از مجموعهٔ تصاویری از زندگی تابعین (مجموعه کامل شد)
· درس 3 از 37
تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (3) | عروة بن الزبیر رحمه الله
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
بهترین قرنها از نظر موضعگیری و الگو بودن
0:08
کسی که پیرو رسول است، هرگاه بکوشد یا سخن بگوید
0:13
جمعیت مودت
0:15
پیشرفت
0:17
نمونههایی از زندگی تابعین
0:21
نوشتهی دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:26
رحمهالله
0:31
عروة بن الزبیر
0:33
رحمهالله
0:42
هنوز خورشید عصرگاهی رشتههای زرین خود را جمع نکرده بود
0:45
از خانهی الله، مسجد الحرام
0:47
و به نسیمهای نمناک اجازه داده بود
0:50
که در حیاط پاک آن خانه رفتوآمد کنند
0:53
تا اینکه طوافکنندگان به خانه آغاز کردند
0:56
از بازماندگان صحابهی رسول الله
0:59
صلیاللهعلیهوسلم
1:01
و بزرگان تابعین
1:03
که فضا را با تهلیل و تکبیر خوشبو میکردند
1:07
و گسترهی زمین را با دعاهای شایسته پر میساختند
1:11
و کمکم مردم دستهدسته گرد هم میآمدند
1:14
پیرامون کعبهی بزرگداشتهشده
1:17
که در میان خانه، با هیبت و جلال آرام گرفته بود
1:21
و چشمانشان را از زیبایی والای آن سیر میکردند
1:25
و میان خود سخنانی رد و بدل میکردند
1:27
در آنجا نه بیهودهگوییای است و نه گناهآلودی.
1:30
و نزدیک رکن یمانی
1:34
چهار جوان با چهرههای درخشان نشسته بودند
1:38
از خانوادههای اصیل و بزرگوار
1:40
با آستینهای معطر
1:42
گویی همانند کبوتران دو مسجد بودند
1:45
همصحبت جامهها و همدل با یکدیگر
1:48
آنان عبدالله بن زبیر بود
1:50
و برادرش مصعب بن زبیر
1:53
و برادرش عروة بن زبیر
1:56
و عبدالملک بن مروان
1:59
و گفتگو آرام و بیشتاب میان آن جوانان نیکوکار جریان داشت
2:03
سپس اندکی نگذشت که یکی از ایشان گفت
2:06
هر یک از ما باید از الله آنچه را دوست دارد، آرزو کند
2:10
پس خیالهایشان به جهان غیب و گسترهی پنهان پرواز کرد
2:15
و رؤیاهایشان در باغهای سبز آرزوها به گردش درآمد
2:20
سپس عبدالله بن زبیر گفت
2:23
آرزوی من این است که حجاز را مالک شوم
2:25
و به خلافت برسم
2:27
و برادرش مصعب گفت
2:30
اما من
2:31
آرزو دارم که عراقین را مالک شوم
2:34
تا هیچ رقیبی در آن دو با من درگیر نشود
2:37
و عبدالملک بن مروان گفت
2:40
اگر شما به این آرزوها قانعاید
2:43
من جز به این قانع نمیشوم که تمام زمین را مالک شوم
2:47
و پس از معاویه بن ابی سفیان به خلافت برسم
2:52
و عروة بن زبیر ساکت ماند و چیزی نگفت
2:56
پس به او رو کردند و گفتند
2:59
و تو ای عروه، چه آرزویی داری؟
3:02
او گفت
3:04
خداوند در آنچه از امور دنیایتان آرزو کردید، برکت دهد
3:08
اما من
3:10
آرزو دارم که عالمی عامل باشم
3:14
که مردم کتاب پروردگارشان و سنت پیامبرشان صلیاللهعلیهوسلم را از من بگیرند
3:20
و احکام دینشان را
3:23
و اینکه در آخرت به رضای الله برسم
3:26
و از بهشت او بهرهمند شوم
