آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (10) | عمر بن الخطاب رضی الله عنه (قسمت ششم)

◉ 4176 بازدید ⏱ 16:41 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودت
0:06 پیشرفت
0:07 ده نفری که به بهشت مژده داده شده‌اند
0:11 عمر بن خطاب
0:15 رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی یاران (صحابه) و خویشاوندی پیامبر، دو سنت است
0:22 پروردگارم مرا با آن دیدار می‌کند هنگامی که زنده‌ام کند
0:27 دوستی یاران (صحابه) و خویشاوندی (پیامبر)
0:31 یک عرب بادیه‌نشین نزد عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه آمد و گفت
0:36 ای عمر، ای نیکوکار، خداوند تو را به بهشت پاداش دهد
0:40 اعمالم را و کارهایم را [به نیکی] بیاموز
0:43 و همه ما در روزگار [سراسر] بهشتیم
0:46 به الله سوگند می‌خورم که حتماً این کار را خواهی کرد
0:49 عمر گفت
0:51 اگر انجام ندهم چه خواهد شد؟
0:54 آن عرب بادیه‌نشین گفت
0:56 ای ابا حفص، حتماً آن را [به جای] خواهم برد
0:59 به عمر [گفت]
1:00 و اگر [من] بروم چه خواهد شد؟
1:03 آن مرد گفت
1:05 به الله سوگند، درباره حال من حتماً پرسیده خواهی شد
1:08 روزی که عطاها [و پاداش‌ها] از ما [بازخواست] می‌شود
1:11 و ایستادن پرسش‌شونده میان آنها
1:14 یا به سوی آتش یا به سوی بهشت
1:18 پس عمر آن‌قدر گریست که ریش او تر شد
1:21 سپس گفت: ای غلام
1:23 این پیراهنم را به او بده برای آن روز
1:28 به الله سوگند جز آن را ندارم
1:32 زندگی عمر بن خطاب چنین بود
1:35 رضی‌الله‌عنه در دوران خلافتش
1:38 توجه به افراد بدون خستگی
1:41 و سرپرستی جامعه اسلامی بدون سستی
1:45 اما آن جامعه
1:47 مرزهایش گسترده شده بود
1:50 و قلمروش وسیع گشته بود
1:52 و دشوار بود که
1:54 توسط یک نفر اداره شود
1:56 هرچند فعال و آگاه به
1:59 نیازمندی‌های زندگی باشد
2:02 نخستین کاری که عمر رضی‌الله‌عنه انجام داد
2:05 این بود که قضا را از ولایت جدا کرد
2:08 و در کنار والی
2:10 قاضی‌ای قرار داد که به امور قضا رسیدگی کند
2:13 و گاه برخی قاضیان را
2:15 با آموزش یا اداره امور بیت‌المال جمع می‌کرد
2:18 در کنار کار قضاوت
2:21 و این برنامه را اجرا کرد
2:23 در ولایت‌های جدیدی که در دوران او گشوده شد
2:26 در عراق و سرزمین شام و مصر
2:29 و شاید سبب آن
2:31 ویژگی آن شهرها بود
2:33 یعنی تراکم جمعیت
2:35 از اهل آن شهرها
2:37 افزون بر مسلمانان فاتح
2:40 و آنچه از آن حاصل می‌شود
2:42 از فزونی قضایا و مشکلات
2:44 و سنگینی انجام
2:46 مسئولیت‌های ولایت بر والی
2:48 و عمر رضی‌الله‌عنه برای هر قاضی
2:51 حقوقی منظم مقرر کرد
2:53 از بیت‌المال مسلمانان
2:55 که او را در انجام وظیفه‌اش یاری دهد
2:58 و استمرار مصلحت او را برای امت تضمین کند
3:01 و به نظر می‌رسد فزونی درآمدهای مالی دولت
3:05 پس از استقرار فتوحات
3:07 عمر رضی‌الله‌عنه را
3:09 به تغییر سیاستش واداشت
3:11 پس موافقت کرد که دیوانی تأسیس شود
3:13 که در آن نام‌های مسلمانان ثبت شود
3:16 و بر این اساس به طور منظم مال داده شود
3:20 زیرا روایت شده که پدرش ریرت
