از مجموعهٔ عشره مبشره — ده تن بشارتدادهشده به بهشت (مجموعه کامل شد)
· درس 14 از 30
آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (14) | عثمان بن عفان رضی الله عنه (قسمت چهارم)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
جمعیت مودت
0:06
ده تن از مبشّرین به بهشت
0:13
عثمان بن عفان رضیاللهعنه
0:17
دوستی صحابه و خویشاوندان (پیامبر) دو سنت است
0:22
پروردگارم آن را بههنگام زندهکردنم به من عطا فرمود
0:27
دوستی صحابه و خویشاوندان
0:30
ابوموسی اشعری رضیاللهعنه در خانهاش قضاوت کرد
0:34
سپس بیرون رفت و گفت
0:36
حتماً ملازم رسول الله (ﷺ) خواهم شد
0:40
و امروز با او خواهم بود
0:43
پس نزد او آمد و او بر لب چاه اریس نشسته بود
0:47
و ساقهایش را برهنه کرده و در چاه آویخته بود
0:51
پس بر او سلام کرد
0:52
سپس بازگشت و نزد در نشست
0:55
و گفت
0:56
امروز حتماً دربان رسول الله (ﷺ) خواهم بود
1:01
پس مردی آمد و اجازهٔ ورود خواست
1:04
پیامبر (ﷺ) به ابوموسی فرمود
1:08
برای او در را باز کن و او را به بهشت مژده بده
1:11
پس برای او در را گشود
1:13
ناگهان ابوبکر بود
1:15
پس او را به آنچه پیامبر (ﷺ) فرموده بود مژده داد
1:19
پس الله را حمد گفت
1:21
سپس داخل شد و در سمت راست رسول الله (ﷺ) نشست
1:26
و پاهایش را در چاه آویخت
1:29
سپس مرد دیگری آمد و اجازهٔ ورود خواست
1:32
پس پیامبر (ﷺ) فرمود
1:35
برای او در را باز کن و او را به بهشت مژده بده
1:38
پس برای او در را گشود
1:40
ناگهان او عمر بود
1:42
پس ابوموسی آنچه را پیامبر (ﷺ) فرموده بود به او خبر داد
1:47
پس الله را حمد گفت
1:48
سپس داخل شد و در سمت چپ رسول الله (ﷺ) نشست
1:53
و پاهایش را در چاه آویخت
1:56
سپس مردی اجازهٔ ورود خواست
1:58
پس پیامبر (ﷺ) فرمود
2:01
برای او در را باز کن و او را به بهشتی که پس از بلایی به او میرسد مژده بده
2:06
پس برای او در را گشود
2:08
ناگهان عثمان رضیاللهعنه بود
2:11
پس آنچه را رسول الله (ﷺ) فرموده بود به او خبر داد
2:15
پس الله را حمد گفت
2:17
سپس گفت: «الله المستعان»
2:21
سپس داخل شد و روبروی پیامبر (ﷺ) نشست
2:25
در سوی دیگر چاه
2:29
پس جای آنان را به قبرهایشان تأویل کردند
2:33
روزگار دور خود را میگردد
2:36
و سالهای طولانی میگذرد
2:38
آنگاه امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رضیاللهعنه
2:43
به همان چاه میآید
2:45
در حالی که شش سال از خلافتش گذشته است
2:48
بر لبهٔ آن مینشیند
2:51
و در دستش انگشتر پیامبر ﷺ است
2:55
همان انگشتری که تا هنگام وفات در دست پیامبر (ﷺ) بود
3:02
سپس در دست ابوبکر رضیاللهعنه بود
3:06
سپس در دست عمر رضیاللهعنه
3:09
سپس به دست عثمان رضیاللهعنه رسید
3:12
عثمان انگشتر را از دست بیرون آورد و نشست و در آن تأمل کرد
3:17
پس انگشتر از دستش در چاه افتاد
3:20
عثمان دلواپس شد و به جستجوی آن پرداخت
3:23
و مسلمانان همراه او بودند
3:25
جستجو در داخل چاه سه روز ادامه یافت
3:29
تا جایی که تمام آب چاه را بیرون کشیدند
3:32
اما انگشتر را نیافتند
3:34
عثمان و مسلمانان از این امر متأثر شدند
3:37
و این جز بهخاطر جایگاه بزرگ این انگشتر در دلهایشان نبود
3:42
امام نووی رحمهالله گفت
3:45
و از زمانی که انگشتر افتاد
3:47
