از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد)
· درس 37 از 40
شمایل محمدیه | قسمت (37) | باب آنچه در رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ذکر شد | قسمت دوم
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:07
با قلمهای اشتیاق و مرکب عشق
0:11
حروفی را مینگاریم که از طلا گرانبهاتر است
0:15
در وصف سرور آفریدگان، صلیاللهعلیهوسلم
0:20
شمائل محمدیه
0:30
باب آنچه درباره وفات رسولالله صلیاللهعلیهوسلم آمده است
0:35
از انس رضیاللهعنه روایت است که گفت:
0:40
روزی که رسولالله صلیاللهعلیهوسلم وارد مدینه شد،
0:47
همهچیز آن روشن شد.
0:50
و روزی که ایشان وفات یافت، همهچیز آن تاریک شد.
0:56
و ما دستهای خود را از خاک نتکانده بودیم
0:59
که در دفن ایشان صلیاللهعلیهوسلم بودیم
1:03
تا آنکه دلهای خود را ناشناخته یافتیم.
1:06
در این حدیث، انس رضیاللهعنه یاد میکند
1:12
مقایسهای میان روزی که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
1:17
با چهرهٔ پربرکت خود (در آن) نمایان شد
1:19
و به شهر مدینهٔ نبوی وارد شد،
1:22
و روزی که جانش ستانده شد، صلیاللهعلیهوسلم.
1:27
پس میگوید:
1:29
روزی که رسولالله صلیاللهعلیهوسلم وارد مدینه شد،
1:35
همهچیز آن روشن شد.
1:38
یعنی با ورود او مدینه نورانی شد،
1:41
و نور هدایت عمومی در مدینه درخشید.
1:45
یا گفته میشود:
1:47
روشنی در اینجا کنایه از شادی کامل ساکنان مدینه است.
1:52
و سخن (انس):
1:54
و روزی که ایشان وفات یافت، همهچیز آن تاریک شد.
2:00
یعنی آن نور با مرگ او رفت،
2:03
پس مدینه تاریک شد،
2:05
و ساکنانش از جدایی او اندوهگین شدند
2:08
و با گریه فریاد برآوردند.
2:10
ابوذؤیب هذلی گفت:
2:13
به مدینه آمدم
2:15
و اهل آن با گریه فریاد میزدند،
2:17
همچون فریاد حاجیان هنگامی که با احرام تلبیه میگویند.
2:21
پس گفتم: «چه خبر است؟»
2:23
گفتند:
2:25
رسولالله صلیاللهعلیهوسلم قبض روح شد.
2:29
و سخن (انس):
2:31
و ما دستهای خود را از خاک نتکانده بودیم
2:34
یعنی از خاک قبر.
2:36
و ما در دفن ایشان صلیاللهعلیهوسلم بودیم،
2:40
یعنی در کار دفن او بودیم.
2:42
تا آنکه دلهای خود را ناشناخته یافتیم،
2:45
یعنی دریافتند که دلهایشان نسبت به آنچه در زندگی او عادت داشتند دگرگون شده است،
2:51
از الفت و صفا و رقت،
2:54
به سبب آموزش و تربیتی که از او دریافت میکردند،
2:58
و نیز به سبب از دست دادن برکت همنشینی با او.
3:01
و مقصود این نیست که دلهایشان را بر همان تصدیقی که داشتند نیافتند،
3:07
زیرا ایمانشان با وفات پیامبر صلیاللهعلیهوسلم کاستی نگرفت.
3:13
و از عایشه رضیاللهعنها روایت است که گفت:
3:18
رسولالله صلیاللهعلیهوسلم روز دوشنبه وفات یافت.
3:23
و از جعفر بن محمد از پدرش روایت است که گفت:
3:27
رسولالله صلیاللهعلیهوسلم روز دوشنبه قبض روح شد،
3:32
پس آن روز و شب سهشنبه ماند،
3:36
و در پایان شب دفن شد.
