وقایع و درس های ماه مبارک رمضان | قسمت (4) | جنگ بزرگ بدر

◉ 569 بازدید ⏱ 19:55 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 مختصر کتاب
0:07 رمضان
0:09 حوادث و عبرت‌ها
0:11 غزوه بدر کبری
0:17 زمان
0:19 صبح جمعه
0:21 مصادف با هفدهم رمضان
0:24 از سال دوم هجرت
0:27 کشمکش میان حق و باطل
0:34 و خیر و شر
0:36 سنتی از سنت‌های زندگی در این سرا است
0:40 و قدرت، عنصر اصلی در مدیریت این کشمکش و چیره شدن بر آن است
0:46 و اصول با هم برابر نمی‌شوند و کشمکش شدت نمی‌گیرد
0:50 و پیروزی میان طرف‌های متضاد، نوبتی نخواهد بود
0:55 مگر با وجود آن عامل
0:58 یعنی قدرت
1:00 و آن قدرت، قدرت دلیل و بیان است
1:03 و قدرت رویارویی با سلاح و نیزه
1:07 و شکی نیست که حق به قدرت نخست نیازمند نیست
1:12 بلکه براهین حقانیت آن روشن است
1:15 اما گاهی در برخی زمان‌ها و مکان‌ها، قدرت دوم را کم دارد
1:21 و بدون اجتماع دو قدرت
1:24 نمی‌تواند چیره شود و به گستردگی منتشر گردد
1:30 از این رو خداوند متعال، جهاد با دشمنان دینش را برای پیامبرانش تشریع فرمود
1:35 کسانی که در راه گسترش آن می‌ایستند
1:38 و مردم را از پذیرش آن بازمی‌دارند
1:41 و این شعیره، تشریعی مورد اتفاق شد
1:45 میان همه شریعت‌های آسمانی
1:48 زیرا اندیشه‌ای که نیرویی نداشته باشد که از آن حمایت و آن را ابلاغ کند
1:54 بقا و گسترش برایش مقدر نخواهد شد
1:57 با این حال این شعیره‌ی عادلانه
2:00 گاهی در برخی اوقات و مکان‌ها اجرایش متوقف می‌شود
2:04 به سبب نبودن شرایط مناسب
2:07 که به اهداف مطلوبی که برای آن تشریع شده برساند
2:12 چنان‌که وضع در عهد مکی چنین بود
2:16 زیرا مسلمانان در آن زمان
2:19 توان پایداری در رویارویی نظامی را نداشتند
2:24 اما چون مسلمانان به مدینه منتقل شدند
2:28 و خانه و پناهگاه و شمار و توان یافتند
2:33 آیات برانگیزاننده به جهاد پیاپی نازل شدن گرفت
2:38 و همچنان ادامه یافت تا رسول الله صلی الله علیه وسلم از دنیا رفت
2:45 و این آیات میان فرمان به جنگ
2:48 و نهی از کناره‌گیری از آن بود
2:51 و ترغیب به آن، با بیان عاقبت نیک پس از آن
2:57 و ترساندن از ترک آن که به عاقبت ناپسند می‌انجامد
3:04 راه به سوی بدر
3:06 رسیدن کاروان‌های مهاجران به مدینه
3:10 و گرد آمدنشان با انصار برای تشکیل نیرویی تازه
3:15 با عقیده‌ای که با آنچه مردم آن زمان بر آن بودند مخالف بود
3:20 عقیده‌ای که هر آنچه غیر خود را باطل می‌داند
3:24 و مردم را به پیوستن به آن و رها کردن ادیان پیشین‌شان فرا می‌خواند
3:30 و دگرگونی بنیادین در زندگی پدید می‌آورد
3:34 و همه این‌ها به فرمان الهی نبود
3:38 که نیروهای باطل از آن خاموش بنشینند
3:41 به ویژه نیروی قریش
3:44 که در آن زمان زعامت دینی و سیاسی برجسته‌ای داشت
3:51 و فراموش نکنیم قبایل یهود را که با مسلمانان در مدینه ساکن بودند
3:56 و کینه‌ای سخت نسبت به ایشان در دل داشتند
4:00 افزون بر اعراب پیرامون مدینه
4:04 بنابراین ماندن مسلمانان در طیبه‌ی طیبه پیش از بدر
4:09 با امنیت پایدار همراه نبود
4:12 و از غافلگیری نیروهای دشمن در امان نبودند
