تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (30) | عبدالرحمن الغفیقی رحمه الله | ج (1)

◉ 8027 بازدید ⏱ 22:48 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر مواقف و الگوی اخلاقی،
0:08 کسانی‌اند که از رسول الله پیروی کردند، چه در شتاب و کوشش، چه در مدت‌های طولانی.
0:13 انجمن مودت
0:15 پیش‌گفتار
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 عبدالرحمن الغافقی
0:32 رحمه‌الله
0:43 هنوز امیرالمؤمنین،
0:45 و پنجمین خلیفه از خلفای راشدین،
0:47 عمر بن عبدالعزیز، چندان نگذشته بود
0:49 که خاک سلف خود را از دست بیفشاند،
0:52 یعنی سلیمان بن عبدالملک،
0:54 تا بی‌درنگ به بازنگری در امیران شهرها پرداخت
0:58 و برخی را برکنار و برخی را منصوب کرد.
1:00 و از جمله کسانی که به کار گمارد،
1:03 السمح بن مالک خولانی بود.
1:06 زیرا ولایت اندلس را به او سپرد،
1:10 و نیز شهرهای گشوده‌شده‌ای را که در مجاورت آن بودند،
1:13 از سرزمین فرانسه.
1:15 امیر تازه‌وارد در سرزمین اندلس بار اقامت افکند
1:19 و به جست‌وجوی یاران راستی و نیکی برآمد.
1:23 پس به اطرافیان خود گفت:
1:26 آیا در این دیار کسی از تابعین باقی مانده است؟
1:30 گفتند: آری، ای امیر،
1:33 هنوز در میان ما تابعی بزرگوار هست،
1:36 عبدالرحمن بن عبدالله الغافقی.
1:40 سپس از دانش او به کتاب الله،
1:43 و فهم او از حدیث رسول الله ﷺ برای او یاد کردند،
1:48 و نیز از رشادت او در میدان‌های جهاد،
1:51 و اشتیاق او به شهادت.
1:54 [گفتند:] دنیا با همه متاعش او را فریفته نکرده است.
1:57 سپس به او گفتند:
1:59 او صحابی بزرگوار،
2:02 عبدالله بن عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه و عن أبیه را دیدار کرده،
2:07 و هرچه خدا خواسته بود از او فراگرفته است،
2:11 و بیش از همه به او اقتدا کرده است.
2:14 السمح بن مالک خولانی،
2:18 عبدالرحمن غافقی را به دیدار خود فراخواند.
2:21 پس چون آمد،
2:23 او را با بهترین شیوه خوش‌آمد گفت
2:26 و او را به نزدیک خود جای داد.
2:28 سپس ساعتی از روز نشست و هرچه به خاطرش می‌رسید از او پرسید،
2:34 و در بسیاری از آنچه بر او مشکل بود با او مشورت کرد،
2:38 و او را آزمود تا از توانایی‌هایش آگاه شود.
2:41 پس دید که او برتر از آن است که به او خبر داده بودند،
2:44 و بزرگ‌تر از آن است که برایش یاد شده بود.
2:48 پس پیشنهاد کرد که یکی از کارهای بزرگ خود را در اندلس به او واگذارد.
2:53 او گفت:
2:54 ای امیر،
2:56 من تنها مردی از عامه مردم هستم،
2:59 و به این دیار وارد شدم
3:02 تا بر مرزی از مرزهای مسلمانان بایستم،
3:06 و خود را وقف رضای خدای عزوجل کرده‌ام،
3:10 و شمشیرم را برای برافراشتن کلمه‌اش در زمین برداشته‌ام.
3:14 و اگر خدای تعالی بخواهد، مرا
3:17 آن‌قدر ملازم تو خواهی یافت که سایه‌ات را، تا زمانی که به حق پایبندم،
3:21 و از سرانگشتانت فرمان‌بردارتر،
3:24 تا زمانی که از خدا و رسولش فرمان می‌برم،
3:27 بی‌آنکه ولایت یا امارتی در کار باشد.
