از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 34 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (34) | باب: آنچه درباره نام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و زندگانی آن حضرت ذکر شد | قسمت اول

◉ 143 بازدید ⏱ 22:21 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های اشتیاق
0:09 و با مرکّب محبت
0:11 سطرهایی می‌نویسم که از طلا گران‌بهاتر است
0:15 در توصیف سرور آفریدگان
0:17 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:20 شمائل محمّدیّه
0:30 باب آنچه درباره نام‌های رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
0:36 از جبیر بن مطعم (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
0:41 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
0:45 «مرا نام‌هایی است:
0:47 من محمدم،
0:49 و من احمدم،
0:51 و من ماحی‌ام،
0:52 که الله به وسیله‌ی من کفر را محو می‌کند؛
0:55 و من حاشرم،
0:57 که مردم بر قدم من محشور می‌شوند؛
1:00 و من عاقبم،
1:02 و عاقب کسی است که پس از او پیامبری نیست».
1:08 در این حدیث
1:10 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر می‌دهد که او را نام‌های متعددی است
1:15 از جمله محمد،
1:17 و این نام آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
1:20 که جدّش عبدالمطلب او را به آن نامید
1:23 به الهام از جانب الله تعالی
1:26 تا در دنیا و آخرت ستوده باشد.
1:30 و معنای محمد این است:
1:32 کسی که دارای صفات فاضله
1:34 و خصلت‌های پسندیده‌ای است که ستوده می‌شود.
1:37 و از نام‌های او احمد است،
1:39 پس او ستوده‌ترین مردم نسبت به الله است،
1:42 و بزرگ‌ترین ستایشگر الله عزّ و جلّ.
1:45 و از همین روست که آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هنگام شفاعت
1:49 برای اولین و آخرین در روز قیامت،
1:52 الله از حمد او و نیکوترین ستایش او چیزی به او می‌آموزد
1:56 که برای هیچ‌یک از جهانیان جز او نیست.
2:00 و از نام‌های او ماحی است،
2:03 و آن را با سخن خودش تفسیر فرموده:
2:05 «کسی که الله به وسیله‌ی من کفر را محو می‌کند».
2:08 یعنی الله تعالی او را برانگیخت تا به وسیله‌ی او کفر را محو کند،
2:12 و گمراهی را به وسیله‌ی او از میان بردارد،
2:14 و به وسیله‌ی او چشمان کور و دل‌های پرده‌دار
2:18 و گوش‌های کر را بگشاید.
2:20 و از نام‌های او حاشر است،
2:23 و آن را چنین تفسیر فرموده:
2:25 «کسی که مردم بر قدم من محشور می‌شوند».
2:28 یعنی آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:31 در روز حشر بر مردم پیشی می‌گیرد،
2:33 و نخستین کسی است که قبرش از او شکافته می‌شود،
2:36 سپس مردم به دنبال او برمی‌خیزند.
2:39 و از نام‌های او عاقب است،
2:41 یعنی الله سبحانه و تعالی او را
2:44 مُهر پیامبران قرار داد،
2:46 پس پس از او پیامبری نیست.
2:48 پس او عاقب است، یعنی کسی که پس از همه‌ی پیامبران آمد.
2:53 و سخن او:
2:54 «و عاقب کسی است که پس از او پیامبری نیست»،
2:57 گفته شده که این جمله از سخن زُهری است،
3:01 پس در حدیث درج شده است.
3:04 و از حذیفه (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
3:10 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را
3:13 در برخی راه‌های مدینه دیدار کردم،
3:15 پس فرمود:
3:17 من محمدم،
3:18 و من احمدم،
3:20 و من پیامبر رحمت‌ام،
3:22 و پیامبر توبه‌ام،
3:24 و من مُقفّی‌ام،
3:26 و من حاشرم،
3:28 و پیامبر ملاحم‌ام.
3:30 در این حدیث
3:33 یادی از نام‌های پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
3:37 افزون بر آنچه در حدیث پیشین آمده بود.
