آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (24) | الزبیر بن العوام رضی الله عنه (قسمت اول)

◉ 3524 بازدید ⏱ 12:33 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودت
0:06 تقدیم
0:07 ده تن بشارت‌یافته به بهشت
0:10 زبیر بن عوام
0:15 رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی با صحابه و خویشاوندی پیامبر سنت است
0:22 پروردگارم مرا با آن دیدار می‌کند هنگامی که زنده‌ام کند
0:27 دوستی با صحابه
0:30 محمد بن عبدالله آشکارا
0:33 (ﷺ)
0:35 به حق در مکه
0:37 و آغاز کرد به قوم خود
0:39 پیام پروردگارش را برساند
0:41 و ایشان را به توحید الله
0:43 تعالی فرا می‌خواند و رکوع می‌کند
0:45 پرستش بت‌ها و اوثان
0:47 پس قومش با او مقابله کردند
0:49 و مانعش شدند از نشر
0:51 رسالتی که الله او را به آن مکلف کرده بود
0:53 به آن
0:55 و علیه او توطئه‌ها چیدند
0:57 تا صدایش را خاموش کنند
0:59 و دعوتش را قطع کنند
1:01 چند تن از قومش
1:03 الله سینه‌هایشان را برای اسلام گشود
1:05 برای اسلام
1:07 پس از او پیروی کردند و به او و به رسالتش ایمان آوردند
1:09 و به رسالتش
1:11 برخی از ایشان اسلام خود را آشکار کردند
1:13 و برخی آن را پنهان داشتند
1:15 و از کسانی که در آغاز کار اسلام آوردند
1:17 زبیر بن عوام
1:19 رضی‌الله‌عنه
1:21 و اسلام او
1:23 به دست ابوبکر صدیق
1:25 رضی‌الله‌عنه بود
1:27 و در بامدادی
1:29 و هنگامی که مردم در خواب قیلوله بودند
1:31 ناگاه شایعه‌ای میان مردم پخش شد
1:33 که محمد
1:35 (ﷺ)
1:37 گرفته شده و کشته شده است
1:39 در بالای مکه
1:41 پس مردم آن را میان خود دست به دست کردند
1:43 تا آنکه به
1:45 گوش صحابی دلاور
1:47 زبیر بن عوام
1:49 رضی‌الله‌عنه رسید
1:51 و او در آن هنگام نوجوانی برومند بود
1:53 پس غیرت او را برانگیخت
1:55 برای رسول الله
1:57 (ﷺ)
1:59 پس شتابان به سوی شمشیرش رفت
2:01 و آن را از غلافش برکشید
2:03 و با شتاب بیرون آمد
2:05 در کوچه‌های مکه
2:07 رو به بالای آن داشت
2:09 قصد قاتل پیامبر را داشت
2:11 (ﷺ)
2:13 پس پیامبر با او دیدار کرد
2:15 درود و سلام بر او باد
2:17 و به او فرمود
2:19 ای زبیر، کارت چیست؟
2:21 گفت
2:23 شنیدم که تو کشته شده‌ای
2:25 پیامبر (ﷺ) فرمود
2:27 پس چه می‌کردی؟
2:29 گفت
2:31 بر اهل مکه می‌تازم
2:33 و با شمشیرم هر کس را
2:35 که تو را گرفته و کشته است می‌زنم
2:38 پس پیامبر (ﷺ) برای او دعای خیر کرد
2:40 (ﷺ) و برای شمشیرش دعا کرد
2:42 که پیروز باشد
2:44 پیروزی
2:46 و زبیر رضی‌الله‌عنه
2:48 بدین سبب نخستین کسی بود که
2:50 در اسلام شمشیر برکشید
2:52 قهرمان حلقه ما
2:54 این است
2:56 صحابی بزرگوار
2:58 زبیر بن عوام بن خویلد
3:00 قرشی اسدی
3:02 ابو عبدالله
3:04 حواری رسول الله
3:06 (ﷺ)
3:08 و پسرعموی او
3:10 مادرش صفیه دختر عبدالمطلب بود
3:12 رضی‌الله‌عنها
3:14 و عمه‌اش همان
3:16 ام المؤمنین خدیجه دختر
3:18 خویلد رضی‌الله‌عنها بود
3:20 و او یکی از
3:22 کسانی است که به بهشت بشارت داده شده‌اند
3:24 و از اصحاب شورا است
3:26 او اسلام آورد در حالی که
3:28 جوانی شانزده ساله بود
3:30 و در همان سال
3:32 به سبب آن در معرض شکنجه قرار گرفت
3:34 اسلامش، زیرا او
3:36 عمّهٔ نوفل بن خویلد
3:38 آن را در حصیر می‌پیچد
3:40 و بر آن آتش افروخته می‌شود
3:42 تا نفسش بند بیاید
3:44 و او به او می‌گوید
3:46 به کفر بازگردم
3:48 زبیر رضی‌الله‌عنه پاسخ می‌دهد: رضی‌الله
3:50 بر آن با ثبات (پایداری)
3:52 هرگز به الله کفر نمی‌ورزم.
