تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (32) | نجاشی (اشمه بن ابجر) رحمه الله

◉ 6695 بازدید ⏱ 30:27 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر موضع‌گیری و الگوبودن
0:08 کسی که از پیامبر پیروی کرد، هرگاه او رفت یا گفت
0:13 انجمن مودت
0:15 پیشرفت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 از دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 نجاشی
0:31 اصحمه بن أبجر
0:33 رحمه‌الله
0:43 این دانش ماست؛ تابعی، هرگاه تابعین یاد شوند
0:47 صحابی، هرگاه صحابه شمرده شوند
0:50 با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مکاتبه کرد
0:53 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نیز با او مکاتبه کرد
0:56 و هنگامی که به رفیق اعلی پیوست
0:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر او نماز گزارد
1:02 نماز غائب
1:04 با آنکه پیامبر بر غیر او بر هیچ غائبی نماز نگزارد
1:07 او اصحمه بن أبجر است
1:10 که به نجاشی معروف است
1:12 پس بیایید این لحظات مبارک را سپری کنیم
1:16 با این دانش برجسته از نشانه‌های مسلمانان
1:20 پدر اصحمه پادشاه حبشه بود
1:25 و جز او فرزند دیگری نداشت
1:28 پس برخی از بزرگان حبشه به برخی دیگر گفتند
1:31 پادشاه ما جز این پسر فرزندی ندارد
1:35 و این امر در زمان حیات او بازویش را سست می‌کند
1:39 و چون بمیرد، حکومتش را به پایان می‌برد
1:42 و ما را به سرانجامی ناپسند می‌کشاند
1:45 پس چه خوب بود اگر او را می‌کشتیم و برادرش را به پادشاهی برمی‌گزیدیم
1:49 زیرا او دوازده فرزند دارد که در زندگی‌اش او را یاری می‌دهند
1:53 و پس از مرگش او را جانشین می‌شوند
1:56 و آن دو شیطان پیوسته آنان را وسوسه می‌کردند
1:59 و از وسوسه خود در دلشان القا می‌کردند
2:02 تا آنکه پادشاه خود را کشتند و پس از او با برادرش بیعت کردند
2:06 اصحمه در کنف عمویش بزرگ شد
2:11 و جوانه‌های استعدادش به هوش درخشان می‌شکفت
2:15 و عزمی شگفت‌انگیز و بیانی روشن
2:18 و شخصیتی ممتاز
2:21 تا آنکه دل عمویش را از شیفتگی به او پر کرد
2:24 و به خاطر مزایای او و برتری‌اش بر فرزندانش، او را برمی‌گزید
2:28 آنگاه شیطان بار دیگر بزرگان حبشه را وسوسه کرد
2:32 پس برخی به برخی گفتند
2:35 به خدا سوگند ما بیم داریم که فرمانروایی به این جوان برسد
2:39 و اگر این امر برای او تحقق یابد
2:42 قطعاً به بدترین شکل از ما انتقام خواهد گرفت
2:45 و همه ما را به کیفر کشتن پدرش خواهد کشت
2:49 سپس نزد پادشاه رفتند و گفتند
2:52 ای پادشاه، ما را دلی آرام و خاطری مطمئن نیست
2:55 و قلب‌هایمان آرام نمی‌گیرد
2:58 مگر آنکه اصحمه را بکشی
3:01 یا او را از میان ما بیرون کنی
3:04 اینک او بزرگ شده است
3:07 و ما بیم داریم که به کیفر کشتن پدرش از ما انتقام بگیرد
3:10 پس پادشاه به آنان گفت
3:13 چه بد قومی هستید شما
3:16 پدرش را دیروز شما کشتید
3:20 به خدا سوگند چنین نخواهم کرد
3:23 گفتند پس او را می‌گیریم
3:26 و از سرزمین خود بیرونش می‌افکنیم
3:29 پس با کراهت و ناتوانی به خواسته آنان تن داد
3:32 بیش از یک روز و اندکی از روز از تبعید اصحمه نگذشته بود
3:35 که آنچه در گمانشان نمی‌گنجید رخ داد
3:38 زیرا افق با ابرهای تیره پوشیده شد
3:41 و آسمان با صاعقه‌ها به جنبش درآمد و موج زد
3:44 سپس یکی از آنها فرود آمد
3:47 سپس یکی از آنها بر عموی اندوهگینش که از فراق او غمگین بود فرود آمد
3:50 و او را کشته ساخت
