از مجموعهٔ تصاویری از زندگی تابعین (مجموعه کامل شد)
· درس 32 از 37
تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (32) | نجاشی (اشمه بن ابجر) رحمه الله
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
بهترین قرنها از نظر موضعگیری و الگوبودن
0:08
کسی که از پیامبر پیروی کرد، هرگاه او رفت یا گفت
0:13
انجمن مودت
0:15
پیشرفت
0:17
نمونههایی از زندگی تابعین
0:21
از دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25
رحمهالله
0:27
نجاشی
0:31
اصحمه بن أبجر
0:33
رحمهالله
0:43
این دانش ماست؛ تابعی، هرگاه تابعین یاد شوند
0:47
صحابی، هرگاه صحابه شمرده شوند
0:50
با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مکاتبه کرد
0:53
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نیز با او مکاتبه کرد
0:56
و هنگامی که به رفیق اعلی پیوست
0:59
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر او نماز گزارد
1:02
نماز غائب
1:04
با آنکه پیامبر بر غیر او بر هیچ غائبی نماز نگزارد
1:07
او اصحمه بن أبجر است
1:10
که به نجاشی معروف است
1:12
پس بیایید این لحظات مبارک را سپری کنیم
1:16
با این دانش برجسته از نشانههای مسلمانان
1:20
پدر اصحمه پادشاه حبشه بود
1:25
و جز او فرزند دیگری نداشت
1:28
پس برخی از بزرگان حبشه به برخی دیگر گفتند
1:31
پادشاه ما جز این پسر فرزندی ندارد
1:35
و این امر در زمان حیات او بازویش را سست میکند
1:39
و چون بمیرد، حکومتش را به پایان میبرد
1:42
و ما را به سرانجامی ناپسند میکشاند
1:45
پس چه خوب بود اگر او را میکشتیم و برادرش را به پادشاهی برمیگزیدیم
1:49
زیرا او دوازده فرزند دارد که در زندگیاش او را یاری میدهند
1:53
و پس از مرگش او را جانشین میشوند
1:56
و آن دو شیطان پیوسته آنان را وسوسه میکردند
1:59
و از وسوسه خود در دلشان القا میکردند
2:02
تا آنکه پادشاه خود را کشتند و پس از او با برادرش بیعت کردند
2:06
اصحمه در کنف عمویش بزرگ شد
2:11
و جوانههای استعدادش به هوش درخشان میشکفت
2:15
و عزمی شگفتانگیز و بیانی روشن
2:18
و شخصیتی ممتاز
2:21
تا آنکه دل عمویش را از شیفتگی به او پر کرد
2:24
و به خاطر مزایای او و برتریاش بر فرزندانش، او را برمیگزید
2:28
آنگاه شیطان بار دیگر بزرگان حبشه را وسوسه کرد
2:32
پس برخی به برخی گفتند
2:35
به خدا سوگند ما بیم داریم که فرمانروایی به این جوان برسد
2:39
و اگر این امر برای او تحقق یابد
2:42
قطعاً به بدترین شکل از ما انتقام خواهد گرفت
2:45
و همه ما را به کیفر کشتن پدرش خواهد کشت
2:49
سپس نزد پادشاه رفتند و گفتند
2:52
ای پادشاه، ما را دلی آرام و خاطری مطمئن نیست
2:55
و قلبهایمان آرام نمیگیرد
2:58
مگر آنکه اصحمه را بکشی
3:01
یا او را از میان ما بیرون کنی
3:04
اینک او بزرگ شده است
3:07
و ما بیم داریم که به کیفر کشتن پدرش از ما انتقام بگیرد
3:10
پس پادشاه به آنان گفت
3:13
چه بد قومی هستید شما
3:16
پدرش را دیروز شما کشتید
3:20
به خدا سوگند چنین نخواهم کرد
3:23
گفتند پس او را میگیریم
3:26
و از سرزمین خود بیرونش میافکنیم
3:29
پس با کراهت و ناتوانی به خواسته آنان تن داد
3:32
بیش از یک روز و اندکی از روز از تبعید اصحمه نگذشته بود
3:35
که آنچه در گمانشان نمیگنجید رخ داد
3:38
زیرا افق با ابرهای تیره پوشیده شد
3:41
و آسمان با صاعقهها به جنبش درآمد و موج زد
3:44
سپس یکی از آنها فرود آمد
3:47