3:54 زبیر (رضی‌الله‌عنه) نشأت یافت
3:57 رضی‌الله‌عنه در مکه
3:59 یتیمی که (پدرش) کشته شده بود
4:01 پدرش عوام بن خویلد
4:03 در جنگ فجار
4:05 مادرش تربیت او را بر عهده گرفت
4:07 و او را می‌زد
4:09 او کوچک بود و بر او سخت‌گیری می‌شد
4:11 پس او را سرزنش می‌کنم، عم
4:13 زبیر گفت
4:15 فرزند این‌گونه زده نمی‌شود
4:17 تو او را می‌زنی
4:19 ضربِ مبغض او (نفرت‌آمیز) روا نیست.
4:21 «لا ضَرْبَ» — ام
4:23 گفت
4:25 هر که بگوید من او را دشمن می‌دارم، دروغ گفته است.
4:27 و همانا آن را می‌زنم تا (او) بیدار شود
4:29 و لشکر را شکست می‌دهد
4:31 و [می‌آید به سلب]
4:33 و برای او روا نیست که آنچه را که از آن اوست (واگذارد یا تملیک کند)
4:35 خبء مخب
4:37 در خانه از خرما و دانه می‌خورد
4:39 زبیر (با او) جنگید
4:41 مردی در مکه
4:43 دستش را شکست
4:45 و او هنوز نوجوان بود.
4:47 مرد [آن کالا] را به سوی صفیه حمل کرد
4:49 به آن مرد گفت
4:51 چگونه زُبَر را دیدی؟
4:53 آیا (کشک) یا خرما؟
4:55 ام مشمعلا
4:57 سَقَر
5:00 و زبیر رضی‌الله‌عنه
5:02 مردی که بلندقد نبود
5:04 و نه با کوتاه‌قد
5:06 اندام لاغر و سبک‌گوشت
5:08 و ریش او خفیف بود
5:10 بر دو گونهٔ او
5:12 گندم‌گون، پرمو
5:14 سر، تا آن‌جا که
5:16 و [او را] بر تکیه‌گاه خود می‌نشاند و موی پدرش را می‌گرفت
5:18 به آن آویزان می‌شود
5:20 بر پشت او
5:22 و چون آزار قریش شدت یافت
5:24 برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:26 و برای اصحابش
5:28 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اشاره فرمود
5:30 به اصحابش به هجرت (فرمان داد)
5:32 به حبشه
5:34 تا در پناه نجاشی باشند
5:36 آن پادشاه عادل
5:38 پس زبیر هجرت کرد
5:40 رضی‌الله‌عنه، همراه کسی که هجرت کرد
5:42 پس مسلمانان
5:44 نزد نجاشی
5:46 خانه‌ای نیک با همسایه‌ای نیک
5:48 و بر آن (حالت) پایدار ماندند.
5:50 حال از امنیت و ثبات
5:52 روزگاری
5:54 تا اینکه مردی ظاهر شد
5:56 از حبشه، با نجاشی به منازعه برمی‌خیزد.
5:58 در ملک
6:00 مسلمانان از این کار اندوهگین شدند
6:02 اندوهی شدید
6:04 و ترسیدند که آن (امر) آشکار شود
6:06 مردی که نمی‌داند
6:08 حق اصحاب پاک‌سیرت (رضی‌الله‌عنهم)
6:10 و قدر و منزلت آنان شناخته نمی‌شود.
