از مجموعهٔ عشره مبشره — ده تن بشارتدادهشده به بهشت (مجموعه کامل شد)
· درس 8 از 30
آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (8) | عمر بن الخطاب رضی الله عنه (قسمت چهارم)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
جمعیت مودت
0:06
پیشرفت
0:07
ده نفری که به بهشت بشارت داده شدهاند
0:10
عمر بن خطاب
0:15
رضیاللهعنه
0:17
دوست داشتن صحابه و خویشاوندان پیامبر سنت است
0:22
پروردگارم هنگامی که زندهام کرد با آن دیدار کند
0:27
دوست داشتن صحابه و خویشاوندان
0:30
ابوذر رضیاللهعنه نشست
0:33
در حلقهای که رسول الله (ﷺ) در آن بود
0:38
و ابوبکر و عمر و عثمان و علی (نیز در آن بودند)
0:41
پس پیامبر (ﷺ) سنگریزههایی از زمین برداشت
0:46
پس سنگریزهها در دست مبارک او تسبیح گفتند
0:50
و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
0:53
سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به ابوبکر داد
0:58
پس در دست ابوبکر تسبیح گفتند
1:01
و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
1:04
سپس ابوبکر آنها را به پیامبر (ﷺ) بازگرداند
1:09
پس در دست او تسبیح گفتند
1:12
سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به عمر داد
1:17
پس در دست عمر تسبیح گفتند
1:19
و کسانی که در حلقه بودند تسبیح آنها را شنیدند
1:22
سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به عثمان بن عفان داد
1:28
پس در دست او تسبیح گفتند
1:31
ابوذر میگوید
1:33
سپس پیامبر (ﷺ) آنها را به کسانی که در حلقه باقی مانده بودند داد
1:39
پس در دست هیچیک از آنان تسبیح نگفتند
1:42
و به این اثر بر خلافت خلفای راشدین مهدیین پس از او – علیه الصلاة والسلام – استدلال شده است
1:51
آری
1:53
عمر بن خطاب به خلافت رسید
1:56
و خلافت او را جز رحمت بر مسلمانان و مدارا با ایشان نیفزود
2:01
خلافت او را فروتنتر و به مردم نزدیکتر کرد
2:05
پس برای کوچکشان مربی بود
2:08
و برای بزرگشان برادر
2:10
و برای ناتوانشان خدمتگزار
2:12
و برای خانوادههایشان یاور
2:14
و برای همهٔ مسلمانان به منزلهٔ پدری مهربان از فرزندانش بود
2:19
یکی از کارگزاران عمر رضیاللهعنه از یکی از ولایات نزد او آمد
2:24
دید عمر رضیاللهعنه به پشت خوابیده است
2:29
و کودکانش بر شکم او بازی میکنند
2:32
امیر کارگزار این را ناپسند شمرد
2:35
پس عمر به او گفت
2:37
با خانوادهات چگونه رفتار میکنی؟
2:39
امیر کارگزار در پاسخ عمر گفت
2:42
هنگامی که به خانه وارد میشوم
2:44
کودکان همگی ساکت شده و آرام میگیرند
2:47
پس عمر رضیاللهعنه فرمود
2:50
تو را عزل کردیم
2:52
زیرا اگر با خانواده و فرزندانت مدارا نمیکنی
2:55
پس چگونه با امت محمد (ﷺ) مدارا خواهی کرد؟
3:00
عمر رضیاللهعنه با رعیت خویش چنین بود
3:04
از احوال آنان آگاه میشد
3:06
و به بهترینهایشان اقتدا میکرد
3:08
پس از گذشت پنج سال از خلافتش
3:11
در مدینه و روستاهای اطراف آن قحطی شدیدی رخ داد
3:16
باران از آسمان قطع شد
3:19
زمین خشک و بیبار شد
3:21
چهارپایان هلاک شدند
3:23
این قحطی نُه ماه ادامه یافت
3:26
تا آنکه زمین سیاه شد
3:29
و به خاکستر مانند گشت
3:31
و آن سال به «عام الرمادة» (سال خاکستر) نامیده شد
3:35
غذای عمر در آن هنگام نان و روغن زیتون بود
3:39
و این غذای فقرا در آن زمان بود
3:42
و بسیار اوقات گرسنه بود
3:45
تا آنکه یک بار بر منبر رفت و روزی برای مسلمانان خطبه میخواند
3:51
ناگاه صدای قار و قور شکمش را شنید
3:54
گویی از شدت گرسنگی و رنج شکایت میکرد
3:58