3:39
سفیان گفت و دیگری (نیز) گفت:
3:42
صدای بیلها از آخر شب شنیده میشد.
3:46
در این دو حدیث (آمده است)
3:51
که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم روز دوشنبه وفات یافت،
3:55
و این محل اجماع است.
3:58
و سخن (راوی): «پس آن روز ماند» یعنی روز دوشنبه،
4:03
و شب سهشنبه، و در شب دفن شد،
4:07
یعنی شب چهارشنبه.
4:09
اما غسل و کفن روز سهشنبه انجام شد،
4:13
و دفن در شب چهارشنبه، در میانهٔ شب، صورت گرفت.
4:17
و دفن تا این وقت به تأخیر افتاد
4:20
تا مردم بتوانند بر او نماز بگزارند،
4:23
پس بهصورت انفرادی در حجرهٔ عایشه رضیاللهعنها بر او نماز میگزاردند،
4:29
و آن (حجره) جز برای گروه اندکی گنجایش نداشت.
4:33
و سخن (راوی): «صدای بیلها شنیده میشد»
4:37
مساحی جمع مِسحاة است که همان بیل آهنی است.
4:42
و در مسند امام احمد آمده است
4:45
از عایشه رضیاللهعنها که گفت:
4:49
ما از دفن رسولالله صلیاللهعلیهوسلم آگاه نشدیم
4:54
تا آنکه صدای بیلها را از آخر شب شنیدم،
4:58
شب چهارشنبه.
5:02
و از سالم بن عبید، که او را صحبت (دیدار با پیامبر) بود،
5:06
روایت است که گفت: پیامبر صلیاللهعلیهوسلم در بیماریش بیهوش شد،
5:12
سپس به هوش آمد و فرمود: «نماز حاضر شده است؟»
5:17
گفتند: «آری».
5:19
فرمود: «به بلال بگویید اذان گوید»،
5:23
و «به ابوبکر بگویید که با مردم نماز گزارد».
5:26
یا گفت: «برای مردم نماز گزارد».
5:29
سپس گفت: باز بیهوش شد،
5:32
و به هوش آمد و فرمود: «نماز حاضر شده است؟»
5:36
گفتند: «آری».
5:38
فرمود: «به بلال بگویید اذان گوید»،
5:42
و «به ابوبکر بگویید تا با مردم نماز گزارد».
5:46
پس عایشه گفت:
5:48
پدرم مردی رقیقالقلب است،
5:51
هرگاه در آن جایگاه بایستد، میگرید،
5:54
پس نمیتواند (نماز را ادامه دهد).
5:56
اگر کسی دیگر را فرمان دهی (بهتر است).
5:58
سپس (راوی) گفت: باز بیهوش شد،
6:01
و به هوش آمد و فرمود:
6:03
«به بلال بگویید اذان گوید،
6:06
و به ابوبکر بگویید تا با مردم نماز گزارد،
6:10
که شما زنان همانند یاران یوسفاید.»
6:14
پس بلال را فرمان داد و او اذان گفت.
6:17
ابوبکر امر کرد و با مردم نماز خواند.
6:20
سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
6:24
احساس سبکی کرد
6:26
و فرمود:
6:27
برای من ببینید که به چه کسی تکیه کنم.
6:30
بریره و مردی دیگر آمدند
6:33
و پیامبر بر آن دو تکیه کرد.
6:36
چون ابوبکر او را دید،
6:38
خواست عقب بکشد
6:40
اما پیامبر با اشاره به او فرمود که در جای خود بماند.
6:43
تا آنکه ابوبکر نمازش را به پایان برد.
6:46
سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفت.
6:52
آنگاه عمر گفت:
6:54
به خدا سوگند، هیچکس را نمیشنوم
6:56
که بگوید پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفته است،
7:01
مگر آنکه او را با این شمشیرم خواهم زد.
