از مجموعهٔ حدیث ام زرع (مجموعه کامل شد) · درس 19 از 25

انواع مردان در حدیث ام زراء | قسمت (19) | چرا ام زارا طلاق گرفت؟

◉ 111 بازدید ⏱ 10:28 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 أصناف الرجال — اصناف مردان
0:08 در حدیث ام زرع
0:16 چرا ام زرع طلاق گرفت
0:21 پس از آن همه توصیف زیبایی که ام زرع کرد
0:24 درباره نعمتی که با شوهرش ابو زرع داشت
0:29 گفت
0:30 ابو زرع بیرون رفت در حالی که مشک‌های شیر در حال مخض کردن بودند
0:34 پس زنی را دید که با او دو پسرش بودند، همچون دو یوزپلنگ
0:38 که از زیر کمرش با دو انار بازی می‌کردند
0:41 پس مرا طلاق داد و با او ازدواج کرد
0:44 این‌گونه ام زرع این ماجرا را به این اختصار بیان کرد
0:47 که دلالت دارد بر سرعت طلاق دادن او و
0:50 ازدواج با زن دیگر
0:53 آیا تصور می‌شود که مردی مانند این
0:56 که با او این‌چنین نیکی کرده بود
0:59 این‌گونه سریع از او دست بکشد و به سوی زنی دیگر برود
1:02 بدون سبب آشکار؟
1:05 شاید با تأمل در این رویداد از چند زاویه
1:08 تصویر برای ما بیشتر روشن شود
1:12 نخست
1:13 از ذکر زمان بیرون رفتن او چه فایده‌ای می‌گیریم؟
1:17 گفت
1:18 ابو زرع بیرون رفت در حالی که مشک‌های شیر در حال مخض کردن بودند
1:22 قاضی عیاض رحمه‌الله گفت
1:25 احتمال دارد که او قصد داشت زود بیرون رفتن او از خانه‌اش را
1:29 و صبح‌گاهی بودنش را بیان کند
1:31 زیرا آن وقت، زمان برخاستن خدمتکاران و بردگان است
1:34 برای کارها و حرفه‌هایشان
1:36 و در ضمن آن
1:38 فراوانی خیر خانه‌اش و فراوانی شیرش فهمیده می‌شود
1:41 و اینکه نزد آنان از آن شیر خالص و دوغ برای نوشیدن موجود است
1:45 و از نیازشان زیاد می‌آید
1:47 تا آن را در مشک‌ها مخض کنند
1:50 و کره و روغنش را بیرون آورند
1:53 و احتمال دارد که اراده کرده باشد
1:55 که او در استقبال از زمستان و بهار و فصل خوب بیرون رفت
1:59 در وقتی که مردم شیر را مخض می‌کنند
2:02 و بیرون رفتن او چه برای سفر باشد و چه غیر آن
2:05 در این زمان بود
2:07 پس فایده در احتمال اول این است
2:10 که او را با بیرون رفتنش از خانه در صبح‌گاه آگاه می‌کند
2:14 و در احتمال دوم
2:16 اعلام کردن او از زمان بیرون رفتنش در فصل‌های سال است
2:22 در احتمال اول
2:24 که آن بیرون رفتن در اول روز است
2:26 اگر آن را با گفته‌اش درباره خودش تصور کنیم
2:29 «و می‌خوابم پس صبح می‌کنم»
2:31 یعنی او اول صبح می‌خوابد
2:34 پس جز در چاشت بیدار نمی‌شود
2:37 می‌توانیم بگوییم
2:39 که در وقت بیرون رفتن زودهنگام او خواب بود
2:42 پس مردی که طبعش در کارهایش زودخیزی از اول روز است
2:47 دوست دارد که همسرش مانند او باشد
2:50 یا دست‌کم بیدار با او باشد
2:54 پس وقتی از خانه‌اش بیرون رفت، او خوابید
2:57 اما زنی که عادتش خوابیدن تا چاشت است
3:00 با شوهری که در زندگی‌اش زودخیزی را دوست دارد تناسب ندارد
3:05 زیرا قبل از بیرون رفتنش به او خدمت نمی‌کند
3:08 و در استقبال از روزش مونس او نیست
3:11 پس بعد از آن شگفت نیست که او بیرون برود
3:14 و زنی پرنشاط و بیدار از سپیده‌دم بیابد
3:18 پس شیفته او شود
3:20 ابن حجر رحمه‌الله گفت
3:23 و گویا سبب ذکر این مطلب
3:25 مقدمه‌ای است برای انگیزه دیدن ابو زرع
