تصاویری از زندگی فالوورها | د عبدالرحمن رأفت الباشا | قسمت (2) | عامر بن عبدالله التمیمی رحمه الله

◉ 19966 بازدید ⏱ 23:02 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 بهترین قرن‌ها از نظر مواضع و الگوها
0:08 کسی بود که رسول را پیروی کرد، هنگام کوشش یا هنگام سخن گفتن
0:13 جمعیت مودت
0:15 پیشرفت
0:17 نمونه‌هایی از زندگی تابعین
0:21 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:26 رحمه‌الله
0:28 عامر بن عبدالله تمیمی
0:33 رحمه‌الله
0:42 اکنون در سال چهاردهم هجرت هستیم
0:45 و اینک آن راهنمایان برگزیده از صحابه بزرگوار و تابعین بزرگ
0:51 شهر بصره را طرح‌ریزی می‌کنند
0:54 به فرمان خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب، رضی‌الله‌عنه و ارضاه
1:00 پس آنان تصمیم گرفتند که شهر تازه را
1:04 اردوگاهی برای لشکرهای فاتح مسلمانان در سرزمین فارس قرار دهند
1:09 و پایگاهی برای دعوت به سوی الله عزوجل
1:13 و چراغی برای برافراشتن کلمه‌اش در زمین
1:19 و اینک گروه‌های مسلمانان
1:21 از هر سوی جزیرة العرب به سوی شهر نوپای بصره کوچ می‌کنند
1:27 از نجد، از حجاز، از یمن
1:31 تا بر مرزی از مرزهای مسلمانان باشند
1:35 و از جمله مهاجرانی که به آنجا از نجد آمدند
1:39 جوانی از بنی تمیم بود
1:41 که عامر پسر عبدالله تمیمی عنبری نام داشت
1:47 عامر پسر عبدالله در آن روزگار جوانی در آغاز جوانی بود
1:52 با پوست تازه و نیرومند جوانی
1:55 و چهره‌ای درخشان و جانی پاک و دلی پرهیزگار
1:59 و بصره با تازگی‌اش از ثروتمندترین سرزمین‌های مسلمانان بود از نظر دارایی
2:05 و پربارترین آنها از نظر مال
2:07 زیرا غنیمت‌های جنگی به سوی آن سرازیر می‌شد
2:11 و در آن از طلای ناب انباشته می‌شد
2:14 یعنی طلای خالص
2:16 اما آن جوان تمیمی، عامر پسر عبدالله
2:20 هیچ رغبتی به همه اینها نداشت
2:24 زیرا او نسبت به آنچه در دست مردم است بی‌رغبت بود
2:27 و به آنچه نزد الله است مشتاق
2:30 از دنیا و زینت‌هایش روی‌گردان
2:33 و به سوی الله و خشنودی او روی‌آورده
2:37 و آن روز مرد بصره و پیشوای آن، همان
2:40 صحابی جلیل ابوموسی اشعری، رضی‌الله‌عنه بود
2:45 که چهره‌اش در بهشت شاداب باد
2:48 او والی آن شهر درخشان بود
2:51 و فرمانده لشکرهای مسلمانان که از آنجا به هر سو حرکت می‌کردند
2:56 و پیشوای اهل آن و معلم ایشان بود
2:59 و راهنمای آنان به سوی الله عزوجل
3:02 عامر پسر عبدالله در صلح و جنگ ملازم ابوموسی اشعری شد
3:09 و در کوچ و اقامت همراه او بود
3:12 پس کتاب الله را تازه و تر از او فرا گرفت
3:16 همان‌گونه که بر قلب محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم نازل شد
3:21 و حدیث رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را از او روایت کرد
