از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد) · درس 27 از 30

نسیم سحر و جادو | قسمت (27) | اهل شادی و سرور نشسته اند

◉ 284 بازدید ⏱ 7:32 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 نسیم السحر
0:08 نشسته با اهل سعادت و سعادت‌بخشان
0:15 انسان بنا بر سرشتش مدنی‌الطبع است
0:18 به آمیزش با دیگران گرایش دارد و با غیر خود مأنوس می‌شود
0:22 و در حال سلامت و اختیار نمی‌تواند
0:26 تنها زندگی کند و از همنشینی با مردم و دیدار ایشان دور بماند
0:33 و این آمیزش
0:35 ممکن است موجب انتقال خصلت‌ها، اخلاق، کردار و رفتار شود
0:40 زیرا انسان قابلیت تأثیرپذیری و تأثیرگذاری دارد
0:45 پس بر دیگران تأثیر می‌گذارد و از ایشان تأثیر می‌پذیرد
0:49 و از این رو اسلام به گزینش همنشین ترغیب کرده است
0:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند:
0:58 انسان بر دین دوست خود است
1:01 پس هر یک از شما باید بنگرد که با چه کسی دوستی می‌کند
1:04 دین حنیف ما، آنگاه که ما را به همنشینی با همنشین شایسته برانگیخت
1:09 و از همنشین بد برحذر داشت
1:12 شایسته است که ما این را در چارچوب کلی بفهمیم
1:16 زیرا شایستگی تنها به سلامت عقیده و درستی عمل محدود نیست
1:22 بلکه این شامل سرشت انسان نیز می‌شود
1:26 و نگرش او به امور و موضعش نسبت به آن‌ها
1:30 در باب سعادت
1:33 اگر شخصی را شایسته در عقیده و عمل بیابیم
1:37 اما او بدبین و نومید باشد
1:40 بسیار آزرده‌خاطر و شکایت‌گر باشد
1:43 امور و رخدادها را از جنبه‌ای تاریک بنگرد
1:47 پس این شخص در باب ما همنشین بد است
1:52 زیرا همنشینی با او برای همنشینش بدبختی و دلتنگی به ارمغان می‌آورد
1:57 و تنگی و اندوه
2:00 پس کسی که نزد او باشد با اندوه‌های دنیا بر دوش بازمی‌گردد
2:05 و میان دو چشمش سرگردانی‌هایی از اندوه ژرف است
2:09 در حالی که او با چهره‌ای خندان و سینه‌ای گشاده نزد وی آمده بود
2:14 پس آن را بر بساط همنشین بد افکند
2:18 چه خوب بود آنچه افکند و چه بد بود آنچه برداشت
2:22 پس چه فاصله‌ای است میان این شخص شایسته‌ای که در شایستگی‌اش ناقص است
2:28 و میان کسی که در شایستگی کامل است
2:31 تا آنجا که در سخت‌ترین شرایط
2:34 خوش‌بین و روشن‌خاطر بود
2:38 چشمه‌ای برای تشنگان
2:40 و ابری که دیگران را از گرمای سوزان سایه‌افکن است
2:45 ابن قیم درباره استادش ابن تیمیه می‌گوید
2:50 و خدا می‌داند که هرگز کسی را خوش‌زیست‌تر از او ندیدم
2:55 با آنکه در چه تنگی معیشتی بود
2:58 و برخلاف رفاه و نعمت
3:01 بلکه برعکس آن
3:03 و با آنکه زندان و تهدید و سختی بر او بود
3:07 و با این همه
3:09 از خوش‌زیست‌ترین مردم و گشاده‌سینه‌ترین ایشان بود
3:13 و نیرومندترین دل و شادمان‌ترین جان را داشت
3:17 نشانه‌های نعمت بر چهره‌اش آشکار بود
3:21 و ما هرگاه ترس بر ما سخت می‌شد
3:24 و گمان‌های بد در ما راه می‌یافت