6:12 پس صحابه رضی‌الله‌عنهم اراده کردند
6:14 که بشناسند
6:16 اخبار درگیری‌های جاری
6:18 میان نجاشی و میان این مرد
6:20 در طرف دیگر
6:22 از نیل
6:24 گفتند: چه کسی بیرون می‌رود؟
6:26 تا آنکه در جنگ با آن قوم حاضر شود
6:28 سپس خبر (آن) به ما می‌رسد
6:30 زبیر گفت
6:32 زبیر بن عوام رضی‌الله‌عنه
6:34 من خبر را برای شما می‌آورم
6:36 گفتند: بله، تو
6:38 و از جمله‌ی آنچه تازه‌تر بود
6:40 قوم، سِنّا (سنی‌شان)
6:42 پس در آن (مشک) برای او دمیدند.
6:44 آن را در سینه‌اش قرار داد
6:46 سپس بر آن تسبیح گفت تا
6:48 به سوی ناحیه‌ی نیل بیرون رفت
6:50 آنکه قوم در آن گرد می‌آیند
6:52 سپس روان شد تا
6:54 حاضر شدند آنان
6:56 و صحابه در کرانه‌ی دیگر (رودخانه) بودند
6:58 و از الله می‌خواستند که یاری دهد
7:00 نجاشی را و میان
7:02 در حالی که همچنان چشم به راه بودند
7:04 ناگاه زبیر نمایان شد
7:06 رضی‌الله‌عنه بر آنان
7:08 و می‌شتافت
7:10 و با جامه‌ی خود به آنان اشاره کرد و می‌گفت
7:12 آگاه باشید، مژده باد!
7:14 که نجاشی پیروز شد
7:16 و الله دشمنش را نابود کرد
7:18 و او را در سرزمینش توانا ساخت
7:20 مدت زیادی نگذشت
7:23 که اقامت زبیر رضی‌الله‌عنه
7:25 در حبشه
7:27 به پایان رسید و به مکه بازگشت
7:29 و در آنجا با اسماء
7:31 دختر ابوبکر صدیق
7:33 رضی‌الله‌عنه ازدواج کرد
7:35 و پس از مدتی با زنان دیگری نیز ازدواج کرد
7:37 اما اسماء
7:39 رضی‌الله‌عنها
7:41 نخستین همسر او بود
7:43 و محبوب‌ترین آنان نزد او
7:45 زیرا پیش از
7:47 هجرت به مدینه با او ازدواج کرده بود
7:49 و چون به مدینه رسید
7:51 همراه با همسرش به عنوان مهاجر
7:53 عبدالله را برای او به دنیا آورد
7:55 و او نخستین فرزندی بود
7:57 از مهاجران در مدینه
7:59 و مسلمانان به تولد او
8:01 بسیار شادمان شدند
8:03 زیرا یهودیان
8:05 شایع کرده بودند که مسلمانان را جادو کرده‌اند
8:07 و آنان
8:09 در مدینه فرزندی نخواهند داشت
8:11 پس الله
8:13 ادعای آنان را با تولد عبدالله
8:15 پسر زبیر رضی‌الله‌عنهما باطل کرد
8:17 پس از آنکه
8:19 مدتی طولانی فرزندی برایشان متولد نشده بود
8:21 و زبیر
8:24 پس از آن در مدینه
8:26 برده‌ای نداشت
8:28 که او را یاری دهد
8:30 پس همسرش اسماء رضی‌الله
8:32 عنها اسب زبیر را آب می‌داد
8:34 و برایش علف می‌آورد و از آن نگهداری می‌کرد
8:36 و هسته‌های خرما را
8:38 از زمین دور زبیر می‌آورد
8:40 آن را بر
8:42 سر خود حمل می‌کرد، سپس آن را می‌کوبید
8:44 و به شتر آبکش خوراک می‌داد
8:46 تا اینکه این کار
8:48 بر او اثر گذاشت و او
8:50 خمیر آرد را می‌ساخت
8:52 اما خوب نان نمی‌پخت
8:54 پس زنان انصار به او یاری می‌رساندند
8:56 و برایش نان می‌پختند
8:58 و این وضع همچنان ادامه داشت
9:00 تا آنکه
9:02 پدرش ابوبکر
9:04 خدمتکاری برایش فرستاد و او را کفایت کرد
9:06 و در بسیاری
9:08 از کارهایش یاریش داد
9:10 اسماء می‌گوید: گویی پدرم مرا آزاد کرده است
9:12 و از شدت علاقه‌ی
9:14 زبیر رضی‌الله‌عنه به شهادت
9:17 بود که فرزندان خود را
9:19 به نام صحابه‌ی شهید نام می‌گذاشت
9:21 امید آنکه
9:23 آنان نیز به شهادت دست یابند
9:25 پس پسرش را عبدالله
9:27 به نام عبدالله بن جحش
9:29 و منذر را به نام منذر
9:31 بن عمرو
9:33 و عروه را به نام عروه بن مسعود
9:35 و حمزه را به نام حمزه بن عبدالمطلب
9:37 و جعفر را به نام جعفر بن ابی طالب
9:39 و مصعب را به نام مصعب
9:41 بن عمیر
9:43 و عبیده را به نام عبیده بن حارث
9:45 و خالد را به نام خالد
9:47 و عبیده را با عبیده بن الحارث، و خالد را با خالد
9:49 بن سعید، و عمر را با عمر بن سعید
9:51 بن العاص رضی‌الله
9:53 عنهم اجمعین
9:55 زبیر رضی‌الله‌عنه
9:57 از صحابه‌ای است که به ثروتمندی و فراوانی اموال شهرت داشت،
9:59 اما با این همه
10:01 بسیار بخشنده و سخی بود،
10:03 و در راه الله
10:05 بسیار انفاق می‌کرد.
