از مجموعهٔ عشره مبشره — ده تن بشارتدادهشده به بهشت (مجموعه کامل شد)
· درس 25 از 30
آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (25) | الزبیر بن العوام رضی الله عنه (قسمت دوم)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
جمعیت مودت
0:06
پیشرفت
0:07
ده نفری که به بهشت مژده داده شدهاند
0:10
زبیر بن عوام
0:15
رضیاللهعنه
0:17
دوستی با صحابه و خویشاوندان پیامبر سنت است، تون
0:22
پروردگارم مرا با آن دیدار دهد، هنگامی که زندهام کند
0:27
دوستی با صحابه و خویشاوندان
0:30
مسلمانان در شجاعت و پیشتازی به (نام) مثل میزدند
0:35
به زبیر بن عوام رضیاللهعنه
0:38
پس میگفتند: سوارکارتر از زبیر بن عوام
0:43
و جای شگفتی نیست
0:44
زیرا زبیر رضیاللهعنه سوارکاری دلاور و پیشتاز بود
0:48
و پهلوانی نامآور
0:50
از هیچ یک از صحنههای جنگ با پیامبر صلیاللهعلیهوسلم جا نماند
0:57
در هر غزوه و هر نبردی او را در پیشاپیش لشکر میبینی
1:02
و در سر صفها
1:04
او به شجاعت خارقالعاده و دلاوری کمنظیر و از جان گذشتگی در یاری این دین متصف بود
1:09
و از جان گذشتگی در یاری این دین
1:12
اکنون برخی نمونهها و موقعیتهایی را برایت میآورم که شجاعت مردی از درجهی اول را نشان میدهد
1:19
در روز بدر
1:21
مسلمانان بیرون آمدند و جز اسبسوار همراه نداشتند
1:25
اسبی برای زبیر
1:26
و اسبی برای مقداد رضیاللهعنهما
1:30
و پیامبر صلیاللهعلیهوسلم قرار داد
1:33
فرماندهی میمنه را به زبیر بن عوام
1:36
و فرماندهی میسره را به مقداد بن عمرو
1:39
و زبیر رضیاللهعنه
1:42
عمامهی زردی بر سر پیچیده بود
1:45
و فرشتگان به نشانهی زبیر فرود آمدند
1:49
یعنی به وصف او
1:50
در کنار مسلمانان میجنگیدند
1:53
و در میانهی نبرد
1:55
با عمویش نوفل بن خویلد روبهرو شد
1:57
که او و مسلمانان را در مکه به سختی شکنجه میداد
2:02
پس به سوی او پیش رفت و او را کشت
2:05
و سائب بن ابی سائب را نیز کشت
2:08
سپس با عبیده بن سعید بن عاص روبهرو شد
2:12
که کنیهاش ابوذاتالکرش بود
2:15
به سبب درشتی و نیرومندیاش
2:17
و سراپا به زره و سلاح مسلح بود
2:20
جز چشمانش از او دیده نمیشد
2:23
و مسلمانان از او پرهیز میکردند
2:25
چون زبیر او را دید با تمسخر گفت
2:29
منم ابوذاتالکرش
2:31
زبیر رضیاللهعنه بیآنکه به او اعتنا کند با او جنگید
2:36
سپس با نیزهی کوتاهش (عنزه) به چشمش زد
2:38
و آن تنها راه نفوذ به او بود
2:41
و عنزه چوبدستیای از چوب است
2:43
کوتاهتر از نیزه
2:45
که در نوکش آهنی تیز دارد
2:48
پس ابوذاتالکرش با آن ضربه از زبیر رضیاللهعنه مرد
2:50
با این ضربهی زبیر رضیاللهعنه
2:54
مسلمانان از این شاد شدند
2:56
زبیر خواست عنزه را از جای خود در بدن (مرد) بیرون بکشد
2:59
از جای آن در بدن
3:01
اما نتوانست
3:03
به سبب شدت ضربه و فرو رفتنش در بدن او
3:06
پس پای خود را بر او نهاد
3:08
و با شدت کشید
3:09
و آن را بیرون کشید در حالی که دو طرفش خم شده بود
3:13
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم آن را از او خواست