4:16 و در چنین حالی رسول الله صلی الله علیه وسلم ماند
4:21 مدتی که شب را جز در حال نگهبانی به سر نمی‌برد
4:24 و مسلمانان نیز شب را جز با سلاح خود نمی‌گذراندند
4:29 از ترس حمله‌ی ناگهانی دشمن
4:33 و هراس از خطر در آن زمان، خاطره‌ای گذرا نبود
4:38 بلکه احساسی درست و بجا بود
4:40 زیرا قریش تهدیدهایشان را از راه عبدالله بن ابی بن سلول به مدینه می‌فرستاد
4:46 و می‌گفتند
4:48 ما به سوی شما خواهیم آمد و ریشه‌تان را خواهیم کند و سرزمین سبزتان را در خانه‌تان نابود خواهیم کرد
4:55 کار تا آنجا رسید که گروهی سبک از مشرکان
5:01 به فرماندهی کرز بن جابر فهری به چراگاه‌های مدینه رسید
5:06 تا برخی از چهارپایانش را غارت کند و سالم بازگردد
5:10 چون چنین بود
5:13 نزدیک شدن دیدار خونین میان جمع حق و جمع باطل
5:15 نزدیک شدن دیدار خونین میان گروه حق و گروه باطل
5:21 پس خداوند متعال اجازه‌ی جنگ را نازل فرمود
5:24 همراه با لوازم آن در این فرموده‌اش
5:28 به کسانی که جنگ‌شان داده شده، اجازه داده شد، زیرا به ایشان ستم شده است
5:34 «و همانا خداوند بر یاری ایشان تواناست»
5:39 کسانی که از خانه‌هایشان بیرون رانده شدند، بی‌آنکه حقی داشته باشند
5:45 جز اینکه گفتند: پروردگار ما الله است
5:50 و اگر الله برخی از مردم را به وسیلهٔ برخی دیگر باز نمی‌داشت،
5:56 صومعه‌ها و کلیساها و کنیسه‌ها و مسجدها ویران می‌شد
6:02 که در آن‌ها نام الله بسیار یاد می‌شود
6:06 «و قطعاً خداوند کسی را که او را یاری کند، یاری خواهد داد»
6:13 به راستی الله نیرومند و شکست‌ناپذیر است
6:17 از اینجا برای مسلمانان
6:20 اهمیت آمادگی نظامی آشکار شد
6:23 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم
6:27 به تجهیز سریه‌ها پرداخت
6:29 و آنان را به مرزهای مدینه اعزام کرد
6:32 پس در عمل عملیات نظامی آغاز شد
6:34 در فواصل گوناگون
6:36 و پیش از بدر
6:38 غزوه‌ها و سریه‌های متعددی رخ داد
6:41 که بیشتر اهدافشان
6:43 رهگیری کاروان‌های تجاری قریش بود
6:47 هدف فرستادن پیامی به قریش بود،
6:50 که محتوایش این بود که چشم‌های مسلمانان بیدار است،
6:54 و آنان نیرویی‌اند که توان رویارویی و جنگیدن را دارند.
6:59 پس رسول الله (ﷺ) آغاز کرد
7:03 و مسلمانان با آن فعالیت نظامی
7:07 از طریق آن سریه‌ها و کتیبه‌ها
7:10 تا آن‌که برخی از آن‌ها به نزدیکی مکه رسیدند،
7:14 و از مشرکان کشته شد
7:16 و اسیر گرفته شد و غنیمت به دست آمد و سالم بازگشتند،
7:20 مانند سریه نخله،
7:22 که فرماندهٔ آن عبدالله بن جحش رضی‌الله‌عنه بود.
7:27 و در این‌جا مشرکان دریافتند
7:29 که خطر اسلام برای آنان دیگر توهّم نیست،
7:33 بلکه حقیقت شده است.
7:35 و در اوج آن فعالیت نظامی، پیش از بدر،
7:39 آیات برانگیزانندهٔ جهاد
7:43 در سوره‌های متعددی نازل می‌شد،
7:45 آنچه بر نشاط و محبت مسلمانان افزود
7:49 — [این خط با تکرار و ساختار ناهمگون، ترجمه‌ای مطابق با خط ۱۱۷ است] —
7:54 قریش هرگز سفرهای تجاری خود را به شام
8:00 از راه حوالی مدینه رها نمی‌کرد،
8:02 زیرا زندگی‌اش جز بدان برپا نمی‌شد.