3:30
سپس روزگار چرخهی خود را چرخاند
3:33
و دیدیم که عبدالله بن زبیر
3:36
پس از مرگ یزید بن معاویه، با او بیعت خلافت شد
3:40
و بر حجاز و مصر و یمن
3:43
و خراسان و عراق حکم راند
3:46
سپس نزدیک کعبه، نه چندان دور از آن، کشته شد
3:50
و مصعب بن زبیر را دیدیم که
3:53
از سوی برادرش عبدالله، امارت عراق را برعهده گرفت
3:57
و دیگری را که جز ولایت او بود نیز کشت
4:01
و عبدالملک بن مروان را دیدیم که
4:04
پس از مرگ پدرش، خلافت به او منتقل شد
4:08
و پس از کشته شدن عبدالله بن زبیر، سخن مسلمانان بر او گرد آمد
4:13
و برادرش مصعب به دست سربازانش کشته شد
4:17
سپس او بزرگترین پادشاه دنیا در زمان خود شد
4:21
اما دربارهی عروة بن زبیر
4:24
بیایید داستان او را از آغازش آغاز کنیم
4:28
عروة بن زبیر در سال یکی از خلافت فاروق، رضیاللهعنه، متولد شد
4:32
که هنوز باقی مانده بود
4:36
در خانهای از عزیزترین خانههای مسلمانان از نظر شأن
4:40
و بلندترین آنها از نظر مقام
4:43
پدرش زبیر بن عوام است
4:46
حواری رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
4:50
و نخستین کسی که در اسلام شمشیر برکشید
4:53
و یکی از ده نفر مبشر به بهشت
4:57
و مادرش اسماء بنت ابی بکر است
5:00
که به ذات النطاقین ملقب بود
5:03
و جدش از سوی مادر ابوبکر صدیق است
5:07
خلیفهی رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
5:11
و همراه او در غار
5:14
و جدهاش از سوی پدر صفیه بنت عبدالمطلب است
5:19
عمهی رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
5:23
و خالهاش امالمؤمنین عایشه است، رضیاللهعنها
5:28
که چون دفن شد، او خود به قبرش فرود آمد
5:32
و لحد او را با دو دست خود هموار کرد
5:35
آیا گمان میکنی که پس از این حسب، حسبی دیگر هست
5:39
و فراتر از این شرف، شرفی جز شرف ایمان و عزت اسلام وجود دارد؟
5:45
و تا عروة به آرزویش که نزد کعبهی بزرگداشتهشده از الله خواسته بود، برسد
5:53
به طلب علم میپردازم و خود را وقف آن میکنم
5:56
و از باقیماندهی صحابهی رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بهره میگیرم
6:02
پس به خانههایشان رفتوآمد میکرد
6:05
و پشت سرشان نماز میگزارد
6:07
و در مجالسشان حاضر میشد تا از علی بن ابیطالب
6:12
و عبدالرحمن بن عوف
6:14
و زید بن ثابت
6:16
و ابو ایوب انصاری
6:18
و اسامه بن زید
6:20
و سعید بن زید
6:22
و ابوهریره
6:24
و عبدالله بن عباس
6:26
و نعمان بن بشیر روایت کند
6:28
رضیاللهعنهم اجمعین
6:31
و بسیار از خالهاش عایشه، امالمؤمنین، فراگرفت
6:36
تا آنکه یکی از فقهای هفتگانهی مدینه شد
6:40
کسانی که مسلمانان در امور دینیشان به ایشان رجوع میکنند
6:44
و والیان صالح از ایشان یاری میجویند
6:47
در آنچه الله جلوعز امر بندگان و سرزمینها را به عهدهی ایشان نهاده است
6:52
از آن جمله آن است که عمر بن عبدالعزیز
6:55
هنگامی که بهعنوان والی مدینه از سوی ولید بن عبدالملک به آنجا آمد
