وقایع و درس های ماه مبارک رمضان | قسمت (8) | فتح مکه

◉ 411 بازدید ⏱ 13:26 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصهٔ کتاب
0:07 رمضان؛ رویدادها و عبرت‌ها
0:11 فتح مکه
0:15 در روز دهم ماه رمضان
0:20 در سال هشتم هجرت
0:23 همانا رسیدن به آرزوها و برتری حق بر باطل
0:29 از اموری نیست که با رؤیاها به دست آید
0:32 و با زمان کوتاه به آن نمی‌توان رسید
0:35 و بر راهی از آسایش و آرامش
0:38 بلکه آن هدف بلند
0:41 به تلاش‌های صادقانه نیاز دارد
0:44 و کارهای درست و پیوسته
0:47 و زمانی طولانی
0:50 و کوششی سخاوتمندانه از تلاشی که همراه آن است
0:53 رنج و کمی آسایش
0:56 و این است معراج درست
0:59 که بالا رونده‌اش به افق‌های امید خوش می‌رسد
1:02 رسول الله صلی الله علیه وسلم بیرون شدند
1:05 و یارانش، مهاجران، از مکه
1:08 که آن نزد دل‌هایشان محبوب‌ترین سرزمین‌های الله بود
1:12 پس بر سختی جدایی صبر کردند
1:15 و پس از آن با انواعی از مشقت‌ها روبه‌رو شدند
1:19 از جنگ با کافران
1:21 مشرکانشان و اهل کتاب از ایشان
1:24 و بقیهٔ عرب با یک کمان بر آنان تیر انداختند
1:28 و میان ایشان و زیارت
1:31 خانهٔ حرام حایل شد
1:33 و آنان در این حال از تکبر قریش
1:37 و خودبزرگ‌بینی‌اش در امان نبودند
1:39 تا آنکه روز حدیبیه فرا رسید
1:42 پس صلح بر بندهایی جاری شد
1:44 که برخی از آنها مسلمانان از وقوعش ناخشنود بودند
1:48 اما الله تعالی آن امری را
1:51 که ناخوش داشتند، راهی به سوی آنچه دوست می‌داشتند قرار داد
1:55 و در این، درس تربیتی بزرگی بود
1:59 که ناخوشایندها گاه محبوب‌ها را به همراه می‌آورند
2:02 برای کسی که صبر کند و به امید پاداش باشد
2:05 مسلمانان بر پذیرش همهٔ آن بندها صبر کردند
2:07 و همهٔ آن بندها را پذیرفتند
2:09 به اطاعت از الله تعالی
2:11 و رسولش، علیه الصلاة و السلام
2:14 و ندانستند که برخی از آن بندها
2:17 گشایش امری بزرگ خواهد بود
2:20 که از امان برایشان می‌رساند
2:22 فراتر از آنچه امید می‌بستند
2:25 و چه بسا چیزی را ناخوش دارید و حال آن که برای شما خیر است
2:34 و چه بسا چیزی را دوست دارید و حال آن که برای شما شر است
2:42 و الله می‌داند و شما نمی‌دانید
2:48 طلوع خورشید فتح
2:51 از جمله بندهای پیمان حدیبیه این بود
2:56 که هرکس بخواهد در پیمان مسلمانان درآید، درآید
3:01 و هرکس بخواهد در پیمان قریش درآید، درآید
3:05 و آن که وارد شود جزئی از آن گروه به شمار آید
3:10 پس هر تجاوزی به او، تجاوزی به آن گروه شمرده شود
3:15 پس خزاعه در پیمان مسلمانان درآمد
3:18 و بنی‌بکر در پیمان مشرکان درآمد
3:22 و میان دو قبیله کینه‌های دیرینه‌ای بود
3:25 و روزی از روزها بعضی از بنی‌بکر
3:30 با یاری قریش به خزاعه حمله بردند
3:33 پس عده‌ای از ایشان را کشتند
3:36 عمر بن سالم خزاعی شتابان نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد
3:42 و به فریادخواهی برخاست
3:44 رسول الله صلی الله علیه وسلم پاسخش داد
3:48 و به ندایش لبیک گفت
3:50 و قریش به عواقب کارشان آگاه شد
3:54 ابوسفیان را به مدینه فرستادند تا عذرخواهی کند و پیمان را تجدید نماید
3:59 اما در آن دیدار سیاسی‌اش موفق نشد
4:04 زیرا کار از پذیرش عذرخواهی سیاسی و تلاش دیپلماتیک گذشته بود
4:10 پس ناگزیر راه حلی نظامی لازم بود
4:13 که مشکل را از ریشه برکند
4:16 از این‌رو دانسته می‌شود که صلح حدیبیه دروازهٔ فتوحات بود
4:21 فتح خیبر و فتح مکه
4:24 الله تعالی فرموده است
4:42 و «فتح نزدیک» بنا بر قول راجح، صلح حدیبیه است
4:47 به حدیث سهل بن حنیف رضی‌الله‌عنه که گفت
4:51 ما در روز حدیبیه با رسول الله صلی الله علیه وسلم بودیم
4:56 اگر جنگی می‌دیدیم، می‌جنگیدیم
4:59 پس عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه آمد و گفت