3:31 زمان زیادی نگذشت
3:33 تا السمح بن مالک خولانی تصمیم گرفت که به غزوه تمام فرانسه برود
3:39 و آن را به قلمرو بزرگ دولت اسلام بپیوندد،
3:43 و سرزمین وسیع آن را راهی به سوی دولت‌های بالکان سازد،
3:48 و از دولت‌های بالکان به قسطنطنیه برسد،
3:52 تحقق بشارت رسول، که افضل درود و زکی‌ترین سلام بر او باد.
3:58 نخستین گام برای تحقق این هدف بزرگ
4:02 تنها در گرو تصرف شهر اربونه بود،
4:07 زیرا اربونه از بزرگ‌ترین شهرهای فرانسه بود
4:11 که با سرزمین اندلس مجاور بود،
4:14 و مسلمانان هنگامی که از کوه‌های پیرنه فرود آمدند،
4:18 آن را همچون غولی ستبر در برابر خود برافراشته یافتند،
4:24 و افزون بر این، کلید فرانسه بزرگ
4:28 و آرزوی جاه‌طلبان به آن بود.
4:31 السمح بن مالک خولانی شهر اربونه را محاصره کرد،
4:36 سپس به اهل آن اسلام یا جزیه را عرضه داشت،
4:40 اما این کار بر ایشان گران آمد، و پدرشان [نیز چنین بود].
4:43 پس [مسلمانان] پیاپی به آنان حمله بردند،
4:46 و با منجنیق‌ها بر ایشان سنگ باریدند،
4:49 تا آن‌که شهر کهن و استوار به دست مسلمانان افتاد،
4:54 پس از چهار هفته جهاد دلیرانه،
4:58 که اروپا پیش از آن نظیری برای آن ندیده بود.
5:02 سپس فرمانده پیروز و فاتح
5:06 با لشکر انبوه خود به سوی شهر تولوز روان شد،
5:10 که پایتخت استان آکیتانیا بود،
5:13 و از هر سو منجنیق‌ها را در اطراف آن نصب کرد،
5:16 و با ابزار جنگی آن را فروکوفت،
5:19 ابزاری که اروپا پیش از آن نظیرش را نشناخته بود،
5:23 تا آنکه شهر استوار و نفوذناپذیر
5:27 نزدیک بود در برابر او فرود آید.
5:29 در آن هنگام چیزی رخ داد که در حساب هیچ‌کس نبود.
5:34 پس بگذاریم سخن را به خاورشناس فرانسوی رینو
5:39 تا خبر آن نبرد را برای ما بازگوید.
5:42 رینو گفت:
5:45 چون پیروزی برای مسلمانان آشکار شد و نزدیک بود کار تمام شود،
5:50 دوک آکیتانیا برانگیخته شد
5:52 تا سرزمین‌ها و مردمان را برای جنگ با ایشان بسیج کند،
5:55 و فرستادگانش را فرستاد تا سراسر اروپا را از دورترین نقطه تا دورترین نقطه درنوردند.
6:01 و پادشاهان و امیران آن‌ها را به اشغال سرزمین‌هایشان هشدار دهید
6:05 و اسارت زنان و کودکان ایشان
6:08 هیچ قومی در اروپا باقی نماند
6:11 جز این که با شجاع‌ترین و پرشمارترین جنگاوران خود در آن شرکت می‌کرد.
6:17 و فراوانی لشکر و شدت حرکت و سنگینی یورش آن به حدی رسیده بود که
6:23 دنیا پیش از این نمونه‌ای برای آن نشناخته بود
6:26 تا آنجا که حتی غبارهایی که زیر پاهای او برمی‌خیزد
6:30 منطقه‌ی رون از دیدن خورشید پوشیده (محجوب) شد
6:34 و چون دو گروه در برابر هم قرار گرفتند
6:36 به نظر مردم می‌رسید که کوه‌ها با کوه‌ها برخورد می‌کنند
6:40 سپس میان دو گروه، نبردی سخت و خونین درگرفت
6:44 تاریخ پیش از آن نمونه‌ای برای آن نمی‌شناخت.