7:01
مردم نزد او آمدند و بر او سلام کردند
7:04
پس چون نماز ظهر را گزارد
7:06
ده تن از فقهای مدینه را فراخواند
7:09
که عروة بن الزبیر در رأس ایشان بود
7:12
چون نزد او آمدند، به ایشان خوشآمد گفت
7:15
و مجلسشان را گرامی داشت
7:17
سپس الله جلوعز را ستایش کرد
7:20
و آنچنان که شایستهی اوست، او را ثنا گفت
7:23
سپس گفت
7:24
من شما را برای کاری فراخواندم که بر آن پاداش داده میشوید
7:28
و در آن یاور من در راه حق خواهید بود
7:31
زیرا نمیخواهم کاری را جز به رأی شما یا به رأی کسانی از شما که حاضرند، به پایان برسانم
7:35
یا به رأی کسی از شما که حاضر است
7:38
پس اگر دیدید کسی بر کسی ستم میکند
7:41
یا از کارگزاری از سوی من به شما ظلمی رسید
7:44
از شما به الله میخواهم که آن را به من برسانید
7:48
پس عروة بن الزبیر برای او خیر خواست
7:51
و از الله برای او استواری و رشد را امید داشت
7:55
و عروة بن الزبیر علم را با عمل گرد آورده بود
8:00
زیرا او در گرمای سوزان روزهدار بود
8:03
و در تاریکی شبها بسیار به نماز ایستاده بود
8:05
زبانش همواره تر و مشغول به یاد الله تعالی بود
8:09
و افزون بر این، با کتاب الله جلوعز انس داشت
8:14
و بر تلاوت آن پایبند بود
8:17
چنانکه هر روز یک ربع قرآن را از مصحف میخواند
8:22
سپس شبها آن را از حفظ تلاوت میکرد
8:27
و از او شناخته نشد که این عمل را ترک کرده باشد
8:30
از آغاز جوانیاش تا روز وفاتش
8:33
جز یک بار به سبب مصیبتی که بر او فرود آمد
8:37
خبر آن به زودی برایت خواهد آمد
8:40
و همانا عروة بن الزبیر
8:44
در نماز آسایش جان خویش را مییافت
8:47
و روشنی چشم و آرامش دلش در آن بود، و پیشانیاش را بر زمین مینهاد
8:51
و آن را به بهترین شکل ادا میکرد
8:54
و از آداب آن کاملترین اتقان را به جا میآورد
8:57
و آن را تا نهایت طولانی میکرد
9:00
از او روایت شده که مردی را دید که نمازی سبک میگزارد
9:05
پس چون از نماز فارغ شد، او را نزد خود خواند و به او گفت
9:09
ای برادرزاده، آیا تو را نزد پروردگارت جلوعز نیازی نبود؟
9:15
به الله سوگند که من در نماز خود از الله تبارک و تعالی
9:19
هر چیزی را میخواهم، حتی نمک را
9:25
عروة بن الزبیر، رضوان الله علیه،
9:28
بخشندهدست و کریم و بسیار بخشنده بود
9:31
و از جود او آنچه نقل شده این است
9:34
که او باغی داشت از بزرگترین باغهای مدینه
9:38
با آب گوارا و سایهی درختان فراوان و نخلهای بلند
9:43
و باغش را در تمام سال دیوار میکشید
9:46
تا درختانش را از آسیب چارپایان و بازی کودکان حفظ کند
9:51
تا آنکه هنگام رطب فرا میرسید
9:54
و میوهها میرسیدند و شیرین میشدند و جانها بدان مشتاق میگشت
9:58
دیوار باغش را در بیش از یک سو میشکست
10:02
تا به مردم اجازهی ورود دهد
10:04
پس مردم با رفتوآمد، به آنجا میآمدند
10:08
و از میوهاش هر اندازه که خوراکشان را خوش آمده میخوردند
10:12
و هر چه بارشان را خوش آید میبردند