3:17
و او آن را به پیامبر داد
3:19
پس نزد ایشان ماند تا آنکه پیامبر علیهالصلاةوالسلام درگذشت
3:24
سپس ابوبکر آن را از او خواست
3:26
سپس عمر
3:28
سپس عثمان
3:29
سپس علی رضیاللهعنهم
3:32
و زبیر آن را به آنان میداد
3:35
چون زبیر رضیاللهعنه درگذشت
3:38
پسرش عبدالله آن را از علی خواست
3:41
و علی آن را به او بازگرداند
3:42
و تا مرگش نزد او بود
3:45
و زبیر رضیاللهعنه در جنگ بدر زخمی شد
3:48
در جنگ بدر
3:50
یکی از آن زخمها در شانهاش بود
3:52
پسرش عروه رضیاللهعنه میگوید
3:55
من انگشتانم را در آن (زخم) فرو میبردم و بازی میکردم
3:58
از بزرگی آن ضربهها
4:02
و در جنگ احد
4:03
و پس از بازگشت مشرکان
4:06
و پیامبر صلیاللهعلیهوسلم و یارانش آسیب دیده بودند
4:09
آنچه به آنان رسیده بود
4:12
پیامبر علیهالصلاةوالسلام
4:14
ابوبکر و زبیر بن عوام را مأمور کرد
4:16
رضیاللهعنهما
4:18
و همراه آن دو، هفتاد مرد بود
4:20
تا در پی آن قوم بیرون روند
4:23
و بدانند که هنوز نیرو در مسلمانان باقی است
4:27
تا (مشرکان) به بازگشت و نابودی مسلمانان نیندیشند
4:31
پس صحابهی گرامی در پی آن قوم مشرک بیرون رفتند
4:36
و آنان را از زخمها آنچه بود رسیده بود
4:39
چون مشرکان خبر ایشان را شنیدند
4:41
ترسیدند و بازگشتند
4:43
و خداوند در شأن صحابه این سخن را فرو فرستاد که تعالی فرمود
4:47
و پس از نبرد
4:48
مادر زبیر
4:50
صفیه دختر عبدالمطلب رضیاللهعنها آمد
4:54
تا به برادرش حمزه بنگرد
4:56
مشرکان او را مُثله کرده بودند.
4:59
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
5:02
به فرزندش زبیر:
5:04
او را رها کن و بازش گردان،
5:06
که نمیبینی آنچه را با برادرش کردهاند،
5:08
پس زبیر نزد مادرش آمد و به او گفت:
5:11
ای مادر،
5:12
رسول الله (ﷺ)
5:15
به تو دستور میدهد که بازگردی.
5:17
گفت: چرا؟
5:18
به من خبر رسیده که برادرم را مُثله کردهاند،
5:22
و این در راه الله است،
5:23
پس من صبر خواهم کرد و احتساب میکنم، انشاءالله.
5:27
پس رسول الله (ﷺ)
5:30
به زبیر فرمود:
5:31
راهش را باز کن.
5:34
پس [صفیه] نزد او آمد و به او نگریست،
5:36
بر او نماز گزارد و «إنا لله و إنا إلیه راجعون» گفت،
5:38
و برایش آمرزش خواست.
5:40
و دو جامهای را که همراهش بود بیرون آورد
5:43
و به فرزندش گفت:
5:45
این دو جامه را
5:47
برای برادرم حمزه آورده بودم،
5:49
پس او را در آن دو کفن کنید.
5:51
آنگاه زبیر رضیاللهعنه نگریست
5:54
و دید که در کنار حمزه
5:56
مردی از انصار کشته شده است،
5:58
که با او همان کرده بودند که با حمزه.
6:01
[زبیر] گفت:
6:03
ما خود را شرمنده و آزرده یافتیم
6:05
که حمزه را در دو جامه کفن کنیم
6:07
و آن انصاری کفنی نداشته باشد.
6:10
پس گفتیم:
6:11
برای حمزه یک جامه،
6:13
و برای آن انصاری یک جامه [باشد].
6:15
پس آن دو را اندازه گرفتیم،
6:16
و یکی از آن دو از دیگری بزرگتر بود،
6:19
پس میان آن دو قرعه زدیم
6:21
و هر یک را
6:23
در آن جامهای که به او رسید کفن کردیم.
