تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (22) | طاووس بن کیسان رحمه الله (قسمت دوم)

◉ 7134 بازدید ⏱ 15:32 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر موضع و الگو بودن
0:08 کسی که از پیامبر پیروی کرد، هرگاه شتافت یا درنگ کرد
0:13 انجمن مودت
0:15 ارائه می‌شود
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:26 رحمه‌الله
0:28 طاووس بن کیسان
0:32 رحمه‌الله
0:43 خلیفه مسلمانان سلیمان بن عبدالملک، نزدیک بود
0:47 بارش را در کنار خانه کهن (کعبه) فرود آورد
0:51 و اشتیاقش را به کعبه معظّمه فرو نشاند
0:54 تا آن‌که رو به حاجبش کرد و گفت:
0:57 برای ما دانشمندی بجوی که ما را در دین فقیه سازد
1:01 و در این روز درخشان از روزهای الله عزّوجلّ یادآوریمان کند
1:06 پس حاجب نزد بزرگان اهل موسم رفت
1:10 و شروع کرد به پرسیدن از خواسته امیرالمؤمنین
1:14 پس به او گفته شد:
1:16 این طاووس بن کیسان است
1:18 سرور فقیهان عصرش است
1:20 و راستگوترین‌شان در دعوت به سوی الله است
1:23 پس او را برگزین
1:25 آنگاه حاجب رو به طاووس کرد و گفت:
1:28 ای شیخ، دعوت امیرالمؤمنین را بپذیر
1:32 طاووس بی‌درنگ دعوتش را پذیرفت
1:36 زیرا او بر این باور بود که بر دعوتگران به سوی الله تعالی
1:41 نباید هیچ فرصتی فوت شود مگر آن‌که از آن بهره گیرند
1:45 و نباید هیچ زمینه‌ای پیش آید مگر آن‌که به آن شتابند
1:49 و یقین داشت که بهترین سخنی که گفته می‌شود
1:53 سخن حقی است که به قصد راست کردن کژی صاحبان قدرت گفته شود
1:58 و دور داشتن ایشان از ستم و جور
2:01 و نزدیک ساختنشان به الله تعالی
2:06 طاووس همراه حاجب روانه شد
2:08 و چون بر امیرالمؤمنین وارد شد، به او سلام کرد
2:12 خلیفه تحیت را با بهتر از آن پاسخ داد
2:16 و مهمان خود را گرامی داشت و او را به نزدیک‌ترین جایگاه نشاند
2:20 سپس شروع کرد به پرسیدن از آنچه درباره مناسک حج بر او مشکل بود
2:24 و با احترام و بزرگداشت به او گوش می‌داد
2:27 طاووس گفت: چون احساس کردم امیرالمؤمنین
2:32 به خواسته‌اش رسیده است
2:34 و چیزی نمانده که درباره‌اش بپرسد
2:37 با خود گفتم: این مجلسی است
2:40 که الله درباره‌اش از تو خواهد پرسید، ای طاووس!
2:43 سپس رو به او کردم و گفتم:
2:46 ای امیرالمؤمنین!
2:49 سنگی بود که بر لبه چاهی قرار داشت
2:52 در ژرفای دوزخ
2:54 و هفتاد سال در آن چاه فرو می‌افتاد
2:58 تا به قعر آن رسید
3:01 آیا می‌دانی الله این چاه را از چاه‌های دوزخ برای چه کسی آماده کرده است، ای امیرالمؤمنین؟
3:04 پس بی‌درنگ گفت:
3:07 نه.
3:10 سپس به خود آمد و گفت:
3:13 وای بر تو! برای چه کسی آماده‌اش کرده؟
3:16 گفتم: الله عزّوجلّ آن را برای کسی آماده کرده که در حکمش شریک قرار دهد
3:19 پس ستم کند
3:21 (کسی که) ستم کرد.