پس عمر رضیاللهعنه چه کرد؟
4:01
جز آنکه با دست بر شکم خویش زد و گفت
4:05
قار و قور کن یا نکن
4:08
هرگز گوشت نخواهی چشید تا کودکان مسلمانان سیر شوند
4:12
و از حال او رضیاللهعنه این بود
4:16
که نماز عشا را با مردم میخواند
4:19
سپس به خانهاش میرفت و پیوسته نماز میگزارد تا آخر شب
4:25
آنگاه بیرون میآمد و در اطراف مدینه میگشت
4:28
احوال مردم را جویا میشد
4:31
و در سحرگاهان دعا میکرد و میگفت
4:34
خدایا هلاکت امت محمد را به دست دو نفر قرار مده
4:39
و فاروق عمر رضیاللهعنه در عام الرمادة سخت متأثر شد
4:44
تا آنجا که رنگش دگرگون گشت
4:46
از عیاض بن خلیفه روایت شده که گفت
4:49
عمر را در عام الرمادة دیدم
4:52
که رنگش سیاه شده بود
4:54
او مردی بود که روغن و شیر (عرب) میخورد
4:58
اما چون مردم دچار قحطی شدند، آن دو را بر خود حرام کرد
5:01
و روغن زیتون خورد تا آنکه رنگش دگرگون شد
5:05
و اتفاق افتاد که مسلمانان شتری را نحر کردند تا به مردم غذا دهند
5:10
و بهترین قسمت آن را برای عمر جدا کردند
5:12
آن را نزد او آوردند
5:14
پرسید این از کجاست؟
5:16
گفتند ای امیر مؤمنان
5:19
از شتری است که امروز نحر کردیم
5:22
فرمود: به به!
5:25
چه بد والیای هستم من
5:27
اگر بهترین گوشتش را بخورم و استخوانهایش را به مردم دهم
5:31
این ظرف را بردارید
5:33
غذایی غیر از این برای ما بیاورید
5:36
پس برایش نان و روغن زیتون آوردند
5:39
او با دستش شروع به خرد کردن و خیس کردن آن نان کرد
5:43
سپس گفت:
5:45
وای بر تو ای یرفأ،
5:47
این ظرف بزرگ را ببر تا نزد خانوادهٔ فلان بیاوری،
5:52
زیرا سه روز است که نزد آنان نرفتهام،
5:55
گمان میکنم که آنان تهیدستاند،
5:58
پس آن را پیش رویشان بگذار.
6:00
و از حذیفة بن یمان رضیاللهعنه روایت شده که گفت:
6:05
از کنار مردم گذشتم که ثرید و گوشت میخوردند،
6:09
پس عمر مرا به غذای خود فراخواند،
6:12
دیدم که نان خشک و روغن زیتون میخورد،
6:15
گفتم:
6:17
مرا از خوردن ثرید با مردم بازداشتی،
6:20
و مرا به این غذا دعوت کردی؟!
6:22
او گفت:
6:24
من تو را تنها برای غذای خودم دعوت کردم،
6:26
و آن (ثرید) برای مسلمانان است.
6:28
عمر رضیاللهعنه رنج و سختی مردم را احساس میکرد،
6:32
تا جایی که اسلم، غلام او، گفت:
6:35
ما میگفتیم:
6:37
اگر الله در سال رمادة قحطی را برنمیداشت،
6:40
گمان میکردیم که عمر از اندوه کار مسلمانان خواهد مرد.
6:46
عمر رضیاللهعنه در خوراک و نوشیدنی و پوشاک خود زاهد بود،
6:52
چنانکه دیده شد که دور خانهٔ کعبه طواف میکرد،
6:55
و بر او تهبندی بود که بیست و یک وصله داشت،
6:58
و (هنگامی) برای فتح بیتالمقدس رفت،
7:01
و در جامهاش چهارده وصله بود.
7:04
برخی از یارانش با او سخن گفتند که جامههای نرم و لطیف بپوشد،
7:09
که با جایگاه او،
7:12
و خلیفهٔ مسلمانان و امیرالمؤمنین بودنش، سازگار باشد،
7:16
اما او از این کار سرباز زد،
7:18
و به سخنان آنان اعتنایی نکرد.
7:21
دخترش حفصه، امالمؤمنین،
7:24
رضیاللهعنها به او گفت:
7:26
اگر لباسی نرمتر از این جامهات میپوشیدی،
7:29
و غذایی خوشطعمتر از این غذایت میخوردی (بهتر بود)،
7:32
زیرا الله بر تو (فتح و) گشایش داده و روزیات را فراخ کرده است.
7:36
او به او گفت: من تو را به نفس خودت واگذار میکنم (و از تو داوری میخواهم)،
7:40
آیا نمیدانی آنچه را که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
7:45
از سختی زندگی متحمل میشد؟
7:47
و شروع کرد به یادآوری برخی از آنچه پیامبر صلیاللهعلیهوسلم متحمل میشد،
7:53
تا آنکه او را گریاند.
