تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (29) | سالم بن عبدالله بن عمر رحمه الله | ج (2)

◉ 4918 بازدید ⏱ 15:02 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر مواضع و الگوها
0:08 کسی که از رسول پیروی کرد، هرگاه کوشید یا بلند همت شد
0:13 انجمن مودت
0:15 پیشرفت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 سالم بن عبدالله بن عمر
0:33 رحمه‌الله
0:43 امیرالمؤمنین عمر بن خطاب را فرزندانی بودند
0:46 گروهی از پسران
0:48 اما پسرش عبدالله
0:50 شبیه‌ترین آنان به او بود
0:52 و عبدالله بن عمر را
0:54 شمار فرزندانی بود
0:56 بیشتر از آنچه پدرش داشت
0:58 اما پسرش سالم
1:00 شبیه‌ترین آنان به او بود
1:03 پس بیایید داستان زندگی سالم بن عبدالله را دنبال کنیم
1:07 نوه فاروق
1:09 و در خلق و خوی، شبیه‌ترین مردم به او
1:12 و در دین و سیرت و وقار
1:14 سالم بن عبدالله در فضای طیبه پاکیزه زیست
1:21 و طیبه در آن روزگار
1:23 در جامه‌هایی از ثروت و نعمت می‌خرامید
1:26 که مانندش را پیش از آن ندیده بود
1:29 چنان‌که روزیش از هر سو به فراوانی به سویش می‌آمد
1:33 و خلفای بنی امیه اسباب ثروت را برایش فراهم می‌کردند
1:38 به گونه‌ای که به خاطر کسی خطور نمی‌کرد
1:40 اما سالم بن عبدالله
1:43 همان‌گونه که دیگران به دنیا روی می‌آوردند، روی نیاورد
1:47 و به متاع فانی آن اعتنا نکرد
1:49 آن‌گونه که دیگران بدان اعتنا کردند
1:51 بلکه از آنچه در دست مردم است، از سر رغبت به آنچه نزد الله است، زهد ورزید
1:56 و از دنیای شتابان روی گرداند
1:58 به امید رسیدن به سرای آخرت
2:01 خلفای بنی امیه آزمودند که نعمت‌ها را بر او ببارند
2:06 همان‌گونه که بر دیگران بارانده بودند
2:08 اما او را زاهد به آنچه در دست ایشان بود یافتند
2:12 و دنیا و آنچه در آن است را ناچیز می‌شمرد
2:15 در یک سال
2:18 سلیمان بن عبدالملک برای حج به مکه آمد
2:22 هنگامی که به طواف قدوم پرداخت
2:25 سالم بن عبدالله را دید که رو به روی کعبه با خضوع نشسته است
2:30 و با تضرع و خشوع زبانش را به تلاوت قرآن می‌جنباند
2:35 و اشک‌هایش بر گونه‌هایش به جاری شدن است
2:39 تا آنجا که گویی پشت چشمانش دریایی از اشک است
2:43 چون خلیفه از طوافش فارغ شد
2:46 و دو رکعت نماز طواف به جای آورد
2:49 به سوی جایی که سالم بن عبدالله نشسته بود روی آورد
2:53 مردم برای او راه باز کردند
2:55 تا آنکه در کنارش جای گرفت
2:58 و زانویش نزدیک بود زانوی او را لمس کند
3:01 اما سالم متوجه او نشد و به او توجه نکرد
3:05 زیرا غرق در آنچه بود
3:08 و از هر چیز به یاد الله مشغول بود
3:12 خلیفه با نگاهی پنهانی سالم را می‌پایید
3:16 و فرصتی می‌جست که او از تلاوت بازایستد
3:20 و از گریه باز ایستد تا با او سخن گوید
3:24 چون فرصت فراهم شد، به سوی او خم شد و گفت
3:28 سلام بر تو ای ابا عمر و رحمت الله
3:32 گفت: و بر تو سلام و رحمت الله تعالی
3:37 و برکاتش باد. خلیفه با صدایی آهسته گفت:
3:41 هر حاجتی داری بگو تا برآورم ای ابا عمر
3:45 سالم چیزی در پاسخ نگفت
3:48 خلیفه گمان کرد که او نشنیده است
3:51 پس بیشتر از پیش به او خم شد و گفت:
3:55 دوست دارم که حاجتی از من بخواهی تا برآورم