8:06 و با وجود اعتراض مکرر مسلمانان به کاروان‌هایشان که پیش‌تر اشاره شد،
8:10 مکرراً
8:13 آنان همچنان در همان راه ادامه دادند.
8:17 و در یکی از آن کاروان‌ها،
8:20 خبرش به مسلمانان رسید.
8:23 رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
8:26 با گروهی از مسلمانان در پی آن،
8:29 اما هنگامی رسیدند که از دست رفته بود،
8:32 و به مدینه بازگشتند.
8:35 و چون بازگشتن آن کاروان به آنان رسید،
8:38 رسول الله (ﷺ) آماده شد
8:41 با سیصد و چند ده مرد از مسلمانان،
8:45 و برای جلوگیری از آن کاروان بیرون رفتند.
8:49 و خبر بیرون آمدن مسلمانان رسید
8:52 به فرمانده کاروان، ابوسفیان،
8:55 و مسیرش را تغییر داد
8:58 و هشداردهنده‌ای به قریش فرستاد.
9:01 پس مشرکان از مکه بیرون آمدند
9:04 با تیغ‌ها و سلاح‌هایشان،
9:07 و با غرور و خودپسندی‌شان،
9:10 برای رویارویی با مسلمانان با سپاهی
9:13 که شمارش هزار جنگجو بود.
9:16 و چون خبر به مسلمانان رسید،
9:19 مسلمانان و رسول الله (ﷺ) همراه آنان آماده شدند،
9:24 و به میدان نبرد رو آوردند
9:27 و مواضع خود را گرفتند،
9:30 در انتظار ساعت دیدار سرنوشت‌ساز.
9:33 طلوع روز فرقان،
9:37 در بامداد جمعه،
9:40 مصادف با هفدهم رمضان
9:43 از سال دوم هجرت.
9:46 خورشید بر جایگاهی طلوع می‌کند
9:50 که در آن دو گروه روبه‌روی هم‌اند:
9:53 گروهی که در راه الله می‌جنگد
9:56 و دیگری کافر.
9:59 دو گروه بدون آمادگی قبلی گرد هم آمدند،
10:02 کافری از سوی مسلمانان به او
10:05 چون آنان کاروان را می‌خواستند،
10:08 و الله نفیر (سپاه) را می‌خواست.
10:20 در آن بامداد سرخ‌فام،
10:23 دیدار میان شمشیرها رخ داد،
10:26 پس از آن‌که دیدار میان حجت‌ها بود
10:29 و مقابله با آن.
10:33 در آن‌جا مظلوم دیدار می‌کند
10:36 که شکنجه و خوار شد
10:39 و از خانه و خانواده‌اش بیرون رانده شد،
10:42 و هر که زنده ماند از روی حجت زنده ماند.
10:45 و به راستی الله شنوای داناست
10:49 به ستمگر متجاوز،
10:52 که از روی سرکشی و ریا بیرون آمد،
10:55 و از راه الله بازمی‌دارد،
10:58 و با دوستان (اولیای) او می‌جنگد.
11:01 آن دیدار از سر تعصب نبود،
11:04 یا عصبیت قبیله‌ای،
11:07 یا ملی‌گرایی یا اغراض دنیوی،
11:10 بلکه دیداری میان ایمان و کفر بود،
11:13 و حق و باطل و خیر و شر.
11:16 در نبردی سرنوشت‌ساز
11:19 که پس از آن مسیر برخورد‌ها را تعیین می‌کرد.
11:22 از این رو، بر لبهٔ نیزه دیدار کردند:
11:25 برادر با برادرش، و پسر با پدرش،
11:28 و خویشاوند با خویشاوندش،
11:31 و همراه با همراهش.
11:34 جز رابطهٔ عقیده، هیچ پیوند دیگری باقی نماند،
11:37 و بر آن است که با مخالف جنگ می‌شود
11:40 و موافق یاری می‌گردد.
11:43 در متن نبرد،
11:46 با مبارزه‌ای سریع،
11:49 سر سه تن از دلاوران مشرکان ربوده شد،
11:52 و سایهٔ تاریک آن
11:55 بر دل‌های کافران، ترس و وحشت افکند،
11:58 و در صف‌هایشان پریشانی و اضطراب پدید آمد.
12:01 و به دنبال آن آغاز شد
12:04 حملهٔ عمومی که از سوی مسلمانان بود،
12:07 همچون سیل ویرانگری که هر آنچه پیش رویش است را می‌روبد،
12:10 یا همچون شیران گرسنه
12:14 که بر طعمه‌های خود می‌جهند،
12:17 طعمه‌هایی که مدت‌ها دیدارشان را آرزو داشتند.
