في صدري إن رحت فهي معي لا تفارقني إن حبسي خلوة وقتلي شهادة وإخراجي من بلدي سياحة وكان يقول في محبسه في القلعة لو بذلت ملأ هذه القاعة ذهبا ما عدل عندي شكر هذه النعمة أو قال ما جزيتهم على ما تسبب لي فيه من الخير ونحو هذا
چه شگفت انگیز است امر مؤمن. تمام امر او نیکو است و آن جز مؤمن نیست. به خدا سوگند اگر حجاب ها بر مؤمن آشکار می شد و او منافعی را پشت زیان خود می دید، او را دوست می داشت.
عجبا لأمر المؤمن إن أمره كله له خير وليس ذلك لأحد إلا للمؤمن أما والله لو كشفت للمؤمن الحجب ورأى ما وراء ضرائه من المصالح لأحبها
خداوند برای من و رسولانم نوشته است که خداوند توانا و توانا است
كتب الله لأغلبن أنا ورسلي إن الله قوي عزيز
بازگشت به سوی خدا، بازگشت به فلسطین، که پیروزی هرگز با آرزو و آرزو و شعار و ندا حاصل نمی شود، بلکه با تلاش و کوشش و کار و جهاد به دست می آید و مسجد الاقصی چه طولانی و چه کوتاه برمی گردد، زیرا عاقبت آن صالحان است.
عودوا إلى الله تعودوا إلى فلسطين فالنصر لا يكون أبدا بالتمني والأمنيات ولا الشعارات والنداءات لكن بالجهد والجد والعمل والجهاد والمسجد الأقصى عائد طال الزمان أو قصر لأن العاقبة للمتقين
گروهی از امت من به مبارزه برای حقیقت ادامه خواهند داد و بر کسانی که با آنها مخالفت می کنند پیروز خواهند شد تا اینکه آخرین آنها با دجال مبارزه کنند.
لا تزال طائفة من أمتي يقاتلون على الحق ظاهرين على من ناوأهم حتى يقاتل آخرهم المسيح الدجال
ای کسانی که ایمان آورده اید از خدا پروا کنید و سخنان نیکو بگویید
يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله وقولوا قولاً سديدا
منزه است کسی که غلامش را شبانه از مسجدالحرام به مسجدالاقصی برد.
سبحان الذي أسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام إلى المسجد الأقصى
و ابراهیم به پسرانش و یعقوب سفارش کرد: ای پسران من، خداوند دین را برای شما برگزیده است، پس از دنیا نروید مگر اینکه مسلمان باشید.
ووصّى بها إبراهيم بنيه ويعقوب يا بني إن الله اصطفى لكم الدين فلا تموتن إلا وأنتم مسلمون
پس پروردگارش او را به نیکی پذیرفت و گیاهی زیبا رویانید و زکریا از او حمایت کرد.
فتقبلها ربها بقبول حسن وأنبتها نباتاً حسناً وكفلها زكريا
ابن کثیر رحمه الله می گوید: سلطان یعنی صلاح الدین گروهی از آنان را که دختران پادشاهان بودند همراه با زنان و پسران و مردانی که با آنان بودند آزاد کرد. بسیاری از آنها را بخشید و برای بسیاری از مردم شفاعت کرد، پس آنها را بخشید. سلطان تمام زرهایی را که از آنها گرفته بود در لشکریان پراکنده کرد و از آنچه به دست آورد و پس انداز کرد چیزی از او نگرفت. و خداوند رحمه الله بردبار و سخاوتمند و شجاع و رحیم بود.
قال ابن كثير رحمه الله وأطلق السلطان أي صلاح الدين خلقا منهم بنات الملوك بمن معهن من النساء والصبيان والرجال ووقعت المسامحة في كثير منهم وشفع في أناس كثيرين فعفا عنهم وفرق السلطان جميع ما قبض منهم من الذهب في العسكر ولم يأخذ منه شيئا مما يقتنى ويدخر وكان رحمه الله حليما كريما مقداما شجاعا رحيما
گروهی از امت من به مبارزه برای حقیقت ادامه خواهند داد و بر کسانی که از آنها دوری گزیده اند پیروز خواهند شد تا اینکه آخرین آنها با دجال مبارزه کند.
لا تزال طائفة من أمتي يقاتلون على الحق ظاهرين على من ناواهم حتى يقاتل آخرهم المسيح الدجال
عرض کردم یا رسول الله کدام مسجد در زمین اول قرار گرفت؟ فرمود: مسجدالحرام. گفت: بعد گفتم: چه؟ فرمود: مسجد الاقصی. گفتم: بین آنها چقدر بود؟ فرمود: چهل سال. پس هر جا نماز بعد از اتمامش تو را گرفت، شایستگی در آن است.
قلت يا رسول الله أي مسجد وضع في الأرض أول قال المسجد الحرام قال قلت ثم أي قال المسجد الأقصى قلت كم كان بينهما قال أربعون سنة ثم أينما أدركتك الصلاة بعد فصله فإن الفضل فيه
یک نماز در این مسجد من بهتر از چهار نماز در آن است. و چه زیباست برای نماز و انسان به زودی زمینی به اندازه خرطوم اسبش خواهد داشت که از آن بیت المقدس را می بیند. برای او از همه دنیا بهتر است، از دنیا و آنچه در آن است بهتر است.
