از مجموعهٔ عشره مبشره — ده تن بشارتدادهشده به بهشت (مجموعه کامل شد)
· درس 26 از 30
آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (26) | عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
جمعیت مودّه
0:06
پیشرفت
0:07
ده نفری که به بهشت مژده داده شدهاند
0:10
عبدالرحمن بن عوف
0:15
رضیاللهعنه
0:17
دوستی با صحابه و خویشاوندان (اهل بیت) سنت است
0:22
پروردگارم با آن دیدار میکند هنگامی که زنده شود
0:27
دوستی با صحابه و خویشاوندان
0:29
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به سوی غزوه تبوک بیرون رفت
0:34
و صحابه کرام همراه او بودند
0:36
در ساعت سختی از زمان
0:39
و هنگامی که در راه خود بودند، شب آنان را فرا گرفت
0:43
پس فرود آمدند تا پس از کوشش و سفر طولانی، اندکی آسایش به دست آورند
0:49
و به هنگام سپیدهدم
0:50
مسلمانان برای ادای فریضه الله آماده شدند
0:54
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برای برآوردن نیاز خود بیرون رفت
0:59
پس دیر کرد و بر آنان (در آمدن) تأخیر فرمود، علیه الصلاة و السلام
1:02
و چون بازگشت
1:04
دید که یارانش پاهای خود را در برابر پروردگارشان صف بستهاند
1:08
به جماعت نماز میگزارند
1:10
و عبدالرحمن بن عوف را پیش انداخته بودند تا برای آنان نماز گزارد
1:15
پس پیامبر علیه الصلاة و السلام با آنان به صف ایستاد
1:18
و رکعت دوم نماز را با ایشان تکمیل فرمود
1:22
چون اطرافیان از صحابه متوجه (حضور او) شدند
1:25
از این کار به هراس افتادند
1:27
و بسیار تسبیح گفتند
1:29
چون نماز به پایان رسید
1:31
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برخاست و آنچه را از نماز از دست داده بود تکمیل فرمود
1:36
سپس رو به یارانش کرد و فرمود
1:39
نیکو کردید
1:41
یعنی در ادای نماز در وقت آن نیکو عمل کردید
1:45
پس این صحابی بزرگوار کیست
1:48
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پشت سر او نماز گزارد
1:52
و بدین سبب شرفی بزرگ یافت که همتایی ندارد
1:56
و منزلتی بلند که همپایهای برای آن نیست
1:59
بیایید از نزدیک او را بشناسیم
2:03
او ابو محمد عبدالرحمن بن عوف است
2:07
فرزند عبد عوف، فرزند عبدالحارث
2:10
قرشی زهری
2:12
نامش در جاهلیت عبد عمرو بود
2:15
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) او را عبدالرحمن نامید
2:21
در مکه، ده سال پس از عام الفیل متولد شد
2:25
او ده سال از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) کوچکتر بود
2:30
و او رضیاللهعنه مردی بلندقامت بود
2:34
خوشچهره و نازکپوست بود
2:37
سفیدرنگ بود
2:38
موهایی تا پایین گوشهایش داشت
2:41
شانههایی ستبر داشت
2:43
و رضیاللهعنه دندانهای پیشین او افتاده بود
2:47
زیرا در روز احد آسیب دید
2:50
و دو دندان پیشین او شکست
2:52
و لنگ بود
2:53
زیرا در آن روز بیست زخم خورد
2:57
برخی از آن در پایش بود
2:58
و در راه رفتنش اثر گذاشت
3:02
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه در آغاز اسلام آورد
3:06
او از هشت نفری شمرده میشود که در اسلام آوردن پیشی گرفتند
3:11
و او از کسانی است که به دست ابوبکر صدیق رضیاللهعنه مسلمان شدند
3:16
و چون آزار به مسلمانان نخستین شدت گرفت
3:20
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به آنان اجازه هجرت به حبشه داد
3:25
پس عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه از کسانی بود که به حبشه هجرت کرد
3:30
سپس از آنجا به مکه بازگشت
3:33
هنگامی که شایعه اسلام آوردن اهل مکه پخش شد
3:36
و در آنجا ماند تا هجرت دوم را به مدینه نبوی انجام داد
3:42
پس شرف و پاداش هر دو هجرت را به دست آورد
3:46
و چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به مدینه آمد
3:50
میان مهاجران و انصار پیمان برادری بست
3:54
و میان عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ربیع رضیاللهعنهما پیوند برادری برقرار کرد
4:00
پس آنان برادرانی بودند که برادریشان مثال زده میشود
4:06
زیرا سعد به برادرش عبدالرحمن پیشنهاد داد که خانواده و مال خود را با او نصف کند
4:12
گفت: من از انصار بیشتر مال دارم
4:15
مالم را میان من و تو به دو نیمه تقسیم میکنم
4:19
و من دو همسر دارم
4:21
بنگر کدامیک در نظرت پسندیدهتر است
4:23
نامش را برایم بگو تا طلاقش دهم
4:26
و چون عدهاش به پایان رسید، با او ازدواج کنی
4:29
عبدالرحمن به او گفت
4:32
خداوند در خانواده و مالت برکت دهد
4:35
مرا به بازار راهنمایی کن
4:37
پس او را به بازار بنی قینقاع راهنمایی کرد
4:41
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه تجارت کرد
4:44
فروخت و خرید
4:46
و در روز نخست اندکی سود برد
4:50
و به همین گونه در تجارتش ادامه داد
4:53
تا اندکی مال گرد آورد
4:55
سپس با زنی از انصار ازدواج کرد
4:59
و پس از چند روز، با نشانهای زردی (خلوق) بر خود آمد
5:03
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به او فرمود
5:06
چه خبر است ای عبدالرحمن
5:09
(این پرسش) از احوال او میپرسید
5:11
گفت
5:12
ای رسول الله
5:14
با زنی از انصار ازدواج کردم
5:17
فرمود
5:18
به او چه مهری دادی
5:19
یعنی مهرش چه بود
5:22
گفت
5:23
به وزن یک نواة (هسته خرما) طلا
5:26
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به او فرمود
5:29
«ولیمه» کرد با یک گوسفند.