12:20 پس در آن هنگام جز سرهایی که پرتاب می‌شوند، و چهره‌هایی که خرد می‌گردند،
12:23 و اندام‌هایی که بریده می‌شوند و استخوان‌هایی که پاره می‌شوند،
12:26 و خون‌هایی که جاری است،
12:29 نمی‌بینی؛ پیکرها و مرکب‌ها به آن رنگین می‌گردند.
12:32 پس چون میدان نبرد به گردش درآمد
12:35 و شمشیرهای مسلمانان خوار و شکسته شد،
12:39 (گرد و غبار) از آنان برطرف نشد،
12:42 و سپاهیان کفر بزرگان خود را دیدند
12:45 که بر زمین افتاده‌اند زیر پای اسب‌ها،
12:48 بر پشت گریز سوار شدند،
12:51 تا زخم‌های خود را التیام دهند و به سوی خانه‌های خود بازگردند
12:54 با آنچه از مردانشان باقی مانده است.
12:57 با آنچه از مردانش باقی مانده بود
13:00 در آن هنگام، کوشش مسلمانان به جنب‌وجوش افتاد
13:03 و زنجیرهایشان [گشوده شد]
13:06 [آن‌ها را] از میان گروه‌های گریزان آن‌ها [برگرفتند]
13:09 پس ابر نبرد بدر پراکنده شد
13:12 از [وجود] هفتاد کشته
13:15 و هفتاد اسیر از مشرکان قریش
13:18 و این [رویداد] ضربه‌ای کاری بود
13:21 که قریش پیش از آن نظیرش را ندیده بود
13:28 [و] اثری که این نبرد بر جای گذاشت
13:31 روز بدر، روزی درخشان است
13:34 بر پیشانی امت محمدی
13:37 و مرواریدی تابناک در گردنبند
13:40 مبارزه‌ی خونین در زندگی جهادی آن [امت]
13:43 و گامی استوار
13:46 در مسیر تاریخ آن روزها، [بر آن] گذاشته شد
13:49 و به خِرد باطل
13:52 چرخه‌ی اندیشه را دوباره بازگرداند
13:55 و به نیروی حق، شور و انرژی تازه‌ای بخشید
13:58 از عزت و یقین
14:01 و ادامه دادن در راه رویارویی مسلحانه
14:04 این همان روزی است که در آن
14:07 ستمدیده از ستمگر
14:10 و ناتوان از ناتوان
14:13 و شکنجه‌شده از شکنجه‌گر دادخواهی گرفت.
14:16 این روز بلال بن رباح است،
14:19 آن هنگام که دلش از امیه بن خلف آرام گرفت،
14:22 همان کسی که به او عذاب سخت می‌چشاند
14:25 در مکه. این روزی است که
14:28 مکه، که از سران کفر و گمراهی بود،
14:31 و پهلوهایش از سر آسودگی نفس راحتی کشید،
14:34 با نابودی جان بزرگان گمراهی.
14:37 که فضای آن را تیره می‌ساختند.
14:40 پس در آن ابوجهل هلاک شد،
14:43 و امیه بن خلف،
14:46 و شیبه بن ربیعه،
14:49 و همانندشان از ستمگران.
14:52 روز بدر روزی بود که روشن شد،
14:56 و از تاریکی‌های باطل آنچه را زدود، زدود،
14:59 و درسی خونین گردید
15:02 که هر نیرویی برای باطل بترسد
15:05 از آنکه در حق آن تکرار شود.
15:08 این همان روزی است که انوارش
15:12 سراسر شهر مدینه را فرا گرفت،
15:15 و مسلمانان از آن شادی بزرگی یافتند،
15:18 و منافقان و یهودیان به سبب آن
15:21 خشم شدیدی گرفتند،
15:24 و تاریکی‌شان (از نور آن) درمانده و خوار شد،
15:27 پس از آنکه دیدار (این نبرد) آنان را به بیرون رفتن از آن طمع داده بود،
15:30 با این گمان که گردش (روزگار)
15:33 بر مسلمانان خواهد گشت،
15:36 و بر آنکه به نفع خویش نیت بد داشت.
15:39 آن روز رمضانی درخشان بود،
15:42 روزی که قبیله‌های بت‌پرست
15:45 اطراف مدینه را از نیت‌های بد
15:48 نسبت به مسلمانان
15:52 (متوجه ساخت و) به حساب آوردند.
