آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (8) | عمر بن الخطاب رضی الله عنه (قسمت چهارم)

◉ 4233 بازدید ⏱ 12:05 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودت
0:06 پیشرفت
0:07 ده نفری که به بهشت بشارت داده شده‌اند
0:10 عمر بن خطاب
0:15 رضی‌الله‌عنه
0:17 دوست داشتن صحابه و خویشاوندان پیامبر سنت است
0:22 پروردگارم هنگامی که زنده‌ام کرد با آن دیدار کند
0:27 دوست داشتن صحابه و خویشاوندان
0:30 ابوذر رضی‌الله‌عنه نشست
0:33 در حلقه‌ای که رسول الله (ﷺ) در آن بود
0:38 و ابوبکر و عمر و عثمان و علی (نیز در آن بودند)
0:41 پس پیامبر (ﷺ) سنگریزه‌هایی از زمین برداشت
0:46 پس سنگریزه‌ها در دست مبارک او تسبیح گفتند
0:50 و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
0:53 سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به ابوبکر داد
0:58 پس در دست ابوبکر تسبیح گفتند
1:01 و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
1:04 سپس ابوبکر آنها را به پیامبر (ﷺ) بازگرداند
1:09 پس در دست او تسبیح گفتند
1:12 سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به عمر داد
1:17 پس در دست عمر تسبیح گفتند
1:19 و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
1:22 سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به عثمان بن عفان داد
1:28 پس در دست او تسبیح گفتند
1:31 ابوذر می‌گوید
1:33 سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به کسانی که در حلقه باقی مانده بودند داد
1:39 پس در دست هیچ‌یک از آنان تسبیح نگفتند
1:42 و به این اثر بر خلافت خلفای راشدین مهدیین پس از او – علیه الصلاة والسلام – استدلال شده است
1:51 آری
1:53 عمر بن خطاب به خلافت رسید
1:56 و خلافت او را جز رحمت بر مسلمانان و مدارا با ایشان نیفزود
2:01 خلافت او را فروتن‌تر و به مردم نزدیک‌تر کرد
2:05 پس برای کوچکشان مربی بود
2:08 و برای بزرگشان برادر
2:10 و برای ناتوانشان خدمتگزار
2:12 و برای خانواده‌هایشان یاور
2:14 و برای همهٔ مسلمانان به منزلهٔ پدری مهربان از فرزندانش بود
2:19 یکی از کارگزاران عمر رضی‌الله‌عنه از یکی از ولایات نزد او آمد
2:24 دید عمر رضی‌الله‌عنه به پشت خوابیده است
2:29 و کودکانش بر شکم او بازی می‌کنند
2:32 امیر کارگزار این را ناپسند شمرد
2:35 پس عمر به او گفت
2:37 با خانواده‌ات چگونه رفتار می‌کنی؟
2:39 امیر کارگزار در پاسخ عمر گفت
2:42 هنگامی که به خانه وارد می‌شوم
2:44 کودکان همگی ساکت شده و آرام می‌گیرند
2:47 پس عمر رضی‌الله‌عنه فرمود
2:50 تو را عزل کردیم
2:52 زیرا اگر با خانواده و فرزندانت مدارا نمی‌کنی
2:55 پس چگونه با امت محمد (ﷺ) مدارا خواهی کرد؟
3:00 عمر رضی‌الله‌عنه با رعیت خویش چنین بود
3:04 از احوال آنان آگاه می‌شد
3:06 و به بهترین‌هایشان اقتدا می‌کرد
3:08 پس از گذشت پنج سال از خلافتش
3:11 در مدینه و روستاهای اطراف آن قحطی شدیدی رخ داد
3:16 باران از آسمان قطع شد
3:19 زمین خشک و بی‌بار شد
3:21 چهارپایان هلاک شدند
3:23 این قحطی نُه ماه ادامه یافت
3:26 تا آنکه زمین سیاه شد
3:29 و به خاکستر مانند گشت
3:31 و آن سال به «عام الرمادة» (سال خاکستر) نامیده شد
3:35 غذای عمر در آن هنگام نان و روغن زیتون بود
3:39 و این غذای فقرا در آن زمان بود
3:42 و بسیار اوقات گرسنه بود
3:45 تا آنکه یک بار بر منبر رفت و روزی برای مسلمانان خطبه می‌خواند
3:51 ناگاه صدای قار و قور شکمش را شنید
3:54 گویی از شدت گرسنگی و رنج شکایت می‌کرد
3:58 پس عمر رضی‌الله‌عنه چه کرد؟
4:01 جز آنکه با دست بر شکم خویش زد و گفت
4:05 قار و قور کن یا نکن
4:08 هرگز گوشت نخواهی چشید تا کودکان مسلمانان سیر شوند
4:12 و از حال او رضی‌الله‌عنه این بود
4:16 که نماز عشا را با مردم می‌خواند
4:19 سپس به خانه‌اش می‌رفت و پیوسته نماز می‌گزارد تا آخر شب
4:25 آنگاه بیرون می‌آمد و در اطراف مدینه می‌گشت
4:28 احوال مردم را جویا می‌شد
4:31 و در سحرگاهان دعا می‌کرد و می‌گفت
4:34 خدایا هلاکت امت محمد را به دست دو نفر قرار مده
4:39 و فاروق عمر رضی‌الله‌عنه در عام الرمادة سخت متأثر شد
4:44 تا آنجا که رنگش دگرگون گشت
4:46 از عیاض بن خلیفه روایت شده که گفت
4:49 عمر را در عام الرمادة دیدم
4:52 که رنگش سیاه شده بود
4:54 او مردی بود که روغن و شیر (عرب) می‌خورد
4:58 اما چون مردم دچار قحطی شدند، آن دو را بر خود حرام کرد
5:01 و روغن زیتون خورد تا آنکه رنگش دگرگون شد
5:05 و اتفاق افتاد که مسلمانان شتری را نحر کردند تا به مردم غذا دهند
5:10 و بهترین قسمت آن را برای عمر جدا کردند
5:12 آن را نزد او آوردند
5:14 پرسید این از کجاست؟
5:16 گفتند ای امیر مؤمنان
5:19 از شتری است که امروز نحر کردیم
5:22 فرمود: به به!