10:16
و هرگاه وارد این باغ میشد
10:19
سخن الله جلوعز را تکرار میکرد
10:22
چرا وقتی به باغت درآمدی نگفتی: «آنچه الله بخواهد [همان میشود]، هیچ نیرویی جز به الله نیست»؟
10:29
و در سالی از خلافت ولید بن عبدالملک
10:34
الله جلوعز خواست که عروة بن الزبیر را به آزمونی سخت بیازماید
10:40
آزمونی که جز دلهایی که ایمان آن را آباد کرده و یقین آن را سرشار ساخته، تاب آن را نمیآورند
10:46
پس خلیفهی مسلمانان، عروة بن الزبیر را به دمشق برای دیدار خود فراخواند
10:52
او دعوتش را پذیرفت و بزرگترین فرزندانش را همراه برد
10:56
و چون بر خلیفه وارد شد، او با بیشترین خوشآمد به ورودش خوشآمد گفت
11:01
و با کاملترین گرامیداشت از او پذیرایی کرد و در احترام او مبالغه نمود
11:07
سپس الله سبحانه خواست که بادها بر خلاف آنچه کشتیها میخواهند بوزند
11:13
آنکه پسر عروة بر اصطبل ولید وارد شد
11:17
تا بر اسبهای اصیل و سرافراشتهاش نظر کند
11:21
پس اسبی با یک لگد کشنده او را زد و جانش را گرفت
11:26
هنوز پدر داغدیده دستهایش را از خاک گور فرزندش نتکانده بود
11:31
که یکی از پاهایش به بیماری گوشتخوار مبتلا شد
11:35
پس ساقش ورم کرد و ورم با سرعتی حیرتآور شدت گرفت و گسترش یافت
11:41
آنگاه خلیفه برای میهمانش از هر سو پزشکان را فراخواند
11:46
و آنان را به درمان او با هر وسیلهای ترغیب کرد
11:49
اما پزشکان همگی اتفاقنظر داشتند که چارهای جز بریدن ساق عروة نیست
11:55
پیش از آنکه ورم به تمام بدنش سرایت کند
11:58
و سبب مرگ او شود
12:01
پس او ناگزیر به پذیرش این امر شد
12:05
و چون جراح برای بریدن ساق حاضر شد
12:09
و پزشک ابزار برش گوشت را همراه خود آورد
12:13
و ارههای استخوانبری را
12:16
پزشک به عروه گفت
12:18
به نظر من بهتر است جرعهای از مستکننده به تو بنوشانیم
12:21
تا درد سخت قطع عضو را احساس نکنی
12:25
عروه گفت: هرگز
12:27
برای رسیدن به سلامتی که امید آن را دارم، از حرام یاری نمیجویم
12:32
پزشک به او گفت:
12:33
پس داروی بیحسیکننده به تو میدهیم
12:36
عروه گفت:
12:37
دوست ندارم که عضوی از اعضای خود را بیآنکه درد آن را احساس کنم از دست بدهم
12:42
و این را نزد الله به حساب میآورم
12:46
و چون جراح قصد قطع ساق را کرد
12:49
گروهی از مردان به سوی عروه نزدیک شدند
12:53
عروه گفت:
12:54
اینان چه کسانیاند؟
12:56
به او گفته شد:
12:57
آنان را آوردهاند تا تو را نگه دارند
13:00
زیرا ممکن است درد بر تو سخت شود
13:02
و پایت را چنان بکشی که به خودت زیان برسانی
13:06
عروه گفت:
13:07
آنان را بازگردانید
13:09
نیازی به ایشان ندارم
13:11
و امید دارم که با یاد الله و تسبیح، شما را از آن بینیاز کنم
13:15
سپس پزشک به او روی آورد
13:18
و گوشت را با کارد جراحی برید
13:20
و چون به استخوان رسید
13:22
اره را بر آن نهاد
13:24
و شروع به بریدن آن با اره کرد
13:26
و عروه میگفت:
13:28
هیچ معبودی جز الله نیست.