3:23 سلیمان بر اثر این سخن لرزه‌ای بر اندامش افتاد
3:26 چنان‌که گمان کردم جانش
3:29 از میان دو پهلویش بیرون خواهد آمد
3:31 و شروع به گریستن کرد
3:33 و گریه‌اش همراه با هق‌هقی بود که رگ‌های دل‌ها را می‌برید
3:36 او را رها کردم و بازگشتم
3:39 و او به من پاداش نیک می‌داد
3:43 و چون عمر بن عبدالعزیز به خلافت رسید
3:46 به طاووس بن کیسان پیام فرستاد که
3:49 ای ابو عبدالرحمن، مرا پندی بده
3:52 طاووس در نامه‌ای برای او نوشت
3:55 در یک سطر که در آن گفت:
3:58 اگر می‌خواهی کارت همه‌اش نیکو باشد
4:01 پس اهل خیر را به کار گمار
4:04 والسلام
4:06 چون عمر نامه را خواند گفت:
4:09 همین یک موعظه بس است
4:12 همین یک موعظه بس است
4:16 و چون خلافت به هشام بن عبدالملک رسید
4:19 طاووس بن کیسان با او
4:22 موضع‌گیری‌های مشهور و ماندگاری داشت
4:25 از جمله آن‌که هشام برای حاجتی به مکه آمد
4:28 به بیت‌الحرام
4:30 و چون به حرم رسید
4:32 به خواص خود از اهل مکه گفت:
4:35 مردی از یاران پیامبر را برای ما بجویید
4:38 صلوات الله و سلامه بر او
4:41 گفتند: ای امیرالمؤمنین،
4:44 یاران (پیامبر) به پروردگارشان پیوسته‌اند
4:48 تا آن‌جا که هیچ‌یک از ایشان باقی نمانده است
4:51 گفت: پس از تابعین (کسی را بیاورید)
4:54 پس طاووس بن کیسان را آوردند
4:57 و چون بر او وارد شد
5:00 بر حاشیه فرشش نشست
5:03 و بدون آن‌که او را امیرالمؤمنین خطاب کند، به او سلام داد
5:06 (و او را امیرالمؤمنین نخواند)
5:08 و او را به نامش خطاب کرد، بی‌آن‌که کنیه‌اش را به کار برد
5:11 و پیش از آن‌که او اجازه نشستن دهد، نشست
5:14 هشام از شدت خشم به لرزه افتاد
5:17 تا جایی که خشم در چشمانش آشکار شد
5:20 زیرا در این رفتار او
5:23 جسارتی نسبت به خود و تعرض به هیبتش دید.
5:26 در برابر همنشینان و درباریانش
5:29 امّا پس از مدتی کوتاه به یاد آورد
5:32 این‌که در حرم الله عزّ و جل است
5:35 او به خود بازگشت و به طاووس گفت
5:38 ای طاووس، چه چیز تو را بر آنچه کردی واداشت؟
5:41 گفت: چه کرده‌ای؟
5:44 خشم او بار دیگر به خلیفه بازگشت
5:47 و خشم خود را فرو خورد و گفت
5:49 خلعت ما بر تو با حاشیه بساط‌مان
5:52 و بر من به عنوان امیرالمؤمنین سلام نکردی
5:55 تو مرا به نامم نامیدی و کنیه‌ام ندادی.
5:58 سپس بدون اجازه من نشست
6:01 طاووس با آرامش گفت:
6:04 آیا بر تو لباس خلعت (افتخار) نپوشانیدیم، در حاشیهٔ بساط تو؟
6:07 پس من آن دو را در پیشگاه پروردگار عزت، از خود می‌کنم.
6:10 هر روز پنج بار
6:13 پس مرا سرزنش نمی‌کند و بر من خشم نمی‌گیرد.
6:16 و اما گفته‌ی تو که «من بر تو سلام نکردم»
6:19 با امرت مؤمنین، پس زیرا همه
6:22 مؤمنان به فرمان تو راضی نیستند
6:25 و من ترسیدم که دروغ‌گو باشم.
6:28 هنگامی که تو را با عنوان امیرالمؤمنین صدا می‌زنم
6:31 و اما آنچه بر من گرفتی که من
6:34 تو را به نامت ندا کردم، و [نمی‌دانم] — ادامه‌ای نامفهوم
6:37 پس [الله] فرمود: پیامبرانش را به نام‌هایشان ندا ده.
6:40 ای داوود
6:43 ای یحیی، ای عیسی
6:46 و ما دشمنانش بودیم، پس [او] گفت
6:49 تبّت یدا ابی‌لهب و تبّ
6:52 اما این‌که گفتی من پیش از آن‌که به من اجازه دهی نشستم
6:55 زیرا من از امیرالمؤمنین علی شنیدم
6:58 علی بن ابی طالب می‌گوید
7:01 اگر خواستی به مردی از اهل نگاه کنی
7:04 پس به مردی بنگر که نشسته است
7:07 و پیرامون او گروهی ایستاده بودند، در برابرش.
7:10 ناخوش داشتم که تو آن مرد باشی
7:13 کسی که از اهل دوزخ شمرده شود
7:16 و سر به زیر افکند و با شرم به زمین نگریست.
7:19 سپس سرش را بلند کرد و گفت
7:22 ای ابا عبدالرحمن، مرا پند ده.
