از مجموعهٔ عشره مبشره — ده تن بشارتدادهشده به بهشت (مجموعه کامل شد)
· درس 17 از 30
آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (17) | علی بن ابی طالب رضی الله عنه (قسمت سوم)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
جمعیت مودت، عشره مبشّره به بهشت را معرفی میکند.
0:10
علی بن ابی طالب رضیاللهعنه
0:17
دوستی با صحابه و خویشان (پیامبر) سنّتی است که...
0:22
پروردگارم را با آن دیدار خواهم کرد، هنگامی که مرا زنده کند.
0:27
دوستی با صحابه و خویشان (پیامبر)
0:30
اهل تاریخ اجماع دارند که علی بن ابی طالب رضیاللهعنه
0:35
در همه غزوات حضور داشت، جز غزوه تبوک.
0:39
و در میدانهای نبرد، در حضور پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مواقف شریفی برای او رخ داد.
0:46
در غزوه بدر، علی بن ابی طالب رضیاللهعنه بیرون آمد
0:52
همراه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) و ابو لبابه انصاری.
0:57
و آنان یک شتر داشتند که نوبتبهنوبت بر آن سوار میشدند.
1:02
علی و ابو لبابه رضیاللهعنهما به رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) گفتند:
1:09
ای رسول خدا، ما به جای تو پیاده خواهیم رفت.
1:12
پیامبر فرمود:
1:15
شما از من نیرومندتر نیستید و من از پاداش (الهی) بینیازتر از شما نیستم.
1:21
چون مسلمانان به بدر رسیدند
1:24
و دو گروه در جایگاه خود مستقر شدند،
1:27
سه تن از دلاوران قریش پیش آمدند:
1:30
عتبه بن ربیعه و برادرش شیبه
1:33
و پسرش ولید بن عتبه،
1:36
و مبارزه طلبیدند.
1:38
سه جوان از انصار به مقابله آنان بیرون رفتند.
1:42
عتبه پرسید: شما کیستید؟
1:45
گفتند: ما از انصاریم.
1:48
گفت: ما به شما نیازی نداریم،
1:51
ما فقط با پسرعموهای خود میخواستیم بجنگیم.
1:54
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
1:57
ای حمزه برخیز، ای علی برخیز،
2:00
ای عبیده بن حارث برخیز.
2:03
آنان شتابان برخاستند
2:05
و چون شیران خشمگین حمله بردند.
2:08
با دلاوران کفر روبهرو شدند
2:10
تا آنان را به منزلگاه مرگشان فرود آورند.
2:13
حمزه به سوی عتبه رفت
2:16
و جام مرگ را از او نوشاند.
2:19
علی با شیبه روبهرو شد
2:22
و همان جام برادرش را به او نوشاند.
2:25
اما عبیده
2:27
با ولید دو ضربه رد و بدل کرد
2:30
و هر یک دیگری را زخمی کرد.
2:33
حمزه و علی رضیاللهعنهما
2:36
به سوی ولید آمدند و او را کشتند.
2:38
و عبیده بن حارث را
2:40
به اردوگاه مسلمانان بردند.
2:42
و خداوند درباره این دو گروه مبارزهکننده
2:45
این آیه را نازل فرمود: «...» (قول تعالی)
2:48
و در روز احد
3:43
ورق به زیان مسلمانان برگشت،
3:46
و شایع شد که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
3:49
کشته شده است. آنگاه غیرت
3:52
در جان علی رضیاللهعنه شعله کشید،
3:55
و به جستجوی کشتگان پرداخت
3:57
تا رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را بیابد،
4:00
ولی او را نیافت.
4:02
گفت: به خدا سوگند رسول الله
4:05
نمیگریزد و او را در میان کشتگان نمیبینم،
4:09
اما گمان میکنم خداوند به سبب آنچه ما کردیم بر ما خشم گرفته است.
4:12
پس...
4:14
پیامبر خود (صلیاللهعلیهوسلم) را برافراشت،
4:17
و برای من بهتر است که بجنگم
4:20
تا کشته شوم.
