از مجموعهٔ تصاویری از زندگی تابعین (مجموعه کامل شد)
· درس 26 از 37
تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (26) | زین العابدین علی بن الحسین رحمه الله
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
بهترین نسلها از نظر موضعگیری و الگوبرداری
0:08
از پیروی رسول، اگر (در راه خیر) تلاش کرد یا سخنی گفت (...)
0:13
جمعیت مودّه
0:15
پیشتر گذشت
0:17
نمونههایی از زندگی تابعین
0:21
دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25
رحمهالله
0:27
زینالعابدین
0:32
رحمه الله
0:42
در آن سال درخشان، آن را در خود پیچیدم
0:45
آخرین صفحه از صفحات اَکاسره
0:48
یزدگرد (در واقع) مرد.
0:50
آخرین پادشاه ایران، آواره و راندهشده
0:54
و سواران و گارد و اهل بیتش اسیر به دست مسلمانان افتادند
1:00
وسیلهی غنایم به مدینهی منوره
1:04
و سیپیو آن پیروزی بزرگ را به دست آورده بود.
1:07
بسیار و فراوان، گرانبها
1:10
مدینه بیش از او شماری و خطری بزرگتر به خود ندیده بود.
1:15
و در میان اسیران
1:17
سه دختر یزدگرد
1:19
مردم به سوی اسیران روی آوردند
1:24
در ساعات معدودی آن را فشرد
1:27
ثمن آن را به بیتالمال مسلمانان بازگرداندند.
1:30
از آن (کاخ) جز دختران کسرای یزدگرد باقی نمانده بود
1:34
و از زیباترین زنان از نظر زیبایی باش
1:37
و زیباترین چهره و جوانترین نگاه (از میان آنان).
1:41
و چون برای فروش عرضه کردیم
1:43
به زمین خیره شدیم از سر خواری و ذلت
1:46
و چشمانشان از حسرت و اندوه اشکبار شد
1:50
علی بن ابیطالب کرمالله وجهه برای آنان فرق (تفاوت) قائل شد.
1:54
و آرزو کرد کهای کاش آنها را به کسی بسپارد که به خوبی از ایشان نگهداری کند
1:59
و جای شگفتی نیست
2:01
پیامبر، درود و سلام الله بر او، میفرماید
2:05
به عزیزِ قومی که خوار شده رحم کنید
2:08
پس [او] به سوی عمر بن الخطاب متمایل شد و گفت
2:11
ای امیرالمؤمنین
2:13
دختران پادشاهان با دیگران همانند معامله نمیشوند.
2:17
عمر گفت: راست گفتی.
2:20
اما چگونه
2:22
علی گفت
2:23
برمیخیزند و بهای آنها را گران میکنند
2:26
سپس به آنان آزادی داده میشود تا هر کس را که بخواهند از میان کسانی که بها را میپردازند برگزینند
2:32
عمر از این کار خشنود شد و به آن راضی گشت و آن را اجرا کرد.
2:36
یکی از آنان عبدالله بن عمر بن الخطاب را برگزید
2:41
دومی (ازواجی که) محمد بن ابیبکر الصدیق را برگزید
2:45
اما سوم
2:47
و او را شاهزنان میخواندند.
2:49
پس حسین بن علی را برگزید
2:52
پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) تأخیر کرد
2:57
شاه زنان اسلام آورد و اسلامش نیکو بود.
3:01
پس به این ارزش دست یافت و از بندگی آزاد شد
3:05
پس پس از آنکه کنیز بود، همسر شد و به آزادی دست یافت.
3:11
سپس او چنین دید که هر پیوندی با گذشتهی بتپرستانهاش را قطع کند.
3:16
پس از این نام «شاهزنان» را رها کرد، و معنای آن «ملکه زنان» است.
3:21
و (او) «غزاله» نامیده میشد.
3:23
غَزالة به بهترین همسران نیکبختی یافت.
3:27
و شایستهترین ایشان برای دختران پادشاهان
3:30
از آرزوهایش جز این باقی نمانده بود که به فرزند متنعّم شود
3:34
الله او را گرامی داشت
3:36
برای حسین پسری زیباچهره و پرفروغسیما به دنیا آمد.
3:41
او را به تبرک به نام جدّش علی بن ابیطالب رضیاللهعنه و ارضاه، نامیدم.