4:00 سالم گفت: به خدا سوگند که من شرم دارم
4:04 که در خانه الله عز و جل باشم
4:07 آنگاه از کس دیگری غیر او درخواست کنم
4:10 خلیفه شرمنده شد و خاموش ماند
4:13 اما همچنان در جایش نشسته بود
4:17 سالم برخاست و خواست به سوی منزلش برود
4:21 گروه‌های مردم به او پیوستند
4:24 این یکی از او درباره حدیثی از احادیث
4:27 رسول الله صلوات الله و سلامه علیه می‌پرسد
4:30 و آن یکی درباره مسئله‌ای از امور دین از او فتوا می‌خواهد
4:34 و سومی در کاری از کارهای دنیا از او نصیحت می‌طلبد
4:38 و چهارمی از او دعا می‌خواهد
4:41 و در میان کسانی که به او پیوستند
4:44 خلیفه مسلمانان، سلیمان بن عبدالملک بود
4:47 چون مردم او را دیدند
4:50 برای او راه گشودند تا آنجا که شانه‌اش
4:53 شانه سالم بن عبدالله را
4:56 خم شد و در گوشش زمزمه کرد و گفت:
4:59 ما اکنون بیرون مسجد آمده‌ایم
5:02 پس هر حاجتی داری بخواه تا برآورم
5:05 سالم گفت:
5:08 آیا از حاجات دنیاست یا از حاجات آخرت؟
5:12 خلیفه دچار سرگشتگی شد و گفت:
5:15 بلکه از حاجات دنیاست
5:18 سالم به او گفت: من از کسی که مالک آن نیست، حاجات دنیا را نخواستم
5:21 از کسی که مالک دنیاست
5:24 پس چگونه از کسی که مالک آن نیست بخواهم؟
5:27 خلیفه از او شرمنده شد
5:30 و او را ستایش کرد و از او دور شد و می‌گفت:
5:33 چه عزیزید شما آل خطاب
5:36 به زهد و پرهیزگاری
5:39 بارک الله جل و عز
5:42 خداوند به شما برکت دهد، ای خاندان
5:46 و در سالی که پیش از آن بود
5:49 حج ولید بن عبدالملک
5:52 پس چون مردم از عرفات کوچ کردند
5:55 خلیفه با سالم بن عبدالله دیدار کرد
5:58 در مزدلفه، در حالی که محرم بود
6:01 او را گرامی داشت و بر او درود فرستاد
6:04 سپس به بدن برهنه‌اش نگریست
6:08 گویی بنایی است که ساخته شده است.
6:11 او به وی گفت: «تو واقعاً خوش‌اندام هستی، ای ابو عمر!»
6:14 پس خوراکت چقدر زیاد است
6:17 ـ «الخبز و الزیت» (نان و روغن زیتون) گفت.
6:20 و هرگاه گوشت را گاهی می‌یافتم، آن را می‌خوردم.
6:23 «نان و روغن»
6:26 فرمود: آری
6:29 آیا آن را می‌خواهی؟
6:32 گفت: اگر آن را نخواهم، ترکش می‌کنم.
6:35 وقتی گرسنه می‌شوم، آن را اشتها می‌کنم.
6:40 و همان‌گونه که سالم به جدّش فاروق شبیه بود
6:43 در روی‌گردانی از دنیا
6:46 و زهد با آنچه از متاع فانی بر آن عرضه می‌شود
6:49 او را در بلندخوانی نیز شبیه (آن) دانسته‌اند.
6:52 با کلمهٔ حق
6:55 هرچند سنگین‌بار باشد
6:58 دارای پیامدهای سنگین
7:01 از جمله آن که او بر حجاج وارد شد
7:04 حبّ به الحجاج و ادنی مجلسه
7:07 و در گرامی داشتن او مبالغه کرد
7:10 و در همین حال
7:13 هنگامی که حجاج گروهی از مردان را نزد او آوردند
7:16 موی‌های ژولیده، بدن‌های غبارآلود
7:19 چهره‌هایشان زرد و در زنجیرها به یکدیگر بسته‌اند.
7:22 حجاج به سالم رو کرد
7:25 و این‌ها گفتند: «بغات»
7:28 مفسدان در زمین
7:32 سپس [پیامبر] شمشیرش را به او داد.
7:35 و به اولین آنان اشاره کرد و گفت
7:38 بر تو باد؛ پس به سوی او برخیز و گردنش را بزن.
7:41 سالمون شمشیر را از دست حجاج گرفت
7:44 و به سوی آن مرد روان شد
7:47 و چشمان مردم به‌سوی او خیره شده بود.
