كنوز السيرة | الشيخ عثمان الخميس | الحلقة (30)

0:00 بسم الله الرحمن الرحیم

0:03 گنجینه های زندگی نامه

0:06 چه بسا از چیزی متنفر هستید و خداوند خیر بسیار به آن می رساند.

0:16 پیامبر صلی الله علیه و آله به مدینه بازگشت

0:22 سپس ابوبصیر مردی از قریش و مسلمان نزد او آمد

0:28 پس دو مرد را به دنبال او فرستادند

0:30 گفتند: عهدی که با ما بستی

0:34 پس پیامبر صلی الله علیه و آله ابوبصیر را به سوی آن دو نفر هل داد

0:39 چون خیانت نمی کند رضی الله عنه

0:43 ابوبصیر را بیرون آوردند تا به ذی الحلیفه رسیدند

0:47 پس رفتند تا مقداری از خرمای خود را بخورند

0:50 ابوبصیر به یکی از آن دو مرد گفت:

0:53 به خدا می بینم شمشیر تو ای فلانی ناامید نمی شود

0:58 پس از او پرسید و گفت

1:00 بله به خدا همینطور است

1:03 امتحان کردم، بعد امتحانش کردم، بعد امتحانش کردم

1:08 ابوبصیر گفت: به من نشان بده که چگونه به او نگاه کنم

1:12 پس او را رها کرد و با آن زد تا سرد شد

1:16 دیگری فرار کرد تا به شهر رسید

1:19 پس دوان دوان وارد مسجد شد

1:22 رسول خدا صلی الله علیه و آله با دیدن او فرمود

1:26 او این را وحشت می دانست

1:29 وقتی به پیامبر صلی الله علیه و آله رسید

1:32 گفت: به خدا سوگند دوستم کشته شد.