سپس یکی از آنها بر عموی اندوهگینش که از فراق او غمگین بود فرود آمد
3:50
و او را کشته ساخت
3:53
پس حبشیان به سوی فرزندان پادشاه شتافتند
3:56
تا یکی از ایشان را به پادشاهی برگزینند
3:59
امّا در میان آنان خیری نیافتند
4:02
پس اندوهشان سخت شد
4:05
و کار بر آنان تنگ گشت
4:08
و این تنگنا و اندوه بر ایشان افزوده شد
4:11
که برخی از ملتهای همسایه حبشه
4:15
پس برخی به برخی گفتند
4:18
به خدا سوگند که کار شما را جز آن جوانی که دیروز او را از خود راندید، هیچکس استوار نمیدارد
4:21
و پادشاهی شما را جز او کسی نگاه نمیدارد
4:24
آن جوانی که دیروز او را از خود راندید
4:27
پس اگر برای امر حبشه به او نیازی دارید
4:30
او را دریابید و بازگردانید
4:33
سپس در طلب او بیرون شدند
4:36
و او را به وطنش بازگرداندند
4:39
و تاج را بر سرش نهادند
4:42
و او را نجاشی نامیدند
4:45
پس با تدبیر و حکمت سرزمین را اداره کرد
4:48
و بندگان را از آشفتگی و هرجومرج آسوده ساخت
4:51
و حبشه را از عدل و نیکی آکنده کرد
4:54
پس از آنکه از ستم و شرّ پر شده بود
4:59
نجاشی هنوز بر تخت پادشاهی خود قرار نگرفته بود
5:02
که الله، پیامبرش محمد را برانگیخت
5:05
درود و سلام الله بر او باد
5:08
با دین هدایت و حق
5:11
و پیشتازان به اسلام هدایت یافتند
5:14
یکی پس از دیگری به او پاسخ مثبت دادند
5:17
پس قریش برخاست تا آزار را بر آنان روا دارد
5:20
و زیان را بر ایشان فرود آورد
5:23
و چون مکه با همه فراخیاش بر آنان تنگ شد
5:26
و مشرکان آزار را بر آنان فرود آوردند
5:29
آنچه سنگهای سخت و خشک را به لرزه میاندازد
5:32
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به ایشان فرمود.
5:35
همانا در سرزمین حبشه پادشاهی است
5:38
هیچکس نزد او ستم نمیبیند
5:41
پس به سرزمین او بپیوندید و به حمایت او پناه برید
5:44
تا آنکه الله برای شما از کارتان گشایشی قرار دهد
5:47
و برای شما از تنگنایتان راه خروجی فراهم میسازد.
5:50
کاروان مهاجرین نخستین گذشت
5:53
به سرزمین حبشه
5:56
و ایشان هشتاد نفر بودند، میان مردان و زنان.
5:59
پس برای نخستین بار طعم امنیت را چشیدند
6:02
و استقرار
6:06
بیآنکه صفای عبادتشان را تیره کند
6:09
معکر یا تیرهکنندهٔ شیرینی
6:12
ایمانشان تیره و مکدّر است
6:16
اما قریش هنوز نرسیده بود که از کوچ (هجرت) آگاه شود
6:19
این هشتاد نفر از مسلمانان
6:22
به سرزمین حبشه
6:25
و استقرار آنان در آن
6:28
تا اینکه (ساحره) به فرمان ایشان درآمد تا بر آنان چیره شود.
6:31
یا آنان را به مکه بازگردانی
6:34
از برجستگان یگانهٔ مردان آن، هوش و تدبیر
6:37
آندو عمرو بن العاص
6:40
و عبدالله بن ابی ربیعه
6:43
و همراه آن دو، هدایای فراوانی برای نجاشی فرستادم.
6:46
و بطارقهاش
6:49
از آنچه که از سرزمین حجاز آن را نادر و شگفتانگیز مییافتند
6:52
هنگامی که (مهاجران) به حبشه رسیدند
6:55
به دیدار بطریقها بشتاب، پیش از آنکه با نجاشی دیدار کنند
6:58
و به هر بطریق (فرماندهای) داده شد
7:02
او در سرزمین شما فرود آمده است
7:05
غلامان از بیخردان ماست
7:08
از دین پدران و نیاکان خود برگشته بودند (صبأوا) و...
7:11
و کلمهٔ قوم خود را پارهپاره کردند
7:14
پس هنگامی که با پادشاه دربارهی کار ایشان سخن میگوییم
7:17
پس به او پیشنهاد دهید که آنان را به ما تحویل دهد
7:20
بیآنکه از آنان درباره دینشان بپرسد
7:23
زیرا بزرگان قومشان به آنان داناتر و بیناترند.
