العشرة المبشرون بالجنة | الحلقة (28) | أبو عبيدة بن الجراح رضي الله عنه (الجزء 2)

0:00 بسم الله الرحمن الرحیم

0:04 انجمن موعود ده بهشت موعود را تقدیم می کند

0:12 ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه

0:18 عشق به اصحاب و خویشاوندی، سنتون

0:23 پروردگارم گاهی آن را تحویل می دهد

0:28 عشق به اصحاب

0:29 عمر بن خطاب رضی الله عنه روزی با یارانش نشست

0:37 آنها کلمات دلپذیر را رد و بدل می کنند

0:40 و در حالی که هستند

0:42 عمر اندکی در مورد آنها فکر کرد

0:46 به او گفتند: ای امیرالمؤمنین تو را چه شده است؟

0:50 او به آنها گفت: "آرزو کنید."

0:53 یکی از آنها گفت: ای کاش این خانه را پر از درهم می کردم

0:58 پس آن را در راه خدا خرج کرد

1:01 عمر نیز گفت: آرزو کن.

1:04 دیگری گفت: ای کاش می توانستم این خانه را پر از طلا کنم

1:10 پس در راه خدا خرج کنید

1:13 عمر گفت

1:15 اما ای کاش مردانی داشتم که این خانه را پر می کردند

1:20 مانند ابوعبیده بن الجراح

1:23 پس از آنها در اطاعت خدا استفاده کنید

1:25 ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه اینگونه بود

1:31 مردی با کارهای دشوار

1:34 و پست های مهم

1:36 هر فرماندهی در میان ارتش خود خواب آن را می بیند

1:40 در رأس مأموریتش

1:42 پس چه مرد خوبی بود

1:45 لشکرکشی را که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به آن هجوم آورد از دست نداد.

1:51 به هر مأموریتی که اعزام می شد شتاب می کرد

1:53 یا دو شیخ بعد از او علیهم السلام

1:58 در این زمینه مواضع والایی دارد

2:02 شاهد شجاعت و فداکاری او باشید

2:05 از جمله آنچه ابوبکر صدیق رضی الله عنه در جنگ احد نقل کرده است.

2:12 دوست می گوید

2:14 وقتی یکشنبه بود

2:16 و انداختن رسول خدا صلی الله علیه و آله به صورتش

2:20 تا اینکه دو حلقه بخشش وارد گونه هایش شد

2:25 پس به دنبال رسول خدا صلی الله علیه و آله رفتم

2:30 و مردی که از مشرق آمده در حال پرواز است

2:35 تا اینکه به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدیم

2:40 پس او ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه است

2:45 پس نزد من آمد و گفت

2:47 به خدا از تو می خواهم ابوبکر

2:50 مگر اینکه مرا گذاشتی که آن دو انگشتر را از گونه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بردارم.

2:57 بنابراین من او را ترک کردم

2:59 پس ابوعبیده یکی از دو انگشتر المغافر را با تایم گرفت

3:04 آنقدر آن را کشید که روی پشتش افتاد

3:08 و کمانش افتاد که خدا از او راضی باشد

3:11 سپس حلقه دیگر را با خم دیگرش گرفت

3:15 پس من هم افتادم

3:16 ابوعبیده رضی الله عنه به فکر مردم بود

3:21 یعنی دو تا چین جلوی دندانش از بین رفته است

3:25 به خاطر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رنج کشید

3:30 اما فاصله او با رفتن آنها بهبود یافت

3:34 تا اینکه گفته شد

3:36 من هرگز قاتلی بهتر از قاتل ابوعبیده ندیده ام

3:40 در سال هشتم هجری

3:44 پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم گروهی را به سوی ساحل فرستاد

3:49 حدود سیصد مرد

3:52 ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه به آنها دستور داد

3:57 وقتی در راه بودند، نزدیک بود ذخایرشان تمام شود

4:02 شاهزاده الامین چگونه با این شرایط سخت کنار آمد؟

4:07 سخن جابر بن عبدالله را بشنویم که خدا از هر دوی آنها راضی باشد

4:11 چه کسی در آن پنهان کاری با آنها بود

4:15 او این حادثه عجیب را برای ما تعریف می کند

4:19 جابر گفت: ابوعبیده رضی الله عنه دستور تدارکات لشکر را داد.