3:49
اما شادی غزاله جز لحظاتی نپایید
3:53
زیرا او ندای پروردگارش را اجابت کرد
3:56
آنگاه که [آن دو] رحم کردند، نفاس [آنها] را زودهنگام فرا گرفت
3:59
و او فرصتی برای بهرهمندی از فرزندش برایش باقی نگذاشت
4:05
کودک را تحت سرپرستی گرفت، کودکی که غلامِ آزادشدهٔ او بود.
4:09
او را بیش از آنچه مادر فرزندش را دوست دارد، دوست میداشت.
4:13
آن را بیشتر از آنچه مادری فرزند یگانهاش را نگاه میدارد، نگاه داشت.
4:17
او پرورش یافت، در حالی که مادری جز او نمیشناخت.
4:21
علی بن الحسین به سن تمییز نرسیده بود
4:25
تا آنکه با شور و اشتیاق درونی به طلب علم روی آوردم
4:29
مدرسهٔ نخستینش خانهاش بود؛ چه خانهای که خوشا به حالش از خانهای (چنین)!
4:34
معلم نخستین او پدرش حسین بن علی بود؛ چه معلم بزرگی!
4:41
اما مدرسه دوم او
4:44
مسجد پیامبر اعظم (صلیاللهعلیهوسلم)
4:48
مسجد نبوی شریف در آن روزگار
4:52
در آن زمان، جامعه مملوّ از بازماندگان و باقیماندگان اصحاب رسول کریم بود
4:57
و از طبقهٔ نخست تابعین بزرگ سرشار است
5:01
و اینها و آنها همهشان بودند
5:04
دلهایشان را به این شکوفههای رُسته از فرزندان صحابهٔ کرام میگشایند
5:11
و کتاب الله عز و جل را برای آنان میخوانند
5:14
و آنان را در آن فقیه میسازند
5:16
و برای آنان حدیث رسول الله (ﷺ) را روایت میکنند
5:21
آنان را بر سر راه پرتابها (تیرها) نگه میدارند
5:24
و سیره و غزوات رسول اعظم (صلیاللهعلیهوسلم) را برای ایشان بازگو میکردند.
5:30
و شعرهای عرب را برای آنان میخوانند
5:32
و آنان را به جایگاههای زیباییاش مینگرند.
5:35
و دلهای پاکیزه و تازهٔ خود را با محبت الله عزّ وجلّ پر میکنند.
5:39
و خشیت و تقوای او
5:41
پس ایشان عالمانی عاملاند
5:44
وهدات مهدیون
5:47
اما علی بن الحسین
5:50
دلش به هیچ چیزی وابسته نشد
5:53
همچنین به کتاب الله عزوجل پیوسته است
5:56
و احساساتش برای هیچ امری به لرزه نمیافتاد
5:59
همانطور که (زمین) به وعده و وعیدش به لرزه درمیآمد
6:03
هرگاه آیهای را بخواند که در آن از بهشت یاد شده است
6:06
از شوق آن، پرواز کرد و به سوی آن رفت.
6:09
و هرگاه آیهای میشنید که در آن یاد دوزخ آمده است،
6:13
او آهی کشید، آهی که گویی شعلههای جهنم در درونش زبانه میکشید.
6:18
و هنگامی که علی بن الحسین از نظر جوانی و دانش به کمال رسید،
6:22
جامعهی مدنیِ برگزیده
6:26
به جوانمردی برخاسته از ژرفترین جوانان بنیهاشم در عبادت و پرهیزگاری دست یافت،
6:31
و از همهشان برتر در فضیلت و خوشخلقی،
6:34
و بیشترشان در نیکوکاری و نیکی،
6:37
و گستردهترشان در معرفت و دانش بود.
6:40
او در عبادت و پرهیزگاریاش به جایی رسیده بود
6:43
که هنگام میان وضو و نمازش لرزهای او را فرا میگرفت،
6:48
و پیکرش را به شدت تکان میداد.
6:51
و هرگاه دربارهی این حال از او پرسیده میشد، میفرمود:
6:54
وای بر شما! گویی نمیدانید به سوی چه کسی برمیخیزم،
6:58
نمیدانید با چه کسی میخواهم راز و نیاز کنم.
7:01
و نیکوکاری آن جوان هاشمی به جایی رسیده بود
7:05
که به سبب عبادتش و استواریاش در شعائر دینی،
7:08
مردم او را «زینالعابدین» خواندند،
7:11
تا آنجا که نزدیک بود قومش نام او را فراموش کنند،
7:15
و این لقب بر نامش غالب شد.