4:22
آنگاه غلاف شمشیرش را شکست
4:24
و سپس بر دشمن حمله کرد.
4:26
مسلمانان برای او راهی گشودند.
4:29
ناگاه دید که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
4:33
در میان آنان است.
4:35
و چون غزوه احد پایان یافت
4:37
و کفار قریش از میدان نبرد بازگشتند،
4:40
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
4:43
هنوز در آنجا بود.
4:45
علی بن ابی طالب را فرستاد
4:47
تا پشت سر مشرکان برود
4:49
و از رفتن آنان اطمینان یابد.
4:51
و به او فرمود:
4:53
در پی آن گروه برو،
4:55
ببین چه میکنند و چه میخواهند.
4:58
اگر مهارهای اسبان را رها کرده
5:00
و بر شتران سوار شدهاند،
5:02
پس قصد مکه دارند،
5:04
و اگر بر اسبان سوار شده و شتران را راندهاند،
5:07
پس قصد مدینه دارند.
5:10
سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
5:12
اگر قصد آن را داشته باشند،
5:14
به سوی آنان روانه خواهم شد
5:16
و سپس با آنان مبارزه خواهم کرد.
5:18
علی رضیاللهعنه در پی آنان رفت
5:22
و دید که مهار اسبان را رها کرده و بر شتران سوار شدهاند
5:25
و رو به مکه دارند.
5:28
سپس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
5:31
به علی بن ابی طالب فرمان داد
5:33
که برای او آب بیاورد.
5:35
او از کوه احد آب آورد.
5:38
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خواست بنوشد،
5:41
اما بوی آن را نامطلوب یافت
5:44
و از نوشیدن آن خودداری کرد.
5:46
و با آن صورتش را شست و فرمود:
5:49
خشم خداوند بر کسی که صورت رسول الله را خونین کرد، سخت باد.
5:54
سپس فاطمه دختر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمد
5:59
و شروع کرد به شستن خون از چهره پدرش.
6:02
علی آب را بر آن میریخت
6:06
هنگامی که فاطمه رضیاللهعنها دید
6:09
که آب جز آنکه خون را بیشتر میکند، کاری نمیکند
6:12
تکهای از حصیر برداشت
6:14
و آن را سوزاند تا به خاکستر تبدیل شد
6:17
سپس آن را بر زخم چسباند
6:19
و خون بند آمد
6:21
و در غزوه خندق
6:23
علی رضیاللهعنه همراه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
6:28
پس [مسلمانان] به دفع مشرکان مشغول شدند
6:31
تا آنکه نماز عصر از دستشان فوت شد
6:34
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
6:37
ما را از نماز میانه بازداشتند
6:40
یعنی نماز عصر
6:41
الله خانهها و گورهای ایشان را پر از آتش کند
6:45
سپس نماز عصر را خواندند
6:47
میان نماز مغرب و عشاء
6:51
و علی بن ابی طالب رضیاللهعنه
6:54
از کسانی بود که به شرف بیعت رضوان نائل آمد
6:57
همراه کسانی که با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بیعت کردند
7:01
زیر آن درخت
7:03
و الله نازل فرمود
7:04
از جمله آنچه میان پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) و اهل مکه صلح شد
7:07
و اهل مکه
7:09
پیامبر (علیه الصلاة و السلام) به علی رضیاللهعنه
7:13
برای نوشتن بندهای صلح فرمان داد
7:16
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به او فرمود
7:20
بنویس: بسم الله الرحمن الرحیم
7:23
پس سهیل بن عمرو گفت
7:25
که سخنگوی بزرگ مذاکرهکنندگان از اهل مکه بود
7:28
اما «الرحمن»
7:30
به خدا سوگند نمیدانم آن چیست
7:32
بلکه بنویس: «باسمک اللهم»
7:36
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به علی فرمود
7:39
بنویس: «باسمک اللهم»
7:42
سپس فرمود
7:44
این است آنچه محمد رسول الله با سهیل بن عمرو صلح کرد
7:49
پس سهیل گفت
7:51
به خدا اگر میدانستیم که تو رسول الله هستی
7:54
تو را از خانه [خدا] باز نمیداشتیم و با تو نمیجنگیدیم
7:58
