آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (17) | علی بن ابی طالب رضی الله عنه (قسمت سوم)

◉ 3944 بازدید ⏱ 18:42 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودت، عشره مبشّره به بهشت را معرفی می‌کند.
0:10 علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی با صحابه و خویشان (پیامبر) سنّتی است که...
0:22 پروردگارم را با آن دیدار خواهم کرد، هنگامی که مرا زنده کند.
0:27 دوستی با صحابه و خویشان (پیامبر)
0:30 اهل تاریخ اجماع دارند که علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه
0:35 در همه غزوات حضور داشت، جز غزوه تبوک.
0:39 و در میدان‌های نبرد، در حضور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مواقف شریفی برای او رخ داد.
0:46 در غزوه بدر، علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه بیرون آمد
0:52 همراه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و ابو لبابه انصاری.
0:57 و آنان یک شتر داشتند که نوبت‌به‌نوبت بر آن سوار می‌شدند.
1:02 علی و ابو لبابه رضی‌الله‌عنهما به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفتند:
1:09 ای رسول خدا، ما به جای تو پیاده خواهیم رفت.
1:12 پیامبر فرمود:
1:15 شما از من نیرومندتر نیستید و من از پاداش (الهی) بی‌نیاز‌تر از شما نیستم.
1:21 چون مسلمانان به بدر رسیدند
1:24 و دو گروه در جایگاه خود مستقر شدند،
1:27 سه تن از دلاوران قریش پیش آمدند:
1:30 عتبه بن ربیعه و برادرش شیبه
1:33 و پسرش ولید بن عتبه،
1:36 و مبارزه طلبیدند.
1:38 سه جوان از انصار به مقابله آنان بیرون رفتند.
1:42 عتبه پرسید: شما کیستید؟
1:45 گفتند: ما از انصاریم.
1:48 گفت: ما به شما نیازی نداریم،
1:51 ما فقط با پسرعموهای خود می‌خواستیم بجنگیم.
1:54 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:57 ای حمزه برخیز، ای علی برخیز،
2:00 ای عبیده بن حارث برخیز.
2:03 آنان شتابان برخاستند
2:05 و چون شیران خشمگین حمله بردند.
2:08 با دلاوران کفر روبه‌رو شدند
2:10 تا آنان را به منزلگاه مرگشان فرود آورند.
2:13 حمزه به سوی عتبه رفت
2:16 و جام مرگ را از او نوشاند.
2:19 علی با شیبه روبه‌رو شد
2:22 و همان جام برادرش را به او نوشاند.
2:25 اما عبیده
2:27 با ولید دو ضربه رد و بدل کرد
2:30 و هر یک دیگری را زخمی کرد.
2:33 حمزه و علی رضی‌الله‌عنهما
2:36 به سوی ولید آمدند و او را کشتند.
2:38 و عبیده بن حارث را
2:40 به اردوگاه مسلمانان بردند.
2:42 و خداوند درباره این دو گروه مبارزه‌کننده
2:45 این آیه را نازل فرمود: «...» (قول تعالی)
2:48 و در روز احد
3:43 ورق به زیان مسلمانان برگشت،
3:46 و شایع شد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:49 کشته شده است. آنگاه غیرت
3:52 در جان علی رضی‌الله‌عنه شعله کشید،
3:55 و به جستجوی کشتگان پرداخت
3:57 تا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بیابد،
4:00 ولی او را نیافت.
4:02 گفت: به خدا سوگند رسول الله
4:05 نمی‌گریزد و او را در میان کشتگان نمی‌بینم،
4:09 اما گمان می‌کنم خداوند به سبب آنچه ما کردیم بر ما خشم گرفته است.
4:12 پس...
4:14 پیامبر خود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را برافراشت،
4:17 و برای من بهتر است که بجنگم
4:20 تا کشته شوم.
4:22 آنگاه غلاف شمشیرش را شکست
4:24 و سپس بر دشمن حمله کرد.
4:26 مسلمانان برای او راهی گشودند.
4:29 ناگاه دید که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:33 در میان آنان است.
