وقایع و درس های ماه مبارک رمضان | قسمت (2) | بعثت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم

◉ 866 بازدید ⏱ 14:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 مختصر کتاب
0:07 رمضان؛ رویدادها و عبرت‌ها
0:11 مبعث پیامبر محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:20 زمان: رمضان
0:22 سال نخست از بعثت محمدی
0:26 مصادف با شش‌صد و ده میلادی
0:31 زمانه پیش از مبعث پیامبر ما محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چنین بود
0:40 که زیر فشار جاهلیت دست‌وپا می‌زد
0:43 جاهلیتی که خرد و زندگی را در تنگنا‌های بسته محصور کرده بود
0:48 و از گستره دانش دور بود، دانشی که زندگی و رسالت انسان‌ها را بفهمد
0:53 و سرنوشت‌شان پس از آن را
0:55 از این رو، معبودهای باطل قبلهٔ آن بی‌خردی فکری شده بودند
1:01 بی‌خردی‌ای که به هیچ مرزی بند نبود
1:03 شاعری گفته است:
1:05 آمدم، در حالی که مردم در آشفتگی بودند؛ راهی بر ایشان گشوده نبود
1:09 جز به سوی بتی که در بت‌پرستی‌ام سرگشته شده بود
1:13 و زمین از ستم پر شده بود و تسخیرشده
1:17 برای هر سرکشی در میان مخلوقات که حکم‌ران من باشد
1:21 پس چون خرد جاهلی
1:23 در آن حلقهٔ تاریک کز کرده بود
1:26 نتوانست به افق‌های روشن برسد
1:30 که جوانب گوناگون زندگی را برایش روشن کند
1:34 پس همچنان در تاریکی‌ها و ظلمت‌های ستم غرق ماند
1:38 تا آنکه الله اجازه داد آن پرده‌های تیره کنار رود
1:42 و آن خردهای اسیر و تنگ‌نظر آزاد شوند
1:46 با بعثت محمد بن عبدالله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:52 و پیش از وقوع آن رویداد بزرگ
1:55 الله، همراه او را به شکلی ویژه آماده کرد
1:59 آنجا که پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) به غار حرا پناه می‌برد
2:03 از فضای تاریک مکه
2:06 و در آن انزوای دور
2:08 هوایی را می‌یافت آکنده از صفای ذهنی
2:12 و پوشیده از بلندی روحانی
2:15 تا آنکه آن رفت‌وآمدهای پی‌درپی به آن مکان دورافتاده
2:19 برایش ممکن شد
2:21 دور از همهمه و غوغای زندگی و زندگان
2:24 تا اندیشهٔ بارورش در
2:26 این هستی گسترده سیر کند
2:28 و در آفرینش شگفت الله متعال بیندیشد
2:31 و در چهرهٔ غم‌گرفتهٔ زندگی بخواند
2:35 که به روشنایی حق نیازمند است
2:38 و در آن جایگاه والا
2:42 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
2:45 که بر مکه و بر تمام هستی نگاه می‌کرد
2:49 و گمراهی را می‌دید که طنابش را در هر سو کوبیده است
2:53 پس آن‌گاه آرزومند روزگار هدایت می‌شد
2:57 که با آن آن نمودهای بیگانه برچیده شود
3:00 و راه حق و عدالت آشکار گردد
3:03 و در غار حرا
3:05 آمادگی روحی و روانی
3:08 برای پیامبر آخرالزمان تکمیل شد
3:10 و دل محمد، که پیش از این
3:13 پیامبر پس از آن شد
3:15 برای دریافت وحی آسمان شایسته گشت
3:18 و برای پیوند با عالم ملأ اعلی
3:22 و پذیرش آن مسئولیت بزرگ
3:25 که با آن با گروه‌های بسیار گمراهی روبه‌رو خواهد شد
3:29 که در راه راست او گرد می‌آیند
3:33 هرجا که رو کند
3:35 و در حالی که در پناهگاه امینش بود
3:38 خاطر پاکش به هرچه پیرامونش بود تسبیح‌گو بود
3:41 که ناگاه فرشته جبریل (علیه‌السلام)