7:04
(راوی) گفت:
7:05
و مردم بیسواد بودند
7:08
و پیش از او هیچ پیامبری در میانشان نبود.
7:11
پس مردم خاموش ماندند.
7:13
گفتند:
7:14
ای سالم،
7:16
نزد یار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برو و او را بخوان.
7:22
پس نزد ابوبکر رفتم که در مسجد بود.
7:25
با حیرت و گریه نزد او رفتم.
7:28
چون مرا دید، گفت:
7:31
آیا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفته است؟
7:35
گفتم:
7:36
عمر میگوید
7:39
که هیچکس را نمیشنود که بگوید پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفته است
7:45
مگر آنکه او را با شمشیرش خواهد زد.
7:48
پس به من گفت:
7:50
برو.
7:51
و من با او رفتم.
7:53
او آمد و مردم بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) وارد شده بودند.
7:59
پس فرمود:
8:00
ای مردم،
8:02
برای من راه باز کنید.
8:04
آنان راه را برای او باز کردند.
8:06
او خم شد بر پیامبر و او را لمس کرد.
8:09
سپس فرمود:
8:11
«إنک میت وإنهم میتون» — همانا تو مردهای و آنان نیز مردهاند.
8:15
پس گفتند:
8:17
ای یار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)،
8:19
آیا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفته است؟
8:23
گفت: آری.
8:25
پس دانستند که او راست گفته است.
8:28
گفتند:
8:29
ای یار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)،
8:31
آیا بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نماز خوانده شود؟
8:35
گفت: آری.
8:37
گفتند: چگونه؟
8:39
فرمود:
8:40
گروهی داخل شوند، تکبیر گویند، نماز بخوانند و دعا کنند،
8:45
سپس بیرون روند،
8:47
و سپس گروهی دیگر داخل شوند، تکبیر گویند، نماز بخوانند و دعا کنند،
8:52
سپس بیرون روند،
8:54
تا آنکه همه مردم داخل شوند.
8:56
گفتند:
8:57
ای یار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)،
9:00
آیا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دفن شود؟
9:04
گفت: آری.
9:06
گفتند:
9:07
کجا؟
9:08
فرمود:
9:09
در همان جایی که خداوند جانش را گرفت،
9:13
زیرا خداوند جان او را جز در جایی پاک نگرفت.
9:18
پس دانستند که او راست گفته است.
9:21
سپس فرمود که بنیعمویش او را غسل دهند.
9:25
و مهاجران گرد آمدند و مشورت کردند،
9:28
و گفتند:
9:29
بیایید نزد برادرانمان از انصار برویم
9:33
و آنان را در این امر با خود شریک کنیم.
9:36
پس انصار گفتند:
9:38
از ما امیری باشد و از شما امیری.
9:42
آنگاه عمر بن خطاب گفت:
9:44
چه کسی مانند این سه تن است؟
9:47
«ثانی اثنین إذ هما فی الغار» — دومین از دو نفر، آنگاه که آن دو در غار بودند.
9:50
«إذ یقول لصاحبه لا تحزن إن الله معنا» — آنگاه که به همراهش میگفت: غم مخور، همانا الله با ماست.
9:55
آن دو کیستند؟
9:57
(راوی) گفت:
9:58
سپس دستش را دراز کرد و با او بیعت کرد،
10:01
و مردم نیز با بیعتی نیکو و زیبا با او بیعت کردند.
10:06
در این حدیث،
10:09
سالم بن عبید رضیاللهعنه یاد میکند
10:12
و او از صحابه و از اهل صفه است.
10:15
این حدیث طولانی است
10:17
که شماری از امور مربوط
10:21
به دو خبر وفات پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را گرد آورده است.
10:25
به آنچه از آن مبهم است توقف میکنیم.
10:29
سخن او:
10:30
بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیهوشی عارض شد.