4:35 و چون غزوه احد پایان یافت
4:37 و کفار قریش از میدان نبرد بازگشتند،
4:40 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:43 هنوز در آنجا بود.
4:45 علی بن ابی طالب را فرستاد
4:47 تا پشت سر مشرکان برود
4:49 و از رفتن آنان اطمینان یابد.
4:51 و به او فرمود:
4:53 در پی آن گروه برو،
4:55 ببین چه می‌کنند و چه می‌خواهند.
4:58 اگر مهارهای اسبان را رها کرده
5:00 و بر شتران سوار شده‌اند،
5:02 پس قصد مکه دارند،
5:04 و اگر بر اسبان سوار شده و شتران را رانده‌اند،
5:07 پس قصد مدینه دارند.
5:10 سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
5:12 اگر قصد آن را داشته باشند،
5:14 به سوی آنان روانه خواهم شد
5:16 و سپس با آنان مبارزه خواهم کرد.
5:18 علی رضی‌الله‌عنه در پی آنان رفت
5:22 و دید که مهار اسبان را رها کرده و بر شتران سوار شده‌اند
5:25 و رو به مکه دارند.
5:28 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:31 به علی بن ابی طالب فرمان داد
5:33 که برای او آب بیاورد.
5:35 او از کوه احد آب آورد.
5:38 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواست بنوشد،
5:41 اما بوی آن را نامطلوب یافت
5:44 و از نوشیدن آن خودداری کرد.
5:46 و با آن صورتش را شست و فرمود:
5:49 خشم خداوند بر کسی که صورت رسول الله را خونین کرد، سخت باد.
5:54 سپس فاطمه دختر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
5:59 و شروع کرد به شستن خون از چهره پدرش.
6:02 علی آب را بر آن می‌ریخت
6:06 هنگامی که فاطمه رضی‌الله‌عنها دید
6:09 که آب جز آنکه خون را بیشتر می‌کند، کاری نمی‌کند
6:12 تکه‌ای از حصیر برداشت
6:14 و آن را سوزاند تا به خاکستر تبدیل شد
6:17 سپس آن را بر زخم چسباند
6:19 و خون بند آمد
6:21 و در غزوه خندق
6:23 علی رضی‌الله‌عنه همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
6:28 پس [مسلمانان] به دفع مشرکان مشغول شدند
6:31 تا آنکه نماز عصر از دستشان فوت شد
6:34 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
6:37 ما را از نماز میانه بازداشتند
6:40 یعنی نماز عصر
6:41 الله خانه‌ها و گورهای ایشان را پر از آتش کند
6:45 سپس نماز عصر را خواندند
6:47 میان نماز مغرب و عشاء
6:51 و علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه
6:54 از کسانی بود که به شرف بیعت رضوان نائل آمد
6:57 همراه کسانی که با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیعت کردند
7:01 زیر آن درخت
7:03 و الله نازل فرمود
7:04 از جمله آنچه میان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و اهل مکه صلح شد
7:07 و اهل مکه
7:09 پیامبر (علیه الصلاة و السلام) به علی رضی‌الله‌عنه
7:13 برای نوشتن بندهای صلح فرمان داد
7:16 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود
7:20 بنویس: بسم الله الرحمن الرحیم
7:23 پس سهیل بن عمرو گفت
7:25 که سخنگوی بزرگ مذاکره‌کنندگان از اهل مکه بود
7:28 اما «الرحمن»
7:30 به خدا سوگند نمی‌دانم آن چیست
7:32 بلکه بنویس: «باسمک اللهم»
7:36 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به علی فرمود
7:39 بنویس: «باسمک اللهم»
7:42 سپس فرمود
7:44 این است آنچه محمد رسول الله با سهیل بن عمرو صلح کرد
7:49 پس سهیل گفت
7:51 به خدا اگر می‌دانستیم که تو رسول الله هستی
7:54 تو را از خانه [خدا] باز نمی‌داشتیم و با تو نمی‌جنگیدیم
7:58 بلکه بنویس: محمد بن عبدالله
8:01 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
8:05 به خدا سوگند که من رسول الله هستم، هرچند شما مرا تکذیب کنید