بلکه بنویس: محمد بن عبدالله
8:01
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
8:05
به خدا سوگند که من رسول الله هستم، هرچند شما مرا تکذیب کنید
8:10
سپس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به علی فرمود
8:14
آن را محو کن
8:17
پس علی رضیاللهعنه گفت
8:19
به خدا سوگند او رسول الله است، هرچند بینیات به خاک بمالد
8:23
نه، به خدا سوگند آن را محو نخواهم کرد
8:26
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به علی فرمود: جای آن را به من نشان بده
8:32
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آن را با دست مبارکش محو کرد
8:37
و علی رضیاللهعنه در غزوه خیبر همراه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) حضور داشت
8:45
و در آن موقعیت شایسته توجهی داشت
8:48
که هر کس در آن روز حاضر بود به او غبطه میخورد
8:52
زیرا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) هر روز پرچم را به مردی از شجاعان صحابه میداد
9:00
در طول چند روز
9:02
تا آنکه فتح برخی از دژهای خیبر بر ایشان دشوار شد
9:07
و در شبی از شبهای این غزوه بزرگ
9:11
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به یارانش فرمود
9:15
قطعاً پرچم را به مردی خواهم داد که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش او را دوست دارند
9:22
که بازنگردد تا آنکه برایش فتح شود
9:25
پس بسیاری از صحابه آرزو کردند که آن مرد خودشان باشند
9:30
تا آنجا که عمر بن خطاب رضیاللهعنه گفت
9:34
من هرگز فرماندهی را جز در آن روز دوست نداشتم
9:38
پس مردم آن شب را به گفتگو درباره این افتخار گذراندند
9:42
چون صبح شد نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) رفتند
9:47
در حالی که همه امید داشتند که آن به ایشان داده شود
9:50
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
9:54
علی بن ابی طالب کجاست؟
9:56
گفته شد: ای رسول خدا، او بیمار است و از چشمانش شکایت دارد
10:01
پس [کسانی را] به دنبال او فرستادند
10:03
پس محمد بن مسلمه او را در حالی که هدایتش میکرد آورد
10:07
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) در چشمان او آب دهان انداخت
10:11
و برایش دعا کرد
10:13
پس چنان شفا یافت که گویی هیچ دردی نداشت
10:17
پس پرچم را به او داد و فرمود
10:20
با آرامش پیش برو تا به میدان ایشان فرود آیی
10:24
سپس آنان را به اسلام فراخوان
10:26
و ایشان را از حقی که خدا در آن بر آنان واجب کرده آگاه کن
10:30
به خدا سوگند اگر الله یک مرد را به وسیله تو هدایت کند
10:34
برای تو بهتر است از شتران سرخموی
10:38
علی رضیاللهعنه به سوی دژهای یهودیان پیش رفت
10:42
پس مرحب به میدان آمد
10:44
که یکی از پهلوانان یهود بود
10:46
و برترین جنگجویان ایشان بهطور مطلق
10:49
و مبارزه طلبید
10:51
در حالی که رجز میخواند و میگفت
10:53
خیبر دانست که من مرحبم
10:56
جنگافزار به دوش، پهلوانی آزموده
10:59
آنگاه که جنگها روی آورد و شعلهور گردد
11:04
پس علی بن ابی طالب رضیاللهعنه به سوی او بیرون آمد
11:07
در حالی که میگفت
11:09
منم آن که مادرم «حیدره» نامیدم
11:12
همانند شیر بیشهها، با چهرهای ترسناک
11:16
[دشمنانم را] با پیمانهای سنگین و درشتدانه پیمایش میکنم
11:19
پس آن دو سوارکار پهلوان با هم روبهرو شدند
11:22
و سخت به هم درآویختند
11:25
و بهشدت هولناک به هم پیچیدند
11:28
و هر یک از دو گروه
11:30
منتظر بود که این مبارزه به کجا میانجامد
11:34
اما آنچه از علی [سر زد]
11:36
و جز این که ضربهٔ مرحب به سرش خورد و آن را شکافت،
11:39
و مرحب کشته شد.
