از مجموعهٔ مشک خطاب (مجموعه کامل شد) · درس 14 از 38

مشک الخطاب | قسمت (16) | کاش می توانستم آن سر را ببوسم

◉ 489 بازدید ⏱ 5:24 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جامع محمد بن عبدالعزیز الموسی
0:18 با بدیع (نام کتاب/اثر) تقدیم می‌شود
0:21 مسک الخطاب
0:24 از شیخ اسامه بحر
0:26 حفظه الله
0:31 که در شیرین‌ترین احساس‌ها آب می‌شود
0:34 امّا من این سر را می‌بوسم
0:37 پایبندی به اصول
0:44 امری است که در آن هیچ چانه‌زنی راه ندارد
0:47 پس چگونه است اگر آن اصول، اصول اسلام باشد
0:50 که هیچ مسلمانی نمی‌تواند از آن دست بکشد
0:53 در هیچ شرایطی
0:55 همان‌گونه که نمی‌تواند تحت تأثیر هیچ موانعی قرار گیرد
0:58 یا سختی‌هایی
1:00 زیرا این اصول در دل‌ها تا ریشه‌ها کاشته شده‌اند
1:03 و هرگز متزلزل نمی‌شوند
1:06 و از جمله مواقفی که در برابرشان با بزرگداشت و هیبت می‌ایستیم
1:09 آن موقفِ سرشار از عزت و شرافت است
1:13 که مربوط به سرورمان عبدالله بن حذافه رضی‌الله‌عنه است
1:17 آن‌گاه که عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه لشکری به سوی روم فرستاد
1:22 عبدالله بن حذافه نیز در میان آنان بود
1:25 و او از اصحاب رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود
1:29 رومیان او را اسیر کردند
1:31 و او را نزد پادشاهشان بردند
1:33 و گفتند این مردی از یاران محمد است
1:37 پس پادشاه به او گفت
1:39 آیا می‌خواهی مسیحی شوی تا تو را در پادشاهی و قدرتم شریک گردانم؟
1:43 عبدالله پاسخ داد
1:45 حتی اگر تمام آنچه داری و تمام آنچه عرب مالک آن شده را به من بدهی
1:50 به شرط آنکه یک چشم به هم زدن از دین محمد بازگردم، هرگز چنین نخواهم کرد
1:55 پادشاه ستمگر گفت
1:57 پس تو را می‌کشم
1:59 ای عبدالله، تو و آن
2:02 پس دستور داد او را به دار آویختند
2:04 و به تیراندازان گفت
2:05 نزدیک دست‌ها و پاهایش تیر بیندازید
2:08 و این برای ترساندن او بود
2:10 در حالی که مسیحیت را بر او عرضه می‌کرد
2:13 و او را به کشتن تهدید می‌نمود
2:15 امّا او امتناع می‌ورزید
2:17 سپس دستور داد او را پایین آوردند
2:19 آنگاه دیگی را که در آن روغن بود طلب کرد
2:22 و آتش را زیر آن برافروخت
2:24 سپس دو اسیر از مسلمانان را فراخواند
2:27 دستور داد آن دو را در آن افکندند
2:30 و عبدالله نگاه می‌کرد
2:32 و پادشاه ستمگر همچنان مسیحیت را بر او عرضه می‌کرد
2:35 امّا او امتناع می‌ورزید
2:37 سپس پادشاه دستور داد عبدالله را در دیگ بیندازند
2:41 چون او را به سوی دیگ بردند، گریست
2:44 به پادشاه گفته شد که او گریه کرده است
2:47 او گمان کرد که از ترس گریسته است
2:49 پس پادشاه گفت او را بازگردانید
2:52 و بار دوم مسیحیت را بر او عرضه کرد
2:55 امّا او نپذیرفت
2:56 پس به او گفت
2:57 پس چه چیز تو را به گریه انداخت؟
2:59 عبدالله گفت
3:02 گریه‌ام از آن بود که با خود گفتم
3:05 هم‌اکنون در این دیگ افکنده می‌شوم و نابود می‌گردم
3:09 و آرزو می‌کردم که
3:11 به تعداد هر موی بدنم
3:14 جانی باشد که در راه خدا افکنده شود
3:16 پس پادشاه ستمگر به او گفت
3:19 آیا حاضری سرم را ببوسی
3:21 و تو را آزاد کنم؟
3:23 عبدالله گفت
3:25 و آیا همه اسیران مسلمان نیز آزاد می‌شوند؟
3:28 پادشاه گفت
3:29 آری
3:30 و همه اسیران مسلمانان
3:33 عبدالله گفت
3:34 با خود گفتم
3:36 این دشمنی از دشمنان خداست
3:38 سرش را می‌بوسم
3:40 و مرا و اسیران مسلمانان را آزاد می‌کند
3:43 باکی ندارم
3:44 پس به او نزدیک شد و سرش را بوسید
3:47 آنگاه اسیران را به او تحویل دادند
3:49 و راه آنان را باز گذاشتند
3:51 چون عبدالله بازگشت
3:53 اسیران مسلمان به او گفتند
3:55 نزد عمر بن خطاب برو
3:57 و خبر ماجرایش را با پادشاه ستمگر به او بازگو کن
4:00 عمر گفت
4:01 بر هر مسلمانی حق است
4:03 که سر عبدالله بن حذافه را ببوسد
4:06 و من آغاز می‌کنم
4:08 پس عمر برخاست
4:09 و سر عبدالله را بوسید
4:11 آن سری که عمر بوسید
4:14 ای کاش من نیز آن را می‌بوسیدم
4:16 زیرا صاحب آن در موقعیت‌ها استوار بود
4:19 با وجود وسوسه‌ها و با وجود ترساندن‌ها
4:23 آگاه باشید که جان‌هایی که بر پایداری در سختی‌ها پرورش یافته‌اند
4:27 سزاوارند که سرهایشان بوسیده شود
4:30 در میهمانی‌های الهی، شادی در دل‌ها جاری می‌شود
4:39 از خداوند رحمان نزدیکی بیشتری بیفزای
4:43 تا شادمانی تو را در بر گیرد
4:47 روحت به پروردگارت آویخته باد
4:51 و پر کند فضاها را نور
4:55 برای کسی که از الله اطاعت کند، در شیرینی‌ها و روغن‌های گوارا گداخته می‌شود
5:02 پس تاریکی، سپس نور
5:06 و زندگی پس از آن
5:10 هرگاه الله چیزی را اراده کند، به آن می‌گوید: «باش» و آن می‌شود