8:10 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به علی فرمود
8:14 آن را محو کن
8:17 پس علی رضی‌الله‌عنه گفت
8:19 به خدا سوگند او رسول الله است، هرچند بینی‌ات به خاک بمالد
8:23 نه، به خدا سوگند آن را محو نخواهم کرد
8:26 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به علی فرمود: جای آن را به من نشان بده
8:32 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را با دست مبارکش محو کرد
8:37 و علی رضی‌الله‌عنه در غزوه خیبر همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حضور داشت
8:45 و در آن موقعیت شایسته توجهی داشت
8:48 که هر کس در آن روز حاضر بود به او غبطه می‌خورد
8:52 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هر روز پرچم را به مردی از شجاعان صحابه می‌داد
9:00 در طول چند روز
9:02 تا آنکه فتح برخی از دژهای خیبر بر ایشان دشوار شد
9:07 و در شبی از شب‌های این غزوه بزرگ
9:11 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به یارانش فرمود
9:15 قطعاً پرچم را به مردی خواهم داد که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش او را دوست دارند
9:22 که بازنگردد تا آنکه برایش فتح شود
9:25 پس بسیاری از صحابه آرزو کردند که آن مرد خودشان باشند
9:30 تا آنجا که عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه گفت
9:34 من هرگز فرماندهی را جز در آن روز دوست نداشتم
9:38 پس مردم آن شب را به گفتگو درباره این افتخار گذراندند
9:42 چون صبح شد نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتند
9:47 در حالی که همه امید داشتند که آن به ایشان داده شود
9:50 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
9:54 علی بن ابی طالب کجاست؟
9:56 گفته شد: ای رسول خدا، او بیمار است و از چشمانش شکایت دارد
10:01 پس [کسانی را] به دنبال او فرستادند
10:03 پس محمد بن مسلمه او را در حالی که هدایتش می‌کرد آورد
10:07 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در چشمان او آب دهان انداخت
10:11 و برایش دعا کرد
10:13 پس چنان شفا یافت که گویی هیچ دردی نداشت
10:17 پس پرچم را به او داد و فرمود
10:20 با آرامش پیش برو تا به میدان ایشان فرود آیی
10:24 سپس آنان را به اسلام فراخوان
10:26 و ایشان را از حقی که خدا در آن بر آنان واجب کرده آگاه کن
10:30 به خدا سوگند اگر الله یک مرد را به وسیله تو هدایت کند
10:34 برای تو بهتر است از شتران سرخ‌موی
10:38 علی رضی‌الله‌عنه به سوی دژهای یهودیان پیش رفت
10:42 پس مرحب به میدان آمد
10:44 که یکی از پهلوانان یهود بود
10:46 و برترین جنگجویان ایشان به‌طور مطلق
10:49 و مبارزه طلبید
10:51 در حالی که رجز می‌خواند و می‌گفت
10:53 خیبر دانست که من مرحبم
10:56 جنگ‌افزار به دوش، پهلوانی آزموده
10:59 آنگاه که جنگ‌ها روی آورد و شعله‌ور گردد
11:04 پس علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه به سوی او بیرون آمد
11:07 در حالی که می‌گفت
11:09 منم آن که مادرم «حیدره» نامیدم
11:12 همانند شیر بیشه‌ها، با چهره‌ای ترسناک
11:16 [دشمنانم را] با پیمانه‌ای سنگین و درشت‌دانه پیمایش می‌کنم
11:19 پس آن دو سوارکار پهلوان با هم روبه‌رو شدند
11:22 و سخت به هم درآویختند
11:25 و به‌شدت هولناک به هم پیچیدند
11:28 و هر یک از دو گروه
11:30 منتظر بود که این مبارزه به کجا می‌انجامد
11:34 اما آنچه از علی [سر زد]
11:36 و جز این که ضربهٔ مرحب به سرش خورد و آن را شکافت،
11:39 و مرحب کشته شد.
11:41 مسلمانان تکبیر گفتند،
11:43 و یهودیان شکست خوردند،
11:45 و فتح به دست او انجام شد.
