خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (28) | احوال پیشینیان نزد قرآن

0:00 بسم الله الرحمن الرحیم

0:04 زندگی جد

0:06 بین حرف و عمل

0:11 احوال پیشینیان با قرآن و تعلیم آن

0:14 و تاثیر آن بر آنها

0:17 عمر رضی الله عنه بود

0:20 اگر ابوموسی با او می نشست

0:22 شاید به او گفته است

0:24 یادمان کن ابوموسی

0:27 پس می خواند

0:29 از ابن عباس رضی الله عنه

0:32 آنچه او گفت

0:33 عیینه بن حصن بن حذیفه ارائه کرد

0:36 پس بر برادرزاده‌اش حرّ بن قیس نازل شد

0:40 او از افرادی بود که عمر رضی الله عنه به او نزدیک شد

0:45 قاریان صاحب مجالس و مشورت های عمر بودند

0:50 چه پیر باشند و چه جوان

0:53 عیینه به برادرزاده ام گفت

0:55 برادرزاده ام

0:57 آیا با این شاهزاده چهره ای دارید؟

1:00 پس از من التماس کرد

1:02 او گفت

1:03 من برای این کار اجازه خواهم گرفت

1:05 ابن عباس گفت

1:07 حر برای عیینه اجازه خواست

1:10 پس عمر به او اجازه داد

1:12 چون بر او وارد شد، فرمود:

1:14 او فرزند خطاب است

1:17 به خدا ما از غصه خوردن خسته نمی شویم

1:19 و بین ما عادلانه قضاوت نکن

1:22 عمر عصبانی شد

1:24 حتی آنها قرار بود آن را امضا کنند

1:26 الحر به او گفت

1:28 ای امیرالمومنین!

1:30 خداوند متعال به پیامبرش صلی الله علیه و آله فرمود

1:35 خودانگیختگی را در نظر بگیرید و سفارشی را فرمان دهید

1:38 و از نادانان روی گردان

1:41 این یکی از افراد نادان است

1:44 به خدا قسم عمر وقتی آن را بر او خواند از آن گذشت

1:49 کنار کتاب خدا ایستاده بود

1:53 با عمر رضی الله عنه ملاقات کرد

1:55 نافع بن عبدالحارث در عصفان

1:58 عمر در مکه از آن استفاده کرد

2:02 گفت: چه کسی آن را بر اهل وادی به کار برد؟

2:06 ابن ابزه گفت

2:09 گفت: و از ابن ابزه

2:12 یکی از وفاداران ما گفت

2:16 گفت : پس بر آنها سروری گماشتم .

2:20 گفت من قاری کتاب الله تعالی هستم

2:25 و بدی ها را می داند

2:28 عمر گفت

2:29 و اما پیامبر شما صلی الله علیه و آله فرمود

2:34 خداوند مردم را با این کتاب بزرگ می کند

2:38 و دیگران را در آن قرار می دهد

2:41 از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه گفت

2:45 حامل قرآن شب آن را بشناسد

2:49 اگر مردم خوابند

2:51 و مردم در روز افطار می کنند

2:55 و با ناراحتی او مردم خوشحال می شوند

2:58 و وقتی گریه می کند مردم می خندند

3:01 و با سکوت او مردم گیج می شوند

3:05 و با تواضع او مردم متکبرند

3:09 دارنده قرآن باید

3:11 گریه و غمگین بودن

3:14 لطیف، خردمند و ساکت

3:18 دارنده قرآن نباید غافل و غافل باشد

3:24 بدون سر و صدا، بدون فریاد، بدون آهن

3:29 ایشان هم فرمودند خدا از او راضی باشد

3:32 این دلها رگ هستند

3:34 پس او را با قرآن مشغول کن

3:37 و آن را به چیز دیگری مشغول نکنید

3:39 ایشان هم فرمودند خدا از او راضی باشد

3:42 اگر علم می خواهی قرآن بخوان

3:46 زیرا حاوی علم اول و آخر است

3:50 مردی به او گفت

3:52 مفصل را در یک رکعت می خوانم

3:55 به او گفت: این مثل این شعر است

3:59 بعضی ها قرآن می خوانند ولی از حلقومشان فراتر نمی رود

4:04 اما اگر به دل بیفتد و محکم شود، منفعتی در آن است

4:09 از ابن عباس رضی الله عنهم گفت

4:13 چون سوره بقره را می خوانم آن را می خوانم

4:16 من ترجیح می دهم کل قرآن را بخوانم

4:21 از ابو عبدالرحمن السلمی رحمه الله می فرماید:

4:25 ما قرآن را از افرادی که به ما می گفتند آموختیم

4:29 اگر ده آیه یاد گرفتند

4:32 تا ده روز گذشته از آنها فراتر نرفتند

4:35 بنابراین آنها می دانند چه چیزی در آنها وجود دارد

4:38 ما قرآن را یاد می گرفتیم و به آن عمل می کردیم

4:42 و مردم بعد از ما قرآن را به ارث خواهند برد

4:45 آب می نوشند

4:47 از ترقوه آنها تجاوز نمی کند

4:50 خدا رحمتش کند چهل سال در مسجد قرآن می خواند

4:56 برخی از پیشینیان گفتند

4:58 چه کسی دوست دارد بداند چیست؟

5:01 بگذار خودش را با قرآن معرفی کند

5:04 نافع بن ابی نعیم مقری رحمه الله می گوید

5:09 این قرآن بزرگ است

5:12 از عالی آمد

5:14 پس اگر بخوانید

5:16 به هیچ چیز دیگری مشغول نباش

5:19 و ببین با کی حرف میزنی

5:21 ابن کثیر قاری بود رحمه الله

5:25 اگر بخواهد اصحابش را بخواند

5:28 آنها را جمع کنید و به آنها موعظه کنید

5:30 و او می گوید

5:32 اما من این کار را می کنم

5:34 تا زمانی که به تلاوت قرآن پیش نروید

5:37 با دلهای فروتن

5:39 و ارواح مطیع

5:41 و چشمان اشک آلود

5:43 عبدالله بن ادریس نمرده است

5:46 قاری رحمه الله

5:48 دخترش گریه کرد

5:50 به او گفت گریه نکن

5:53 من قرآن را در این آیه ختم کردم

5:56 چهار هزار مهر

5:58 امام احمد بن حنبل رحمه الله فرمودند

6:03 برای من عزیز است که دنیا جگر آدمیان را آب می کند

6:08 وعده سینه هایشان قرآن است

6:10 قاضی عبدالله بن طالب رحمه الله گفت:

6:15 عزت از آن کس است که قرآن و علم داشته باشد

6:19 این عزیز

6:21 و اما کسانی که با او بودند، جلال سلطان

6:24 او عزیز نیست

6:27 گفت الفضل الرقاشی رحمه الله

6:30 نمازگزاران چه لذتی دارند؟

6:32 و دلشان به هیچ چیز خوش نیست

6:35 مثل صدای خوب در حال تلاوت قرآن

6:38 و هر قلبی به صدای خوشی که قرآن می خواند پاسخ نمی دهد

6:42 دل مرده است

6:45 الفضل گفت

6:47 و هیچ چشمی از صدای خوب غافل نمی شود

6:50 جز چشم غافلان یا نه

6:55 ایاس بن معاویه رحمه الله گفت

6:58 مثل کسانی که قرآن می خوانند

7:01 تفسیر آن را نمی دانند

7:04 مثل قومی که شبانه نامه ای از پادشاهشان رسید

7:08 لامپ ندارند

7:11 تعامل آنها شگفت انگیز است

7:14 آنها نمی دانند در این کتاب چه آمده است

7:17 مثل کسی که تفسیر را می داند

7:20 مثل مردی که با چراغ به سراغشان آمد

7:23 بنابراین آنچه در کتاب است را می خوانند

7:27 از حضرات الشعبی رحمه الله می فرماید:

7:30 هر که قرآن بخواند پیر نمی شود

7:33 خیثمه بن عبدالرحمن رحمه الله

7:37 قرآن در سه خاتمه یافته است

7:41 او بن محیریز رحمه الله بود

7:44 قرآن در هر هفتم ختم می شود

7:47 عمار بن عمر البجالی فرمود:

7:51 با محمد بن الندر الحارثی بیرون رفتیم

7:54 خدا رحمتش کند تا مکه

7:57 یک ساعت از شب هم بیدار نمی شدیم

8:00 جز اینکه بر شترش نشسته بود و می خواند

8:04 گفت: پس ما توانستیم ببینیم.