3:41 و از جمله، نبیّ الرحمه است،
3:43 یعنی الله تعالی او را فرستاد تا برای جهانیان رحمت باشد،
3:48 پس تمام رحمت در پیروی از آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
3:53 و از جمله، نبیّ التوبه است،
3:56 پس آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برانگیخته شد
3:59 تا مردم را فرا خواند
4:00 به توبه به سوی الله تعالی
4:02 و بازگشت به سوی او.
4:04 پس آن حضرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیشوای توبه‌کنندگان بود.
4:07 و از جمله، مُقفّی است
4:09 یا مُقفِّی،
4:11 پس آن اسم فاعل از باب تفعیل است،
4:13 و معنای آن
4:15 کسی است که دنباله‌رو شد،
4:17 یعنی از اثر پیامبران
4:19 پیروی کرد، علیهم
4:21 الصلاة و السلام.
4:23 و از همین است سخن الله تعالی:
4:25 آنان کسانی‌اند که الله ایشان را هدایت کرد.
4:28 پس به هدایت ایشان اقتدا کن».
4:30 و مُقفَّی اسم مفعول است،
4:32 پس معنای آن
4:34 کسی است که بر آثار پیامبران دنبال داده شد،
4:38 یعنی پس از ایشان آمد.
4:40 و از همین است سخن الله تعالی:
4:42 «سپس بر آثار ایشان فرستادیم رسولان خود را»،
4:47 و معنای مؤدّی در هر دو لفظ یکی است.
4:50 از نام‌های او «نبی الملاحم» (پیامبر جنگ‌ها) است.
4:53 «ملاحم» جمع «ملحمة» است.
4:55 و آن جنگ است.
4:57 و جنگ «ملحمة» نامیده شده است،
4:59 زیرا گوشت‌ها و بدن‌ها
5:01 در آن به هم درمی‌آمیزند و به یکدیگر می‌چسبند،
5:04 و به آن‌ها آنچه می‌رسد می‌رسد،
5:06 از ضربت و نیزه‌زنی.
5:08 فایده:
5:11 آیا برای پیامبر ﷺ
5:14 نام‌های دیگری هست؟
5:16 دانشمندان در گردآوری نام‌های پیامبر
5:19 ﷺ
5:21 تألیفات بسیاری دارند.
5:23 و درباره‌ی نام‌های بسیاری اختلاف کرده‌اند،
5:26 که آیا انتساب آن‌ها به پیامبر ﷺ درست است یا نه.
5:31 و از مهم‌ترین علل اختلاف این بود
5:34 که برخی هر وصفی را
5:36 که پیامبر ﷺ به آن توصیف شده،
5:39 در قرآن کریم
5:41 از نام‌های او به شمار آوردند.
5:43 پس از نام‌های او به عنوان مثال برشمردند:
5:45 «الشاهد» و «المبشر»،
5:47 و «النذیر» و «الداعی»،
5:49 و «السراج المنیر».
5:51 و برخی از کسانی که به این موضوع پرداختند زیاده‌روی کرده‌اند،
5:54 و نام‌های پیامبر ﷺ را
5:58 به سیصد نام رسانده‌اند،
6:00 و برخی آن‌ها را به هزار نام رسانده‌اند.
6:04 و درست آن است
6:05 که آنچه در متون اصل دارد،
6:08 یا نامی است،
6:09 و آن اندک است،
6:11 یا وصفی است،
6:12 و آن بیشتر است.
6:13 و آنچه جز این باشد، اصلی ندارد،
6:16 پس بر پیامبر ﷺ اطلاق نمی‌شود،
6:20 از باب پرهیز از افراط و غلو.
6:23 باب آنچه درباره‌ی زندگی رسول الله ﷺ آمده است.
6:32 از سماک بن حرب روایت است که گفت:
6:37 از نعمان بن بشیر رضی‌الله‌عنه شنیدم که می‌گفت:
6:42 آیا شما در خوراک و نوشیدنی‌ای هستید که هرچه بخواهید؟
6:47 به یقین پیامبرتان ﷺ را دیدم
6:51 که از خرمای بی‌کیفیت، آنچه شکمش را پر کند نمی‌یافت.
6:54 در این حدیث نعمان بن بشیر رضی‌الله‌عنهما
7:00 به تابعین اطرافش می‌گوید:
7:03 آیا شما در خوراک و نوشیدنی‌ای هستید که هرچه بخواهید؟
7:07 یعنی به حالتی از زندگی رسیده‌اید
7:10 که هر چیزی از خوراک و نوشیدنی که بخواهید و میلش را داشته باشید
7:15 آن را برای خود فراهم می‌یابید.