11:47 و چون رسول الله (ﷺ) تصمیم گرفت
11:51 به فتح مکه برود،
11:53 از الله تعالی خواست که امر را بر اهلش پنهان بدارد،
11:57 تا میان آنان جنگی روی ندهد.
12:00 امری پیش آمد که در حساب نمی‌آمد:
12:03 حاطب بن ابی بلتعه رضی‌الله‌عنه نامه‌ای به قریش نوشت
12:08 و ایشان را از حرکت رسول الله (ﷺ)
12:12 و رفتن ایشان به سوی آنان آگاه ساخت.
12:14 نامه را با زنی فرستاد،
12:17 پس وحی بر پیامبر (ﷺ) نازل شد
12:21 و ایشان را از کار حاطب خبر داد.
12:23 پیامبر (ﷺ) فرستاد
12:26 دنبال علی بن ابی طالب
12:28 و زبیر بن العوام
12:30 و ابو مرثد، رضی‌الله‌عنهم،
12:33 و به ایشان فرمود: بروید تا به روضهٔ خاخ برسید،
12:38 که در آنجا زنی است با نامه‌ای از حاطب بن ابی بلتعه به مشرکان،
12:44 آن را نزد من بیاورید.
12:46 آن سه تن بر اسب‌هایشان روان شدند،
12:49 تا آن زن را دریافتند، همان‌جا که پیامبر (ﷺ) به ایشان گفته بود.
12:54 به او گفتند:
12:56 نامه‌ای که با خود داری کجاست؟
12:58 گفت: با خود نامه‌ای ندارم.
13:01 پس شترش را خواباندند
13:03 و در بارش را جستجو کردند،
13:05 ولی چیزی نیافتند.
13:07 زبیر و ابو مرثد گفتند:
13:10 ما نامه‌ای با او نمی‌بینیم.
13:12 آنگاه علی به آن دو گفت:
13:14 شما می‌دانید که رسول الله (ﷺ) دروغ نگفته است،
13:19 سپس علی رضی‌الله‌عنه سوگند خورد و گفت:
13:23 به الله سوگند، نامه را بیرون می‌آوری،
13:25 وگرنه تو را برهنه می‌کنیم.
13:27 در این هنگام به ایشان گفت: کنار بروید!
13:30 پس نامه را از میان گیسوانش بیرون آورد و به ایشان داد.
13:35 آن را نزد پیامبر (ﷺ) آوردند.
13:39 پیامبر (علیه الصلاة والسلام) به حاطب فرمود:
13:43 چه چیز تو را بر کاری که کردی واداشت؟
13:46 حاطب عذر خواست،
13:48 و پیامبر (ﷺ) عذر او را پذیرفت
13:51 و فرمود: راست گفت، جز خوبی چیزی مگویید.
13:56 و در غزوهٔ حنین،
13:59 هنگامی که مردم پراکنده شدند و شکست خوردند،
14:02 پس از آن‌که در کمینی که اهل طائف برای ایشان نهاده بودند افتادند،
14:06 رسول الله (ﷺ) به سمت راست متمایل شد،
14:10 سپس فرمود:
14:12 ای مردم، به سوی من بیایید!
14:14 آیا به سوی من بازگشت نمی‌کنید؟
14:16 من رسول الله هستم،
14:18 من محمد بن عبدالله هستم.
14:20 در آن لحظات سخت،
14:23 جز چند تن اندک از صحابه و اهل بیتش همراه او نبودند،
14:27 از جمله علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه.
14:31 ایشان با مشرکان جنگیدند و مقاومت کردند،
14:34 و مسلمانان گرد ایشان جمع شدند،
14:37 تا آن‌که الله پیروزی آشکار را برای ایشان مقدر فرمود.
14:41 در میانهٔ جنگ،
14:43 پیش روی هوازن
14:45 مردی تنومند
14:47 سوار بر شتری سرخ بود،
14:49 و در دستش پرچمی سیاه داشت.
14:52 هر که را از پیش رو می‌یافت با آن نیزه می‌زد،
14:56 و اگر کسی از دستش می‌گریخت،
14:58 آن را به سوی او می‌راند و از پشت سر او را می‌زد،
15:01 تا آن‌که در میان مردم کشتار بسیار کرد.
