آن ده وعده بهشت را دادند | قسمت (16) | علی بن ابی طالب رضی الله عنه (قسمت دوم)

◉ 3582 بازدید ⏱ 15:20 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 جمعیت مودت
0:06 تقدیم ده نفر مبشّر به بهشت
0:10 علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه
0:17 دوستی با صحابه و خویشاوندان (پیامبر)
0:22 با آن به پیشگاه پروردگارم می‌روم، آن‌گاه که مرا زنده کند
0:27 دوستی با صحابه و خویشاوندان
0:30 علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه رسید
0:34 به مدینهٔ نبوی
0:36 مهاجراً به سوی الله و رسولش
0:39 و شهر خود مکه را پشت سر گذاشته بود
0:42 همان که در آن پرورش یافته بود
0:44 و خاطراتی که بر آن‌ها بزرگ شده بود
0:47 به مدینه رسید
0:49 در حالی که سنّش اندکی از بیست سال گذشته بود
0:52 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) میان او و سهل بن حنیف
0:55 پیمان برادری بست
0:58 اَوسی انصاری
1:00 رضی‌الله‌عنهما
1:02 پس سهل برای علی
1:04 چه برادر و همراه خوبی!
1:07 اما علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه
1:10 بسیار همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
1:15 با او می‌رفت هرجا که می‌رفت
1:17 و با او فرود می‌آمد هرجا که فرود می‌آمد
1:20 و از اخبار و سنت‌های او چیزهای بسیاری را برای ما نقل می‌کند
1:24 زیرا علی رضی‌الله‌عنه یک‌بار برای ما نقل کرد
1:30 که با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون رفت
1:34 تا آن‌گاه که به «حرّهٔ سُقیا» رسیدند
1:38 که متعلق به سعد بن ابی وقاص رضی‌الله‌عنه بود
1:42 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
1:46 آب وضو برایم بیاورید
1:48 پس چون وضو ساخت
1:50 رو به قبله ایستاد
1:52 سپس تکبیر گفت و سپس فرمود
1:54 خدایا، ابراهیم بنده و دوست صمیمی تو بود
1:58 و برای اهل مکه دعای برکت کرد
2:01 و من بندهٔ تو و فرستادهٔ تو هستم
2:03 و برای اهل مدینه از تو می‌خواهم
2:06 که در «مُد» و «صاع» ایشان برکت دهی
2:09 دو برابر آنچه برای اهل مکه برکت دادی
2:12 با برکت، دو برکت
2:15 و علی رضی‌الله‌عنه برای ما روایت می‌کند
2:19 که روزی در تشییع جنازه‌ای به بقیع غرقد بیرون رفت
2:24 همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:27 پس پیامبر و صحابه پیرامون او نشستند
2:30 و پیامبر (علیه الصلاة والسلام) عصایی همراه داشت که بر آن تکیه می‌کرد
2:35 پس سر خود را به زیر افکند، همچون اندوهگینان
2:38 و با سر عصای خود بر زمین می‌زد
2:41 سپس فرمود
2:43 هیچ‌یک از شما نیست که
2:45 و هیچ جانی نیست که آفریده شده باشد
2:47 جز آن‌که جایگاهش از بهشت و دوزخ نوشته شده است
2:52 و جز آن‌که بدبخت یا نیک‌بخت نوشته شده است
2:56 پس مردی گفت
2:58 ای رسول الله!