5:25 چه بد والی‌ای هستم من
5:27 اگر بهترین گوشتش را بخورم و استخوان‌هایش را به مردم دهم
5:31 این ظرف را بردارید
5:33 غذایی غیر از این برای ما بیاورید
5:36 پس برایش نان و روغن زیتون آوردند
5:39 او با دستش شروع به خرد کردن و خیس کردن آن نان کرد
5:43 سپس گفت:
5:45 وای بر تو ای یرفأ،
5:47 این ظرف بزرگ را ببر تا نزد خانوادهٔ فلان بیاوری،
5:52 زیرا سه روز است که نزد آنان نرفته‌ام،
5:55 گمان می‌کنم که آنان تهی‌دست‌اند،
5:58 پس آن را پیش رویشان بگذار.
6:00 و از حذیفة بن یمان رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت:
6:05 از کنار مردم گذشتم که ثرید و گوشت می‌خوردند،
6:09 پس عمر مرا به غذای خود فراخواند،
6:12 دیدم که نان خشک و روغن زیتون می‌خورد،
6:15 گفتم:
6:17 مرا از خوردن ثرید با مردم بازداشتی،
6:20 و مرا به این غذا دعوت کردی؟!
6:22 او گفت:
6:24 من تو را تنها برای غذای خودم دعوت کردم،
6:26 و آن (ثرید) برای مسلمانان است.
6:28 عمر رضی‌الله‌عنه رنج و سختی مردم را احساس می‌کرد،
6:32 تا جایی که اسلم، غلام او، گفت:
6:35 ما می‌گفتیم:
6:37 اگر الله در سال رمادة قحطی را برنمی‌داشت،
6:40 گمان می‌کردیم که عمر از اندوه کار مسلمانان خواهد مرد.
6:46 عمر رضی‌الله‌عنه در خوراک و نوشیدنی و پوشاک خود زاهد بود،
6:52 چنان‌که دیده شد که دور خانهٔ کعبه طواف می‌کرد،
6:55 و بر او تهبندی بود که بیست و یک وصله داشت،
6:58 و (هنگامی) برای فتح بیت‌المقدس رفت،
7:01 و در جامه‌اش چهارده وصله بود.
7:04 برخی از یارانش با او سخن گفتند که جامه‌های نرم و لطیف بپوشد،
7:09 که با جایگاه او،
7:12 و خلیفهٔ مسلمانان و امیرالمؤمنین بودنش، سازگار باشد،
7:16 اما او از این کار سرباز زد،
7:18 و به سخنان آنان اعتنایی نکرد.
7:21 دخترش حفصه، ام‌المؤمنین،
7:24 رضی‌الله‌عنها به او گفت:
7:26 اگر لباسی نرم‌تر از این جامه‌ات می‌پوشیدی،
7:29 و غذایی خوش‌طعم‌تر از این غذایت می‌خوردی (بهتر بود)،
7:32 زیرا الله بر تو (فتح و) گشایش داده و روزی‌ات را فراخ کرده است.
7:36 او به او گفت: من تو را به نفس خودت واگذار می‌کنم (و از تو داوری می‌خواهم)،
7:40 آیا نمی‌دانی آنچه را که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:45 از سختی زندگی متحمل می‌شد؟
7:47 و شروع کرد به یادآوری برخی از آنچه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم متحمل می‌شد،
7:53 تا آنکه او را گریاند.