6:48 و آن (زمین) هموار یا ناهموار بود، همان‌گونه که ما آن را می‌نامیدیم.
6:53 در برابر سربازان ما در هر جا ظاهر می‌شود
6:56 در برابر لشکرش به هر سو جست‌وخیز می‌کرد
7:00 در همان حال که او چنین بود، تیری از تیرها به او اصابت کرد.
7:05 از اسبش به زمین افتاد و نقش زمین شد.
7:08 وقتی مسلمانان او را در خاک افتاده و بی‌جان دیدند،
7:12 جوانمرد این موقعیت در بازوانشان
7:14 صف‌هایشان شروع به فروریختن کرد
7:17 و لشکر پرتوان ما اکنون توان آن را یافته است
7:20 این‌که همه‌شان را یکجا نابود کند
7:23 اگر عنایت ربانی با رهبری نابغه آنان را دریافته نمی‌شد
7:28 اروپا بعدها آن را شناخت
7:31 او عبدالرحمن الغافقی است
7:34 او مسئولیت هدایت یاران خود را با کمترین میزان خسارت بر عهده گرفت
7:39 و ایشان را به اسپانیا بازگرداند
7:42 اما او تصمیم قاطع گرفته که دوباره این کار را با ما تکرار کند
7:47 و پس از آن
7:50 آیا ندیدی که چگونه ابرها از ماه کامل در شبِ تاریک کنار می‌روند؟
7:55 سرگشتگان به نور او راه می‌یابند
7:58 و به نور او (روشنایی او) سرگشتگان راه می‌یابند
8:01 این‌گونه نبرد تولوز به پایان رسید.
8:04 از قهرمان بی‌همتای اسلام
8:06 عبدالرحمن بن عبدالله الغافقی
8:10 آیا عطشان‌هایی را دیده‌ای که در میان صحرا، در آستانهٔ هلاکت قرار دارند؟
8:15 چگونه آب برای آنان نمایان می‌شود؟
8:17 و دست‌های خود را به سوی او دراز می‌کنند
8:20 تا از آن جرعه‌ای بنوشند که زندگی را به آنان بازگرداند
8:24 این‌گونه سپاهیان مسلمانان دست‌های خود را به سوی فرمانده بزرگ دراز کردند
8:29 در نزد او سرود نجات می‌خوانند
8:31 و با او بیعت می‌کنند که شنوا و فرمان‌بردار باشند.
8:35 و جای شگفتی نیست
8:36 نبرد تولوز بود.
8:39 نخستین زخم عمیقی که مسلمانان از زمانی که پاهایشان به اروپا رسید بر آن وارد آمد
8:46 عبدالرحمن الغافقی
8:48 بلکه این زخم را «جرح» نامیدند
8:50 و دست مهربان (مادری) که او را با عنایت و سرپرستی در بر گرفت
8:55 و دل بزرگی که مهربانی بر آن فرو ریخته شده است
8:59 خبرهای شکستِ بزرگی که مسلمانان در فرانسه با آن روبه‌رو شدند، سخت آزاردهنده بود
9:07 فواد خلافت در دمشق
9:10 و کشته‌شدن آن پهلوان دلاور، آتش (خشم و اندوه را) شعله‌ور ساخت.
9:13 السَّمح بن مالک الخولانی
9:15 در سینه‌اش شعله‌ی خشم برای گرفتن انتقام زبانه می‌کشید
9:19 پس دستورهایش را صادر کرد
9:21 با اقرار سپاهیان بر بیعتشان با عبدالرحمن الغافقی
9:26 و او را به امارت اندلس از دورترین نقطه‌اش تا دورترین نقطه‌اش گماردم
9:32 و آنچه از سرزمین‌های فتح‌شدهٔ فرانسه که در جوارش بود، به آن افزوده گردید
9:37 و دستش در کار باز گذاشته شد، هر طور که بخواهد.
9:41 نباید شگفت‌زده شد
9:43 الغافقی مردی قاطع و سخت‌گیر بود.
