تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (26) | زین العابدین علی بن الحسین رحمه الله

◉ 7824 بازدید ⏱ 21:31 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین نسل‌ها از نظر موضع‌گیری و الگوبرداری
0:08 از پیروی رسول، اگر (در راه خیر) تلاش کرد یا سخنی گفت (...)
0:13 جمعیت مودّه
0:15 پیش‌تر گذشت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 زین‌العابدین
0:32 رحمه الله
0:42 در آن سال درخشان، آن را در خود پیچیدم
0:45 آخرین صفحه از صفحات اَکاسره
0:48 یزدگرد (در واقع) مرد.
0:50 آخرین پادشاه ایران، آواره و رانده‌شده
0:54 و سواران و گارد و اهل بیتش اسیر به دست مسلمانان افتادند
1:00 وسیله‌ی غنایم به مدینه‌ی منوره
1:04 و سیپیو آن پیروزی بزرگ را به دست آورده بود.
1:07 بسیار و فراوان، گران‌بها
1:10 مدینه بیش از او شماری و خطری بزرگ‌تر به خود ندیده بود.
1:15 و در میان اسیران
1:17 سه دختر یزدگرد
1:19 مردم به سوی اسیران روی آوردند
1:24 در ساعات معدودی آن را فشرد
1:27 ثمن آن را به بیت‌المال مسلمانان بازگرداندند.
1:30 از آن (کاخ) جز دختران کسرای یزدگرد باقی نمانده بود
1:34 و از زیباترین زنان از نظر زیبایی باش
1:37 و زیباترین چهره و جوان‌ترین نگاه (از میان آنان).
1:41 و چون برای فروش عرضه کردیم
1:43 به زمین خیره شدیم از سر خواری و ذلت
1:46 و چشمانشان از حسرت و اندوه اشک‌بار شد
1:50 علی بن ابی‌طالب کرم‌الله وجهه برای آنان فرق (تفاوت) قائل شد.
1:54 و آرزو کرد که‌ای کاش آن‌ها را به کسی بسپارد که به خوبی از ایشان نگهداری کند
1:59 و جای شگفتی نیست
2:01 پیامبر، درود و سلام الله بر او، می‌فرماید
2:05 به عزیزِ قومی که خوار شده رحم کنید
2:08 پس [او] به سوی عمر بن الخطاب متمایل شد و گفت
2:11 ای امیرالمؤمنین
2:13 دختران پادشاهان با دیگران همانند معامله نمی‌شوند.
2:17 عمر گفت: راست گفتی.
2:20 اما چگونه
2:22 علی گفت
2:23 برمی‌خیزند و بهای آن‌ها را گران می‌کنند
2:26 سپس به آنان آزادی داده می‌شود تا هر کس را که بخواهند از میان کسانی که بها را می‌پردازند برگزینند
2:32 عمر از این کار خشنود شد و به آن راضی گشت و آن را اجرا کرد.
2:36 یکی از آنان عبدالله بن عمر بن الخطاب را برگزید
2:41 دومی (ازواجی که) محمد بن ابی‌بکر الصدیق را برگزید
2:45 اما سوم
2:47 و او را شاه‌زنان می‌خواندند.
2:49 پس حسین بن علی را برگزید
2:52 پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) تأخیر کرد
2:57 شاه زنان اسلام آورد و اسلامش نیکو بود.
3:01 پس به این ارزش دست یافت و از بندگی آزاد شد
3:05 پس پس از آنکه کنیز بود، همسر شد و به آزادی دست یافت.
3:11 سپس او چنین دید که هر پیوندی با گذشته‌ی بت‌پرستانه‌اش را قطع کند.
3:16 پس از این نام «شاه‌زنان» را رها کرد، و معنای آن «ملکه زنان» است.
3:21 و (او) «غزاله» نامیده می‌شد.
3:23 غَزالة به بهترین همسران نیک‌بختی یافت.
