آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (11) | عثمان بن عفان رضی الله عنه (قسمت اول)

◉ 4264 بازدید ⏱ 14:13 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت موذّه
0:06 تقدّم
0:07 عشرهٔ مبشّره به بهشت
0:10 عثمان بن عفان
0:15 رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی با صحابه و خویشاوندی (با پیامبر) سنّت است
0:22 «ألقی بها رب إذا أحیانی» — (او را) پروردگارم، هنگامی که مرا زنده می‌کند، (با آن) دیدار خواهد کرد
0:27 دوستی با صحابه و خویشاوندی
0:30 او جوان نخستین قریش است
0:33 و شریف و گرامی آن‌ها
0:35 اخلاقش نیکو و بزرگوار بود
0:38 در نسب در میان قومش بلند‌پایه بود
0:40 نزد همهٔ خویشاوندانش محبوب بود
0:44 تا آن‌جا که زنی از قریش
0:46 هنگامی که کودکش را نوازش می‌کرد، به او می‌گفت:
0:50 «تو را دوست دارم، به خدای رحمان سوگند»
0:52 قریش عثمان را دوست داشت
0:55 پس این عثمان کیست؟
0:58 او عثمان بن عفان است
1:00 پسر ابی‌العاص بن امیّه
1:02 پسر عبد شمس
1:04 پسر عبد مناف بن قصی
1:06 او از بنی امیّه است
1:09 و با پیامبر ﷺ در نسب یکی می‌شود
1:13 در جدّ چهارم، عبد مناف
1:16 از این رو او نزدیک‌ترین عشرهٔ مبشّره
1:19 از جهت نسب به پیامبر ﷺ است
1:22 پس از علی رضی‌الله‌عنه
1:26 مادر عثمان، اروی دختر کُرَیز است
1:29 و مادر اروی، ام حکیم بیضاء است
1:33 دختر عبدالمطلب
1:35 همزاد عبدالله
1:36 پدر پیامبر محمد ﷺ
1:41 پس عثمان رضی‌الله‌عنه
1:43 پسر دختر عموی پیامبر ﷺ است
1:48 پس او از خویشاوندان نزدیک آن حضرت است، علیه الصلاة و السلام
1:52 از دو جهت پدری و مادری
1:55 عثمان رضی‌الله‌عنه در مکه متولد شد
1:58 در سال ششم از عام الفیل
2:01 و در میان کوه‌ها و دره‌های آن و در دامان خانهٔ کهن آن رشد و پرورش یافت
2:05 و در آغوش خانهٔ کهن آن
2:08 هرگاه عثمان را می‌دیدم
2:11 مردی را می‌دیدم که بهره‌ای از زیبایی اندام داشت و بیننده را شادمان می‌کرد
2:16 چهره‌اش نیکو و ریشش پرپشت بود
2:19 میانه‌بالا از مردان
2:21 نه بلند و نه کوتاه
2:23 کتف‌هایش بزرگ
2:25 فاصلهٔ میان دو شانه‌اش دور بود
2:28 سپیدرنگ با اندکی گندمگونی
2:31 پوست نرم و لطیفی داشت
2:33 موی پرپشتی در ساعدها و پاهایش داشت
2:36 و موی سرش تا زیر گوش‌هایش می‌رسید
2:39 عبدالله بن حزم مازنی دربارهٔ او می‌گوید:
2:43 هرگز چهره‌ای زیباتر از او ندیدم
2:46 او رضی‌الله‌عنه در ایام جاهلیت
2:50 از برترین مردم قومش بود
2:52 دارای جاه و مال فراوان بود
2:55 بسیار باحیا
2:56 سخنانش شیرین بود
2:58 پس قومش او را به شدت دوست داشتند و گرامی‌اش می‌داشتند
3:03 او هرگز در جاهلیت برای بتی سجده نکرد
3:06 و هرگز به فحشا دست نزد
3:09 پیش از اسلام شراب ننوشید
3:12 و می‌گفت:
3:14 «آن (شراب) عقل را می‌برد»
3:16 و عقل بالاترین چیزی است که الله به انسان عطا کرده است
3:20 و انسان باید با آن به اوج برسد
3:22 نه آن‌که با آن ستیز کند
3:24 دربارهٔ خودش می‌گوید:
3:26 «نه آواز خواندم و نه آرزو کردم»
3:29 «و نه شرمگاهم را با دست راستم لمس کردم»