6:27
و در غزوه خندق،
6:29
پس از آنکه خبرهای نامطمئنی منتشر شد
6:32
درباره شکستن پیمان از سوی یهودیان بنی قریظه،
6:35
در آن اوضاع دشوار،
6:37
پیامبر (ﷺ) خواست
6:40
که صحت این خبرها را دریابد،
6:43
پس فرمود:
6:44
چه کسی خبر بنی قریظه را برای ما میآورد؟
6:47
زبیر گفت:
6:49
من ای رسول الله!
6:51
پس [او] به راه افتاد،
6:53
و خبر آنان را آورد.
6:55
سپس پیامبر (ﷺ) بار دیگر فرمود:
6:59
چه کسی خبر بنی قریظه را برای ما میآورد؟
7:02
زبیر گفت:
7:04
من ای رسول الله!
7:06
پس رفت و خبر را آورد.
7:08
سپس بار سوم نیز همینگونه [بود].
7:10
پیامبر (ﷺ) فرمود: «برای هر پیامبری حواریای است، و حواری من زبیر است.»
7:18
و در آن هنگام [پیامبر (ﷺ)] او را با پدر و مادرش فدا کرد، علیهالصلاة و السلام.
7:23
فرمود: «پدر و مادرم فدایت باد! و چه بزرگ است این منقبت برای زبیر رضیاللهعنه.»
7:32
و چون مسلمانان وارد مکه شدند، زبیر یکی از سه پرچم مهاجران در فتح مکه را حمل میکرد.
7:42
که پیامبر (ﷺ) خالد بن ولید را بر جناح راست گماشت،
7:48
و زبیر بن عوام را بر جناح چپ، و ابوعبیده را بر بیاذقه، یعنی پیادگان، گماشت.
7:58
و پس از وفات پیامبر (ﷺ)،
8:02
زبیر رضیاللهعنه بر پیمان خود با خلفای پس از او پایبند ماند،
8:07
و از یاری اسلام سست نشد.
8:10
او در خلافت ابوبکر رضیاللهعنه از فرماندهان لشکرها بود،
8:15
و در جنگ یرموک علیه رومیان شرکت کرد.
8:19
او از دلاوران و شجاعان مردم بود،
8:22
پس در آن روز گروهی از پهلوانان گرد او جمع شدند
8:26
و گفتند: آیا حمله نمیکنی تا ما هم با تو حمله کنیم؟
8:30
گفت: شما پایداری نخواهید کرد.
8:33
گفتند: چرا [پایداری میکنیم]، پس [زبیر] حمله کرد و آنان نیز حمله کردند.
8:37
چون با صفوف رومیان روبهرو شد، [اندکی] درنگ کرد و سپس پیش رفت،
8:41
و صفوف رومیان را شکافت تا از سوی دیگر بیرون آمد و نزد یارانش بازگشت.
8:48
سپس بار دوم نزد او آمدند،
8:51
و او همان کاری را کرد که در بار نخست کرده بود.
8:54
و آن روز زخمی عمیق میان دو شانهاش برداشت.
8:58
و چون عمرو بن عاص برای فتح مصر قصد کرد،
9:03
نیروهای همراه او به سه هزار و پانصد مرد میرسید.
9:08
پس [عمرو] به عمر بن خطاب رضیاللهعنه نوشت و از او کمک خواست،
9:13
و عمر از کمی شمار نیروهای [عمرو] نگران شد،
9:17
پس چهار هزار مرد برای او فرستاد،
9:20
که فرماندهیشان با صحابهی بزرگ بود:
9:23
زبیر بن عوام و مقداد بن اسود،
9:26
و عبادة بن صامت و مسلمة بن مخلد رضیاللهعنهم.
9:32
و به او نوشت: «من چهار هزار [مرد] برایت فرستادم،
9:36
که هر هزار نفر از آنان برابر هزار مرد به حساب آید.»
9:40
و زبیر در رأس این مردان بود،
9:44
و او [به تنهایی] به اندازه هزار مرد شمرده میشد.
9:47
و چون زبیر نزد عمر آمد، دید که او دژ بابلیون را محاصره کرده است،
9:52
پس درنگ نکرد و سوار اسبش شد و گرداگرد خندقی که دژ را احاطه کرده بود گشت،
9:58
سپس مردان گرد خندق پراکنده شدند.
10:01
به زبیر گفته شد که در آنجا طاعون است،
10:05
گفت: ما فقط برای نیزهزدن و طاعون آمدهایم [پس نگرانی ندارم].
