آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (26) | عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه

◉ 3502 بازدید ⏱ 12:59 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودّه
0:06 پیشرفت
0:07 ده نفری که به بهشت مژده داده شده‌اند
0:10 عبدالرحمن بن عوف
0:15 رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی با صحابه و خویشاوندان (اهل بیت) سنت است
0:22 پروردگارم با آن دیدار می‌کند هنگامی که زنده شود
0:27 دوستی با صحابه و خویشاوندان
0:29 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی غزوه تبوک بیرون رفت
0:34 و صحابه کرام همراه او بودند
0:36 در ساعت سختی از زمان
0:39 و هنگامی که در راه خود بودند، شب آنان را فرا گرفت
0:43 پس فرود آمدند تا پس از کوشش و سفر طولانی، اندکی آسایش به دست آورند
0:49 و به هنگام سپیده‌دم
0:50 مسلمانان برای ادای فریضه الله آماده شدند
0:54 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای برآوردن نیاز خود بیرون رفت
0:59 پس دیر کرد و بر آنان (در آمدن) تأخیر فرمود، علیه الصلاة و السلام
1:02 و چون بازگشت
1:04 دید که یارانش پاهای خود را در برابر پروردگارشان صف بسته‌اند
1:08 به جماعت نماز می‌گزارند
1:10 و عبدالرحمن بن عوف را پیش انداخته بودند تا برای آنان نماز گزارد
1:15 پس پیامبر علیه الصلاة و السلام با آنان به صف ایستاد
1:18 و رکعت دوم نماز را با ایشان تکمیل فرمود
1:22 چون اطرافیان از صحابه متوجه (حضور او) شدند
1:25 از این کار به هراس افتادند
1:27 و بسیار تسبیح گفتند
1:29 چون نماز به پایان رسید
1:31 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست و آنچه را از نماز از دست داده بود تکمیل فرمود
1:36 سپس رو به یارانش کرد و فرمود
1:39 نیکو کردید
1:41 یعنی در ادای نماز در وقت آن نیکو عمل کردید
1:45 پس این صحابی بزرگوار کیست
1:48 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پشت سر او نماز گزارد
1:52 و بدین سبب شرفی بزرگ یافت که همتایی ندارد
1:56 و منزلتی بلند که هم‌پایه‌ای برای آن نیست
1:59 بیایید از نزدیک او را بشناسیم
2:03 او ابو محمد عبدالرحمن بن عوف است
2:07 فرزند عبد عوف، فرزند عبدالحارث
2:10 قرشی زهری
2:12 نامش در جاهلیت عبد عمرو بود
2:15 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را عبدالرحمن نامید
2:21 در مکه، ده سال پس از عام الفیل متولد شد
2:25 او ده سال از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کوچک‌تر بود
2:30 و او رضی‌الله‌عنه مردی بلندقامت بود
2:34 خوش‌چهره و نازک‌پوست بود
2:37 سفیدرنگ بود
2:38 موهایی تا پایین گوش‌هایش داشت
2:41 شانه‌هایی ستبر داشت
2:43 و رضی‌الله‌عنه دندان‌های پیشین او افتاده بود
2:47 زیرا در روز احد آسیب دید
2:50 و دو دندان پیشین او شکست
2:52 و لنگ بود
2:53 زیرا در آن روز بیست زخم خورد
2:57 برخی از آن در پایش بود
2:58 و در راه رفتنش اثر گذاشت
3:02 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه در آغاز اسلام آورد
3:06 او از هشت نفری شمرده می‌شود که در اسلام آوردن پیشی گرفتند
3:11 و او از کسانی است که به دست ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه مسلمان شدند
3:16 و چون آزار به مسلمانان نخستین شدت گرفت
3:20 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آنان اجازه هجرت به حبشه داد
3:25 پس عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه از کسانی بود که به حبشه هجرت کرد
3:30 سپس از آنجا به مکه بازگشت
3:33 هنگامی که شایعه اسلام آوردن اهل مکه پخش شد
3:36 و در آنجا ماند تا هجرت دوم را به مدینه نبوی انجام داد
3:42 پس شرف و پاداش هر دو هجرت را به دست آورد
3:46 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه آمد
3:50 میان مهاجران و انصار پیمان برادری بست
3:54 و میان عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ربیع رضی‌الله‌عنهما پیوند برادری برقرار کرد
4:00 پس آنان برادرانی بودند که برادری‌شان مثال زده می‌شود
4:06 زیرا سعد به برادرش عبدالرحمن پیشنهاد داد که خانواده و مال خود را با او نصف کند
4:12 گفت: من از انصار بیشتر مال دارم
4:15 مالم را میان من و تو به دو نیمه تقسیم می‌کنم
4:19 و من دو همسر دارم
4:21 بنگر کدام‌یک در نظرت پسندیده‌تر است
4:23 نامش را برایم بگو تا طلاقش دهم
4:26 و چون عده‌اش به پایان رسید، با او ازدواج کنی
4:29 عبدالرحمن به او گفت
4:32 خداوند در خانواده و مالت برکت دهد
4:35 مرا به بازار راهنمایی کن
4:37 پس او را به بازار بنی قینقاع راهنمایی کرد
4:41 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه تجارت کرد
4:44 فروخت و خرید
4:46 و در روز نخست اندکی سود برد
4:50 و به همین گونه در تجارتش ادامه داد
4:53 تا اندکی مال گرد آورد
4:55 سپس با زنی از انصار ازدواج کرد
4:59 و پس از چند روز، با نشانه‌ای زردی (خلوق) بر خود آمد
5:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود
5:06 چه خبر است ای عبدالرحمن
5:09 (این پرسش) از احوال او می‌پرسید
5:11 گفت
5:12 ای رسول الله
5:14 با زنی از انصار ازدواج کردم
5:17 فرمود
5:18 به او چه مهری دادی
5:19 یعنی مهرش چه بود
5:22 گفت
5:23 به وزن یک نواة (هسته خرما) طلا
5:26 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود
5:29 «ولیمه» کرد با یک گوسفند.
