تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (3) | عروة بن الزبیر رحمه الله

◉ 18339 بازدید ⏱ 23:15 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر موضع‌گیری و الگو بودن
0:08 کسی که پیرو رسول است، هرگاه بکوشد یا سخن بگوید
0:13 جمعیت مودت
0:15 پیشرفت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشته‌ی دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:26 رحمه‌الله
0:31 عروة بن الزبیر
0:33 رحمه‌الله
0:42 هنوز خورشید عصرگاهی رشته‌های زرین خود را جمع نکرده بود
0:45 از خانه‌ی الله، مسجد الحرام
0:47 و به نسیم‌های نمناک اجازه داده بود
0:50 که در حیاط پاک آن خانه رفت‌وآمد کنند
0:53 تا اینکه طواف‌کنندگان به خانه آغاز کردند
0:56 از بازماندگان صحابه‌ی رسول الله
0:59 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
1:01 و بزرگان تابعین
1:03 که فضا را با تهلیل و تکبیر خوشبو می‌کردند
1:07 و گستره‌ی زمین را با دعاهای شایسته پر می‌ساختند
1:11 و کم‌کم مردم دسته‌دسته گرد هم می‌آمدند
1:14 پیرامون کعبه‌ی بزرگ‌داشته‌شده
1:17 که در میان خانه، با هیبت و جلال آرام گرفته بود
1:21 و چشمانشان را از زیبایی والای آن سیر می‌کردند
1:25 و میان خود سخنانی رد و بدل می‌کردند
1:27 در آن‌جا نه بیهوده‌گویی‌ای است و نه گناه‌آلودی.
1:30 و نزدیک رکن یمانی
1:34 چهار جوان با چهره‌های درخشان نشسته بودند
1:38 از خانواده‌های اصیل و بزرگوار
1:40 با آستین‌های معطر
1:42 گویی همانند کبوتران دو مسجد بودند
1:45 هم‌صحبت جامه‌ها و هم‌دل با یکدیگر
1:48 آنان عبدالله بن زبیر بود
1:50 و برادرش مصعب بن زبیر
1:53 و برادرش عروة بن زبیر
1:56 و عبدالملک بن مروان
1:59 و گفتگو آرام و بی‌شتاب میان آن جوانان نیکوکار جریان داشت
2:03 سپس اندکی نگذشت که یکی از ایشان گفت
2:06 هر یک از ما باید از الله آنچه را دوست دارد، آرزو کند
2:10 پس خیال‌هایشان به جهان غیب و گستره‌ی پنهان پرواز کرد
2:15 و رؤیاهایشان در باغ‌های سبز آرزوها به گردش درآمد
2:20 سپس عبدالله بن زبیر گفت
2:23 آرزوی من این است که حجاز را مالک شوم
2:25 و به خلافت برسم
2:27 و برادرش مصعب گفت
2:30 اما من
2:31 آرزو دارم که عراقین را مالک شوم
2:34 تا هیچ رقیبی در آن دو با من درگیر نشود
2:37 و عبدالملک بن مروان گفت
2:40 اگر شما به این آرزوها قانع‌اید
2:43 من جز به این قانع نمی‌شوم که تمام زمین را مالک شوم
2:47 و پس از معاویه بن ابی سفیان به خلافت برسم
2:52 و عروة بن زبیر ساکت ماند و چیزی نگفت
2:56 پس به او رو کردند و گفتند
2:59 و تو ای عروه، چه آرزویی داری؟
3:02 او گفت
3:04 خداوند در آنچه از امور دنیایتان آرزو کردید، برکت دهد
3:08 اما من
3:10 آرزو دارم که عالمی عامل باشم
3:14 که مردم کتاب پروردگارشان و سنت پیامبرشان صلی‌الله‌علیه‌وسلم را از من بگیرند
3:20 و احکام دینشان را
3:23 و اینکه در آخرت به رضای الله برسم
3:26 و از بهشت او بهره‌مند شوم