7:26
و او به آنچه بدان دین میآورند داناتر است.
7:31
ابن ابی ربیعه در برابر نجاشی ایستاد.
7:34
و برای او سجده کردند، همانگونه که قومش برای او سجده میکرد.
7:37
نجاشی با نیکوترین خوشآمدگویی از آنان استقبال کرد.
7:40
هنگامی که میان او و عمر بن العاص
7:43
ود سابق
7:46
سپس هدایا را همراه با [آن] به او تقدیم کرد
7:49
با تحیات بزرگان رجال مکه
7:52
و در رأس آنان ابوسفیان، رهبر قریش، قرار داشت.
7:55
و هدایای آنان را شگفتانگیز و زیبا یافت و به آنها شگفتزده شد.
7:58
سپس با او سخن گفت و فرمود
8:01
ای پادشاه، همانا او بهسوی (خانه/پناه) ... پناه برده است.
8:04
پادشاهی تو، گروهی از اشرار غلامان ما
8:07
از دین ما جدا شدند و داخل (در آن) نشدند
8:10
در دین شما، و (آنان) با دینی آمدند
8:13
ما او را نمیشناسیم و شما هم او را نمیشناسید
8:16
و (ما) بزرگان قوم خود را (به سوی او) فرستادیم.
8:19
از تو میپرسند که آیا آنان را به سوی خودشان بازگردانی
8:22
آنان به آنچه از دین بدعت گذاشتهاند، آگاه باشید.
8:26
نجاشی به درباریان (بطارقه) خود نگاه کرد.
8:29
گفتند: «راست گفتی ای پادشاه»
8:32
ما بر دین ایشان آگاهی نیافتهایم
8:35
آنچه را که ایشان پدید آوردند، و قوم ایشان
8:38
آنان از ما به (احوال) ایشان آگاهترند و به آنچه بدعت نهادهاند داناترند
8:41
نجاشی گفت: نه، به الله سوگند.
8:44
آنان را به هیچکس تسلیم نمیکنم، تا آنکه بشنوم
8:47
کلامشان را میشنوم و بر عقیدهشان آگاه میشوم
8:50
اگر آنان بر شر باشند، آنان را رها میکنم
8:53
برای قومشان، هرچند که بر خیر (نیکی) باشند.
8:56
آنان را حمایت کردی و به همسایگیشان نیکی نمودی.
8:59
تا زمانی که در سرزمین من هستند
9:02
سپس پاسخ میدهم و میگوید: بهخدا قسم که من
9:05
فضل الله بر او را فراموش نمیکنم
9:08
و بهراستی مرا به سرزمینم بازگرداند
9:11
و مرا از نیرنگ نیرنگبازان (دشمنان) نگه داشت.
9:14
و مرا از ستم ستمگرانی که بر من ستم کردهاند، برحذر داشته است
9:19
نجاشی صحابه را به دیداری فرا خواند
9:22
از آن ترسیدند و در دلشان بیمی پدید آمد.
9:25
و برخی از آنان به برخی دیگر گفتند
9:28
به او چه میگویید، اگر دربارهی دینتان از شما بپرسد؟
9:31
مقدَّمانِ ایشان گفتند
9:34
میگوییم، همانطور که الله عزّ وجلّ فرمود
9:37
در کتابش، و ما به آنچه از جانب او برای ما آمده ایمان میآوریم و آن را اعلام میکنیم
9:40
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
9:43
سپس از پروردگارشان [روایت شده]؛ آنگاه به سوی او روانه شدند
9:46
در آنجا عمرو بن العاص را نزد او یافتند
9:49
و [درباریان] پادشاهان را نشسته یافتند.
9:52
از سمت راست و از سمت چپ او
9:55
و عمامههای خود را بر سرشان پیچیده بودند (یا: کلاههایشان را به شیوهای پیچیده بودند)
9:58
و کتابهای خود را پیش رویشان گشودند
10:01
پس او را به درود اسلام تحیت گویید
10:04
و در همان جایی که مجلس به آنها ختم شد، نشستند.
10:07
عمرو بن عاص به سوی ایشان رو کرد
10:10
و گفت: شما را چه شده که برای پادشاه سجده نمیکنید؟
10:13
گفتند: ما سجده نمیکنیم.
10:16
نجاشی سرش را تکان داد
10:19
با شگفتی از آنچه گفتند
10:22
و با مدارا به آنان نگریست و فرمود
10:25
این چیزی که برای خودتان ابداع کردهاید چیست؟
10:28
و از دین (آن) جدا شدید و بهسبب آن (از آن) فاصله گرفتید
10:31
دین قومتان را داشته باشید و در دین من داخل نشوید
10:34
جعفر بن ابی طالب از او اجازه خواست
10:37
او گفت: ای پادشاه!