5:31 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای او دعای برکت کرد.
5:35 پس عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه می‌گفت:
5:40 «من خودم را دیدم که اگر سنگی را بلند می‌کردم،
5:43 امید داشتم که زیر آن طلا یا نقره بیابم.»
5:48 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه همه غزوات را همراه پیامبر (ﷺ) شرکت کرد،
5:56 زیرا او همیشه در نبردها پیش روی پیامبر بود،
5:59 و در نمازها پشت سر ایشان قرار می‌گرفت.
6:01 او از کسانی بود که با جان و مال خود در راه الله جهاد می‌کرد.
6:06 یک‌بار نیمی از مالش را صدقه داد،
6:09 سپس چهل هزار دینار صدقه داد،
6:12 و سپس پانصد اسب و پانصد شتر سواری را در راه الله بار کرد و بخشید.
6:19 او در روز احد، آن‌گاه که مردم پراکنده شدند، همراه پیامبر (ﷺ) ثابت‌قدم ماند.
6:25 و پیامبر (ﷺ) او را به سرپرستی سریه‌ای به سوی دومة‌الجندل فرستاد،
6:31 و الله (سبحانه و تعالی) آن منطقه را بر او گشود.
6:33 او پس از پیامبر (ﷺ) نیز با خلفا در جهاد و یاری اسلام پایدار ماند.
6:38 و خلفا او را ارج می‌نهادند و با او مشورت می‌کردند.
6:42 از جمله آنکه عمر رضی‌الله‌عنه قصد رفتن به سرزمین شام را داشت.
6:49 چون به منطقه سرغ رسید،
6:51 به او خبر رسید که طاعون در شام پدیدار شده است.
6:55 عمر با کسانی که همراهش بودند مشورت کرد.
6:58 برخی به او توصیه کردند که به راه خود ادامه دهد،
7:02 و دیگری توصیه کرد که به مدینه بازگردد.
7:06 اما عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه به او چنین اندرز داد:
7:11 «از پیامبر (ﷺ) شنیدم که می‌فرمود:
7:15 هرگاه طاعون را در سرزمینی شنیدید،
7:19 به آنجا وارد نشوید،
7:21 و اگر در سرزمینی که در آن هستید پدید آمد،
7:23 از ترس آن از آنجا خارج نشوید.»
7:26 پس عمر به مشورت او عمل کرد،
7:29 و با کسانی که همراهش بودند به مدینه بازگشت.
7:32 و چون عمر رضی‌الله‌عنه زخمی شد،
7:35 امر خلافت را به شش نفر از صحابه واگذار کرد،
7:38 کسانی که رسول الله (ﷺ) از ایشان وفات یافت،
7:42 در حالی که او از آنان خشنود بود،
7:44 و از جمله ایشان عبدالرحمن بن عوف بود.
7:47 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه
7:50 فرایند انتقال (قدرت) را با تدبیر و توانمندی اداره کرد،
7:54 تا آنکه الله دل‌های مردم را
7:56 بر بیعت با عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه گرد آورد.
8:01 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه
8:05 به ثروت بسیار خود شهرت داشت،
8:07 و بیشتر مالش از تجارت بود،
8:09 زیرا از آن مال فراوانی به دست آورد.
8:12 او در مدینه هزار شتر داشت،
8:16 و سه هزار گوسفند،
8:18 و صد اسب که در بقیع چرا می‌کردند.
8:21 و در جُرف بر بیست شتر آبکش زراعت می‌کرد.