3:30 سپس روزگار چرخه‌ی خود را چرخاند
3:33 و دیدیم که عبدالله بن زبیر
3:36 پس از مرگ یزید بن معاویه، با او بیعت خلافت شد
3:40 و بر حجاز و مصر و یمن
3:43 و خراسان و عراق حکم راند
3:46 سپس نزدیک کعبه، نه چندان دور از آن، کشته شد
3:50 و مصعب بن زبیر را دیدیم که
3:53 از سوی برادرش عبدالله، امارت عراق را برعهده گرفت
3:57 و دیگری را که جز ولایت او بود نیز کشت
4:01 و عبدالملک بن مروان را دیدیم که
4:04 پس از مرگ پدرش، خلافت به او منتقل شد
4:08 و پس از کشته شدن عبدالله بن زبیر، سخن مسلمانان بر او گرد آمد
4:13 و برادرش مصعب به دست سربازانش کشته شد
4:17 سپس او بزرگ‌ترین پادشاه دنیا در زمان خود شد
4:21 اما درباره‌ی عروة بن زبیر
4:24 بیایید داستان او را از آغازش آغاز کنیم
4:28 عروة بن زبیر در سال یکی از خلافت فاروق، رضی‌الله‌عنه، متولد شد
4:32 که هنوز باقی مانده بود
4:36 در خانه‌ای از عزیزترین خانه‌های مسلمانان از نظر شأن
4:40 و بلندترین آنها از نظر مقام
4:43 پدرش زبیر بن عوام است
4:46 حواری رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
4:50 و نخستین کسی که در اسلام شمشیر برکشید
4:53 و یکی از ده نفر مبشر به بهشت
4:57 و مادرش اسماء بنت ابی بکر است
5:00 که به ذات النطاقین ملقب بود
5:03 و جدش از سوی مادر ابوبکر صدیق است
5:07 خلیفه‌ی رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
5:11 و همراه او در غار
5:14 و جده‌اش از سوی پدر صفیه بنت عبدالمطلب است
5:19 عمه‌ی رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
5:23 و خاله‌اش ام‌المؤمنین عایشه است، رضی‌الله‌عنها
5:28 که چون دفن شد، او خود به قبرش فرود آمد
5:32 و لحد او را با دو دست خود هموار کرد
5:35 آیا گمان می‌کنی که پس از این حسب، حسبی دیگر هست
5:39 و فراتر از این شرف، شرفی جز شرف ایمان و عزت اسلام وجود دارد؟
5:45 و تا عروة به آرزویش که نزد کعبه‌ی بزرگ‌داشته‌شده از الله خواسته بود، برسد
5:53 به طلب علم می‌پردازم و خود را وقف آن می‌کنم
5:56 و از باقی‌مانده‌ی صحابه‌ی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بهره می‌گیرم
6:02 پس به خانه‌هایشان رفت‌وآمد می‌کرد
6:05 و پشت سرشان نماز می‌گزارد
6:07 و در مجالسشان حاضر می‌شد تا از علی بن ابی‌طالب
6:12 و عبدالرحمن بن عوف
6:14 و زید بن ثابت
6:16 و ابو ایوب انصاری
6:18 و اسامه بن زید
6:20 و سعید بن زید
6:22 و ابوهریره
6:24 و عبدالله بن عباس
6:26 و نعمان بن بشیر روایت کند
6:28 رضی‌الله‌عنهم اجمعین
6:31 و بسیار از خاله‌اش عایشه، ام‌المؤمنین، فراگرفت
6:36 تا آن‌که یکی از فقهای هفت‌گانه‌ی مدینه شد
6:40 کسانی که مسلمانان در امور دینی‌شان به ایشان رجوع می‌کنند
6:44 و والیان صالح از ایشان یاری می‌جویند
6:47 در آنچه الله جل‌وعز امر بندگان و سرزمین‌ها را به عهده‌ی ایشان نهاده است
6:52 از آن جمله آن است که عمر بن عبدالعزیز
6:55 هنگامی که به‌عنوان والی مدینه از سوی ولید بن عبدالملک به آنجا آمد
