از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد)
· درس 9 از 30
نسیم سحر و جادو | قسمت (9) | افراد موفق در دانشکده سختی ها
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02
نسیم سحر
0:08
کامیابان در دانشکده سختی
0:15
آنجا در راهروهای درد
0:17
شمار بسیاری از مردم در بخشهای گوناگون دانشکدهٔ سختی چشمبهراه میمانند
0:24
و روزگار تلخی را سپری میکنند
0:26
در انتظار فارغالتحصیلی و دریافت گواهی تحصیل
0:31
از میان مردم کسانی هستند که با شکستهای گوناگون فارغالتحصیل میشوند
0:37
یکی در موارد رضایت از الله و از تقدیر او شکست میخورد
0:42
پس یکی از آنان با خشم و دلتنگی بیرون میآید
0:46
و چه بسا با خود سرزنش بر عدل الله و حکمت او در قضایش ببرد
0:52
پس میرود در حالی که دنیا و آخرت را از دست داده است
0:56
و دیگری در موارد شکیبایی بر ناگواریها شکست میخورد
1:00
پس بیرون میآید و درد با او همراه است
1:03
و جزعکننده میشود، در حالی که پاداش بلای خود را از دست داده است
1:08
و منزلت نزد پروردگارش را
1:10
و صنف دیگری هست که مخالف صنف پیشین است
1:16
آری، ایشان کامیابان در آن قبلهٔ علمیاند
1:20
کسانی که رنج پایداری در برابر سختی را پذیرفتند
1:25
و در آن مدت با خویشتن جهاد کردند تا بر تلخیهای تحصیل شکیبا باشند
1:31
تا آنکه با گواهیای فارغالتحصیل شدند که در دنیا و آخرتشان به آن شادماناند
1:37
پس کامیابیهایشان که با آن فارغالتحصیل شدند چیست؟
1:41
اما در آخرت، دستیابی به خشنودی الله است
1:46
و رهایی از آتش او، اگر بر ایمان و صبر بر آنچه به آن مبتلا شدند بمیرند
1:52
و اما در دنیا، آنان با کامیابی پاکی روح فارغالتحصیل شدند
1:58
پس از آنکه بلا ایشان را فشرد و ایشان بلا را فشردند
2:02
و آنان را فشرد و ایشان فشردند
2:05
تا آنکه از آن بیرون آمدند در حالی که از ناخالصیهای سستی و ضعف پاک شده بودند
2:10
و از شک و پریشانی
2:12
پس زنگار از ایشان بر آتش سختیهایی که با پایداری با آن روبهرو شدند زدوده شد
2:18
و زرِ ناب گشتند
2:21
ابن قیّم، رحمهالله، گفت
2:24
مقصود آن است که الله سبحانه حکمتش اقتضا کرده که نفوس را بیازماید و مبتلا سازد
2:33
تا با آزمون، پاکی آنان از ناپاکیشان آشکار شود
2:37
و آنکه شایستهٔ دوستی و کرامات او هست و آنکه نیست
2:42
و نفوسی را که شایستهٔ اویند خالص گرداند و با گداختن آزمون پاکیزه سازد
2:49
چون زری که پاک و خالص نمیشود و از غش خود جدا نمیگردد
2:53
مگر با آزمون
2:55
زیرا نفس در اصل نادان و ستمگر است
3:00
و از نادانی و ستم، آلودگیای بر آن نشسته است
3:03
که بیرون آمدنش نیازمند ذوب و تصفیه است
3:07
پس اگر در این سرا بیرون آید
3:10
وگرنه در کورهٔ جهنم
3:13
پس چون بنده پیراسته و پاک شود
3:16
به ورود به بهشت اذن داده میشود
3:19
و در غزوهٔ احد
3:21
که در آن از زخمها آنچه بود رخ داد
3:25
جز آنکه آن جنگ محک آزمایش شد
3:27
که مؤمنان بر آن از منافقان بازشناخته شدند
3:31
الله تعالی فرمود
3:33
اگر زخمی به شما رسیده، به آن قوم (دشمن) نیز زخمی مانند آن رسیده است.
3:41
و این روزها را (پیروزی و شکست را) میان مردم دستبهدست میگردانیم.
3:46
و تا الله کسانی را که ایمان آوردهاند (آشکار و) معلوم بدارد.
3:54
و از میان شما گواهانی برگیرد
3:58
و الله ستمکاران را دوست ندارد.
4:02
و تا الله کسانی را که ایمان آوردهاند پاک و خالص گرداند.
4:07
و کافران را نابود سازد
4:12
الله تعالی فرمود
4:14
الله بر آنچه شما بر آن هستید، مؤمنان را رها نمیکرد.
4:20
تا ناپاک را از پاک جدا سازد.