10:34
بیهوشی، از دست دادن هوشیاری انسان است
10:38
بهگونهای که آنچه پیرامونش است را درک نمیکند.
10:40
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیهوش شد
10:44
به سبب شدت بیماری و درد.
10:47
سپس به هوش آمد
10:49
و فرمود:
10:50
«وقت نماز فرا رسیده است.»
10:52
گفتند: آری.
10:53
این امر مکانت نماز را در دین الله عزّ وجلّ برای ما روشن میکند،
10:58
و اینکه نماز نخستین چیزی است که سزاوار است انسان به آن اهتمام ورزد؛
11:02
پس بلال را فرمان داد که اذان گوید،
11:05
و ابوبکر را که مردم را امامت دهد؛
11:08
و سخن او (پیامبر ﷺ) این است:
11:09
پس عایشه رضیاللهعنها گفت:
11:12
«پدرم مردی أسیف است،
11:15
أسیف از «أسف» گرفته شده است،
11:17
و آن به معنای شدت اندوه است؛
11:19
و مقصود این است
11:20
که او دلی رقیق دارد.»
11:22
و در روایت دیگری گفت:
11:25
«ابوبکر چون در جای تو بایستد،
11:28
صدای مردم را از گریه نمیشنود،
11:31
پس عمر را فرمان ده تا با مردم نماز گزارد.»
11:34
پس پیامبر (ﷺ) فرمود،
11:37
پس از آنکه این فرمان را سه بار تکرار کرد:
11:40
«ابوبکر را فرمان دهید،
11:42
تا با مردم نماز گزارد؛
11:44
زیرا شما همراهان یوسفاید.»
11:48
و وجه شباهت میان عایشه و همراهان یوسف
11:52
این است که در هر یک از این دو ماجرا،
11:55
اظهار چیزی و پنهان داشتن چیز دیگری وجود دارد.
11:58
عایشه رضیاللهعنها
12:01
ظاهر کرد که پدرش مردی أسیف است،
12:04
و در دل خود پنهان داشت
12:06
که نگران پدرش است
12:09
از اینکه چون در این جایگاه بایستد،
12:11
مردم به او فال بد زنند.
12:13
و سخن او:
12:15
«فرمود:
12:16
برای من ببینید بر چه کسی تکیه کنم»،
12:19
یعنی پیامبر ﷺ
12:22
در خود سبکی احساس کرد
12:24
و خواست در مسجد نماز گزارد.
12:27
پس بَریره، کنیز عایشه،
12:30
که حبشی بود، آمد
12:32
و مردی دیگر نیز
12:34
که در برخی روایات نامش تصریح شده،
12:37
و او نَوبه است،
12:39
و او نیز برده بود،
12:41
پس پیامبر ﷺ بر آن دو تکیه کرد
12:43
و او را به سوی مسجد برد.
12:45
و در صحیحین آمده است
12:47
که بر عمویش عباس تکیه کرد
12:49
و بر علی رضیاللهعنهما؛
12:53
و گفته شده است
12:54
که بر نَوبه و بَریره تکیه کرد
12:57
تا دروازه مسجد،
12:59
سپس عباس و علی او را
13:01
تا جایگاهش در مسجد همراهی کردند.
13:04
و سخن او:
13:05
«پس چون ابوبکر او را دید،
13:07
خواست عقب برود»،
13:09
یعنی چون صدّیق رضیاللهعنه او را دید،
13:13
خواست به عقب بازگردد
13:15
و با مردم در صف پس بایستد،
13:18
تا پیامبر ﷺ امام باشد؛
13:22
پس (پیامبر ﷺ) به او اشاره کرد که در جای خود بماند،
13:26
تا ابوبکر نمازش را به پایان برد.