13:31
و الله اکبر
13:33
و جراح همچنان استخوان را میبرید
13:35
و عروه تهلیل و تکبیر میگفت
13:38
تا آنکه ساق به کلی بریده شد
13:41
سپس روغن را در ملاقههای آهنی جوشاندند
13:44
و ساق عروه را در آن فرو بردند
13:46
برای بند آوردن خونریزی
13:49
و بستن زخم
13:51
پس او بیهوش شد، بیهوشی طولانی
13:54
که او را از خواندن سهم روزانهاش
13:57
از کتاب الله در آن روز بازداشت
14:00
و این تنها بار بود که از آن خیر در دوران جوانیاش محروم ماند
14:05
از آغاز جوانیاش
14:07
و چون عروه به هوش آمد
14:09
پایش را که بریده شده بود خواست
14:11
آن را به او دادند
14:13
او آن را در دست میچرخاند و میگفت:
14:17
سوگند به کسی که مرا در تاریکی شب به سوی مساجد بُرد
14:22
که او میداند هرگز با تو به سوی حرام نرفتهام
14:27
سپس به ابیاتی از معن بن اوس مثل زد
14:31
که در آن میگوید:
14:33
به جانت سوگند که دستم را به سوی ناپاکی دراز نکردم
14:37
و پاهایم مرا به سوی کار زشت نبرد
14:41
و گوش و چشمم مرا به سوی آن نکشاند
14:45
و نه رأی و نه عقلم مرا به آن راهنمایی کرد
14:49
و میدانم که هیچ مصیبتی از روزگار به من نرسیده
14:52
مگر آنکه پیش از من به جوانی مانند من رسیده است
14:58
و این بر ولید بن عبدالملک گران آمد
15:02
زیرا پسرش را از دست داد و در روزهای اندکی ساقش را نیز از دست داد
15:09
پس برای تسلیت دادن به او و صبر کردن بر آنچه به او رسیده بود، چاره میجست
15:14
و اتفاقاً گروهی از بنی عبس در خانه خلافت فرود آمدند
15:19
از جمله مردی نابینا
15:21
ولید از او پرسید که چرا بیناییاش را از دست داده است
15:24
او گفت:
15:26
ای امیرالمؤمنین
15:28
در بنی عبس کسی بود که از من ثروتمندتر
15:32
و خانواده و فرزندانش بیشتر از من بودند
15:35
من با مال و خانوادهام در درهای از منازل قومم فرود آمدم
15:40
پس سیلی ما را فرا گرفت که مانند آن را هرگز ندیده بودیم
15:44
سیل آنچه از مال و خانواده و فرزند داشتم را با خود برد
15:49
و جز یک شتر برای من باقی نگذاشت
15:52
و کودکی تازهزاد
15:55
شتر سرکش بود و از دستم رمید
15:58
پس کودک را بر زمین نهادم
16:01
و به دنبال شتر رفتم
16:03
هنوز چندان دور نشده بودم که صدای کودک را شنیدم
16:07
برگشتم
16:09
ناگهان دیدم سرش در دهان گرگ است و او را میخورد
16:12
به سوی او شتافتم
16:14
اما نتوانستم او را نجات دهم
16:17
زیرا که کار از کار گذشته بود
16:19
سپس به دنبال شتر رفتم
16:21
چون به آن نزدیک شدم
16:23
با پایش به من چنان ضربهای زد
16:26
که پیشانیام شکست و بیناییام را از دست دادم
16:29
و بدینسان خود را در یک شب
16:34
بیخانواده و بیفرزند و بیمال و بیبینایی یافتم
16:39
ولید به دربانش گفت:
16:42
این مرد را نزد میهمان ما عروه بن زبیر ببر
16:46
تا داستان خود را برای او بازگوید
16:48
تا بداند که در میان مردم کسی هست که بلایش از او بزرگتر است
16:54
و چون عروه بن زبیر را به مدینه بردند
16:58
و به نزد خانوادهاش وارد شد
17:00
پیشدستی کرد و گفت:
17:02
آنچه میبینید شما را هراسان نکند
17:04
زیرا الله عزّ و جلّ چهار پسر به من بخشیده بود
17:09
سپس یکی از ایشان را گرفت
17:11
و سه تن را برای من باقی گذاشت
17:13
پس سپاس از آنِ اوست
17:15
و چهار تن از ویژگیها (اطراف) را به من عطا کرد
17:17
سپس یکی از آنها را برداشت
17:19
و سه تا برایم باقی گذاشت.