3:26 صحیح و متصل به پیامبر گرامی
3:29 و در دین الله عزوجل از دست او فقه آموخت
3:34 پس چون آنچه از علم می‌خواست برایش کامل شد
3:37 زندگی خود را به سه بخش تقسیم کرد
3:40 بخشی را در حلقه‌های ذکر گذراند
3:43 و در آن قرآن را به مردم در مسجد بصره می‌آموخت
3:47 و بخشی را در خلوت‌های عبادت
3:50 که در آن ایستاده در برابر الله می‌ایستاد
3:53 تا آنجا که پاهایش خسته می‌شد
3:56 و بخشی را در میدان‌های جهاد
3:59 که در آن شمشیرش را برای غزا در راه الله می‌کشید
4:03 و در زندگی‌اش هرگز جایی برای چیزی غیر از این باقی نگذاشت
4:08 تا آنجا که او را عابد بصره و زاهد آن خواندند
4:12 و از اخبار عامر بن عبدالله
4:16 آنچه یکی از مردم بصره روایت کرد
4:19 گفت: با کاروانی سفر کردم که عامر بن عبدالله در آن بود
4:25 چون شب بر ما روی آورد
4:29 در بیشه‌ای فرود آمدیم
4:31 و آن جای گرد آمدن درختان در کنار آب‌گیر بود
4:34 پس عامر بار و بنه‌اش را جمع کرد
4:37 و مرکبش را به درختی بست
4:39 و افسارش را برایش بلند گذاشت
4:41 و از علف‌های زمین آنچه او را سیر کند برایش گرد آورد
4:45 و آن را پیش رویش انداخت
4:47 سپس به درون بیشه رفت و در آن فرو شد
4:50 پس با خود گفتم
4:52 به خدا سوگند از او پیروی می‌کنم
4:54 و در همین شب خواهم نگریست که در ژرفای بیشه چه می‌کند
5:00 پس رفت تا به تپه‌ای پر درخت رسید
5:04 که از چشم‌ها پنهان بود
5:07 پس رو به قبله کرد
5:09 و ایستاده نماز گزارد
5:12 و ندیدم کسی نمازی نیکوتر و کامل‌تر و خاشع‌تر از نماز او بگزارد
5:17 چون آنقدر که الله خواست نماز گزارد
5:21 به دعا و راز و نیاز با الله پرداخت
5:24 از جمله آنچه گفت
5:26 بار الها، تو مرا به فرمان خود آفریدی
5:30 و به خواست خود در گرفتاری‌های این دنیا برپا داشتی
5:35 سپس به من فرمودی
5:37 استوار بمان
5:38 پس چگونه استوار بمانم، اگر تو به لطفت مرا نگه نداری، ای توانا، ای استوار
5:44 بار الها
5:46 تو می‌دانی که اگر این دنیا با هر آنچه در آن است از آن من بود
5:51 سپس خشنودی تو را از من برمی‌گرداندی
5:54 آن را به خواهنده‌اش می‌بخشیدم
5:57 پس جانم را به من ببخش، ای مهربان‌ترین مهربانان
6:01 بار الها
6:03 من تو را چنان دوست دارم که هر مصیبتی در نظرم آسان می‌شود
6:08 و به هر قضایی خشنودم
6:11 با آنچه از ناحیه تو به من می‌رسد، هیچ باکی ندارم
6:14 از آنچه صبح و شام بر آن بوده‌ام
6:20 مرد بصری گفت:
6:22 سپس خواب بر من غلبه کرد
6:25 پس پلک‌های خود را به خواب سپردم
6:28 آنگاه پیوسته می‌خوابیدم و بیدار می‌شدم
6:31 و عامر در جایگاه خود ایستاده بود
6:34 در نمازش و راز و نیاز خود ادامه می‌داد
6:37 تا آنکه صبح نفس کشید
6:40 چون سپیده برای او آشکار شد
6:42 نماز فریضه را ادا کرد
6:44 سپس رو کرد و دعا خواند و گفت:
6:47 خدایا، صبح فرا رسیده است
