از مجموعهٔ تصاویری از زندگی تابعین (مجموعه کامل شد)
· درس 2 از 37
تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (2) | عامر بن عبدالله التمیمی رحمه الله
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
بهترین قرنها از نظر مواضع و الگوها
0:08
کسی بود که رسول را پیروی کرد، هنگام کوشش یا هنگام سخن گفتن
0:13
جمعیت مودت
0:15
پیشرفت
0:17
نمونههایی از زندگی تابعین
0:21
نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:26
رحمهالله
0:28
عامر بن عبدالله تمیمی
0:33
رحمهالله
0:42
اکنون در سال چهاردهم هجرت هستیم
0:45
و اینک آن راهنمایان برگزیده از صحابه بزرگوار و تابعین بزرگ
0:51
شهر بصره را طرحریزی میکنند
0:54
به فرمان خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب، رضیاللهعنه و ارضاه
1:00
پس آنان تصمیم گرفتند که شهر تازه را
1:04
اردوگاهی برای لشکرهای فاتح مسلمانان در سرزمین فارس قرار دهند
1:09
و پایگاهی برای دعوت به سوی الله عزوجل
1:13
و چراغی برای برافراشتن کلمهاش در زمین
1:19
و اینک گروههای مسلمانان
1:21
از هر سوی جزیرة العرب به سوی شهر نوپای بصره کوچ میکنند
1:27
از نجد، از حجاز، از یمن
1:31
تا بر مرزی از مرزهای مسلمانان باشند
1:35
و از جمله مهاجرانی که به آنجا از نجد آمدند
1:39
جوانی از بنی تمیم بود
1:41
که عامر پسر عبدالله تمیمی عنبری نام داشت
1:47
عامر پسر عبدالله در آن روزگار جوانی در آغاز جوانی بود
1:52
با پوست تازه و نیرومند جوانی
1:55
و چهرهای درخشان و جانی پاک و دلی پرهیزگار
1:59
و بصره با تازگیاش از ثروتمندترین سرزمینهای مسلمانان بود از نظر دارایی
2:05
و پربارترین آنها از نظر مال
2:07
زیرا غنیمتهای جنگی به سوی آن سرازیر میشد
2:11
و در آن از طلای ناب انباشته میشد
2:14
یعنی طلای خالص
2:16
اما آن جوان تمیمی، عامر پسر عبدالله
2:20
هیچ رغبتی به همه اینها نداشت
2:24
زیرا او نسبت به آنچه در دست مردم است بیرغبت بود
2:27
و به آنچه نزد الله است مشتاق
2:30
از دنیا و زینتهایش رویگردان
2:33
و به سوی الله و خشنودی او رویآورده
2:37
و آن روز مرد بصره و پیشوای آن، همان
2:40
صحابی جلیل ابوموسی اشعری، رضیاللهعنه بود
2:45
که چهرهاش در بهشت شاداب باد
2:48
او والی آن شهر درخشان بود
2:51
و فرمانده لشکرهای مسلمانان که از آنجا به هر سو حرکت میکردند
2:56
و پیشوای اهل آن و معلم ایشان بود
2:59
و راهنمای آنان به سوی الله عزوجل
3:02
عامر پسر عبدالله در صلح و جنگ ملازم ابوموسی اشعری شد
3:09
و در کوچ و اقامت همراه او بود
3:12
پس کتاب الله را تازه و تر از او فرا گرفت
3:16
همانگونه که بر قلب محمد صلیاللهعلیهوسلم نازل شد
3:21
و حدیث رسول الله صلیاللهعلیهوسلم را از او روایت کرد
3:26
صحیح و متصل به پیامبر گرامی
3:29
و در دین الله عزوجل از دست او فقه آموخت
3:34
پس چون آنچه از علم میخواست برایش کامل شد
3:37
زندگی خود را به سه بخش تقسیم کرد
3:40
بخشی را در حلقههای ذکر گذراند
3:43
و در آن قرآن را به مردم در مسجد بصره میآموخت
3:47
و بخشی را در خلوتهای عبادت
3:50
که در آن ایستاده در برابر الله میایستاد
3:53
تا آنجا که پاهایش خسته میشد
3:56
و بخشی را در میدانهای جهاد
3:59
که در آن شمشیرش را برای غزا در راه الله میکشید
4:03
و در زندگیاش هرگز جایی برای چیزی غیر از این باقی نگذاشت
4:08
تا آنجا که او را عابد بصره و زاهد آن خواندند
4:12
و از اخبار عامر بن عبدالله
4:16
آنچه یکی از مردم بصره روایت کرد
4:19
گفت: با کاروانی سفر کردم که عامر بن عبدالله در آن بود
4:25
چون شب بر ما روی آورد
4:29
در بیشهای فرود آمدیم
4:31
و آن جای گرد آمدن درختان در کنار آبگیر بود