7:25 گفت: من از علی بن ابی طالب شنیدم
7:28 رضی‌الله‌عنه می‌گوید
7:32 و عقرب‌هایی به بزرگی قاطرها
7:35 هر پادشاه یا والی‌ای که در رعیت خود عدالت نورزد، نیش خواهد زد.
7:38 سپس برخاست و بازگشت.
7:43 و همان‌طور که طاووس به برخی از اولوالامر روی می‌آورد
7:46 به یادآوری ایشان و راهنمایی‌شان
7:49 پس او از برخی دیگر از ایشان روی‌گردانی می‌کرد
7:52 سرزنش و توبیخ
7:55 ابنش گفت که حدیث کرد
7:58 یک سال با پدرم به حج از یمن بیرون آمدیم.
8:01 در برخی از شهرها فرود آمدیم
8:04 و بر آن (کار) کارگزاری بود که به او ابن نجیح گفته می‌شد.
8:07 و از خبیث‌ترین کارگزاران (بود).
8:10 و جسورترین ایشان در برابر حق
8:13 و سرسخت‌ترین ایشان در باطل
8:16 به مسجد شهر رفتیم، می‌خواستیم نماز واجب را ادا کنیم.
8:19 پس ابن نجیح از آمدن پدرم آگاه شد.
8:22 به مسجد آمد
8:25 و در برابر او نشست و بر او سلام کرد
8:28 پدرم به او پاسخی نداد و پشت به او کرد.
8:31 او از سمت راستش نزد او آمد و با او سخن گفت.
8:34 از او روی بگردان
8:37 پس [پیامبر] به سمت چپ خود متمایل شد و با او سخن گفت.
8:40 و از او نیز روی بگردان.
8:43 چون این را دیدم، به سوی او برخاستم
8:46 و دستم را به سویش دراز کردم و بر او سلام دادم
8:49 و به او گفتم: پدرم تو را نمی‌شناخت.
8:52 گفت: نه، بلکه پدرت مرا می‌شناسد.
8:55 و همانا شناخت او مرا
8:58 همان است که او را واداشت آنچه را دیدی انجام دهد
9:01 سپس رفت، در حالی که ساکت بود و هیچ چیزی نمی‌گفت.
9:04 هنگامی که به خانه بازگشتیم
9:07 پدرم به من رو کرد و گفت
9:10 ای احمق! اینان با زبان‌های تیز مانند آهن به تو حمله می‌کنند.
9:13 در غیبت آنان
9:16 پس چون حاضر شوند، با سخن به آنان فروتنی کردم.
9:19 آیا نفاق جز این است؟
9:23 طاووس بن کیسان، خلفا را (از انتقاد) مستثنا نکرد.
9:26 و والیان به پندهای او
9:29 و همانا آن را برای هر کسی بذل کرد که به او انس گرفت.
9:32 نیاز به آن یا میل و رغبت به آن
9:35 از جمله آنچه عطاء بن ابی رباح روایت کرده است
9:38 طاووس بن کیسان مرا دید.
9:41 در موقفی که از آن آرامش نیافت
9:44 او گفت: ای عطاء
9:47 از اینکه نیازهای خود را نزد کسی ببری که (درِ خود را بر آنان) بسته است، بپرهیز.
9:51 و (او) در برابر تو پرده‌داری (حجابة) را برپا داشت.
9:54 و اگر (آن) را از کسی بخواهی که درهای (آن) را برایت می‌گشاید
9:57 و او از تو می‌خواهد که دعا کنی و خود وعده داده است
10:00 به اجابت
10:05 و او به پسرش می‌گفت: ای پسرم
10:08 به خردمندان نسبت داده می‌شود
10:11 و اگر از آنان نباشی
10:14 و با نادانان همنشینی مکن
10:17 اگر با آنان همنشین شوی، به آنان نسبت داده می‌شوی.
10:20 و دانست که برای هر چیزی پایانی است.
10:23 و اینکه غایت انسان، کمال دین اوست.
10:26 و کمال خلقت او
10:29 و پسرش عبدالله (در آن) رشد و نمو کرد.