5:31
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برای او دعای برکت کرد.
5:35
پس عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه میگفت:
5:40
«من خودم را دیدم که اگر سنگی را بلند میکردم،
5:43
امید داشتم که زیر آن طلا یا نقره بیابم.»
5:48
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه همه غزوات را همراه پیامبر (ﷺ) شرکت کرد،
5:56
زیرا او همیشه در نبردها پیش روی پیامبر بود،
5:59
و در نمازها پشت سر ایشان قرار میگرفت.
6:01
او از کسانی بود که با جان و مال خود در راه الله جهاد میکرد.
6:06
یکبار نیمی از مالش را صدقه داد،
6:09
سپس چهل هزار دینار صدقه داد،
6:12
و سپس پانصد اسب و پانصد شتر سواری را در راه الله بار کرد و بخشید.
6:19
او در روز احد، آنگاه که مردم پراکنده شدند، همراه پیامبر (ﷺ) ثابتقدم ماند.
6:25
و پیامبر (ﷺ) او را به سرپرستی سریهای به سوی دومةالجندل فرستاد،
6:31
و الله (سبحانه و تعالی) آن منطقه را بر او گشود.
6:33
او پس از پیامبر (ﷺ) نیز با خلفا در جهاد و یاری اسلام پایدار ماند.
6:38
و خلفا او را ارج مینهادند و با او مشورت میکردند.
6:42
از جمله آنکه عمر رضیاللهعنه قصد رفتن به سرزمین شام را داشت.
6:49
چون به منطقه سرغ رسید،
6:51
به او خبر رسید که طاعون در شام پدیدار شده است.
6:55
عمر با کسانی که همراهش بودند مشورت کرد.
6:58
برخی به او توصیه کردند که به راه خود ادامه دهد،
7:02
و دیگری توصیه کرد که به مدینه بازگردد.
7:06
اما عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه به او چنین اندرز داد:
7:11
«از پیامبر (ﷺ) شنیدم که میفرمود:
7:15
هرگاه طاعون را در سرزمینی شنیدید،
7:19
به آنجا وارد نشوید،
7:21
و اگر در سرزمینی که در آن هستید پدید آمد،
7:23
از ترس آن از آنجا خارج نشوید.»
7:26
پس عمر به مشورت او عمل کرد،
7:29
و با کسانی که همراهش بودند به مدینه بازگشت.
7:32
و چون عمر رضیاللهعنه زخمی شد،
7:35
امر خلافت را به شش نفر از صحابه واگذار کرد،
7:38
کسانی که رسول الله (ﷺ) از ایشان وفات یافت،
7:42
در حالی که او از آنان خشنود بود،
7:44
و از جمله ایشان عبدالرحمن بن عوف بود.
7:47
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه
7:50
فرایند انتقال (قدرت) را با تدبیر و توانمندی اداره کرد،
7:54
تا آنکه الله دلهای مردم را
7:56
بر بیعت با عثمان بن عفان رضیاللهعنه گرد آورد.
8:01
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه
8:05
به ثروت بسیار خود شهرت داشت،
8:07
و بیشتر مالش از تجارت بود،
8:09
زیرا از آن مال فراوانی به دست آورد.
8:12
او در مدینه هزار شتر داشت،
8:16
و سه هزار گوسفند،
8:18
و صد اسب که در بقیع چرا میکردند.
8:21
و در جُرف بر بیست شتر آبکش زراعت میکرد.