10:07 تا آن‌جا که مال فراوانی به او می‌رسید
10:09 و آن را در راه الله
10:11 انفاق می‌کرد،
10:13 و هیچ چیزی از آن
10:15 به خانه‌اش
10:17 نمی‌رفت.
10:19 و برخی از صحابه
10:21 زبیر رضی‌الله‌عنه را
10:24 درباره فرزندانش
10:26 وصیت می‌کردند.
10:28 پیش از مرگش
10:30 پس زبیر بر وارثان خرج می‌کرد
10:32 از مالِ خودش
10:34 و اموال‌شان را برایشان نگه می‌داشت
10:36 و مردم می‌آمدند
10:38 با اموال‌شان نزد زبیر بن عوام
10:40 رضی‌الله‌عنه
10:42 و آن‌ها را نزد او به‌عنوان امانت می‌گذاشتند
10:44 پس او به ایشان می‌گفت:
10:46 نه، بلکه این قرض است
10:48 زیرا من بر آن می‌ترسم
10:50 که تباه شود
10:52 پس آن را نزد او به عنوان دین در ذمه‌اش می‌گذاشتند،
10:54 و او آن را انفاق می‌کرد در وقتی که
10:56 به مصالح او و
10:58 مصالح مسلمانان می‌رسید.
11:00 و چون احساس کرد که اجل
11:02 در روز جمل فرا رسیده است،
11:04 بزرگ‌ترین اندیشه‌اش
11:06 همان دینی بود که بر عهده‌اش بود.
11:08 پس به پسرش عبدالله گفت:
11:10 «ای پسرم،
11:12 همانا امروز خود را کشته‌شده می‌بینم،
11:14 پس تو را سفارش می‌کنم
11:16 به ادای دینم،
11:18 و اگر از ادای بخشی از آن ناتوان شدی،
11:20 از مولای من در آن یاری بجوی.»
11:22 عبدالله گفت:
11:24 «و مولای تو کیست؟»
11:26 گفت: «الله.»
11:28 پس عبدالله
11:30 بن زبیر رضی‌الله‌عنه
11:32 پس از آن، هرگاه
11:34 کسی می‌آمد که مال او را می‌خواست،
11:36 یا غم دین پدرش بر او سنگینی می‌کرد،
11:38 می‌گفت:
11:40 «ای مولای زبیر،
11:42 دین او را ادا کن.»
11:44 پس الله تعالی آن را ادا می‌کرد.
11:46 و زبیر
11:48 رضی‌الله‌عنه می‌گفت:
11:50 «کدام‌یک از شما می‌تواند
11:52 که برای او ذخیره‌ای از عمل
11:54 صالح باشد،
11:56 پس باید
12:00 برای مصطفی (ﷺ) عمل کند؟»
12:02 [بهترین یار]
12:04 دو یار
12:08 در بهشت
12:10 جاودان دو یار،
12:12 که شرفشان را افزون کرد،
12:14 آن‌ها طلحه
12:18 و ابن عوف
12:20 و زبیر،
12:22 الله
12:24 ابو عبیده
12:26 و دو سعد،
12:28 و دو خلیفه‌اند.