کلمه (اتحاد) میان مسلمانان دچار اختلاف شد
3:50
و انگشتر برای آنان مایهٔ امان بود
3:55
فتنهها در گوشهوکنار دولت گستردهٔ اسلامی ریشه دواند
4:00
و شاید از اسباب آن
4:02
بردباری عثمان رضیاللهعنه و نرمی رفتارش باشد
4:06
و در مقابل آن
4:08
تعصب جاهلی وجود داشت
4:11
و طمع برخی قبایل در ریاست
4:14
و نیز گسترش رفاه میان مردم و گرایش آنان به تجمل
4:19
که نتیجهاش نسلی از جوانان پرشور بدون دانش کافی شد
4:25
و مهمترین اسباب فتنه را فراموش نمیکنیم
4:28
و آن نقش سبائیه است
4:30
پیروان عبدالله بن سبأ یهودی
4:33
در پراکندن شایعات و بافتن توطئهها علیه مسلمانان
4:38
که ابن سبأ و همراهانش اخبار دروغ را میان مردم منتشر میکردند
4:43
و سستایمانان آن را میپذیرفتند
4:46
و بهواسطهٔ آن بر امیرالمؤمنین خرده میگرفتند
4:49
از جمله آنکه مردی از اهل مصر برای حج خانهٔ خدا آمد
4:54
پس گروهی را نشسته دید و گفت
4:57
این گروه کیستند
4:59
گفتند: اینان گروهی از قریشاند
5:02
گفت: پیرمرد در میان آنان کیست
5:05
گفتند: عبدالله بن عمر است
5:08
گفت: ای پسر عمر
5:10
من از تو دربارهٔ چیزی میپرسم، پس برایم بازگو کن
5:14
آیا میدانی که عثمان روز احد گریخت
5:17
گفت: آری
5:19
گفت: آیا میدانی که او از بدر غایب بود و در آن حاضر نشد
5:24
گفت: آری
5:26
گفت
5:27
آیا میدانی که او از بیعت رضوان غایب بود و در آن حاضر نشد
5:32
گفت: آری
5:34
مرد گفت:
5:35
الله أکبر — الله اکبر
5:37
ابن عمر گفت:
5:39
بیا تا برایت بگویم.
5:41
اما گریزش در روز احد،
5:43
پس گواهی میدهم که الله از او درگذشت و او را بخشید.
5:47
و اما غیبتش از بدر،
5:49
پس همانا همسرش دختر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بود،
5:54
و او بیمار بود.
5:56
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به او فرمود:
6:00
«برای تو پاداش مردی است که در بدر حاضر شده و سهمش را دارد.»
6:04
و اما غیبتش از بیعت رضوان،
6:07
پس اگر کسی در بطن مکه عزیزتر از عثمان بود،
6:11
قطعاً او را به جای خود میفرستاد.
6:13
و بیعت رضوان پس از رفتن عثمان به مکه بود.
6:18
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) با دست راست خود فرمود:
6:22
«این دست عثمان است.»
6:25
سپس آن را بر دست دیگرش زد و فرمود:
6:28
«این برای عثمان است.»
6:30
پس ابن عمر به او گفت:
6:32
اکنون آن را با خود ببر.
6:34
از جمله اموری که یاغیان بر عثمان رضیاللهعنه خرده گرفتند،
6:40
گماشتن پنج تن از خویشاوندانش بر ولایتها بود.
6:44
و چه مانعی در این کار هست؟
6:46
بهویژه هنگامی که آنان از اهل شایستگی و درایت و حکمت باشند.
6:51
و در روزگار حکومتشان نیز این امر ثابت شد.
6:54
و بر او امور دیگری را خرده گرفتند
6:57
که انگیزهاش هوای نفس و وسوسههای سبائیه بود.
7:01
پس اهل علم آنها را باطل کردند و بر ایشان رد کردند.
7:04
اهل فتنه از اهل مصر به سوی مدینه نبویه به حرکت درآمدند
7:10
تا با امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رضیاللهعنه دیدار کنند.
7:15
پس چون مردم از خروج آنان آگاه شدند،
7:18
نزد حذیفة بن یمان رضیاللهعنه آمدند.
7:21
پس او رضیاللهعنه گفت:
7:23
او صاحب راز رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) است؛ از او میپرسند.