7:01 مردم نزد او آمدند و بر او سلام کردند
7:04 پس چون نماز ظهر را گزارد
7:06 ده تن از فقهای مدینه را فراخواند
7:09 که عروة بن الزبیر در رأس ایشان بود
7:12 چون نزد او آمدند، به ایشان خوش‌آمد گفت
7:15 و مجلس‌شان را گرامی داشت
7:17 سپس الله جل‌وعز را ستایش کرد
7:20 و آن‌چنان که شایسته‌ی اوست، او را ثنا گفت
7:23 سپس گفت
7:24 من شما را برای کاری فراخواندم که بر آن پاداش داده می‌شوید
7:28 و در آن یاور من در راه حق خواهید بود
7:31 زیرا نمی‌خواهم کاری را جز به رأی شما یا به رأی کسانی از شما که حاضرند، به پایان برسانم
7:35 یا به رأی کسی از شما که حاضر است
7:38 پس اگر دیدید کسی بر کسی ستم می‌کند
7:41 یا از کارگزاری از سوی من به شما ظلمی رسید
7:44 از شما به الله می‌خواهم که آن را به من برسانید
7:48 پس عروة بن الزبیر برای او خیر خواست
7:51 و از الله برای او استواری و رشد را امید داشت
7:55 و عروة بن الزبیر علم را با عمل گرد آورده بود
8:00 زیرا او در گرمای سوزان روزه‌دار بود
8:03 و در تاریکی شب‌ها بسیار به نماز ایستاده بود
8:05 زبانش همواره تر و مشغول به یاد الله تعالی بود
8:09 و افزون بر این، با کتاب الله جل‌وعز انس داشت
8:14 و بر تلاوت آن پای‌بند بود
8:17 چنان‌که هر روز یک ربع قرآن را از مصحف می‌خواند
8:22 سپس شب‌ها آن را از حفظ تلاوت می‌کرد
8:27 و از او شناخته نشد که این عمل را ترک کرده باشد
8:30 از آغاز جوانی‌اش تا روز وفاتش
8:33 جز یک بار به سبب مصیبتی که بر او فرود آمد
8:37 خبر آن به زودی برایت خواهد آمد
8:40 و همانا عروة بن الزبیر
8:44 در نماز آسایش جان خویش را می‌یافت
8:47 و روشنی چشم و آرامش دلش در آن بود، و پیشانی‌اش را بر زمین می‌نهاد
8:51 و آن را به بهترین شکل ادا می‌کرد
8:54 و از آداب آن کامل‌ترین اتقان را به جا می‌آورد
8:57 و آن را تا نهایت طولانی می‌کرد
9:00 از او روایت شده که مردی را دید که نمازی سبک می‌گزارد
9:05 پس چون از نماز فارغ شد، او را نزد خود خواند و به او گفت
9:09 ای برادرزاده، آیا تو را نزد پروردگارت جل‌وعز نیازی نبود؟
9:15 به الله سوگند که من در نماز خود از الله تبارک و تعالی
9:19 هر چیزی را می‌خواهم، حتی نمک را
9:25 عروة بن الزبیر، رضوان الله علیه،
9:28 بخشنده‌دست و کریم و بسیار بخشنده بود
9:31 و از جود او آنچه نقل شده این است
9:34 که او باغی داشت از بزرگ‌ترین باغ‌های مدینه
9:38 با آب گوارا و سایه‌ی درختان فراوان و نخل‌های بلند
9:43 و باغش را در تمام سال دیوار می‌کشید
9:46 تا درختانش را از آسیب چارپایان و بازی کودکان حفظ کند
9:51 تا آن‌که هنگام رطب فرا می‌رسید
9:54 و میوه‌ها می‌رسیدند و شیرین می‌شدند و جان‌ها بدان مشتاق می‌گشت
9:58 دیوار باغش را در بیش از یک سو می‌شکست
10:02 تا به مردم اجازه‌ی ورود دهد
10:04 پس مردم با رفت‌وآمد، به آنجا می‌آمدند
10:08 و از میوه‌اش هر اندازه که خوراکشان را خوش آمده می‌خوردند
10:12 و هر چه بارشان را خوش آید می‌بردند
