آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (5) | عمر بن الخطاب رضی الله عنه (قسمت اول)

◉ 6744 بازدید ⏱ 10:57 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودت (مودة) نخستین ده نفر را که به بهشت مژده داده شده‌اند، معرفی می‌کند.
0:14 عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه
0:18 دوستی یاران (صحابه) و خویشاوندی (پیامبر) سنت است.
0:23 پروردگارم هنگامی که مرا زنده کرد، او را دیدار کرد.
0:28 صاحب آن کاخ بزرگ در بهشت کیست؟
0:34 این، از خوشبختان است.
0:37 کسی که به چنین نعمتی مژده داده می‌شود،
0:40 و پاهای او بر زمین (در بهشت) راه می‌رفتند.
0:44 مژده‌دهنده کیست و مژده‌داده‌شده کیست؟
0:47 احساسی از خیال.
0:51 در شب معراج پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آسمان،
0:56 وارد بهشت شد.
0:57 پس کاخی از طلا دید،
1:00 که در زیبایی به نهایت و پایان خود رسیده بود.
1:03 و در کنار آن، حورانی بسیار بودند.
1:06 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرسید:
1:09 این کاخ از آنِ کیست؟
1:12 فرشته‌ای که همراه او بود پاسخ داد:
1:14 از آنِ مردی از قریش است.
1:16 پس پیامبر، علیه الصلاة و السلام، گمان برد
1:19 که این کاخ از آنِ خود اوست،
1:22 و این به دلیل شدت شکوه و بزرگی و زیبایی آن بود.
1:25 اما پرسید:
1:28 این جوان خوش‌اقبال قرشی کیست؟
1:31 فرشته گفت:
1:33 از آنِ عمر بن خطاب است.
1:35 پیامبر، علیه الصلاة و السلام، بازگشت
1:38 به مکه، پس از سفر اسراء و معراج،
1:41 آن سفر شگفت‌انگیز.
1:44 در حالی که خبرهای بسیاری همراه داشت،
1:47 و از جمله این مژده درباره عمر بود.
1:50 و فرمود:
1:52 ای ابوحفص!
1:53 اگر غیرت تو را نمی‌دانستم،
1:56 وارد آن کاخ می‌شدم.
1:58 عمر گریست و گفت:
2:00 آیا بر تو غیرت بورزم، ای رسول الله؟
2:04 عمر بن خطاب کیست؟
2:08 صاحب آن کاخ.
2:10 زندگی او چگونه بود؟
2:12 چگونه پیش از اسلام و پس از آن پرورش یافت؟
2:15 چگونه به این نعمت در بهشت دست یافت؟
2:18 پرسش‌هایی که در خاطرمان می‌گردد
2:21 و به پاسخ نیاز دارد.
2:22 پس با ما همراه شوید تا صفحات تاریخ را ورق بزنیم،
2:26 و با زندگی این مرد بزرگ آشنا شویم،
2:30 کسی که به زبان پیامبر کریم به بهشت مژده داده شد،
2:34 صلی‌الله‌علیه‌وسلم.
2:37 بله، ای شنوندگان گرامی!
2:40 او عمر بن خطاب بن نفیل است،
2:43 فرزند عبدالعزی عدوی قرشی.
2:47 او پس از عام الفیل در مکه متولد شد،
2:49 سیزده سال بعد از عام الفیل.
2:52 خانه عمر در دوران جاهلیت
2:55 در دامنه کوهی بود که امروز به آن جبل عمر می‌گویند.
2:59 نام آن کوه در جاهلیت «العاقر» بود،
3:03 و در آن، منازل بنی عدی بن کعب قرار داشت.
3:06 او در میان قریش بزرگ شد
3:08 و در محیطی بت‌پرست پرورش یافت.
3:11 در سایه پدرش خطاب،
3:13 که او را خشن بود و کارهای سخت به او تحمیل می‌کرد،
3:16 و اگر در آن کارها کوتاهی می‌کرد، او را به شدت می‌زد.
3:21 این رفتار در شخصیت او اثر گذاشت.