3:28 زن را در حالتی که او را بر آن دید
3:32 یعنی او در حال مخض کردن شیر
3:34 خسته شد و دراز کشید تا استراحت کند
3:37 پس ابو زرع او را بر آن حال دید
3:40 وجود خدمتکاران در خانه به معنای تنبلی زن نیست
3:45 زیرا او خانم خانه و سرپرست خدمتکاران است
3:49 و آنان زیر نظر او کار می‌کنند
3:52 اینان جز کمک‌کاری برای زن در برخی کارهایش نیستند
3:56 که به شوهر مربوط نیست
3:59 و نه به تربیت فرزندان
4:01 زیرا حضور زن در زندگی شوهر و فرزندانش
4:05 امری بسیار مهم است
4:07 برای ثبات خانواده و سعادت آن
4:10 آیا این از اشتباهات ام زرع بود
4:13 که برای ما بیان نکرده است؟
4:15 دوم
4:17 آن زیبایی که ابو زرع را در این زن جذب کرد چیست؟
4:20 در این زن
4:22 وقتی وصف زنی را کرد که ابو زرع دید
4:25 گفت
4:27 پس زنی را دید که با او دو پسرش بودند، همچون دو یوزپلنگ
4:30 که از زیر کمرش با دو انار بازی می‌کردند
4:34 قاضی عیاض رحمه‌الله گفت
4:37 و شبیه‌تر آن است که مراد از آن دو پستان باشد
4:41 و گفته او
4:43 «از زیر کمرش یا سینه‌اش بازی می‌کردند» یعنی آن جای دو فرزند است
4:46 یعنی آن جای دو پسر است
4:49 نه جای دو انار
4:51 و اینکه دو فرزندش در آغوشش بودند
4:54 یا در دو پهلوی او
4:57 و تشبیه دو پستان به دو انار
5:00 بر برآمدگی و گردی آن‌ها دلالت می‌کند
5:03 و این برای کودکی آنان و جوانی سنش است
5:06 و اینکه او هنوز سالخورده نشده بود
5:09 و (بدنش) شل و سست می‌شود و فربه و نرم می‌گردد
5:11 پس پستان‌هایش می‌شکند و آویزان می‌شود
5:14 و در آن حال به انار تشبیه نمی‌شوند
5:19 و این همان است که از وصف ام زرع برای زن انتظار می‌رود
5:24 زیرا دیدیم که وصف او از خانواده‌اش همه‌اش
5:28 بر زیبایی جسمانی متمرکز است
5:31 پس او در اینجا نیز زن را با نوعی از زیبایی جسمانی توصیف می‌کند
5:35 که مردان دوستش دارند
5:37 و آن «کواعب الصدر» است
5:39 که بر کم‌سنی زن دلالت دارد
5:42 و این از نعمت‌های بهشت است
5:44 الله تعالی فرموده است:
5:46 «و کواعب أترابا» (و دختران هم‌سال برجسته‌سینه)
5:48 ابن قیم رحمه‌الله گفته است:
5:51 «کواعب» جمع «کاعب» است
5:54 و آن «ناهد» (برجسته‌سینه) است
5:56 این را قتاده و مجاهد و مفسران گفته‌اند
5:59 و کلبی گفته است:
6:01 آنان «فلکات» هستند
6:03 یعنی زنانی که پستان‌هایشان گرد و برجسته شده است
6:06 و اصل این واژه از گردی و استدارت است
6:09 و مقصود این است
6:11 که پستان‌هایشان مانند انار برجسته است
6:14 و به سوی پایین آویزان نیست
6:17 و آنان را «نواهد» و «کواعب» می‌نامند
6:20 و در اینجا پرسشی بر ما وارد می‌شود:
6:24 آیا این وصف زیبایی که ابوزرع را مفتون کرد
6:28 در ام زرع موجود است؟
6:31 ظاهر این است که در او موجود نیست
6:34 یا به سبب آفرینش (خلقت)
6:36 یا به سبب کهولت سن او
6:38 یا به سبب بی‌توجهی او به خودش در آراستن خویشتن
6:41 با آنکه او در ناز و نعمت است و از کار بی‌نیاز شده است
6:45 پس بدنش فرسوده نیست
6:47 و حقیقت این است
6:49 که هر زنی ویژگی‌های زیبایی دارد
6:52 که با دیگری تفاوت دارد
6:54 و این از عظمت آفریننده است
6:56 و ویژگی‌های زیبای کامل
6:59 یک‌جا در یک زن فراهم نمی‌شود
7:01 مگر در بهشت
7:03 پس مرد اگر چشمش را به زنان بیفکند