3:00 آیا بر نوشته‌های خود تکیه نکنیم و عمل را رها کنیم؟
3:04 پس هرکس از ما از اهل سعادت باشد
3:07 به کردار اهل سعادت خواهد رسید
3:10 و هرکس از اهل شقاوت باشد
3:13 به کردار اهل شقاوت خواهد رسید
3:16 پس فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:19 عمل کنید که هرکس برای آنچه آفریده شده میسّر است
3:23 اما اهل سعادت
3:25 برای کردار اهل سعادت میسّر می‌شوند
3:28 و اما اهل شقاوت
3:30 برای کردار اهل شقاوت میسّر می‌شوند
3:33 سپس گفتم
3:35 و پیامبر (علیه الصلاة والسلام) ادامه داد
4:02 در راهنمایی علی رضی‌الله‌عنه
4:05 و ارائهٔ اندرز به او
4:07 و سرپرستی و توجه به او
4:10 و علی رضی‌الله‌عنه به این امر شادمان می‌شد
4:14 چگونه نشود
4:15 که او در خانهٔ پیامبر پرورش یافته بود
4:17 در خانهٔ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مکه
4:20 و زیر نظر او بزرگ شده بود
4:23 و این حال در مدینه نیز ادامه یافت
4:26 چراکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را بازداشت
4:30 از خواندن قرآن در حال رکوع
4:33 و سجده در نماز
4:35 و یک‌بار دیگر به او فرمود
4:38 ای علی! نگاه پیاپی به دنبال نگاه نیفکن
4:42 زیرا نگاه نخست برای تو است
4:44 و نگاه دوم برای تو نیست
4:46 همان‌گونه که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او کلماتی آموخت
4:50 کلماتی
4:51 و به او فرمان داد که هرگاه اندوه یا سختی به او رسید
4:54 آن‌ها را بگوید
4:56 و آن‌ها این است
4:57 لا إله إلا الله الحلیم الکریم، سبحانه و تعالی
5:01 سبحانه و تعالی
5:03 تبارک الله رب العرش العظیم، والحمد لله رب العالمین
5:07 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
5:11 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را دعایی آموخت
5:14 که در آن فرموده بود
5:16 خدایا، با حلال خود مرا از حرام بی‌نیاز کن
5:20 و با فضل خود مرا از غیر خود بی‌نیاز گردان
5:23 و به او فرمود
5:24 اگر بر تو وامی به اندازهٔ کوه باشد
5:27 تا خداوند آن را از جانب تو ادا کند
5:31 و چون مردم بر رسول الله (ﷺ) پرسش‌های بسیار کردند،
5:37 تا آنکه ایشان را به رنج انداختند،
5:39 خداوند متعال خواست بر پیامبرش (علیه الصلاة والسلام) آسان گیرد؛
5:44 پس به آنان فرمان داد که پیش از نجوای خویش صدقه‌ای پیشکش کنند؛
5:48 و در این باره آیه‌ای از کتاب خود نازل فرمود.
5:51 در آن هنگام مردم از پرسش بازایستادند،
5:54 و کسی به آن آیه عمل نکرد،
5:57 جز علی بن ابی‌طالب (رضی‌الله‌عنه)؛
6:00 و این به سبب آن بود که آن حکم پس از ساعتی از روز نسخ شد.
6:05 علی (رضی‌الله‌عنه) گفت:
6:07 در کتاب خدا آیه‌ای است
6:10 که پیش از من هیچ‌کس به آن عمل نکرد،
6:13 و پس از من نیز هیچ‌کس به آن عمل نخواهد کرد.
6:16 آن آیه، (ای پیامبر ﷺ)،
6:55 سپس نسخ شد،
6:57 و کسی به آن عمل نکرد.
7:01 حلّه‌ای از حریر به پیامبر (ﷺ) هدیه شد،
7:06 و ایشان آن را به علی بن ابی‌طالب (رضی‌الله‌عنه) فرستادند،
7:10 و او آن را پوشید.
7:12 پیامبر (ﷺ) به او فرمود:
7:15 من آن را برای آن نفرستادم که بپوشی،
7:19 بلکه آن را میان فاطمه‌ها تقسیم کنی (تا روسری‌ای بسازی).
7:22 مقصود از «فواطم» این‌هاست:
7:25 فاطمه دختر محمد، همسرش؛
7:28 و فاطمه دختر اسد، مادرش؛
7:31 و فاطمه دختر حمزه، دختر عموی ایشان؛
7:34 خداوند از همه ایشان خشنود باد.
7:37 فاطمه دختر پیامبر (ﷺ)
7:41 به هجده سالگی رسیده بود،
7:45 و نفوس صحابه به او میل کرد،
7:48 به امید شرف دامادی پیامبر (علیه الصلاة والسلام).
7:52 ابوبکر و سپس عمر (رضی‌الله‌عنهما) از او خواستگاری کردند،
7:57 و پیامبر (ﷺ) به آنان عذر آورد،
8:01 به سبب کمی سن او نسبت به ایشان.
8:04 گروهی از انصار نزد علی (رضی‌الله‌عنه) آمدند
8:08 و به او گفتند: فاطمه نزد توست،
8:11 از رسول الله (ﷺ) او را خواستگاری کن.