7:28
پس گفتند: این گروه به سوی عثمان روان شدهاند،
7:33
پس تو چه میگویی؟
7:35
پس او رضیاللهعنه گفت:
7:37
به خدا سوگند، او را خواهند کشت.
7:39
گفتند: پس او کجاست؟
7:42
گفت: به خدا سوگند، در بهشت است.
7:46
گفتند: و قاتلانش کجایند؟
7:49
گفت: به خدا سوگند، در دوزخاند.
7:52
چون امیرالمؤمنین از آمدن آنان آگاه شد،
7:55
پیش از رسیدنشان به سوی ایشان بیرون رفت
7:58
و در دهکدهای بیرون از مدینه با ایشان دیدار کرد.
8:02
و علی بن ابی طالب رضیاللهعنه نیز همراه او حاضر شد.
8:06
پس هر گروهی آنچه در دل داشت را بیان کرد،
8:10
و بر اموری توافق کردند که در آن رضایت دو طرف و مصلحت همگان بود:
8:16
که تبعیدشده به جای خود بازگردد،
8:19
و محروم، آنچه از او دریغ شده به او داده شود،
8:22
و غنیمت (فیء) فراهم گردد،
8:24
و در تقسیم عدالت شود و صاحبان امانت و توان به کار گرفته شوند،
8:28
و ابن عامر بهعنوان والی بصره بازگردانده شود،
8:32
و ابو موسی اشعری بهعنوان والی کوفه.
8:35
و بر این امر نامهای نوشتند.
8:38
پس آن قوم خشنود شدند و بازگشتند.
8:42
و پس از آنکه صلح میان امیرالمؤمنین عثمان رضیاللهعنه
8:47
و این یاغیان خارجشده برقرار شد،
8:50
عثمان رضیاللهعنه نامهای در این باره به شهرها نوشت.
8:55
پس جانها آرام گرفت و آشوب از میان رفت.
8:58
اما این امر برای برانگیزنده فتنه خوشایند نبود،
9:03
زیرا نقشهشان شکست خورده بود
9:05
و اهداف دنیویشان محقق نشده بود.
9:08
از این رو طرحی دیگر ریختند که فتنه را دوباره شعلهور کند
9:12
و صلحی را که میان اهل شهرها و امیرالمؤمنین عثمان رضیاللهعنه انجام شده بود، ویران سازد.
9:19
پس نامهای را به زبان امیرالمؤمنین جعل کردند
9:23
و پیش از گروه مصری مردی را با آن فرستادند.
9:27
پس آن مرد نزد ایشان آمد
9:29
و شروع کرد به نزدیکی با ایشان و جلب توجهشان.
9:33
پس به او گفتند: تو را چه شده است؟
9:35
تو را کاری است، ماجرای تو چیست؟
9:38
گفت: من فرستادهٔ امیرالمؤمنین به کارگزارش در مصرم،
9:43
و نامهای از او به همراه دارم برای او.
9:46
پس آن را گرفتند و او را بازرسی کردند،
9:48
و نامه را یافتند.
9:50
و دیدند که به زبان عثمان امیرالمؤمنین رضیاللهعنه است،
9:55
و مهر او بر آن است،
9:57
که در آن به کارگزارش فرمان داده
9:59
که چون گروه به مصر رسیدند،
10:02
آنان را بگیرد و به دار آویزد،
10:04
یا بکشد،
10:06
یا دست و پایشان را ببرد تا بمیرند.
10:10
پس آن قوم خشمگین شدند
10:12
و آن را خیانت از عثمان رضیاللهعنه پنداشتند
10:15
و پیمان را شکستند.
10:17
پس بازگشتند تا به مدینه رسیدند
10:20
و نزد علی رضیاللهعنه آمدند
10:22
و گفتند:
10:24
آیا ندیدی که دشمن خدا
10:26
درباره ما چنین و چنان نوشته است،
10:28
و همانا الله خونش را حلال کرده است؟
10:31
پس با ما نزد او بیا.
10:33
پس علی رضیاللهعنه گفت:
10:35
به خدا سوگند که هرگز درباره شما نامهای ننوشته است،
10:39
و به خدا سوگند که با شما برنمیخیزم.