7:18
و درازی سجدهها و غرق شدنش در آن نیز به جایی رسیده بود
7:21
که
7:23
مردم مدینه او را «السجاد» نامیدند.
7:26
و پاکی درون و پاکیزگی دلش به جایی رسیده بود
7:30
که او را «زکی» توصیف کردند.
7:32
زینالعابدین، رضوان الله علیه،
7:36
یقین داشت که مغز عبادت دعاست،
7:39
و دعا برایش خوشتر از هر چیز دیگری بود
7:43
در حالی که به پردههای کعبه آویخته بود.
7:46
چه بسیار که خانهی کهن (کعبه) را در بر میگرفت
7:49
و میگفت:
7:51
پروردگارا، تو از رحمتت به من چشانیدی آنچه چشانیدی،
7:55
و از نعمتت به من ارزانی داشتی آنچه داشتی،
7:59
پس با امنیت و بدون ترس تو را میخوانم،
8:03
و با انس و بدون هراس از تو میخواهم.
8:07
پروردگارا، من به تو متوسل میشوم، همچون کسی که نیازش به رحمتت سخت شده
8:13
و توانش برای ادای حقوقت ناتوان گشته است،
8:17
پس دعای غرقشدهی غریب را از من بپذیر،
8:22
همان که برای نجاتش جز تو کسی را ندارد،
8:26
ای بخشندهترین بخشندگان.
8:29
و طاووس بن کیسان یک بار او را دید
8:33
که در سایهی خانهی کهن ایستاده است،
8:36
و همچون بیمار سالم بیقراری میکند،
8:39
و همچون بیمار دردمند میگرید،
8:41
و همچون درماندهی بیچاره دعا میکند.
8:44
پس ایستاد و منتظرش ماند
8:46
تا آنگاه که از گریستن بازایستاد و از دعا فارغ شد،
8:50
آنگاه نزد او رفت و به او گفت:
8:53
ای پسر رسول الله،
8:55
تو را در این حالت دیدم،
8:58
و تو را سه فضیلت است
9:00
که امیدوارم تو را از ترس ایمن سازد.
9:03
زینالعابدین فرمود:
9:05
آن سه چیست، ای طاووس؟
9:07
گفت:
9:09
یکی آنکه تو پسر رسول الله، صلوات الله و سلامه علیه، هستی،
9:14
و دوم
9:16
شفاعت جدّت برای توست،
9:18
و سوم
9:20
رحمت الله.
9:22
به او فرمود:
9:23
ای طاووس،
9:25
انتساب من به پیامبر، علیه الصلاة و السلام، مرا ایمن نمیکند،
9:30
پس از آنکه سخن خداوند عزّ و جلّ را شنیدهام:
9:33
«پس آنگاه که در صور دمیده شود، در آن روز میان ایشان هیچ خویشاوندیای (با یکدیگر) نخواهد بود.»
9:38
و اما شفاعت جدّم برای من،
9:41
پس الله که کلمهاش برتر است میفرماید:
9:44
«و شفاعت نمیکنند مگر برای کسی که پسندیده باشد.»
9:48
و اما رحمت الله تعالی،
9:50
پس او میفرماید:
9:52
«همانا رحمت الله به نیکوکاران نزدیک است.»
9:56
و تقوا بر زینالعابدین فیض بخشید،
10:01
به آن اندازه که خدا خواست از خصال فضل و نجابت و بردباری فیضان کند،
10:06
تا آنجا که کتابهای سیره با اخبار شگفتانگیز او آراسته شد،
10:10
و صفحاتش با مواضع بزرگوارانهی او درخشید.
10:13
از آن جمله است آنچه حسن بن حسن روایت کرده و گفته است:
10:17
میان من و پسرعمویم زینالعابدین کدورتی پیش آمد،
10:21
پس با خشمی سوزان به نزد او رفتم،
10:25
و او با یارانش در مسجد بود.
10:28
پس هیچ سخنی را که باید میگفتم فروگذار نکردم،
10:32
و او ساکت بود و سخن نمیگفت.
10:35
سپس بازگشتم.
10:37
چون شب فرا رسید،
10:39
ناگهان کسی بر در کوفته بود،
10:42
من برخاستم تا ببینم کیست،
10:45
که ناگهان زینالعابدین بود.