3:31 از آن زمان که با رسول الله ﷺ بیعت کردم
3:36 «و نه در جاهلیت و نه در اسلام شراب نوشیدم»
3:40 «و نه در جاهلیت و نه در اسلام زنا کردم»
3:45 او رضی‌الله‌عنه به دانش‌های عرب در جاهلیت آگاه بود
3:51 از جمله نسب‌ها و مثل‌ها و اخبار روزگاران
3:55 و در زمین سیاحت کرد
3:57 پس به شام و حبشه سفر کرد
3:59 و با اقوامی غیر عرب معاشرت نمود
4:02 پس از احوال و رفتارشان چیزهایی شناخت که جز او کسی نمی‌شناخت
4:07 به تجارتش که از پدرش به ارث برده بود اهمیت داد
4:11 و ثروتش افزایش یافت
4:12 و از سرشناسان بنی امیّه شمرده شد
4:16 که در قریش جایگاه داشتند
4:20 این صفات شایستهٔ آن است که زن را به خیر نزدیک کند
4:25 (او) بی‌تردید به سوی خیر بازمی‌گردد
4:28 پس چگونه است حال عثمان بن عفان
4:30 که او یار مقرّب ابوبکر و دوست محبوب او بود
4:33 و دوستِ محبوبِ او
4:36 روزی ابوبکر نزد او آمد
4:39 و رسول الله ﷺ مبعوث شده بود
4:43 و ابوبکر رضی‌الله‌عنه به او پیوست
4:46 و گروه اندکی که از انگشتان یک دست بیشتر نبودند
4:51 پس صدّیق به او گفت:
4:53 «وای بر تو ای عثمان!»
4:55 «به خدا سوگند که تو مردی دوراندیش هستی»
4:58 حق از باطل بر تو پوشیده نیست
5:01 این بت‌هایی که قومت می‌پرستند
5:04 آیا جز سنگ‌های بی‌زبان‌اند؟
5:06 نه می‌شنود و نه می‌بیند،
5:08 و نه زیانی می‌رساند و نه سودی.
5:10 پس (ابراهیم) گفت:
5:12 آری، به الله سوگند که چنین است.
5:15 ابوبکر گفت:
5:16 این محمد بن عبدالله است،
5:19 که الله او را با رسالتش به سوی همهٔ مخلوقاتش فرستاده است.
5:23 آیا تمایل داری که نزدش بروی و از او بشنوی؟
5:26 گفت: آری.
5:28 پس هر دو نزد او رفتند.
5:29 رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:32 ای عثمان،
5:34 دعوت الله را به بهشتش اجابت کن،
5:36 زیرا من فرستادهٔ الله به سوی تو و به سوی همهٔ مخلوقاتش هستم.
5:41 (عثمان) گفت:
5:42 به الله سوگند، همین که سخن او را شنیدم، نتوانستم جز آنکه اسلام آورم.
5:46 و شهادت دادم که هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد،
5:51 و اینکه محمد بندهٔ الله و فرستادهٔ اوست.
5:55 عثمان از سی و چهار سالگی گذشته بود
5:58 هنگامی که ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه او را به اسلام فراخواند.
6:03 پس او از نخستین پیشگامان است.
6:06 ابواسحاق گفت:
6:08 صاحب سیره (ابن اسحاق) گفته است:
6:09 عثمان رضی‌الله‌عنه نخستین مردم در اسلام آوردن
6:13 پس از ابوبکر و علی و زید بن حارثه نبود،
6:17 و بدین ترتیب چهارمین مردی بود که اسلام آورد.
6:22 و شاید این پیشی گرفتن در اسلام
6:24 نتیجهٔ آن ماجرایی بود که هنگام بازگشتش از شام برایش رخ داد.
6:29 عثمان گفت:
6:30 ای رسول الله،
6:32 از شام با خبری آمدم.
6:35 هنگامی که میان معان و زرقاء بودیم،
6:38 ما چون خفتگان بودیم،
6:40 که ناگاه منادی ما را ندا داد:
6:42 ای خفتگان، برخیزید،
6:45 زیرا احمد در مکه ظهور کرده است.
6:48 پس آمدیم و درباره‌ات شنیدیم.
6:51 ایمان در دل پاک عثمان درخشید،
6:55 دلی که جاهلیت با بت‌ها و پلیدی‌هایش آن را آلوده نکرده بود.