3:27 و شایسته‌ترین ایشان برای دختران پادشاهان
3:30 از آرزوهایش جز این باقی نمانده بود که به فرزند متنعّم شود
3:34 الله او را گرامی داشت
3:36 برای حسین پسری زیبا‌چهره و پرفروغ‌سیما به دنیا آمد.
3:41 او را به تبرک به نام جدّش علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه و ارضاه، نامیدم.
3:49 اما شادی غزاله جز لحظاتی نپایید
3:53 زیرا او ندای پروردگارش را اجابت کرد
3:56 آن‌گاه که [آن دو] رحم کردند، نفاس [آن‌ها] را زودهنگام فرا گرفت
3:59 و او فرصتی برای بهره‌مندی از فرزندش برایش باقی نگذاشت
4:05 کودک را تحت سرپرستی گرفت، کودکی که غلامِ آزادشدهٔ او بود.
4:09 او را بیش از آنچه مادر فرزندش را دوست دارد، دوست می‌داشت.
4:13 آن را بیشتر از آنچه مادری فرزند یگانه‌اش را نگاه می‌دارد، نگاه داشت.
4:17 او پرورش یافت، در حالی که مادری جز او نمی‌شناخت.
4:21 علی بن الحسین به سن تمییز نرسیده بود
4:25 تا آنکه با شور و اشتیاق درونی به طلب علم روی آوردم
4:29 مدرسهٔ نخستینش خانه‌اش بود؛ چه خانه‌ای که خوشا به حالش از خانه‌ای (چنین)!
4:34 معلم نخستین او پدرش حسین بن علی بود؛ چه معلم بزرگی!
4:41 اما مدرسه دوم او
4:44 مسجد پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:48 مسجد نبوی شریف در آن روزگار
4:52 در آن زمان، جامعه مملوّ از بازماندگان و باقی‌ماندگان اصحاب رسول کریم بود
4:57 و از طبقهٔ نخست تابعین بزرگ سرشار است
5:01 و این‌ها و آن‌ها همه‌شان بودند
5:04 دل‌هایشان را به این شکوفه‌های رُسته از فرزندان صحابهٔ کرام می‌گشایند
5:11 و کتاب الله عز و جل را برای آنان می‌خوانند
5:14 و آنان را در آن فقیه می‌سازند
5:16 و برای آنان حدیث رسول الله (ﷺ) را روایت می‌کنند
5:21 آنان را بر سر راه پرتاب‌ها (تیرها) نگه می‌دارند
5:24 و سیره و غزوات رسول اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را برای ایشان بازگو می‌کردند.
5:30 و شعرهای عرب را برای آنان می‌خوانند
5:32 و آنان را به جایگاه‌های زیبایی‌اش می‌نگرند.
5:35 و دل‌های پاکیزه و تازهٔ خود را با محبت الله عزّ وجلّ پر می‌کنند.
5:39 و خشیت و تقوای او
5:41 پس ایشان عالمانی عامل‌اند
5:44 وهدات مهدیون
5:47 اما علی بن الحسین
5:50 دلش به هیچ چیزی وابسته نشد
5:53 همچنین به کتاب الله عزوجل پیوسته است
5:56 و احساساتش برای هیچ امری به لرزه نمی‌افتاد
5:59 همان‌طور که (زمین) به وعده و وعیدش به لرزه درمی‌آمد
6:03 هرگاه آیه‌ای را بخواند که در آن از بهشت یاد شده است
6:06 از شوق آن، پرواز کرد و به سوی آن رفت.
6:09 و هرگاه آیه‌ای می‌شنید که در آن یاد دوزخ آمده است،
6:13 او آهی کشید، آهی که گویی شعله‌های جهنم در درونش زبانه می‌کشید.