10:42
پس او را رها کردند و نزد عثمان رضیاللهعنه رفتند
10:46
و گفتند:
10:47
تو چنین و چنان نوشتی؟
10:49
پس او رضیاللهعنه فرمود:
10:51
آنها تنها دو راه دارند:
10:53
یا دو شاهد از مسلمانان بیاورید که به این امر بر من گواهی دهند،
10:58
یا به نام الله، که معبودی جز او نیست، از شما سوگند میخواهم
11:02
که من ننوشتم، و املا نکردم، و ندانستم
11:06
و شما میدانید که نوشته بر زبان مرد نوشته میشود
11:11
و انگشتر بر نگین خودش نقش میبندد.
11:14
پس گفتند:
11:15
«به خدا سوگند، الله خونت را حلال کرده است.»
11:18
پس پیمان و عهد را شکستند،
11:20
و او را در خانهاش محاصره کردند
11:22
و از او خواستند که خود را از خلافت برکنار کند.
11:25
حقیقت آن است که امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رضیاللهعنه
11:30
چشمبهراه وقوع فتنه بود،
11:33
زیرا پیامبر (ﷺ) او را از فتنهای که برایش پیش میآمد آگاه کرده بود
11:38
و اینکه در آن شهید خواهد شد.
11:41
و او را به این سفارش کرده بود که از خلافت به نفع ستمگران کنار نکشد، و فرموده بود:
11:46
«ای عثمان!»
11:47
«همانا الله پیراهنی بر تن تو کرده است،
11:50
پس اگر خواستند تو را وادار به کنار گذاشتن آن کنند، آن را برای ایشان از تن درنیاور.»
11:54
و عثمان در روزگار آخر
11:58
به مسجد میرفت و با مردم نماز میگزارد،
12:01
و ستمگران در نظرش از خاک پستتر بودند.
12:05
سپس ایشان مانع بیرون رفتنش شدند،
12:08
پس رضیاللهعنه در خانهاش نماز میگزارد،
12:12
و با کتاب الله با آنان احتجاج میکرد و پندشان میداد.
12:15
و از جمله آنچه به ایشان گفت این بود:
12:19
«اگر در کتاب الله یافتید
12:22
که پاهایم را در بند کنید، پس آن را در بند کنید.»
12:25
پس رضیاللهعنه ایشان را درمانده کرد،
12:28
و آن به سبب قوت دلیلش بود
12:31
و دانشش به کتاب الله و سنت رسولش (ﷺ).
12:36
سپس شروع کرد به یادآوری بعضی از فضائلش به ایشان،
12:39
تا شاید از الله درباره او بترسند و از ستمگری خود دست بردارند،
12:43
آنگاه بر ایشان مشرف شد و گفت:
12:46
«شما را به الله سوگند میدهم،
12:48
آیا میدانید که رسول الله (ﷺ)
12:52
وقتی به مدینه آمد، در آنجا آب شیرینی جز چاه رومه نبود
12:55
که از آن آب نوشیدنی گوارا تهیه شود؛
12:58
پس فرمود: چه کسی چاه رومه را میخرد
13:01
تا دلوش را با دلوهای مسلمانان یکسان قرار دهد،
13:04
در عوض آن برای او بهتر از آن در بهشت باشد؟
13:07
من آن را از مال خاص خودم خریدم،
13:10
و اکنون شما مرا از نوشیدن از آن بازمیدارید.»
13:13
گفتند: «آری، به الله سوگند.»
13:16
گفت: «شما را به الله سوگند میدهم،
13:19
آیا میدانید که مسجد برای نمازگزارانش تنگ شده بود
13:22
و رسول الله (ﷺ) فرمود:
13:25
چه کسی قطعه زمین خاندان فلان را میخرد
13:28
تا آن را به مسجد بیفزاید،
13:31
در عوض آن برای او بهتر از آن در بهشت باشد؟
13:34
من آن را از مال خاص خودم خریدم،
13:37
و اکنون شما مرا از نماز خواندن دو رکعت در آن بازمیدارید.»
13:41
گفتند: «آری، به الله سوگند.»
13:44
گفت: «شما را به الله سوگند میدهم،
13:47
آیا میدانید که من سپاه عسرت را
13:50
از مال خودم تجهیز کردم؟»
13:53
گفتند: «آری، به الله سوگند.»
13:56
گفت: «شما را به الله سوگند میدهم،
13:59
آیا میدانید که رسول الله (ﷺ)
14:02
بر کوه ثبیر مکه بود
14:05
و ابوبکر و عمر و من همراهش بودیم،
14:08
پس کوه به حرکت درآمد
14:11
تا جایی که سنگهایش در حضیض فرو ریخت؟
14:14
پس پیامبر (ﷺ) با پایش به آن زد و فرمود:
14:17
«ای ثبیر، آرام باش؛ زیرا بر تو جز
14:20
یک پیامبر و یک صدیق و دو شهید نیست.»