1:35 و من کشته خواهم شد

1:37 سپس ابوبصیر با شمشیر آمد

1:40 گفت ای پیامبر خدا

1:43 به خدا سوگند خداوند به تعهد شما عمل کند

1:46 تو مرا به سوی آنان برگرداندی و سپس خداوند مرا از دست آنان نجات داد

1:50 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند

1:53 خشم جنگ

1:55 وقتی او این را شنید

1:57 او می دانست که آن را به آنها برمی گرداند

2:00 پس شهر را ترک کرد تا به شمشیر دریا رسید

2:04 ابوجندل دوباره فرار کرد

2:07 پس نزد ابوبصیر در سیف البحر رفت

2:11 پس مطمئن شد که هیچ مردی از قریش که مسلمان شده باشد، بیرون نرود

2:15 جز اینکه به ابوبصیر پیوست

2:17 تا اینکه گروهی از آنها با هم آشنا شدند

2:20 به خدا قسم شتر را نمی شنوند

2:22 نزد قریش به شام رفتم

2:25 مگر اینکه رهگیری کنند، آنها را بکشند و پولشان را بگیرند

2:29 پس قریش نزد پیامبر صلی الله علیه و آله فرستادند

2:33 او به خدا و رحمت متوسل می شود

2:35 هر که به آن بیاید در امان است

2:38 پس رسول خدا صلی الله علیه و آله را فرستاد

2:41 به آنها تایید خود را

2:43 خداوند متعال فرمود

2:45 اوست که دستهای آنان را از تو و دستهای تو را از آنان باز داشت

2:51 در قلب مکه

2:54 در قلب مکه بعد از اینکه تو را به خاطر گناهانشان می بخشم

2:58 و خداوند به آنچه انجام می دهید بیناست

3:03 آنها کسانی هستند که کافر شدند و شما را از مسجد الحرام بازداشتند

3:08 و هدیه برگردانده می شود

3:13 برای رسیدن به جایگاهش

3:15 و اگر مردان مؤمن نبود

3:19 و زنان مؤمن

3:23 تو به آنها یاد ندادی که روی آنها پا بگذارند

3:29 سپس از آنها بلایى به تو خواهد رسید

3:37 ناآگاهانه

3:40 تا خداوند هر که را بخواهد در رحمت خود وارد کند

3:46 اگر برکنار شوند، کافرانشان را هلاک می‌کنیم

3:52 هنگامی که کافران غذای جاهلیت را در دل های خود قرار دادند

4:00 پس خداوند آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل کرد

4:08 و آنها را به گفتن کلمه تقوا واجب کرد

4:12 آنها به آن و مردمش سزاوارتر بودند

4:16 و خداوند به هر چیزی داناست

4:21 خداوند متعال می فرماید

4:24 اوست که در دل مکه دستهای آنان را از تو و دستهای تو را از آنان باز داشت

4:30 یعنی دست از مبارزه بردارید

4:32 سوگند به آشتی که بعد از شکست من میان آنها بود

4:37 یعنی خداوند تبارک و تعالی

4:39 پیامبر صلی الله علیه و آله بر مردم مکه پیروز می شود

4:44 خداوند هم در خندق و هم در بدر پیروزشان کرد

4:48 فرمود: آنان کافر شدند، یعنی اهل مکه

4:53 تو را از مسجد الحرام دور کردند

4:56 هنگامی که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و همراهانش برای عمره خارج شدند

5:01 و هدایت گره می خورد تا به جای خود برسد

5:05 یعنی جلوگیری از رسیدن هدایت به جایگاه او

5:08 و در خانه فداکاری کنند

5:10 او می گوید

5:11 اگر مردان و زنان مؤمن نبودند، به آنها یاد نمی‌دادی که چگونه بر آنها پا بگذارند.

5:18 یعنی ضعیفان مانند ابوجندل و ابوبصیر و سایر مؤمنانی که در مکه بودند.