8:16 پس علی نزد پیامبر (ﷺ) آمد،
8:19 و بر او سلام کرد،
8:21 پیامبر (ﷺ) سلامش را پاسخ داد
8:25 و فرمود: نیاز پسر ابوطالب چیست؟
8:28 عرض کرد: ای رسول الله،
8:31 (خواستگاری) فاطمه دختر رسول الله (ﷺ).
8:36 فرمود: خوش آمدی و صفا آوردی.
8:39 و بیش از این بر آن نیفزود.
8:41 علی (رضی‌الله‌عنه) نزد آن گروه از انصار بیرون آمد،
8:46 در حالی که منتظر او بودند.
8:48 گفتند: چه شد؟
8:50 گفت: نمی‌دانم،
8:52 جز آنکه به من فرمود: خوش آمدی و صفا آوردی.
8:56 گفتند: همین یکی از رسول الله (ﷺ) برای تو کافی است:
9:02 (یکی) خانواده را به تو داد و (دیگری) خوش‌آمد را.
9:06 خواستگاری‌اش در سال نخست هجرت بود.
9:10 سپس پیامبر (ﷺ) به علی فرمود:
9:15 آیا چیزی داری که مهر فاطمه (رضی‌الله‌عنها) باشد؟
9:20 علی (رضی‌الله‌عنه) گفت:
9:23 نه، ای رسول الله.
9:25 فرمود: زره حطمیه‌ات کجاست؟
9:29 علی گفت: نزد من است.
9:32 رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:35 آن را به من بده.
9:37 آن را به عنوان مهر او به ایشان دادم.
9:40 سپس رسول الله (ﷺ) دخترش فاطمه (رضی‌الله‌عنها) را آماده کرد
9:47 با قطیفه‌ای از پشم،
9:49 و مشکی و بالشی از چرم،
9:52 که درونش لیف گیاه اذخر بود.
9:54 علی (رضی‌الله‌عنه) گفت:
9:57 فاطمه را همان شب به خانه من فرستادند که مرا به خانه‌اش فرستادند،
10:00 و زیر ما جز پوست یک قوچ نبود.
10:04 و چون علی (رضی‌الله‌عنه) خواست بر فاطمه درآید،
10:10 و این پس از غزوه بدر بود،
10:12 رسول الله (ﷺ) به او فرمود:
10:16 ای علی، برای عروسی ناگزیر ولیمه‌ای است.
10:21 علی (رضی‌الله‌عنه) در آن هنگام چیزی نداشت.
10:26 سعد (رضی‌الله‌عنه) گفت:
10:28 قوچ از آن علی.
10:30 گروهی از انصار برای او یک صاع ذرت گرد آوردند،
10:34 و برای ایشان ولیمه داد.
10:36 جابر بن عبدالله (رضی‌الله‌عنهما) گفت:
10:40 ما در عروسی علی بن ابی‌طالب حاضر بودیم،
10:43 و فاطمه دختر رسول الله (ﷺ) (نیز حاضر بود)،
10:47 و هرگز عروسی‌ای بهتر از آن ندیدیم.
10:51 رسول الله (ﷺ) برای ما کشمش و خرما آماده کرد،
10:56 و ما خوردیم.
10:59 و چون شب عروسی فرا رسید،
11:02 رسول الله (ﷺ) علی را فراخواند
11:06 و فرمود: هیچ کاری مکن تا آنکه مرا ملاقات کنی.
11:09 سپس رسول الله (ﷺ) ظرف آبی طلبید
11:13 و از آن وضو گرفت.
11:15 سپس آن آب را بر علی (رضی‌الله‌عنه) ریخت و فرمود:
11:19 خدایا، در این دو برکت ده و بر آن دو برکت نازل فرما،
11:23 و در نسل آن دو برکت ده.
11:26 پس خداوند برای آن دو برکت داد،
11:28 و به ایشان حسن و حسین را روزی کرد،
11:31 (که هر دو) سروران جوانان بهشت‌اند.
11:33 و علی بن ابی‌طالب (رضی‌الله‌عنه) زندگی‌ای گوارا
11:37 در کنار همسری پسندیده گذراند،
11:39 (زندگی‌ای که) جز آنچه از تنگدستی بر آن دو می‌رسید، آن را تیره نمی‌ساخت.