4:34
پس عامر بار و بنهاش را جمع کرد
4:37
و مرکبش را به درختی بست
4:39
و افسارش را برایش بلند گذاشت
4:41
و از علفهای زمین آنچه او را سیر کند برایش گرد آورد
4:45
و آن را پیش رویش انداخت
4:47
سپس به درون بیشه رفت و در آن فرو شد
4:50
پس با خود گفتم
4:52
به خدا سوگند از او پیروی میکنم
4:54
و در همین شب خواهم نگریست که در ژرفای بیشه چه میکند
5:00
پس رفت تا به تپهای پر درخت رسید
5:04
که از چشمها پنهان بود
5:07
پس رو به قبله کرد
5:09
و ایستاده نماز گزارد
5:12
و ندیدم کسی نمازی نیکوتر و کاملتر و خاشعتر از نماز او بگزارد
5:17
چون آنقدر که الله خواست نماز گزارد
5:21
به دعا و راز و نیاز با الله پرداخت
5:24
از جمله آنچه گفت
5:26
بار الها، تو مرا به فرمان خود آفریدی
5:30
و به خواست خود در گرفتاریهای این دنیا برپا داشتی
5:35
سپس به من فرمودی
5:37
استوار بمان
5:38
پس چگونه استوار بمانم، اگر تو به لطفت مرا نگه نداری، ای توانا، ای استوار
5:44
بار الها
5:46
تو میدانی که اگر این دنیا با هر آنچه در آن است از آن من بود
5:51
سپس خشنودی تو را از من برمیگرداندی
5:54
آن را به خواهندهاش میبخشیدم
5:57
پس جانم را به من ببخش، ای مهربانترین مهربانان
6:01
بار الها
6:03
من تو را چنان دوست دارم که هر مصیبتی در نظرم آسان میشود
6:08
و به هر قضایی خشنودم
6:11
با آنچه از ناحیه تو به من میرسد، هیچ باکی ندارم
6:14
از آنچه صبح و شام بر آن بودهام
6:20
مرد بصری گفت:
6:22
سپس خواب بر من غلبه کرد
6:25
پس پلکهای خود را به خواب سپردم
6:28
آنگاه پیوسته میخوابیدم و بیدار میشدم
6:31
و عامر در جایگاه خود ایستاده بود
6:34
در نمازش و راز و نیاز خود ادامه میداد
6:37
تا آنکه صبح نفس کشید
6:40
چون سپیده برای او آشکار شد
6:42
نماز فریضه را ادا کرد
6:44
سپس رو کرد و دعا خواند و گفت:
6:47
خدایا، صبح فرا رسیده است
6:50
و مردم آغاز کردند به رفتوآمد
6:53
و از فضل تو میجویند
6:55
و هر یک از ایشان نیازی دارد
6:58
و نیاز عامر نزد توست
7:01
که او را ببخشایی
7:03
خدایا، نیاز من و نیاز ایشان را برآور
7:06
ای بخشندهترین بخشندگان
7:09
خدایا، از تو سه چیز خواستم
7:12
دو تا را به من عطا کردی
7:14
و یکی را از من بازداشتی
7:16
خدایا، پس آن را نیز به من ببخش
7:18
تا تو را چنان که دوست دارم و میخواهم بپرستم
7:22
سپس از جای خود برخاست
7:25
نگاهش بر من افتاد
7:27
در آن شب دانست که من از او آگاهم
7:30
از این امر بسیار هراسان شد
7:33
و به من گفت، در حالی که بدی کرده بودم:
7:35
میبینم که امشب مرا زیر نظر داشتی، ای برادر بصره
7:39
گفتم: آری
7:41
گفت:
7:42
آنچه از من دیدی پوشیده دار، خداوند تو را بپوشاند
7:46
گفتم:
7:47
به خدا سوگند، این سه چیز را که از پروردگارت خواستی برایم بازگو میکنی
7:52
وگرنه آنچه از تو دیدهام به مردم خبر میدهم
7:56
گفت:
7:57
وای بر تو، چنین مکن
7:59
گفتم: همان است که به تو گفتم
8:02
چون پافشاری مرا دید، گفت:
8:05
به تو خبر میدهم، به شرط آنکه پیمان خدا و میثاق او را به من بدهی
8:09
که با کسی از این ماجرا سخن نگویی
8:12
گفتم:
8:14
پیمان خدا و میثاق او بر عهده من باشد
8:17
که تا زندهای رازت را فاش نکنم
8:20
گفت:
8:22
هیچ چیز در دینم برایم ترسناکتر از زنان نبود
8:27
پس از پروردگارم خواستم که محبت ایشان را از دلم بیرون کند
8:31
و او اجابتم کرد
8:33
تا آنجا که دیگر باکی نداشتم
8:35
زنی باشد یا دیواری
8:38
گفتم: این یکی بود
8:40
دومی کدام است؟
8:42
گفت:
8:43
دومی آن است که از پروردگارم خواستم جز او از کسی نترسم
8:48
و اجابتم کرد
8:50
تا آنجا که به خدا سوگند از هیچ چیز در زمین و آسمان هراس ندارم، جز...