10:09
و محاصره به درازا کشید تا مدتش به هفت ماه رسید،
10:14
و فتح بر عمرو بن عاص کند شد،
10:17
پس زبیر گفت: من جانم را فدای الله میکنم،
10:21
امید دارم که الله به سبب آن، بر مسلمانان فتح را بگشاید.
10:25
او نردبان را گذاشت و به کنار دژ تکیه داد.
10:29
سپس بالا رفت و به آنان دستور داد که چون تکبیرش را شنیدند، همگی پاسخش دهند.
10:35
آنان متوجه نشدند مگر آنکه زبیر بر فراز دژ بود و تکبیر میگفت و شمشیرش همراهش بود.
10:41
مردم بر نردبان هجوم بردند تا آنکه عمر آنان را بازداشت.
10:45
از ترس آنکه (نردبان) بشکند.
10:48
چون رومیان دیدند که عربها دژ را گرفتند، (از ترس) عقبنشینی کردند.
10:53
و بدینسان دژ بابلیون درهای خود را به روی مسلمانان گشود.
10:58
با فتح آن، نبرد سرنوشتساز برای فتح مصر به پایان رسید.
11:02
و شجاعت کمنظیر زبیر
11:05
سبب مستقیم پیروزی مسلمانان بود.
11:10
زبیر بن عوام رضیاللهعنه نزدیک شدن اجلش را احساس کرد.
11:14
پس از زندگی طولانیای که در یاری اسلام و مسلمانان گذراند،
11:19
از میدان جنگ جمل بیرون رفت،
11:22
پس از آنکه علی بن ابیطالب رضیاللهعنه او را سرزنش کرد.
11:26
او را به پرداخت بدهیاش که بر عهده داشت سفارش کرد.
11:30
او در حالی بیرون رفت که فتنه را پشت سر گذاشته بود.
11:33
عمر بن جرموز او را دنبال کرد
11:36
تا اینکه او را در وادی سباع یافت.
11:39
و در آنجا بهصورت غیلهٔ و غدر او را کشت.
11:42
سپس شمشیرش را گرفت
11:44
و شتابان بازگشت تا علی رضیاللهعنه را به کشتهشدنش بشارت دهد.
11:49
علی به او اجازهٔ ورود نداد
11:52
و سخن مشهور خود را گفت:
11:54
قاتل پسر صفیه را به آتش (دوزخ) بشارت ده.
11:57
پس آن مرد سرگردان و بیهدف در زمین رفت.
12:01
شمشیر زبیر را پشت سرش جا گذاشت.
12:04
چون علی رضیاللهعنه شمشیر زبیر را دید،
12:08
آن را گرفت و بوسید و گفت:
12:11
این شمشیر بسیار اوقات اندوه را از چهرهٔ رسول الله صلیاللهعلیهوسلم زدود.
12:15
از چهرهٔ رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
12:19
و مرگ او رضیاللهعنه
12:22
در سال سی و ششم هجری بود.
12:25
و در آن هنگام شصت و هفت سال داشت.
12:29
یکی از تابعین میگوید:
12:33
با زبیر بن عوام رضیاللهعنه همراه بودم
12:36
در برخی سفرهایش.
12:38
ردای خود را از تن برداشت
12:40
و دیدم که (بدنش) از ضربههای شمشیر پر از زخم بود.
12:43
گفتم: به خدا سوگند نشانههایی در تو دیدم که در هیچکس ندیدهام.
12:46
(...)
12:49
زبیر گفت: آری، آنها را دیدهای.
12:52
گفتم: بله. پس گفت:
12:55
به خدا سوگند هیچ زخمی از آنها نیست
12:58
مگر آنکه همراه رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
13:01
و در راه خدا (بر من وارد شده) است.
13:04
و ضربات بر بدنش بود
13:08
همچون چشمهها از نیزهزنی و تیراندازی.
13:11
و شعبی گفت:
13:14
پانصد یا بیشتر از صحابه را دریافتم که میگفتند:
13:17
علی و عثمان و طلحه
13:20
و زبیر در بهشتاند.
13:39
(...)
13:42
(...)
13:45
(...)
13:48
(...)
13:51
(...)
13:54
(...)
13:57
(...)
14:00
(...)
14:03
(...)