10:47
تردیدی نداشتم که برای بازگرداندن آزار به سوی من آمده است،
10:51
اما او گفت:
10:53
ای برادر،
10:55
اگر در آنچه به من گفتی راستگو بودی،
10:58
خداوند مرا بیامرزد،
11:00
و اگر راستگو نبودی،
11:02
خداوند تو را بیامرزد.
11:04
سپس بر من سلام کرد و رفت.
11:08
به دنبالش رفتم و گفتم:
11:10
بیگمان
11:11
دیگر هرگز به کاری که ناپسند میداری بازنمیگردم.
11:14
دلش بر من سوخت و فرمود:
11:16
تو از آنچه به من گفتی حلالشدهای.
11:22
و یکی از مردم مدینه روایت کرده و گفته است:
11:25
زینالعابدین
11:27
از مسجد بیرون میآمد، پس او را دنبال کردم.
11:30
و به او با دشنام اشاره میکردم
11:33
و علت آن را نمیدانم
11:35
پس مردم بر من هجوم آوردند و میخواستند مرا بگیرند
11:38
و اگر مرا میگرفتند،
11:40
مرا رها نمیکردند تا آنکه (او را) خرد کنم
11:43
پس او به مردم رو کرد و گفت:
11:45
این مرد را از من دور کنید
11:47
پس از من دور شدند
11:49
و چون دید که چه وحشتی به من رسیده است،
11:52
با چهرهای گشاده به سوی من آمد
11:55
و شروع کرد به آرامبخشیدن و تسکین دادن هراس من
11:58
سپس به من گفت:
12:00
تو ما را، با آنچه میدانی، ناراحت کردی،
12:03
و آنچه از امر ما بر تو پوشیده است، بزرگتر است
12:06
سپس به من گفت:
12:08
آیا نیازی داری که در آن به تو کمک کنیم؟
12:11
پس از او شرم کردم
12:13
و چیزی نگفتم
12:15
چون شرم مرا دید،
12:17
عبایی را که بر دوش داشت بر من افکند
12:20
و دستور داد برای من هزار درهم بدهند
12:22
پس از آن پیوسته هر بار که او را میدیدم میگفتم:
12:26
گواهی میدهم که تو از فرزندان رسولاند
12:29
درود و سلام بر او باد
12:31
و یکی از غلامانش روایت کرد که گفت:
12:34
من غلام علی بن الحسین بودم
12:37
او مرا برای کاری فرستاد
12:39
و من در انجامش دیر کردم
12:41
چون نزد او رسیدم، با تازیانه به من زد
12:44
پس گریستم و خشم من از او شدت یافت
12:47
زیرا او پیش از من هیچکس را هرگز نزده بود
12:50
و به او گفتم:
12:52
الله، الله، ای علی بن الحسین!
12:55
آیا مرا در کاری به خدمت میگیری
12:58
تا آن را برای تو انجام دهم، سپس مرا میزنی؟
13:01
پس او گریست و گفت:
13:03
برو به مسجد رسولالله (ﷺ)
13:07
و دو رکعت نماز بخوان
13:09
سپس بگو:
13:10
خدایا علی بن الحسین را بیامرز
13:13
پس چون رفتی و چنین کردی،
13:16
برای رضای الله تعالی آزادی
13:19
پس رفتم و نماز خواندم و دعا کردم
13:22
و به خانهاش بازنگشتم مگر آنکه آزاد بودم
13:26
و الله عزوجل بر زینالعابدین گشایش داد
13:31
و روزی را به فراوانی بر او ریخت
13:34
پس او را تجارتی سودآور و کشاورزی بارور بود
13:37
و کشاورزیاش رونق داشت
13:39
و غلامانش آن را اداره میکردند
13:42
و کشاورزی و تجارتش خیر فراوان و مال بسیار برای او به ارمغان میآورد
13:47
و مال بسیار
13:49
اما زینالعابدین را ثروت مغرور نکرد
13:53
و نعمت او را سرکش نساخت
13:55
بلکه مال دنیا را مرکبی برای رستگاری در آخرت قرار داد
14:00
پس ثروت او، ثروتی نیک بود که برای بنده صالح شایسته است
14:05
و بیشترین کاری که از کارهای نیک به او محبوب بود، صدقه پنهانی بود
14:10
پس چون شب فرا میرسید،
14:13
کیسههای آرد را بر پشت نحیف خود میکشید