7:55 سپس گفت: برای من دو یار بود که راهی را پیمودند،
8:01 اگر من راهی غیر از راه آن دو را بپیمایم،
8:04 مرا به راهی غیر از راه آن دو خواهند برد،
8:07 پس به خدا سوگند من در سختی زندگی آن دو با آنان شریک خواهم شد،
8:12 شاید که با آنان در زندگی‌شان (به رضایت و رستگاری) برسم.
8:16 خلیفه‌ای که گرسنگی و دنیا را در قبه‌اش (جای داده) است،
8:20 در زهد، جایگاهی (دارد که) سبحان آن را پدید آورده است.
8:24 پس کیست که با ابوحفص و سیرت او برابری کند؟
8:28 یا کیست که بخواهد برای فاروق همانندی بیاورد؟
8:32 سعد بن ابی وقاص رضی‌الله‌عنه درباره عمر گفت:
8:37 به خدا سوگند او از ما در پذیرش اسلام پیشی نداشت،
8:41 اما دانسته‌ای که به چه چیزی بر ما برتری یافت:
8:45 او از همه ما در دنیا زاهدتر بود.
8:48 والی مصر، عمرو بن عاص، به او نوشت:
8:51 ما برای تو خانه‌ای نزدیک مسجد جامع فراهم کرده‌ایم،
8:56 عمر در پاسخ نوشت که مردی از حجاز
9:00 در مصر خانه‌ای داشته باشد (شایسته نیست)،
9:03 و دستور داد که آن را بازاری برای مسلمانان قرار دهد.
9:07 عمر رضی‌الله‌عنه می‌گفت:
9:10 بهترین زندگی خود را با صبر یافتیم.
9:13 عمر رضی‌الله‌عنه از کنار زنی گذشت
9:17 که او را نگه داشت و به او گفت:
9:19 ای عمر! تو را می‌شناختم که در بازار عکاظ "عُمیر" نامیده می‌شدی،
9:25 کودکان را با عصایت می‌راندی،
9:27 اما روزگار نگذشت تا "عمر" نامیده شدی،
9:31 سپس روزگار گذشت تا "امیرالمؤمنین" نامیده شدی،
9:36 پس از الله در حق رعیت بترس.
9:38 و بدان که هر که از تهدید (الهی) بترسد، دوری بر او نزدیک می‌شود،
9:43 و هر که از مرگ بترسد، از فوت شدن (فرصت‌ها) می‌ترسد،
9:46 و هر که به حساب یقین داشته باشد، از عذاب می‌ترسد.
9:49 عمر رضی‌الله‌عنه در برابر او ایستاده بود،
9:53 سخنانش را با دقت می‌شنید،
9:56 و سرش را خم کرده بود و به او گوش می‌داد.
9:59 یکی از یارانش به او گفت:
10:02 ای زن، بر امیرالمؤمنین زیاده‌روی کردی!
10:06 عمر گفت: وای بر تو، او را رها کن،
10:09 آیا او را نمی‌شناسی؟
10:11 این خولهٔ دختر حکیم است
10:14 که الله سخن او را از فراز هفت آسمان شنید!
10:18 به خدا سوگند عمر سزاوارتر است که به سخن او گوش فرا دهد.
10:22 با آنکه عمر رضی‌الله‌عنه
10:26 از امارت و جایگاه (بلند) برخوردار بود،
10:29 اما امر آخرتش را فراموش نمی‌کرد،
10:32 پس بسیار از الله می‌ترسید،
10:35 و هنگام شنیدن قرآن بسیار متأثر می‌شد.
10:38 او بسیار اوقات یارانش را گرد هم می‌آورد
10:41 و به ابوموسی اشعری
10:44 رضی‌الله‌عنه می‌گفت:
10:46 ما را به پروردگارمان مشتاق کن!
10:48 پس ابوموسی از قرآن می‌خواند
10:51 به اندازه‌ای که الله بخواهد بخواند.
10:54 و عمر رضی‌الله‌عنه چون به آیه‌ای می‌رسید
10:57 بغضش او را می‌گرفت،
10:59 پس می‌گریست تا آنکه (از حال می‌رفت و) می‌افتاد،
11:02 سپس در خانه‌اش می‌ماند تا آنکه عیادتش کنند،
11:05 و گمان می‌کردند که بیمار است.
11:08 و بر چهره‌اش دو خط سیاه از گریه بود.
11:12 عمر رضی‌الله‌عنه انگشتر خود را در دست چپ می‌کرد.
11:15 و نقش انگشترش
11:17 مرگ برایم واعظ کافی است
11:20 و سخن درباره عمر رضی‌الله‌عنه ادامه دارد
11:24 آن را در دیدار آینده، ان‌شاءالله، تکمیل می‌کنیم
11:44 برای ایشان شرف‌اند
11:46 ایشان طلحه‌اند
11:49 و ابن عوف
11:51 و زبیر تا
11:55 ابو عبیده
11:57 و سعدان
11:59 و خلفا