8:08 تا وارد مکه شد نخوابید

8:11 گفت وقتی اومد پایین

8:14 در خدمت یارانش است

8:17 به او گفته شد: ای ابو عبدالرحمن

8:20 ما به اندازه کافی از این برای شما داریم

8:23 پس نزد آنها می آید و می گوید

8:26 آیا مرا از ثواب محروم می کنی؟

8:29 علی قتاده رحمه الله

8:32 هر هفت شب یک بار قرآن را ختم می کرد

8:36 اگر رمضان بیاید

8:39 هر سه شب یک بار مهر و موم کنید

8:42 اگر دهم بیاید

8:45 هر شب یک بار مهر و موم کنید

8:49 از سعید بن جبیر رحمه الله

8:52 هر دو شب یکبار قرآن را ختم می کرد

8:55 مالک بن دینار گفت

8:58 خدا رحمتش کند

9:01 آن دو دوست، هنگامی که بر آنها قرآن خوانده شود

9:04 دلشان برای آخرت شاد شد

9:07 ایشان هم فرمودند خدا رحمتش کند

9:10 ای حاملان قرآن

9:13 قرآن در دل شما چه کاشته؟

9:16 قرآن بهار مؤمن است

9:19 همانطور که باران بهار زمین است

9:22 خداوند از آسمان باران می فرستد

9:25 به زمین می خورد و به چمن می خورد

9:28 بنابراین قرص در آن خواهد بود

9:31 بوی تعفن جای او را متوقف نمی کند

9:34 تکان داده شود، سبز شود و بهبود یابد

9:37 ای کارزار قرآن

9:41 چه چیزی در دل شما کاشته شد؟

9:44 اصحاب سوره کجا هستند؟

9:47 صاحبان دو سوره کجا هستند؟

9:50 با آنها چه کردید؟

9:53 محمد بن واسع رحمه الله گفت

9:56 قرآن باغ اهل علم است

9:59 شیرینی آن کجاست؟

10:04 فدیل بن ایاد رحمه الله گفت

10:07 حامل قرآن

10:10 حامل پرچم اسلام

10:13 با هر کس که گول می زند نباید گول بزند

10:16 همچنین نباید با کسی که در حال خوش گذرانی است خوش بگذراند

10:19 با هر کس فراموش می کند فراموش نمی کند

10:22 از وهیب بن الورد رحمه الله می فرماید:

10:25 ما به این حدیث نگاه کردیم

10:28 ما برای این دل ها نرم تر از آن نیافتیم

10:32 تقاضای بیشتری برای حقیقت وجود ندارد

10:35 از خواندن قرآن گرفته تا اهل تفکر

10:38 برخی از پیشینیان گفتند

10:41 قرآن می خواندم و شیرینی در آن نیافتم

10:44 پس با خودم گفتم

10:47 جوری بخون که انگار شنیدی

10:50 از رسول خدا صلی الله علیه و آله

10:53 کمی شیرینی داشت

10:56 پس با خودم گفتم

11:00 جوری بخون که انگار شنیدی

11:03 از جبرئیل علیه السلام

11:06 وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله به او فرمود

11:09 گفت پس شیرینی زیاد شد

11:12 بعد بهش گفتم

11:15 جوری بخون که انگار شنیدی

11:18 وقتی آن را به زبان آورد

11:21 گفت پس همه شیرینی زیاد شد

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (28) | احوال پیشینیان نزد قرآن

متن کامل