11:41
مسلمانان تکبیر گفتند،
11:43
و یهودیان شکست خوردند،
11:45
و فتح به دست او انجام شد.
11:47
و چون رسول الله (ﷺ) تصمیم گرفت
11:51
به فتح مکه برود،
11:53
از الله تعالی خواست که امر را بر اهلش پنهان بدارد،
11:57
تا میان آنان جنگی روی ندهد.
12:00
امری پیش آمد که در حساب نمیآمد:
12:03
حاطب بن ابی بلتعه رضیاللهعنه نامهای به قریش نوشت
12:08
و ایشان را از حرکت رسول الله (ﷺ)
12:12
و رفتن ایشان به سوی آنان آگاه ساخت.
12:14
نامه را با زنی فرستاد،
12:17
پس وحی بر پیامبر (ﷺ) نازل شد
12:21
و ایشان را از کار حاطب خبر داد.
12:23
پیامبر (ﷺ) فرستاد
12:26
دنبال علی بن ابی طالب
12:28
و زبیر بن العوام
12:30
و ابو مرثد، رضیاللهعنهم،
12:33
و به ایشان فرمود: بروید تا به روضهٔ خاخ برسید،
12:38
که در آنجا زنی است با نامهای از حاطب بن ابی بلتعه به مشرکان،
12:44
آن را نزد من بیاورید.
12:46
آن سه تن بر اسبهایشان روان شدند،
12:49
تا آن زن را دریافتند، همانجا که پیامبر (ﷺ) به ایشان گفته بود.
12:54
به او گفتند:
12:56
نامهای که با خود داری کجاست؟
12:58
گفت: با خود نامهای ندارم.
13:01
پس شترش را خواباندند
13:03
و در بارش را جستجو کردند،
13:05
ولی چیزی نیافتند.
13:07
زبیر و ابو مرثد گفتند:
13:10
ما نامهای با او نمیبینیم.
13:12
آنگاه علی به آن دو گفت:
13:14
شما میدانید که رسول الله (ﷺ) دروغ نگفته است،
13:19
سپس علی رضیاللهعنه سوگند خورد و گفت:
13:23
به الله سوگند، نامه را بیرون میآوری،
13:25
وگرنه تو را برهنه میکنیم.
13:27
در این هنگام به ایشان گفت: کنار بروید!
13:30
پس نامه را از میان گیسوانش بیرون آورد و به ایشان داد.
13:35
آن را نزد پیامبر (ﷺ) آوردند.
13:39
پیامبر (علیه الصلاة والسلام) به حاطب فرمود:
13:43
چه چیز تو را بر کاری که کردی واداشت؟
13:46
حاطب عذر خواست،
13:48
و پیامبر (ﷺ) عذر او را پذیرفت
13:51
و فرمود: راست گفت، جز خوبی چیزی مگویید.
13:56
و در غزوهٔ حنین،
13:59
هنگامی که مردم پراکنده شدند و شکست خوردند،
14:02
پس از آنکه در کمینی که اهل طائف برای ایشان نهاده بودند افتادند،
14:06
رسول الله (ﷺ) به سمت راست متمایل شد،
14:10
سپس فرمود:
14:12
ای مردم، به سوی من بیایید!
14:14
آیا به سوی من بازگشت نمیکنید؟
14:16
من رسول الله هستم،
14:18
من محمد بن عبدالله هستم.
14:20
در آن لحظات سخت،
14:23
جز چند تن اندک از صحابه و اهل بیتش همراه او نبودند،
14:27
از جمله علی بن ابی طالب رضیاللهعنه.
14:31
ایشان با مشرکان جنگیدند و مقاومت کردند،
14:34
و مسلمانان گرد ایشان جمع شدند،
14:37
تا آنکه الله پیروزی آشکار را برای ایشان مقدر فرمود.
14:41
در میانهٔ جنگ،
14:43
پیش روی هوازن
14:45
مردی تنومند
14:47
سوار بر شتری سرخ بود،
14:49
و در دستش پرچمی سیاه داشت.