9:46 پرهیزگار و پاک
9:48 حکیماً مقداماً
9:50 بادر عبدالرحمن الغافقی
9:53 از زمانی که امارت اندلس به او واگذار شد
9:56 در پی بازگرداندن اعتماد سپاهیان به خودشان است.
10:00 و بازپس‌گیری احساس عزت و نیرومندی و غلبه‌شان
10:04 و تحقق هدف بزرگی که رهبران مسلمانان در اندلس بدان چشم داشتند
10:10 از موسی بن نصیر آغاز می‌شود
10:13 و در پایان، سَمح بن مالک خَولانی
10:17 آن‌گاه که این قهرمانان را به‌درستی گرد آوردی
10:21 برای حرکت از فرانسه به ایتالیا و آلمان
10:26 و راه‌یافتن از آن دو [سرزمین‌ها] به قسطنطنیه
10:29 و دریای مدیترانه را به دریاچه‌ای اسلامی بدل کرد
10:34 و نام‌گذاری آن به «دریای شام» به‌جای «دریای روم»
10:39 اما عبدالرحمن الغافقی
10:42 او یقین داشت که آمادگی برای نبردهای بزرگ
10:46 تنها با اصلاح نفس‌ها و تزکیه‌ی آن‌ها آغاز می‌شود.
10:50 و معتقد است که هیچ امتی نمی‌تواند به هدف خود در پیروزی دست یابد
10:56 هرگاه دژهایش ترک‌خورده و از درون تهدیدشده باشند
11:01 بنابراین «هب» سرزمین اندلس را شهر به شهر می‌گشت.
11:06 و (آن کس) منادیان را فرمان می‌دهد تا میان مردم ندا دهند.
11:10 هر که نزد یکی از والیان و حاکمان ستمی بر او رفته باشد
11:14 یا قاضی‌ای از قاضیان، یا یکی از مردم
11:18 آن را نزد امیر ببرد
11:21 و اینکه در این حکم هیچ تفاوتی میان مسلمانان و دیگر کسانی که با آنان پیمان بسته‌اند وجود ندارد.
11:26 سپس [او] به بررسی ستم‌ها پرداخت، ستمی پس از ستمی.
11:31 از نیرومند برای ناتوان قصاص گرفته می‌شود.
11:34 و (الله) حق مظلوم را از ظالم می‌ستاند.
11:37 سپس به بررسی وضعیت کلیساهای غصبی و کلیساهای تازه‌ساخت پرداخت.
11:42 آنچه پیمان‌ها مقرر کرده‌اند، به صاحبانش بازگردانده می‌شود
11:47 سپس دربارهٔ کارگزاران خود، یک‌یک، نظر کرد
11:52 پس کسی را که خیانت و انحراف او ثابت شده بود، برکنار کرد.
11:56 او را جانشین خود ساخت؛ زیرا از حکمت و کاردانی و صلاح او اطمینان یافته بود.
12:01 و هرگاه به شهری از شهرها روی می‌آورد،
12:05 مردم را به نماز جماعت فراخوان
12:08 سپس میان آنان ایستاد و خطبه‌ای ایراد کرد.
12:10 او آنان را به جهاد برمی‌انگیخت و ترغیب می‌کرد
12:13 آنان را به شهادت ترغیب می‌کرد
12:16 و ایشان را به رضوان الله و رسیدن به پاداش او مژده می‌دهد.
12:20 عبدالرحمن گفتار را با کردار همراه ساخت.
12:25 و آرزوها را با کارها پشتیبانی کرد.
12:28 از همان لحظهٔ نخست ولایتش به کار افتاد
12:32 و آماده‌سازی جنگ‌افزار و تکمیل سلاح را پیش گرفت.
12:35 و دژها را تعمیر کرد و قلعه‌ها را بنا نهاد.
12:38 و پل‌ها را ساخت و پل‌های قوسی برپا داشت.
12:42 و از بزرگ‌ترین آنچه بنا کرد،
12:45 پل قرطبه، پایتخت اندلس بود.