3:25 او سوارکاری و جنگ آموخت،
3:28 تا آنجا که در جاهلیت از دلاوران قریش شد،
3:32 شخصیتی باهیبت و مورد احترام.
3:35 با قدرت از پرستش بت‌ها دفاع می‌کرد.
3:38 در نوشتن، سخنوری و مفاخره چیره بود،
3:42 شعر را می‌شناخت و روایت می‌کرد،
3:43 و در میان قریشیان جاهلی جایگاه بلندی یافت،
3:48 تا آنجا که مأمور سفارت از سوی ایشان و دفاع از آنان در مفاخره‌ها بود.
3:53 از جمله آنچه درباره دلاوری او روایت شده این است:
3:55 که گوش چپ اسب را با دست راست می‌گرفت،
3:59 سپس بر اسب می‌جهید و بر آن می‌نشست.
4:03 عمر در جاهلیت، سخت از بت‌پرستی که بدان معتقد بود دفاع می‌کرد،
4:09 و کسانی را که به پیامبر، صلی‌الله‌علیه‌وسلم، ایمان آورده بودند آزار می‌داد.
4:13 از بنی عدی بن کعب،
4:16 و از کسانی که عمر بر اسلام آوردنشان سخت‌گیری می‌کرد، نزدیک‌ترین افراد به او
4:22 خواهرش فاطمه و شوهرش سعید بن زید بن عمرو بن نفیل بودند.
4:27 سعید، که پسرعموی عمر بود، گفت:
4:31 به خدا سوگند، من دیدم
4:33 که عمر پیش از آنکه مسلمان شود، مرا بر اسلام آوردن بسته بود.
4:38 و از جمله آنچه روایت شده، شکنجه‌های عمر بر جاریه بن مؤمل بود،
4:43 که از طایفه‌ای از بنی عدی بن کعب بود.
4:46 عمر او را می‌زد تا آنگاه که خسته می‌شد و می‌گفت:
4:51 من از تو پوزش می‌خواهم،
4:53 تو را جز از سر خستگی رها نکرده‌ام.
4:56 پس ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه او را خرید و آزاد کرد.
5:01 از بدی‌های جاهلیت که گفته شده عمر به آن متصف بود،
5:07 حالش همانند دیگر اهل مکه بود:
5:10 نوشیدن و مصرف شراب.
5:13 از او روایت شده که گفت:
5:15 و من در جاهلیت از همه مردم بیشتر شراب می‌نوشیدم.
5:19 پس چون اسلام آورد و آیه‌اش نازل شد،
5:22 وقتی عمر آن را شنید، گفت:
6:15 دست کشیدیم، دست کشیدیم.
6:17 و عمر پس از آن کار، به چرانیدن شتران مشغول شد،
6:21 چنانکه روایت شده که پس از خلافتش از دره‌ای از دره‌های مکه گذشت،
6:27 پس ایستاد و مردم نیز با او ایستادند.
6:29 او گفت: «در این مکان بودم در حالی که شتران خطاب را می‌چراندم.»
6:36 و آن (مکان) سرزمینی پهناور و ناهموار بود.
6:38 گاهی بر آن (شتران) می‌زدم و گاهی آن‌ها را جمع می‌کردم.
6:42 سپس امروز (چنان) شدم که اسیر (شده‌ام) و مردم در اطرافم‌اند، و هیچ‌کس از آنان بالاتر از من نیست.
6:49 سپس این بیت را به‌عنوان مثال آورد:
6:51 «هیچ‌یک از آنچه می‌بینی طراوتش باقی نمی‌ماند،
6:55 تنها الله باقی می‌ماند و مال و فرزند فانی می‌شوند.»
6:59 سپس به تجارت پرداخت و از آن ثروت اندوخت،
7:03 تا آن‌که در مکه از توانگران شد.
7:07 با آن‌که بر شرک پای‌بند بود و در برابر دعوت توحید و پیروانش مقاومت می‌کرد،
7:14 و (با) آنچه از نوشیدن شراب او روایت شده،
7:16 و دیگر عادات ناپسند جاهلی،
7:20 جز این‌که از کسانی بود که شعائر الله را بزرگ می‌داشت
7:24 و فضیلت آن‌ها را می‌شناخت.