8:25
همچنین او رضیاللهعنه به انفاق فراوان در راه الله
8:30
و به بخشش به فقرای مسلمانان شهرت داشت،
8:33
و به غلامانش (نیکی و مهربانی) میکرد،
8:35
و اخبار فراوانی در این باره نقل شده است.
8:38
از جمله آنکه زمینی را به چهل هزار دینار فروخت
8:42
و همه آن را میان خویشانش از بنی زهره
8:46
و فقرای مسلمانان تقسیم کرد.
8:48
او در یک روز سی برده را آزاد کرد.
8:52
طلحه بن عبدالله میگفت:
8:55
«اهل مدینه عیالوار عبدالرحمن بن عوف بودند؛
9:00
یکسوم (مال) خود را به آنان وام میداد،
9:02
یکسوم دیونشان را ادا میکرد،
9:05
و یکسوم (دیگر) را (میان ایشان) صله میداد.
9:07
و هنگام وفاتش رضیاللهعنه،
9:09
پنجاه هزار دینار در راه الله وصیت کرد.
9:13
هر مردی از آن هزار دینار میگرفت،
9:17
و برای بازماندگان اهل غزوه بدر وصیت کرد،
9:20
که به هر مرد چهارصد دینار داده شود،
9:23
و آنان صد نفر بودند و آن را گرفتند.
9:26
و به هزار اسب در راه الله وصیت کرد.
9:31
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه
9:34
پس از وفات پیامبر (ﷺ) به امهات مؤمنین انفاق میکرد،
9:41
و این از فضایل او بود که در احادیث نبوی آمده است.
9:46
پیامبر (ﷺ) روزی به همسران خود فرمود:
9:51
«کسی که پس از (وفات) من به شما مهربانی کند، همان راستگو و نیکوکار است.»
9:56
«خدایا، عبدالرحمن بن عوف را از سلسبیل بهشت سیراب گردان!»
10:01
و نیکی او نسبت به ایشان به آنجا رسید
10:04
که باغی را برای آنان وصیت کرد که به چهارصد هزار دینار فروخته شد،
10:09
و چون برای حج بیرون میرفتند، از ایشان نگهبانی میکرد.
10:13
زبیر بن بکار گفت:
10:15
«عبدالرحمن بن عوف امین رسول الله (ﷺ) بر زنان ایشان بود.»
10:23
و با همه این ثروتی که عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه داشت،
10:29
او بسیار از این مال بیم داشت،
10:33
و توانگریاش جز بر فروتنی او در برابر الله نمیافزود.
10:37
او (چنان فروتن بود) که از میان بندگان و غلامانش شناخته نمیشد.
10:41
روزی برای او غذای افطار آوردند، در حالی که روزه بود.
10:46
چون چشمش بر آن افتاد، اشتهایش از میان رفت و گریست،
10:52
و گفت: «مصعب بن عمیر شهید شد و او از من بهتر بود،
10:57
و در کفنی پیچیده شد که اگر سرش را میپوشاندند، پاهایش نمایان میشد،
11:02
و اگر پاهایش را میپوشاندند، سرش آشکار میگشت.
11:05
و حمزه شهید شد و او از من بهتر بود،
11:09
و چیزی برای کفن کردنش نیافتند جز یک جامه.
11:14
سپس دنیا برای ما گسترده شد،
11:18
و از آن به ما عطا شد آنچه عطا شد.
11:21
من میترسم که پاکیزههای ما در زندگی دنیا زودتر به ما داده شده باشد.»
11:28
روزی ظرفی پر از نان و گوشت برای او آوردند،
11:33
پس گریست و گفت:
11:35
«رسول الله (ﷺ) وفات یافت
11:39
در حالی که او و خاندانش از نان جو سیر نشدند.
11:43
پس نمیبینم که ما (بهره خود را) برای آنچه بهتر برای ماست، به تأخیر انداخته باشیم.»
11:48
سپس برخاست و چیزی از آن نخورد.
11:52
عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه درگذشت.
11:56
سال ۳۲ هجری
11:59
در خلافت عثمان بن عفان رضیاللهعنه
12:03
در حالی که هفتاد و پنج سال داشت
12:06
عثمان بن عفان رضیاللهعنه بر او نماز گزارد
12:10
و علی رضیاللهعنه در حالی که جنازهاش را حمل میکرد فرمود:
12:14
ای پسر عوف، برو
12:16
که تو به خلوص و پاکی آن (دنیا) رسیدی،
12:19
و از ناپاکی آن پیشی گرفتی.
12:29
در بهشت جاودان، دو یار که شرافتشان آنان را فراگرفته،
12:36
ایشان طلحهاند،
12:38
و ابن عوف و زبیر، همان که...
12:45
ابو عبیده
12:47
و دو سعد و خلفای (راشدین)