از مجموعهٔ روناق العلم (سریال تکمیل شد) · درس 11 از 50

کتاب ظرافت علم در میان خردمندان | قسمت (11) | اشبار العلم

◉ 532 بازدید ⏱ 2:52 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 «بگو: آیا کسانی که می‌دانند و کسانی که نمی‌دانند، یکسانند؟»
0:10 زیورهای علم نزد صاحبان حکمت
0:16 از آنِ دکتر حمزه بن فایع آل فتحی
0:21 الله او را حفظ کند
0:27 شبرهای علم
0:29 امام عامر شعبی — رحمه‌الله تعالی — فرمود:
0:36 که در سال یکصد و سه هجری درگذشت:
0:40 علم سه شبر است.
0:43 پس هر که از آن یک شبر به دست آورد،
0:45 با بینی‌اش سرافراز شود و گمان کند که به تمام آن دست یافته است.
0:49 و هر که شبر دوم را به دست آورد،
0:51 نفسش در نظرش کوچک شود و بداند که (هنوز) به آن نرسیده است.
0:55 و اما شبر سوم،
0:57 هیهات! هرگز کسی به آن نمی‌رسد.
1:01 علم آزمون است و موهبت.
1:05 پس برای نیکبختان موهبت است،
1:07 و برای تیره‌بختان آزمون،
1:09 همان کسانی که درس آن را نمی‌فهمند
1:11 و از آداب آن پند نمی‌گیرند.
1:14 و از جمله آداب آن،
1:16 پرهیز از مغرور شدن،
1:18 و فروتنی در آن،
1:20 و یقین به درازا و پهناوری آن است.
1:22 و از این روست که برخی گفته‌اند:
1:25 «ابوشبر» مباش،
1:27 یعنی آن مغروری که یک یا دو مسئله را حفظ کرده و سپس با آن راه می‌افتد،
1:31 در حالی که
1:33 بینی‌اش سرافراز است،
1:35 بر برادرانش برتری‌جو است،
1:37 و از هر ادب و بردباری و مهربانی کناره می‌گیرد.
1:42 و به همین سبب شعبی — رحمه‌الله — از شبرهای علم برحذر می‌دارد.
1:46 نخستین آنها، دانشجوی نوآموزی است که با بینی‌اش سرافراز است،
1:51 و دومین، کسی که حال خود را کوچک می‌شمارد،
1:53 و درمی‌یابد که به مقصود نرسیده و به هدف خود دست نیافته است،
1:58 مانند کسی که تقریباً فروتن است،
2:00 که فقه آموخته اما ادعای فقاهت نمی‌کند،
2:03 و یاد می‌گیرد،
2:04 و از روی فروتنی و دلسوزی، شاگردان را (به آموختن) وامی‌دارد.
2:08 و شبر سوم، برترین و بلندترین آنهاست:
2:12 کسی که می‌داند هرگز چیزی نمی‌داند،
2:15 پس به آنچه زیر فروتنی است اعتقاد دارد،
2:18 و همواره نادانی و کوتاهی خود را آشکار می‌سازد،
2:22 و می‌داند که آنچه نزد اوست اندک و ناچیز است،
2:24 و فقه او سبک و بی‌ارزش است،
2:26 و آگاهی او محدود است.
2:28 او همچون فقیران فروتن می‌نشیند،
2:32 و بر همگان سلام می‌کند،
2:34 و خود را به لقب یا مرتبه‌ای اختصاص نمی‌دهد،
2:37 و نه به مدرک یا نشان‌های ویژه.
2:41 آن است عالم به حق،
2:43 و فقیه به راستی،
2:45 و هر که به آن برسد یا شاخه‌های آن را لمس کند.
2:49 والسلام.