7:18 سپس ادامه می‌دهد و می‌گوید:
7:20 به یقین پیامبرتان ﷺ را دیدم
7:24 که از «دقل»، آنچه شکمش را پر کند نمی‌یافت.
7:28 و «دقل» همان خرمای بی‌کیفیت است.
7:31 یعنی آن حضرت ﷺ
7:34 از خرمای بی‌کیفیت، آنچه شکمش را پر کند نمی‌یافت،
7:38 پس وای به حال خرمای خوب!
7:40 چه رسد به دیگر خوراک‌های خوب.
7:44 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
7:49 ما خاندان محمد بودیم،
7:51 ماه‌ها می‌گذشت و آتشی روشن نمی‌کردیم
7:55 جز آنکه خرما و آب بود.
7:58 در این حدیث
8:01 عایشه رضی‌الله‌عنها یادآور می‌شود
8:04 این که خانواده‌ی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:07 گاهی یک ماه می‌گذشت که در آن آتشی روشن نمی‌کردند
8:12 یعنی نان نمی‌پختند
8:15 و در این مدت چیزی نمی‌پختند
8:18 و سخن او «جز خرما و آب نبود» (گفته‌ی عایشه رضی‌الله‌عنها)
8:21 یعنی غذای ایشان جز خرما و آب نبود
8:26 و از ابو قلابه رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
8:31 به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از گرسنگی شکایت کردیم
8:36 و هر یک از ما سنگ‌ها را از شکم خود بالا بردیم، هر کدام یک سنگ
8:40 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (سنگ را از شکم خود بالا برد)
8:43 از شکم خود، دو سنگ
8:46 در این حدیث
8:49 این که صحابه رضی‌الله‌عنهم
8:51 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از گرسنگی شکایت کردند
8:56 و سنگ‌ها را از شکم‌های خود بالا بردند، هر کدام یک سنگ
8:59 یعنی هر یک از ایشان شکم خود را با سنگی بست
9:03 به منظور آن‌که گرسنگی آرام گیرد
9:06 و انسان هرگاه گرسنگی بر او شدت یابد
9:09 با دست خود بر شکمش فشار می‌دهد
9:12 و احساس می‌کند که گرسنگی کاهش یافته است
9:14 صحابه رضی‌الله‌عنهم بودند که
9:17 گاهی دورهٔ گرسنگی‌شان طولانی می‌شد.
9:20 در آن هنگام فشار دادن شکم با دست کافی نبود،
9:24 پس هر یک از ایشان سنگ ریزه‌ای کوچک برمی‌داشت
9:27 و آن را به شکم خود می‌بست.
9:30 و سخن او که «پس رسول الله (ﷺ) برداشت»
9:34 از شکمش دو سنگ را (برداشت).
9:37 یعنی از شدت گرسنگی.
9:39 و این حدیث ضعیف است،
9:42 اما معنایش صحیح است
9:45 و احادیث صحیح دیگری آن را تأیید می‌کند.
9:49 از جمله آنچه در صحیح بخاری آمده است.
9:52 از جابر رضی‌الله‌عنه که گفت:
9:55 ما در روز خندق [زمین را] می‌کندیم،
9:58 که تخته‌سنگ سختی پیش آمد،
10:01 پس پیامبر ﷺ آمد.
10:04 گفتند: این تپه‌ای است که در خندق پدیدار شده است.
10:09 فرمود: من فرود می‌آیم.
10:12 سپس برخاست و شکمش با سنگی بسته شده بود.
10:16 و ما سه روز گذراندیم، هیچ چیزی نچشیدیم.
10:21 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:26 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد
10:29 در ساعتی که در آن بیرون نمی‌آمد،
10:32 و در آن ساعت کسی با او دیدار نمی‌کرد.
10:35 پس ابوبکر نزد او آمد.
10:37 فرمود: ای ابوبکر، چه چیز تو را آورده است؟
10:41 گفت: بیرون آمدم تا با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیدار کنم
10:46 و به چهره‌اش بنگرم و بر او سلام گویم.