4:25 پس آن را جمع کرد

4:27 او هر روز کم کم به ما نیرو می داد

4:31 او حتی هر روز فقط یک قرار به ما می داد

4:37 آنچه از جابر شنیده گفت

4:38 یک قرار برای شما فایده ای ندارد

4:41 جابر گفت

4:43 داشتیم می مکیدیم مثل پسری که سینه می مکد

4:47 سپس روی آن آب می نوشیم

4:49 روز تا شب ما را بس است

4:52 این کار را ادامه دادیم تا زمانی که تاریخ ها تمام شد

4:56 آنقدر گرسنه بودیم که آشغال خوردیم

5:01 این همان چیزی است که از برگ درخت افتاد

5:04 آن لشکر لشکر الخبط نام داشت

5:07 سپس به دریا رسیدیم

5:10 اگر نهنگ مانند یک کوه کوچک است

5:13 پس نیم ماه از آن خوردیم

5:16 و عشق زیاد

5:18 تا اینکه اجساد ما به ما برگشت

5:21 پس ابوعبیده سیزده مرد را گرفت

5:25 بنابراین آنها را در سوراخ چشم خود قرار داد

5:27 لیرا این نهنگ چقدر بزرگ است؟

5:30 یکی از دنده هایش را گرفت و صاف کرد

5:33 سپس بزرگترین شتر با ما رفت

5:36 پس از زیر او گذشت

5:38 و از گوشت او گوشت کهنه درست کردیم

5:41 ما آن را با خود حمل کردیم

5:43 وقتی به شهر آمدیم

5:45 نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدیم

5:49 بنابراین ما به او اشاره کردیم

5:51 فرمود: رزقى است كه خداوند به شما روزى داده است

5:55 آیا گوشتی با خود دارید تا بتوانید به ما غذا بدهید؟

5:59 پس به سوی رسول خدا صلی الله علیه و آله فرستادیم

6:03 پس مقداری از آن را برداشتیم و خوردیم

6:06 و در ایام مبارک جانشینی صدیق

6:10 ابوعبیده با سپاهیان مسلمانان جنگید

6:13 در شرق و غرب جزیره

6:16 تا اینکه مردمش را به دامان اسلام بازگرداندند

6:20 سپس صدیق تصمیم گرفت با رومیان بجنگد

6:23 و فتح شام

6:25 پس نزد چهار تن از رهبران قهرمان مسلمان فرستاد

6:29 آنها ابوعبیده بن الجراح هستند

6:32 و معاذ بن جبل

6:34 بل بن حسنا توضیح داد

6:36 یزید بن ابی سفیان

6:38 پس نزد او آمدند

6:40 به آنها گفت

6:42 من تو را به این راه می فرستم

6:45 یعنی شام

6:47 و فرمان تو بر این سربازان

6:49 من تا جایی که بتوانم با تک تک شما مردها سر و کار دارم

6:55 اگر به کشور آمدید و با سربازان ملاقات کردید

6:59 و برای مبارزه با آنها جمع شدی

7:01 امیر شما ابوعبیده بن الجراح است

7:05 و دوست ابوعبیده را دعوت کن

7:09 گفت نصیحتش کن

7:11 به حرف کسی گوش کن که می خواهد بفهمد چه چیزی به او گفته شده است

7:15 سپس آنچه را که به او امر شده است انجام می دهد

7:18 در میان اصیل ترین مردم و خانه های عرب بیرون می روی

7:22 و مسلمانان صالح و شوالیه های دوران جاهلیت

7:26 آن موقع سر رژیم دعوا می کردند

7:29 امروز بر اساس هسبه و نیت خیر می جنگند

7:34 بهترین شرکت مال شماست

7:37 و مردم در میان شما با حق برابر باشند

7:41 و از خدا کمک بخواهید

7:43 خداوند به عنوان یاور کافی است

7:45 چهار لشکر به سمت شام حرکت کردند

7:50 هر ارتش مسیری متفاوت از ارتش دیگر را در پیش گرفت

7:55 از روستایی نمی گذرند بدون اینکه آن را فتح کنند یا با مردمش صلح کنند

8:00 تا اینکه با سرزمین شام ملاقات کردند

8:03 راقول، پادشاه روم، او را به انطاکیه فرستاد

8:07 در دورترین نقطه شام

8:09 او آنجا را مقر خود قرار داد

8:11 او پیامی به رومیان فرستاد و خواستار بسیج آنها شد