3:53 پس حبشیان به سوی فرزندان پادشاه شتافتند
3:56 تا یکی از ایشان را به پادشاهی برگزینند
3:59 امّا در میان آنان خیری نیافتند
4:02 پس اندوهشان سخت شد
4:05 و کار بر آنان تنگ گشت
4:08 و این تنگنا و اندوه بر ایشان افزوده شد
4:11 که برخی از ملت‌های همسایه حبشه
4:15 پس برخی به برخی گفتند
4:18 به خدا سوگند که کار شما را جز آن جوانی که دیروز او را از خود راندید، هیچ‌کس استوار نمی‌دارد
4:21 و پادشاهی شما را جز او کسی نگاه نمی‌دارد
4:24 آن جوانی که دیروز او را از خود راندید
4:27 پس اگر برای امر حبشه به او نیازی دارید
4:30 او را دریابید و بازگردانید
4:33 سپس در طلب او بیرون شدند
4:36 و او را به وطنش بازگرداندند
4:39 و تاج را بر سرش نهادند
4:42 و او را نجاشی نامیدند
4:45 پس با تدبیر و حکمت سرزمین را اداره کرد
4:48 و بندگان را از آشفتگی و هرج‌ومرج آسوده ساخت
4:51 و حبشه را از عدل و نیکی آکنده کرد
4:54 پس از آنکه از ستم و شرّ پر شده بود
4:59 نجاشی هنوز بر تخت پادشاهی خود قرار نگرفته بود
5:02 که الله، پیامبرش محمد را برانگیخت
5:05 درود و سلام الله بر او باد
5:08 با دین هدایت و حق
5:11 و پیشتازان به اسلام هدایت یافتند
5:14 یکی پس از دیگری به او پاسخ مثبت دادند
5:17 پس قریش برخاست تا آزار را بر آنان روا دارد
5:20 و زیان را بر ایشان فرود آورد
5:23 و چون مکه با همه فراخی‌اش بر آنان تنگ شد
5:26 و مشرکان آزار را بر آنان فرود آوردند
5:29 آنچه سنگ‌های سخت و خشک را به لرزه می‌اندازد
5:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ایشان فرمود.
5:35 همانا در سرزمین حبشه پادشاهی است
5:38 هیچ‌کس نزد او ستم نمی‌بیند
5:41 پس به سرزمین او بپیوندید و به حمایت او پناه برید
5:44 تا آنکه الله برای شما از کارتان گشایشی قرار دهد
5:47 و برای شما از تنگنایتان راه خروجی فراهم می‌سازد.
5:50 کاروان مهاجرین نخستین گذشت
5:53 به سرزمین حبشه
5:56 و ایشان هشتاد نفر بودند، میان مردان و زنان.
5:59 پس برای نخستین بار طعم امنیت را چشیدند
6:02 و استقرار
6:06 بی‌آنکه صفای عبادت‌شان را تیره کند
6:09 معکر یا تیره‌کنندهٔ شیرینی
6:12 ایمانشان تیره و مکدّر است
6:16 اما قریش هنوز نرسیده بود که از کوچ (هجرت) آگاه شود
6:19 این هشتاد نفر از مسلمانان
6:22 به سرزمین حبشه
6:25 و استقرار آنان در آن
6:28 تا این‌که (ساحره) به فرمان ایشان درآمد تا بر آنان چیره شود.
6:31 یا آنان را به مکه بازگردانی
6:34 از برجستگان یگانهٔ مردان آن، هوش و تدبیر
6:37 آن‌دو عمرو بن العاص
6:40 و عبدالله بن ابی ربیعه
6:43 و همراه آن دو، هدایای فراوانی برای نجاشی فرستادم.
6:46 و بطارقه‌اش
6:49 از آنچه که از سرزمین حجاز آن را نادر و شگفت‌انگیز می‌یافتند
6:52 هنگامی که (مهاجران) به حبشه رسیدند
6:55 به دیدار بطریق‌ها بشتاب، پیش از آن‌که با نجاشی دیدار کنند
6:58 و به هر بطریق (فرمانده‌ای) داده شد
7:02 او در سرزمین شما فرود آمده است
7:05 غلامان از بی‌خردان ماست
7:08 از دین پدران و نیاکان خود برگشته بودند (صبأوا) و...
7:11 و کلمهٔ قوم خود را پاره‌پاره کردند
7:14 پس هنگامی که با پادشاه درباره‌ی کار ایشان سخن می‌گوییم
7:17 پس به او پیشنهاد دهید که آنان را به ما تحویل دهد
7:20 بی‌آنکه از آنان درباره دینشان بپرسد
7:23 زیرا بزرگان قوم‌شان به آنان داناتر و بینا‌ترند.
7:26 و او به آنچه بدان دین می‌آورند داناتر است.
7:31 ابن ابی ربیعه در برابر نجاشی ایستاد.