10:50 پس دیری نگذشت که عمر آمد.
10:52 فرمود: ای عمر، چه چیز تو را آورده است؟
10:56 گفت: ای رسول الله، گرسنگی.
10:59 فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
11:02 «و من نیز برخی از آن را یافته‌ام.»
11:05 پس به خانهٔ ابوالهیثم بن التیهان انصاری رفتند.
11:10 و او مردی بسیار صاحب نخل و گوسفند بود،
11:14 و خدمتکاری نداشت.
11:16 او را نیافتند.
11:18 به همسرش گفتند:
11:20 «شوهرت کجاست؟»
11:22 گفت:
11:23 «رفته است تا برای ما آب گوارا بیاورد.»
11:26 پس دیری نگذشت که ابوالهیثم مشکی را که آب در آن می‌لرزید آورد
11:31 و آن را فرو گذاشت.
11:33 سپس آمد و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در آغوش گرفت
11:37 و او را با پدر و مادرش فدا کرد.
11:40 سپس ایشان را به باغش برد
11:43 و برای ایشان فرشی گسترد.
11:45 سپس به سوی نخلستانش رفت
11:48 و خوشه‌ای آورد و آن را گذاشت.
11:51 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:54 «چرا برای ما از رطب آن جدا نکردی؟»
11:57 گفت: ای رسول الله،
12:00 «خواستم خود شما از رطب و بسر آن برگزینید یا انتخاب کنید.»
12:06 پس خوردند
12:07 و از آن آب نوشیدند.
12:10 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:13 «سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
12:16 این همان نعمتی است که روز قیامت از آن پرسیده می‌شوید:
12:20 سایهٔ خنک،
12:22 و رطب خوش،
12:24 و آب سرد.»
12:26 ابوالهیثم رفت تا برای ایشان غذایی آماده کند.
12:30 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:33 «حیوان شیرده‌ای برای ما ذبح نکن.»
12:36 پس بزغاله‌ای یا بزی نر برای ایشان ذبح کرد.
12:39 آن را نزد ایشان آورد
12:41 و خوردند.
12:42 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:45 «آیا خدمتکاری داری؟»
12:47 گفت: نه.
12:48 فرمود:
12:50 «اگر اسیرانی نزد ما آمدند، برای ما بیاور.»
12:53 پس دو سر (اسیر) نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند که سومی با آن دو نبود.
12:59 ابوالهیثم نزد ایشان آمد.
13:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:05 «یکی از این دو را برگزین.»
13:07 گفت:
13:08 «ای رسول الله، تو برای من برگزین.»
13:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:15 «همانا مشاور امین است.
13:18 این را بگیر،
13:19 زیرا من او را دیدم که نماز می‌گزارد،
13:22 و با او به نیکی رفتار کن.»
13:25 ابوالهیثم نزد همسرش رفت
13:28 و سخن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به او خبر داد.
13:32 همسرش گفت:
13:34 «تو حق آنچه را که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درباره‌اش فرموده ادا نمی‌کنی
13:40 مگر آنکه او را آزاد کنی.»
13:43 گفت:
13:45 «پس او آزاد است.»
13:47 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:50 «همانا الله هیچ پیامبر و هیچ جانشینی را مبعوث نکرده
13:53 مگر آنکه او را دو گروه یار محرم است:
13:56 گروهی که او را به کار نیک فرمان می‌دهد و از کار زشت بازمی‌دارد،
14:01 و گروهی که از تباه کردن او کوتاهی نمی‌کند.
14:05 و کسی که از یار محرم بد نگه داشته شود، واقعاً محفوظ مانده است.»
14:09 در این حدیث داستان شگفتی است
14:13 که آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و بزرگان یارانش بر آن بودند را روشن می‌کند،
14:17 از کم‌گرفتن از دنیا،
14:21 و گرفتار بودنشان به گرسنگی و تنگی زندگی در برخی اوقات.
14:26 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد
14:30 در ساعتی که در آن بیرون نمی‌آمد،
14:33 و این ساعت، والله اعلم، از روز بود.
14:37 پس ابوبکر رضی‌الله‌عنه نزد او آمد،
14:40 و او ملازم پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود،
14:44 ملازمتی کامل در حضر و سفر.