13:30
و سخن او:
13:31
«سپس رسول الله ﷺ قبض روح شد»،
13:36
«ثم» بر تراخی دلالت میکند،
13:39
یعنی پیامبر ﷺ
13:42
در همان لحظه قبض روح نشد،
13:44
بلکه به خانه بازگردانده شد
13:46
و ابوبکر بعضی از نمازها را با مردم خواند،
13:50
تا آنکه پیامبر ﷺ قبض روح شد،
13:53
در چاشتگاه روز دوشنبه.
13:55
پس مردم شروع به سخن گفتن کردند
13:57
درباره وفات پیامبر ﷺ،
14:01
برخی ثابتقدم ماندند
14:03
و برخی پرسش میکردند.
14:05
پس عمر گفت:
14:07
«به خدا سوگند نمیشنوم کسی را
14:09
که بگوید رسول الله
14:11
ﷺ قبض روح شده است،
14:13
مگر آنکه او را با همین شمشیرم میزنم»،
14:16
گمان او این بود که پیامبر ﷺ
14:19
بیهوش شده است،
14:21
و پس از آن به هوش خواهد آمد،
14:24
و این از شدت این مصیبت بزرگ بود.
14:27
و سخن او:
14:28
«و مردم امّی بودند»،
14:31
یعنی پیش از این در میان ایشان پیامبری نبود،
14:35
پس بر آنان امری بسیار مشکل شد،
14:39
و مصیبتی به آنان رسید که مدهوششان کرد،
14:42
و اگر پیش از او در میانشان پیامبری میبود،
14:45
و زندگیاش با وفات پایان مییافت،
14:48
از آن میدانستند که کار او همانند کار آن پیامبر است.
14:53
و سخن او:
14:54
«پس مردم گفتند:
14:56
ای سالم،
14:57
نزد یار رسول الله ﷺ برو
15:01
و او را فراخوان.»
15:03
و سالم
15:04
همان صحابی است،
15:05
راوی این حدیث،
15:07
و آن از این جهت بود که ابوبکر رضیاللهعنه
15:10
از پیامبر ﷺ اجازه خواست.
15:13
به خانهاش در عالیه برود،
15:16
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به او اجازه داد.
15:20
سپس سالم آمد،
15:22
در حالی که ابوبکر در مسجدش در عالیه نشسته بود،
15:25
پس به نزد او وارد شد، در حالی که از شدت حیرت گریه میکرد،
15:28
یعنی سرگشته و دردمند،
15:31
اندوهگین از هولناکی مصیبت،
15:34
پس چون ابوبکر او را دید،
15:36
گفت:
15:37
«آیا رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) روح از بدنش گرفته شده است؟»
15:41
او از حال وی دانست که چنین است،
15:44
و این گفتهاش
15:45
سپس ابوبکر آمد، در حالی که مردم بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) وارد شده بودند،
15:51
یعنی نزد خانهاش ازدحام کرده بودند،
15:54
پس گفت:
15:55
«ای مردم، برای من راه باز کنید!»
15:58
یعنی برای من جا باز کنید،
16:00
پس برایش راه گشودند،
16:02
تا آنکه آمد و بر آن حضرت خم شد و او را لمس کرد،
16:06
یعنی دست بر پیکرش نهاد،
16:09
و همینکه او را لمس کرد، دانست که وفات یافته است،
16:13
پس گفت:
16:15
«إنک میت وإنهم میتون» — همانا تو مردهای و آنان نیز مردهاند.
16:19
سپس صحابه از ابوبکر صدیق رضیاللهعنه
16:24
دربارهی چگونگی غسل دادن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
16:28
و نماز گزاردن بر او و دفن کردنش پرسیدند.
16:31
سپس ابوبکر و عمر رضیاللهعنهما به سوی مردم بیرون آمدند،
16:36
در حالی که آنان دربارهی امر خلافت سخن میگفتند،
16:39
در سقیفهی بنی ساعده.