8:56
گفتم: سومی چیست؟
8:58
گفت:
9:00
از پروردگارم خواستم که خواب را از من دور کند
9:03
تا شب و روز او را چنان که میخواهم بپرستم
9:07
پس این سومی را از من دریغ کرد
9:10
چون این سخن را از او شنیدم
9:12
به او گفتم:
9:14
با خودت مدارا کن
9:16
زیرا شب را به ایستادن (در نماز) میگذرانی
9:19
و روز را به روزه سپری میکنی
9:22
و بهشت با کمتر از آنچه انجام میدهی به دست میآید
9:26
و آتش با کمتر از آنچه تحمل میکنی پرهیز داده میشود
9:30
گفت:
9:32
من میترسم که آنجا که پشیمانی سودی ندارد، پشیمان شوم
9:36
به خدا سوگند در عبادت خواهم کوشید
9:39
تا آنجا که راهی برای کوشش بیابم
9:42
پس اگر نجات یابم
9:44
به رحمت خداست
9:46
و اگر به آتش درآیم
9:48
به سبب کوتاهی خودم است
9:51
با این حال، عامر بن عبدالله
9:53
تنها راهبی از راهبان شب نبود
9:57
بلکه سواری از سواران روز نیز بود
10:01
هیچ مؤذنی برای جهاد در راه خدا ندا نمیداد
10:05
مگر آنکه او در پیشاپیش کسانی بود که به آن ندا پاسخ میگفتند
10:09
و هرگاه برای یکی از غزوهها همراه مجاهدان آماده میشد
10:15
میایستاد و مردم را میسنجید
10:17
تا همراهان خود را برگزیند
10:19
چون با گروهی که با او هماهنگ باشند روبهرو میشد
10:22
به ایشان میگفت:
10:23
ای گروه
10:25
میخواهم همراه شما باشم
10:27
به این شرط که سه خصلت از خود به من بدهید
10:31
میگفتند: آنها چیست؟
10:34
میگفت:
10:35
نخست آنکه خدمتگزار شما باشم
10:38
پس هیچیک از شما هرگز در خدمت با من منازعه نکند
10:42
دوم آنکه مؤذن شما باشم
10:46
پس هیچیک از شما در ندای نماز با من رقابت نکند
10:50
سوم آنکه به اندازه توانم بر شما انفاق کنم
10:55
اگر گفتند آری، با شرط آنکه به ایشان پیوندد
10:59
و اگر کسی از ایشان در چیزی از اینها با او منازعه کرد،
11:03
از ایشان به سوی دیگران رفت
11:05
و همانا عامر از آن مجاهدان بود
11:10
که به هنگام هراس فزونتر میشوند
11:13
و به هنگام طمع کمتر میشوند
11:15
پس او به میدان جنگ میشتابد
11:17
چنانکه هیچ کس جز او چنین نمیکند
11:20
اما او به هنگام غنیمت پاکدامن است
11:23
چنانکه هیچ کس جز او پاکدامن نیست
11:26
این سعد بن ابی وقاص است
11:29
که پس از قادسیه در ایوان کسری فرود آمد
11:33
و عمر بن مقرّ را فرمان داد
11:35
که غنائم را گرد آورد و بشمارد
11:38
تا خمس آن را به بیتالمال مسلمانان بفرستد
11:42
و بقیهاش را میان مجاهدان تقسیم کند
11:45
پس در پیش رویش از اموال و اشیای گرانبها و نفایس گرد آمد
11:50
آنچه از توصیف بیرون است و شمردنش دشوار است
11:54
پس در اینجا سبدهای بزرگی بود
11:56
که با سرب مهر شده بود
11:58
و پر از ظروف طلا و نقره بود
12:01
که پادشاهان ایران با آن غذا میخوردند
12:04
و آنجا صندوقهایی از چوب گرانبها بود
12:08
که در آن جامهها و شالهای کسری انباشته بود
12:11
و زرههای او که با جواهر و مروارید آراسته بود
12:15
و این صندوقها پر از زیورهای نفیس
12:19
و کالاهای گرانبهای نادر بود
12:21