7:00 اما چگونه ممکن بود این نور بدون آزمایش استقرار یابد؟
7:06 محبت مردم نسبت به عثمان به خشم تبدیل شد،
7:09 و دوستی‌شان به دشمنی.
7:12 و از سخت‌ترین کسانی که با او دشمنی کردند،
7:15 عمویش حکم بن ابی‌العاص بود.
7:18 که او را گرفت و با ریسمانی محکم بست،
7:21 و گفت:
7:22 آیا از آیین پدرانت روی‌گردان می‌شوی و به دینی نوظهور می‌گرایی؟
7:26 به الله سوگند، هرگز تو را رها نخواهم کرد
7:29 مگر آنکه از این دین بازگردی.
7:33 عثمان گفت:
7:34 به الله سوگند، هرگز آن را رها نمی‌کنم و از آن جدا نمی‌شوم.
7:38 و عمویش او را در حصیری از برگ نخل می‌پیچید،
7:43 سپس آتش را زیر آن می‌افروخت،
7:45 پس دود بالا می‌رفت،
7:47 تا آنجا که نزدیک بود عثمان از آن خفه شود و بمیرد،
7:51 در حالی که او را به بازگشت از دینش فرا می‌خواند،
7:54 اما عثمان جز بر پایبندی و استواری‌اش افزوده نمی‌شد.
7:59 پس چون عمویش از او ناامید شد،
8:01 او را به حال خود رها کرد.
8:04 و پیامبر (ﷺ) پیش‌تر
8:07 دخترش رقیه را
8:09 به عقد پسرعمویش عتبه بن ابی‌لهب درآورده بود،
8:13 و خواهرش ام‌کلثوم را
8:15 به عقد عتبه بن ابی‌لهب درآورده بود.
8:18 چون سورهٔ مسد نازل شد،
8:21 که در آن الله دربارهٔ ابولهب و دو پسرش عتبه و عتیبه می‌فرماید:
8:25 «سر من از سر شما حرام باد،
8:28 اگر دخترم محمد را طلاق ندهید»،
8:31 و مادرشان به آن دو گفت،
8:33 در حالی که او هیزم‌کش (فتنه) است:
8:35 «دخترم محمد را رها کنید،
8:37 زیرا آن دو بی‌دین شده‌اند».
8:40 پس آن دو قبل از آنکه با آنان همبستر شوند، از ایشان جدا شدند،
8:44 این کرامتی از جانب الله تعالی برای آن دو (دختر) بود،
8:47 و خواری برای پسر ابولهب.
8:50 و عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه
8:53 هنگامی که خبر طلاق رقیه را شنید،
8:56 از شادی بی‌تاب شد
8:58 و شتابان از رسول الله (ﷺ) خواستگاری کرد،
9:03 و پیامبر (ﷺ) رقیه را به عقد او درآورد.
9:07 و ام‌المؤمنین خدیجه بنت خویلد رضی‌الله‌عنها او را به خانه‌اش برد.
9:13 عثمان از بزرگان و زیبارویان قریش بود،
9:16 و رقیه نیز در زیبایی و ملاحت با او برابری می‌کرد.
9:20 پس هنگامی که به خانهٔ او برده شدند، می‌گفتند:
9:24 بهترین زوجی که انسانی دیده است،
9:27 رقیه و همسرش عثمان است.
9:30 و از ثمرهٔ این ازدواج مبارک،
9:33 الله به آن دو فرزندی زیبا و خوش‌قامت روزی کرد
9:37 که نامش را عبدالله گذاشتند،
9:39 و عثمان رضی‌الله‌عنه به همین نام کنیه می‌گرفت.
9:43 اما این پسر با پدر و مادرش عمر درازی نکرد،
9:48 زیرا خروسی در چشمش نوک زد،
9:50 وقتی که شش سال کامل کرده بود،
9:53 پس آن کودک بیمار شد و درگذشت.
9:56 و روزی رسول الله (ﷺ) بر آن دو وارد شد
10:01 و رقیه سر عثمان را می‌شست،
10:04 پس فرمود: ای پسرکم، به ابو عبدالله نیکی کن،
10:09 زیرا او از نظر اخلاق شبیه‌ترین یاران من است.
10:14 آزار قریش بر مسلمانان شدت گرفت
10:16 از یاران پیامبر علیه‌الصلاة‌والسلام.