17:21
پس الحمد لله (ستایش از آنِ اوست)
17:23
و به الله سوگند
17:24
زیرا الله اندکی از من میگیرد
17:27
و براستی که برای من بسیار باقی گذاشته است
17:30
و زیرا که مرا یکبار آزمود
17:32
بارها مرا عافیت بخشیده است
17:35
و چون اهل مدینه از رسیدن امام و عالمشان عروه بن زبیر آگاه شدند،
17:42
برای دلداری و تسلیت به خانهاش آمدند.
17:46
از جمله بهترین چیزهایی که با آن تسلیت گفته میشد،
17:48
کلمهٔ ابراهیم بن محمد بن طلحه
17:51
آنجا که به او گفت
17:53
مژده باد ای ابا عبدالله
17:55
قطعاً عضوی از اعضای بدنت از تو پیشی گرفته است
17:58
از فرزندانت (یعنی فرزند صالح)
18:00
به بهشت
18:02
همه از یکدیگر پیروی میکنند، إنشاءالله تعالی.
18:06
و همانا الله از تو برای ما چیزی باقی گذاشته که ما به آن نیازمندیم.
18:10
و از او (روایت شده) که: «غیر اغنیاء»
18:12
از دانش و فقه و رأی تو
18:15
الله ما و شما را به آن سود رساند.
18:18
الله ولیّ ثوابت است.
18:20
و ضامن (بودن) به نیکوی حسابت (در برابر تو)
18:23
عروه بن زبیر برای مسلمانان منارهٔ هدایت بود.
18:29
و دلیل فلاح
18:31
و داعیهای خیر در تمام طول زندگیاش
18:34
و بهراستی او بیش از هر چیز به تربیت فرزندانش اهتمام میورزید، بهویژه
18:39
و سایر فرزندان مسلمانان بهطور عام
18:42
و هیچ فرصتی برای راهنمایی آنان را از دست نمیداد مگر آنکه آن را غنیمت میشمرد.
18:46
و هیچ فرصتی برای خیرخواهیشان را از دست نداد، مگر اینکه از آن بهره گرفت.
18:50
از جمله آن است که او همواره بر تشویق فرزندانش به طلب علم اصرار میورزید.
18:55
هنگامی که به آنان میگفت:
18:58
ای فرزندان من، علم بیاموزید و حق آن را ادا کنید.
19:03
زیرا اگر شما گروهی کوچکشمار باشید
19:06
امید است که الله شما را با علم، همچون بزرگان ایشان قرار دهد.
19:10
سپس میگوید
19:12
وای بر من که چه بد شد!
19:14
آیا در دنیا چیزی زشتتر از شیخِ نادان وجود دارد؟
19:18
او آنان را به این دعوت میکرد که صدقه را هدیهای بدانند که به الله عزوجل تقدیم میشود
19:24
میگوید
19:26
ای پسرم، هیچیک از شما را هدایت نمیکند که بهسوی پروردگارش (راه یابد)
19:30
کسی که از اینکه [هدیهای را] به بزرگ قومش تقدیم کند، شرم نمیکند
19:34
همانا الله سبحانه و تعالی عزیزترین عزیزان است.
19:37
و گرامیترین بخشندگان
19:39
و سزاوارترین کسی که (برای او) برگزیده میشود
19:41
و او به مردم بینا (آگاه) میکرد.