و آن نیامهایی که در آن شمشیرهای پادشاهان ایران بود
12:25
پادشاهی پس از پادشاهی
12:27
و شمشیرهای شاهان و فرماندهان
12:29
که در طول تاریخ به ایرانیان تسلیم شده بودند
12:33
و در حالی که کارگزاران این غنائم را میشمردند
12:38
در برابر دیدگان و گوش مسلمانان
12:41
مردی ژولیدهموی و غبارآلود نزد آن گروه آمد
12:44
و همراه او کیسهای بزرگحجم
12:47
سنگینوزن بود
12:49
که با هر دو دست خود آن را حمل میکرد
12:52
پس آنها در آن نگریستند
12:54
ناگهان دیدند که کیسهای است
12:56
که هرگز چشمانشان بر مانندش نیفتاده بود
12:59
و در آنچه گرد آورده بودند
13:01
چیزی همانند آن یا نزدیک به آن نیافتند
13:04
پس به درونش نگریستند
13:06
ناگهان دیدند که از مرواریدها و جواهرات نادر پر شده است
13:10
پس به آن مرد گفتند
13:12
این گنج گرانبها را از کجا به دست آوردی؟
13:15
گفت
13:16
آن را در فلان نبرد به غنیمت گرفتم
13:18
در فلان مکان
13:20
گفتند
13:22
آیا چیزی از آن برداشتی؟
13:24
گفت
13:26
خدا شما را هدایت کند
13:28
به خدا سوگند که این کیسه
13:30
و همه آنچه پادشاهان ایران مالک بودند
13:33
نزد من به اندازه پوست ناخنی ارزش ندارد
13:36
و اگر حق بیتالمال مسلمانان در آن نبود
13:39
آن را از جایش برنمیداشتم
13:41
و آن را نزد شما نمیآوردم
13:43
گفتند تو کیستی، خدا تو را گرامی بدارد؟
13:48
گفت
13:50
نه، به خدا سوگند
13:51
به شما نمیگویم تا مرا ستایش کنید
13:53
و به دیگران هم نمیگویم تا مرا قرض دهند
13:57
یعنی تا مرا تحسین کنند
13:59
بلکه خدای متعال را سپاس میگویم
14:01
و پاداش او را امیدوارم
14:03
سپس آنان را رها کرد و رفت
14:06
پس مردی از ایشان را فرمان دادند که او را دنبال کند
14:09
و خبرش را برایشان بیاورد
14:11
آن مرد همچنان پشت سر او میرفت
14:14
در حالی که او از این موضوع آگاه نبود
14:16
تا به یاران او رسید
14:18
پس چون از ایشان درباره او پرسید
14:20
گفتند آیا او را نمیشناسی؟
14:23
او زاهد بصره است
14:25
عامر بن عبدالله تمیمی
14:28
اما زندگی عامر بن عبدالله
14:32
با وجود آنچه از حال او شناختهای
14:35
از ناخوشیها خالی نبود
14:37
و از آزار مردم در امان نماند
14:40
زیرا او در معرض آنچه سخنگویان حق به آن دچار میشوند قرار گرفت
14:43
با گفتن سخن حق
14:45
و انکارکنندگان منکر
14:47
و کوشندگان در برطرف کردن آن
14:49
و سبب مستقیم
14:51
در آزاری که به او رسید این بود
14:54
که او مردی از یاران
14:56
صاحب شرطه بصره را دید
14:58
که گلوی
15:00
مردی از اهل ذمه را گرفته بود
15:02
و او را با کشیدن میبرد
15:05
و آن ذمی از مردم یاری میخواست و میگفت
15:08
مرا پناه دهید، خدا شما را پناه دهد
15:11
ای گروه مسلمانان، به پناه پیامبرتان پناه دهید
15:15
پس عامر به او روی آورد و گفت
15:18
آیا جزیهات را پرداختهای؟
15:20
گفت آری، پرداختهام
15:23
پس به مردی که گلویش را گرفته بود رو کرد و گفت
15:27
از او چه میخواهی؟
15:29
گفت
15:30
میخواهم با من برود
15:32
صاحب شرطه (رئیس پلیس) باغ او را جارو کند