4:24
و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی
4:30
استواری و نیروی تحمل در برابر سختیهای زندگی فارغالتحصیل میشوند
4:36
زیرا برایشان سپری پدید آمده که ایشان را از ضربههای دردناک آینده نگه میدارد
4:42
بر وفق سخن شاعر
4:44
و اگر در نسبت دادن شر به روزگار خطا کرد
4:48
روزگار با بلاها بر او تیر انداخت تا آنجا که
4:51
دلم در پوششی از تیرهایم قرار گرفت
4:55
و هرگاه تیرهایی به من میرسید
4:58
پیکانها بر پیکانها شکسته میشد
5:02
پس اینک من از بلاها باکی ندارم
5:06
زیرا آنچه را که میجستم آن نبود که باک داشته باشم
5:09
و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی فارغالتحصیل میشوند
5:15
شیرینی زاری در پیشگاه الله
5:18
پس آن لذت از مناجات با الله و دعای او که درد آن را زاده است
5:24
اثری بزرگ در آرام ساختن و تسکین نفوسشان داشت
5:29
و دستیابی به مقصودشان
5:32
پس هنگام فارغالتحصیلی دریافتند
5:34
که آنچه ناخوش داشتند راه رسیدن به آنچه دوست میداشتند بود
5:40
ابن عیینه گفت
5:42
آنچه بنده ناخوش دارد برایش بهتر است از آنچه دوست دارد
5:46
زیرا آنچه ناخوش میدارد او را به دعا برمیانگیزد
5:50
و آنچه دوست میدارد او را از آن غافل میسازد
5:53
و از ابراهیم تیمی روایت است که گفت
5:56
اگر در آنچه ناخوش میداریم خیری برای ما نباشد
5:59
در آنچه دوست میداریم نیز خیری برای ما نخواهد بود
6:04
و کامیابان دانشکدهٔ سختی با کامیابی فارغالتحصیل میشوند
6:08
مهربانی با اهل بلا
6:10
و دلسوزی به زندانیان زیان
6:13
پس دلهایشان رقیقتر و قلبهایشان نرمتر میشود
6:18
پس هرگاه ایشان را ببینند
6:20
به یاریشان میشتابند و به یاد میآورند
6:23
اینگونه بودید پیش از این.
6:26
پس الله بر شما منت نهاد
6:29
و چنین نیکیای را انجام نمیدهد
6:32
مگر اهل شکر فراوان
6:35
چنانکه بخاری در صحیح خود روایت کرده است
6:38
از رسول الله، علیه الصلاة والسلام، که فرمود
6:42
«در میان بنیاسرائیل سه تن بودند
6:45
یکی پیس و یکی طاس و یکی کور
6:48
الله عز و جل خواست که ایشان را بیازماید
6:52
تا آنجا که در حدیث آمده است»
6:54
و نابینا در حالی که به همان صورت بود آمد و گفت:
6:57
مردی تهیدست و در راهماندهام،
7:00
و در سفرم ریسمانهایم گسیخته شده است،
7:03
پس امروز جز به الله و سپس به تو، هیچ وسیلهای برای رسیدن به مقصود نیست.
7:07
تو را به آن کس که بیناییات را به تو بازگرداند سوگند میدهم،
7:10
یک گوسفند که در سفرم با آن امرار معاش کنم.
7:14
پس [پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)] فرمود:
7:15
تو نابینا بودی و الله بیناییام را به من بازگرداند،
7:19
و تهیدست بودی و مرا بینیاز ساخت.
7:22
پس هرچه میخواهی بردار.
7:24
به الله سوگند امروز به خاطر چیزی که برداشتهای تو را به زحمت نمیاندازم،
7:27
[آن را] برای الله برداشتهای.
7:29
[آن مرد] گفت: مالت را نگه دار،
7:32
که شما فقط آزمایش شدهاید.
7:34
الله از تو خشنود شد و بر آن دو یارت خشم گرفت.
7:39
و دانشآموختگان با موفقیت از دانشکده سختی فارغالتحصیل میشوند.
7:43
شناخت مردم بر پایهٔ حقیقتهای ایشان [ممکن میشود].
7:47
زیرا در سختیها راستگو را در محبتش به آنان از دروغگو باز میشناسند،
7:51
و دشمن را از دوست.
7:54
چرا که روزهای آسایش حقیقت مردم را متمایز نمیکند،
7:58
پس هرگاه بادهای سختی وزیدن گیرد،
8:01
دیگهای دروغگویان واژگون میشود،
8:04
و آنان خیمههای خود را جمع کرده و کوچ میکنند،
8:07
و تو را زیر طوفانهای سختی تنها رها میکنند تا تنها با آن دست و پنجه نرم کنی،
8:12
مگر وفاداران از خویشان نزدیک و دور،
8:16
که زیر آن باد سخت، همراه تو استوار ماندند.
8:21
پس چون سختی رفت،
8:23
گوهر آدمیان شناخته شد.
8:26
شاعری گفت:
8:28
اگر زمانه با من دشمنی کرد،
8:31
با انواع اندوههایی که بزاق مرا به گلو گیر انداخت،
8:35
ـ در حالی که با آن دستی بر من گشود ـ
8:38
دشمنم را از دوستم بدان بازشناختم.
8:42
و دیگری در همین معنا گفت:
8:45
الله سختیها را به هر خیری پاداش دهد،
8:48
اگرچه بزاق مرا به گلو گیر میاندازد،
8:51
و سپاسم از آن، ستایشی [صرف] نیست، بلکه
8:55
با آن دشمنم را از دوستم بازشناختم.