14:17
و در تاریکیهای شب، در حالی که مردم خوابیده بودند، بیرون میرفت
14:21
و با آن در محلههای مدینه میگشت تا به نیازمندانِ
14:27
از کسانی که از مردم چیزی نمیخواستند و پابرهنه بودند، صدقه دهد
14:30
پس گروههای بسیاری از اهل مدینه
14:34
زندگی میکردند و نمیدانستند روزیشان از کجا به فراوانی به آنان میرسد
14:39
و چون علی بن الحسین درگذشت،
14:42
آنان روزیای را که به ایشان میرسید از دست دادند
14:46
و سرچشمهٔ آن را شناختند
14:48
و چون زینالعابدین را بر تخت غسل نهادند،
14:51
غسلدهندگانش نگاه کردند
14:53
و در پشت او آثار سیاهی یافتند
14:56
گفتند: این چیست؟
14:58
به آنان گفته شد: این از اثر حمل کیسههای آرد است
15:03
به صد خانه در مدینه
15:05
که با مرگ او سرپرست خود را از دست دادند
15:08
اما خبرهای آزاد کردن بردگان توسط علی بن الحسین
15:14
در شرق و غرب (جهان) میان کاروانها پراکنده شد
15:17
زیرا این کار او از تصور تصورکنندگان فراتر بود
15:22
و از چشمداشت چشمداشتگان بیرون بود
15:25
پس اگر بندهای نیکی میکرد، او را آزاد میکرد
15:28
در برابر نیکیاش به او پاداش میداد
15:31
و اگر بندهای بدی میکرد و توبه میکرد، او را آزاد میکرد
15:34
به پاس توبهاش
15:37
تا آنجا که راویان روایت کردند
15:39
که او هزار بنده را آزاد کرد
15:41
و هیچیک از غلامان و کنیزانش را بیش از یک سال به خدمت نگرفت
15:48
و آزادکردن بردگانش
15:51
بیشتر در شب عید فطر واقع میشد
15:54
زیرا در آن شب مبارک آزاد میکرد
15:58
آنچه را که الله بر آزادکردن از گردن بردگان توانایش داده بود
16:03
و از آنان میخواست که رو به قبله کنند و بگویند:
16:07
خدایا علی بن الحسین را بیامرز
16:11
سپس با آنچه بود، عید ایشان را دو عید و شادیشان را دو شادی میساخت
16:15
و شادیشان را دوچندان میکرد
16:17
و علی بن الحسین در دلهای مردم چنان جایگاهی یافت
16:23
که هیچ انسانی در روزگارش بر آن نیفزود
16:26
زیرا مردم او را با راستترین دوستی که ممکن است دوست داشتند
16:30
و بزرگترین بزرگداشتی را که ممکن است او را بزرگ میداشتند
16:34
و سختترین وابستگی را که ممکن است به او دل بستند
16:38
و عمیقترین اشتیاقی را که ممکن است به دیدارش داشتند، به دیدار او مشتاق بودند
16:42
پس چشمبهراه او میماندند
16:44
تا از دیدار او بهرهمند شوند، چه وقتی که از خانه بیرون میآمد و چه وقتی که به خانه داخل میشد
16:49
یا صبحزود یا شامگاه به مسجد میروی یا از آن بازمیگردی
16:53
روایت شده که هشام بن عبدالملک برای حج به مکه وارد شد.
16:59
و آن روز او ولیّ عهد بود.
17:02
او روی آورد و قصد طواف کرد و در پی آن بود که حجرالأسود را لمس کند.
17:07
و سپاهیانی که پیرامونش بودند، مردم را به او متوجه میکردند.
17:11
و برای او راه را گشاده میکنند.
17:14
اما هیچیک از مردم به ایشان توجهی نکرد و برای ایشان جا باز نکرد.
17:19
خانه، خانهٔ الله است.
17:21
و مردم همگی بندگان او هستند.
17:24
و در همین حال
17:26
صداهای تهلیل و تکبیر را شنیدم که از دور میآمد
17:31
گردنها به سوی آن کشیده شد
17:34
ناگهان مردی را در میان گروهی از مردم دیدم.
17:37
قسیم وسیم
17:39
اندام لاغر و چهرهای درخشان
17:42
بر او آرامش و وقار (فرود آمد).