7:34 و برای او سجده کردند، همان‌گونه که قومش برای او سجده می‌کرد.
7:37 نجاشی با نیکوترین خوش‌آمدگویی از آنان استقبال کرد.
7:40 هنگامی که میان او و عمر بن العاص
7:43 ود سابق
7:46 سپس هدایا را همراه با [آن] به او تقدیم کرد
7:49 با تحیات بزرگان رجال مکه
7:52 و در رأس آنان ابوسفیان، رهبر قریش، قرار داشت.
7:55 و هدایای آنان را شگفت‌انگیز و زیبا یافت و به آن‌ها شگفت‌زده شد.
7:58 سپس با او سخن گفت و فرمود
8:01 ای پادشاه، همانا او به‌سوی (خانه/پناه) ... پناه برده است.
8:04 پادشاهی تو، گروهی از اشرار غلامان ما
8:07 از دین ما جدا شدند و داخل (در آن) نشدند
8:10 در دین شما، و (آنان) با دینی آمدند
8:13 ما او را نمی‌شناسیم و شما هم او را نمی‌شناسید
8:16 و (ما) بزرگان قوم خود را (به سوی او) فرستادیم.
8:19 از تو می‌پرسند که آیا آنان را به سوی خودشان بازگردانی
8:22 آنان به آنچه از دین بدعت گذاشته‌اند، آگاه باشید.
8:26 نجاشی به درباریان (بطارقه) خود نگاه کرد.
8:29 گفتند: «راست گفتی ای پادشاه»
8:32 ما بر دین ایشان آگاهی نیافته‌ایم
8:35 آنچه را که ایشان پدید آوردند، و قوم ایشان
8:38 آنان از ما به (احوال) ایشان آگاه‌ترند و به آنچه بدعت نهاده‌اند داناترند
8:41 نجاشی گفت: نه، به الله سوگند.
8:44 آنان را به هیچ‌کس تسلیم نمی‌کنم، تا آن‌که بشنوم
8:47 کلامشان را می‌شنوم و بر عقیده‌شان آگاه می‌شوم
8:50 اگر آنان بر شر باشند، آنان را رها می‌کنم
8:53 برای قومشان، هرچند که بر خیر (نیکی) باشند.
8:56 آنان را حمایت کردی و به همسایگی‌شان نیکی نمودی.
8:59 تا زمانی که در سرزمین من هستند
9:02 سپس پاسخ می‌دهم و می‌گوید: به‌خدا قسم که من
9:05 فضل الله بر او را فراموش نمی‌کنم
9:08 و به‌راستی مرا به سرزمینم بازگرداند
9:11 و مرا از نیرنگ نیرنگ‌بازان (دشمنان) نگه داشت.
9:14 و مرا از ستم ستمگرانی که بر من ستم کرده‌اند، برحذر داشته است
9:19 نجاشی صحابه را به دیداری فرا خواند
9:22 از آن ترسیدند و در دلشان بیمی پدید آمد.
9:25 و برخی از آنان به برخی دیگر گفتند
9:28 به او چه می‌گویید، اگر درباره‌ی دینتان از شما بپرسد؟
9:31 مقدَّمانِ ایشان گفتند
9:34 میگوییم، همان‌طور که الله عزّ وجلّ فرمود
9:37 در کتابش، و ما به آنچه از جانب او برای ما آمده ایمان می‌آوریم و آن را اعلام می‌کنیم
9:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:43 سپس از پروردگارشان [روایت شده]؛ آنگاه به سوی او روانه شدند
9:46 در آنجا عمرو بن العاص را نزد او یافتند
9:49 و [درباریان] پادشاهان را نشسته یافتند.
9:52 از سمت راست و از سمت چپ او
9:55 و عمامه‌های خود را بر سرشان پیچیده بودند (یا: کلاه‌هایشان را به شیوه‌ای پیچیده بودند)
9:58 و کتاب‌های خود را پیش رویشان گشودند
10:01 پس او را به درود اسلام تحیت گویید
10:04 و در همان جایی که مجلس به آن‌ها ختم شد، نشستند.
10:07 عمرو بن عاص به سوی ایشان رو کرد
10:10 و گفت: شما را چه شده که برای پادشاه سجده نمی‌کنید؟
10:13 گفتند: ما سجده نمی‌کنیم.
10:16 نجاشی سرش را تکان داد
10:19 با شگفتی از آنچه گفتند
10:22 و با مدارا به آنان نگریست و فرمود
10:25 این چیزی که برای خودتان ابداع کرده‌اید چیست؟
10:28 و از دین (آن) جدا شدید و به‌سبب آن (از آن) فاصله گرفتید
10:31 دین قوم‌تان را داشته باشید و در دین من داخل نشوید
10:34 جعفر بن ابی طالب از او اجازه خواست
10:37 او گفت: ای پادشاه!