10:20 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آنان اجازه داد
10:23 که به هجرت به حبشه بروند
10:25 عثمان و همسرش رقیه (رضی‌الله‌عنهما) بودند
10:30 از نخستین کسانی که به حبشه هجرت کردند
10:33 و پیامبر (ﷺ) درباره‌ی آن دو فرمود
10:37 الله همراه آن دو باشد
10:38 «همانا عثمان نخستین کسی است که با خانواده‌اش به سوی الله هجرت کرد
10:42 پس از لوط (علیه‌السلام)»
10:46 سپس عثمان و همسرش، همراه کسانی که بازگشتند، به مکه برگشتند
10:50 پس از آن‌که خبر پذیرش اسلام از سوی مردم مکه منتشر شده بود
10:54 اما امر بر خلاف آن بود
10:57 پس آن دو (رضی‌الله‌عنهما) بار دیگر به حبشه بازگشتند
11:01 سپس به مکه بازگشتند
11:04 و در آن‌جا ماندند
11:05 تا آن‌که الله برای ایشان هجرت به مدینه را مقرر فرمود
11:09 و ایشان (رضی‌الله‌عنهما) از کسانی بودند که هر دو هجرت را انجام دادند
11:15 و در مدینه
11:16 همسر مهربانش رقیه بیمار شد
11:19 در هنگامی که مسلمانان برای غزوه‌ی بدر بیرون رفته بودند
11:23 پس پیامبر (ﷺ) به او دستور داد
11:26 که در کنار همسرش بماند و از او پرستاری کند
11:30 و در روزی که مسلمانان از بدر بازمی‌گشتند
11:33 پیروز و شادمان
11:36 ناگهان خبری تکان‌دهنده در مدینه به استقبال آنان آمد
11:40 و آن خبر درگذشت رقیه (رضی‌الله‌عنها) بود
11:44 دختر پیامبر (ﷺ)
11:47 و همسر عثمان بن عفان (رضی‌الله‌عنه)
11:51 اندوه بر مدینه به‌طور عام سایه افکند
11:54 و بر عثمان (رضی‌الله‌عنه) به‌طور خاص
11:58 به‌سبب از دست دادن همسرش
12:00 و قطع شدن پیوند خویشاوندی‌اش با پیامبر (ﷺ)
12:05 پس پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) او را
12:08 نزد در مسجد دید
12:10 و فرمود: «ای عثمان! این جبریل است
12:14 که به من خبر داد که الله به من دستور داده است
12:16 که ام‌کلثوم را به ازدواج تو درآورم
12:19 به همان مهریه‌ی رقیه
12:21 و بر همان شیوه‌ی همراهی با او»
12:24 و پیامبر (ﷺ) فرمود
12:26 «ام‌کلثوم را به عثمان تزویج نکردم
12:29 مگر به وحی از آسمان»
12:32 پس شادی و سرور
12:34 دوباره به چهره‌اش بازگشت
12:37 و شادی به خانه‌اش وارد شد
12:39 با ورود ام‌کلثوم (رضی‌الله‌عنها) به آن‌جا
12:43 و عثمان به «ذوالنورین» ملقب شد
12:46 به سبب ازدواجش با دو دختر رسول الله (ﷺ)
12:51 و کسی نبود که بداند مردی جز او با دو دختر پیامبری ازدواج کرده باشد
12:55 رضی‌الله‌عنه و خشنود گرداند او را
12:59 و در سال نهم هجرت
13:01 عثمان (رضی‌الله‌عنه) بار دیگر
13:05 به درگذشت همسرش ام‌کلثوم داغدار شد
13:08 و بر او بسیار اندوهگین گشت
13:11 و پیامبر (ﷺ) فرمود
13:14 «عثمان را همسر دهید
13:16 اگر سومی نزد من می‌بود، او را به ازدواج او درمی‌آوردم»
13:21 در قسمت بعد، به‌خواست الله
13:24 با مهم‌ترین کارهای عثمان (رضی‌الله‌عنه)
13:28 برای مسلمانان و مسلمانان آشنا خواهیم شد
13:30 و خدمت او به این دین بزرگ
13:33 پس تا آن دیدار
13:36 شما را به الله می‌سپاریم
13:59 و صحف و زبیر به‌سوی
14:04 ابوعبیده
14:06 و سعدان و خلفان