6:18 و هنگامی که علی بن الحسین از نظر جوانی و دانش به کمال رسید،
6:22 جامعه‌ی مدنیِ برگزیده
6:26 به جوانمردی برخاسته از ژرف‌ترین جوانان بنی‌هاشم در عبادت و پرهیزگاری دست یافت،
6:31 و از همه‌شان برتر در فضیلت و خوش‌خلقی،
6:34 و بیشترشان در نیکوکاری و نیکی،
6:37 و گسترده‌ترشان در معرفت و دانش بود.
6:40 او در عبادت و پرهیزگاری‌اش به جایی رسیده بود
6:43 که هنگام میان وضو و نمازش لرزه‌ای او را فرا می‌گرفت،
6:48 و پیکرش را به شدت تکان می‌داد.
6:51 و هرگاه درباره‌ی این حال از او پرسیده می‌شد، می‌فرمود:
6:54 وای بر شما! گویی نمی‌دانید به سوی چه کسی برمی‌خیزم،
6:58 نمی‌دانید با چه کسی می‌خواهم راز و نیاز کنم.
7:01 و نیکوکاری آن جوان هاشمی به جایی رسیده بود
7:05 که به سبب عبادتش و استواری‌اش در شعائر دینی،
7:08 مردم او را «زین‌العابدین» خواندند،
7:11 تا آنجا که نزدیک بود قومش نام او را فراموش کنند،
7:15 و این لقب بر نامش غالب شد.
7:18 و درازی سجده‌ها و غرق شدنش در آن نیز به جایی رسیده بود
7:21 که
7:23 مردم مدینه او را «السجاد» نامیدند.
7:26 و پاکی درون و پاکیزگی دلش به جایی رسیده بود
7:30 که او را «زکی» توصیف کردند.
7:32 زین‌العابدین، رضوان الله علیه،
7:36 یقین داشت که مغز عبادت دعاست،
7:39 و دعا برایش خوش‌تر از هر چیز دیگری بود
7:43 در حالی که به پرده‌های کعبه آویخته بود.
7:46 چه بسیار که خانه‌ی کهن (کعبه) را در بر می‌گرفت
7:49 و می‌گفت:
7:51 پروردگارا، تو از رحمتت به من چشانیدی آنچه چشانیدی،
7:55 و از نعمتت به من ارزانی داشتی آنچه داشتی،
7:59 پس با امنیت و بدون ترس تو را می‌خوانم،
8:03 و با انس و بدون هراس از تو می‌خواهم.
8:07 پروردگارا، من به تو متوسل می‌شوم، همچون کسی که نیازش به رحمتت سخت شده
8:13 و توانش برای ادای حقوقت ناتوان گشته است،
8:17 پس دعای غرق‌شده‌ی غریب را از من بپذیر،
8:22 همان که برای نجاتش جز تو کسی را ندارد،
8:26 ای بخشنده‌ترین بخشندگان.
8:29 و طاووس بن کیسان یک بار او را دید
8:33 که در سایه‌ی خانه‌ی کهن ایستاده است،
8:36 و همچون بیمار سالم بی‌قراری می‌کند،
8:39 و همچون بیمار دردمند می‌گرید،
8:41 و همچون درمانده‌ی بی‌چاره دعا می‌کند.
8:44 پس ایستاد و منتظرش ماند
8:46 تا آنگاه که از گریستن بازایستاد و از دعا فارغ شد،
8:50 آنگاه نزد او رفت و به او گفت:
8:53 ای پسر رسول الله،
8:55 تو را در این حالت دیدم،
8:58 و تو را سه فضیلت است
9:00 که امیدوارم تو را از ترس ایمن سازد.
9:03 زین‌العابدین فرمود:
9:05 آن سه چیست، ای طاووس؟
9:07 گفت:
9:09 یکی آن‌که تو پسر رسول الله، صلوات الله و سلامه علیه، هستی،
9:14 و دوم
9:16 شفاعت جدّت برای توست،
9:18 و سوم
9:20 رحمت الله.