10:40 ما برای خود دینی تازه ابداع نکردیم.
10:44 ما مردمی اهل جاهلیت بودیم
10:47 بت‌ها را می‌پرستیدیم و پیوندهای خویشاوندی را می‌بریدیم،
10:50 مردار می‌خوردیم و کارهای زشت انجام می‌دادیم،
10:53 و با همسایگان بد رفتاری می‌کردیم،
10:56 و زورمند ما بر ناتوان ستم می‌کرد.
10:59 و ما همچنان در همان حال بودیم
11:02 تا آن‌که الله پیامبری از میان خودمان به سوی ما برانگیخت
11:05 که نسب او را می‌شناختیم و به راستگویی‌اش اعتماد داشتیم،
11:08 و منش او را می‌شناختیم،
11:11 نسب او را می‌شناختیم و به راستگویی‌اش اعتماد داشتیم،
11:14 و امانت‌داری و پاکدامنی‌اش را.
11:17 او ما را به سوی الله فراخواند و به ما فرمان داد
11:20 که او را بپرستیم و یگانه بدانیم،
11:23 و ما را به برپایی نماز،
11:26 و پرداخت زکات و روزه ماه رمضان ترغیب کرد،
11:29 و به ما فرمان داد که آنچه را می‌پرستیدیم رها کنیم،
11:32 یعنی سنگ‌ها و بت‌ها را.
11:35 همچنین ما را به راستگویی فرمان داد
11:39 و از کارهای زشت بازداشت،
11:42 و از گفتار دروغ و خوردن مال یتیم نهی کرد.
11:45 ما او را تصدیق کردیم و به رسالتش ایمان آوردیم،
11:48 و از آنچه آورده بود پیروی کردیم،
11:51 و الله یگانه‌ای را که شریکی ندارد پرستیدیم،
11:54 آنچه را بر ما حرام کرده بود حرام شمردیم،
11:57 و آنچه را حلال کرده بود حلال دانستیم.
12:00 اما قوم ما بر ضد ما برخاستند و به ما تعدی کردند،
12:03 و سخت‌ترین شکنجه‌ها را بر ما روا داشتند
12:06 تا ما را از دینمان بازگردانند،
12:09 و به پرستش بت‌ها برگردانند،
12:12 پس از آنکه الله یکتای دادگر را پرستیده بودیم.
12:15 چون ما را مقهور و ستمدیده کردند
12:18 و بر ما سخت گرفتند،
12:21 و میان ما و دینمان حایل شدند،
12:24 به پناهندگی به جوار تو روی آوردیم،
12:27 و اقامت در سرزمین تو را خواستار شدیم،
12:30 و تو را بر دیگران برگزیدیم.
12:33 نجاشی به او گفت:
12:36 آیا از آنچه پیامبرتان از جانب پروردگارش آورده، چیزی با توست؟
12:39 گفت: آری.
12:42 گفت: پس آن را بر من بخوان.
12:45 او بخشی از سوره مریم را بر او خواند،
12:48 و از جمله آنچه خواند، این سخن الله عزّ وجلّ بود:
12:51 و در این کتاب، مریم را یاد کن
12:54 آنگاه که از خانواده‌اش کناره گرفت
12:57 ...
13:00 ...
13:03 ...
13:06 ...
13:09 پس (فرشته‌ای به‌صورت) انسانی تمام‌اندام در برابرش نمایان شد
13:12 ...
13:15 ...
13:18 ...
13:21 گفت: «من فقط فرستادهٔ پروردگار توام»
13:24 «تا به تو پسری پاک و پاکیزه ببخشم»
13:27 ...
13:30 ...
13:33 «...مژده (بگیر)؛ و من زناکار نیستم»
13:36 ...
13:39 ...
13:42 ...
13:45 ...
13:48 ...
13:51 ...
13:54 ...
13:57 ...
14:00 ...
14:03 ...
14:06 ...
14:09 ...
14:12 ...
14:15 ...
14:18 «پروردگارت زیر پای تو چشمه‌ای قرار داده است»
14:22 ...
14:25 ...
14:28 ...
14:31 (آن‌ها) چون آیات بر ایشان خوانده شد، مصحف‌هایشان را (از اشک) تر کردند
14:34 ...
14:37 به عمر بن العاص و همراهش (فرستاد) و گفت:
14:40 ...
14:43 ...
14:46 ...
14:50 ...
14:53 «به الله سوگند هرگز آن‌ها را به شما تسلیم نخواهم کرد»
14:56 ...
14:59 ...