15:04 علی بن ابی طالب و مردی از انصار در کمین او نشستند،
15:08 هر دو قصد او را داشتند.
15:10 آن‌گاه از پشت سرش به او رسیدند،
15:12 و علی رضی‌الله‌عنه رگ پای شتر را زد،
15:16 پس شتر بر سرینش افتاد.
15:18 آن انصاری بر آن مرد جَست
15:21 و ضربه‌ای زد که پایش را با نیمی از ساقش جدا کرد،
15:26 و آن مرد در خون خود غلتید و افتاد.
15:29 مردم به جنگ پرداختند،
15:31 تا آن‌که شکست بر مشرکان افتاد.
15:36 علی رضی‌الله‌عنه در غزوهٔ تبوک همراه مسلمانان حاضر نشد.
15:41 و سبب آن این بود
15:43 که رسول الله (ﷺ)
15:46 او را در مدینه جانشین خود بر خانواده‌اش کرد.
15:49 علی گفت: ای رسول الله!
15:52 مرا با زنان و کودکان جا می‌گذاری؟
15:55 رسول الله (ﷺ) فرمود:
15:59 آیا خشنود نمی‌شوی که نسبت به من همان جایگاهی را داشته باشی که هارون نسبت به موسی داشت،
16:04 جز این‌که پس از من پیامبری نیست؟
16:07 رسول الله (ﷺ) نامه‌ای
16:10 به اهل نجران نوشت،
16:13 و ایشان را در آن به اسلام فراخواند،
16:15 یا پرداخت جزیه، یا جنگ.
16:18 اهل نجران از این امر به شدت وحشت کردند،
16:22 و هیأتی از خود را نزد رسول الله (ﷺ) فرستادند.
16:27 این هیأت شصت مرد بود.
16:30 چون هیأت به مدینه رسید،
16:33 با پیامبر (ﷺ) درباره امر عیسی علیه‌السلام به گفتگو پرداختند،
16:39 در حالی که رسول الله (ﷺ) قرآن را بر ایشان تلاوت می‌کرد
16:44 و باطل ایشان را با دلیل رد می‌کرد.
16:47 وقتی مغلوب شدند،
16:49 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواستند که با ایشان مباهله کند،
16:54 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پذیرفت،
16:58 و الله تعالی دربارهٔ آن نازل فرمود:
17:00 چون روز موعد فرا رسید،
17:03 انصار با جمعیت خود آمدند،
17:06 و پیامبر (ﷺ) آمد،
17:09 و علی بن ابی‌طالب و حسن و حسین همراه او بودند،
17:14 و فرمود:
17:15 «خدایا، اینان اهل من‌اند»
17:18 چون عاقب، بزرگ نصارا، ایشان را دید،
17:23 به همراهانش گفت: با او مباهله نکنید،
17:26 زیرا اگر چنین کنید،
17:28 آتشی از دره بر شما شعله‌ور خواهد شد،
17:31 زیرا محمد پیامبری فرستاده‌شده است،
17:34 و شما می‌دانید که او حکم قطعی دربارهٔ امر عیسی را برای شما آورده است.
17:39 پس از مباهله دست کشیدند،
17:41 و به سرزمین خود بازگشتند،
17:43 پس از آنکه با پرداخت جزیه به مسلمانان موافقت کردند.
17:47 در قسمت آینده، إن‌شاءالله،
17:50 با مواضع علی (رضی‌الله‌عنه)
17:54 در پایان روزگار حبیب (ﷺ) آشنا خواهیم شد،
17:58 و در روزگار خلفای راشدینی که پیش از او بودند،
18:02 إن‌شاءالله.
18:15 در بهشت جاوید، آن‌ها که
18:19 الله ایشان را بیش‌تر شرافت بخشید،
18:22 طلحه
18:25 و عبدالرحمن بن عوف
18:27 و زبیر
18:29 و
18:31 ابوعبیده
18:33 و دو سعد
18:35 و خلفا [قرار دارند].