7:06 زنی را خواهد یافت که از همسرش زیباتر است
7:09 و ناچار چنین است
7:11 و از همین رو الله عزوجل
7:13 نگاه کردن مردان به زنان نامحرم را حرام کرده است
7:16 پس هر کس چشمش را رها کند، به رنج می‌افتد
7:18 و دلش تباه می‌شود
7:20 و به آنچه از نعمت در همسرش دارد قانع نمی‌شود
7:24 و در آفت مقایسه می‌افتد
7:26 میان آنچه می‌بیند و همسرش
7:29 و در آن هنگام
7:30 زندگی زناشویی‌اش استوار نمی‌ماند
7:33 و هرگز همه آنچه را می‌بیند به دست نخواهد آورد
7:36 و آن که چشمش را فرو بندد، بهشت را ضمانت کرده است
7:40 پس از عبادة بن صامت رضی‌الله‌عنه روایت است
7:43 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:46 فرمود:
7:47 شش چیز را از خودتان برای من ضمانت کنید
7:50 من برای شما بهشت را ضمانت می‌کنم
7:52 هرگاه سخن گفتید راست بگویید
7:54 و هرگاه وعده دادید وفا کنید
7:56 و هرگاه امانت سپرده شد آن را ادا کنید
7:59 و شرمگاه‌هایتان را نگه دارید
8:01 و چشم‌هایتان را فرو بندید
8:03 و دست‌هایتان را باز دارید
8:05 این را احمد روایت کرده است
8:07 سپس ابوزرع
8:09 یک وصف را دید
8:11 که به بدن او مربوط است
8:13 و امور دیگری از او پنهان ماند
8:15 که به زندگی با او و اخلاقش مربوط است
8:18 و ممکن است زندگی او را تباه کند
8:20 پس شایسته نیست که مرد
8:22 همتش بدن زن باشد
8:24 بی‌آنکه به خلق و دین او بنگرد
8:27 چهارم:
8:29 آیا چیز دیگری هست
8:31 که در این زن او را خوش آمده باشد؟
8:33 وصف ام زرع برای این صحنه دلالت دارد
8:36 که ابوزرع به امر دیگری نگریست
8:39 که در این زن او را خوش آمد
8:41 و آن نجابت فرزندان است
8:44 ام زرع در وصف گفت:
8:46 «فلقی امرأة معها ولدان لها کالفهدین» (پس با زنی روبه‌رو شد که دو فرزند داشت، همچون دو یوزپلنگ)
8:51 ابن حجر رحمه‌الله گفته است:
8:53 و فایده وصف این دو فرزند
8:56 تنبیه بر اسباب ازدواج ابوزرع با اوست
9:00 زیرا آنان رغبت داشتند که فرزندانشان از زنان زایا باشند
9:06 از این رو ابوزرع چون او را دید، بر او حریص شد
9:10 آیا ام زرع کم‌زاد بود؟
9:15 ظاهر همین است
9:17 زیرا او جز دو فرزند یاد نکرد
9:19 با آنکه مدت طولانی با همسرش بود
9:23 و فرزندآوری بخششی از الله است
9:26 الله سبحانه درباره آن فرموده است:
9:28 «می‌بخشد به هر که بخواهد دختران، و می‌بخشد به هر که بخواهد پسران»
9:35 «یا به ایشان پسران و دختران را با هم می‌بخشد»
9:39 «و هر که را بخواهد نازا می‌گرداند»
9:43 «إنه علیم قدیر» (بی‌گمان او دانا و تواناست)
9:46 برای ام زرع همه‌ی اسباب آسودگی فراهم بود.
9:50 پس چرا بیش از دو فرزند نیاورد؟
9:53 و پاسخ این است:
9:55 یا این‌که این چیزی بود که برای او مقدّر شده بود،
9:58 یا این‌که او از آن گونه زنانی بود که از فرزندآوری کراهت دارند،
10:02 پس بر آن حرص نورزید،
10:04 و همین برای شوهرش سببی شد که بر او زن دیگری بگیرد.
10:08 آیا می‌توان گفت:
10:10 ام زرع سبب طلاق خود شد،
10:13 یا شوهرش را به نگاه کردن به زنی دیگر و گرفتن زن دیگری بر او برانگیخت؟
10:17 و زن گرفتن بر او.
10:19 در دیداری دیگر، إن شاء الله، ادامه می‌دهیم.
10:25 «و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است»