15:35
یعنی آن را تمیز کند
15:37
آنگاه به آن ذمّی گفت:
15:39
آیا با این کار خاطرت خوش است؟
15:42
گفت: نه
15:44
زیرا این کار نیروی مرا میشکند
15:46
و مرا از کسب معاش خانوادهام باز میدارد
15:49
عامر به آن مرد رو کرد و گفت: رهایش کن
15:53
گفت: رهایش نمیکنم
15:55
پس عامر چنین کرد که
15:57
ردای خود را
15:59
بر آن ذمّی افکند و گفت:
16:01
به الله سوگند، تا من زندهام، پیمان محمد (صلیاللهعلیهوسلم) شکسته نخواهد شد
16:07
سپس مردم گرد آمدند
16:09
و عامر را در برابر آن مرد یاری کردند
16:12
و آن زن ذمّی را با زور رها ساختند
16:15
آنگاه یاران صاحب شرطه
16:18
جز این کاری نکردند که عامر را به ترک اطاعت متهم کنند
16:21
و او را به بیرون شدن از سنت و جماعت منسوب ساختند
16:25
و گفتند:
16:26
او مردی است که با زنان ازدواج نمیکند
16:29
و گوشت حیوانات و شیر آنها را نمیخورد
16:33
و از حضور در مجالس والیان سر باز میزند
16:37
و کار او را به امیرالمؤمنین رساندند،
16:40
عثمان بن عفان رضیاللهعنه
16:43
خلیفه به والی خود در بصره دستور داد
16:47
که عامر بن عبد الله را به مجلس خویش فراخواند
16:51
و از آنچه به او نسبت داده شده بپرسد
16:54
و خبر او را به وی گزارش کند
16:56
پس والی بصره، عامر را فراخواند و گفت:
16:59
امیرالمؤمنین – الله عمرش را دراز گرداند –
17:03
به من دستور داده که درباره اموری که به تو نسبت داده شده از تو بپرسم
17:07
او گفت:
17:08
بپرس از آنچه امیرالمؤمنین فرموده است
17:12
گفت:
17:13
تو را چه شده که از سنت رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) روی برمیتابی
17:18
و از ازدواج سر باز میزنی؟
17:21
گفت:
17:22
من ازدواج را از روی بیمیلی به سنت پیامبر (علیهالصلاةوالسلام) ترک نکردهام
17:28
زیرا گواهی میدهم که در اسلام رهبانیت نیست
17:32
بلکه من مردی هستم که دیدهام او را تنها یک جان است
17:37
پس آن را برای الله عزوجل نگه داشتهام
17:40
و ترسیدهام که همسر بر آن چیره شود
17:43
گفت:
17:45
تو را چه شده که گوشت نمیخوری؟
17:47
گفت:
17:48
من آن را میخورم، هرگاه میلش را داشته باشم و آن را بیابم
17:52
اما اگر میلش را نداشته باشم،
17:54
یا میلش را داشته باشم و آن را نیابم،
17:57
پس نمیخورم
17:59
گفت:
18:01
تو را چه شده که پنیر نمیخوری؟
18:04
گفت:
18:05
ما در منطقهای هستیم که در آن مجوسهاییاند که پنیر میسازند
18:10
و آنان مردمیاند که میان مردار و ذبحشده فرق نمیگذارند
18:15
و من میترسم که مایهای (منفحه) که با آن پنیر ساخته میشود
18:19
از بزغالهای باشد که ذبح شرعی نشده است
18:22
پس اگر دو گواه از مسلمانان
18:25
شهادت دهند که این پنیر با مایهی بزغالهی ذبحشده ساخته شده است
18:30
آن را میخورم
18:31
گفت:
18:32
چه چیزی تو را از آن باز میدارد که نزد والیان بیایی و در مجالس ایشان حاضر شوی؟
18:37
گفت:
18:39
در درگاههای شما بسیاری از نیازمندان هستند
18:43
پس آنان را به نزد خود فرابخوانید
18:45
و نیازهایشان را نزد خود برآورید
18:48
