تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (28) | سالم بن عبدالله بن عمر رحمه الله | ج (1)

◉ 5551 بازدید ⏱ 14:54 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین نسل‌ها از نظر مواضع و الگو بودن،
0:08 کسانی‌اند که هرگاه پیامبر می‌رفت یا سخن می‌گفت، از او پیروی کردند.
0:13 انجمن مودّت
0:15 پیشرفت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشتهٔ دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 سالم بن عبدالله بن عمر
0:33 رحمه‌الله
0:42 اینک ما در خلافت فاروق هستیم،
0:45 رضوان‌الله‌علیه،
0:47 و اکنون شهر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
0:51 که از غنایم جنگی سرشار است،
0:53 که مسلمانان از اسلام به دست آورده‌اند.
0:56 یزدگرد، آخرین پادشاه ایران،
0:59 زیرا در آن از تاج‌های کسرای مرصّع به جواهر بود،
1:04 و کمربندهای آنان که با مروارید فرش شده بود،
1:07 و شمشیرهای ایشان که با یاقوت و مرجان آراسته بود،
1:11 چیزهایی که هیچ چشمی پیش از آن بر آنها نیفتاده بود.
1:14 و با این گنجینه‌های عظیم و فراوان،
1:18 گروه بزرگی از اسیران ایرانی همراه بود،
1:21 و در میان ایشان سه دختر یزدگرد بودند.
1:25 پس علی رضی‌الله‌عنه آنان را به بهای گران خرید،
1:29 و گروهی از برجسته‌ترین جوانان مسلمان را بر آنان عرضه کرد،
1:34 پس یکی از آنان حسین بن علی را برگزید،
1:38 نوادهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
1:41 و برای او زین‌العابدین را به دنیا آورد.
1:44 و دومی محمد بن ابی‌بکر صدیق رضی‌الله‌عنه را برگزید،
1:50 و برای او قاسم را به دنیا آورد،
1:52 یکی از فقهای هفت‌گانهٔ مدینه.
1:55 و سومی عبدالله بن عمر، خلیفهٔ مسلمانان، را برگزید،
2:00 و برای او سالم، نوهٔ فاروق، را به دنیا آورد،
2:04 و او از نظر سیرت، شبیه‌ترین مردم به (پدربزرگش) بود.
2:07 پس بیایید بر تصویرهایی روشن از زندگی سالم بن عبدالله بن عمر بن خطاب بایستیم،
2:14 رضی‌الله‌عنه و از پدرش و از پدربزرگش.
2:18 سالم بن عبدالله در دامان شهر منوّر مدینه متولد شد،
2:25 آرامگاه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و سرای هجرت او،
2:30 و در فضای معطّرش به عطرهای نبوّت،
2:34 درخشان با دندان‌های وحی، رشد کرد و بزرگ شد.
2:38 و در دامان پدری عابد و زاهد،
2:42 که روزهای گرم را روزه‌دار و سحرها را به نماز ایستاده بود، پرورش یافت،
2:47 و با اخلاق عمری‌اش خو گرفت.
2:50 پدرش در او نشانه‌های تقوا و نشانه‌های هدایت دید،
2:55 و در رفتارش خصلت‌های اسلام و اخلاق قرآن را مشاهده کرد،
3:00 بیش از آنچه در برادرانش می‌دید.
3:04 پس او را دوست داشت، دوستی‌ای که پوستهٔ قلبش را فراگرفت،
3:08 و با تمام وجودش آمیخته شد،
3:11 تا جایی که سرزنش‌کنندگان او را در این باره ملامت کردند.
3:14 پس گفت: مرا در مورد سالم سرزنش می‌کنند و من آنها را سرزنش می‌کنم،
3:19 و سالم برای من، پوستی میان چشم و بینی است.
3:23 و به سوی او روی آورد و آنچه را که سینه‌اش در خود نگه داشته بود، برای او بازگو کرد.
3:27 از حدیث رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
3:31 و او را در دین الله فقیه می‌ساخت و از کتاب الله به او می‌آموخت.
3:36 سپس او را به حرم شریف فرستاد،
3:39 و مسجد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود،
3:43 که همواره با گروه بزرگی از اصحاب برجسته آباد بود.
3:48 پس هر جا جوان به یکی از ارکان آن می‌رسید،
3:52 ستاره‌ای در برابرش می‌درخشید که روشنی‌اش از دندان نبوّت بود،
3:56 و از عطرهای رسالت والا معطّر بود.