8:14 سپس تعداد زیادی از آنها نزد او آمدند

8:17 آنها شروع به آماده شدن برای جنگ با مسلمانان کردند

8:21 خلیفه ابوبکر صدیق رضی الله عنه تصمیم گرفت

8:25 لشکر خالد بن الولد در عراق را در کنار لشکریان شام قرار دهد

8:30 پس به او نوشت

8:32 اگر این کتاب برای شما بیاید

8:34 پس با عراق تماس گرفت

8:36 و آرام در میان یاران قدرتمندت برو تا به شام بیایی

8:42 او با ابوعبیده بن الجراح و مسلمانان همراه او ملاقات کرد

8:47 سپس خالد برای مسلمانان شام نوشت

8:52 کتاب جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

8:57 نزد من آمد و دستور داد که نزد تو بروم

9:00 او پیچید و عجله کرد

9:02 گویی اسب های من در مردان پیش روی شما ظاهر شده اند

9:06 پس به وفای وعده های خدا و پاداش نیک او بشارت ده

9:10 نامه دیگری به ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه نوشت

9:16 در آن می گوید

9:18 نامه خلیفه رسول خدا صلی الله علیه و آله به من رسیده است.

9:23 او به من دستور می دهد که به سوی دمشق حرکت کنم

9:26 و با ایستادن در فرماندهی سربازان آن و به عهده گرفتن فرماندهی آن

9:30 به خدا سوگند من چنین چیزی را نخواستم و نخواستم و در این باره به او ننوشتم

9:36 خدا رحمت کند در این حالتی که در آن بودید

9:40 او از فرمان شما سرپیچی نمی کند و بر خلاف نظر شما نیست

9:44 و هیچ چیز بدون تو قطع نخواهد شد

9:46 شما از اساتید مسلمان هستید

9:49 او لطف شما را انکار نمی کند و از نظر شما چشم پوشی نمی کند

9:55 هنگامی که خالد رضی الله عنه به شام آمد

9:58 او فرماندهی ارتش را بر عهده گرفت

10:01 او همیشه در مورد هر موضوعی با ابوعبیده رضی الله عنه مشورت می کرد

10:07 پس خداوند شهر بصره و بقیه شام را به دست آنان فتح کرد

10:13 و در حالی که این کار را می کنند، کشور به کشور را فتح می کنند

10:17 خبر رسید که لشکر روم به سمت شهر بصره می رود

10:22 تا آن را از دست مسلمانان بازگردانند

10:25 لشکر ابوعبیده و خالد از بقیه لشکریان جدا شد

10:30 خبر دیگری به آنها رسید که:

10:34 یک ارتش بزرگ رومی دیگر

10:37 او با دو سرباز از جنوب فلسطین فرود آمد

10:40 ابوعبیده و خالد رضی الله عنه ملاقات کردند

10:45 در این باره مشورت کردند

10:47 این نظر قطعی شد که به دو اردوگاه بروند

10:51 بزرگترین ارتش روم

10:53 و به ارتش های دیگر نامه بنویسد

10:56 برای ملاقات در آن مکان

10:58 و مورد توافق قرار گرفت

11:00 جلسه ای بین ارتش روم برگزار شد

11:03 که تعداد آنها حدود صد هزار نفر است

11:07 در میان لشکر مسلمانان که حدود سی هزار نفر بودند

11:13 مسلمانان پیروز شدند

11:15 رومی ها به شدت شکست خوردند

11:18 در نتیجه پیروزی

11:19 تمام فلسطین در معرض مسلمانان قرار گرفت

11:24 اما هرکول هنوز تسلیم نشد

11:28 او معتقد بود که می تواند مسلمانان را شکست دهد

11:33 او جمعیت بی شماری را جمع کرد

11:36 آنها دوباره به سمت جنوب شام حرکت کردند

11:40 سران سپاه اسلام با هم دیدار کردند

11:43 و مشورت کردند

11:45 آنها موافقت کردند که در جبیه ملاقات کنند

11:47 از آنجا به یرموک می روند

11:50 و در این بین

11:52 کتابی از مدینه، پایتخت خلافت اسلامی آمده است

11:57 حاوی خبر درگذشت خلیفه مسلمین ابوبکر رضی الله عنه.

