از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد)
· درس 23 از 30
نسیم سحر و جادو | قسمت (23) | ضعیف و غمگین نباش
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02
نسیم سحر
0:08
و سست نشوید و اندوهگین مشوید
0:11
زخمها ژرف است
0:15
و مصیبت بزرگ است
0:18
و امیدها شکسته است
0:20
و دلها دردمند است
0:23
و بلایی همانند آن پیش از این نبوده است
0:27
و شماتت دشمنان آشکار شده است
0:31
و خنجر زدن منافقان نیرنگباز تحقق یافته است
0:36
پس چه بسیار کشتهای در این مصیبت که مُثله شده است
0:40
و زخمی که هنوز از زخمش نرسته است
0:44
و شمار بسیاری از دوستان که در یک روز جان سپردهاند
0:51
در این فضای ابرآلود از ابرهای این مصیبتها
0:56
الله تعالی میفرماید
0:58
و سست نشوید و اندوهگین مشوید
1:01
این چه آرامشی است
1:04
و این چه تسلیای است
1:06
و چه روح امیدبخشی است که در جانهای مؤمنان داغدیده
1:12
به سبب زخم روز احد دمیده میشود
1:14
با این همه
1:16
الله صحابه (رضیاللهعنهم) را از اندوه بازمیدارد
1:21
و این ما را به پرهیز از فرود آمدن
1:25
از قلهٔ امیدواری به دامنهٔ ناامیدی آگاه میکند
1:29
هر قدر مصیبت بزرگ و سختی شدید باشد
1:33
جان زخمی
1:35
جز با دمیدن امید در رگهایش درمان نمیشود
1:39
و کاستن اندوه از او
1:42
و دادن دُزهایی از شادمانی به او
1:45
تا زخم و غم او را هلاک نکند
1:49
یا بهبودیاش به سبب فزونی اندوه و غم به تأخیر نیفتد
1:54
و تا به سرعت به بازگشت به راه کار و سازندگی از نو بازگردد
2:01
و بدینسان تسلی قرآنی بر صحابه فرود آمد
2:05
پس از جنگ احد
2:07
پس مصیبت ایشان را سبک کرد و زخمهایشان را درمان نمود
2:12
و مسیر را پس از این شکست اصلاح کرد
2:16
و از این زخم، داروهایی بازدارنده به ایشان داد
2:20
که آنان را از بازگشت به مانند آنچه از ایشان و بر ایشان رخ داد، باز میدارد
2:25
اگر آیات قرآن کریم را پی بگیریم
2:29
آنهایی که از اندوه سخن میگویند
2:33
هرگز آیهای نمییابیم که به اندوه فرمان دهد
2:39
بلکه آیات، نهی از اندوه و نفی آن آمدهاند
2:43
و ستایش الله بر زوال آن
2:46
پس در نهی از اندوه، الله تعالی فرمود
2:50
آنگاه که به همراه خود میگفت: اندوهگین مباش
2:54
و فرمود: «و بر آنان اندوه مخور»
2:57
و فرمود: «و بر آنان اندوه مخور»
3:00
و از آنچه نیرنگ میکنند در تنگی مباش
3:05
و فرمود: «و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر ده»
3:10
پس چون بر او بیمناک شدی، او را در دریا بیفکن
3:14
و مترس و اندوهگین مشو
3:17
و فرمود: «پس از زیر پایش او را ندا داد که غم مخور»
3:23
و فرمود: «و گفتند: مترس و غمگین مباش»
3:28
و فرمود: «کسانی که گفتند پروردگار ما الله است، سپس پایداری ورزیدند»
3:35
فرشتگان بر آنان فرود میآیند که: مترسید و اندوهگین مشوید
3:41
و در نفی اندوه، الله تعالی فرمود
3:46
پس خدا اندوهی را پس از اندوه دیگر به شما پاداش داد تا بر آنچه از دستتان رفته و آنچه به شما رسیده، اندوهگین نشوید
3:55
و گفت: پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش روشن شود و اندوهگین نگردد
4:02
و فرمود: «ای بندگان من! امروز نه بیمی بر شماست و نه شما اندوهگین میشوید»
4:11
و فرمود: پس هرکس از هدایت من پیروی کند، نه بیمی بر ایشان است و نه اندوهگین میشوند
4:18
و در ستایش الله بر رفتن اندوه، الله تعالی فرمود
4:23
و فرمود: «ستایش خدای را که اندوه را از ما برد؛ همانا پروردگار ما آمرزنده و سپاسپذیر است»
4:32
و آیات در این باب بسیار است
4:36
و اگر آنها را پی گیریم و در آنها تدبر کنیم و در موضوعاتشان بنگریم
4:42
دردهای بسیاری خواهیم یافت
4:45
و با این همه، رهنمود قرآنی ریشههای اندوه را از مسیر رونده به سوی الله برمیکند
4:53
زیرا اگر رها شود، رونده را از رسیدن به هدف بازمیدارد یا حرکتشان را کند میسازد
5:02
پس ای خردمند! از ماندن در بوتهٔ اندوه
5:07
و اقامت میان دیوارهای تنگ آن بپرهیز؛ زیرا در آن سودی نیست
5:13
بلکه زیان با ادامه دادن به آن حاصل میشود و خردمند این را درمییابد
5:21
پس غمگین مباش، که اندوه عیب است و ناامید مشو، که ناامیدی ننگ است
5:30
پس به سرعت از سرزمین آن بیرون رو، پیش از آنکه پیامدهای دردناکش تو را بدرد
5:37
و بدان که اگر بر فوت دنیوی اندوهگین شدی
5:41
آن اندوه را با یقینت رها کن که بی آن از دنیا بیرون خواهی رفت
5:47
اگر دنیایت از تو روی برتابد، بر آن اندوه مخور
5:53
تو تنها چنان از آن بیرون میروی که بدان درآمدهای
5:58
و هر قدر اندوه فزونی گیرد و گسترده شود، بیشک خواهد رفت
6:03
پس تو از کسانی باش که رفتنش را شتاب میبخشد
6:08
بر زیانی که از تو نیست شکیبا باش، که روزگاران چنین گذشتهاند
6:13
شادی و اندوهی گاهگاه است؛ نه اندوه پایدار میماند و نه شادی