15:02 کسانی که با او بودند برخاستند و مجلس پراکنده شد
15:06 عمر بن العاص (از مجلس) بیرون رفت در حالی که از دیگران جدا می‌شد
15:09 ...
15:12 ...
15:15 ...
15:19 ...
15:22 ...
15:25 «ای عمر، چنین مکن، زیرا برای ایشان در میان ما»
15:28 «خویشاوندی (حق) است، هرچند با ما مخالفت کرده‌اند»
15:31 ...
15:34 «که آن‌ها درباره عیسی بن مریم چیزی گفتند»
15:37 ...
15:40 ...
15:43 فردای آن روز
15:47 عمر بر نجاشی وارد شد و گفت:
15:50 ای پادشاه، آنان به تو
15:53 دیروز چیزی گفتند و چیزی را از تو پنهان داشتند،
15:56 آنان دربارهٔ عیسی بن مریم می‌گویند که او
15:59 بنده است. پس نجاشی آنان را فراخواند
16:02 و گفت: دربارهٔ عیسی بن مریم چه می‌گویید؟
16:05 جعفر بن ابی‌طالب به او گفت:
16:08 ما دربارهٔ او همان را می‌گوییم که پیامبر
16:11 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای ما آورده است.
16:14 گفت: و آن کسی که این را به شما آورد کیست؟
16:17 جعفر گفت: او بندهٔ الله
16:20 و فرستادهٔ او و کلمهٔ اوست که آن را
16:23 به مریم عذرا، باکره، القا کرد.
16:26 نجاشی گفت: به خدا سوگند،
16:29 عیسی حتی به اندازهٔ سرِ انگشتی از آنچه تو گفتی فراتر نرفته است.
16:32 پس اسقف‌ها در اطرافش به هم نهیب زدند
16:35 و سخن او را ناپسند شمردند.
16:38 او با خشم به ایشان نگریست و گفت: هرچند شما خشمگین شوید،
16:42 سپس به جعفر و همراهانش گفت:
16:45 بروید که شما در سرزمین من در امان هستید؛
16:48 هر که از شما آزاری ببیند،
16:51 هر که از شما آزاری ببیند،
16:54 من دوست ندارم کوهی از طلا به من داده شود
16:57 و یکی از شما آزرده گردد.
17:00 سپس به درباناش گفت:
17:03 هدایای این دو نفر، عمر و همراهش، را به ایشان بازگردانید،
17:06 که ما را به آن نیازی نیست،
17:09 رشوه‌ای است، هنگامی که الله مرا به پادشاهی‌ام بازگردانید
17:12 تا رشوه را از من بگیرم؟
17:15 و مردم در امر من اطاعت نکردند
17:18 تا من در امر ایشان اطاعت کنم.
17:23 اسقف‌ها در میان مردم اعلام کردند
17:26 که نجاشی از دین خود جدا شده
17:29 و دینی دیگر را جایگزین آن کرده است،
17:32 و شروع کردند به فراخواندن مردم به خلع او.
17:35 پس حبشیان علیه او گرد آمدند،
17:38 و جعفر بن ابی‌طالب و یارانش
17:41 ایشان را از این امر آگاه ساختند،
17:44 و او کشتی‌هایی برای ایشان آماده کرد و به آنان گفت:
17:47 سوار آنها شوید و برای آنچه پیش خواهد آمد آماده باشید؛
17:50 اگر (نجاشی) شکست خورد، هر کجا خواستید بروید،
17:53 و اگر پیروز شد، همان‌گونه که بودید بمانید.
17:56 سپس پوستی از جلد آهو آورد
17:59 و در آن نوشت:
18:02 گواهی می‌دهم که معبودی جز الله نیست،
18:05 و او مهر پیامبران اوست،
18:08 و گواهی می‌دهم که عیسی بندهٔ او و فرستادهٔ اوست
18:11 و روح او و کلمه‌ای است که آن را به مریم القا کرد.
18:14 سپس آن پوست را بر سینه‌اش بست
18:17 و قبای خود را روی آن پوشید،
18:20 و به دیدار شورشیان بر ضد خود رفت.
18:23 چون صبح‌گاهان پیش روی ایشان قرار گرفت،
18:26 ایشان را ندا داد و گفت:
18:29 ای گروه حبشه، سیرت مرا در میان خود چگونه دیدید؟
18:32 گفتند: بهترین سیرت.
18:35 گفت: پس چه کسی شما را علیه من برانگیخت؟
18:38 گفتند: تو از دین ما جدا شدی
18:41 و پنداشتی که عیسی بنده است.
18:44 گفت: شما دربارهٔ عیسی چه می‌گویید؟
18:47 گفتند: او پسر الله است.