3:26 و زمین بر ما تنگ می‌گشت
3:28 نزد او می‌آمدیم
3:29 و چیزی جز دیدن او و شنیدن سخنش نبود
3:33 و همه آن‌ها زایل می‌شد
3:36 و به گشادگی و نیرو و یقین و آرامش بازمی‌گشتیم
3:41 از این رو به هر کس که خواهان آسایش است می‌گوییم
3:46 با نیک‌بختان همنشین شو
3:49 کسانی که چون ایشان را ببینی، سعادت را در لبخندهایشان می‌خوانی
3:54 و زمزمه آرامش را در خوش‌بینی سخنانشان می‌شنوی
3:59 و شیرینی و بوی خوش جان را در همنشینی با ایشان می‌چشی
4:04 پس همنشینی با اینان برای جان سلامت و برای ذهن لذت است
4:10 و مهلب ابن ابی صفره گفته است
4:14 زندگی همه در همنشین دلپذیر است
4:19 و بپرهیز از آنکه چون او را ببینی، تنگی را در چهره‌هایشان می‌خوانی
4:26 و نومیدی را در تاریکی اندیشه‌شان می‌بینی
4:30 و هیاهوی بدبینی را در لحن سخنانشان که به اندوه آغشته است می‌شنوی
4:37 پس همنشینی با این گروه بیماری و سرایت سریع است
4:44 و همچنین همنشینان کسانی باش که چون نزدشان آیی با ژنده‌های درد
4:50 با جامه‌های امید بازگردی
4:54 و هرگاه بر ایشان وارد شوی اندوهگین و درهم‌ریخته
4:58 و وحشت‌زده، ایشان تو را در تنگنای سختی‌های زندگی مأنوس می‌کنند
5:04 برایت پهلوهایشان را گشاده می‌سازند
5:07 و راه گشایش را که در برابر دیدگانت بسته است
5:11 برایت دروازه‌های فرج می‌گشایند
5:14 شاعر گفته است
5:16 مرا همنشینانی است که سخنشان را دوست می‌دارم
5:20 بزرگوارانی که در غیاب و حضور امین‌اند
5:24 چون گرد آییم، سخن نیکشان
5:28 یاری‌دهنده در دفع اندوه و تأییدکننده است
5:32 و با کسی همنشین مشو که چون به دیدارش اندوهگین و غمگین روی
5:39 آرامش را نزد او می‌جویی
5:41 تو را به سرچشمه‌ات بازمی‌گرداند با دلتنگی و اندوه بیشتر
5:46 و اگر به دیدارشان نمی‌رفتی، در بهترین حال خود بودی
5:50 گویی وظیفه‌شان تنها دمیدن در آتش اندوه‌هاست
5:55 و افزودن بر گره تنگی
5:58 تا آنجا که جان نفسی نیابد که آن را آرام کند
6:02 و با همانندان خود همنشین باش
6:05 تا خود را با تیر تحقیر مجروح نسازی
6:09 اگر با کسی که از تو بلندمرتبه‌تر است آمیزش کنی
6:13 و زرهی فراگیر از صبر و رضا نداشته باشی
6:18 که احساس کمبود و خواری را از تو دور کند
6:23 حارنی گفته است
6:25 همنشین شایسته چون چراغ درخشان است
6:29 و همنشین ناشایست برای انسان رسواکننده است
6:34 همنشینی با همانندان به پیوستن فرامی‌خواند
6:38 و همنشینی با ضدها جگرها را آب می‌کند
6:42 پس اگر کسی از آنچه وصف کردیم نیافتی تا با او بنشینی
6:47 به خیمه تنهایی پناه ببر
6:50 و از همنشینان بد کناره بجوی
6:53 و اگر هم ریشهٔ درختی را بگزی
6:56 تا خوشبختی به‌سوی تو بازگردد و تو همچنان بر آن باشی
7:01 ابو عبید گفت:
7:04 از مثل‌های رایج آنان در گذشته و حال است
7:08 سخنشان این است:
7:10 تنهایی بهتر از همنشین بد است
7:16 نسیم سحر در شادکامی مردمان است