8:25 همچنین او رضی‌الله‌عنه به انفاق فراوان در راه الله
8:30 و به بخشش به فقرای مسلمانان شهرت داشت،
8:33 و به غلامانش (نیکی و مهربانی) می‌کرد،
8:35 و اخبار فراوانی در این باره نقل شده است.
8:38 از جمله آنکه زمینی را به چهل هزار دینار فروخت
8:42 و همه آن را میان خویشانش از بنی زهره
8:46 و فقرای مسلمانان تقسیم کرد.
8:48 او در یک روز سی برده را آزاد کرد.
8:52 طلحه بن عبدالله می‌گفت:
8:55 «اهل مدینه عیالوار عبدالرحمن بن عوف بودند؛
9:00 یک‌سوم (مال) خود را به آنان وام می‌داد،
9:02 یک‌سوم دیونشان را ادا می‌کرد،
9:05 و یک‌سوم (دیگر) را (میان ایشان) صله می‌داد.
9:07 و هنگام وفاتش رضی‌الله‌عنه،
9:09 پنجاه هزار دینار در راه الله وصیت کرد.
9:13 هر مردی از آن هزار دینار می‌گرفت،
9:17 و برای بازماندگان اهل غزوه بدر وصیت کرد،
9:20 که به هر مرد چهارصد دینار داده شود،
9:23 و آنان صد نفر بودند و آن را گرفتند.
9:26 و به هزار اسب در راه الله وصیت کرد.
9:31 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه
9:34 پس از وفات پیامبر (ﷺ) به امهات مؤمنین انفاق می‌کرد،
9:41 و این از فضایل او بود که در احادیث نبوی آمده است.
9:46 پیامبر (ﷺ) روزی به همسران خود فرمود:
9:51 «کسی که پس از (وفات) من به شما مهربانی کند، همان راستگو و نیکوکار است.»
9:56 «خدایا، عبدالرحمن بن عوف را از سلسبیل بهشت سیراب گردان!»
10:01 و نیکی او نسبت به ایشان به آنجا رسید
10:04 که باغی را برای آنان وصیت کرد که به چهارصد هزار دینار فروخته شد،
10:09 و چون برای حج بیرون می‌رفتند، از ایشان نگهبانی می‌کرد.
10:13 زبیر بن بکار گفت:
10:15 «عبدالرحمن بن عوف امین رسول الله (ﷺ) بر زنان ایشان بود.»
10:23 و با همه این ثروتی که عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه داشت،
10:29 او بسیار از این مال بیم داشت،
10:33 و توانگری‌اش جز بر فروتنی او در برابر الله نمی‌افزود.
10:37 او (چنان فروتن بود) که از میان بندگان و غلامانش شناخته نمی‌شد.
10:41 روزی برای او غذای افطار آوردند، در حالی که روزه بود.
10:46 چون چشمش بر آن افتاد، اشتهایش از میان رفت و گریست،
10:52 و گفت: «مصعب بن عمیر شهید شد و او از من بهتر بود،
10:57 و در کفنی پیچیده شد که اگر سرش را می‌پوشاندند، پاهایش نمایان می‌شد،
11:02 و اگر پاهایش را می‌پوشاندند، سرش آشکار می‌گشت.
11:05 و حمزه شهید شد و او از من بهتر بود،
11:09 و چیزی برای کفن کردنش نیافتند جز یک جامه.
11:14 سپس دنیا برای ما گسترده شد،
11:18 و از آن به ما عطا شد آنچه عطا شد.
11:21 من می‌ترسم که پاکیزه‌های ما در زندگی دنیا زودتر به ما داده شده باشد.»
11:28 روزی ظرفی پر از نان و گوشت برای او آوردند،
11:33 پس گریست و گفت:
11:35 «رسول الله (ﷺ) وفات یافت
11:39 در حالی که او و خاندانش از نان جو سیر نشدند.
11:43 پس نمی‌بینم که ما (بهره خود را) برای آنچه بهتر برای ماست، به تأخیر انداخته باشیم.»
11:48 سپس برخاست و چیزی از آن نخورد.
11:52 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه درگذشت.
11:56 سال ۳۲ هجری
11:59 در خلافت عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه
12:03 در حالی که هفتاد و پنج سال داشت
12:06 عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه بر او نماز گزارد
12:10 و علی رضی‌الله‌عنه در حالی که جنازه‌اش را حمل می‌کرد فرمود:
12:14 ای پسر عوف، برو
12:16 که تو به خلوص و پاکی آن (دنیا) رسیدی،
12:19 و از ناپاکی آن پیشی گرفتی.
12:29 در بهشت جاودان، دو یار که شرافت‌شان آنان را فراگرفته،
12:36 ایشان طلحه‌اند،
12:38 و ابن عوف و زبیر، همان که...
12:45 ابو عبیده
12:47 و دو سعد و خلفای (راشدین)