14:48 فرمود: ای ابوبکر، چه چیز تو را آورده است؟
14:52 گفت: بیرون آمدم تا با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیدار کنم،
14:57 یعنی او می‌خواهد با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ملاقات و به ایشان نگاه کند
15:02 و سخنش را بشنود،
15:05 و این همان چیزی است که او را در این ساعت بیرون آورد.
15:08 پس دیری نگذشت تا عمر آمد.
15:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
15:14 ای عمر، چه چیز تو را آورده است؟
15:16 گفت: ای رسول الله، گرسنگی.
15:19 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
15:22 من هم به برخی از آن را یافته‌ام
15:25 یعنی از گرسنگی
15:27 پس به خانه ابوالهیثم بن التّیِّهان انصاری رضی‌الله‌عنه رفتند
15:33 و او مردی بسیار صاحب نخل و گوسفند بود
15:36 الله عزوجل مال را برای او فراخ گردانیده بود
15:40 و نزد او باغی از درخت خرما و گوسفندان بود
15:44 و خدمتکاری نداشت
15:46 پس او را در خانه‌اش نیافتند
15:49 از همسرش دربارهٔ او پرسیدند
15:51 او گفت
15:52 برای ما آب گوارا بیاورد رفته است
15:55 یعنی مشکی را برداشته و رفته است تا برای ما آب گوارا بیاورد
16:00 طولی نکشید که ابوالهیثم در حالی که مشکی را می‌کشید آمد
16:05 یعنی آن را حمل می‌کرد
16:06 چون پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم و همراهانش را دید
16:11 مشک را از دوش خود فرود آورد
16:13 سپس آمد و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را در آغوش گرفت
16:17 یعنی او را از شادی آمدنش به سوی خود در بر گرفت
16:21 و او را با پدر و مادرش فدا کرد
16:24 یعنی گفت: ای رسول الله، پدر و مادرم فدای تو باد
16:29 سپس ایشان را به باغش برد
16:32 یعنی بوستانش
16:33 پس برای آنان فرشی گسترد
16:35 یعنی بر زمین بستری برای نشستن ایشان نهاد
16:40 سپس به سوی درخت خرمایی رفت
16:42 و خوشه‌ای آورد و آن را نهاد
16:45 یعنی خوشهٔ کامل را که رطب و بسر در آن بود آورد
16:49 و آن را پیش روی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم نهاد
16:53 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
16:57 چرا برای ما از رطب آن برنگزیدی؟
17:00 یعنی نیازی نبود که خوشه را کامل از درخت ببُری
17:06 اگر برای ما بعضی از رطب را برمی‌گزیدی کافی بود
17:10 گفت: ای رسول الله
17:13 من خواستم که از رطب و بسر آن خود برگزینید
17:17 یعنی هنگامی که خوشه کامل در برابر انسان باشد
17:21 از آن آنچه را دوست دارد برمی‌گزیند
17:23 پس این لذیذتر و گواراتر است از آنکه برای او بخشی از آن برگزیده شود
17:28 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم و دو یارش خوردند
17:32 و از آن آب گوارا نوشیدند
17:35 که در مشک آورده بود
17:38 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
17:41 سوگند به آنکه جانم در دست اوست، این
17:44 همان نعمتی است که روز قیامت از آن پرسیده می‌شوید
17:48 سایهٔ خنک و رطب خوش و آب سرد
17:53 سپس تلاوت فرمود
17:55 سپس در آن روز یقیناً از نعمت‌ها پرسیده خواهید شد.