14:23
گفتند: «آری، به الله سوگند.»
14:26
گفت: «الله اکبر!
14:29
به پروردگار کعبه سوگند که شما گواهی دادید که من شهیدم.»
14:32
پس ایشان را پند داد و یادآوری کرد.
14:36
ستمگران محاصره را سختتر کردند
14:39
بر امیرالمؤمنین رضیاللهعنه،
14:42
و از ورود خوراک و آشامیدنی
14:45
به نزد او جلوگیری کردند؛ و الله یاریدهنده است.
14:48
امالمؤمنین صفیه رضیاللهعنها کوشید
14:51
که خوراک را پنهانی به نزد او ببرد،
14:54
اما یکی از ایشان از این موضوع آگاه شد
14:57
و به صورت قاطر او زد تا بازگشت.
15:00
پس او میان خانهاش و خانه امیرالمؤمنین چوبی گذاشت،
15:03
و همسایه او بود،
15:06
تا خوراک و آشامیدنی را به او منتقل کند.
15:09
امالمؤمنین امحبیبه رضیاللهعنها نیز کوشید
15:12
که خوراک را پنهانی به نزد او برد،
15:15
پس به خانهاش آمد،
15:18
گفتند: «این کیست؟»
15:21
گفت: «من مادرتان امحبیبه هستم.»
15:24
گفتند: «به الله سوگند، داخل نخواهی شد.»
15:27
موضع صحابه در مدینه منفعلانه نبود،
15:31
زیرا آمدند و فرزندانشان نیز همراهشان بود
15:34
تا از امیرالمؤمنین دفاع کنند.
15:37
پس عثمان رضیاللهعنه قاطعانه به ایشان دستور داد
15:40
که دستهایشان را نگه دارند و شمشیرهایشان را در نیام کنند
15:43
و به خانههایشان بازگردند،
15:46
و به ایشان گفت: «هر کس از شما که بر من حق اطاعت دارد،
15:49
نباید بجنگد.»
15:52
پس پس از آنکه فرزندانشان را به جای خود گذاشتند، بازگشتند.
15:55
و انصار رضواناللهعلیهم نزد او آمدند
15:59
و گفتند: «یاری الله را دو بار میکنیم:
16:02
یک بار رسول الله (ﷺ) را یاری کردیم،
16:05
و این بار نیز یاری میکنیم.»
16:08
و تو را یاری خواهیم کرد.
16:11
پس فرمود رضیاللهعنه:
16:14
مرا به آن نیازی نیست، بازگردید.
16:17
و آن کار از او، رضیاللهعنه، جز این نبود:
16:20
مگر برای حفظ خون مسلمانان،
16:23
تا به سبب آن خونی ریخته نشود.
16:26
و گفتند: مدینه اندک است در برابر یاغیان،
16:29
که شمارشان افزون بود
16:32
بر هزار جنگجوی سرسخت.
16:35
و نیز عثمان رضیاللهعنه
16:38
تسلیم قضا و قدر الله بود،
16:41
زیرا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) او را خبر داده بود
16:44
که در این فتنه کشته خواهد شد.
16:47
یاغیان ترسیدند که کار به درازا کشد
16:50
و مردم از حج بازگردند.
16:53
پس هیئتهای نمایندگان از شهرها گفتند:
16:56
برای یاری امیرالمؤمنین (آمدهایم)،
16:59
و سپس بیدرنگ جنایت خود را اجرا کردند.
17:02
«إنا لله و إنا إلیه راجعون».
17:06
در بامداد روز جمعه،
17:09
دوازدهم ماه ذیالحجه،
17:12
در سال سی و پنجم هجرت،
17:15
یاغیان از فرصت بهره بردند
17:18
به سبب اندک بودن مردم و غیبتشان در حج،
17:22
و با نگهبانان، از فرزندان صحابه، جنگیدند
17:25
نبردی سخت و تلخ.
17:28
عبدالله بن زبیر زخمهای سختی برداشت،
17:31
و همچنین حسن بن علی زخمی شد،
17:34
و دیگران، رضیاللهعنهم اجمعین.
