از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد)
· درس 6 از 30
نسیم سحر و جادو | قسمت (6) | غم غم را برطرف می کند
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02
نسیم سحر
0:08
اندوه، اندوه را سبک میکند.
0:11
هنگامی که خورشید سعادت از چشمانت غروب کند
0:18
و روز عمرت هنوز برپاست
0:21
پس در تاریکی رنج و سختیات احساس تنهایی و وحشت مکن
0:25
همانا اطرافیان تو کسانیاند که با تو همان درد را تحمل میکنند
0:29
و رنج میبرند، همانگونه که (شما) رنج میبرید
0:32
پس گمان مکن که تنها تو آسیبدیده و رنجکشیدهای.
0:37
و اندوهگین و غمگین
0:40
زیرا اگر به بسیاری از مردم بنگری
0:43
و در حالشان اندیشیدم
0:46
انس تو در بلای تو حاضر شد
0:49
و غم و شکایتت را سبک کن
0:52
مصیبت تو در دنیایت برایت کوچک جلوه کند
0:55
حکیمی به مردی که او را غمگین دید گفت
0:58
اگر دلت را حاضر میکردی، آنچه مردم در آن از مصیبتها دارند (را میدیدی)
1:02
همّت تو را (فقط همین قطعه)
1:06
و این از فواید فراگیری رنج و سختی در این سرا است.
1:10
در این امر، اسوهای است که مصیبت را سبک میکند.
1:14
و شعلهاش را از دلها فرو مینشاند
1:17
ابن قیم گفت
1:19
و او درباره درمان سوزش مصیبت و اندوه آن سخن میگوید.
1:23
و از درمان آن
1:25
اینکه آتش مصیبتش را با سردی تسلیجویی به اهل مصیبتها خاموش کند
1:30
و باید بداند که در هر درهای، بنو سعد هست.
1:35
و بنگرد به راست، آیا جز محنت و سختی میبیند؟
1:40
سپس [به سمت چپ] بازگردد؛ آیا جز حسرت [چیزی] خواهد دید؟
1:46
و اینکه اگر جهان را جستوجو میکردی
1:48
جز مبتلا (گرفتار) در میان آنان ندید.
1:51
یا با از دست رفتن محبوب، یا با رسیدن به ناخوشایند
1:55
و گفت
1:57
مصیبتدیده، هنگامی که دیگری در مصیبتش با او شریک شود،
2:00
با الگوگیری (از دیگران) نوعی تخفیف و تسلّی حاصل میشود.
2:04
و مصیبتها در دنیا وقتی فراگیر شوند
2:07
صارت مسلاة
2:09
و این تماضر دختر عمر است
2:12
که به «خنساء» ملقب است
2:14
رضیاللهعنها
2:16
خواهرش صخر را بسیار دوست میداشت، دوستیای بزرگ.
2:20
و چون درگذشت
2:22
دلش و چشمانش گریست
2:25
و حروف شعرش گریهام را
2:28
و همچنان بر او میگریست و او را ندبه میکرد.
2:31
تا اندوهش با تأسّی به اهل مصیبتهای اطرافش سبک شد.
2:36
تا اینکه گفت
2:38
اگر نه این بود که گریهکنندگان بسیار پیرامون مناند
2:41
اگر (غم) برادرانشان نبود، خود را میکشتم.
2:45
و(کسی) مانند برادرم نمیگرید، اما
2:48
نفس را با تأسّی (به صبر و پیروی) از او گرامی بدار.
2:52
و نزدیک به گفتهٔ خنساء، گفتهٔ آن شاعر است
2:56
چه دوست صمیمی که از دست دادی و چه پسرعمویی
3:01
و دوستی که مرگ بر او چیره شد
3:04
پس تسلیت (خود را) با الگوگرفتن (از پیامبران و صالحان) و با صبر (تسلی میدهد).
3:07
و من نسبت به همراهم بخیلم.
3:10
و سخن دیگر
3:12
و اگر اندوه نبود، پس از او در میان مردم زندگی نمیکردم.