3:44 بی‌هیچ مقدمه‌ای نزد او آمد
3:47 ترس را از دلش زدود
3:49 و با آمدن شبانه‌اش او را غافلگیر کرد
3:52 در مکانی خلوت، بی‌همدم و بی‌همنشین
3:56 و از او خواست بخواند
3:59 و به دنبال آن
4:01 به‌عنوان پیامبر و فرستاده به سوی انس و جن برانگیخته شد
4:05 و ام عبدالله را فرا می‌خوانیم
4:07 عایشه، دختر صدیق، رضی‌الله‌عنها
4:11 آن رویداد بزرگ را برای ما روایت می‌کند
4:14 از غار تا خانه
4:17 و از خانه تا ورقة بن نوفل، رحمه‌الله
4:21 از عایشه ام‌المؤمنین که گفت:
4:25 نخستین آغاز وحی برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:29 از آن بود که
4:31 رؤیای صالحه در خواب بود
4:33 پس هیچ خوابی نمی‌دید
4:37 مگر آنکه همچون سپیده صبح می‌آمد
4:40 سپس خلوت‌نشینی برایش محبوب شد
4:43 و به غار حرا پناه می‌برد
4:45 و در آنجا تحنث می‌کرد
4:47 گفت:
4:48 و تحنث به معنای عبادت است
4:51 شب‌های بسیار
4:54 پیش از آنکه به خانواده‌اش بازگردد و برای آن توشه بردارد
4:58 سپس نزد خدیجه بازمی‌گشت
5:00 و برای مانند آن توشه برمی‌داشت
5:02 تا آنکه حق ناگهان به سراغش آمد
5:04 در حالی که در غار حرا بود
5:06 پس فرشته نزدش آمد
5:08 و گفت:
5:09 بخوان
5:10 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:14 من خواننده نیستم
5:16 گفت:
5:18 پس مرا گرفت و فشرد تا آنکه به سختی به من رسید
5:22 سپس رهایم کرد و گفت:
5:25 بخوان
5:26 گفتم
5:27 من خواننده نیستم
5:29 او مرا گرفت و بار دوم فشردم (فشار داد).
5:32 تا جایی که رنج و تلاش به حدّ من رسید
5:35 سپس مرا فرستاد و فرمود:
5:37 «بخوان»
5:39 گفتم
5:40 من خواننده نیستم
5:42 سپس مرا گرفت و برای بار سوم مرا فشرد.
5:45 تا جایی که رنج و سختی به من رسید
5:48 سپس مرا فرستاد و فرمود:
5:50 بخوان به نام پروردگارت که آفرید
5:54 انسان را از خون بسته آفرید
5:57 «بخوان، و پروردگار تو بزرگوارترین است»
6:00 آنکه با قلم آموخت
6:03 انسان را آموخت آنچه را نمی‌دانست
6:07 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با قلبی لرزان به خانه بازگشت.
6:13 ایشان نزد خدیجه دختر خویلد رضی‌الله‌عنها داخل شد.
6:18 فرمود: مرا بپوشانید، مرا بپوشانید.
6:22 او را پیچیدند (با جامه‌ای) تا ترسش فرو نشست.
6:26 به خدیجه فرمود و خبر (آنچه رخ داده بود) را به او داد
6:29 از خودم بیمناک شدم
6:32 خدیجه گفت: «نه، هرگز.»
6:35 به الله سوگند، الله هرگز تو را خوار و رسوا نخواهد کرد.
6:39 تو به‌راستی پیوند خویشاوندی را برقرار می‌کنی
6:41 و تحمّلِ همه
6:43 و معدوم را (به وجود می‌آورد و) تحصیل می‌کند
6:45 و کم‌شمار شدنِ مهمان
6:47 و در برابر حوادث حق یاری می‌کند
6:50 خدیجه او را همراه خود برد
6:53 تا اینکه او را نزد ورقه بن نوفل بن اسد بن عبدالعزّی آوردند
6:58 پسرعموی خدیجه
7:00 او در دوران جاهلیت مسیحی شده بود.
7:03 و او کتاب عبری را می‌نوشت
7:07 او از انجیل به زبان عبری آنچه را خدا بخواهد که بنویسد، می‌نویسد.
7:12 و او پیرمردی سالخورده بود که نابینا شده بود.
7:16 خدیجه به او گفت
7:18 پسر عمو
7:19 از برادرزادهٔ خود بشنو
7:22 ورقه به او گفت
7:24 پسرم، نظرت چیست؟
7:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را آگاه کرد.