4:00 و هرجا چشم یا گوش می‌افکند،
4:04 خیر می‌دید و نیکی می‌شنید.
4:07 بدین‌ترتیب برای او فراهم شد که از گروهی از اصحاب برجسته بیاموزد،
4:12 که در رأس ایشان ابوایوب انصاری بود،
4:15 و ابوهریره،
4:17 و ابورافع،
4:18 و ابولبابه،
4:20 و زیدبن خطاب،
4:22 و علاوه بر پدرش عبدالله بن عمر،
4:26 رضی‌الله‌عنهم اجمعین.
4:29 پس بر آن نگذشت که پرچمی از پرچم‌های مسلمانان شد،
4:33 و سروری بزرگوار از سروران تابعین،
4:37 و یکی از فقهای مدینه،
4:40 که مسلمانان در امور دینشان به ایشان پناه می‌بردند،
4:44 و شریعت پروردگارشان را از ایشان فرا می‌گرفتند،
4:47 و در مشکلات دین و دنیا به ایشان رجوع می‌کردند.
4:52 و والیان به قاضیان خود دستور می‌دادند،
4:55 که هرگاه دعاوی به ایشان عرضه شود،
4:57 آنها را به ایشان ارجاع دهند.
5:00 پس چون مسئله‌ای به آنان می‌رسید،
5:02 همگی گرد می‌آمدند و در آن می‌نگریستند،
5:05 و سپس قاضیان جز بر اساس رأی ایشان حکم نمی‌کردند.
5:10 و خوشبخت‌ترین والیان از نظر بهره،
5:13 و نیکوترین آنان در آوازه،
5:15 و نزدیک‌ترین ایشان به دل‌های مردم،
5:18 و مورد اعتمادترین نزد خلفا،
5:20 کسی بود که به مشورت سالم بن عبدالله عمل می‌کرد،
5:23 و به رهنمود او پای‌بند می‌بود.
5:25 اما کسانی که با فرمان او مخالفت می‌کردند،
5:28 مدینه آنان را از خود می‌راند،
5:31 و ولایت ایشان را تحمل نمی‌کرد.
5:33 از آن جمله آنکه عبدالرحمن بن ضحاک
5:37 در خلافت یزیدبن عبدالملک والی مدینه شد،
5:41 و فاطمه دختر حسین رضی‌الله‌عنه
5:45 و روحش در بهشت نگریست،
5:47 بیوه شده بود و خود را وقف فرزندانش کرده بود.
5:51 پس ابن ضحاک به سوی او پیش آمد
5:54 و برای خود از او خواستگاری کرد،
5:56 پس گفت: به خدا سوگند، ازدواج نمی‌خواهم،
5:59 و من بر فرزندان (برادرم) باقی ماندم.
6:01 و خود را در اختیار آنان نهاد.
6:04 او پیوسته بر او اصرار می‌کرد.
6:06 و او از ترس شرّ او، با نرمی و بی‌درشتی، در عذرخواهی از او چاره‌جویی می‌کرد.
6:10 از ترس شرّش.
6:12 چون دید او سرباز می‌زند،
6:14 به او گفت:
6:16 «به خدا سوگند، اگر مرا به همسری نپذیری،
6:19 بزرگ‌ترین فرزندانت را خواهم گرفت،
6:21 و به اتهام شراب‌نوشی او را تازیانه خواهم زد.»
6:25 پس با سالم بن عبدالله در کارش مشورت کرد.
6:29 او به وی رأی داد که برای خلیفه نامه‌ای بنویسد و در آن از والی شکایت کند،
6:34 و خویشاوندی خود را با رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) یادآور شود،
6:39 و مهر او را نسبت به اهل بیت.
6:42 پس نامه را نوشت،
6:45 و آن را همراه فرستاده‌ای به دمشق روانه کرد.
6:49 هنوز فرستاده با نامه نرفته بود،
6:53 که فرمان خلیفه به ابن هرمز رسید،
6:56 که کارگزار او بر دیوان مال در مدینه بود،
6:59 مبنی بر این که نزد او حاضر شود تا حساب خود را به او تسلیم کند.
7:04 ابن هرمز برخاست تا از صاحبان حقوقی که بر او داشتند خداحافظی کند.
7:08 پس بر فاطمه دختر حسین برای خداحافظی اجازه خواست و گفت:
7:12 «من به سوی دمشق می‌روم.
7:15 آیا نیازی داری؟»
7:17 گفت: «آری.