3:22 نزد عمر رضی‌الله‌عنهما آمد
3:25 با مالی از بحرین
3:27 پس عمر به او گفت: چه آورده‌ای؟
3:31 گفت: پانصد هزار درهم
3:34 عمر آن را زیاد شمرد
3:36 پس بر منبر بالا رفت
3:38 الله را حمد گفت و ستایش کرد
3:40 سپس گفت: ای مردم
3:43 مال فراوانی به ما رسیده است
3:46 اگر بخواهید برای شما با پیمانه می‌سنجیم
3:49 و اگر بخواهید برای شما شمارش می‌کنیم
3:52 پس مردی برخاست و نزد او گفت
3:55 ای امیرمؤمنان
3:57 دیدم که عجم‌ها برای خود دیوانی ثبت می‌کنند
4:01 پس تو نیز برای ما دیوانی ثبت کن
4:04 عمر آن را پسندید
4:06 و چون عمر رضی‌الله‌عنه خواست دیوان را تأسیس کند
4:10 علی و عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنهما به او گفتند
4:14 از خودت آغاز کن
4:16 گفت: نه
4:18 بلکه از عموی رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آغاز می‌کنم
4:22 سپس نزدیک‌ترین به نزدیک‌ترین
4:24 پس برای عباس رضی‌الله‌عنه مقرری تعیین کرد
4:27 و از او آغاز کرد
4:30 و چون عمر حریص بود که از ریزه‌کاری‌های امور در رفتار کارگزارانش آگاه شود
4:36 و آنچه در هر ولایت جریان داشت
4:39 مردی از برگزیدگان مردانش را برگزید که در توانایی و پرهیزگاری
4:43 و امانت‌داری و سنت و تجربه [نیکو بود]
4:46 او محمد بن مسلمه انصاری رضی‌الله‌عنه است
4:50 تا این مراقبت ویژه بر کارگزاران و کارهایشان باشد
4:54 و نظر در شکا و مرفوعه برای آنان
4:58 و عمر (رضی‌الله‌عنه) هر سال در موسم حج، کارگزاران خود را در مکه گرد می‌آورد.
5:04 و از آنان دربارهٔ اعمالشان می‌پرسد.
5:07 و مردم از ایشان پرسش می‌کند تا ببیند تا چه حد در انجام وظیفه‌شان دقیق‌اند
5:12 و او هنگامی که می‌دید کارگزارانش برای خیر رعیت کوشش و تلاش می‌کنند، (از آنان) غبطه می‌خورد.
5:17 و به همین سبب ستایش بزرگی از آنان می‌کند.
5:21 همانا عمر رضی‌الله‌عنه امر (خلافت) را برای خود انحصار نکرد، با آن‌که «محدَّث» (الهام‌یافته) بود.
5:28 بلکه مشورت را روش خود در حکومت و اداره‌ی امور مسلمانان قرار داد
5:34 به عمل کردن به فرموده‌ی الله سبحانه و تعالی
5:37 و با آنان در کار مشورت کن
5:40 و پیروی از هدایت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:44 از این رو، او برای خود سه مجلس مشورت برگزید.
5:50 مجلس اول ویژهٔ مهاجرین است.
5:54 سنگ‌بنای نخست اسلام
5:56 و عمر رضی‌الله‌عنه در این مجلس اخبار روزانه را عرضه می‌کرد.
6:02 که از استان‌ها و مراکز به او می‌رسید
6:06 و نظرشان را در آن می‌گیرد
6:08 مجلس دوم مربوط به بزرگان صحابه، از مهاجرین و انصار است.
6:13 از صاحبان تجربه و خبرگی
6:16 آنان خلیفه را با نصیحت یاری می‌کردند
6:19 و با او در مسائل مهم گفتگو و بحث می‌کنند.
6:23 مجلس سوم
6:25 این برای عموم مسلمانان، از مهاجرین و انصار، است
6:29 و بزرگان بادیه‌نشینانی که به مدینه می‌آمدند
6:32 هنگامی که عمر می‌خواست نظر عامهٔ مردم را بگیرد
6:36 برای نماز ندا داد: «جامعه» (نماز جماعت برپا شد)
6:39 در مسجد گرد هم می‌آیند
6:41 و عمر می‌آید و خطبه‌ای ایراد می‌کند.