9:22 به او فرمود:
9:23 ای طاووس،
9:25 انتساب من به پیامبر، علیه الصلاة و السلام، مرا ایمن نمی‌کند،
9:30 پس از آن‌که سخن خداوند عزّ و جلّ را شنیده‌ام:
9:33 «پس آنگاه که در صور دمیده شود، در آن روز میان ایشان هیچ خویشاوندی‌ای (با یکدیگر) نخواهد بود.»
9:38 و اما شفاعت جدّم برای من،
9:41 پس الله که کلمه‌اش برتر است می‌فرماید:
9:44 «و شفاعت نمی‌کنند مگر برای کسی که پسندیده باشد.»
9:48 و اما رحمت الله تعالی،
9:50 پس او می‌فرماید:
9:52 «همانا رحمت الله به نیکوکاران نزدیک است.»
9:56 و تقوا بر زین‌العابدین فیض بخشید،
10:01 به آن اندازه که خدا خواست از خصال فضل و نجابت و بردباری فیضان کند،
10:06 تا آنجا که کتاب‌های سیره با اخبار شگفت‌انگیز او آراسته شد،
10:10 و صفحاتش با مواضع بزرگوارانه‌ی او درخشید.
10:13 از آن جمله است آنچه حسن بن حسن روایت کرده و گفته است:
10:17 میان من و پسرعمویم زین‌العابدین کدورتی پیش آمد،
10:21 پس با خشمی سوزان به نزد او رفتم،
10:25 و او با یارانش در مسجد بود.
10:28 پس هیچ سخنی را که باید می‌گفتم فروگذار نکردم،
10:32 و او ساکت بود و سخن نمی‌گفت.
10:35 سپس بازگشتم.
10:37 چون شب فرا رسید،
10:39 ناگهان کسی بر در کوفته بود،
10:42 من برخاستم تا ببینم کیست،
10:45 که ناگهان زین‌العابدین بود.
10:47 تردیدی نداشتم که برای بازگرداندن آزار به سوی من آمده است،
10:51 اما او گفت:
10:53 ای برادر،
10:55 اگر در آنچه به من گفتی راستگو بودی،
10:58 خداوند مرا بیامرزد،
11:00 و اگر راستگو نبودی،
11:02 خداوند تو را بیامرزد.
11:04 سپس بر من سلام کرد و رفت.
11:08 به دنبالش رفتم و گفتم:
11:10 بی‌گمان
11:11 دیگر هرگز به کاری که ناپسند می‌داری بازنمی‌گردم.
11:14 دلش بر من سوخت و فرمود:
11:16 تو از آنچه به من گفتی حلال‌شده‌ای.
11:22 و یکی از مردم مدینه روایت کرده و گفته است:
11:25 زین‌العابدین
11:27 از مسجد بیرون می‌آمد، پس او را دنبال کردم.
11:30 و به او با دشنام اشاره می‌کردم
11:33 و علت آن را نمی‌دانم
11:35 پس مردم بر من هجوم آوردند و می‌خواستند مرا بگیرند
11:38 و اگر مرا می‌گرفتند،
11:40 مرا رها نمی‌کردند تا آن‌که (او را) خرد کنم
11:43 پس او به مردم رو کرد و گفت:
11:45 این مرد را از من دور کنید
11:47 پس از من دور شدند
11:49 و چون دید که چه وحشتی به من رسیده است،
11:52 با چهره‌ای گشاده به سوی من آمد
11:55 و شروع کرد به آرام‌بخشیدن و تسکین دادن هراس من
11:58 سپس به من گفت:
12:00 تو ما را، با آنچه می‌دانی، ناراحت کردی،
12:03 و آنچه از امر ما بر تو پوشیده است، بزرگ‌تر است
12:06 سپس به من گفت:
12:08 آیا نیازی داری که در آن به تو کمک کنیم؟
12:11 پس از او شرم کردم
12:13 و چیزی نگفتم
12:15 چون شرم مرا دید،
12:17 عبایی را که بر دوش داشت بر من افکند
12:20 و دستور داد برای من هزار درهم بدهند
12:22 پس از آن پیوسته هر بار که او را می‌دیدم می‌گفتم:
12:26 گواهی می‌دهم که تو از فرزندان رسول‌اند
12:29 درود و سلام بر او باد
12:31 و یکی از غلامانش روایت کرد که گفت:
12:34 من غلام علی بن الحسین بودم
12:37 او مرا برای کاری فرستاد
12:39 و من در انجامش دیر کردم
12:41 چون نزد او رسیدم، با تازیانه به من زد
12:44 پس گریستم و خشم من از او شدت یافت
12:47 زیرا او پیش از من هیچ‌کس را هرگز نزده بود
12:50 و به او گفتم:
12:52 الله، الله، ای علی بن الحسین!
