متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02
نسیم سحر
0:08
نسیم اول
0:10
نسیم سحر بر جانها میوزد
0:17
پس از عطر فراگیرش گشاده میشود
0:20
و به لطافتش، سعادت روحها بیدار میگردد
0:24
و با گذرش، شاخههای دلها به لرزه درمیآید
0:29
تا در تاریکی شب، نشانههای زیبای جمال را بخوانی
0:34
که بر صفحهی آرامش درخشید
0:37
و در پهنهی هستی گسترده شد
0:41
این جمالی است که دلهای زنده آن را میبینند
0:46
و جانهای اندیشمند بوی خوشش را میشنوند
0:50
که میتواند در هنگام خواب زندگی و جنبوجوش مشغولکنندهاش، تنها با آن خلوت کند
0:55
و حرکت پرمشغلهاش
0:57
پس آن نسیم آرام آمد تا آن را تازه کند
1:02
و جان به آغوش لذتی برمیخیزد، بیآنکه از دشمنان بیمی داشته باشد
1:08
و با آن در آغوش، بالا میرود
1:12
به افقهای بلندی روحانی
1:16
در این فضا
1:18
که نسیم با عطر و هوای خوشش بر آن فرمان میراند
1:22
و روی آوردن جانها به محراب آرامش و لطافت دل
1:27
در گوش زمان میریزیم
1:30
که از آزارهای فراوان مینالد
1:34
جرعهای از سخنانی که سرچشمهاش دل است و مقصدش دل
1:41
شاید آب گوارای آن، حرارت تشنگی را کم کند
1:45
تا به سیرابی سعادت برسد
1:47
و شعلهی درد را فرو نشاند
1:50
و زلالیاش، رنج سختیها را آسان گرداند
1:54
و سستیها را برانگیزد
1:56
همان سستی که زنجیرهای اندوه متوقفش ساخته است
2:00
پس چه زیباست نسیم ماه بزرگ
2:03
در تاریکی شب سیاه
2:06
و چه شیرین است که آسایش میبخشد
2:10
تا در جانها بماند، اگرچه برود
2:13
و بوی خوشش بر بینیها باقی بماند، هرچند کوچ کند
2:19
آی ای نسیمی که از سرزمین احرف میوزی
2:23
تو را به خدا سوگند میدهم که بر دل آباد بمانی
2:28
تا اندوهگین تسلی یابد و بینوا شادمان شود
2:32
و رودخانهی زندگی از خوشبختی لبریز گردد