6:44 سپس موضوعی را که نیازمند بحث و بررسی است مطرح می‌کند.
6:50 این‌گونه بود سیره‌ی فاروق عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه
6:55 علم و عمل
6:57 مسئولیت و عدل
6:59 در حق (کار)، او را رعایت نکن ولو اینکه (با تو) ملایم باشد.
7:04 حج عمر رضی‌الله‌عنه
7:06 آخرین حج او در سال ۲۳ هجرت
7:10 هنگامی که از میان ما کوچ کرد
7:12 در ابطح زانو زد (شتر را خواباند)
7:14 و آنجا دستانش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت
7:18 خدایا، سنّم بالا رفته است.
7:21 نیرویم ضعیف شد
7:23 و رعیت من پراکنده شد.
7:25 پس مرا به سوی خود بگیر، در حالی که نه ضایع‌کننده‌ام و نه زیاده‌روی‌کننده.
7:29 و دخترش، ام‌المؤمنین حفصه رضی‌الله‌عنها، از او شنید
7:34 روزی دعا کرد و گفت:
7:37 بارالها، شهادت در راه خودت را روزی‌ام گردان.
7:40 و وفات در شهر پیامبرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
7:45 گفت: «چگونه این امر ممکن است؟»
7:48 عمر گفت
7:49 همانا الله هر گاه بخواهد با فرمان خود می‌آید
7:53 و از سیاست او رضی‌الله‌عنه این بود که
7:56 او اجازه نمی‌داد که اسیرانِ سرزمین‌های فتح‌شده وارد مدینه شوند.
8:01 پایتخت دولت خلافت
8:03 مگر آنکه اسلام آورده و در این دین داخل شوند
8:07 این موضع سیاسی بر حکمت و ژرف‌نگری او دلالت دارد.
8:12 زیرا این گروه شکست‌خورده و مغلوب
8:16 کینه‌توز نسبت به اسلام
8:18 دشمنان او
8:20 آنان آماده‌اند که علیه اسلام و مسلمانان توطئه و نیرنگ کنند.
8:24 اما برخی از صحابه رضی‌الله‌عنهم
8:29 آنان برده‌ها و کنیزانی داشتند از میان همین اسیران، از نصارا یا مجوس.
8:35 و برخی از آنان بر عمر (رضی‌الله‌عنه) اصرار می‌کردند.
8:38 این‌که (الله) به برخی از بندگان و بردگان خود، از میان این مغلوبان، اجازه دهد که در مدینه اقامت کنند
8:44 تا در کارها و امورش از ایشان یاری بجوید
8:48 و از جمله‌ی این افراد، مغیرة بن شعبه رضی‌الله‌عنه است.
8:53 او به او نامه نوشت و اجازه خواست که غلامی از او وارد مدینه شود.
8:58 فیروزا نهاوندی نام دارد
9:01 کنیه‌اش ابو لؤلؤه مجوسی بود.
9:04 او می‌گوید که نزد او کارهایی است که به مردم سود می‌رساند
9:09 او آهنگر، نقاش، نجار است.
9:13 عمر با کراهت از او اجازه داد.
9:16 آنچه عمر پیش‌بینی کرده بود، رخ داد
9:19 در بامداد روز چهارشنبه
9:21 چهار روز پیش از پایان ماه ذی‌الحجه
9:25 ابولؤلؤه در مسجد کمین کرد
9:28 و همراه او چاقویی دو لبه و زهرآگین بود
9:32 عمر ایستاد و صف‌ها را برای نماز منظم می‌کرد.
9:35 هنگامی که بزرگ شد، با مردم نماز می‌خواند.
9:38 بنده [در حدیث] به شانه و پهلوی او نیزه زد.
9:42 عمر افتاد در حالی که می‌گفت
9:45 و فرمان الله همواره حکمی از پیش‌تعیین‌شده و مقدّر بوده است.
9:49 سپس بنده شروع به گریز کرد
9:53 هیچ‌کس را در راست و چپ خود عبور نمی‌دهد
9:56 جز نیزه‌زدن (با او)
9:58 تا آنجا که سیزده مرد را نیزه زد
10:01 هفت نفر از ایشان درگذشتند
10:03 هنگامی که مردی از مسلمانان این را دید
10:06 او ردای خود را بر او انداخت.
