از مجموعهٔ نسیم سحر (مجموعه کامل شد) · درس 20 از 30

نسیم سحر و جادو | قسمت (20) | خداوند برای هر چیزی که از دست رفته است، جبرانی ندارد (1)

◉ 241 بازدید ⏱ 7:15 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 نسیم سحر
0:08 آنچه نزد الله است، جایگزین هر چیز از دست‌رفته‌ای است.
0:12 گرد هم آمدن با عزیزان، نعمتی بزرگ است
0:19 و لذتی فراوان.
0:21 انسان با ایشان احساس انس و آرامش می‌کند،
0:24 و امنیت و نیرو.
0:26 در لبخندها و شادی ایشان می‌بیند
0:30 رشته‌های زندگی‌ای که به جان نفوذ می‌کند،
0:34 پس عمر از نو از آن بافته می‌شود.
0:37 آن را فرستادگان اندوه دریدند،
0:40 و زنجیرهای دردها پاره‌اش کردند.
0:43 اما شأن دنیا پایدار نیست،
0:46 و سرانجامش به فنا می‌انجامد،
0:48 و بر تغییر حالش استوار است.
0:50 پس انسان در میان کسانی که دوستشان دارد، شاد زندگی می‌کند،
0:54 تا آنگاه که مرگ هجوم آورد
0:56 و جان‌هایی را که اجلشان فرا رسیده، فرا گیرد.
0:59 و در آن هنگام
1:01 اندوه دوستدارانش را فرا می‌گیرد،
1:04 پس اشک‌ها جاری می‌شود،
1:06 خواب از چشم می‌رود،
1:08 و دردها شعله‌ور می‌شود،
1:10 و مصیبت‌های سخت فرود می‌آید.
1:12 چه بسیار فرزندی که پدرش یا مادرش یا هر دو از او جدا شدند،
1:18 و چه بسیار همسری که همسرش از او جدا شد،
1:21 و چه بسیار پدری یا مادری
1:23 که پسرش یا دخترش از ایشان رفت،
1:26 و چه بسیار انسانی که برادرش یا دوستش از او درگذشت.
1:30 پس جان‌ها از سوز جدایی شعله‌ور شد،
1:34 و از گرمای اشتیاق برافروخته گشت.
1:37 اما
1:40 اگر انسان، هنگامی که به مرگ خویشاوند یا عزیزی دچار می‌شود،
1:44 بیندیشد و عقلش را بر عاطفه‌اش پیروز گرداند،
1:47 خواهد دانست که ادامه اندوه سودی ندارد،
1:52 زیرا مرگ پایان هر زنده است، خُرد و کلان،
1:56 و برای آن وقت معینی نیست،
1:59 و در حالی معلوم نیست که جز در آن نمی‌آید.
2:03 الله تعالی فرمود:
2:05 هر نفسی چشنده‌ی مرگ است.
2:08 سپس به سوی ما بازگردانده می‌شوید.»
2:11 مرگ بر دنیا و ساکنان آن حق است،
2:15 و هر زنده، هرچند عمرش طولانی باشد، آن را خواهد نوشید.
2:19 پس بقا برای هیچ زنده‌ای جز آفریدگار ما نیست،
2:23 و هر چیزی به سوی آفریننده بازگشتش است.
2:27 پسری از عمر بن عبدالعزیز مرد.
2:33 یکی از برادرانش به او نامه نوشت و او را تسلیت گفت.
2:37 عمر در پاسخ به او نوشت:
2:39 اما بعد،
2:41 این امری است که ما آن را می‌شناختیم،
2:44 و چون واقع شد، آن را انکار نکردیم.
2:47 والسلام.
2:49 و هر اندازه عمر انسان طولانی یا کوتاه باشد،
2:52 ناگزیر از مرگ است،
2:54 پس اندوه بر امری که ناگزیر است، سخت نمی‌شود.
2:58 غروب، عمر را نظاره می‌کند و آن غروب می‌کند،
3:03 و تابوت شامگاه از آن می‌گذرد و سوار می‌شود،
3:07 و نفس‌های زندگی گویی
3:11 خیالی است که بر زمان می‌گذرد و می‌رود.
3:14 و دنیا برای میهمانش دست می‌زند، امّا
3:18 میهمان نمی‌داند کی باید برود و مویه کند.
3:22 چه بسیار طول سال‌ها و زیبایی آن ما را فریفت،
3:26 در حالی که مرگ به سوی جان‌ها می‌خزد و نزدیک می‌شود.
3:30 و برای مؤمن نزد الله، در حال مصیبت به مرگ محبوبی،
3:34 هیچ خیری نیست
3:36 مگر با رضا و صبر.
