از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد) · درس 23 از 30

نسیم سحر و جادو | قسمت (23) | ضعیف و غمگین نباش

◉ 214 بازدید ⏱ 6:36 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 نسیم سحر
0:08 و سست نشوید و اندوهگین مشوید
0:11 زخم‌ها ژرف است
0:15 و مصیبت بزرگ است
0:18 و امیدها شکسته است
0:20 و دل‌ها دردمند است
0:23 و بلایی همانند آن پیش از این نبوده است
0:27 و شماتت دشمنان آشکار شده است
0:31 و خنجر زدن منافقان نیرنگ‌باز تحقق یافته است
0:36 پس چه بسیار کشته‌ای در این مصیبت که مُثله شده است
0:40 و زخمی که هنوز از زخمش نرسته است
0:44 و شمار بسیاری از دوستان که در یک روز جان سپرده‌اند
0:51 در این فضای ابرآلود از ابرهای این مصیبت‌ها
0:56 الله تعالی می‌فرماید
0:58 و سست نشوید و اندوهگین مشوید
1:01 این چه آرامشی است
1:04 و این چه تسلی‌ای است
1:06 و چه روح امیدبخشی است که در جان‌های مؤمنان داغ‌دیده
1:12 به سبب زخم روز احد دمیده می‌شود
1:14 با این همه
1:16 الله صحابه (رضی‌الله‌عنهم) را از اندوه بازمی‌دارد
1:21 و این ما را به پرهیز از فرود آمدن
1:25 از قلهٔ امیدواری به دامنهٔ ناامیدی آگاه می‌کند
1:29 هر قدر مصیبت بزرگ و سختی شدید باشد
1:33 جان زخمی
1:35 جز با دمیدن امید در رگ‌هایش درمان نمی‌شود
1:39 و کاستن اندوه از او
1:42 و دادن دُزهایی از شادمانی به او
1:45 تا زخم و غم او را هلاک نکند
1:49 یا بهبودی‌اش به سبب فزونی اندوه و غم به تأخیر نیفتد
1:54 و تا به سرعت به بازگشت به راه کار و سازندگی از نو بازگردد
2:01 و بدین‌سان تسلی قرآنی بر صحابه فرود آمد
2:05 پس از جنگ احد
2:07 پس مصیبت ایشان را سبک کرد و زخم‌هایشان را درمان نمود
2:12 و مسیر را پس از این شکست اصلاح کرد
2:16 و از این زخم، داروهایی بازدارنده به ایشان داد
2:20 که آنان را از بازگشت به مانند آنچه از ایشان و بر ایشان رخ داد، باز می‌دارد
2:25 اگر آیات قرآن کریم را پی بگیریم
2:29 آنهایی که از اندوه سخن می‌گویند
2:33 هرگز آیه‌ای نمی‌یابیم که به اندوه فرمان دهد
2:39 بلکه آیات، نهی از اندوه و نفی آن آمده‌اند
2:43 و ستایش الله بر زوال آن
2:46 پس در نهی از اندوه، الله تعالی فرمود
2:50 آنگاه که به همراه خود می‌گفت: اندوهگین مباش
2:54 و فرمود: «و بر آنان اندوه مخور»
2:57 و فرمود: «و بر آنان اندوه مخور»
3:00 و از آنچه نیرنگ می‌کنند در تنگی مباش
3:05 و فرمود: «و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر ده»
3:10 پس چون بر او بیمناک شدی، او را در دریا بیفکن
3:14 و مترس و اندوهگین مشو
3:17 و فرمود: «پس از زیر پایش او را ندا داد که غم مخور»
3:23 و فرمود: «و گفتند: مترس و غمگین مباش»
3:28 و فرمود: «کسانی که گفتند پروردگار ما الله است، سپس پایداری ورزیدند»
3:35 فرشتگان بر آنان فرود می‌آیند که: مترسید و اندوهگین مشوید
3:41 و در نفی اندوه، الله تعالی فرمود
3:46 پس خدا اندوهی را پس از اندوه دیگر به شما پاداش داد تا بر آنچه از دستتان رفته و آنچه به شما رسیده، اندوهگین نشوید
3:55 و گفت: پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش روشن شود و اندوهگین نگردد
4:02 و فرمود: «ای بندگان من! امروز نه بیمی بر شماست و نه شما اندوهگین می‌شوید»
4:11 و فرمود: پس هرکس از هدایت من پیروی کند، نه بیمی بر ایشان است و نه اندوهگین می‌شوند
4:18 و در ستایش الله بر رفتن اندوه، الله تعالی فرمود
4:23 و فرمود: «ستایش خدای را که اندوه را از ما برد؛ همانا پروردگار ما آمرزنده و سپاس‌پذیر است»
4:32 و آیات در این باب بسیار است
4:36 و اگر آنها را پی گیریم و در آنها تدبر کنیم و در موضوعاتشان بنگریم
4:42 دردهای بسیاری خواهیم یافت
4:45 و با این همه، رهنمود قرآنی ریشه‌های اندوه را از مسیر رونده به سوی الله برمی‌کند
4:53 زیرا اگر رها شود، رونده را از رسیدن به هدف بازمی‌دارد یا حرکتشان را کند می‌سازد
5:02 پس ای خردمند! از ماندن در بوتهٔ اندوه
5:07 و اقامت میان دیوارهای تنگ آن بپرهیز؛ زیرا در آن سودی نیست
5:13 بلکه زیان با ادامه دادن به آن حاصل می‌شود و خردمند این را درمی‌یابد
5:21 پس غمگین مباش، که اندوه عیب است و ناامید مشو، که ناامیدی ننگ است
5:30 پس به سرعت از سرزمین آن بیرون رو، پیش از آنکه پیامدهای دردناکش تو را بدرد
5:37 و بدان که اگر بر فوت دنیوی اندوهگین شدی
5:41 آن اندوه را با یقینت رها کن که بی آن از دنیا بیرون خواهی رفت
5:47 اگر دنیایت از تو روی برتابد، بر آن اندوه مخور
5:53 تو تنها چنان از آن بیرون می‌روی که بدان درآمده‌ای
5:58 و هر قدر اندوه فزونی گیرد و گسترده شود، بی‌شک خواهد رفت
6:03 پس تو از کسانی باش که رفتنش را شتاب می‌بخشد
6:08 بر زیانی که از تو نیست شکیبا باش، که روزگاران چنین گذشته‌اند
6:13 شادی و اندوهی گاه‌گاه است؛ نه اندوه پایدار می‌ماند و نه شادی