10:16 و هرگاه وارد این باغ می‌شد
10:19 سخن الله جل‌وعز را تکرار می‌کرد
10:22 چرا وقتی به باغت درآمدی نگفتی: «آن‌چه الله بخواهد [همان می‌شود]، هیچ نیرویی جز به الله نیست»؟
10:29 و در سالی از خلافت ولید بن عبدالملک
10:34 الله جل‌وعز خواست که عروة بن الزبیر را به آزمونی سخت بیازماید
10:40 آزمونی که جز دل‌هایی که ایمان آن را آباد کرده و یقین آن را سرشار ساخته، تاب آن را نمی‌آورند
10:46 پس خلیفه‌ی مسلمانان، عروة بن الزبیر را به دمشق برای دیدار خود فراخواند
10:52 او دعوتش را پذیرفت و بزرگ‌ترین فرزندانش را همراه برد
10:56 و چون بر خلیفه وارد شد، او با بیشترین خوش‌آمد به ورودش خوش‌آمد گفت
11:01 و با کامل‌ترین گرامی‌داشت از او پذیرایی کرد و در احترام او مبالغه نمود
11:07 سپس الله سبحانه خواست که بادها بر خلاف آنچه کشتی‌ها می‌خواهند بوزند
11:13 آن‌که پسر عروة بر اصطبل ولید وارد شد
11:17 تا بر اسب‌های اصیل و سرافراشته‌اش نظر کند
11:21 پس اسبی با یک لگد کشنده او را زد و جانش را گرفت
11:26 هنوز پدر داغ‌دیده دست‌هایش را از خاک گور فرزندش نتکانده بود
11:31 که یکی از پاهایش به بیماری گوشت‌خوار مبتلا شد
11:35 پس ساقش ورم کرد و ورم با سرعتی حیرت‌آور شدت گرفت و گسترش یافت
11:41 آن‌گاه خلیفه برای میهمانش از هر سو پزشکان را فراخواند
11:46 و آنان را به درمان او با هر وسیله‌ای ترغیب کرد
11:49 اما پزشکان همگی اتفاق‌نظر داشتند که چاره‌ای جز بریدن ساق عروة نیست
11:55 پیش از آن‌که ورم به تمام بدنش سرایت کند
11:58 و سبب مرگ او شود
12:01 پس او ناگزیر به پذیرش این امر شد
12:05 و چون جراح برای بریدن ساق حاضر شد
12:09 و پزشک ابزار برش گوشت را همراه خود آورد
12:13 و اره‌های استخوان‌بری را
12:16 پزشک به عروه گفت
12:18 به نظر من بهتر است جرعه‌ای از مست‌کننده به تو بنوشانیم
12:21 تا درد سخت قطع عضو را احساس نکنی
12:25 عروه گفت: هرگز
12:27 برای رسیدن به سلامتی که امید آن را دارم، از حرام یاری نمی‌جویم
12:32 پزشک به او گفت:
12:33 پس داروی بی‌حسی‌کننده به تو می‌دهیم
12:36 عروه گفت:
12:37 دوست ندارم که عضوی از اعضای خود را بی‌آنکه درد آن را احساس کنم از دست بدهم
12:42 و این را نزد الله به حساب می‌آورم
12:46 و چون جراح قصد قطع ساق را کرد
12:49 گروهی از مردان به سوی عروه نزدیک شدند
12:53 عروه گفت:
12:54 اینان چه کسانی‌اند؟
12:56 به او گفته شد:
12:57 آنان را آورده‌اند تا تو را نگه دارند
13:00 زیرا ممکن است درد بر تو سخت شود
13:02 و پایت را چنان بکشی که به خودت زیان برسانی
13:06 عروه گفت:
13:07 آنان را بازگردانید
13:09 نیازی به ایشان ندارم
13:11 و امید دارم که با یاد الله و تسبیح، شما را از آن بی‌نیاز کنم
13:15 سپس پزشک به او روی آورد
13:18 و گوشت را با کارد جراحی برید
13:20 و چون به استخوان رسید
13:22 اره را بر آن نهاد
13:24 و شروع به بریدن آن با اره کرد
13:26 و عروه می‌گفت:
13:28 هیچ معبودی جز الله نیست.
