از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد) · درس 9 از 30

نسیم سحر و جادو | قسمت (9) | افراد موفق در دانشکده سختی ها

◉ 292 بازدید ⏱ 9:17 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 نسیم سحر
0:08 کامیابان در دانشکده سختی
0:15 آنجا در راهروهای درد
0:17 شمار بسیاری از مردم در بخش‌های گوناگون دانشکدهٔ سختی چشم‌به‌راه می‌مانند
0:24 و روزگار تلخی را سپری می‌کنند
0:26 در انتظار فارغ‌التحصیلی و دریافت گواهی تحصیل
0:31 از میان مردم کسانی هستند که با شکست‌های گوناگون فارغ‌التحصیل می‌شوند
0:37 یکی در موارد رضایت از الله و از تقدیر او شکست می‌خورد
0:42 پس یکی از آنان با خشم و دلتنگی بیرون می‌آید
0:46 و چه بسا با خود سرزنش بر عدل الله و حکمت او در قضایش ببرد
0:52 پس می‌رود در حالی که دنیا و آخرت را از دست داده است
0:56 و دیگری در موارد شکیبایی بر ناگواری‌ها شکست می‌خورد
1:00 پس بیرون می‌آید و درد با او همراه است
1:03 و جزع‌کننده می‌شود، در حالی که پاداش بلای خود را از دست داده است
1:08 و منزلت نزد پروردگارش را
1:10 و صنف دیگری هست که مخالف صنف پیشین است
1:16 آری، ایشان کامیابان در آن قبلهٔ علمی‌اند
1:20 کسانی که رنج پایداری در برابر سختی را پذیرفتند
1:25 و در آن مدت با خویشتن جهاد کردند تا بر تلخی‌های تحصیل شکیبا باشند
1:31 تا آنکه با گواهی‌ای فارغ‌التحصیل شدند که در دنیا و آخرتشان به آن شادمان‌اند
1:37 پس کامیابی‌هایشان که با آن فارغ‌التحصیل شدند چیست؟
1:41 اما در آخرت، دستیابی به خشنودی الله است
1:46 و رهایی از آتش او، اگر بر ایمان و صبر بر آنچه به آن مبتلا شدند بمیرند
1:52 و اما در دنیا، آنان با کامیابی پاکی روح فارغ‌التحصیل شدند
1:58 پس از آنکه بلا ایشان را فشرد و ایشان بلا را فشردند
2:02 و آنان را فشرد و ایشان فشردند
2:05 تا آنکه از آن بیرون آمدند در حالی که از ناخالصی‌های سستی و ضعف پاک شده بودند
2:10 و از شک و پریشانی
2:12 پس زنگار از ایشان بر آتش سختی‌هایی که با پایداری با آن روبه‌رو شدند زدوده شد
2:18 و زرِ ناب گشتند
2:21 ابن قیّم، رحمه‌الله، گفت
2:24 مقصود آن است که الله سبحانه حکمتش اقتضا کرده که نفوس را بیازماید و مبتلا سازد
2:33 تا با آزمون، پاکی آنان از ناپاکی‌شان آشکار شود
2:37 و آنکه شایستهٔ دوستی و کرامات او هست و آنکه نیست
2:42 و نفوسی را که شایستهٔ اویند خالص گرداند و با گداختن آزمون پاکیزه سازد
2:49 چون زری که پاک و خالص نمی‌شود و از غش خود جدا نمی‌گردد
2:53 مگر با آزمون
2:55 زیرا نفس در اصل نادان و ستمگر است
3:00 و از نادانی و ستم، آلودگی‌ای بر آن نشسته است
3:03 که بیرون آمدنش نیازمند ذوب و تصفیه است
3:07 پس اگر در این سرا بیرون آید
3:10 وگرنه در کورهٔ جهنم
3:13 پس چون بنده پیراسته و پاک شود
3:16 به ورود به بهشت اذن داده می‌شود
3:19 و در غزوهٔ احد
3:21 که در آن از زخم‌ها آنچه بود رخ داد
3:25 جز آنکه آن جنگ محک آزمایش شد
3:27 که مؤمنان بر آن از منافقان بازشناخته شدند
3:31 الله تعالی فرمود
3:33 اگر زخمی به شما رسیده، به آن قوم (دشمن) نیز زخمی مانند آن رسیده است.
3:41 و این روزها را (پیروزی و شکست را) میان مردم دست‌به‌دست می‌گردانیم.
3:46 و تا الله کسانی را که ایمان آورده‌اند (آشکار و) معلوم بدارد.
3:54 و از میان شما گواهانی برگیرد
3:58 و الله ستمکاران را دوست ندارد.
4:02 و تا الله کسانی را که ایمان آورده‌اند پاک و خالص گرداند.
4:07 و کافران را نابود سازد
4:12 الله تعالی فرمود
4:14 الله بر آنچه شما بر آن هستید، مؤمنان را رها نمی‌کرد.
4:20 تا ناپاک را از پاک جدا سازد.