7:30 خبر ما رأی
7:33 ورقه به او گفت
7:35 این ناموسی است که الله آن را بر موسی نازل کرد
7:40 ای کاش در آن (روز) تنه‌ای می‌بودم (که...)
7:43 ای کاش من زنده بودم آن‌گاه که قومت تو را بیرون می‌کردند
7:47 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:51 یا بیرون‌کنندگانشان
7:53 گفت: بله
7:55 هیچ مردی هرگز به مانند آنچه من آوردم نیاورده است
7:58 مگر چوبم
8:00 و اگر روزت مرا درک کند
8:02 تو را یاری‌ای قاطع و نیرومند یاری خواهم کرد.
8:05 سپس نگذشت مگر اندکی (چیزی نگذشت) که ورقه درگذشت.
8:09 دفتر وحی
8:12 در این داستان به نکات زیر توجه می‌کنیم
8:15 نخست
8:17 اثر همسر خردمندی که شوهرش را آرامش می‌بخشد
8:21 و ترس و هراس او را فرو می‌نشاند.
8:23 و بر دلش آرامش می‌بخشد و او را با سخنان تسکین‌بخش و اطمینان‌دهنده دلگرم می‌سازد
8:27 هنگام ترس و هراسش
8:29 در این، فضیلت بزرگی برای خدیجه رضی‌الله‌عنها است.
8:35 ابن اسحاق گفت
8:37 خدیجه نخستین کسی بود که به الله و رسول او ایمان آورد.
8:41 و به آنچه (پیامبر) آورده، تصدیق کند.
8:43 الله به‌واسطهٔ این کار، بار را از دوش رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سبک کرد.
8:49 و او هیچ سخنی را که از او ناخوشایند باشد، از کسی که به او پاسخ منفی می‌دهد یا او را تکذیب می‌کند، نمی‌شنید؛ و این امر او را اندوهگین می‌ساخت.
8:56 مگر آنکه الله با آن (همان ذکر یا توبه) گشایشی برای او فراهم می‌کند، هرگاه به سوی آن بازگردد.
9:01 آن را تثبیت می‌کنی و از او تخفیف می‌دهی و تصدیقش می‌کنی
9:05 و او را در برابر کار مردم آسان می‌گرداند؛ خداوند او را رحمت کند.
9:10 ثانیاً
9:11 خوش‌بینی به گذشته‌ی درخشان
9:14 برای روشن کردن افق‌های آینده
9:17 هنگامی که تاریکی‌های واقعیت آن را تیره می‌سازد
9:21 ثالثاً
9:22 اهمیت مراجعه به بزرگان از نظر علم، حکمت و تجربه
9:27 هنگام سختی‌ها و کارهای دشوار و مشکل
9:30 رابعاً
9:32 خبر بعثت رسول الله (ﷺ) و آنچه به آن مرتبط است
9:36 از جمله چیزهایی که نسل‌های آگاه به پیشگویی‌های پیشین پیوسته آن را نقل می‌کردند
9:41 و مشتاق است که از اهل نسل خود و یاور پیامبرش (ﷺ) باشد.
9:47 این بود حال ورقه بن نوفل و همانندان او.
9:51 پنجم
9:53 با این کلمات نیکو و احساسات صادقانه
9:57 و دین صحیح پیشین
10:00 ورقهٔ بن نوفل به بعثت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایمان داشت
10:06 پیش از آنکه رسول الله (ﷺ) به دعوت مردم روی آورد
10:10 و حاکم در مستدرک خود از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت کرده که گفت
10:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:20 ورقهٔ بن نوفل را دشنام ندهید
10:23 زیرا من برای او یک باغ یا دو باغ دیده‌ام
10:29 تاریخ حدوث نبوت
10:32 اتفاق کرده‌اند اهل علم بر این‌که مبعث رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:38 روز دوشنبه بود
10:40 از حدیث ابو قتادهٔ انصاری رضی‌الله‌عنه نقل شده که گفت
10:45 از ایشان درباره‌ی روزه‌ی دوشنبه پرسیده شد.
10:47 فرمود: این در روزی است که در آن متولد شدم و روزی که در آن مبعوث شدم یا بر من نازل شد.
10:56 و اما ماه بعثت
10:58 برخی از علما در این باره اختلاف کرده‌اند.
11:00 ابن قیم گفته است:
11:02 و هیچ اختلافی نیست که بعثت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در روز دوشنبه بوده است.