7:55
سپس گفت: برای من دو یار بود که راهی را پیمودند،
8:01
اگر من راهی غیر از راه آن دو را بپیمایم،
8:04
مرا به راهی غیر از راه آن دو خواهند برد،
8:07
پس به خدا سوگند من در سختی زندگی آن دو با آنان شریک خواهم شد،
8:12
شاید که با آنان در زندگیشان (به رضایت و رستگاری) برسم.
8:16
خلیفهای که گرسنگی و دنیا را در قبهاش (جای داده) است،
8:20
در زهد، جایگاهی (دارد که) سبحان آن را پدید آورده است.
8:24
پس کیست که با ابوحفص و سیرت او برابری کند؟
8:28
یا کیست که بخواهد برای فاروق همانندی بیاورد؟
8:32
سعد بن ابی وقاص رضیاللهعنه درباره عمر گفت:
8:37
به خدا سوگند او از ما در پذیرش اسلام پیشی نداشت،
8:41
اما دانستهای که به چه چیزی بر ما برتری یافت:
8:45
او از همه ما در دنیا زاهدتر بود.
8:48
والی مصر، عمرو بن عاص، به او نوشت:
8:51
ما برای تو خانهای نزدیک مسجد جامع فراهم کردهایم،
8:56
عمر در پاسخ نوشت که مردی از حجاز
9:00
در مصر خانهای داشته باشد (شایسته نیست)،
9:03
و دستور داد که آن را بازاری برای مسلمانان قرار دهد.
9:07
عمر رضیاللهعنه میگفت:
9:10
بهترین زندگی خود را با صبر یافتیم.
9:13
عمر رضیاللهعنه از کنار زنی گذشت
9:17
که او را نگه داشت و به او گفت:
9:19
ای عمر! تو را میشناختم که در بازار عکاظ "عُمیر" نامیده میشدی،
9:25
کودکان را با عصایت میراندی،
9:27
اما روزگار نگذشت تا "عمر" نامیده شدی،
9:31
سپس روزگار گذشت تا "امیرالمؤمنین" نامیده شدی،
9:36
پس از الله در حق رعیت بترس.
9:38
و بدان که هر که از تهدید (الهی) بترسد، دوری بر او نزدیک میشود،
9:43
و هر که از مرگ بترسد، از فوت شدن (فرصتها) میترسد،
9:46
و هر که به حساب یقین داشته باشد، از عذاب میترسد.
9:49
عمر رضیاللهعنه در برابر او ایستاده بود،
9:53
سخنانش را با دقت میشنید،
9:56
و سرش را خم کرده بود و به او گوش میداد.
9:59
یکی از یارانش به او گفت:
10:02
ای زن، بر امیرالمؤمنین زیادهروی کردی!
10:06
عمر گفت: وای بر تو، او را رها کن،
10:09
آیا او را نمیشناسی؟
10:11
این خولهٔ دختر حکیم است
10:14
که الله سخن او را از فراز هفت آسمان شنید!
10:18
به خدا سوگند عمر سزاوارتر است که به سخن او گوش فرا دهد.
10:22
با آنکه عمر رضیاللهعنه
10:26
از امارت و جایگاه (بلند) برخوردار بود،
10:29
اما امر آخرتش را فراموش نمیکرد،
10:32
پس بسیار از الله میترسید،
10:35
و هنگام شنیدن قرآن بسیار متأثر میشد.
10:38
او بسیار اوقات یارانش را گرد هم میآورد
10:41
و به ابوموسی اشعری
10:44
رضیاللهعنه میگفت:
10:46
ما را به پروردگارمان مشتاق کن!
10:48
پس ابوموسی از قرآن میخواند
10:51
به اندازهای که الله بخواهد بخواند.
10:54
و عمر رضیاللهعنه چون به آیهای میرسید
10:57
بغضش او را میگرفت،
10:59
پس میگریست تا آنکه (از حال میرفت و) میافتاد،
11:02
سپس در خانهاش میماند تا آنکه عیادتش کنند،
11:05
و گمان میکردند که بیمار است.
11:08
و بر چهرهاش دو خط سیاه از گریه بود.
11:12
عمر رضیاللهعنه انگشتر خود را در دست چپ میکرد.
11:15
و نقش انگشترش
11:17
مرگ برایم واعظ کافی است
11:20
و سخن درباره عمر رضیاللهعنه ادامه دارد
11:24
آن را در دیدار آینده، انشاءالله، تکمیل میکنیم
11:44
برای ایشان شرفاند
11:46
ایشان طلحهاند
11:49
و ابن عوف
11:51
و زبیر تا
11:55
ابو عبیده
11:57
و سعدان
11:59
و خلفا