و کسی را که نیازی به شما ندارد رها کنید
18:51
سخنان عامر بن عبد الله
18:55
به امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رسید
18:58
و او در آنها هیچ ترک اطاعت
19:01
یا بیرون شدن از سنت و جماعت نیافت
19:04
با این حال این امر آتش شر را فرو ننشاند
19:08
و گفتوگو و شایعه پیرامون عامر بن عبد الله فزونی گرفت
19:12
و نزدیک بود میان یاران آن مرد و دشمنانش فتنهای برخیزد
19:17
پس عثمان رضیاللهعنه فرمان داد که او را به شام تبعید کنند
19:22
و آن را جایگاه اقامت خود قرار دهد
19:25
و به والی خود در شام،
19:28
معاویه بن ابی سفیان، سفارش کرد
19:30
که او را به نیکی استقبال کند
19:32
و حرمت او را پاس دارد
19:34
و در روزی که عامر بن عبد الله
19:40
تصمیم گرفت بصره را ترک کند
19:42
گروه بسیاری از برادران و شاگردانش برای بدرقهاش بیرون آمدند
19:47
و او را همراهی کردند تا به همراه او به ظاهر مربد رسیدند
19:51
که محلهای در بیرون بصره است
19:54
و در آنجا به ایشان گفت:
19:56
من دعا میکنم، پس بر دعای من آمین گویید
20:01
گردنهای مردم به سوی او کشیده شد
20:04
و حرکتشان آرام گرفت
20:06
و چشمانشان به او دوخته شد
20:09
او دستانش را بلند کرد و گفت:
20:11
خدایا، هر کس که بر من سعایت کرد و به من دروغ بست
20:15
و سبب بیرون راندن من از شهرم شد
20:18
و میان من و یارانم جدایی افکند،
20:21
خدایا، من از او درگذشتم،
20:24
پس تو نیز از او درگذر
20:26
و در دینش و دنیایش عافیت به او ببخش
20:29
و من و او و همهی مسلمانان را
20:33
به رحمت و عفو و احسانت فرا بپوشان
20:36
ای مهربانترین مهربانان
20:38
سپس مرکب خود را به سوی دیار شام برگرداند
20:42
و راه خود را ادامه داد
20:44
عامر بن عبدالله
20:48
بقیهٔ عمرش را در سرزمین شام سپری کرد
20:51
و بیتالمقدس را بهعنوان محل اقامت خود برگزید
20:55
و از نیکی امیر شام
20:58
معاویه بن ابیسفیان بهرهمند شد
21:00
و احترام و بزرگداشتی که شایستهٔ او بود دریافت کرد
21:04
چون بیماری مرگ بر او چیره شد، یارانش بر او وارد شدند
21:09
و او را دیدند که میگرید
21:11
گفتند: چه چیز تو را میگریاند، با آنکه تو چنان و چنین بودی؟
21:15
گفت:
21:17
به الله سوگند، نه از حرص به دنیا میگریم و نه از ترس مرگ
21:22
بلکه بر درازی سفر و کمی توشه میگریم
21:26
و من میان بالا رفتن و پایین آمدن گرفتار شدهام
21:30
یا به سوی بهشت، یا به سوی دوزخ
21:34
و نمیدانم سرانجامم به کدامیک خواهد بود
21:37
سپس نفسهایش به شماره افتاد
21:39
و زبانش به یاد الله تر بود
21:43
و در آنجا، در نخستین قبله
21:47
و سومین حرم
21:49
و جایگاه سفر شبانهٔ پیامبر (ﷺ)
21:53
عامر بن عبدالله تمیمی را ...
21:57
خداوند قبرش را به نور روشن گرداند
22:00
و چهرهاش به باغهای جاودان نگریست
22:04
زهد به هشت تن منتهی شد
22:10
که پیشاپیش ایشان عامر بن عبدالله تمیمی است
22:15
... قمه بن مرثد
22:49
زندگی را با کردارشان پر از افتخار ساختند
22:54
و دنیای اَنا (من) به وجودشان بالید