10:08 هنگامی که آن کافر گمان برد که اسیر گرفته خواهد شد
10:11 خودش را ذبح کرد
10:13 عمر دست عبدالرحمن بن عوف را گرفت
10:16 او را برای امامت نماز به مردم پیش‌نماز کرد
10:19 ایشان با آنان نمازی سبک (کوتاه) گزارد
10:22 و عمر را به خانه‌اش بردند
10:24 خون‌ریزی بر او غلبه کرد تا این‌که بی‌هوش شد.
10:28 چون صبح روشن شد
10:30 بیدار شد و گفت
10:32 مردم نماز می‌خوانند
10:33 گفتند به او: بله
10:35 گفت:
10:37 هیچ اسلامی برای کسی که نماز را ترک کند نیست.
10:40 سپس وضو گرفت و نماز گزارد.
10:42 و بر پسرش عبدالله تکیه داد،
10:44 در حالی که زخمش خون می‌جوشید.
10:47 پزشک آمد
10:49 و به عمر نبیذ نوشاند،
10:51 اما از زخمش (خون) بیرون آمد.
10:53 سپس به او شیر نوشاند،
10:55 ولی از زخمش (خون) بیرون آمد.
10:57 پس دانست که مرگ فرا رسیده است.
11:00 و چون عمر دانست که کسی که او را کشت، بنده‌ای مجوسی است،
11:04 گفت:
11:06 «ستایش الله را که قاتل مرا نزد الله با سجده‌ای که هرگز به جای آورده باشم، دلیل نیاورد.»
11:10 (این سخن را گفت.)
11:14 مردم برای دیدار عمر آمدند
11:16 و او را بدرقه کردند و او را ستودند
11:19 و کارهای بزرگش در اسلام را یادآور شدند.
11:22 پس او به ایشان چنین پاسخ می‌داد:
11:24 «فریب‌خورده کسی است که شما او را فریب دهید.»
11:27 و جوانی نزد او آمد و گفت:
11:30 «ای امیرالمؤمنین، به مژده‌ای از سوی الله شادمان باش.»
11:34 عمر گفت:
11:36 «دوست داشتم که آن (مژده) برابری کند،
11:38 نه به زیان من و نه به سودم.»
11:40 چون آن جوان پشت کرد،
11:42 ناگاه ازارش به زمین کشیده می‌شد.
11:45 پس (عمر) گفت:
11:46 «آن جوان را نزد من بازگردانید.»
11:48 سپس به او گفت:
11:50 «ای برادرزاده،
11:52 دامنت را بالا بزن،
11:53 که این برای جامه‌ات پایدارتر و برای پروردگارت پسندیده‌تر است.»
11:57 ابن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
12:00 «الله عمر را رحمت کند.
12:02 آنچه در او بود از گفتن حق، او را بازنداشت.»
12:06 و برخی به او گفتند:
12:09 «ای امیرالمؤمنین، وصیت کن و جانشین تعیین کن.»
12:12 گفت:
12:14 «نمی‌بینم کسی را شایسته‌تر به این امر
12:16 از این گروه که پیامبر در حالی که از ایشان خشنود بود، از دنیا رفت،»
12:20 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:22 «...»
12:24 و علی و طلحه و عثمان
12:27 و زبیر و عبدالرحمن بن عوف
12:30 و سعد بن ابی وقاص را نام برد.
12:32 و گفت:
12:34 «و عبدالله بن عمر (شاهد باشد)،
12:36 ولی او را از این امر چیزی نیست،
12:39 (او تنها) همچون تسلیت‌دهنده‌ای (در این مجلس) است.»
12:41 و عمر رضی‌الله‌عنه
12:43 پسرش عبدالله را
12:45 نزد عایشه رضی‌الله‌عنها فرستاد
12:47 و گفت:
12:49 «به سوی ام‌المؤمنین عایشه برو
12:52 و بگو:
12:53 عمر بر تو سلام می‌رساند
12:56 و امیرالمؤمنین نگو،
12:58 زیرا من امروز امیر مؤمنان نیستم.
13:02 و بگو:
13:03 عمر بن خطاب اجازه می‌خواهد
13:05 که با دو یارش به خاک سپرده شود.»
13:07 و این را گفت
13:09 تا عایشه گمان نکند که (این) فرمان است.