11:08 و درباره ماه بعثت اختلاف شده است، گفته شده:
11:12 در هشت روز گذشته از ربیع‌الاول،
11:15 در سال چهل و یکم از عام‌الفیل.
11:19 این قول بیشتر علما است.
11:21 و گفته شده:
11:22 بلکه آن در ماه رمضان بوده است.
11:25 و این گروه به فرموده خداوند متعال استدلال کرده‌اند:
11:29 ماه رمضان، همان ماهی که قرآن در آن نازل شد
11:34 گفته است:
11:35 نخستین نعمتی که خداوند متعال به او ارزانی داشت نبوت او بود،
11:39 و قرآن بر او نازل شد.
11:42 و بر همین رأی، گروهی رفته‌اند،
11:44 از جمله یحیی صرصری،
11:47 آنجا که در «نونیه» خود می‌گوید:
11:49 «چون چهل سال بر او گذشت، خورشید نبوت در ماه رمضان بر او تابید».
11:53 (این بیت در مصراع دوم همین است؛ ترجمه در همان بیت آمده است.)
11:57 و آنچه راجح به نظر می‌رسد، و خداوند داناتر است،
12:00 این است که زمان نزول قرآن بر او
12:03 همان زمان نبوت و بعثت او برای مردم است.
12:07 و پیش‌تر گذشت که رأی راجح آن است که این در ماه رمضان بوده است.
12:11 و برخی از علما نیز به این امر تصریح کرده‌اند.
12:15 ابن هشام گفته است:
12:17 تا آنکه چون ماهی فرا رسید که خداوند متعال آن را برای
12:20 آنچه از کرامت خود اراده کرده بود، برگزید،
12:23 در همان سالی که خداوند متعال او را در آن برانگیخت،
12:27 و آن ماه، ماه رمضان بود،
12:30 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی حِرا بیرون رفت،
12:34 همان‌گونه که برای خلوت‌نشینی خود بیرون می‌رفت.
12:37 تا آنکه شبی فرا رسید که خداوند او را در آن به رسالت خود گرامی داشت
12:43 و بندگان را به واسطه آن مورد رحمت قرار داد.
12:45 جبرئیل (علیه‌السلام) به فرمان خداوند متعال نزد او آمد
12:50 و گفت: (عطیه محمد سالم)
12:53 در میان مردم مشهور است که او با «اقرأ» برانگیخته شد
12:57 و با «مدثر» به رسالت فرستاده شد،
13:00 اما در همین سوره‌ای که نخست نازل شده، معنای رسالت نهفته است،
13:04 به دلیل آنچه پیش‌تر گفتیم که خواندن «باسم ربک»
13:08 نشانه آن است که او از جانب پروردگارش به سوی کسانی فرستاده شده که بر آنان می‌خواند.
13:13 پس در آن، اثبات رسالت از آغاز وحی وجود دارد.
13:19 درس‌هایی از واقعه نبوت:
13:22 نخست:
13:23 نبوت جلوه‌ای از رحمت خداوند متعال نسبت به بندگان است،
13:29 زیرا او تعالی دوست دارد که آنان به راه حق هدایت شوند،
13:33 از این رو فرستادگان گرامی خود را به سوی ایشان فرستاد
13:37 تا بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده باشند.
13:40 پس نبوت بدین‌سان نعمت است،
13:42 و بر آن شکر خداوند واجب است،
13:44 و [شکر آن] پیروی از صاحب آن، علیه الصلاة والسلام، است.
13:49 دوم:
13:50 کارهای بزرگ به آمادگی روحی و بدنی بزرگی نیاز دارد،
13:57 همان‌گونه که کار سخت به تمرین پیشین نیازمند است.
14:03 سوم:
14:05 ترس طبیعی از امور هراس‌انگیز
14:08 به دیوار توحید و ایمان آسیبی نمی‌زند.
14:12 چهارم:
14:13 همسر شایسته و دوست شایسته
14:17 یاوری نیکو برای کاستن از هراس
14:20 و کمک به ادامه دادن کارهای بزرگ است.
14:24 پنجم:
14:26 آموزش و خواندن
14:28 ممکن است به تکرار و تأکید نیاز داشته باشد
14:31 تا اطلاعات در ذهن رسوخ کند،
14:33 و فراگیرنده به پایداری و صبر و تحمل سختی‌ها خو گیرد.