10:40
ما برای خود دینی تازه ابداع نکردیم.
10:44
ما مردمی اهل جاهلیت بودیم
10:47
بتها را میپرستیدیم و پیوندهای خویشاوندی را میبریدیم،
10:50
مردار میخوردیم و کارهای زشت انجام میدادیم،
10:53
و با همسایگان بد رفتاری میکردیم،
10:56
و زورمند ما بر ناتوان ستم میکرد.
10:59
و ما همچنان در همان حال بودیم
11:02
تا آنکه الله پیامبری از میان خودمان به سوی ما برانگیخت
11:05
که نسب او را میشناختیم و به راستگوییاش اعتماد داشتیم،
11:08
و منش او را میشناختیم،
11:11
نسب او را میشناختیم و به راستگوییاش اعتماد داشتیم،
11:14
و امانتداری و پاکدامنیاش را.
11:17
او ما را به سوی الله فراخواند و به ما فرمان داد
11:20
که او را بپرستیم و یگانه بدانیم،
11:23
و ما را به برپایی نماز،
11:26
و پرداخت زکات و روزه ماه رمضان ترغیب کرد،
11:29
و به ما فرمان داد که آنچه را میپرستیدیم رها کنیم،
11:32
یعنی سنگها و بتها را.
11:35
همچنین ما را به راستگویی فرمان داد
11:39
و از کارهای زشت بازداشت،
11:42
و از گفتار دروغ و خوردن مال یتیم نهی کرد.
11:45
ما او را تصدیق کردیم و به رسالتش ایمان آوردیم،
11:48
و از آنچه آورده بود پیروی کردیم،
11:51
و الله یگانهای را که شریکی ندارد پرستیدیم،
11:54
آنچه را بر ما حرام کرده بود حرام شمردیم،
11:57
و آنچه را حلال کرده بود حلال دانستیم.
12:00
اما قوم ما بر ضد ما برخاستند و به ما تعدی کردند،
12:03
و سختترین شکنجهها را بر ما روا داشتند
12:06
تا ما را از دینمان بازگردانند،
12:09
و به پرستش بتها برگردانند،
12:12
پس از آنکه الله یکتای دادگر را پرستیده بودیم.
12:15
چون ما را مقهور و ستمدیده کردند
12:18
و بر ما سخت گرفتند،
12:21
و میان ما و دینمان حایل شدند،
12:24
به پناهندگی به جوار تو روی آوردیم،
12:27
و اقامت در سرزمین تو را خواستار شدیم،
12:30
و تو را بر دیگران برگزیدیم.
12:33
نجاشی به او گفت:
12:36
آیا از آنچه پیامبرتان از جانب پروردگارش آورده، چیزی با توست؟
12:39
گفت: آری.
12:42
گفت: پس آن را بر من بخوان.
12:45
او بخشی از سوره مریم را بر او خواند،
12:48
و از جمله آنچه خواند، این سخن الله عزّ وجلّ بود:
12:51
و در این کتاب، مریم را یاد کن
12:54
آنگاه که از خانوادهاش کناره گرفت
12:57
...
13:00
...
13:03
...
13:06
...
13:09
پس (فرشتهای بهصورت) انسانی تماماندام در برابرش نمایان شد
13:12
...
13:15
...
13:18
...
13:21
گفت: «من فقط فرستادهٔ پروردگار توام»
13:24
«تا به تو پسری پاک و پاکیزه ببخشم»
13:27
...
13:30
...
13:33
«...مژده (بگیر)؛ و من زناکار نیستم»
13:36
...
13:39
...
13:42
...
13:45
...
13:48
...
13:51
...
13:54
...
13:57
...
14:00
...
14:03
...
14:06
...
14:09
...
14:12
...
14:15
...
14:18
«پروردگارت زیر پای تو چشمهای قرار داده است»
14:22
...
14:25
...
14:28
...
14:31
(آنها) چون آیات بر ایشان خوانده شد، مصحفهایشان را (از اشک) تر کردند
14:34
...
14:37
به عمر بن العاص و همراهش (فرستاد) و گفت:
14:40
...
14:43
...
14:46
...
14:50
...
14:53
«به الله سوگند هرگز آنها را به شما تسلیم نخواهم کرد»
14:56
...
14:59
...