10:32 بر آنچه پدرش او را بر آن پرورده بود
10:35 و به اخلاق او متخلق شد و به سیرت او رفتار کرد
10:38 از آن جمله آن است که خلیفهٔ عباسی
10:41 ابوجعفر منصور
10:44 فرزندش عبدالله بن طاووس را فراخواند
10:47 پس چون بر او وارد شدند
10:50 و در نزد او جای نشستند
10:53 خلیفه به عبدالله بن طاووس روی کرد
10:56 و گفت: برای من چیزی از آنچه
10:59 پدرت برایت حدیث می‌کرد، روایت کن
11:02 پس گفت: پدرم برایم حدیث کرد
11:05 که سخت‌ترین مردم در عذاب، روز قیامت
11:08 مردی است که الله عزوجل او را در فرمانروایی خود شریک گرفته باشد
11:11 و او ستم را در حکومت خود وارد کرده باشد
11:15 چون این سخن او را شنیدم
11:18 جامه‌هایم را به خود جمع کردم
11:21 از ترس آنکه چیزی از خونش به من برسد
11:24 اما ابوجعفر ساعتی خاموش ماند
11:27 و سخن نگفت
11:30 سپس ما را با سلامت مرخص کرد
11:34 و عمر طاووس بن کیسان به درازا کشید
11:37 تا به صد سالگی رسید یا کمی بیش از آن
11:40 جز آنکه پیری و سالخوردگی
11:43 از صفای ذهن و تیزی خاطر و
11:46 سرعت بدیهه‌گویی او نکاست
11:49 عبدالله شامی حدیث کرد و گفت:
11:52 به خانهٔ طاووس رفتم تا از او علم فرا گیرم
11:55 و او را نمی‌شناختم
11:58 چون در را کوفتم، پیرمردی بزرگ‌سال بیرون آمد
12:01 او را سلام کردم و گفتم:
12:04 آیا تو طاووس بن کیسانی؟
12:07 گفت: نه، من پسر اویم
12:10 از این نمی‌ترسیدم که آن شیخ پیر و فرتوت شده باشد
12:13 و من از جاهای دور به قصد او آمده بودم
12:16 تا از علمش بهره برم
12:19 گفت: وای بر تو
12:22 اگر کتاب الله را حمل کنی، [آنان] خرف نمی‌شوند
12:25 بر او داخل شو
12:28 پس بر طاووس وارد شدم و سلام کردم
12:31 و گفتم: به قصد آموختن علمت نزد تو آمده‌ام
12:34 و به آرزوی اندرز تو
12:37 کوتاه سخن خواهم گفت
12:40 آنچه را گنجایش داشته باشد، کوتاه خواهم کرد، ان‌شاءالله
12:43 گفت: آیا می‌خواهی گزیدهٔ آنچه را در تورات و زبور و انجیل
12:46 و قرآن است، برایت گرد آورم؟
12:49 [گفتم:] بلی. گفت:
12:52 از الله تعالی چنان بترس
12:55 که هیچ چیزی برای تو ترسناک‌تر از او نباشد
12:58 و به او چنان امید بند
13:01 که امیدت بیش از ترسی باشد که از او داری
13:04 برای مردم همان را دوست بدار که برای خود دوست می‌داری
13:09 و در شب دهم ذی‌الحجه
13:12 سال صد و ششم [هجری]
13:15 شیخ معمّر طاووس بن کیسان
13:18 همراه حاجیان از عرفات به مزدلفه کوچ کرد
13:21 برای چهلمین بار
13:24 چون بار سفر در آن سرزمین پاک فرود آورد
13:27 و نماز مغرب را با عشاء خواند
13:30 و پهلوی خود را بر زمین نهاد
13:34 یقین به سراغش آمد
13:37 و دور از خانواده و وطن دیدار حق کرد
13:40 به قصد تقرّب به الله
13:43 در حالی که تلبیه‌گو و محرم بود، به امید ثواب الله
13:46 از گناهانش بیرون آمده بود، چنان که مادرش او را زاده بود
13:49 به فضل الله
13:52 چون صبح بر او دمید
13:55 و خواستند او را دفن کنند
13:58 نتوانستند جنازه‌اش را بیرون ببرند
14:02 پس امیر مکه نگهبانانی فرستاد
14:05 تا مردم را از جنازه دور کنند
14:08 تا فرصت دفن آن برایشان فراهم شود
14:11 و گروه بسیاری بر او نماز گزاردند
14:14 که شمارشان را جز الله نمی‌داند
14:17 و در میان نمازگزاران بود
14:20 خلیفهٔ مسلمانان
14:23 هشام بن عبدالملک
14:28 ای ابوعبدالرحمن، تو را در خواب دیدم
14:33 و پیامبر (ﷺ) بر درِ آن [خانه] بود
14:36 و به تو می‌گفت:
14:39 نقاب خود را بردار
14:43 و قرائت خود را آشکار کن، ای طاروس
15:04 یادشان کن، ای تعالی
15:07 رفتند و در دل [من] پرسشی افکندند
15:12 آیا همانند آنان ستاره‌ای در آسمان یا تپه‌هایی [درخشان] بود؟
15:17 زندگی را با کردار خود پر از افتخار ساختند
15:22 و دنیای تأنّی و وقار با ایشان شکوفا شد