12:55 آیا مرا در کاری به خدمت می‌گیری
12:58 تا آن را برای تو انجام دهم، سپس مرا می‌زنی؟
13:01 پس او گریست و گفت:
13:03 برو به مسجد رسول‌الله (ﷺ)
13:07 و دو رکعت نماز بخوان
13:09 سپس بگو:
13:10 خدایا علی بن الحسین را بیامرز
13:13 پس چون رفتی و چنین کردی،
13:16 برای رضای الله تعالی آزادی
13:19 پس رفتم و نماز خواندم و دعا کردم
13:22 و به خانه‌اش بازنگشتم مگر آن‌که آزاد بودم
13:26 و الله عزوجل بر زین‌العابدین گشایش داد
13:31 و روزی را به فراوانی بر او ریخت
13:34 پس او را تجارتی سودآور و کشاورزی بارور بود
13:37 و کشاورزی‌اش رونق داشت
13:39 و غلامانش آن را اداره می‌کردند
13:42 و کشاورزی و تجارتش خیر فراوان و مال بسیار برای او به ارمغان می‌آورد
13:47 و مال بسیار
13:49 اما زین‌العابدین را ثروت مغرور نکرد
13:53 و نعمت او را سرکش نساخت
13:55 بلکه مال دنیا را مرکبی برای رستگاری در آخرت قرار داد
14:00 پس ثروت او، ثروتی نیک بود که برای بنده صالح شایسته است
14:05 و بیشترین کاری که از کارهای نیک به او محبوب بود، صدقه پنهانی بود
14:10 پس چون شب فرا می‌رسید،
14:13 کیسه‌های آرد را بر پشت نحیف خود می‌کشید
14:17 و در تاریکی‌های شب، در حالی که مردم خوابیده بودند، بیرون می‌رفت
14:21 و با آن در محله‌های مدینه می‌گشت تا به نیازمندانِ
14:27 از کسانی که از مردم چیزی نمی‌خواستند و پابرهنه بودند، صدقه دهد
14:30 پس گروه‌های بسیاری از اهل مدینه
14:34 زندگی می‌کردند و نمی‌دانستند روزی‌شان از کجا به فراوانی به آنان می‌رسد
14:39 و چون علی بن الحسین درگذشت،
14:42 آنان روزی‌ای را که به ایشان می‌رسید از دست دادند
14:46 و سرچشمهٔ آن را شناختند
14:48 و چون زین‌العابدین را بر تخت غسل نهادند،
14:51 غسل‌دهندگانش نگاه کردند
14:53 و در پشت او آثار سیاهی یافتند
14:56 گفتند: این چیست؟
14:58 به آنان گفته شد: این از اثر حمل کیسه‌های آرد است
15:03 به صد خانه در مدینه
15:05 که با مرگ او سرپرست خود را از دست دادند
15:08 اما خبرهای آزاد کردن بردگان توسط علی بن الحسین
15:14 در شرق و غرب (جهان) میان کاروان‌ها پراکنده شد
15:17 زیرا این کار او از تصور تصورکنندگان فراتر بود
15:22 و از چشم‌داشت چشم‌داشتگان بیرون بود
15:25 پس اگر بنده‌ای نیکی می‌کرد، او را آزاد می‌کرد
15:28 در برابر نیکی‌اش به او پاداش می‌داد
15:31 و اگر بنده‌ای بدی می‌کرد و توبه می‌کرد، او را آزاد می‌کرد
15:34 به پاس توبه‌اش
15:37 تا آن‌جا که راویان روایت کردند
15:39 که او هزار بنده را آزاد کرد