15:02
کسانی که با او بودند برخاستند و مجلس پراکنده شد
15:06
عمر بن العاص (از مجلس) بیرون رفت در حالی که از دیگران جدا میشد
15:09
...
15:12
...
15:15
...
15:19
...
15:22
...
15:25
«ای عمر، چنین مکن، زیرا برای ایشان در میان ما»
15:28
«خویشاوندی (حق) است، هرچند با ما مخالفت کردهاند»
15:31
...
15:34
«که آنها درباره عیسی بن مریم چیزی گفتند»
15:37
...
15:40
...
15:43
فردای آن روز
15:47
عمر بر نجاشی وارد شد و گفت:
15:50
ای پادشاه، آنان به تو
15:53
دیروز چیزی گفتند و چیزی را از تو پنهان داشتند،
15:56
آنان دربارهٔ عیسی بن مریم میگویند که او
15:59
بنده است. پس نجاشی آنان را فراخواند
16:02
و گفت: دربارهٔ عیسی بن مریم چه میگویید؟
16:05
جعفر بن ابیطالب به او گفت:
16:08
ما دربارهٔ او همان را میگوییم که پیامبر
16:11
(صلیاللهعلیهوسلم) برای ما آورده است.
16:14
گفت: و آن کسی که این را به شما آورد کیست؟
16:17
جعفر گفت: او بندهٔ الله
16:20
و فرستادهٔ او و کلمهٔ اوست که آن را
16:23
به مریم عذرا، باکره، القا کرد.
16:26
نجاشی گفت: به خدا سوگند،
16:29
عیسی حتی به اندازهٔ سرِ انگشتی از آنچه تو گفتی فراتر نرفته است.
16:32
پس اسقفها در اطرافش به هم نهیب زدند
16:35
و سخن او را ناپسند شمردند.
16:38
او با خشم به ایشان نگریست و گفت: هرچند شما خشمگین شوید،
16:42
سپس به جعفر و همراهانش گفت:
16:45
بروید که شما در سرزمین من در امان هستید؛
16:48
هر که از شما آزاری ببیند،
16:51
هر که از شما آزاری ببیند،
16:54
من دوست ندارم کوهی از طلا به من داده شود
16:57
و یکی از شما آزرده گردد.
17:00
سپس به درباناش گفت:
17:03
هدایای این دو نفر، عمر و همراهش، را به ایشان بازگردانید،
17:06
که ما را به آن نیازی نیست،
17:09
رشوهای است، هنگامی که الله مرا به پادشاهیام بازگردانید
17:12
تا رشوه را از من بگیرم؟
17:15
و مردم در امر من اطاعت نکردند
17:18
تا من در امر ایشان اطاعت کنم.
17:23
اسقفها در میان مردم اعلام کردند
17:26
که نجاشی از دین خود جدا شده
17:29
و دینی دیگر را جایگزین آن کرده است،
17:32
و شروع کردند به فراخواندن مردم به خلع او.
17:35
پس حبشیان علیه او گرد آمدند،
17:38
و جعفر بن ابیطالب و یارانش
17:41
ایشان را از این امر آگاه ساختند،
17:44
و او کشتیهایی برای ایشان آماده کرد و به آنان گفت:
17:47
سوار آنها شوید و برای آنچه پیش خواهد آمد آماده باشید؛
17:50
اگر (نجاشی) شکست خورد، هر کجا خواستید بروید،
17:53
و اگر پیروز شد، همانگونه که بودید بمانید.
17:56
سپس پوستی از جلد آهو آورد
17:59
و در آن نوشت:
18:02
گواهی میدهم که معبودی جز الله نیست،
18:05
و او مهر پیامبران اوست،
18:08
و گواهی میدهم که عیسی بندهٔ او و فرستادهٔ اوست
18:11
و روح او و کلمهای است که آن را به مریم القا کرد.
18:14
سپس آن پوست را بر سینهاش بست
18:17
و قبای خود را روی آن پوشید،
18:20
و به دیدار شورشیان بر ضد خود رفت.
18:23
چون صبحگاهان پیش روی ایشان قرار گرفت،
18:26
ایشان را ندا داد و گفت:
18:29
ای گروه حبشه، سیرت مرا در میان خود چگونه دیدید؟
18:32
گفتند: بهترین سیرت.
18:35
گفت: پس چه کسی شما را علیه من برانگیخت؟
18:38
گفتند: تو از دین ما جدا شدی
18:41
و پنداشتی که عیسی بنده است.
18:44
گفت: شما دربارهٔ عیسی چه میگویید؟
18:47
گفتند: او پسر الله است.