12:03 انتصاب عمر بن خطاب رضی الله عنه به عنوان خلیفه مسلمین.

12:08 اخبار دیگری نیز وجود دارد که ممکن است ارتش را تکان دهد

12:12 او خالد بن ولید رضی الله عنه را از رهبری سپاه شام برکنار کرد.

12:19 ابوعبیده به فرمانروایی لشکر و کل شام منصوب شد

12:24 وقتی موضوع به خالد بن ولید رضی الله عنه رسید

12:30 به مردم گفت

12:32 منشی این ملت برای شما فرستاده است

12:35 از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود

12:39 منشی این ملت ابوعبیده

12:43 بن الجراح

12:45 ابوعبیده رضی الله عنه گفت

12:48 از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود

12:53 خالد شمشیر خدا و لطف طایفه است

12:58 کلام لشکر بر ابوعبیده رضی الله عنه به اتفاق نظر رسید

13:03 هنگامی که مسلمانان به الجابیه رسیدند

13:07 آنها از قدرت ارتش روم مطلع شدند

13:10 و چه اعداد و تجهیزاتی برایشان آماده کرده بودند

13:12 نظرات بین خودشان متفاوت بود

13:16 برخی از آنها به مرزهای عقبه برگشتند

13:20 برخی از آنها مدرکی از مکان داشتند

13:23 خالد بن ولید رضی الله عنه گفت

13:27 من می بینم که آیا ما با تعداد و قدرت می جنگیم

13:31 آنها بیشتر از ما و قوی تر از ما هستند

13:34 ما برای آنها انرژی نداریم

13:37 و اگر به خدا و برای خدا با آنها بجنگیم

13:40 من فکر نمی کنم که گرد هم آوردن آنها، حتی اگر همه اهل زمین باشند، برایشان مفید باشد.

13:48 سپس سخنان خود را به ابوعبیده رساند و گفت:

13:52 و بگذار از درِ تو بروم و من و مردم را تنها بگذارم

13:56 امیدوارم خداوند در برابر آنها به من کمک کند

14:00 ابوعبیده گفت: چنین کردم.

14:03 ابوعبیده خالد را به فرماندهی عمومی به جای خود منصوب کرد

14:07 در برابر سپاهیان مسلمانان در شام

14:10 پس خالد العفائل با آنها چنین کرد

14:13 این نبرد با شکستی سخت برای رومیان به پایان رسید

14:17 یک پیروزی درخشان برای مسلمانان

14:20 این بزرگترین فاجعه ای بود که بر سر امپراتوری بیزانس آمد

14:26 و راکولوس انطاکیه را ترک کرد و گفت:

14:30 خداحافظ سوریه، خداحافظ کسانی که پیش تو برنمی گردند

14:35 اورشلیم یکی از آخرین سنگرهای پشت دیوارهای رومی باقی ماند

14:44 زمانی که ابوعبیده فتح شمال سوریه را به پایان رساند

14:48 به فلسطین بازگشت

14:50 عمر بن العاصر رضی الله عنه بیت المقدس را محاصره می کرد

14:54 وقتی ابوعبیده رسید خدا از او راضی باشد

14:58 مردم اورشلیم خواستار آشتی با آنان مانند آشتی مردم شام شدند.

15:02 مسؤول انعقاد مصالحه باید عمر بن خطاب رضی الله عنه باشد.

15:09 ابوعبیده به درخواست مردم بیت المقدس به عمر بن خطاب نامه نوشت

15:15 عمر پاسخ داد و به شام آمد

15:18 اورشلیم فتح شد

15:20 پس از سفر طولانی ابوعبیده رضی الله عنه در جهاد و رباط.

15:29 سرنوشت محتوم برای او رقم خورد

15:31 هر نفسی طعم مرگ را خواهد چشید، حتی اگر علل آن زیاد باشد

15:37 یک بیماری همه گیر در شام به نام طاعون امائوس رخ داد

15:42 بسیاری از مردم بر اثر آن مردند

15:45 چون این به عمر بن خطاب رضی الله عنه رسید

15:49 او برای ابوعبیده کتابی فرستاد تا او را از این بیماری نجات دهد

15:55 گفت درود بر تو

15:58 در مورد بعد

16:00 زیرا او به من نیازی ارائه کرده است که می خواهم از طریق دستان او ببینم

16:05 پس وصیت کردم که به کتاب من نگاه کنید

16:09 تا پیش من بیایی، آن را از دست خود دور نمی کنی؟

16:13 ابوعبیده می دانست که منظور عمر چیست

16:16 و او فقط می خواست او را از بیماری همه گیر خارج کند

16:20 گفت: خداوند امیرالمؤمنین را ببخشد

16:24 سپس برای او نوشت

16:26 ای امیرالمومنین!