15:41 و هیچ‌یک از غلامان و کنیزانش را بیش از یک سال به خدمت نگرفت
15:48 و آزادکردن بردگانش
15:51 بیشتر در شب عید فطر واقع می‌شد
15:54 زیرا در آن شب مبارک آزاد می‌کرد
15:58 آنچه را که الله بر آزادکردن از گردن بردگان توانایش داده بود
16:03 و از آنان می‌خواست که رو به قبله کنند و بگویند:
16:07 خدایا علی بن الحسین را بیامرز
16:11 سپس با آنچه بود، عید ایشان را دو عید و شادی‌شان را دو شادی می‌ساخت
16:15 و شادی‌شان را دوچندان می‌کرد
16:17 و علی بن الحسین در دل‌های مردم چنان جایگاهی یافت
16:23 که هیچ انسانی در روزگارش بر آن نیفزود
16:26 زیرا مردم او را با راست‌ترین دوستی که ممکن است دوست داشتند
16:30 و بزرگ‌ترین بزرگداشتی را که ممکن است او را بزرگ می‌داشتند
16:34 و سخت‌ترین وابستگی را که ممکن است به او دل بستند
16:38 و عمیق‌ترین اشتیاقی را که ممکن است به دیدارش داشتند، به دیدار او مشتاق بودند
16:42 پس چشم‌به‌راه او می‌ماندند
16:44 تا از دیدار او بهره‌مند شوند، چه وقتی که از خانه بیرون می‌آمد و چه وقتی که به خانه داخل می‌شد
16:49 یا صبح‌زود یا شامگاه به مسجد می‌روی یا از آن بازمی‌گردی
16:53 روایت شده که هشام بن عبدالملک برای حج به مکه وارد شد.
16:59 و آن روز او ولیّ عهد بود.
17:02 او روی آورد و قصد طواف کرد و در پی آن بود که حجرالأسود را لمس کند.
17:07 و سپاهیانی که پیرامونش بودند، مردم را به او متوجه می‌کردند.
17:11 و برای او راه را گشاده می‌کنند.
17:14 اما هیچ‌یک از مردم به ایشان توجهی نکرد و برای ایشان جا باز نکرد.
17:19 خانه، خانهٔ الله است.
17:21 و مردم همگی بندگان او هستند.
17:24 و در همین حال
17:26 صداهای تهلیل و تکبیر را شنیدم که از دور می‌آمد
17:31 گردن‌ها به سوی آن کشیده شد
17:34 ناگهان مردی را در میان گروهی از مردم دیدم.
17:37 قسیم وسیم
17:39 اندام لاغر و چهره‌ای درخشان
17:42 بر او آرامش و وقار (فرود آمد).
17:45 او با ازار گلگون راه می‌رفت
17:47 و نشانهٔ سجده میان دو چشمش پدیدار بود
17:50 توده‌های مردم برای او راه باز می‌کردند
17:53 و (مردم) دسته‌دسته به سوی (صحرای محشر) روانه می‌شوند
17:56 او با نگاه‌های سرشار از اشتیاق و عشق به استقبالش می‌آید
18:00 تا آنکه به حجرالاسود رسید و آن را لمس کرد.
18:04 در این هنگام یکی از مردان درباری به سوی او (هشام) نگریست، یعنی هشام بن عبدالملک.
18:08 و به او گفت
18:10 این کسی که مردم این‌گونه او را گرامی می‌دارند کیست؟
18:14 و او را این‌چنین بزرگ بدارند
18:17 هشام گفت: من او را نمی‌شناسم.