3:38 در این، جبران و تسلی است،
3:41 زیرا چه بسیار پاداش‌ها که نزد پروردگارش برای او هست،
3:44 و ستایشی که او از جانب او دارد.
3:46 پس هر که در این بیندیشد، مصیبتش بر او آسان می‌شود.
3:51 الله تعالی فرمود:
3:53 «و صابران را بشارت ده،
3:57 کسانی که چون مصیبتی به ایشان برسد،
4:00 [چنین] گویند:
4:02 «ما از آنِ الله‌ایم
4:05 و به سوی او بازگشتنی‌ایم.»
4:10 مردی به یکی از برادرانش نامه نوشت
4:13 و او را به [مرگ] فرزندش تسلیت گفت:
4:15 اما بعد،
4:17 فرزند برای پدرش،
4:19 تا زنده است، مایه اندوه و آزمایش است،
4:22 و چون پیشاپیش برود، پیش‌فرستی و رحمت است.
4:26 پس بر آنچه از اندوه و آزمایشش از دست داده‌ای، اندوهگین مباش،
4:31 و آنچه را که الله تعالی به تو عوض داده، ضایع مکن،
4:34 از صلات و رحمت او.
4:36 و رسول الله (ﷺ) فرمود:
4:40 الله تعالی می‌فرماید:
4:43 برای بنده مؤمنم نزد من پاداشی جز بهشت نیست،
4:46 هرگاه برگزیده‌اش از اهل دنیا را بگیرم
4:49 و او آن را به حساب الله بگذارد و صبر کند،
4:51 جز بهشت.
4:53 ای کسی که به مرگ محبوب یا خویشاوندی مصیبت‌زده‌ای،
4:58 بی‌تابی مکن و بسیار اندوه مَورز،
5:01 و بر الله در تقدیرش اعتراض مکن،
5:04 بلکه به کردارش خرسند باش،
5:06 و بر آنچه از قضای او بر تو فرود آمده، شکیبا باش،
5:09 و بدان که آنچه نزد الله از ثواب بر نیکو پذیرفتن سختی و
5:14 احتساب فرود آمدنش هست،
5:16 بهتر از دنیا و اهل آن است.
5:19 و بدان همچنین
5:21 که اندوه شدیدت آنچه را از دست داده‌ای بازنمی‌گرداند.
5:25 و آن‌که از دستش رفته‌ای، سودی نمی‌رساند،
5:27 پس با مصیبت جدایی محبوبت، مصیبتت را دوچندان مکن،
5:31 که زیان ثواب آفریدگار است.
5:34 برادر یکی از پادشاهان درگذشت.
5:37 پس یکی از عرب‌ها به او تسلیت گفت و گفت:
5:40 بدان که آفرینش از آنِ آفریدگار است،
5:43 و سپاس از آنِ نعمت‌دهنده،
5:45 و تسلیم در برابر توانا،
5:47 ناگزیر از آنچه واقع می‌شود،
5:50 و آنچه بازگشت‌ناپذیر است فرا رسیده است،
5:53 و راهی به بازگشت آنچه گذشته نیست.
5:57 و آنچه از تو خواهد رفت یا تو آن را رها خواهی کرد، با تو بوده است،
6:02 پس بی‌تابی از آنچه ناگزیر است چه سود؟
6:05 و طمع در آنچه امیدی به آن نیست چه سود؟
6:08 و چاره‌ای برای آنچه از تو منتقل می‌شود یا تو از آن منتقل می‌شوی چیست؟
6:13 و ریشه‌هایی بر ما گذشته که ما شاخه‌های آن‌ها هستیم،
6:17 پس پایداری شاخه پس از ریشه‌اش چیست؟
6:20 پس بهترین چیزها هنگام مصیبت‌ها، شکیبایی است.
6:25 و جز این نیست که اهل این دنیا مسافرند،
6:28 که جز در غیر آن، بار سفر خود را فرود نمی‌آورند.
6:32 پس نیکوست سپاس‌گزاری هنگام نعمت‌ها،
6:35 و تسلیم هنگام دیگر (سختی‌ها).
6:38 و از کسانی که از آنان بی‌تابی دیده‌ای عبرت گیر،
6:42 که اگر دیدی بی‌تابی یکی از آنان را به اطمینانی از رسیدن به آنچه از دست داده بازمی‌گرداند،
6:47 پس تو به آن سزاوارتری.
6:49 و بدان که بزرگ‌ترین مصیبت، بدعاقبتی پس از آن است،
6:54 و بازگشت‌گاه نزدیک است.
7:00 نسیم سحر در شادی‌های بشر (می‌وزد).