12:48 آن را بر رود بزرگ قرطبه بنا نهاد
12:52 تا مردم و سپاهیان از روی آن عبور کنند،
12:55 و سرزمین‌ها را حفظ کند و بندگان را از شر سیلاب نگه دارد.
13:00 این پل از شگفتی‌های جهان شمرده می‌شود.
13:04 درازای آن به هشتصد «باع» رسید،
13:08 و «باع» به اندازهٔ گشودن دو دست است.
13:11 بلندای آن شصت «باع» بود
13:14 و پهنای آن بیست «باع».
13:16 و شمار طاق‌های آن به
13:19 یعنی قوس‌های آن، هجده طاق رسید.
13:23 و شمار برج‌های آن نوزده برج است.
13:26 و این پل هنوز برپاست و اسپانیا از آن بهره می‌برد
13:30 تا امروز.
13:33 و عبدالرحمن غافقی را
13:36 به دیدار با فرماندهان سپاه
13:38 و بزرگان قوم در هر شهری که فرود می‌آمد، وا داشت.
13:41 و با تمام وجود به هر آنچه می‌گفتند گوش می‌داد
13:46 و همهٔ پیشنهادهایشان را یادداشت می‌کرد
13:49 و از همهٔ اندرزهایشان بهره می‌گرفت.
13:52 و در این مجالس خود را چنین عادت داده بود
13:55 که بسیار بشنود
13:57 و کم سخن گوید.
13:59 و همان‌گونه که غافقی با بزرگان مسلمانان دیدار می‌کرد،
14:04 با بزرگان اهل ذمه از معاهدان نیز گرد می‌آمد
14:09 و بسیار از ایشان می‌پرسید
14:11 دربارهٔ آنچه از امور سرزمینشان بر او پوشیده بود،
14:14 و دربارهٔ احوال پادشاهان و فرماندهانشان که ذهنش را مشغول می‌داشت.
14:20 و یک بار
14:22 یکی از بزرگان معاهدان فرانسوی‌تبار را فراخواند
14:26 و گفتگویی گسترده با او آغاز کرد
14:29 سپس به او گفت:
14:31 چه شده است که پادشاه بزرگتان شارل
14:34 به نبرد با ما برنمی‌خیزد
14:36 و پادشاهان ایالت‌ها را علیه ما یاری نمی‌دهد؟
14:40 او گفت:
14:41 ای امیر،
14:43 شما به آنچه با ما پیمان بستید وفا کردید،
14:47 پس بر ماست که
14:49 آنچه را دربارهٔ آن می‌پرسید، راست بگوییم.
14:53 فرمانده بزرگتان، موسی بن نصیر،
14:56 چنگ خود را بر تمام اسپانیا محکم کرده است،
15:01 سپس همتش به آن کشید که از کوه‌های پیرنه بگذرد،
15:05 همان‌ها که میان سرزمین اندلس و کشور زیبای ما فاصله انداخته‌اند.
15:10 پس پادشاهان ایالت‌ها و کشیشانشان به سوی پادشاه بزرگ ما گریختند
15:15 و به او گفتند:
15:16 این چه رسوایی است که بر ما و بر نسل‌های ما تا ابد چسبیده است، ای پادشاه؟
15:22 ما پیش‌تر دربارهٔ مسلمانان تنها شنیده بودیم،
15:26 و از یورش آنان از سوی خاور می‌ترسیدیم.
15:30 و اینک آنان از باختر آمده‌اند
15:34 و تمام اسپانیا را گرفته‌اند،
15:37 و آنچه از ساز و برگ در آن بود، در اختیار گرفته‌اند،
15:41 و بر قله‌های کوهی که میان ما و ایشان است، بالا رفته‌اند،
15:45 با آنکه شمارشان اندک و سلاحشان ناچیز است،
15:50 و بیشترشان زرهی ندارند که ایشان را از ضربات شمشیر نگه دارد،
15:54 یا اسبی که با آن به میدان نبرد بتازند.