15:55 اما مکه،
15:58 پس ای وای بر مشرکان مکه در آن روز!
16:01 آنان گمان می‌کردند که سپاه پرخروش‌شان
16:04 برای گردش شکار به مدینه خواهد رفت،
16:07 پس بازخواهد گشت در حالی که هر که را کشته‌اند کشته‌اند
16:10 و در دام شکارشان گرفتار شده‌اند
16:13 اسیرانی از مسلمانان.
16:16 پس مشرکان شراب می‌نوشیدند
16:20 از شادی هلاکت محمد و یارانش.
16:23 و میان مکه در اوج رؤیاهایش،
16:26 ناگاه پیشتازان آنچه از
16:29 جنگجویانش باقی مانده بود، به آن درآمدند،
16:32 دامن‌کشان از ذلت شکست،
16:35 و ترس گام‌هایشان را فرا گرفته،
16:38 و هراس فراگیر چهره‌شان را پوشانده،
16:41 و غبار فاجعه سرهایشان را سایه افکنده است.
16:44 چون خبر به مردم مکه رسید،
16:47 نخستین کسی که دربارهٔ آن نبرد سخن گفت
16:50 آن را باور نکردند، و گفتند:
16:53 با برخی لطیفه‌ها خبرش را به ریشخند گرفتند،
16:56 اما چون حقیقت برایشان روشن شد،
16:59 چنان صدمه‌ای خوردند که پیش از آن
17:02 مانندش را نخورده بودند،
17:05 اندوه بر آنان چیره شد
17:08 و غم شدید بر ایشان فرود آمد،
17:11 و مکه به مجلس عزای بزرگی بدل شد،
17:15 و جام‌های درد بزرگ را می‌نوشیدند.
17:18 پس چه فاصله‌ای است میان گروه باقی‌مانده‌ی مشرکان
17:23 که به مکه رسید در حالی که کشته‌ها و اسیرانش را پشت سر نهاده،
17:26 و در حالی که رسوایی و خواری‌اش را پیش روی خود حمل می‌کند،
17:29 (و میان آن که با پیروزی بازگشت).
17:32 و میان جمع مسلمانان، آن پیروزمند
17:35 که به مدینه بازمی‌گردد
17:38 در حالی که راه را از بدر
17:41 تا مدینه با عزت و شادمانی گسترده است،
17:44 پس وارد مدینه می‌شود و می‌کشد
17:47 هفتاد اسیر را،
17:50 و در پشت سرشان در بدر، هفتاد کشته را رها می‌کند.
17:53 پس تبریک‌گویان به استقبالش می‌آیند،
17:56 و بر چهره‌اش نقش می‌بندد
17:59 لبخند پیروزی و سربلندی،
18:02 پس در خانهٔ هجرت فرود می‌آید،
18:05 و چشمش به دیدن نیرویی روشن شده است،
18:08 که بزرگ‌ترین قدرت گمراهی در آن فرو می‌ریزد،
18:11 و معیت الله را مشاهده کرد
18:14 که تیراندازی مؤمنان را استوار می‌سازد،
18:17 و دشمنان الله، کافران را به خاک می‌افکند.
18:20 و در این رویداد، عبرت‌هایی است:
18:24 نخست، ماه رمضان،
18:27 زمان فعالیت و جنب‌وجوش است
18:30 برای کارهای بزرگ،
18:33 و زمان نشستن و تنبلی نیست.
18:36 دوم، نیروی باطل را جز
18:39 نیروی حق بازنمی‌دارد،
18:42 که آن را از سرکشی و گردن‌کشی‌اش بازدارد.
18:46 سوم، پیروزی مؤمنان
18:49 بر کافران جنگ‌افروز،
18:52 نه به نیروی شمار و تجهیزات،
18:55 بلکه به فراهم بودن عنصر ایمان است،
18:58 که معیت الله تعالی همراه آن است.
19:01 چهارم، غرور باطل
19:04 مدت معینی دارد که در آن پایان می‌یابد،
19:07 و آنگاه ستارهٔ درخشان حق می‌تابد.
19:10 پنجم:
19:13 پیروزی نیروی حق، به دست یکی
19:16 از طرف‌های باطل،
19:19 آن نیرو و همانندانش را هراسان می‌سازد،
19:22 همان‌گونه که خداوند متعال فرموده است:
19:37 رمضان، رویدادها و عبرت‌ها است.