13:31 و الله اکبر
13:33 و جراح همچنان استخوان را می‌برید
13:35 و عروه تهلیل و تکبیر می‌گفت
13:38 تا آنکه ساق به کلی بریده شد
13:41 سپس روغن را در ملاقه‌های آهنی جوشاندند
13:44 و ساق عروه را در آن فرو بردند
13:46 برای بند آوردن خونریزی
13:49 و بستن زخم
13:51 پس او بی‌هوش شد، بی‌هوشی طولانی
13:54 که او را از خواندن سهم روزانه‌اش
13:57 از کتاب الله در آن روز بازداشت
14:00 و این تنها بار بود که از آن خیر در دوران جوانی‌اش محروم ماند
14:05 از آغاز جوانی‌اش
14:07 و چون عروه به هوش آمد
14:09 پایش را که بریده شده بود خواست
14:11 آن را به او دادند
14:13 او آن را در دست می‌چرخاند و می‌گفت:
14:17 سوگند به کسی که مرا در تاریکی شب به سوی مساجد بُرد
14:22 که او می‌داند هرگز با تو به سوی حرام نرفته‌ام
14:27 سپس به ابیاتی از معن بن اوس مثل زد
14:31 که در آن می‌گوید:
14:33 به جانت سوگند که دستم را به سوی ناپاکی دراز نکردم
14:37 و پاهایم مرا به سوی کار زشت نبرد
14:41 و گوش و چشمم مرا به سوی آن نکشاند
14:45 و نه رأی و نه عقلم مرا به آن راهنمایی کرد
14:49 و می‌دانم که هیچ مصیبتی از روزگار به من نرسیده
14:52 مگر آنکه پیش از من به جوانی مانند من رسیده است
14:58 و این بر ولید بن عبدالملک گران آمد
15:02 زیرا پسرش را از دست داد و در روزهای اندکی ساقش را نیز از دست داد
15:09 پس برای تسلیت دادن به او و صبر کردن بر آنچه به او رسیده بود، چاره می‌جست
15:14 و اتفاقاً گروهی از بنی عبس در خانه خلافت فرود آمدند
15:19 از جمله مردی نابینا
15:21 ولید از او پرسید که چرا بینایی‌اش را از دست داده است
15:24 او گفت:
15:26 ای امیرالمؤمنین
15:28 در بنی عبس کسی بود که از من ثروتمندتر
15:32 و خانواده و فرزندانش بیشتر از من بودند
15:35 من با مال و خانواده‌ام در دره‌ای از منازل قومم فرود آمدم
15:40 پس سیلی ما را فرا گرفت که مانند آن را هرگز ندیده بودیم
15:44 سیل آنچه از مال و خانواده و فرزند داشتم را با خود برد
15:49 و جز یک شتر برای من باقی نگذاشت
15:52 و کودکی تازه‌زاد
15:55 شتر سرکش بود و از دستم رمید
15:58 پس کودک را بر زمین نهادم
16:01 و به دنبال شتر رفتم
16:03 هنوز چندان دور نشده بودم که صدای کودک را شنیدم
16:07 برگشتم
16:09 ناگهان دیدم سرش در دهان گرگ است و او را می‌خورد
16:12 به سوی او شتافتم
16:14 اما نتوانستم او را نجات دهم
16:17 زیرا که کار از کار گذشته بود
16:19 سپس به دنبال شتر رفتم
16:21 چون به آن نزدیک شدم
16:23 با پایش به من چنان ضربه‌ای زد
16:26 که پیشانی‌ام شکست و بینایی‌ام را از دست دادم
16:29 و بدین‌سان خود را در یک شب
16:34 بی‌خانواده و بی‌فرزند و بی‌مال و بی‌بینایی یافتم
16:39 ولید به دربانش گفت:
16:42 این مرد را نزد میهمان ما عروه بن زبیر ببر
16:46 تا داستان خود را برای او بازگوید
16:48 تا بداند که در میان مردم کسی هست که بلایش از او بزرگ‌تر است
16:54 و چون عروه بن زبیر را به مدینه بردند
16:58 و به نزد خانواده‌اش وارد شد
17:00 پیشدستی کرد و گفت:
17:02 آنچه می‌بینید شما را هراسان نکند
17:04 زیرا الله عزّ و جلّ چهار پسر به من بخشیده بود
17:09 سپس یکی از ایشان را گرفت
17:11 و سه تن را برای من باقی گذاشت
17:13 پس سپاس از آنِ اوست
17:15 و چهار تن از ویژگی‌ها (اطراف) را به من عطا کرد
17:17 سپس یکی از آن‌ها را برداشت
17:19 و سه تا برایم باقی گذاشت.