19:44
و آنان را به جوهرشان نفوذ میدهد، پس میگوید
19:47
ای پسرم
19:49
اگر دیدید مردی کار خیر شگفتانگیزی انجام داده است
19:53
پس به او امید خیر داشته باشید.
19:55
اگرچه در نگاه مردم مردی بدکار باشد
19:58
و او نزد ایشان خواهرانی دارد
20:01
و اگر از مردی کاری زشت و رسواییآور دیدید،
20:05
پس از او بترسید
20:06
هرچند در نظر مردم مرد خوبی باشد
20:09
و برای آن نزد او خواهرانی نیز هست.
20:12
و بدانید که نیکی، خواهرانش را راهنمایی میکند.
20:16
و اینکه گناه، گناهان همردیف خودش را نیز به دنبال میآورد.
20:21
و او آنان را به نرمی و مهربانی در رفتار سفارش میکرد.
20:24
و سخن نیکو و چهرهی گشاده
20:27
میگوید
20:28
ای فرزندم، در حکمت (کتابها) نوشته شده است
20:32
بگذار سخنت پاکیزه باشد.
20:34
و چهرهات گشاده و خندان باشد
20:37
کن محبوبتر نزد مردم از کسی که به آنان عطا و بخشش میکند
20:41
و چون میدید که مردم به سوی تنعّم و رفاهطلبی گرایش مییابند
20:45
و از نعمتها لذت میبرند
20:47
او ایشان را به یاد آنچه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بر آن بود میاندازد.
20:52
از سختی زندگی و درشتی روزگار
20:55
از جمله آن چیزی است که محمد بن المنکدری نقل کرده و گفته است
21:00
عروة بن الزبیر مرا ملاقات کرد
21:03
و دستم را گرفت و گفت
21:05
ای ابا عبدالله
21:07
گفتم: لبّیک
21:09
پس گفت
21:10
به نزد مادرم عایشه رضیاللهعنها وارد شدم
21:14
گفت
21:15
ای پسرم
21:17
گفتم: لبیک
21:19
گفت
21:20
به الله سوگند که ما چهل شب درنگ میکردیم
21:24
در خانهی رسول الله (ﷺ) آتشی روشن نمیشد.
21:28
با یک چراغ روشنکننده یا چیزی دیگر
21:31
گفتم: ای امت
21:33
در آنچه در آن زندگی میکردید
21:35
پس گفت
21:36
به آن دو سیاه (یعنی خرما و آب)
21:38
خرما و آب
21:41
و اما بعد
21:42
عروة بن الزبیر هفتاد و یک سال عمر کرد.
21:47
مملو از خیر
21:49
پر از نیکی
21:51
آراسته به پرهیزگاری
21:53
و چون اجل حتمی او فرا رسید
21:56
او را در حالی درک کرد که روزهدار بود
21:58
و بیشک خانوادهاش بر او اصرار کردند که افطار کند، اما او نپذیرفت.
22:03
(آن) نپذیرفت
22:04
زیرا او امید داشت که افطارش با نوشیدنی از نهر کوثر باشد
22:10
در کوزههایی از نقره
22:12
به دست حوریان بهشتی (حور العین)
22:20
هرکس دوست دارد به مردی از اهل بهشت نگاه کند،
22:24
پس به عروة بن الزبیر بنگرد
22:27
(و) عبدالملک بن مروان
22:42
(ابرهایی را که) زندگی ما را سیراب میکنند (میبارانند)،
22:45
پس در میان ما چنین (کسی) نیست،
22:47
یادشان بالا گرفته (والا است)،
22:50
رفتند و در دل (ما) پرسشی افکندند،
22:55
که آیا مانندشان ستارهای در آسمان و تپههایی (درخشان) است؟
23:00
از فضیلت (و سربلندی) با کارهایشان زندگی را پر کردند،
23:05
و خانههای ما با (وجود) آنان زیبا و شکوفا شد.