6:50 و مردم آغاز کردند به رفت‌وآمد
6:53 و از فضل تو می‌جویند
6:55 و هر یک از ایشان نیازی دارد
6:58 و نیاز عامر نزد توست
7:01 که او را ببخشایی
7:03 خدایا، نیاز من و نیاز ایشان را برآور
7:06 ای بخشنده‌ترین بخشندگان
7:09 خدایا، از تو سه چیز خواستم
7:12 دو تا را به من عطا کردی
7:14 و یکی را از من بازداشتی
7:16 خدایا، پس آن را نیز به من ببخش
7:18 تا تو را چنان که دوست دارم و می‌خواهم بپرستم
7:22 سپس از جای خود برخاست
7:25 نگاهش بر من افتاد
7:27 در آن شب دانست که من از او آگاهم
7:30 از این امر بسیار هراسان شد
7:33 و به من گفت، در حالی که بدی کرده بودم:
7:35 می‌بینم که امشب مرا زیر نظر داشتی، ای برادر بصره
7:39 گفتم: آری
7:41 گفت:
7:42 آنچه از من دیدی پوشیده دار، خداوند تو را بپوشاند
7:46 گفتم:
7:47 به خدا سوگند، این سه چیز را که از پروردگارت خواستی برایم بازگو می‌کنی
7:52 وگرنه آنچه از تو دیده‌ام به مردم خبر می‌دهم
7:56 گفت:
7:57 وای بر تو، چنین مکن
7:59 گفتم: همان است که به تو گفتم
8:02 چون پافشاری مرا دید، گفت:
8:05 به تو خبر می‌دهم، به شرط آنکه پیمان خدا و میثاق او را به من بدهی
8:09 که با کسی از این ماجرا سخن نگویی
8:12 گفتم:
8:14 پیمان خدا و میثاق او بر عهده من باشد
8:17 که تا زنده‌ای رازت را فاش نکنم
8:20 گفت:
8:22 هیچ چیز در دینم برایم ترسناک‌تر از زنان نبود
8:27 پس از پروردگارم خواستم که محبت ایشان را از دلم بیرون کند
8:31 و او اجابتم کرد
8:33 تا آنجا که دیگر باکی نداشتم
8:35 زنی باشد یا دیواری
8:38 گفتم: این یکی بود
8:40 دومی کدام است؟
8:42 گفت:
8:43 دومی آن است که از پروردگارم خواستم جز او از کسی نترسم
8:48 و اجابتم کرد
8:50 تا آنجا که به خدا سوگند از هیچ چیز در زمین و آسمان هراس ندارم، جز...
8:56 گفتم: سومی چیست؟
8:58 گفت:
9:00 از پروردگارم خواستم که خواب را از من دور کند
9:03 تا شب و روز او را چنان که می‌خواهم بپرستم
9:07 پس این سومی را از من دریغ کرد
9:10 چون این سخن را از او شنیدم
9:12 به او گفتم:
9:14 با خودت مدارا کن
9:16 زیرا شب را به ایستادن (در نماز) می‌گذرانی
9:19 و روز را به روزه سپری می‌کنی
9:22 و بهشت با کمتر از آنچه انجام می‌دهی به دست می‌آید
9:26 و آتش با کمتر از آنچه تحمل می‌کنی پرهیز داده می‌شود
9:30 گفت:
9:32 من می‌ترسم که آنجا که پشیمانی سودی ندارد، پشیمان شوم
9:36 به خدا سوگند در عبادت خواهم کوشید
9:39 تا آنجا که راهی برای کوشش بیابم
9:42 پس اگر نجات یابم
9:44 به رحمت خداست
9:46 و اگر به آتش درآیم
9:48 به سبب کوتاهی خودم است
9:51 با این حال، عامر بن عبدالله
9:53 تنها راهبی از راهبان شب نبود
9:57 بلکه سواری از سواران روز نیز بود
10:01 هیچ مؤذنی برای جهاد در راه خدا ندا نمی‌داد
10:05 مگر آنکه او در پیشاپیش کسانی بود که به آن ندا پاسخ می‌گفتند