7:19 امیرالمؤمنین را خبر ده از آنچه از ابن ضحاک دیده‌ام،
7:23 و از آنچه نسبت به من روا می‌دارد،
7:25 و این که حرمت علمای مدینه را نگه نمی‌دارد،
7:29 و به ویژه سالم بن عبدالله را.»
7:32 ابن هرمز از این که به دیدار او رفته بود، خود را سرزنش کرد،
7:35 زیرا نمی‌خواست شکایت او را
7:38 از ابن ضحاک به خلیفه برساند.
7:41 ابن هرمز به دمشق رسید،
7:45 در همان روزی که فرستاده
7:48 که نامه فاطمه دختر حسین را حمل می‌کرد، به آنجا رسیده بود.
7:52 چون بر خلیفه وارد شد،
7:54 از احوال مدینه از او پرسید،
7:57 و درباره سالم بن عبدالله جویا شد،
8:00 و درباره همراهان فقیهش،
8:02 و به او گفت:
8:04 «آیا چیز مهمی هست که شایسته دانستن باشد،
8:08 یا خبری بزرگ که سزاوار یادآوری باشد؟»
8:11 او هیچ چیز از ماجرای فاطمه دختر حسین به او نگفت،
8:16 و به هیچ وجه به موضع والی نسبت به سالم بن عبدالله اشاره نکرد.
8:21 در حالی که نزد او نشسته بود و حسابش را به او تسلیم می‌کرد،
8:25 ناگاه حاجب وارد شد و گفت:
8:28 «خداوند امیر را اصلاح کند،
8:30 فرستاده فاطمه دختر حسین بر در است.»
8:34 چهره ابن هرمز دگرگون شد و گفت:
8:37 «خداوند عمر امیر را طولانی گرداند،
8:39 فاطمه دختر حسین
8:42 پیامی به سوی تو به من سپرده،»
8:44 و خبر را به او داد.
8:46 چون خلیفه سخن او را شنید،
8:49 از تخت خود پایین آمد و گفت:
8:52 «طاقت ندارم.
8:54 آیا از تو درباره امور مدینه و اخبارش نپرسیدم؟
8:57 آیا چنین خبری نزد تو هست و آن را از من پنهان می‌داری؟»
9:01 او به فراموشی عذرخواهی کرد.
9:04 سپس به فرستاده اجازه ورود داد و او نزد وی وارد شد.
9:07 نامه را از او گرفت و گشود،
9:10 و در حالی که شرر از چشمانش می‌جهید، شروع به خواندن کرد.
9:14 و با چوب خیزرانی که در دست داشت به زمین می‌زد و می‌گفت:
9:19 «ابن ضحاک بر خاندان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جسارت کرده است،
9:25 و به نصیحت سالم بن عبدالله درباره آنان گوش نداده است.
9:29 آیا کسی هست که صدای او را به من بشنواند، آن‌گاه که در مدینه شکنجه می‌شود،
9:34 در حالی که من بر این بستر خود در دمشق هستم؟»
9:37 یعنی صدای ابن ضحاک را.
9:39 به او گفته شد:
9:41 «آری، ای امیرالمؤمنین،
9:43 برای مدینه جز عبدالواحد بن بشر نظری نیست،
9:48 پس آن را به او بسپار.»
9:50 و او اکنون در طائف اقامت دارد.
9:53 گفت: «آری، به خدا سوگند، آری، او شایسته آن است.»
9:57 سپس قرطاسی خواست و با دست خود نوشت:
10:01 «از امیرالمؤمنین یزید بن عبدالملک،
10:04 به عبدالواحد بن بشر نظری،
10:07 سلام بر تو باد.
10:09 اما بعد،
10:11 من تو را بر مدینه گماشتم.
10:13 چون این نامه من به دست تو رسید،
10:16 به سوی آن روانه شو و ابن ضحاک را برکنار کن،
10:20 و بر او غرامتی به مبلغ چهل هزار دینار مقرر دار،
10:25 و او را شکنجه کن تا صدایش را از مدینه بشنوم.»
10:29 صاحب پست نامه را گرفت
10:34 و شتابان به سوی طائف، از راه مدینه، روانه شد.
10:38 چون به مدینه رسید،
10:40 بر والی آن، ابن ضحاک، وارد نشد
10:43 و بر او سلام نداد.
10:45 والی از این کار در دل ترسی به دل گرفت،
10:48 و کسی را فرستاد و او را به خانه‌اش دعوت کرد،
10:51 و از سبب آمدنش پرسید.