15:58 پس پادشاه به ایشان گفت:
16:00 من دربارهٔ آنچه به خاطرتان گذشته بسیار اندیشیده‌ام
16:04 و مدت‌ها در آن نیک نگریسته‌ام.
16:07 و دیدم که نباید با این مردم در این یورششان درافتیم،
16:12 زیرا اینان اکنون چون سیل ویرانگرند
16:15 که هر آنچه را سر راهشان باشد برمی‌کند
16:18 و با خود می‌برد و هرجا بخواهند می‌اندازد.
16:23 و دریافتم که اینان مردمی‌اند که عقیده و نیتی دارند
16:28 که از بسیاری شمار و فراوانی عدد بی‌نیازشان می‌کند،
16:32 و ایمان و راستی دارند
16:34 که جای زره و اسب را برایشان می‌گیرد.
16:38 امّا مهلتشان دهید تا دست‌هایشان از غنیمت‌ها پر شود،
16:43 و برای خود خانه‌ها و کاخ‌ها بسازند،
16:47 و کنیزان و خدمتکاران را بسیار گردانند،
16:50 و میان خود بر سر ریاست به رقابت برخیزند.
16:53 آنگاه با آسان‌ترین راه و کم‌ترین تلاش بر ایشان چیره خواهید شد.
16:59 پس عبدالرحمن غافقی سری اندوهگین فرود آورد
17:04 و آهی ژرف کشید
17:07 و مجلس پایان یافت و گفت:
17:10 به نماز بشتابید که وقتش نزدیک شده است.
17:14 عبدالرحمن غافقی دو سال کامل ماند
17:19 و آمادهٔ یورشی بزرگ می‌شد.
17:22 پس دسته‌ها را سامان داد و سپاهیان را آراست،
17:25 همت‌ها را برانگیخت و دل‌ها را استوار ساخت،
17:29 و از امیر افریقیه یاری خواست،
17:32 و او نخبه‌ای از سپاهیان را به او فرستاد
17:35 که از شوق جهاد بی‌تاب بودند
17:38 و از اشتیاق شهادت می‌سوختند.
17:42 سپس به عثمان بن ابی نِسعه، امیر مرزها، نامه فرستاد
17:47 که دشمن را با یورش‌هایش سرگرم کند
17:50 تا خود با انبوه سپاه به او بپیوندد.
17:54 امّا این عثمان
17:57 نسبت به هر امیری که بلندهمت و بزرگ‌طلب باشد، کینه‌ای در دل داشت،
18:01 کسی که به کاری بزرگ دست زند تا نامش در میان مردم بالا رود
18:04 و دیگر والیان و کارگزاران را گمنام سازد.
18:08 افزون بر این،
18:11 (ادامه ندارد)
18:14 این‌که او در یکی از یورش‌های پیشین خود پیروز شد
18:17 بر فرانسه (با نام) بابقه
18:20 با دختر دوک آکیتن
18:23 که مینین نام داشت
18:26 و این مینین
18:29 دختری شاداب‌جوانی و بی‌نظیر در زیبایی بود
18:32 او زیبایی و جذابیت چهره را با عزت و شکوه شاهانه درآمیخته بود
18:35 و طراوت جوانی را
18:38 با ناز و کرشمه دختران کاخ‌نشین آمیخته بود
18:41 پس دلش را سخت شیفته کرد
18:44 تا آن‌جا که نزد او جایگاهی یافت که همسرش نیافته بود
18:47 و مینین برای او آراست که با پدرش صلح کند
18:50 پس با او پیمان‌نامه‌ای بست
18:53 که در آن، او را از یورش‌های مسلمانان ایمن می‌داشت
18:56 بر آن قلمرو خود که با
18:59 مرزهای اندلس هم‌مرز بود
19:02 چون فرمان عبدالرحمن غافقی به او رسید
19:05 مبنی بر هجوم به سرزمین حمیه، دوک آکیتن،
19:08 دست‌وپایش را گم کرد
19:11 و سرگردان ماند و نمی‌دانست چه کند
19:14 اما درنگ نکرد و شتافت
19:17 و به امیر غافقی نامه نوشت
19:20 و در فرمانی که به او داده شده بود، تجدیدنظر خواست
19:23 و به او گفت که نمی‌تواند
19:26 پیمان دوک آکیتن را بشکند