4:24 و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی
4:30 استواری و نیروی تحمل در برابر سختی‌های زندگی فارغ‌التحصیل می‌شوند
4:36 زیرا برایشان سپری پدید آمده که ایشان را از ضربه‌های دردناک آینده نگه می‌دارد
4:42 بر وفق سخن شاعر
4:44 و اگر در نسبت دادن شر به روزگار خطا کرد
4:48 روزگار با بلاها بر او تیر انداخت تا آنجا که
4:51 دلم در پوششی از تیرهایم قرار گرفت
4:55 و هرگاه تیرهایی به من می‌رسید
4:58 پیکان‌ها بر پیکان‌ها شکسته می‌شد
5:02 پس اینک من از بلاها باکی ندارم
5:06 زیرا آنچه را که می‌جستم آن نبود که باک داشته باشم
5:09 و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی فارغ‌التحصیل می‌شوند
5:15 شیرینی زاری در پیشگاه الله
5:18 پس آن لذت از مناجات با الله و دعای او که درد آن را زاده است
5:24 اثری بزرگ در آرام ساختن و تسکین نفوسشان داشت
5:29 و دستیابی به مقصودشان
5:32 پس هنگام فارغ‌التحصیلی دریافتند
5:34 که آنچه ناخوش داشتند راه رسیدن به آنچه دوست می‌داشتند بود
5:40 ابن عیینه گفت
5:42 آنچه بنده ناخوش دارد برایش بهتر است از آنچه دوست دارد
5:46 زیرا آنچه ناخوش می‌دارد او را به دعا برمی‌انگیزد
5:50 و آنچه دوست می‌دارد او را از آن غافل می‌سازد
5:53 و از ابراهیم تیمی روایت است که گفت
5:56 اگر در آنچه ناخوش می‌داریم خیری برای ما نباشد
5:59 در آنچه دوست می‌داریم نیز خیری برای ما نخواهد بود
6:04 و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی فارغ‌التحصیل می‌شوند
6:08 مهربانی با اهل بلا
6:10 و دلسوزی به زندانیان زیان
6:13 پس دل‌هایشان رقیق‌تر و قلب‌هایشان نرم‌تر می‌شود
6:18 پس هرگاه ایشان را ببینند
6:20 به یاری‌شان می‌شتابند و به یاد می‌آورند
6:23 این‌گونه بودید پیش از این.
6:26 پس الله بر شما منت نهاد
6:29 و چنین نیکی‌ای را انجام نمی‌دهد
6:32 مگر اهل شکر فراوان
6:35 چنانکه بخاری در صحیح خود روایت کرده است
6:38 از رسول الله، علیه الصلاة والسلام، که فرمود
6:42 «در میان بنی‌اسرائیل سه تن بودند
6:45 یکی پیس و یکی طاس و یکی کور
6:48 الله عز و جل خواست که ایشان را بیازماید
6:52 تا آنجا که در حدیث آمده است»
6:54 و نابینا در حالی که به همان صورت بود آمد و گفت:
6:57 مردی تهی‌دست و در راه‌مانده‌ام،
7:00 و در سفرم ریسمان‌هایم گسیخته شده است،
7:03 پس امروز جز به الله و سپس به تو، هیچ وسیله‌ای برای رسیدن به مقصود نیست.
7:07 تو را به آن کس که بینایی‌ات را به تو بازگرداند سوگند می‌دهم،
7:10 یک گوسفند که در سفرم با آن امرار معاش کنم.
7:14 پس [پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)] فرمود:
7:15 تو نابینا بودی و الله بینایی‌ام را به من بازگرداند،
7:19 و تهی‌دست بودی و مرا بی‌نیاز ساخت.
7:22 پس هرچه می‌خواهی بردار.
7:24 به الله سوگند امروز به خاطر چیزی که برداشته‌ای تو را به زحمت نمی‌اندازم،
7:27 [آن را] برای الله برداشته‌ای.
7:29 [آن مرد] گفت: مالت را نگه دار،
7:32 که شما فقط آزمایش شده‌اید.
7:34 الله از تو خشنود شد و بر آن دو یارت خشم گرفت.
7:39 و دانش‌آموختگان با موفقیت از دانشکده سختی فارغ‌التحصیل می‌شوند.
7:43 شناخت مردم بر پایهٔ حقیقت‌های ایشان [ممکن می‌شود].
7:47 زیرا در سختی‌ها راستگو را در محبتش به آنان از دروغگو باز می‌شناسند،
7:51 و دشمن را از دوست.
7:54 چرا که روزهای آسایش حقیقت مردم را متمایز نمی‌کند،
7:58 پس هرگاه بادهای سختی وزیدن گیرد،
8:01 دیگ‌های دروغگویان واژگون می‌شود،
8:04 و آنان خیمه‌های خود را جمع کرده و کوچ می‌کنند،
8:07 و تو را زیر طوفان‌های سختی تنها رها می‌کنند تا تنها با آن دست و پنجه نرم کنی،
8:12 مگر وفاداران از خویشان نزدیک و دور،
8:16 که زیر آن باد سخت، همراه تو استوار ماندند.
8:21 پس چون سختی رفت،
8:23 گوهر آدمیان شناخته شد.
8:26 شاعری گفت:
8:28 اگر زمانه با من دشمنی کرد،
8:31 با انواع اندوه‌هایی که بزاق مرا به گلو گیر انداخت،
8:35 ـ در حالی که با آن دستی بر من گشود ـ
8:38 دشمنم را از دوستم بدان بازشناختم.
8:42 و دیگری در همین معنا گفت:
8:45 الله سختی‌ها را به هر خیری پاداش دهد،
8:48 اگرچه بزاق مرا به گلو گیر می‌اندازد،
8:51 و سپاسم از آن، ستایشی [صرف] نیست، بلکه
8:55 با آن دشمنم را از دوستم بازشناختم.