5:05 ای رسول الله، آیا ما بر حق نیستیم و آنان بر باطل نیستند؟
5:10 فرمود: آری
5:12 گفت: آیا کشتگان ما در بهشت و کشتگان ایشان در دوزخ نیستند؟
5:17 فرمود: آری
5:19 گفت: پس چرا در دینمان خواری را بپذیریم؟
5:23 آیا بازگردیم، در حالی که الله میان ما و ایشان حکم نکرده است؟
5:28 فرمود: ای پسر خطاب
5:31 من فرستادهٔ الله‌ام و او هرگز مرا ضایع نمی‌کند
5:36 پس عمر نزد ابوبکر رفت
5:39 و همان سخنی را که به پیامبر (ﷺ) گفته بود به او گفت
5:43 او فرمود:
5:45 او فرستادهٔ الله است و الله هرگز او را ضایع نمی‌کند
5:50 پس سورهٔ فتح نازل شد
5:53 رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را تا آخر بر عمر خواند
5:59 عمر گفت:
6:00 ای رسول الله، آیا این فتح است؟
6:04 فرمود: آری
6:07 راه به سوی مکه
6:09 در روز چهارشنبه
6:11 در ده روز گذشتهٔ ماه رمضان
6:14 در سال هشتم هجرت
6:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از مدینه بیرون رفت.
6:21 با لشکری که نیروی آن ده هزار جنگجو بود
6:25 در اینجا امیدهای مسلمانان در افق آشکار شد.
6:30 و دل‌های مهاجرین به‌ویژه
6:33 غم سنگین آن را از دلش برمی‌دارد
6:36 آنچه قریش در آن سال‌های گذشته پراکنده کرده بود
6:41 او می‌توانست شادی را در فضای عزت ایمان زندگی کند
6:45 پس از آنکه مدتی زیر سلطه‌ی ستم و اندوه زیسته بود
6:50 مؤمنان بیرون آمدند
6:52 شوق بزرگی آنان را به سوی ورود به شهر حرام (مکه) سوق می‌داد.
6:57 و برافراشتن پرچم توحید بر آن
7:00 پس از آنکه برای مدتی طولانی در آن پرچم‌های شرک برافراشته بود
7:05 آنان با خشمی شعله‌ور به راه افتادند، بر کسانی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بیرون کرده بودند.
7:11 از شهر امین
7:15 و او را آزار دادند و بر مسلمانان در دوران مکّی تعدّی کردند.
7:19 و از راه الله بازداشته شدند، نزدیک به بیست سال
7:24 به سوی آن (شهر) حرکت کنید، با جمعیتی که پیش از آن هرگز برای مسلمانان با چنین شماری گرد نیامده بود.
7:29 و قریش را توان مقابله با آن نبود، هر قدر هم که نیرو گرد آورده باشد.
7:34 مسلمانان در این بار
7:37 هیچ‌کدام در پیروزی و ورود به مکه شک نداشتند
7:40 و با آن جهان بت‌پرستی را محو و نابود کرد
7:43 پس با یقین، به یاری الله تعالی، در راه تحقق آن رؤیای زیبا گام نهادند
7:50 آن‌که سال‌ها برایشان بسیار بود (یا: سال‌های شمارش‌شده‌ای که بر ایشان گذشت)
7:54 ناگزیر بود پیامی روانی باشد که پیش از ورود به مکه به آن برسد
8:00 تا آنکه این بار از گمراهی‌اش بازایستد
8:03 و قیادت مکه به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سپرده می‌شود
8:08 عبرت‌هایش نقش‌های هدایت را در شرق و غرب گسترش می‌دهد
8:13 بنابراین رسول الله (ﷺ) چنین عمل کرد.
8:17 رزمایش‌های نظامی ارتش اسلامی
8:21 و ابوسفیان حاضر بود و این را می‌دید.
8:24 او در آن زمان اسلام خود را اعلام کرده بود.
8:28 پس آنچه را از نیروی اسلامی دید، او را به وحشت انداخت
8:32 او به مکه بازگشت و آنان را از مزاحمت برای رسول الله (ﷺ) و یارانش برحذر داشت.
8:37 این سخنِ او نزد خردمندان جایگاه تصدیق یافت.
8:42 امّا گروهی از قریش هستند که سبک‌سری و نادانی بر آنان چیره است
8:47 بر برخی از راه‌های مکه ایستادم
8:50 جَدّ اسلام کمی (این خط ناقص است؛ «فناوشت» احتمالاً ناشی از خطای ASR است)
8:53 از میان آنان هر که کشته شد کشته شد و بقیه‌شان گریختند
8:58 تا مکه سینه‌هایش را برای رحمت بگشاید، پس از آن برای ورود لشکر مقدس (فتح)
9:04 آن‌کسی که مکه را از آلودگی شرک و سلطه‌ی اهلش پاک خواهد کرد
9:09 ورود به مکه
9:13 و در ده روز باقی‌مانده از رمضان، سال هشتم هجرت
9:18 طلایه‌داران از جهات گوناگون وارد مکه شدند.
