از مجموعهٔ مشک خطاب (مجموعه کامل شد) · درس 29 از 38

مشک الخطاب | قسمت (40) | ملت من صبور باش

◉ 540 بازدید ⏱ 2:56 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 عروه پسر زبیر دچار بیماری‌ای در پایش شد
0:05 او برادر خلیفه عبدالله پسر زبیر است
0:08 که در پایش به بیماری‌ای دچار شد
0:10 و پزشکان از هر جا برای درمان او گرد آوردند
0:13 تا او را از این درد
0:15 که به پایش رسیده بود، درمان کنند
0:17 و پزشکان بیرون آمدند
0:19 و تصمیم گرفتند که ناگزیر باید پایش را قطع کنند
0:22 و تاریخ این عملیات را برای ما شرح می‌دهد
0:25 که هزار و سیصد سال پیش انجام شد
0:29 آنان شراب را به او پیشنهاد کردند تا او را مست کنند
0:31 تا درد بریدن را احساس نکند
0:33 او نپذیرفت و گفت
0:35 از قدر الهی با نافرمانی الله یاری نمی‌جویم
0:40 پس خواستند داروی خواب‌آور به او بنوشانند
0:42 یعنی بنگ (داروی بی‌هوشی)
0:43 اما گفت: نه
0:45 من دوست ندارم که عضوی از اعضایم از من گرفته شود
0:48 و من دردی را که نزد الله آن را به حساب آورم، نمی‌یابم
0:52 گفتند
0:54 چگونه بریدن را تحمل می‌کنی در حالی که هوشیار و آگاهی؟
0:57 به آنان گفت
0:59 من به یاد الله فرو خواهم رفت
1:01 پس هرگاه دیدید که در یاد الله غرق شده‌ام
1:04 هرچه می‌خواهید با آن (پا) بکنید
1:06 و او با زبان و دل و اعضای بدنش به یاد الله آغاز کرد
1:11 در حالی که در شوق یاد (الهی) غرق بود
1:14 چون دیدند که او در یاد (الهی) غرق شده است
1:17 عملیات آغاز شد
1:19 و گوشت را با چاقوی گرم‌شده در آتش بریدند
1:22 تا آن‌که به استخوان رسیدند و آن را با اره بریدند
1:26 و او تهلیل و تکبیر می‌گفت
1:29 و عرق او را فرا گرفته بود
1:31 سپس روغن زیتون آوردند
1:33 و با آن (زخم) را داغ کردند و او بی‌هوش شد
1:36 و چون به هوش آمد
1:38 پای خود را گرفت
1:39 که اکنون تکه‌ای از گوشت و استخوان شده بود
1:42 و آن را می‌بوسید و می‌گفت
1:45 سوگند به کسی که تو را به من داد
1:47 او می‌داند که من هرگز تو را به سوی نافرمانی نبردم
1:53 و در حالی که او در این اندوه بود
1:56 ناگهان صدایی ندا داد
1:58 که پسرش محمد را اسبی لگد زد و به فلسطبل رساند
2:02 و همان لحظه درگذشت
2:04 این‌گونه مصیبت‌ها پی در پی می‌آیند
2:07 از یک لحظه پایش بریده شد
2:10 و اکنون فرزندش و نور چشمش را برای او خبر مرگ می‌آورند
2:14 این چه مصیبت‌هایی است
2:17 اما عروه پسر زبیر به امید پاداش گفت
2:20 خدایا اگر یک عضو مرا گرفتی
2:23 همانا اعضای دیگر را باقی گذاشتی
2:26 و اگر فرزندی را گرفتی
2:28 همانا فرزندان دیگر را باقی گذاشتی
2:30 پس تو را سپاس بر آنچه دادی و آنچه گرفتی
2:34 در برابر این درس بزرگ در صبر
2:37 فراخوانی به صبر و رضا است
2:40 با وجود آنچه بر امت اسلامی فرود می‌آید
2:42 از محنت‌ها و آزمون‌ها و تجاوز
2:45 و اشغال و نابودی و هتک حرمت‌ها
2:50 پس ای امت من، صبر کنید
2:52 که شما بر حق هستید