17:21 پس الحمد لله (ستایش از آنِ اوست)
17:23 و به الله سوگند
17:24 زیرا الله اندکی از من می‌گیرد
17:27 و براستی که برای من بسیار باقی گذاشته است
17:30 و زیرا که مرا یک‌بار آزمود
17:32 بارها مرا عافیت بخشیده است
17:35 و چون اهل مدینه از رسیدن امام و عالمشان عروه بن زبیر آگاه شدند،
17:42 برای دلداری و تسلیت به خانه‌اش آمدند.
17:46 از جمله بهترین چیزهایی که با آن تسلیت گفته می‌شد،
17:48 کلمهٔ ابراهیم بن محمد بن طلحه
17:51 آنجا که به او گفت
17:53 مژده باد ای ابا عبدالله
17:55 قطعاً عضوی از اعضای بدنت از تو پیشی گرفته است
17:58 از فرزندانت (یعنی فرزند صالح)
18:00 به بهشت
18:02 همه از یکدیگر پیروی می‌کنند، إن‌شاءالله تعالی.
18:06 و همانا الله از تو برای ما چیزی باقی گذاشته که ما به آن نیازمندیم.
18:10 و از او (روایت شده) که: «غیر اغنیاء»
18:12 از دانش و فقه و رأی تو
18:15 الله ما و شما را به آن سود رساند.
18:18 الله ولیّ ثوابت است.
18:20 و ضامن (بودن) به نیکوی حسابت (در برابر تو)
18:23 عروه بن زبیر برای مسلمانان منارهٔ هدایت بود.
18:29 و دلیل فلاح
18:31 و داعیه‌ای خیر در تمام طول زندگی‌اش
18:34 و به‌راستی او بیش از هر چیز به تربیت فرزندانش اهتمام می‌ورزید، به‌ویژه
18:39 و سایر فرزندان مسلمانان به‌طور عام
18:42 و هیچ فرصتی برای راهنمایی آنان را از دست نمی‌داد مگر آنکه آن را غنیمت می‌شمرد.
18:46 و هیچ فرصتی برای خیرخواهی‌شان را از دست نداد، مگر اینکه از آن بهره گرفت.
18:50 از جمله آن است که او همواره بر تشویق فرزندانش به طلب علم اصرار می‌ورزید.
18:55 هنگامی که به آنان می‌گفت:
18:58 ای فرزندان من، علم بیاموزید و حق آن را ادا کنید.
19:03 زیرا اگر شما گروهی کوچک‌شمار باشید
19:06 امید است که الله شما را با علم، همچون بزرگان ایشان قرار دهد.
19:10 سپس می‌گوید
19:12 وای بر من که چه بد شد!
19:14 آیا در دنیا چیزی زشت‌تر از شیخِ نادان وجود دارد؟
19:18 او آنان را به این دعوت می‌کرد که صدقه را هدیه‌ای بدانند که به الله عزوجل تقدیم می‌شود
19:24 میگوید
19:26 ای پسرم، هیچ‌یک از شما را هدایت نمی‌کند که به‌سوی پروردگارش (راه یابد)
19:30 کسی که از این‌که [هدیه‌ای را] به بزرگ قومش تقدیم کند، شرم نمی‌کند
19:34 همانا الله سبحانه و تعالی عزیزترین عزیزان است.
19:37 و گرامی‌ترین بخشندگان
19:39 و سزاوارترین کسی که (برای او) برگزیده می‌شود
19:41 و او به مردم بینا (آگاه) می‌کرد.