5:25 نمی توانند مهاجرت کنند

5:28 او می گوید

5:29 تو به آنها یاد ندادی که روی آنها پا بگذارند

5:32 یعنی ممکن است مؤمنان را بدون اطلاع بکشید

5:36 او می گوید

5:38 آن گاه از آن ها خواری و بی اطلاعی به تو خواهد رسید

5:42 یعنی پس از آن این را قرض خواهید گرفت

5:45 و گفته می شود

5:46 دوستانت را کشتی

5:48 شما مؤمنان را کشتید بدون اینکه بدانید اینها مؤمن بودند

5:54 او گفت

5:55 تا خداوند هر که را بخواهد در رحمت خود وارد کند

5:59 هر یک از نوکران او

6:00 او گفت

6:01 اگر حذف کنید

6:03 یعنی اگر مؤمنان در مکه از کافران جدا می شدند

6:08 ما کسانی از آنها را که کافر شدند به عذابی دردناک عذاب خواهیم کرد

6:12 یعنی علت اینکه خداوند مردم مکه را عذاب نداد

6:16 وجود مؤمنان ضعیف در داخل مکه است

6:20 او گفت

6:21 هنگامی که کافران غذای جاهلیت را در دل های خود قرار دادند

6:27 همین را می گویند

6:29 کسی که ما را به عنوان مؤمن ترک کرد، دوباره به سوی ما بازگردانده می شود

6:35 او گفت

6:36 پس خداوند آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل کرد

6:41 آنان را به كلام تقوا واداشت و به آن سزاوارتر و سزاوارتر بودند

6:46 و خداوند به هر چیزی داناست

6:50 گنجینه های بیوگرافی

6:53 وقایع الحدیبیه

7:01 اولین حادثه

7:03 واقعه کعب بن عجره رضی الله عنه

7:06 او گفت

7:07 رسول خدا صلی الله علیه و آله در حدیبیه توقف کرد

7:12 سرم پر از شپش است

7:15 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند

7:18 آیا اگر رویاهای شما ممنوع بود به شما آسیب می رساند؟

7:22 گفتم بله

7:24 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند

7:27 پس سر خود را بتراشید

7:29 و او گفت

7:30 و این آیه نازل شد

7:33 برای خدا حج و عمره به جا آورید

7:37 اگر حساب کنید، پس هر فداکاری در دسترس است

7:41 و سر خود را نتراشید تا قربانی به جای شما نرسد

7:47 هر کس از شما مریض است یا گوشش در سرش مشکل دارد

7:53 فدیه روزه، صدقه یا مناسک است

7:58 هنگامی که در امان هستید، هر که از عمره تا حج بهره مند شود

8:03 هر چه حیوان قربانی در دسترس باشد

8:06 هر که آن را نیافت، سه روز در حج روزه بگیرد

8:11 و اگر برگردی هفت

8:14 این یک ده کامل است

8:17 این برای کسانی است که خانواده شان در مسجد الحرام حضور ندارند

8:23 پس از خدا بترسید و بدانید که خدا سخت کیفر است

8:29 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند

8:33 سه روز روزه بگیرید

8:35 یا با اختلاف شش صدقه بدهید

8:38 یا تا جایی که می توانید پیش بروید

8:42 حادثه دوم

8:44 یک مسئله اعتقادی

8:46 عن زید بن خالد الجهانی رضی الله عنه که گفت

8:51 رسول خدا صلی الله علیه و آله برای ما دعا کرد

8:55 نماز صبح در حدیبیه

8:57 دنبال آسمانی که از امشب بود

9:00 وقتی رفت به مردم نزدیک شد و گفت

9:04 آیا می دانی پروردگارت چه گفت؟

9:07 گفتند: خدا و رسولش داناترند

9:11 گفت خدا گفت

9:14 یکی از بندگان من به من ایمان آورد و کافر شد

9:17 در مورد اینکه کی گفته؟

9:19 به لطف و رحمت خداوند باران دریافت کردیم

9:22 او به من ایمان دارد و در کره زمین کافر است

9:26 در مورد اینکه کی گفته؟

9:28 بارون فلان و فلان بر ما بارید

9:31 آن شخص به من کافر و به کره زمین ایمان دارد

9:35 زیرا اگر باران قطع شود به چیزی نسبت داده می شود

9:38 اصلا به خاطر آن نیست

9:40 این سیاره است

9:42 همه چیز به خدا بستگی دارد

9:44 اهل معرفت با هم فرق دارند

9:46 بین باران ما فلان طوفان است

9:49 یا در فلان طوفان بر ما بارید

9:52 پس اگر گفت

9:54 همینجوری برامون بارون اومد

9:56 با حرف علّی

9:58 این شرک است خدای ناکرده

10:01 و اگر گفت

10:03 در فلان طوفان باران آمد

10:05 این شر شما نیست

10:07 اگر منظورش این بود که در فلان طوفان بر ما بارید

10:11 در الذرفیه

10:13 در آن زمان که فلان ستاره در فلان مکان بود

10:17 باران آمد

10:19 این اشکالی ندارد

10:21 در اینجا سه حالت وجود دارد

10:23 اولا

10:25 اگر باور می کرد که ستاره است که باران را فرو می آورد

10:28 این شرک بزرگتر است

10:31 دوما

10:32 اگر معتقد باشد که ستاره باعث باران می شود

10:36 این شرک جزئی است

10:38 زیرا دلیل آن یا مشروع است یا طبیعی

10:42 و اینجا نیست

10:44 سوم

10:46 اگر فکر می کرد در زمانی که ستاره در این مکان بود باران بارید

10:51 این جایز است و اشکالی ندارد

10:54 حادثه سوم

10:57 ابوالمالیح گفت

10:59 ما را با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در روز حدیبیه دیدی.