10:09 و هرگاه برای یکی از غزوه‌ها همراه مجاهدان آماده می‌شد
10:15 می‌ایستاد و مردم را می‌سنجید
10:17 تا همراهان خود را برگزیند
10:19 چون با گروهی که با او هماهنگ باشند روبه‌رو می‌شد
10:22 به ایشان می‌گفت:
10:23 ای گروه
10:25 می‌خواهم همراه شما باشم
10:27 به این شرط که سه خصلت از خود به من بدهید
10:31 می‌گفتند: آن‌ها چیست؟
10:34 می‌گفت:
10:35 نخست آنکه خدمتگزار شما باشم
10:38 پس هیچ‌یک از شما هرگز در خدمت با من منازعه نکند
10:42 دوم آنکه مؤذن شما باشم
10:46 پس هیچ‌یک از شما در ندای نماز با من رقابت نکند
10:50 سوم آنکه به اندازه توانم بر شما انفاق کنم
10:55 اگر گفتند آری، با شرط آنکه به ایشان پیوندد
10:59 و اگر کسی از ایشان در چیزی از این‌ها با او منازعه کرد،
11:03 از ایشان به سوی دیگران رفت
11:05 و همانا عامر از آن مجاهدان بود
11:10 که به هنگام هراس فزون‌تر می‌شوند
11:13 و به هنگام طمع کم‌تر می‌شوند
11:15 پس او به میدان جنگ می‌شتابد
11:17 چنان‌که هیچ کس جز او چنین نمی‌کند
11:20 اما او به هنگام غنیمت پاکدامن است
11:23 چنان‌که هیچ کس جز او پاکدامن نیست
11:26 این سعد بن ابی وقاص است
11:29 که پس از قادسیه در ایوان کسری فرود آمد
11:33 و عمر بن مقرّ را فرمان داد
11:35 که غنائم را گرد آورد و بشمارد
11:38 تا خمس آن را به بیت‌المال مسلمانان بفرستد
11:42 و بقیه‌اش را میان مجاهدان تقسیم کند
11:45 پس در پیش رویش از اموال و اشیای گران‌بها و نفایس گرد آمد
11:50 آنچه از توصیف بیرون است و شمردنش دشوار است
11:54 پس در اینجا سبدهای بزرگی بود
11:56 که با سرب مهر شده بود
11:58 و پر از ظروف طلا و نقره بود
12:01 که پادشاهان ایران با آن غذا می‌خوردند
12:04 و آنجا صندوق‌هایی از چوب گران‌بها بود
12:08 که در آن جامه‌ها و شال‌های کسری انباشته بود
12:11 و زره‌های او که با جواهر و مروارید آراسته بود
12:15 و این صندوق‌ها پر از زیورهای نفیس
12:19 و کالاهای گران‌بهای نادر بود
12:21 و آن نیام‌هایی که در آن شمشیرهای پادشاهان ایران بود
12:25 پادشاهی پس از پادشاهی
12:27 و شمشیرهای شاهان و فرماندهان
12:29 که در طول تاریخ به ایرانیان تسلیم شده بودند
12:33 و در حالی که کارگزاران این غنائم را می‌شمردند
12:38 در برابر دیدگان و گوش مسلمانان
12:41 مردی ژولیده‌موی و غبارآلود نزد آن گروه آمد
12:44 و همراه او کیسه‌ای بزرگ‌حجم
12:47 سنگین‌وزن بود
12:49 که با هر دو دست خود آن را حمل می‌کرد
12:52 پس آن‌ها در آن نگریستند
12:54 ناگهان دیدند که کیسه‌ای است
12:56 که هرگز چشمانشان بر مانندش نیفتاده بود
12:59 و در آنچه گرد آورده بودند
13:01 چیزی همانند آن یا نزدیک به آن نیافتند
13:04 پس به درونش نگریستند
13:06 ناگهان دیدند که از مرواریدها و جواهرات نادر پر شده است