7:25 و این (ویژگی) از آیین خلیل، ابراهیم علیه‌السلام، باقی‌مانده بود.
7:31 با وجود تفاوت (آن‌ها) در نفوس (و روحیات).
7:34 قریشیان در دوران جاهلیت، خانه حرام (کعبه) را بزرگ می‌داشتند،
7:39 و گرد آن طواف می‌کردند و حج و عمره به جا می‌آوردند،
7:43 و در عرفات و مزدلفه توقف می‌کردند و قربانی (هدی) تقدیم می‌نمودند.
7:47 عمر رضی‌الله‌عنه پس از اسلام آوردنش از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرسید
7:52 درباره نذری که در جاهلیت کرده بود،
7:56 مبنی بر این‌که یک شب در مسجد الحرام اعتکاف کند.
7:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمان داد که به نذرش وفا کند.
8:04 و روایت شده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:08 به عمر رضی‌الله‌عنه فرمود:
8:11 «ای ابو حفص، تو بر ما بسیار سخت‌گیر بودی.
8:14 پس از الله خواستم که اسلام را با (وجود) تو عزیز گرداند.»
8:17 با وجود همه آنچه از سختی و شدت و خشونت عمر ذکر شد،
8:23 در نفس او دانه‌ای از خیر وجود داشت،
8:26 و فروغی از نور که در ژرفای دلش پنهان بود.
8:31 همسایه‌اش، ام عبدالله دختر ابو حثمه، برای ما نقل می‌کند
8:36 و می‌گوید: «به خدا سوگند، ما آماده می‌شدیم تا به سرزمین حبشه کوچ کنیم،
8:41 و شوهرم عامر بن ربیعه برای برخی نیازهایمان رفته بود،
8:46 که ناگهان عمر بن خطاب آمد و در کنار من ایستاد، در حالی که هنوز بر شرک خود بود،
8:52 و ما از (دست) او سختی‌ها می‌دیدیم.
8:55 گفت: «ای ام عبدالله، گویا قصد رفتن داری؟»
9:00 گفتم: «آری، به خدا سوگند، ما به سرزمین الله کوچ خواهیم کرد،
9:05 زیرا ما را آزار دادید و بر ما ستم کردید،
9:08 تا آن‌که الله برای ما راه نجاتی قرار دهد.»
9:11 گفت: «الله همراهتان باشد.»
9:13 و در او نرمی‌ای دیدم که پیش‌تر ندیده بودم.
9:18 سپس بازگشت، در حالی که به نظر می‌رسید کوچ ما او را غمگین کرده بود.
9:23 سپس عامر با آن نیازش بازگشت،
9:26 به او گفتم: «ای ابو عبدالله،
9:29 کاش همین اکنون عمر را می‌دیدی، با آن نرمی و اندوهش بر ما!»
9:34 گفت: «آیا امید داری که او اسلام آورد؟»
9:37 گفتم: «آری.»
9:38 گفت: «آن‌که دیدی اسلام نمی‌آورد تا آن‌که الاغ خطاب اسلام بیاورد!»
9:45 (زیرا) او از آن (امید) ناامید بود، به سبب درشتی و سختگیری‌ای که از او می‌دید.
9:50 این، نگاهی کوتاه به زندگی عمر در جاهلیت بود،
9:54 پیش از آن‌که الله او را به اسلام گرامی دارد.
9:57 و شاید اندکی در آن گسترش دادیم،
10:00 اما (هدف) آن است که ببینیم اسلام این مرد را چگونه دگرگون ساخت،
10:04 و چگونه نشانه‌ای برجسته در تاریخ باشکوه ما شد،
10:10 تا آن‌جا که ام‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها
10:14 می‌گفت: هرگاه از نیکوکاران یاد می‌شد، می‌گفت: «آفرین بر عمر!»
10:36 زیرا آنان شرافت‌مندترین (یاران) بودند: طلحه و ابن عوف و زبیر،
10:47 ابوعبیده و دو سعد و خلفا.