از مجموعهٔ روناق العلم (سریال تکمیل شد) · درس 43 از 50

کتاب ظرافت علم در میان خردمندان | قسمت (43) | شتاب علمی

◉ 1321 بازدید ⏱ 3:15 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بگو: آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند یکسان‌اند؟
0:10 درخشش‌های دانش، پیش از حکمت (پیش از فرزانگی) است.
0:17 از آنِ دکتر حمزه بن فایع آل فتحی
0:22 خدایش نگه دارد.
0:26 شتاب علمی
0:31 حافظ ابو اسماعیل هروی رحمه‌الله گفته است:
0:36 متوفای سال ۴۸۱ هجری
0:41 محدّث باید در راه رفتن شتابان باشد،
0:45 در نوشتن شتابان باشد،
0:46 در خواندن شتابان باشد.
0:50 مقصود از شتاب محدّث و عالم،
0:53 شتاب در کار زمان‌ است
0:54 و پیشی گرفتن بر گذشت روزگار
0:56 و غنیمت شمردن فرصت‌ها،
0:58 به‌گونه‌ای که دانش را با کندی نجوید،
1:01 و خواندن را با آرامش و درنگ نکند،
1:03 و پژوهش‌ها را با سستی انجام ندهد،
1:06 زیرا عمر کوتاه است،
1:08 و دانش‌ها گسترده‌اند،
1:09 و عمر محدود است،
1:11 و معارف سرریزند،
1:13 و کُندی و سستی در برابر آن‌ها، نفایس آن‌ها را بر آدمی حرام می‌کند،
1:17 و میان او و رسیدن به برترین یا هدف نهایی‌اش حایل می‌شود.
1:22 از این رو برای محدّث، شتاب در رفتن به درس و نیازهایش مستحب است،
1:28 و شتاب در نوشتن تا نوشته‌هایش را به پایان برساند،
1:32 و به نسخه‌ها دست یابد،
1:33 و تألیفات بارور شود.
1:36 و برای او خواندن شتابان را مستحب می‌داند که به فهم یاری رساند،
1:40 و دانش را پاره‌پاره و پراکنده نکند،
1:42 یا چون لاک‌پشت به کندی نرود،
1:44 بلکه شتابانی میانه باشد،
1:47 که در زمانی کوتاه به دانش برسد،
1:49 و به فواید و نکات ژرف آن خلل وارد نسازد.
1:53 و مقصود، اراده‌ای شتابان است
1:56 و عزمی برانگیخته از اندوه و پیشی‌گرفتن،
1:59 نه کندیِ ملال‌آور،
2:01 و روش شتاب‌آلود در برابر فواید و فهم‌ها.
2:05 و برخی نیز شتاب در خوردن را مستحب دانسته‌اند،
2:08 به‌گونه‌ای که با گشاده‌دستی‌ای که بسیاری از ما انجام می‌دهیم منافات داشته باشد،
2:13 کسی که در یک ساعت، برای خوراک و گفتگو، می‌خورد.
2:17 و سیوطی رحمه‌الله آن را به نظم درآورده است.
2:20 شیخ ما کنانی برای ما حدیث گفت
2:23 از پدرش، صاحب خطابه:
2:26 «عالم در سه چیز شتابان باشد:
2:29 در خوردن و راه رفتن و نوشتن.»
2:32 و سخن مشهور علامه ابوالوفا ابن عقیل حنبلی رحمه‌الله تعالی است:
2:39 من با نهایت توان، اوقات خوراکم را کوتاه می‌کنم،
2:43 تا آنکه کعک خشک را بگیرم و آن را با آب بر نان خیس کنم،
2:48 به‌سبب آنچه میان این دو از کاستی در خوراک است،
2:52 تا به مطالعه بپردازم،
2:54 یا فایده‌ای را که در آن درنیافته‌ام، بنویسم.
2:57 و چون بر پایه اجماع علما، گرامی‌ترین سرمایه‌ی اهل خرد برای کسب دانش،
3:02 زمان است،
3:03 پس آن غنیمتی است که در آن فرصت‌ها را باید ربود.
3:07 وظایف بسیار است،
3:09 و اوقات گذراست،
3:11 و خداوند توفیق‌دهنده است.