صلاة في مسجدي هذا أفضل من أربع صلوات فيه ولنعم المصلى وليوشكن أن يكون للرجل مثل شطن فرسه من الأرض حيث يرى منه بيت المقدس خير له من الدنيا جميعا خير من الدنيا وما فيها
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در حالی که در مسجد مدینه خوابیده بودم نزد من آمد. با پایش به من زد و گفت: «نمیبینم تو در آن خوابیدهای؟» گفت: ای پیامبر خدا، چشمانم بر من چیره شده است. گفت: اگر از آن بیرون بیاوری چه می کنی؟ او گفت: من به شام، سرزمین مقدس خواهم آمد. گفت: پس اگر از شام بیرون بیایید چه خواهید کرد؟ گفت: به خدا پناه می برم.
أتاني نبي الله صلى الله عليه وسلم وأنا نائم في مسجد المدينة فضربني برجله وقال ألا أراك نائما فيه قال قلت يا نبي الله غلبتني عيني قال كيف تصنع إذا أخرجت منه قال قلت آتي الشام الأرض المقدسة قال فكيف تصنع إذا أخرجت من الشام قال أعوذ بالله
شما فلسطین و ایلیا را دارید
عليك بفلسطين وإيليا
من می خواهم به سوی برادران شما در شام بشتابم، زیرا به خدا یکی از روستاهای سرزمین مقدس که خداوند برای ما فتح کرده است، نزد ما از یکی از روستاهای عراق محبوبتر است.
أن أعجل إلى إخوانكم بالشام فوالله لقرية من قرى الأرض المقدسة يفتحها الله علينا أحب إلينا من رستاق من رساتيق العراق
ما کمترین مردم و خوارترین مردم و خوارترین مردم بودیم، پس خداوند ما را به اسلام گرامى داشت و هر که عزت را از راه دیگر بجوید، خداوند او را خوار خواهد کرد.
كنا أقل الناس وأذل الناس وأحقر الناس فأعزنا الله بالإسلام ومن ابتغى العز بغيره أذله الله
و اما اصحابی که وارد بیت المقدس رضی الله عنهم شدند، آنها مخلوق متعددی هستند و جز خداوند متعال نمی تواند آنها را بشمارد.
وأما من دخل بيت المقدس من الصحابة رضي الله عنهم فهم خلق كثير لا يحصيهم إلا الله سبحانه وتعالى
هنگامی که سلیمان بن داوود بنای بیت الحرام را به پایان رساند، سه بار از خداوند حکمتی خواست که مصادف با حکمت باشد و پادشاهی که پس از او هیچ کس نباید به آن مسجد بیاید و کسی که فقط می خواهد در آن نماز بخواند به این مسجد نیاید جز اینکه مانند روزی که مادرش او را به دنیا آورد از گناهان پاک شود.
لما فرغ سليمان بن داوود من بناء بيت المقدس سأل الله ثلاثا حكما يصادف حكمة وملكا لا ينبغي لأحد من بعده وألا يأتي هذا المسجد أحد لا يريد إلا الصلاة فيه إلا خرج من ذنوبه كيوم ولدته أمه
گروهی از امت من به مبارزه برای حقیقت ادامه خواهند داد و بر کسانی که با آنها مخالفت می کنند پیروز خواهند شد تا اینکه آخرین آنها با دجال مبارزه کنند.
لا تزال طائفة من أمتي يقاتلون على الحق ظاهرين على من ناواءهم حتى يقاتل آخرهم المسيح الدجال
خورشید برای هیچ انسانی جز یوشع سلام الله علیه در شبهایی که عازم بیت المقدس می شد نگه نداشت.
إن الشمس لم تحبس على بشر إلا ليوشع عليه السلام ليال يسار إلى بيت المقدس
ما اصحاب محمد صلی الله علیه و آله می گفتیم که تعداد اصحاب بدر از اصحاب طالوت که با او از نهر عبور کردند بیشتر بود و فقط یک مؤمن با او عبور کرد چند ده و سیصد نفر.
كنا أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم نتحدث أن عدة أصحاب بدر على عدة أصحاب طالوت الذين جاوزوا معه النهر ولم يجاوز معه إلا مؤمن بضعة عشرة وثلاثمائة
نووی رحمه الله می فرماید: و اما سؤال او از نزدیک بودن به ارض مقدس، به خاطر کرامت آن و فضیلت مدفونان در آن جا، در میان انبیا و دیگران است.
قال النووي رحمه الله وأما سؤاله الإدناء من الأرض المقدسة فلشرفها وفضيلة من فيها من المدفونين من الأنبياء وغيرهم
گفت: من به سوی پروردگارم می روم و او مرا هدایت می کند پروردگارا مرا در زمره صالحان قرار ده پس او را به پسری مهربان مژده دادیم
وقال إني ذاهب إلى ربي سيهدين
رب هب لي من الصالحين
فبشرناه بغلام حليم
و به او آهن دادیم
وألنا له الحديد
حکومت او را تقویت کردیم و به او حکمت و سخن قاطع دادیم
وشددنا ملكه وآتيناه الحكمة وفصل الخطاب
آن که علم به کتاب دارد گفت من آن را برای شما می آورم قبل از اینکه طرف شما به شما بازگردد
قال الذي عنده علم من الكتاب
أنا آتيك به قبل أن يرتد إليك طرفك
گفت: نشانه تو این است که تا سه روز با مردم جز به نشانه سخن نخواهی گفت.
قال آيتك ألا تكلم الناس ثلاثة أيام إلا رمزا
زکریا هر گاه برای او وارد حرم می شد، نزد او روزی می یافت
كلما دخل عليها زكريا المحراب وجد عندها رزقا