13:10 پس به آن مرد گفتند
13:12 این گنج گران‌بها را از کجا به دست آوردی؟
13:15 گفت
13:16 آن را در فلان نبرد به غنیمت گرفتم
13:18 در فلان مکان
13:20 گفتند
13:22 آیا چیزی از آن برداشتی؟
13:24 گفت
13:26 خدا شما را هدایت کند
13:28 به خدا سوگند که این کیسه
13:30 و همه آنچه پادشاهان ایران مالک بودند
13:33 نزد من به اندازه پوست ناخنی ارزش ندارد
13:36 و اگر حق بیت‌المال مسلمانان در آن نبود
13:39 آن را از جایش برنمی‌داشتم
13:41 و آن را نزد شما نمی‌آوردم
13:43 گفتند تو کیستی، خدا تو را گرامی بدارد؟
13:48 گفت
13:50 نه، به خدا سوگند
13:51 به شما نمی‌گویم تا مرا ستایش کنید
13:53 و به دیگران هم نمی‌گویم تا مرا قرض دهند
13:57 یعنی تا مرا تحسین کنند
13:59 بلکه خدای متعال را سپاس می‌گویم
14:01 و پاداش او را امیدوارم
14:03 سپس آنان را رها کرد و رفت
14:06 پس مردی از ایشان را فرمان دادند که او را دنبال کند
14:09 و خبرش را برایشان بیاورد
14:11 آن مرد همچنان پشت سر او می‌رفت
14:14 در حالی که او از این موضوع آگاه نبود
14:16 تا به یاران او رسید
14:18 پس چون از ایشان درباره او پرسید
14:20 گفتند آیا او را نمی‌شناسی؟
14:23 او زاهد بصره است
14:25 عامر بن عبدالله تمیمی
14:28 اما زندگی عامر بن عبدالله
14:32 با وجود آنچه از حال او شناخته‌ای
14:35 از ناخوشی‌ها خالی نبود
14:37 و از آزار مردم در امان نماند
14:40 زیرا او در معرض آنچه سخن‌گویان حق به آن دچار می‌شوند قرار گرفت
14:43 با گفتن سخن حق
14:45 و انکارکنندگان منکر
14:47 و کوشندگان در برطرف کردن آن
14:49 و سبب مستقیم
14:51 در آزاری که به او رسید این بود
14:54 که او مردی از یاران
14:56 صاحب شرطه بصره را دید
14:58 که گلوی
15:00 مردی از اهل ذمه را گرفته بود
15:02 و او را با کشیدن می‌برد
15:05 و آن ذمی از مردم یاری می‌خواست و می‌گفت
15:08 مرا پناه دهید، خدا شما را پناه دهد
15:11 ای گروه مسلمانان، به پناه پیامبرتان پناه دهید
15:15 پس عامر به او روی آورد و گفت
15:18 آیا جزیه‌ات را پرداخته‌ای؟
15:20 گفت آری، پرداخته‌ام
15:23 پس به مردی که گلویش را گرفته بود رو کرد و گفت
15:27 از او چه می‌خواهی؟
15:29 گفت
15:30 می‌خواهم با من برود
15:32 صاحب شرطه (رئیس پلیس) باغ او را جارو کند
15:35 یعنی آن را تمیز کند
15:37 آنگاه به آن ذمّی گفت:
15:39 آیا با این کار خاطرت خوش است؟
15:42 گفت: نه
15:44 زیرا این کار نیروی مرا می‌شکند
15:46 و مرا از کسب معاش خانواده‌ام باز می‌دارد
15:49 عامر به آن مرد رو کرد و گفت: رهایش کن
15:53 گفت: رهایش نمی‌کنم
15:55 پس عامر چنین کرد که
15:57 ردای خود را
15:59 بر آن ذمّی افکند و گفت:
16:01 به الله سوگند، تا من زنده‌ام، پیمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شکسته نخواهد شد