17:37
در آن هنگام عثمان به فرزندان صحابه فرمان داد
17:40
که به خانههای خود بازگردند،
17:43
و همچنین به زنان و غلامانش فرمان داد
17:46
که از دفاع از او دست بردارند.
17:50
و شلوار خود را محکم بست،
17:53
تا اگر کشته شود، عورتش آشکار نگردد.
17:56
سپس به سوی مصحف خود برخاست،
17:59
آن را پیش روی خود گشود و از آن قرائت کرد.
18:02
و او روزهدار بود.
18:05
او پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را در خواب دید،
18:08
با ابوبکر و عمر رضیاللهعنهما،
18:11
که به او میگفتند:
18:14
صبر کن، که امشب نزد ما افطار خواهی کرد.
18:17
مردی از محاصرهکنندگان بر او وارد شد،
18:20
و چون عثمان رضیاللهعنه او را دید،
18:23
به او گفت: میان من و تو کتاب الله است.
18:26
پس آن مرد شرمنده شد و بازگشت.
18:29
سپس مرد دیگری وارد شد،
18:32
که مردی سیاهپوست از اهل مصر بود
18:35
و به او «جبله» میگفتند.
18:38
او عثمان رضیاللهعنه را خفه کرد،
18:41
سپس با شمشیر به او زد
18:44
و دستش را برید.
18:47
عثمان رضیاللهعنه گفت:
18:50
به خدا سوگند، این نخستین دستی است که «مفصل» را نوشت،
18:53
زیرا عثمان رضیاللهعنه
18:56
نخستین کسی بود که قرآن را نوشت،
18:59
به املای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم).
19:02
و چون دستش بریده شد،
19:05
خون بر مصحفی که پیش رویش بود پاشیده شد،
19:08
و بر این آیه از کلام الله تعالی افتاد:
19:11
«فسیکفیکهم الله»
19:14
«و هو السمیع العلیم».
19:17
سپس آن مرد با شمشیر به او حمله کرد و او را کشت.
19:20
و کشته شدن او، رضیاللهعنه، بسیار زشت بود،
19:23
تا آنجا که پدرش، ریرت (؟)، رضیاللهعنه،
19:26
هر گاه یاد آنچه با عثمان کردند میکرد،
19:29
چنان میگریست که به هقهق میافتاد و صدایش بلند میشد.
19:32
کشته شدن او، رضیاللهعنه،
19:36
مصیبتی بزرگ بر مسلمانان بود،
19:39
و زخمی عمیق بر پیکر امت اسلامی به جای گذاشت
19:42
که تا امروز از آن رنج میبرد.
19:45
و الله یاریدهنده است.
19:48
و الله در دنیا از قاتلان عثمان، رضیاللهعنه، انتقام گرفت،
19:51
زیرا
19:54
هر کس در قتل او شرکت داشت،
19:57
هیچیک از ایشان مرگ طبیعی و سالم نمرد.
20:00
امام ذهبی گفته است:
20:03
بیشتر کسانی که در خون عثمان رضیاللهعنه تلاش کردند
20:06
کشته شدند، و حساب در آخرت باقی است
20:09
نزد الله عادل، سبحانه.
20:12
امیرالمؤمنین عثمان بن عفان درگذشت،
20:16
رضیاللهعنه،
20:19
در سن هشتاد و دو سالگی.
20:22
او را غسل دادند و کفن کردند و گروه اندکی از صحابه بر او نماز گزاردند،
20:25
و جنازهاش را گروه اندکی تشییع کردند،
20:28
و این به سبب شرایط دشواری بود
20:31
که مدینه را فراگرفته بود.
20:35
و او را در «حش کوکب» به خاک سپردند،
20:38
که باغی متعلق به مردی از اهل مدینه بود
20:41
که به او «کوکب» میگفتند،
20:44
در شرق بقیع.
20:47
عثمان آن را از او خریده بود و به بقیع افزوده بود.
20:50
الله از خلیفه راشد
20:53
عثمان بن عفان، که مظلومانه کشته شد،
20:56
و کسی که چند بار به بهشت مژده داده شد، خشنود باد،
20:59
رضیاللهعنه و او را خشنود گرداند.
21:02
[برای مصطفی]
21:07
[بهترین یار، دو نور]
21:10
[ایشان]
21:13
[در بهشت جاودان]
21:16
نصّان زادهم
21:19
شرفاهم طلحه
21:22
و ابن عوف
21:25
و الزّبیر الی
21:28
ابو عبیده
21:31
و السعدان و الخلفاء