18:50
پس دست خود را بر قبای خویش نهاد
18:53
و آن را روی پوست قرار داد و گفت:
18:56
و من گواهی میدهم که عیسی بر این
18:59
چیزی نیفزوده است.
19:02
و مقصودش همان چیزی بود که در پوست نوشته بود.
19:05
ایشان به سخن او خرسند شدند
19:08
و با خشنودی و آرامش پراکنده شدند.
19:13
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
19:16
از آنچه میان نجاشی و قومش گذشت آگاه شد،
19:19
و از رعایت بزرگ او نسبت به مسلمانانی که
19:22
به سرزمین او هجرت کرده بودند،
19:25
و آرامش یافتنشان در پناه او،
19:28
و اعتقاد او به درستی آنچه در قرآن آمده بود، خبردار شد.
19:31
سپس پیوند میان او و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
19:34
میان او و پیامبر (ﷺ) علیه الصلاة و السلام
19:37
و استوارتر گشت.
19:40
در ماه اول سال هفتم هجری،
19:43
پیامبر گرامی (صلیاللهعلیهوسلم) عزم کرد
19:46
که شش تن از بزرگان پادشاهان و امیران زمین را
19:49
به ورود در دین الله فراخواند،
19:52
و برای این منظور
19:55
نامهای برایشان نوشت که در آن ایشان را به اسلام ترغیب میکرد
19:58
و ایمان را برایشان میآراست،
20:01
و از کفر و شرک برحذر میداشت.
20:04
و برای این هدف
20:07
شش نفر از برگزیدگان صحابه را آماده کرده بود،
20:10
که هریک زبان قومی را که
20:13
به سوی ایشان میرفت، آموخته بود؛
20:16
سپس برای انجام این مأموریت بیرون رفتند
20:19
در یک روز.
20:22
(این) پادشاه حبشه بود.
20:25
عمر بن امیه بر نجاشی وارد شد
20:28
و او را با تحیت اسلام سلام داد.
20:31
او با بهتر از آن پاسخ داد
20:34
و با نیکوترین خوشامد به او خوشآمد گفت.
20:37
چون مجلس بر او آرام گرفت،
20:40
نامهای را که آورده بود
20:43
از جانب پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به نجاشی تقدیم کرد،
20:46
و او بیدرنگ آن را گشود.
20:50
او را به سوی اسلام فرا میخواند،
20:53
و چیزی از قرآن را بر او تلاوت میکرد.
20:56
پس نجاشی نامه را بر چشمان خود نهاد،
20:59
از روی بزرگداشت آن، و از تخت خود فرود آمد،
21:02
از روی فروتنی در برابر آنچه در آن آمده بود.
21:05
سپس اسلام خود را در میان جمع درباریانش اعلام کرد،
21:08
و گواهی حق را ادا نمود،
21:11
و گفت: «اگر میتوانستم نزد محمد (علیه الصلاة والسلام) بیایم،
21:14
هر آینه میآمدم.»
21:18
سپس به پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) نامهای نوشت،
21:21
نامهای لطیف و دلنشین به او،
21:24
که در آن دعوت او را پاسخ میداد
21:27
و ایمان پیشین خود را
21:30
به نبوت او ابراز میکرد.
21:33
در این هنگام، عمرو بن امیه
21:36
نامهای دیگر از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
21:39
به نجاشی بیرون آورد،
21:42
که در آن از او میخواست تا وی را
21:46
به ازدواج رملهٔ
21:49
مکنّاة به ام حبیبه، امّ المؤمنین، درآورد.
21:52
این داستانی است که آغازش اندوهبار،
21:55
و پایانش شادیآفرین است.
21:58
پس بیایید آن را به اختصار و به سرعت مرور کنیم.
22:01
رملهٔ دختر ابوسفیان
22:06
به خدایان پدرش، سرور قریش، کافر شد،
22:09
اما او و همسرش عبیدالله بن جحش
22:12
به الله یگانهای که شریک ندارد ایمان آوردند
22:15
و رسالت پیامبرش محمد
22:18
(علیه الصلاة والسلام) را تصدیق کردند.
22:21
قریش آن دو را به سختی به تنگنا انداخت
22:24
و شدیدترین عذاب را بر آنان روا داشت،
22:27
تا جایی که دیگر تاب ماندن
22:30
در مکه را نداشتند.
22:33
پس او از جمله مهاجران به سوی الله
22:36
با دین خود، و پناهندگان به نزد نجاشی
22:39
با ایمان خود، به شمار آمد.