18:50 پس دست خود را بر قبای خویش نهاد
18:53 و آن را روی پوست قرار داد و گفت:
18:56 و من گواهی می‌دهم که عیسی بر این
18:59 چیزی نیفزوده است.
19:02 و مقصودش همان چیزی بود که در پوست نوشته بود.
19:05 ایشان به سخن او خرسند شدند
19:08 و با خشنودی و آرامش پراکنده شدند.
19:13 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:16 از آنچه میان نجاشی و قومش گذشت آگاه شد،
19:19 و از رعایت بزرگ او نسبت به مسلمانانی که
19:22 به سرزمین او هجرت کرده بودند،
19:25 و آرامش یافتنشان در پناه او،
19:28 و اعتقاد او به درستی آنچه در قرآن آمده بود، خبردار شد.
19:31 سپس پیوند میان او و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:34 میان او و پیامبر (ﷺ) علیه الصلاة و السلام
19:37 و استوارتر گشت.
19:40 در ماه اول سال هفتم هجری،
19:43 پیامبر گرامی (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عزم کرد
19:46 که شش تن از بزرگان پادشاهان و امیران زمین را
19:49 به ورود در دین الله فراخواند،
19:52 و برای این منظور
19:55 نامه‌ای برایشان نوشت که در آن ایشان را به اسلام ترغیب می‌کرد
19:58 و ایمان را برایشان می‌آراست،
20:01 و از کفر و شرک برحذر می‌داشت.
20:04 و برای این هدف
20:07 شش نفر از برگزیدگان صحابه را آماده کرده بود،
20:10 که هریک زبان قومی را که
20:13 به سوی ایشان می‌رفت، آموخته بود؛
20:16 سپس برای انجام این مأموریت بیرون رفتند
20:19 در یک روز.
20:22 (این) پادشاه حبشه بود.
20:25 عمر بن امیه بر نجاشی وارد شد
20:28 و او را با تحیت اسلام سلام داد.
20:31 او با بهتر از آن پاسخ داد
20:34 و با نیکوترین خوشامد به او خوش‌آمد گفت.
20:37 چون مجلس بر او آرام گرفت،
20:40 نامه‌ای را که آورده بود
20:43 از جانب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به نجاشی تقدیم کرد،
20:46 و او بی‌درنگ آن را گشود.
20:50 او را به سوی اسلام فرا می‌خواند،
20:53 و چیزی از قرآن را بر او تلاوت می‌کرد.
20:56 پس نجاشی نامه را بر چشمان خود نهاد،
20:59 از روی بزرگداشت آن، و از تخت خود فرود آمد،
21:02 از روی فروتنی در برابر آنچه در آن آمده بود.
21:05 سپس اسلام خود را در میان جمع درباریانش اعلام کرد،
21:08 و گواهی حق را ادا نمود،
21:11 و گفت: «اگر می‌توانستم نزد محمد (علیه الصلاة والسلام) بیایم،
21:14 هر آینه می‌آمدم.»
21:18 سپس به پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) نامه‌ای نوشت،
21:21 نامه‌ای لطیف و دلنشین به او،
21:24 که در آن دعوت او را پاسخ می‌داد
21:27 و ایمان پیشین خود را
21:30 به نبوت او ابراز می‌کرد.
21:33 در این هنگام، عمرو بن امیه
21:36 نامه‌ای دیگر از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
21:39 به نجاشی بیرون آورد،
21:42 که در آن از او می‌خواست تا وی را
21:46 به ازدواج رملهٔ
21:49 مکنّاة به ام حبیبه، امّ المؤمنین، درآورد.
21:52 این داستانی است که آغازش اندوهبار،
21:55 و پایانش شادی‌آفرین است.
21:58 پس بیایید آن را به اختصار و به سرعت مرور کنیم.
22:01 رملهٔ دختر ابوسفیان
22:06 به خدایان پدرش، سرور قریش، کافر شد،
22:09 اما او و همسرش عبیدالله بن جحش
22:12 به الله یگانه‌ای که شریک ندارد ایمان آوردند
22:15 و رسالت پیامبرش محمد
22:18 (علیه الصلاة والسلام) را تصدیق کردند.
22:21 قریش آن دو را به سختی به تنگنا انداخت
22:24 و شدیدترین عذاب را بر آنان روا داشت،
22:27 تا جایی که دیگر تاب ماندن
22:30 در مکه را نداشتند.
22:33 پس او از جمله مهاجران به سوی الله
22:36 با دین خود، و پناهندگان به نزد نجاشی
22:39 با ایمان خود، به شمار آمد.