3:16
اما اگر خواستی، مانند من پاسخم بده
3:21
و سخن دیگر
3:23
اگر کسی باقی نماند
3:26
زیرا تأسی (الگوگیری و دلداری از دیگران) درمان اندوه است.
3:29
بلکه اگر به خوبی تأمل کنی
3:33
اگر (کسی) بنگرد، مییابد که ذکر تأسی
3:35
قرآن بسیار از آن سخن گفته است
3:38
برای اینکه الله بار (غم) را از دوش پیامبرش محمد (صلیاللهعلیهوسلم) سبک گرداند
3:43
و مؤمنانی که با او هستند، از سختیای که کافران به ایشان میرسانند.
3:48
و رویگردانی و آزار آنان نسبت به ایشان
3:51
بسا داستانها و خبرهایی که الله سبحانه و تعالی از پیامبران پیشین یاد کرده است
3:57
و پیروان ایشان، مؤمنان
3:59
تا بدینوسیله اهل ایمان تسلّی یابند
4:02
از آنچه در راه ایمان مییابند از درد و رنج
4:06
سپس الله به رسول کریمش میفرماید
4:10
پس صبر کن همانگونه که پیامبران صاحب عزم از رسولان صبر کردند.
4:14
تا آنجا که آن داستانهای قرآنی
4:17
دارویی که بلای مؤمنان را سبک میکند
4:21
و یکدیگر را به طلب شفا از آن در هر حال و هنگام سفارش میکنند.
4:26
پس این دوستی است که دوست زندانیاش را با سخنش دلداری میدهد
4:31
حوادث [روزگار] تو را پرورده و ادب کردهاند، و همانا
4:35
طلای ناب، پیش از گداخته شدن، برای تو صفبسته (آماده) شد.
4:39
اما در رسول الله (ﷺ)، یوسف الگوست
4:44
برای کسی چون تو که به ستم و بهتان زندانی شده است
4:48
یوسف زندانی بود و مدتی در زندان صبر جمیل پیشه کرد.
4:52
و فرجام کار او صبر جمیل بود تا به پادشاهی رسید.
4:56
ای اندوهزده!
4:59
با کسانی که گرفتار مصیبتاند همدلی کن و ایشان را تسلی بده.
5:03
و یادآوری میکند که هیچکس از مصیبت در امان نیست.
5:07
اگر امروز از آن سالم بماند، فردا سالم نخواهد ماند.
5:11
و اگر امروز از او برطرف شود
5:14
او را دیروز فرود آوردم
5:17
در این، برای تو تسلی است.
5:20
تا آرامش یابد اضطراب درونت
5:24
ابن جوزی گفته است
5:27
برخی از کسانی که در کتابها خواندهاند، برای من حدیث کرد.
5:30
این که ذوالقرنین وقتی از مشارق بازگشت
5:33
زمین و مغربهای آن
5:36
و به سرزمین بابل رسید، در حالی که بیماری شدیدی داشت.
5:40
هنگامی که ترسید بمیرد، به مادرش نوشت
5:44
ای مادر، غذایی بپز
5:47
و هر کس را که میتوانی گرد آور
5:50
و غذای تو را کسی که دچار مصیبتی شده نمیخورد.
5:54
آیا برای هیچچیز قراری یافتی؟ (آیا به آرامشی دست یافتهای؟)
5:59
و همواره، با خیالپردازی و پندار
6:03
یقین دارم که
6:06
آنچه من به سوی آن میروم، از جایگاه من بهتر است.
6:09
گفت: چون نامهاش به دست او رسید،
6:12
خوراکی آماده کرد،
6:15
و مردم را گرد آورد و گفت:
6:18
«این کسی است که به مصیبتی دچار شده است»
6:21
ولی او نخورد، پس دانستم که چه میخواهد.
6:25
پس گفت: چه کسی سخن مرا به تو خواهد رساند
6:28
که تو مرا پند دادی و من پند گرفتم،
6:31
و مرا تسلیت دادی و من تسلی یافتم؟
6:34
پس درود بر تو، چه در زندگی و چه پس از مرگ.