10:53 او چیزی بر او آشکار نکرد.
10:56 ابن ضحاک گوشه بستر خود را بالا زد و گفت:
10:59 «ببین.»
11:01 نگاه کرد، ناگاه کیسه‌ای دید پر از دینار.
11:04 گفت:
11:06 «این هزار دینار است،
11:08 و بر عهده من است پیمان و میثاق خدا،
11:11 اگر مرا از مقصدت و آنچه در دست داری خبر دهی،
11:15 آن را به تو خواهم داد.»
11:17 و همانا آن را پنهان خواهم کرد
11:19 او را خبر دهم
11:20 پس مال را به او داد و به او گفت
11:23 اینجا سه شب درنگ کن
11:25 تا آن‌که به دمشق برسم
11:27 سپس به آنچه فرمان داده شده‌ای بروم
11:32 ابن الضحاک شتران را بست
11:34 و در همان دم شهر مدینه را ترک کرد
11:37 و شتابان مرکب‌ها را به سوی دمشق راند
11:40 چون به آن‌جا رسید
11:42 بر برادر خلیفه، مسلمة بن عبدالملک وارد شد
11:46 و او سروری بخشنده و صاحب یاری‌رسانی بود
11:50 چون در برابر او ایستاد، به او گفت
11:53 ای امیر، من در پناه تو هستم
11:56 فرمود: مژده بادت به خیر، کارت چیست؟
12:00 گفت: امیرالمؤمنین بر من خشمگین است
12:04 به‌سبب سخنی نابجا که از من سرزد
12:06 یعنی لغزشی
12:08 پس فردا مسلمة نزد یزید رفت و گفت
12:11 مرا نزد امیرالمؤمنین حاجتی است
12:15 یزید گفت
12:16 هر حاجتی که داری برآورده است
12:19 مگر آن‌که مربوط به ابن الضحاک باشد
12:21 گفت: به خدا سوگند که جز برای او نزد تو نیامده‌ام
12:26 گفت: به خدا سوگند که هرگز او را نخواهم بخشید
12:30 گفت: گناهش چیست؟
12:32 گفت: او به فاطمه دختر حسین تعرض کرد
12:36 و او را تهدید و تطمیع کرد و به ستوه آورد
12:40 و به اندرز سالم بن عبدالله در این کار گوش نداد
12:44 پس شاعران مدینه همگی برخاستند و او را هجو کردند
12:48 و نیکان و دانشمندان آن‌جا همگی به عیب‌جویی از او پرداختند
12:52 پس مسلمة گفت
12:54 ای امیرالمؤمنین، او و کارش با تو است
12:58 یزید گفت
13:00 به او بگو که به مدینه بازگردد
13:02 تا والی جدید آن‌جا فرمان مرا درباره‌اش اجرا کند
13:05 و او را عبرتی برای دیگر والیان گرداند
13:10 مردم مدینه از والی جدیدشان بسیار شاد شدند
13:15 سخت‌گیری او در اجرای فرمان خلیفه درباره ابن الضحاک آنان را شادمان کرد
13:20 و به او بیشتر دل بستند
13:22 چون دیدند که او راه نیکی در پیش گرفته است
13:25 و هیچ کاری از کارهای آنان را
13:28 جز آن‌که با قاسم بن محمد بن ابی‌بکر
13:32 و سالم بن عبدالله بن عمر مشورت کند، به سرانجام نمی‌رساند
13:36 پس آفرین بر خلیفه مسلمانان، یزید بن عبدالملک
13:40 و بزرگداشت اسلام عظیم
13:43 که این الگوهای والا را پدید آورد
13:46 و آن مردان را پرورد
13:49 و دیداری دیگر با تابعی بزرگوار
13:53 سالم بن عبدالله بن عمر بن خطاب
14:00 سالم، فردی مورد اعتماد بود
14:03 بسیار حدیث‌گو، در میان مردان بلندمرتبه و پارسا
14:09 ابن سعد
14:19 آنان این‌جا بودند و ابرِ زندگی ما را سیراب می‌کردند
14:24 یادشان در میان ما بلندآوازه است
14:29 رفتند و در دل پرسشی افکندند
14:34 آیا همانندشان ستاره‌ای است که بر تپه‌ها بالا رفته باشد؟
14:39 زندگی را با کردارشان مایه‌ی افتخار ساختند
14:44 و دنیای خودپسندی در میان ایشان شکوفا شد