18:20 و فرزدق حاضر بود.
18:23 گفت: اگر هشام او را نمی‌شناسد
18:27 من او را می‌شناسم و تمام دنیا هم او را می‌شناسد
18:31 این علی بن حسین است
18:34 رضی‌الله‌تعالی‌عنه و عن پدرش و عن جدّش
18:39 سپس شعری خواند
18:41 این همان کسی است که بطحاء (سرزمین مکه) گام‌های او را می‌شناسد
18:45 و خانه (کعبه) را می‌شناسد، و حِل و حرم را نیز.
18:49 این فرزند بهترین بندگان الله است، همه‌شان.
18:53 این پرهیزکار پاکدامن، پاک‌سرشت و دانشمند است
18:57 این پسر فاطمه است، اگر او را نمی‌شناسی
19:01 انبیای الله (با سجده‌اش) خاتمه یافتند.
19:05 پس سخن تو از این [حیث] مانندی ندارد.
19:09 عرب می‌شناسد هر که انکار کرد، و عجم (نیز)
19:13 دو دستش ... از عمو غیاث سود برد؟
19:17 دو کف (دست) او را می‌پوشاند و نیاز و تنگدستی به او راه نمی‌یابد.
19:21 او خوش‌خلق و آسان‌برخورد است؛ از تندی‌ها و پیشامدهای ناگهانی‌اش هراسی نیست.
19:25 دو چیز آن را زینت می‌دهد: خوش‌خلقی و خصلت‌های نیکو
19:29 هرگز «نه» نمی‌گفت، مگر در تشهد (نماز) خود.
19:33 اگر تشهد نبود، این‌گونه نمی‌بود؛ آری
19:37 [عم] برایِ همهٔ خلق با احسان فراگرفت، پس [ابرها] کنار رفتند
19:41 از آن [دوری‌ها/تاریکی‌ها] و تنگدستی و نیستی
19:45 هنگامی که قریش او را دیدند، گوینده‌ی ایشان گفت:
19:49 این کرم به بزرگواری‌های (اخلاق) بلند پایان می‌یابد
19:53 از شرم چشم فرو می‌بندد و از هیبت او نیز چشم‌پوشی می‌کند
19:57 و سخن نمی‌گفت مگر هنگامی که لبخند می‌زد.
20:01 در دستش چوب‌دستی‌ای از بامبو بود، بویش پراکنده و خوش‌عطر بود
20:05 کسی که بینی‌اش شکوه و بلندی دارد، در برابر او دست‌های آن بلندمرتبه با شجاعت ...
20:09 از رسول الله (ﷺ) گرفته شده، برخاسته از اوست.
20:13 کشتزارهایش پاکیزه و خیم و خوی‌هایش نیکو باد.
20:17 رضی‌الله‌عنه از نوادهٔ رسول الله (ﷺ)
20:22 و از او راضی باشد، که او نمونه‌ای یگانه و بی‌همتا بود.
20:26 برای کسی که در نهان و آشکار از الله می‌ترسد
20:30 و نفس را از ترس عقاب الله (بازمی‌دارد / مهار می‌کند)
20:34 هرگز ندیدم قرشی‌ای بهتر از
20:42 علی بن الحسین الزهری
20:47 نمونه‌ها و موقف‌های (بسیار) نیکو
20:51 از پیامبر پیروی کنید، آنگاه که [به کاری] کوشید یا سخنی گفت
20:55 آنان در اینجا ابری را سیراب می‌کردند
20:59 زندگی‌مان را در ما بیفزایید
21:03 ذکرشان می‌کند، متعالی (است)
21:07 سؤالی را در درون خود افکندند
21:11 آیا مانند آنان ستاره‌ای است که در آسمان بتابد و بدرخشد؟
21:15 زندگی را از افتخار پر کردند
21:19 با کردارشان بالیدند و به‌واسطهٔ آنان شکوفا شدند
21:23 دنیای اناة