11:41 اگر نه آن بود که آنچه را از تنگی حال به آن دچار می‌شوند، بر ایشان تیره می‌سازد
11:46 یک روز
11:48 علی رضی‌الله‌عنه خسته به خانه بازگشت
11:52 پس از آنکه در باغ یک یهودی به مزدوری کار کرده بود
11:56 برای او آب را از چاه می‌کشید
11:59 در ازای هر دلو، یک دانه خرما
12:02 سپس با فاطمه رضی‌الله‌عنها دیدار کرد
12:05 در حالی که دست‌هایش از آرد کردن گندم با آسیاب زخم شده بود
12:10 پس به او گفت:
12:11 شنیده‌ام که اسیری به نزد پیامبر (ﷺ) آورده‌اند
12:16 پس نزد پدرت برو و از او برای ما یک خدمتکار بخواه
12:21 او نزد پیامبر (ﷺ) رفت
12:24 اما ایشان را نیافت
12:25 پس آن را به عایشه رضی‌الله‌عنها گفت
12:29 چون پیامبر (ﷺ) بازگشت
12:33 عایشه رضی‌الله‌عنها نیاز دخترش فاطمه را به ایشان خبر داد
12:37 پس پیامبر (ﷺ) نزد آن دو آمد
12:40 در حالی که آن دو بر بستر خود دراز کشیده بودند
12:43 پس میان آن دو نشست و به ایشان فرمود:
12:46 آیا شما را به چیزی راهنمایی نکنم که از یک خدمتکار برایتان بهتر است؟
12:51 گفتند: آری، ای رسول الله
12:54 فرمود:
12:55 هنگامی که به بستر خود می‌روید،
12:58 سی‌وسه بار تسبیح بگویید،
13:00 سی‌وسه بار تحمید بگویید،
13:03 و سی‌وچهار بار تکبیر بگویید،
13:06 این برای شما از یک خدمتکار بهتر است.
13:09 علی رضی‌الله‌عنه گفت:
13:13 از وقتی که آن را از پیامبر (ﷺ) شنیدم، هرگز آن را ترک نکردم.
13:18 به او گفته شد:
13:19 «حتی شب صفین را؟»
13:22 گفت:
13:23 «و نه شب صفین را.»
13:25 و برای علی رضی‌الله‌عنه
13:28 کنیه‌ای محبوب‌تر از «ابوتراب» نبود،
13:31 و هرگاه با آن صدا زده می‌شد، شاد می‌گشت.
13:34 و سبب این کنیه
13:36 آن بود که رسول الله (ﷺ)
13:39 به خانه فاطمه رضی‌الله‌عنها آمد
13:43 و علی را در خانه نیافت.
13:46 پس فرمود:
13:47 پسر عمویت کجاست؟
13:49 گفت:
13:50 میان من و او چیزی پیش آمد،
13:52 پس با من قهر کرد
13:54 و بیرون رفت و نزد من نخوابید.
13:57 پس رسول الله (ﷺ)
14:00 به مردی از صحابه فرمود:
14:02 ببین او کجاست.
14:04 او آمد و گفت:
14:06 ای رسول الله،
14:08 او در مسجد خوابیده است.
14:10 پس رسول الله (ﷺ) نزد او آمد
14:14 و دید که او به پهلو خوابیده است،
14:16 و ردایش از یک سویش افتاده بود،
14:18 و تن او به خاک آلوده شده بود.
14:20 پس رسول الله (ﷺ)
14:24 خاک را از او پاک می‌کرد و می‌فرمود:
14:26 «برخیز ای ابوتراب،»
14:28 «برخیز ای ابوتراب.»
14:30 در قسمت بعد،
14:33 با زندگی‌نامه
14:35 علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه
14:38 در نبردها و دلاوری‌های او آشنا خواهیم شد،
14:41 إن شاء الله.
14:43 برای مصطفی،
14:47 بهترین یار
14:50 یارانش،
14:53 در بهشت جاودان؛
14:56 دو یار
14:58 که بر شرافتشان افزود:
15:00 طلحه
15:03 و ابن عوف
15:05 و زبیر
15:07 و
15:09 ابوعبیده
15:11 و دو سعد
15:13 و خلفا.