17:45
او با ازار گلگون راه میرفت
17:47
و نشانهٔ سجده میان دو چشمش پدیدار بود
17:50
تودههای مردم برای او راه باز میکردند
17:53
و (مردم) دستهدسته به سوی (صحرای محشر) روانه میشوند
17:56
او با نگاههای سرشار از اشتیاق و عشق به استقبالش میآید
18:00
تا آنکه به حجرالاسود رسید و آن را لمس کرد.
18:04
در این هنگام یکی از مردان درباری به سوی او (هشام) نگریست، یعنی هشام بن عبدالملک.
18:08
و به او گفت
18:10
این کسی که مردم اینگونه او را گرامی میدارند کیست؟
18:14
و او را اینچنین بزرگ بدارند
18:17
هشام گفت: من او را نمیشناسم.
18:20
و فرزدق حاضر بود.
18:23
گفت: اگر هشام او را نمیشناسد
18:27
من او را میشناسم و تمام دنیا هم او را میشناسد
18:31
این علی بن حسین است
18:34
رضیاللهتعالیعنه و عن پدرش و عن جدّش
18:39
سپس شعری خواند
18:41
این همان کسی است که بطحاء (سرزمین مکه) گامهای او را میشناسد
18:45
و خانه (کعبه) را میشناسد، و حِل و حرم را نیز.
18:49
این فرزند بهترین بندگان الله است، همهشان.
18:53
این پرهیزکار پاکدامن، پاکسرشت و دانشمند است
18:57
این پسر فاطمه است، اگر او را نمیشناسی
19:01
انبیای الله (با سجدهاش) خاتمه یافتند.
19:05
پس سخن تو از این [حیث] مانندی ندارد.
19:09
عرب میشناسد هر که انکار کرد، و عجم (نیز)
19:13
دو دستش ... از عمو غیاث سود برد؟
19:17
دو کف (دست) او را میپوشاند و نیاز و تنگدستی به او راه نمییابد.
19:21
او خوشخلق و آسانبرخورد است؛ از تندیها و پیشامدهای ناگهانیاش هراسی نیست.
19:25
دو چیز آن را زینت میدهد: خوشخلقی و خصلتهای نیکو
19:29
هرگز «نه» نمیگفت، مگر در تشهد (نماز) خود.
19:33
اگر تشهد نبود، اینگونه نمیبود؛ آری
19:37
[عم] برایِ همهٔ خلق با احسان فراگرفت، پس [ابرها] کنار رفتند
19:41
از آن [دوریها/تاریکیها] و تنگدستی و نیستی
19:45
هنگامی که قریش او را دیدند، گویندهی ایشان گفت:
19:49
این کرم به بزرگواریهای (اخلاق) بلند پایان مییابد
19:53
از شرم چشم فرو میبندد و از هیبت او نیز چشمپوشی میکند
19:57
و سخن نمیگفت مگر هنگامی که لبخند میزد.
20:01
در دستش چوبدستیای از بامبو بود، بویش پراکنده و خوشعطر بود
20:05
کسی که بینیاش شکوه و بلندی دارد، در برابر او دستهای آن بلندمرتبه با شجاعت ...
20:09
از رسول الله (ﷺ) گرفته شده، برخاسته از اوست.
20:13
کشتزارهایش پاکیزه و خیم و خویهایش نیکو باد.
20:17
رضیاللهعنه از نوادهٔ رسول الله (ﷺ)
20:22
و از او راضی باشد، که او نمونهای یگانه و بیهمتا بود.
20:26
برای کسی که در نهان و آشکار از الله میترسد
20:30
و نفس را از ترس عقاب الله (بازمیدارد / مهار میکند)
20:34
هرگز ندیدم قرشیای بهتر از
20:42
علی بن الحسین الزهری
20:47
نمونهها و موقفهای (بسیار) نیکو
20:51
از پیامبر پیروی کنید، آنگاه که [به کاری] کوشید یا سخنی گفت
20:55
آنان در اینجا ابری را سیراب میکردند
20:59
زندگیمان را در ما بیفزایید
21:03
ذکرشان میکند، متعالی (است)
21:07
سؤالی را در درون خود افکندند
21:11
آیا مانند آنان ستارهای است که در آسمان بتابد و بدرخشد؟
21:15
زندگی را از افتخار پر کردند
21:19
با کردارشان بالیدند و بهواسطهٔ آنان شکوفا شدند
21:23
دنیای اناة