22:43
تا آنجا که برای ام حبیبه چنین نمایان شد که روزگار
22:46
پس از ترشرویی، برایش صاف شده است،
22:49
در حالی که نمیدانست آنچه را
22:52
که تقدیرها برایش پنهان کردهاند.
22:55
زیرا الله، که حکمتش فزون باد، خواست
22:58
که ام حبیبه را
23:01
به آزمونی سخت بیازماید که خردها در آن سرگردان شود.
23:04
چرا که همسرش عبیدالله بن جحش
23:07
از دین خود برگشت و مسیحی شد
23:10
و به اسلام و مسلمانان ریشخند میزد.
23:13
سپس بر میخانههای میفروشان خم شد
23:16
و به «ام الخبائث» (شراب) دلبسته شد،
23:19
که از آن سیراب نمیشد و سیر نمیگشت.
23:22
او ام حبیبه را میان دو امر مخیّر کرد که شیرینترینِ آن دو تلخ است:
23:25
یا طلاق دهد،
23:28
یا مسیحی شود.
23:31
ام حبیبه خود را میان سه راه یافت:
23:34
یا به همسرش پاسخ مثبت دهد،
23:38
و بدین سان به رسوایی دنیا
23:41
و عذاب آخرت گرفتار آید؛
23:44
یا به خانه پدرش در مکه بازگردد،
23:47
که هنوز دژ شرک بود؛
23:50
یا در سرزمین حبشه بماند،
23:53
تنها و آواره،
23:56
با دختر کوچکش حبیبه.
23:59
پس خشنودی الله عزّ و جلّ را بر هر کاری برگزید
24:02
و تصمیم گرفت در حبشه بماند.
24:06
رنج ام حبیبه چندان به درازا نکشید،
24:10
زیرا همسرش جان سپرد
24:13
در حالی که مست و مدهوش بود.
24:16
سپس او عدّه خود را از او به پایان رساند،
24:19
تا آنکه گشایش برایش فرا رسید.
24:22
پس روزی در هنگام چاشت، در روشنایی درخشان،
24:25
چهرههای خندهآلود بر در او کوبیدند.
24:28
چون در را گشود،
24:31
با ابرهه، کنیزِ نجاشی، روبهرو شد
24:34
که به او درود میفرستاد و میگفت:
24:37
«پادشاه به تو سلام میرساند
24:40
و میگوید که محمد رسول الله
24:43
تو را برای خود خواستگاری کرده است،
24:46
و او را وکیل کرده تا از جانب او تو را به عقد درآورد.
24:49
پس اگر بخواهی، کسی را که میخواهی به وکالت از خود برگزین.»
24:52
ام حبیبه از شادی به هیجان آمد و فریاد زد:
24:55
«خداوند تو را به خیر مژده دهد،
24:58
خداوند تو را به خیر مژده دهد!
25:02
من خالد بن سعید بن عاص را به وکالت خود برگزیدم،
25:05
زیرا او در این دیار نزدیکترین مردم به من است.»
25:08
و در کاخ نجاشی،
25:13
صحابهای که در حبشه مقیم بودند گرد آمدند
25:16
تا شاهد عقد ام حبیبه باشند
25:19
از سوی رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه).
25:22
چون جمع کامل شد،
25:25
نجاشی الله را ستایش کرد و بر او ثنا گفت،
25:28
سپس گفت: «اما بعد،
25:31
رسول (علیه الصلاة والسلام)
25:34
از من خواست که رملهٔ دختر ابوسفیان را به ازدواج او درآورم،
25:37
و من آنچه را خواسته بود پذیرفتم،
25:40
و به نمایندگی از او مهریهاش را
25:43
چهارصد دینار طلا قرار دادم،
25:46
بر سنت الله و رسولش.»
25:49
سپس خالد بن سعید بن عاص برخاست،
25:52
الله را حمد گفت و از او یاری جست،
25:55
و بر پیامبرش درود و سلام فرستاد، آنگاه گفت:
25:59
«پس من خواسته رسول الله (علیه الصلاة والسلام) را اجابت کردم.»
26:02
و همسرش، موکّلهام
26:05
ام حبیبه دختر ابوسفیان
26:08
پس الله برای رسولش در همسرش برکت دهاد
26:11
و خوشا به حال رمله، به آنچه الله او را به آن گرامی داشت
26:14
از خیر
26:19
نجاشی دو کشتی از کشتیهای خود را آماده کرد.
26:22
و (پیامبر ﷺ) امالمؤمنین را نزد آن دو فرستاد
26:25
رملهٔ دختر ابوسفیان و دخترش حبیبه
26:28
و کسانی که از صحابهی رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نزد او باقی ماندند
26:33
همچنان که طایفهای از حبشیان را نیز همراه آنان فرستاد.