9:23 و یخ‌ها دسته‌دسته (پیاپی) فرو می‌ریخت
9:27 تا اینکه مکه تمام آن لشکر پاک را در آغوش گرفت
9:32 پس چه بزرگ و چه نیکوست آن لحظه‌ها در جان‌های مؤمنان
9:37 و نیکوترین آن‌ها در نفوس مشرکین
9:40 روزی که ببینند محمد بن عبدالله وارد مسجد الحرام می‌شود
9:45 و اطرافش مهاجرین و انصار
9:48 و حجرالاسود را استلام می‌کند
9:50 و (گرد) میت طواف می‌کند
9:52 با کمانش بر بت‌های برپاشده می‌زد تا آن‌ها را سرنگون کند.
9:57 و بدین‌سان این فتح، حق را آشکار ساخت
10:00 و باطل نابود شد
10:02 «همانا باطل همواره نابود شونده بود»
10:05 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به درون کعبه بالا رفت.
10:09 آنجا نماز می‌خواند
10:11 و الله را یاد می‌کند و او را یکتا می‌شمارد و بزرگ می‌داند.
10:15 اعلان پایان سلطه‌ی بت‌پرستی در این سرزمین مبارک
10:20 و آغاز برافراشته شدن پرچم توحید در آن (سرزمین)
10:24 و در حالی که مسلمانان از هر سو در سعادت فرو گرفته شده‌اند
10:29 در آن هنگام، مشرکان چشم‌به‌راه حکم رسول الله (ﷺ) درباره‌ی خودشان بودند.
10:34 با کسی که از راه او بازدارد، چه خواهد کرد؟
10:38 و اصحابش را شکنجه کرد و از ایشان هر که را کشت، کشت.
10:42 و با آنان آنچه کرد از انواع جنگ و آزار کرد
10:47 بی‌شک آنان در حالتی روانی وحشتناک به سر می‌بردند
10:52 و ایشان زیر فرمان او و در برابر او هستند
10:55 پیامبر کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سپس [...]
10:59 در حالی که بازوی «تیبا» را در کعبه گرفته بود
11:03 پس شهادت توحید را اعلام می‌کند
11:06 او عیب‌های جاهلیت و رسوم گمراه‌کننده‌اش را زیر پاهای خود دفن می‌کند
11:12 و بیان می‌کند که غیرت و حمیت جاهلیت از میان رفته است.
11:16 و اینکه ترازو، ترازوی تقواست
11:19 سپس حکم نهایی خود را درباره قریش اعلام می‌کند.
11:23 آن لحظه‌ای بود که همه منتظرش بودند
11:27 از طریق صدای صادقانه‌اش، کلمات عفو و گذشت را می‌فرستد
11:32 آنگاه ابرهای ترس از قریش پراکنده می‌شود
11:36 و بار دیگر به برتری و جایگاه والای محمد بن عبدالله اعتراف می‌کنند
11:41 با اخلاق نیکویش
11:43 و بر خویشتن خود ملامت وارد می‌کنند، به‌سبب دشمنی با او.
11:49 و جز چند لحظه‌ای نیست.
11:51 تا آنکه بلال بن رباح با صدای بلند اذان را سر می‌دهد
11:56 اعلام آغاز عهد جدید در بیت‌الله الحرام
12:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود می‌آید تا نماز بخواند
12:07 مردم به نماز او اقتدا می‌کنند
12:10 و در این رویداد از عبرت‌ها
12:13 نخست آن‌که انتخاب الله برای بنده‌ی مؤمنش
12:17 اختیار مؤمن برای خودش (در امور دنیا) بهتر است [از اینکه خدا برایش اختیار کند]
12:20 پس باید در آنچه دوست دارد و آنچه ناخوش می‌دارد، فرمان را به او تسلیم کند.
12:24 ثانیاً: هیچ مانعی ندارد که با کافران محارب، آتش‌بس (هدنه) برقرار شود.
12:31 اگر در آن، تنازلی از ثوابت دین نباشد
12:35 سوم: بخشش در حال توانایی
12:40 اگر بر آن مصالحی مترتب شود که به خیر اسلام و مسلمانان بازگردد
12:46 بهتر است که به‌جای به‌کار بستن دست انتقام‌جویی، عفو و گذشت باشد.
12:50 چهارم: مردم تسلیم حکم قدرت می‌شوند
12:55 اما چه زیباست این امر اگر آن قدرت عادلانه باشد.
13:01 پنجم، دعوت حق به نیرویی نیاز دارد که آن را یاری دهد و دشمنانش را از آن دفع کند
13:09 و بدین‌ترتیب (آن ارزش‌ها/اندیشه‌ها) گسترش می‌یابد و پیروانش بر آن استوار می‌مانند.
13:16 رمضان؛ رویدادها و عبرت‌ها