14:52
هر که را از پیش رو مییافت با آن نیزه میزد،
14:56
و اگر کسی از دستش میگریخت،
14:58
آن را به سوی او میراند و از پشت سر او را میزد،
15:01
تا آنکه در میان مردم کشتار بسیار کرد.
15:04
علی بن ابی طالب و مردی از انصار در کمین او نشستند،
15:08
هر دو قصد او را داشتند.
15:10
آنگاه از پشت سرش به او رسیدند،
15:12
و علی رضیاللهعنه رگ پای شتر را زد،
15:16
پس شتر بر سرینش افتاد.
15:18
آن انصاری بر آن مرد جَست
15:21
و ضربهای زد که پایش را با نیمی از ساقش جدا کرد،
15:26
و آن مرد در خون خود غلتید و افتاد.
15:29
مردم به جنگ پرداختند،
15:31
تا آنکه شکست بر مشرکان افتاد.
15:36
علی رضیاللهعنه در غزوهٔ تبوک همراه مسلمانان حاضر نشد.
15:41
و سبب آن این بود
15:43
که رسول الله (ﷺ)
15:46
او را در مدینه جانشین خود بر خانوادهاش کرد.
15:49
علی گفت: ای رسول الله!
15:52
مرا با زنان و کودکان جا میگذاری؟
15:55
رسول الله (ﷺ) فرمود:
15:59
آیا خشنود نمیشوی که نسبت به من همان جایگاهی را داشته باشی که هارون نسبت به موسی داشت،
16:04
جز اینکه پس از من پیامبری نیست؟
16:07
رسول الله (ﷺ) نامهای
16:10
به اهل نجران نوشت،
16:13
و ایشان را در آن به اسلام فراخواند،
16:15
یا پرداخت جزیه، یا جنگ.
16:18
اهل نجران از این امر به شدت وحشت کردند،
16:22
و هیأتی از خود را نزد رسول الله (ﷺ) فرستادند.
16:27
این هیأت شصت مرد بود.
16:30
چون هیأت به مدینه رسید،
16:33
با پیامبر (ﷺ) درباره امر عیسی علیهالسلام به گفتگو پرداختند،
16:39
در حالی که رسول الله (ﷺ) قرآن را بر ایشان تلاوت میکرد
16:44
و باطل ایشان را با دلیل رد میکرد.
16:47
وقتی مغلوب شدند،
16:49
از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خواستند که با ایشان مباهله کند،
16:54
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) پذیرفت،
16:58
و الله تعالی دربارهٔ آن نازل فرمود:
17:00
چون روز موعد فرا رسید،
17:03
انصار با جمعیت خود آمدند،
17:06
و پیامبر (ﷺ) آمد،
17:09
و علی بن ابیطالب و حسن و حسین همراه او بودند،
17:14
و فرمود:
17:15
«خدایا، اینان اهل مناند»
17:18
چون عاقب، بزرگ نصارا، ایشان را دید،
17:23
به همراهانش گفت: با او مباهله نکنید،
17:26
زیرا اگر چنین کنید،
17:28
آتشی از دره بر شما شعلهور خواهد شد،
17:31
زیرا محمد پیامبری فرستادهشده است،
17:34
و شما میدانید که او حکم قطعی دربارهٔ امر عیسی را برای شما آورده است.
17:39
پس از مباهله دست کشیدند،
17:41
و به سرزمین خود بازگشتند،
17:43
پس از آنکه با پرداخت جزیه به مسلمانان موافقت کردند.
17:47
در قسمت آینده، إنشاءالله،
17:50
با مواضع علی (رضیاللهعنه)
17:54
در پایان روزگار حبیب (ﷺ) آشنا خواهیم شد،
17:58
و در روزگار خلفای راشدینی که پیش از او بودند،
18:02
إنشاءالله.
18:15
در بهشت جاوید، آنها که
18:19
الله ایشان را بیشتر شرافت بخشید،
18:22
طلحه
18:25
و عبدالرحمن بن عوف
18:27
و زبیر
18:29
و
18:31
ابوعبیده
18:33
و دو سعد
18:35
و خلفا [قرار دارند].