22:43 تا آنجا که برای ام حبیبه چنین نمایان شد که روزگار
22:46 پس از ترشرویی، برایش صاف شده است،
22:49 در حالی که نمی‌دانست آنچه را
22:52 که تقدیرها برایش پنهان کرده‌اند.
22:55 زیرا الله، که حکمتش فزون باد، خواست
22:58 که ام حبیبه را
23:01 به آزمونی سخت بیازماید که خردها در آن سرگردان شود.
23:04 چرا که همسرش عبیدالله بن جحش
23:07 از دین خود برگشت و مسیحی شد
23:10 و به اسلام و مسلمانان ریشخند می‌زد.
23:13 سپس بر میخانه‌های می‌فروشان خم شد
23:16 و به «ام الخبائث» (شراب) دل‌بسته شد،
23:19 که از آن سیراب نمی‌شد و سیر نمی‌گشت.
23:22 او ام حبیبه را میان دو امر مخیّر کرد که شیرین‌ترینِ آن دو تلخ است:
23:25 یا طلاق دهد،
23:28 یا مسیحی شود.
23:31 ام حبیبه خود را میان سه راه یافت:
23:34 یا به همسرش پاسخ مثبت دهد،
23:38 و بدین سان به رسوایی دنیا
23:41 و عذاب آخرت گرفتار آید؛
23:44 یا به خانه پدرش در مکه بازگردد،
23:47 که هنوز دژ شرک بود؛
23:50 یا در سرزمین حبشه بماند،
23:53 تنها و آواره،
23:56 با دختر کوچکش حبیبه.
23:59 پس خشنودی الله عزّ و جلّ را بر هر کاری برگزید
24:02 و تصمیم گرفت در حبشه بماند.
24:06 رنج ام حبیبه چندان به درازا نکشید،
24:10 زیرا همسرش جان سپرد
24:13 در حالی که مست و مدهوش بود.
24:16 سپس او عدّه خود را از او به پایان رساند،
24:19 تا آنکه گشایش برایش فرا رسید.
24:22 پس روزی در هنگام چاشت، در روشنایی درخشان،
24:25 چهره‌های خنده‌آلود بر در او کوبیدند.
24:28 چون در را گشود،
24:31 با ابرهه، کنیزِ نجاشی، روبه‌رو شد
24:34 که به او درود می‌فرستاد و می‌گفت:
24:37 «پادشاه به تو سلام می‌رساند
24:40 و می‌گوید که محمد رسول الله
24:43 تو را برای خود خواستگاری کرده است،
24:46 و او را وکیل کرده تا از جانب او تو را به عقد درآورد.
24:49 پس اگر بخواهی، کسی را که می‌خواهی به وکالت از خود برگزین.»
24:52 ام حبیبه از شادی به هیجان آمد و فریاد زد:
24:55 «خداوند تو را به خیر مژده دهد،
24:58 خداوند تو را به خیر مژده دهد!
25:02 من خالد بن سعید بن عاص را به وکالت خود برگزیدم،
25:05 زیرا او در این دیار نزدیک‌ترین مردم به من است.»
25:08 و در کاخ نجاشی،
25:13 صحابه‌ای که در حبشه مقیم بودند گرد آمدند
25:16 تا شاهد عقد ام حبیبه باشند
25:19 از سوی رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه).
25:22 چون جمع کامل شد،
25:25 نجاشی الله را ستایش کرد و بر او ثنا گفت،
25:28 سپس گفت: «اما بعد،
25:31 رسول (علیه الصلاة والسلام)
25:34 از من خواست که رملهٔ دختر ابوسفیان را به ازدواج او درآورم،
25:37 و من آنچه را خواسته بود پذیرفتم،
25:40 و به نمایندگی از او مهریه‌اش را
25:43 چهارصد دینار طلا قرار دادم،
25:46 بر سنت الله و رسولش.»
25:49 سپس خالد بن سعید بن عاص برخاست،
25:52 الله را حمد گفت و از او یاری جست،
25:55 و بر پیامبرش درود و سلام فرستاد، آنگاه گفت:
25:59 «پس من خواسته رسول الله (علیه الصلاة والسلام) را اجابت کردم.»
26:02 و همسرش، موکّله‌ام
26:05 ام حبیبه دختر ابوسفیان
26:08 پس الله برای رسولش در همسرش برکت دهاد
26:11 و خوشا به حال رمله، به آنچه الله او را به آن گرامی داشت
26:14 از خیر
26:19 نجاشی دو کشتی از کشتی‌های خود را آماده کرد.