11:04 آسمانی که ته صندل هایمان را خیس نمی کرد گرفتارمان شد

11:10 سپس منادی رسول خدا صلی الله علیه و آله ندا داد

11:14 در سفرها دعا کنید

11:17 هنگام باریدن باران سنت نماز است

11:20 که تماس گیرنده تماس می گیرد

11:22 نماز خواندن در سفر

11:24 یعنی خانه ها

11:26 این به جای گفتن زنده به نماز است

11:30 حادثه چهارم

11:32 نشانه هایی برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پیش آمد

11:36 از جمله مواردی است که در مورد موقعیت تیر ذکر کردیم

11:39 و نیز آنچه امام بخاری در صحیح خود آورده است

11:43 عن جابر رضی الله عنه گفت

11:46 مردم در روز حدیبیه تشنه بودند

11:49 و رسول خدا صلی الله علیه و آله در دست او جایگاهی داشت

11:54 پس از او وضو گرفت

11:56 سپس مردم به او نزدیک شدند

11:58 رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند

12:01 چه بلایی سرت اومده؟

12:03 گفتند یا رسول الله

12:05 آب نداریم که وضو بگیریم و بنوشیم

12:08 به جز آنچه در گهواره شماست

12:11 او گفت

12:12 پس پیامبر صلی الله علیه و آله دستش را در گوشه ای گذاشت

12:16 سپس آب بین انگشتان او رضی الله عنه شروع به جوشیدن کرد

12:21 مثل چشم ها

12:23 جابر گفت

12:25 پس نوشیدیم و وضو گرفتیم

12:27 پس به جابر گفتم

12:29 در آن زمان چند سال داشتید؟

12:31 او گفت

12:32 اگر صد هزار بودیم برایمان کافی بود

12:35 ما هزار و پانصد نفر بودیم

12:37 یعنی هزار و پانصد

12:48 درست قبل از عهدنامه حدیبیه از کنار قریش گذشتیم

12:54 عروة بن مسعود را نزد پیامبر صلی الله علیه و آله فرستادند

12:59 سپس رهبر اخبیش را فرستادند

13:01 سپس سهیل بن عمر آمد

13:04 طی این جلسات

13:06 پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم چنین بود

13:10 رسولی برایشان فرستاده است

13:12 هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دعا کرد

13:15 عثمان بن عفان رضی الله عنه

13:18 پس او را نزد ابوسفیان و بزرگان قریش فرستاد

13:22 به آنها می گوید که برای جنگ نیامده ام

13:25 اما او به عنوان یک بازدید کننده به این خانه آمد

13:28 بیشتر حرمتش

13:30 پس عثمان رضی الله عنه به مکه رفت

13:33 ابان بن سعید بن العاص هنگام ورود به مکه با او ملاقات کرد

13:38 یا قبل از اینکه وارد آن شود

13:40 پس آن را در دستان خود حمل کرد

13:42 سپس او را اجیر کرد تا اینکه پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را ابلاغ کرد.

13:48 سپس عثمان به راه افتاد

13:50 تا اینکه ابوسفیان و سران قریش آمدند

13:54 پس آنان را از رسول خدا صلی الله علیه و آله خبر داد

13:57 آنچه او را با آن فرستاد

13:59 به عثمان گفتند

14:01 وقتی پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله را ابلاغ کرد

14:05 اگر می خواهی کعبه را طواف کنی، طواف کن

14:09 گفت من این کار را نمی کنم

14:12 تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را طواف کرد

14:16 این آداب والا و محبت فراوان به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است

14:24 وگرنه عثمان بن عفان مانند سایر اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله است.

14:30 او همه در حسرت طواف بیت الله اعظم است

14:34 اما به دلیل عدم تمایل از طواف خودداری کرد

14:38 اما ادب با رسول خدا صلی الله علیه و آله است

14:43 سپس قریش او را بازداشت کردند

14:46 سپس شایعه به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم و مسلمانان رسید

14:51 آن عثمان کشته شد

14:54 این امکان پذیر است

14:56 چون بین آنها دعوا می شود

14:58 بدر، احد و خندق

15:01 رسول با تعداد زیادی آمد

15:04 قریش آماده جنگ هستند

15:07 از خدای تبارک و تعالی نمی ترسند

15:10 بعید نیست که چنین اتفاقی بیفتد

15:14 جسارت به کشتن عثمان رضی الله عنه

15:18 ابن اسحاق گفت

15:20 عبدالله بن ابی بکر به من گفت

15:24 گفت چون شنید عثمان کشته شده است

15:28 تا زمانی که با مردم ملاقات نکنیم دست از کار برنمی داریم

15:31 رسول خدا صلی الله علیه و آله دعوت به بیعت کرد

15:36 بیعت با الرضوان زیر درخت بود

15:39 و مردم می گفتند

15:42 رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با آنان بیعت کرد.

15:46 جابر رضی الله عنه گفت

15:49 رسول خدا در مرگ با ما بیعت نکرد

15:52 اما ما بیعت کردیم که فرار نکنیم

15:56 برخی از صحابه به این بیعت اشاره کردند

15:59 این یک تعهد بود که در راه خدا بمیرم

16:02 برخی از آنها اشاره کردند که با آنها بیعت کرد تا فرار نکنند

16:06 آنها جدایی ناپذیر هستند

16:08 زیرا هر که فرار نکند در خطر مرگ است

16:12 پس رسول خدا صلی الله علیه و آله با مردم بیعت کرد.

16:16 هیچ یک از مسلمانانی که در آن شرکت کردند او را رها نکردند

16:20 جز یک مرد، جید بن قیس

16:24 برادر بنی سلمه

16:26 ثابت شده است که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند

16:31 کسی که زیر درخت بیعت کند وارد آتش نمی شود

16:35 جز صاحب شتر سرخ

16:37 صاحب شتر سرخ الجد بن قیس است

16:41 پیامبر صلی الله علیه و آله با صحابه بیعت کرد

16:45 در این روز بزرگ

16:47 از طرف عثمان رضی الله عنه بیعت کرد

16:51 گفت: این برای عثمان است.

16:55 پس از طرف او بیعت کرد

16:57 دست او به عثمان سخاوتمندتر از دست عثمان به خودش بود

17:02 بعد از آن عهدنامه حدیبیه بود

17:05 عثمان برگشت

كنوز السيرة | الشيخ عثمان الخميس | الحلقة (30) | بيعة الرضوان

متن کامل