19:29 پیش از پایان مدت آن
19:32 پس عبدالرحمن غافقی سخت خشمگین شد
19:35 و به او پیام فرستاد که پیمان
19:39 الزام‌آور نیست
19:42 و بر سپاهیان مسلمانان نیز چیزی را الزام نمی‌کند
19:45 و تو باید در اجرای
19:48 آنچه به تو فرمان داده‌ام شتاب کنی، بی‌هیچ تردید و سستی
19:51 وقتی ابن ابی نسعه از بازداشتن امیر از تصمیمش ناامید شد،
19:54 (فرستاده‌ای نزد دایی‌اش فرستاد)
19:57 (تا او را از آنچه رخ داده آگاه کند)
20:00 و او را فرا بخواند که
20:03 (برای احتیاط)، لیکن جاسوسان عبدالرحمن
20:07 حرکات و رفت‌وآمدهای ابن ابی نسعه را زیر نظر داشتند،
20:10 و سکنات او به امیر منتقل شد،
20:13 (و خبر ارتباط او با دشمن)
20:16 به امیر رسید. پس غافقی شتافت و دسته‌ای را آماده کرد
20:19 که افرادش را از میان دلیران و جنگاوران برگزید
20:22 و پرچم آن را به مجاهد
20:25 از فرماندهان آزموده سپرد،
20:28 و به او فرمان داد که عثمان ابن ابی نسعه را
20:31 زنده یا مرده بیاورد.
20:37 و نزدیک بود که (او) با آن (نقشه) موفق شود،
20:40 اگر نه این بود که در آخرین لحظه از آن آگاه شد،
20:43 پس به کوه‌ها گریخت،
20:46 در حالی که شماری از یارانش با او بودند،
20:49 و همسر زیبای خود مینین را همراه داشت،
20:52 که هرگز از او جدا نمی‌شد.
20:55 و جز با آن دنیا را نمی‌بیند
20:58 پس دسته سپاه به دنبال او رفت
21:01 و او و کسانی را که با او بودند محاصره کردند
21:04 و او را همچون دفاع شیر از بچه‌اش فراگرفتند
21:07 و او همچنان در برابر آنان می‌جنگید
21:10 تا آنکه کشته شد و بر زمین افتاد
21:13 و بر بدنش شمار بی‌شماری از ضربه‌های شمشیرها
21:16 و زخم‌های نیزه‌ها بود
21:20 پس سربازان سرش را جدا کردند
21:23 و آن را همراه با شاهزاده‌ی زیبارو
21:26 نزد عبدالرحمن غافقی بردند
21:29 چون آن دو در برابر او قرار گرفتند
21:32 او چهره‌اش را از آن‌ها برگرداند
21:35 سپس او را به‌عنوان هدیه به دارالخلافه فرستاد
21:38 و زندگی شاهزاده‌ی زیبای فرانسوی به پایان رسید
21:41 در حرمسرای خلیفه‌ی اموی در دمشق
21:44 غافقی
21:49 تصویری راستین از موسی بن نصیر
21:52 و طارق بن زیاد
21:55 در بلندی همت
21:59 و والایی مقصد را مورخان ...
22:02 ... (می‌نوشند / سیراب می‌کنند) موقعیت‌ها و الگویی را
22:06 پیروِ پیامبر، هرگاه کوشید یا سخن گفت
22:09 آنان اینجا چون ابری، زندگی ما را سیراب می‌کردند
22:12 رفتند و در دل‌ها پرسشی افکندند
22:15 آیا همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید؟
22:18 و همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید
22:21 و همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید
22:24 و همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید
22:27 و همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید
22:30 آیا همانندشان ستاره‌ای است که بلند برآمد و درخشید؟
22:33 زندگی را پر کردند
22:36 به کردارشان مباهات‌کنان
22:39 و دنیای «من» به وجودشان آراسته شد