19:44 و آنان را به جوهرشان نفوذ می‌دهد، پس می‌گوید
19:47 ای پسرم
19:49 اگر دیدید مردی کار خیر شگفت‌انگیزی انجام داده است
19:53 پس به او امید خیر داشته باشید.
19:55 اگرچه در نگاه مردم مردی بدکار باشد
19:58 و او نزد ایشان خواهرانی دارد
20:01 و اگر از مردی کاری زشت و رسوایی‌آور دیدید،
20:05 پس از او بترسید
20:06 هرچند در نظر مردم مرد خوبی باشد
20:09 و برای آن نزد او خواهرانی نیز هست.
20:12 و بدانید که نیکی، خواهرانش را راهنمایی می‌کند.
20:16 و اینکه گناه، گناهان هم‌ردیف خودش را نیز به دنبال می‌آورد.
20:21 و او آنان را به نرمی و مهربانی در رفتار سفارش می‌کرد.
20:24 و سخن نیکو و چهره‌ی گشاده
20:27 میگوید
20:28 ای فرزندم، در حکمت (کتاب‌ها) نوشته شده است
20:32 بگذار سخنت پاکیزه باشد.
20:34 و چهره‌ات گشاده و خندان باشد
20:37 کن محبوب‌تر نزد مردم از کسی که به آنان عطا و بخشش می‌کند
20:41 و چون می‌دید که مردم به سوی تنعّم و رفاه‌طلبی گرایش می‌یابند
20:45 و از نعمت‌ها لذت می‌برند
20:47 او ایشان را به یاد آنچه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آن بود می‌اندازد.
20:52 از سختی زندگی و درشتی روزگار
20:55 از جمله آن چیزی است که محمد بن المنکدری نقل کرده و گفته است
21:00 عروة بن الزبیر مرا ملاقات کرد
21:03 و دستم را گرفت و گفت
21:05 ای ابا عبدالله
21:07 گفتم: لبّیک
21:09 پس گفت
21:10 به نزد مادرم عایشه رضی‌الله‌عنها وارد شدم
21:14 گفت
21:15 ای پسرم
21:17 گفتم: لبیک
21:19 گفت
21:20 به الله سوگند که ما چهل شب درنگ می‌کردیم
21:24 در خانه‌ی رسول الله (ﷺ) آتشی روشن نمی‌شد.
21:28 با یک چراغ روشن‌کننده یا چیزی دیگر
21:31 گفتم: ای امت
21:33 در آنچه در آن زندگی می‌کردید
21:35 پس گفت
21:36 به آن دو سیاه (یعنی خرما و آب)
21:38 خرما و آب
21:41 و اما بعد
21:42 عروة بن الزبیر هفتاد و یک سال عمر کرد.
21:47 مملو از خیر
21:49 پر از نیکی
21:51 آراسته به پرهیزگاری
21:53 و چون اجل حتمی او فرا رسید
21:56 او را در حالی درک کرد که روزه‌دار بود
21:58 و بی‌شک خانواده‌اش بر او اصرار کردند که افطار کند، اما او نپذیرفت.
22:03 (آن) نپذیرفت
22:04 زیرا او امید داشت که افطارش با نوشیدنی از نهر کوثر باشد
22:10 در کوزه‌هایی از نقره
22:12 به دست حوریان بهشتی (حور العین)
22:20 هرکس دوست دارد به مردی از اهل بهشت نگاه کند،
22:24 پس به عروة بن الزبیر بنگرد
22:27 (و) عبدالملک بن مروان
22:42 (ابرهایی را که) زندگی ما را سیراب می‌کنند (می‌بارانند)،
22:45 پس در میان ما چنین (کسی) نیست،
22:47 یادشان بالا گرفته (والا است)،
22:50 رفتند و در دل (ما) پرسشی افکندند،
22:55 که آیا مانندشان ستاره‌ای در آسمان و تپه‌هایی (درخشان) است؟
23:00 از فضیلت (و سربلندی) با کارهایشان زندگی را پر کردند،
23:05 و خانه‌های ما با (وجود) آنان زیبا و شکوفا شد.