16:28 من نیاز تو را به من دانسته ام

16:31 من در جمعی از مسلمانان هستم

16:34 من نمی بینم که آنها را بخواهم

16:37 من نمی خواهم از آنها جدا شوم تا اینکه خداوند تصمیم به انجام فرمان و حکم خود بر آنها نگیرد

16:44 پس مرا از عزم خود رها کن ای امیرالمؤمنین

16:48 او به عنوان یک سرباز از من خداحافظی کرد

16:50 وقتی عمر کتاب درباره تو را خواند

16:54 و مردم گفتند

16:56 ای امیرالمؤمنین ابوعبیده از دنیا رفت

17:00 گفت نه

17:02 اما او از مرگ دور نیست

17:05 زمانی که بیماری، یعنی طاعون شیوع پیدا کرد

17:09 ابوعبیده برای سخنرانی برای مردم برخاست و گفت:

17:13 مردم

17:15 این درد برای تو رحمت است

17:18 و دعوت پیامبرت

17:20 و مرگ صالحان پیش روی شماست

17:22 ابوعبیده از خدا خواست که لحظه ای از او به او عطا کند

17:28 دیری نگذشت که بیمار شد

17:31 به معاذ بن جبل رضی الله عنه گفت

17:35 با مردم ارتباط برقرار کنید

17:37 معاذ با آنها نماز خواند

17:39 تا اینکه ابوعبیده رضی الله عنه دستگیر شد

17:43 او پنجاه و هشت سال دارد

17:46 معاذ گل رز

17:49 پس مردم را تسلی دهنده خطاب کرد و گفت

17:51 مردم

17:53 شما از یک مرد ناراحت هستید

17:56 هیچ یک از بندگان خدا را ندیده ام

18:00 من کمتر متنفرم و بی گناه تر

18:03 من نه بیشتر حسودم و نه خجالتی تر

18:07 من آن را به عموم مردم توصیه نمی کنم

18:10 آن ابوعبیده بن الجراح است

18:13 پس رحمتش کن که خدا از او راضی باشد

18:17 مردم جمع شدند

18:18 ابوعبیده را به صحرا بردند

18:22 معاذ بن جبل رضی الله عنه جلو آمد

18:26 بر او دعا کرد

18:28 سپس با عمر بن العاص وارد قبر شد

18:31 الدهاک بن قیس رضی الله عنهم

18:34 وقتی او را در قبر گذاشتند و رفتند

18:38 خاک بر سرش ریختند

18:40 معاذ بن جبل رضی الله عنه گفت

18:44 ای ابوعبیده

18:45 من تو را ستایش نمی کنم و دروغ نمی گویم

18:49 می ترسم کسی از جانب خدا به من ملحق شود

18:53 به خدا سوگند من از کسانی بودم که خدا را بسیار یاد می کردم

18:57 و در میان کسانی که بر روی زمین راه می روند، ما فروتن هستیم

19:01 و چون جاهلان خطابشان کنند سلام می کنند

19:05 از جمله کسانی که وقتی انفاق می کنند نه اسراف می کنند و نه بخیل

19:10 یک بافت در این بین وجود داشت

19:12 قسم می خورم که یکی از افراد فروتن و ناامید بودم

19:17 کسانی که به یتیمان و نیازمندان رحم می کنند

19:21 از خائنان متکبر متنفرند

19:25 مصطفی بهترین همنشین را دارد. متن من این است که آنها مرگ هستند

19:36 در بهشت جاویدان من آمده است که عزت من آنها را زیاد می کند

19:42 طلحه و ابن عوف و الزبیر هستند

19:51 ابوعبیده، السعدان و الخلافی

العشرة المبشرون بالجنة | الحلقة (28) | أبو عبيدة بن الجراح رضي الله عنه (الجزء 2)

متن کامل