26:36
«کسانی که به الله و رسولش ایمان آوردهاند»
26:39
و برای دیدار پیامبر (ﷺ) مشتاق باشید؛ او برترین
26:42
درود و برترین سلام
26:45
و اقتدا به او و نماز خواندن پشت سرِ او
26:48
و امیر همه ایشان جعفر بن ابیطالب را قرار داد
26:51
رضوانالله علیه
26:54
سپس [آن] را به رمله، امالمؤمنین، هدیه کرد.
26:57
همچنانکه نزد همسرانش از عطرهای نفیس و ورس (گیاه خوشبوی زرد رنگ) بود.
27:00
و عود و عنبر
27:03
همچنین برخی از ایشان هدایایی را نزد رسول الله (ﷺ) آوردند
27:06
و از جمله چیزهایی که به او هدیه کرد
27:09
سه عصا از شاهکارهای عصاهای حبشه
27:12
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پس بازایستاد.
27:15
با یکی از آنها بر او
27:18
اما دومی و سومی
27:21
آن دو را به عمر بن الخطاب هدیه داد.
27:24
و علی بن ابیطالب رضواناللهعلیهما
27:27
و بلال رضیاللهعنه (بود)
27:30
بر آن راه میرفت، در برابر پیامبر (ﷺ)
27:33
درود و سلام الله بر پیامبر (ﷺ) با عصلة
27:36
آن را برای خودش نگه میدارد
27:39
آن را جلوی خود قرار میدهد، هنگامی که نماز اقامه شود
27:42
و این در جاهایی است که در آنها نباشد
27:45
مسجد یا بنایی، قبله را تعیین نمیکند.
27:48
و در سفرهای پیامبر (ﷺ)
27:51
و در دو عید و در نماز استسقاء
27:54
بلال همچنان با آن (شتر) راه میرفت.
27:58
پیش روی ابوبکر صدیق رضیاللهعنه
28:01
هنگامی که خلافت به او رسید
28:04
به عمر بن خطاب
28:07
و (پس از او) به عثمان بن عفان
28:10
سعد قُرَضی (ابن معاذ) در برابر آن دو [پیامبر و ابوبکر] به راه افتاد.
28:13
سپس خلفا بر همین روش پیاپی آمدند
28:16
زمانی طولانی
28:19
نجاشی برای پیامبر (ﷺ)
28:22
زیوری که در آن انگشتری از طلاست
28:25
پس او را گرفت، در حالی که او (از آن) رویگردان بود.
28:28
سپس [پیامبر (ﷺ)] آن را نزد امامه، دخترش، فرستاد؛ [همان] زینب.
28:31
و به او گفت
28:34
با این (صفت/حالت) بیارایید، ای فرزندانم
28:39
و اندکی پیش از فتح مکه
28:42
نجاشی به جوار رحمت پروردگارش منتقل شد
28:45
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را فراخواند
28:49
و فرمود: «برادر شما، اصحمه نجاشی...»
28:52
او درگذشت؛ بر او نماز بخوانید.
28:55
سپس [آنها] او را امامت دادند و بر او نماز گزاردند
28:58
نماز غائب با آنکه رسول
29:01
درود و سلام بر او
29:04
بر شخص غایبی جز نجاشی نماز (جنازه) نخواند.
29:07
و پس از او نیز رضیاللهعن
29:10
نجاشی اصحمه رضیاللهعنه
29:13
و بهشتهای جاودان را جایگاه او قرار داد.
29:16
و مسلمانان پیشین از ضعف
29:19
و ایشان را از هراس ایمن گردانید.
29:22
و در این کار خشنودی الله و رسول او را میجوید.
29:25
وقتی نجاشی درگذشت
29:32
ما درباره این بودیم که او هنوز بر قبرش است
29:35
نور عائشه امالمؤمنین
29:39
رضیاللهعنه
29:51
آنان اینجا بودند
29:54
آب ابرها را مینوشند، زندگی ما
29:57
در میان ما...
30:00
ذکرِ آنان [را] سبحانه و تعالی [یاد میکند].
30:03
کوچ کردند و (در تاریکی/در قلب) افکندند.
30:06
سؤالی: آیا مانند ایشان است؟
30:09
ستارهای که در آسمان میدرخشید
30:12
زندگی را پر کردند
30:15
افتخارکنان به کارهای خود
30:18
حدّ بهم دنیا الأنا