7:50 ببین چه می‌کند
7:53 چون بر آن مرد ایستاد، به او گفت
7:56 آیا تو مسلمانی؟ گفت: آری.
7:59 این پرسش
8:02 به اجرای آنچه به آن فرمان داده شدم، ادامه می‌دهم
8:06 سالم به او گفت: «آیا نماز صبح را خوانده‌ای؟»
8:09 مرد گفت
8:12 گفتم به تو که من مسلمانم
8:15 سپس از من می‌پرسی که آیا نماز صبح را خوانده‌ای؟
8:18 و آیا گمان می‌کنی مسلمانی هست که نماز نمی‌خواند؟
8:21 سالم گفت
8:24 آیا امروز صبح نماز خواندی؟
8:27 خدا تو را هدایت کند
8:30 به تو گفتم: بله
8:33 و از تو خواستم که آنچه این ستمگر به تو فرمان داده، اجرا کنی
8:36 وگرنه خود را در معرض خشم او قرار می‌دهی
8:39 سالم نزد حجاج بازگشت
8:42 شمشیر را پیش روی خود انداخت و گفت
8:45 مرد اقرار می‌کند که مسلمان است.
8:48 او می‌گوید که امروز صبح نماز خوانده است
8:51 و به من رسیده است که رسول الله (ﷺ)
8:54 هر که نماز صبح را بخواند
8:57 او در پناه الله است
9:00 و من هرگز مردی را که در پناه (ذمه) الله عزّ وجلّ درآمده باشد نمی‌کشم.
9:03 حجاج به او گفت
9:06 با خشم گفت: ما او را نمی‌کشیم.
9:09 نماز صبح را ترک می‌کنم.
9:12 و همانا او را می‌کشیم، زیرا از کسانی است که (در حق دشمنان) یاری رساند
9:15 خلیفه عثمان بن عفان کشته شد
9:18 او به او گفت: سالم
9:21 چه کسی از من و تو به خون عثمان سزاوارتر است؟
9:24 حجاج ساکت ماند
9:27 و پاسخی نداد.
9:30 سپس یکی از حاضران این مجلس به مدینه آمد.
9:33 عبدالله بن عمر خبر داد
9:36 آنچه حجاج از پسرش سالم خواست
9:39 او درنگ نکرد تا بقیهٔ خبر را بشنود.
9:42 و به‌راستی (او) در پاسخ به سخنگوی خود شتاب کرد و گفت:
9:45 و سالم با فرمان حجاج چه کرد؟
9:48 به او گفت: فلان‌کار را انجام بده و فلان‌کار را
9:51 و (پیامبر) از او (غم و اندوه را) برطرف کرد و فرمود
9:54 کیس، کیس؛ عاقل، عاقل
9:57 و چون خلافت به او رسید
10:02 به عمر بن عبدالعزیز
10:05 به سالم بن عبدالله نوشت که می‌گوید
10:08 اما بعد، پس همانا الله عزّ و جلّ
10:11 مرا به آنچه به آن گرفتارم کرده، از جمله ولایت (بر امور مردم)، گرفتار کرده است.
10:14 امر مسلمانان بدون مشورت
10:18 از الله می‌خواهم، همان که مرا به این امر مبتلا کرد.
10:21 این‌که مرا در آن یاری دهد
10:24 پس هرگاه این نامه‌ی من به دستت رسید
10:27 برایم کتاب‌های عمر بن الخطاب را بفرست
10:30 و احکام و سیره‌اش
10:33 من عزم کرده‌ام که از سیره‌اش پیروی کنم
10:36 و در راه او گام برمی‌دارم، اگر الله مرا یاری دهد
10:39 بر این پایه، و سلام
10:42 سالم برای او نوشت که: اما بعد
10:45 نامه‌ات به دستم رسید که در آن یاد کرده‌ای
10:48 الله عزّ وجلّ تو را آزمود که امارت مسلمانان را بر عهده گیری، بی‌آنکه خود خواستار آن باشی
10:51 یا از تو مشورت گرفته شود.