16:07 سپس مردم گرد آمدند
16:09 و عامر را در برابر آن مرد یاری کردند
16:12 و آن زن ذمّی را با زور رها ساختند
16:15 آنگاه یاران صاحب شرطه
16:18 جز این کاری نکردند که عامر را به ترک اطاعت متهم کنند
16:21 و او را به بیرون شدن از سنت و جماعت منسوب ساختند
16:25 و گفتند:
16:26 او مردی است که با زنان ازدواج نمی‌کند
16:29 و گوشت حیوانات و شیر آنها را نمی‌خورد
16:33 و از حضور در مجالس والیان سر باز می‌زند
16:37 و کار او را به امیرالمؤمنین رساندند،
16:40 عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه
16:43 خلیفه به والی خود در بصره دستور داد
16:47 که عامر بن عبد الله را به مجلس خویش فراخواند
16:51 و از آنچه به او نسبت داده شده بپرسد
16:54 و خبر او را به وی گزارش کند
16:56 پس والی بصره، عامر را فراخواند و گفت:
16:59 امیرالمؤمنین – الله عمرش را دراز گرداند –
17:03 به من دستور داده که درباره اموری که به تو نسبت داده شده از تو بپرسم
17:07 او گفت:
17:08 بپرس از آنچه امیرالمؤمنین فرموده است
17:12 گفت:
17:13 تو را چه شده که از سنت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روی برمی‌تابی
17:18 و از ازدواج سر باز می‌زنی؟
17:21 گفت:
17:22 من ازدواج را از روی بی‌میلی به سنت پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) ترک نکرده‌ام
17:28 زیرا گواهی می‌دهم که در اسلام رهبانیت نیست
17:32 بلکه من مردی هستم که دیده‌ام او را تنها یک جان است
17:37 پس آن را برای الله عزوجل نگه داشته‌ام
17:40 و ترسیده‌ام که همسر بر آن چیره شود
17:43 گفت:
17:45 تو را چه شده که گوشت نمی‌خوری؟
17:47 گفت:
17:48 من آن را می‌خورم، هرگاه میلش را داشته باشم و آن را بیابم
17:52 اما اگر میلش را نداشته باشم،
17:54 یا میلش را داشته باشم و آن را نیابم،
17:57 پس نمی‌خورم
17:59 گفت:
18:01 تو را چه شده که پنیر نمی‌خوری؟
18:04 گفت:
18:05 ما در منطقه‌ای هستیم که در آن مجوس‌هایی‌اند که پنیر می‌سازند
18:10 و آنان مردمی‌اند که میان مردار و ذبح‌شده فرق نمی‌گذارند
18:15 و من می‌ترسم که مایه‌ای (منفحه) که با آن پنیر ساخته می‌شود
18:19 از بزغاله‌ای باشد که ذبح شرعی نشده است
18:22 پس اگر دو گواه از مسلمانان
18:25 شهادت دهند که این پنیر با مایه‌ی بزغاله‌ی ذبح‌شده ساخته شده است
18:30 آن را می‌خورم
18:31 گفت:
18:32 چه چیزی تو را از آن باز می‌دارد که نزد والیان بیایی و در مجالس ایشان حاضر شوی؟
18:37 گفت:
18:39 در درگاه‌های شما بسیاری از نیازمندان هستند
18:43 پس آنان را به نزد خود فرابخوانید
18:45 و نیازهایشان را نزد خود برآورید
18:48 و کسی را که نیازی به شما ندارد رها کنید
18:51 سخنان عامر بن عبد الله
18:55 به امیرالمؤمنین عثمان بن عفان رسید
18:58 و او در آنها هیچ ترک اطاعت
19:01 یا بیرون شدن از سنت و جماعت نیافت