13:13 عبدالله بن عمر سلام کرد
13:15 و بر عایشه اجازه ورود خواست،
13:17 و او را دید که نشسته و می‌گرید.
13:20 پس گفت:
13:21 «عمر بن خطاب بر تو سلام می‌رساند
13:25 و اجازه می‌خواهد که با دو یارش دفن شود.»
13:28 عایشه گفت:
13:29 «من آن (جا) را برای خودم می‌خواستم،
13:32 اما امروز آن را بر خود ترجیح می‌دهم (و به او می‌دهم).»
13:35 چون (عبدالله) بازگشت، گفته شد:
13:38 «این عبدالله بن عمر است که آمده.»
13:41 عمر گفت:
13:43 «مرا بلند کنید.»
13:44 «چه خبر داری، ای پسرم؟»
13:46 گفت:
13:47 «آنچه دوست داری، ای امیرالمؤمنین؛ (عایشه) اجازه داد.»
13:50 (عمر) گفت:
13:52 «ستایش الله را؛
13:53 هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این نبود.
13:55 پس چون درگذشتم،
13:58 مرا بردارید
14:00 و سپس سلام کن و بگو:
14:02 عمر بن خطاب اجازه می‌خواهد.
14:04 اگر (عایشه) به من اجازه داد،
14:07 مرا داخل کنید،
14:08 و اگر مرا بازگرداند،
14:10 مرا به گورستان مسلمانان بازگردانید.»
14:12 عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه گفت:
14:15 «من آخرین کسی از شما بودم که با عمر دیدار کردم؛
14:18 بر او وارد شدم در حالی که سرش در دامن پسرش عبدالله بود.»
14:21 پس عمر به پسرش گفت:
14:25 «گونه‌ام را بر زمین بگذار.»
14:27 پسرش گفت:
14:29 «آیا ران من و زمین جز یکسان نیست؟»
14:31 پس عمر (گفت):
14:34 «...»
14:36 روی گونه‌ام را بر زمین می‌گذارم، چیزی در اختیار ندارم
14:39 گفت: پس او را گذاشت
14:42 و گفت:
14:43 وای بر تو ای عمر، اگر الله تو را نبخشد
14:47 وای بر تو ای عمر، اگر الله تو را نبخشد
14:51 پس چون درگذشت
14:53 علی رضی‌الله‌عنه گفت:
14:55 روی زمین کسی نیست که با نامه‌عمل‌اش الله را دیدار کند،
14:59 که نزد من محبوب‌تر باشد از این که در میان شما پوشیده شده است
15:03 و صهیب رومی بر او نماز گزارد در مسجد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:09 و در کنار یارش به خاک سپرده شد
15:12 در حجره عایشه رضی‌الله‌عنها
15:16 رضی‌الله‌عنه باد آن مرد، عمر!
15:21 زیرا او نخستین خلیفه‌ای است که به «امیرالمؤمنین» خوانده شد،
15:25 و نخستین کسی که تاریخ را برای مسلمانان نوشت،
15:28 و نخستین کسی که مردم را بر نماز تراویح گرد آورد،
15:32 و نخستین کسی که شبانگاه گشت می‌زد و احوال مسلمانان را جویا می‌شد.
15:37 تازیانه‌ای به دست گرفت و با آن تأدیب کرد،
15:40 و فتوحات را گشود،
15:42 و خراج را مقرر داشت،
15:44 و شهرها را بنا نهاد،
15:46 و قاضیان را منصوب کرد،
15:48 و دیوان را تدوین نمود،
15:50 و عطایا را مقرر کرد،
15:52 و امهات المؤمنین، همسران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، را در آخرین حجی که گزارد همراه برد.
15:54 همسران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:58 در آخرین حجی که او گزارد،
16:01 پس الله او را از جانب اسلام و مسلمانان به نیکی پاداش دهد.
16:07 مصطفی (برگزیده)
16:09 بهترین یاران، دو نفر
16:15 در بهشت جاودان، دو یار
16:19 الله بر شرافت‌شان بیفزاید.
16:22 ایشان طلحه
16:25 و ابن عوف (عبدالرحمن بن عوف)
16:27 و زبیر و
16:31 ابوعبیده
16:33 و سعدان و خلفا هستند.