10:54 و تو می‌خواهی به سیرهٔ عمر رفتار کنی،
10:57 پس نباید این خواسته تو را فریب دهد
11:00 که تو در زمانی غیر از زمان عمر هستی،
11:03 و در میان مردان تو کسی نیست که همانند
11:06 مردان عمر باشد، اما
11:09 بدان که اگر حق را بخواهی و آن را اراده کنی،
11:12 الله تو را در آن یاری می‌دهد و برای تو
11:15 کارگزارانی فراهم می‌آورد که به آن قیام کنند،
11:18 و آنان را از جایی که گمان نمی‌بری به تو می‌رساند،
11:21 زیرا یاری الله به بنده به اندازهٔ نیت اوست.
11:24 پس هر که نیتش در کار خیر کامل باشد،
11:27 یاری الله نیز برای او کامل می‌شود،
11:30 و هر که نیتش کوتاه باشد، از یاری
11:33 الله به اندازهٔ کاستی نیتش کاسته می‌شود.
11:36 و هرگاه نفست تو را به سوی
11:39 آنچه الله جلّ و عزّ را خشنود نمی‌کند، بکشاند،
11:42 پس یاد کن کسانی را که پیش از تو صاحب قدرت بوده‌اند،
11:45 همان‌ها که زودتر از تو این دنیا را ترک کردند،
11:48 و از خود بپرس:
11:51 چگونه چشم‌هایشان کور شد، همان چشم‌هایی که با آن‌ها
11:54 به لذت‌ها می‌نگریستند؟
11:57 و چگونه شکم‌هایشان پاره شد، همان شکم‌هایی که
12:00 از شهوت‌ها هرگز سیر نمی‌شدند؟
12:03 و چگونه پیکرهای بی‌جان شدند،
12:06 که تپه‌های زمین آن‌ها را نپوشاند،
12:09 که ما از بوی آن‌ها به ستوه می‌آمدیم،
12:12 و از گندیدگی‌شان آسیب می‌دیدیم.
12:15 و سلام و رحمت الله تعالی
12:18 و برکات او بر تو باد.
12:22 اما بعد، سالم بن عبدالله بن عمر بن خطاب
12:25 عمری دراز
12:28 سرشار از تقوا و آکنده از هدایت زیست.
12:31 در آن از زینت دنیا و زرق‌وبرق آن روی گرداند
12:34 و در میان آن به آنچه الله را خشنود می‌کند روی آورد.
12:37 از خوراک تنها به آنچه کفاف می‌داد بسنده کرد،
12:40 و از پوشاک تنها آنچه خشن بود پوشید،
12:43 و همراه لشکرهای مسلمانان به جنگ روم رفت، سربازی ساده،
12:46 و نیازهای مسلمانان را برآورده ساخت،
12:49 و همچون مادران به آنان مهربانی می‌کرد.
12:52 چون مرگ (یقین) به سراغش آمد،
12:56 در سال صد و شش هجری،
12:59 مدینه از اندوه او به لرزه درآمد،
13:02 و ناله‌اش در هر دلی سوز و در هر گونه‌ای اشک برانگیخت.
13:05 و همهٔ مردم، همه، آماده شدند تا
13:08 جنازهٔ او را تشییع کنند و در تدفینش حاضر شوند.
13:11 و هشام بن عبدالملک
13:14 در آن روز در مدینه حضور داشت،
13:17 پس برای نماز بر او و تشییعش بیرون آمد.
13:20 چون ازدحام مردم و هجوم آنان را دید،
13:23 آن انبوهی جمعیت او را به هراس انداخت،
13:26 و اندکی حسد در سینه‌اش برانگیخت،
13:29 پس از خود پرسید،
13:32 آیا از این مردم چند نفر
13:35 خارج می‌شوند اگر خلیفهٔ مسلمانان
13:38 در شهر ایشان بمیرد؟
13:41 (...)
13:44 سپس به ابراهیم بن هشام مخزومی،
13:47 والی خود بر مدینه، گفت:
13:50 بر اهل مدینه واجب کن که
13:53 چهار هزار مرد را به مرزها بفرستند،
13:56 هر سال چهار هزار.
14:03 در زمان سالم
14:06 بن عبدالله کسی شبیه‌تر به
14:09 صالحان گذشته
14:12 در زهد و فضیلت و زندگی نبود.
14:15 امام مالک
14:32 (آنان) رفتند و
14:35 در سینهٔ روزگار پرسشی بر جای نهادند:
14:38 آیا مانندشان ستاره‌ای
14:41 در آسمان و تپه‌هایی (بلند) بوده است؟
14:44 زندگی را پر کردند
14:47 و به کردارشان مباهات نمودند،
14:50 و دنیای انسان‌ها به وجودشان بالید.