19:04 با این حال این امر آتش شر را فرو ننشاند
19:08 و گفت‌وگو و شایعه پیرامون عامر بن عبد الله فزونی گرفت
19:12 و نزدیک بود میان یاران آن مرد و دشمنانش فتنه‌ای برخیزد
19:17 پس عثمان رضی‌الله‌عنه فرمان داد که او را به شام تبعید کنند
19:22 و آن را جایگاه اقامت خود قرار دهد
19:25 و به والی خود در شام،
19:28 معاویه بن ابی سفیان، سفارش کرد
19:30 که او را به نیکی استقبال کند
19:32 و حرمت او را پاس دارد
19:34 و در روزی که عامر بن عبد الله
19:40 تصمیم گرفت بصره را ترک کند
19:42 گروه بسیاری از برادران و شاگردانش برای بدرقه‌اش بیرون آمدند
19:47 و او را همراهی کردند تا به همراه او به ظاهر مربد رسیدند
19:51 که محله‌ای در بیرون بصره است
19:54 و در آنجا به ایشان گفت:
19:56 من دعا می‌کنم، پس بر دعای من آمین گویید
20:01 گردن‌های مردم به سوی او کشیده شد
20:04 و حرکتشان آرام گرفت
20:06 و چشمانشان به او دوخته شد
20:09 او دستانش را بلند کرد و گفت:
20:11 خدایا، هر کس که بر من سعایت کرد و به من دروغ بست
20:15 و سبب بیرون راندن من از شهرم شد
20:18 و میان من و یارانم جدایی افکند،
20:21 خدایا، من از او درگذشتم،
20:24 پس تو نیز از او درگذر
20:26 و در دینش و دنیایش عافیت به او ببخش
20:29 و من و او و همه‌ی مسلمانان را
20:33 به رحمت و عفو و احسانت فرا بپوشان
20:36 ای مهربان‌ترین مهربانان
20:38 سپس مرکب خود را به سوی دیار شام برگرداند
20:42 و راه خود را ادامه داد
20:44 عامر بن عبدالله
20:48 بقیهٔ عمرش را در سرزمین شام سپری کرد
20:51 و بیت‌المقدس را به‌عنوان محل اقامت خود برگزید
20:55 و از نیکی امیر شام
20:58 معاویه بن ابی‌سفیان بهره‌مند شد
21:00 و احترام و بزرگداشتی که شایستهٔ او بود دریافت کرد
21:04 چون بیماری مرگ بر او چیره شد، یارانش بر او وارد شدند
21:09 و او را دیدند که می‌گرید
21:11 گفتند: چه چیز تو را می‌گریاند، با آن‌که تو چنان و چنین بودی؟
21:15 گفت:
21:17 به الله سوگند، نه از حرص به دنیا می‌گریم و نه از ترس مرگ
21:22 بلکه بر درازی سفر و کمی توشه می‌گریم
21:26 و من میان بالا رفتن و پایین آمدن گرفتار شده‌ام
21:30 یا به سوی بهشت، یا به سوی دوزخ
21:34 و نمی‌دانم سرانجامم به کدام‌یک خواهد بود
21:37 سپس نفس‌هایش به شماره افتاد
21:39 و زبانش به یاد الله تر بود
21:43 و در آنجا، در نخستین قبله
21:47 و سومین حرم
21:49 و جایگاه سفر شبانهٔ پیامبر (ﷺ)
21:53 عامر بن عبدالله تمیمی را ...
21:57 خداوند قبرش را به نور روشن گرداند
22:00 و چهره‌اش به باغ‌های جاودان نگریست
22:04 زهد به هشت تن منتهی شد
22:10 که پیشاپیش ایشان عامر بن عبدالله تمیمی است
22:15 ... قمه بن مرثد
22:49 زندگی را با کردارشان پر از افتخار ساختند
22:54 و دنیای اَنا (من) به وجودشان بالید