26:22 و (پیامبر ﷺ) ام‌المؤمنین را نزد آن دو فرستاد
26:25 رملهٔ دختر ابوسفیان و دخترش حبیبه
26:28 و کسانی که از صحابه‌ی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزد او باقی ماندند
26:33 همچنان که طایفه‌ای از حبشیان را نیز همراه آنان فرستاد.
26:36 «کسانی که به الله و رسولش ایمان آورده‌اند»
26:39 و برای دیدار پیامبر (ﷺ) مشتاق باشید؛ او برترین
26:42 درود و برترین سلام
26:45 و اقتدا به او و نماز خواندن پشت سرِ او
26:48 و امیر همه ایشان جعفر بن ابی‌طالب را قرار داد
26:51 رضوان‌الله علیه
26:54 سپس [آن] را به رمله، ام‌المؤمنین، هدیه کرد.
26:57 همچنان‌که نزد همسرانش از عطرهای نفیس و ورس (گیاه خوشبوی زرد رنگ) بود.
27:00 و عود و عنبر
27:03 همچنین برخی از ایشان هدایایی را نزد رسول الله (ﷺ) آوردند
27:06 و از جمله چیزهایی که به او هدیه کرد
27:09 سه عصا از شاهکارهای عصاهای حبشه
27:12 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس بازایستاد.
27:15 با یکی از آن‌ها بر او
27:18 اما دومی و سومی
27:21 آن دو را به عمر بن الخطاب هدیه داد.
27:24 و علی بن ابی‌طالب رضوان‌الله‌علیهما
27:27 و بلال رضی‌الله‌عنه (بود)
27:30 بر آن راه می‌رفت، در برابر پیامبر (ﷺ)
27:33 درود و سلام الله بر پیامبر (ﷺ) با عصلة
27:36 آن را برای خودش نگه می‌دارد
27:39 آن را جلوی خود قرار می‌دهد، هنگامی که نماز اقامه شود
27:42 و این در جاهایی است که در آنها نباشد
27:45 مسجد یا بنایی، قبله را تعیین نمی‌کند.
27:48 و در سفرهای پیامبر (ﷺ)
27:51 و در دو عید و در نماز استسقاء
27:54 بلال همچنان با آن (شتر) راه می‌رفت.
27:58 پیش روی ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه
28:01 هنگامی که خلافت به او رسید
28:04 به عمر بن خطاب
28:07 و (پس از او) به عثمان بن عفان
28:10 سعد قُرَضی (ابن معاذ) در برابر آن دو [پیامبر و ابوبکر] به راه افتاد.
28:13 سپس خلفا بر همین روش پیاپی آمدند
28:16 زمانی طولانی
28:19 نجاشی برای پیامبر (ﷺ)
28:22 زیوری که در آن انگشتری از طلاست
28:25 پس او را گرفت، در حالی که او (از آن) روی‌گردان بود.
28:28 سپس [پیامبر (ﷺ)] آن را نزد امامه، دخترش، فرستاد؛ [همان] زینب.
28:31 و به او گفت
28:34 با این (صفت/حالت) بیارایید، ای فرزندانم
28:39 و اندکی پیش از فتح مکه
28:42 نجاشی به جوار رحمت پروردگارش منتقل شد
28:45 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را فراخواند
28:49 و فرمود: «برادر شما، اصحمه نجاشی...»
28:52 او درگذشت؛ بر او نماز بخوانید.
28:55 سپس [آن‌ها] او را امامت دادند و بر او نماز گزاردند
28:58 نماز غائب با آن‌که رسول
29:01 درود و سلام بر او
29:04 بر شخص غایبی جز نجاشی نماز (جنازه) نخواند.
29:07 و پس از او نیز رضی‌الله‌عن
29:10 نجاشی اصحمه رضی‌الله‌عنه
29:13 و بهشت‌های جاودان را جایگاه او قرار داد.
29:16 و مسلمانان پیشین از ضعف
29:19 و ایشان را از هراس ایمن گردانید.
29:22 و در این کار خشنودی الله و رسول او را می‌جوید.
29:25 وقتی نجاشی درگذشت
29:32 ما درباره این بودیم که او هنوز بر قبرش است
29:35 نور عائشه ام‌المؤمنین
29:39 رضی‌الله‌عنه
29:51 آنان اینجا بودند
29:54 آب ابرها را می‌نوشند، زندگی ما
29:57 در میان ما...
30:00 ذکرِ آنان [را] سبحانه و تعالی [یاد می‌کند].
30:03 کوچ کردند و (در تاریکی/در قلب) افکندند.
30:06 سؤالی: آیا مانند ایشان است؟
30:09 ستاره‌ای که در آسمان می‌درخشید
30:12 زندگی را پر کردند
30:15 افتخارکنان به کارهای خود
30:18 حدّ بهم دنیا الأنا