17:59 نعمت همان هر چیزی است که انسان از آن بهره‌مند می‌شود
18:03 و در این دنیا به آن گوارایی می‌یابد
18:07 سپس ابوالهیثم رضی‌الله‌عنه رفت
18:10 تا برای ایشان غذا آماده کند
18:12 زیرا آنچه از رطب خوردند از جملهٔ میوه بود
18:16 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
18:20 حیوان شیرده را سر نبُری
18:22 یعنی بزِ شیری را ذبح نکن
18:25 تا از شیر آن بهره‌برده شود
18:29 پس برای ایشان بزغاله‌ای ماده یا نری کوچک ذبح کرد
18:32 عَناق، بزغالهٔ ماده کوچک است
18:36 و جَدْی، بزغالهٔ نر کوچک است
18:40 پس پس از آنکه آن را پخت و بریان کرد و آماده ساخت، غذا را نزد ایشان آورد
18:45 خوردند
18:47 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او فرمود
18:50 آیا خدمتکاری داری؟ این پرسش
18:54 برای پاداش دادن به او بر این کار نیک بود
18:57 گفت: نه
18:59 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
19:02 اگر اسیری به ما رسید، نزد ما بیاور
19:05 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
19:09 با دو سر آمد که سومی با آن دو نبود
19:12 یعنی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
19:15 با دو مردی آمد که از دشمن اسیر شده بودند
19:18 که سومی با آن دو نبود
19:20 ابوالهیثم در موعد مقرر نزد ایشان آمد
19:23 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او فرمود
19:27 یکی از این دو را برگزین
19:29 گفت
19:30 ای رسول الله، برای من برگزین
19:33 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
19:36 به راستی که از آن‌که مشورت خواسته شده امانت‌دار است
19:39 یعنی هرگاه کسی از کسی مشورت بخواهد
19:41 او را امین دانسته که خیرخواه وی باشد
19:45 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
19:48 این را بگیر که من او را دیدم که نماز می‌گزارد
19:52 و در این، بزرگی امر نماز آمده است
19:55 و اینکه نخستین چیزی است که سزاوار است در پرسش از اشخاص به آن اهمیت داده شود
20:00 چه در ازدواج و چه در مسئولیت‌ها و غیر آن
20:04 سپس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم او را به نیکی به آن (خدمتکار) سفارش کرد
20:09 ابوالهیثم او را نزد همسرش برد
20:13 و سخن رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را به او خبر داد
20:17 و سفارش ایشان دربارهٔ این خدمتکار را
20:20 همسرش گفت
20:22 تو حق آنچه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم دربارهٔ آن فرموده را ادا نمی‌کنی
20:27 مگر آنکه او را آزاد کنی
20:30 ابوالهیثم رضی‌الله‌عنه بی‌درنگ گفت
20:34 پس او آزاد است
20:36 و بدان که ابوالهیثم رضی‌الله‌عنه
20:39 مزرعه‌ای دارد که در آن نخل و درختان است
20:43 و به کار نیاز دارد
20:45 و نیز گوسفندانی دارد
20:47 که به مراقبت نیاز دارند
20:49 و او همچنین در کار خانوادهٔ خود است
20:52 آب گوارا برای آنان می‌جوید
20:54 و کسی را که به او خدمت کند، نزدش نیست
20:57 پس چون این خدمتکار نزد او آمد
20:59 به‌عمل کردن به وصیت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، او را آزاد کرد
21:04 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
21:07 همانا الله هیچ پیامبر و خلیفه‌ای را برنینگیخته
21:11 مگر آنکه او را دو دسته یار محرم باشد
21:13 دسته‌ای که او را به نیکی فرمان می‌دهد و از بدی بازمی‌دارد
21:18 و دسته‌ای که در تباه ساختن او کوتاهی نمی‌کنند
21:22 «بطانه»
21:23 مقصود از آن
21:25 وزیر و مشاور است
21:27 و خیرخواه نزدیک به انسان
21:30 پس اگر نزد والی یار محرم نیکی باشد
21:33 این از توفیق الله سبحانه و تعالی است
21:37 و اگر نزد او یار محرم بدی باشد
21:40 باید از آن برحذر باشد
21:42 زیرا آنان در تباه ساختن او کوتاهی نمی‌کنند
21:45 یعنی باکی ندارند که او را در بدی و فساد افکنند
21:49 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
21:53 و هرکس از یار محرم بد نگاه داشته شود، پس نگاه داشته شده است
21:57 یعنی اگر الله والی را گرامی بدارد
22:00 به‌این‌که او را از یار محرم بد نگاه دارد
22:02 پس از بدی و تباهی و فساد نگاه داشته شده است
22:06 برای حدیث، بقیه‌ای است، إن شاء الله
22:12 و الله أعلم
22:14 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد
22:17 و بر آل و صحابه‌اش همگی