16:42
پس عمر به آنان گفت:
16:44
«چه کسی مانند این سه فضیلت را دارد؟»
16:47
یعنی چه کسی مانند این فضیلتهای سهگانه را دارد که برای ابوبکر ثابت شده است،
16:51
که برای ابوبکر ثابت شدهاند؟
16:53
و آن فضیلت نخست است،
16:57
و آن گفتهی خداوند متعال است:
16:59
«ثانی اثنین إذ هما فی الغار» — دومین از دو نفر، آنگاه که آن دو در غار بودند.
17:02
پس چه کسی از صحابه با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در غار همراه بود؟
17:08
و فضیلت دوم،
17:10
گفتهی خداوند متعال است:
17:12
«إذ یقول لصاحبه لا تحزن» — آنگاه که به همراهش میگفت: غم مخور.
17:15
پس کدام یک از صحابه در قرآن بر همراهیاش تصریح شده است؟
17:20
و فضیلت سوم،
17:22
گفتهی خداوند متعال است:
17:24
«ان الله معنا» [همانا خداوند با ماست]
17:26
این معیّت ویژه با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از آنِ کیست؟
17:32
پس ثبوت این فضیلتها
17:35
بر شایستگی او به خلافت دلالت دارد.
17:38
[عمر] گفت:
17:39
«سپس دست خود را گشود و با او بیعت کرد.»
17:42
یعنی عمر با ابوبکر رضیاللهعنه بیعت کرد،
17:45
و مردم نیز با بیعتی نیکو و زیبا با او بیعت کردند،
17:49
زیرا این بیعت آشکارا و با اتفاق [امت] واقع شد،
17:52
از سوی اهل حل و عقد،
17:55
بیهیچ اکراه و اجباری.
17:59
و از انس بن مالک رضیاللهعنه روایت است که گفت:
18:04
چون رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از سختی مرگ آنچه را یافت،
18:07
[بهراستی] یافت،
18:10
فاطمه رضیاللهعنها گفت:
18:13
«ای پدرجان، چه اندوهبار است!»
18:15
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
18:19
«پس از امروز بر پدرت هیچ اندوهی نیست.»
18:22
همانا از پدرت چیزی حاضر شده است
18:25
که هیچکس را از آن بازنمیگذارد،
18:28
[و آن] دیدار در روز قیامت است.
18:31
در این حدیث
18:36
انس رضیاللهعنه میگوید:
18:39
چون رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از سختی مرگ آنچه را یافت،
18:42
[بهراستی] یافت،
18:45
یعنی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) متحمل شد
18:48
از سختیها و جانکندنهای مرگ
18:51
آنچه را متحمل شد،
18:53
فاطمه رضیاللهعنها گفت:
18:56
«ای پدرجان، چه اندوهبار است!»
18:58
یعنی این اندوهی بزرگ
19:01
و هولی سهمگین است،
19:03
و این سخنی است که از درد و رنج حکایت میکند.
19:06
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
19:09
بهعنوان تسلیدادن به او:
19:11
«پس از امروز بر پدرت هیچ اندوهی نیست.»
19:14
همانا از پدرت چیزی حاضر شده است
19:17
که هیچکس را از آن بازنمیگذارد،
19:20
یعنی مصیبت مرگ همگانی است،
19:24
و دریافتن این حقیقت آن را سبک میکند.
19:27
و گفتهاش «الموافاة یوم القیامة»
19:30
یعنی دیدار در روز قیامت خواهد بود،
19:33
و معنا این است:
19:36
تا آن روز صبر کن.
19:39
و در صحیح بخاری آمده است
19:42
از انس رضیاللهعنه که گفت:
19:45
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) سنگین شد،
19:48
شروع به بیهوشی کرد،
19:51
پس فاطمه علیها السلام گفت:
19:54
«وای از اندوه پدرم!»
19:57
پس [پیامبر] به او فرمود: «بر پدرت پس از امروز هیچ اندوهی نیست.»
20:00
[!]
20:03
و چون وفات یافت، [فاطمه] گفت:
20:06
«ای پدرم، پاسخ داد پروردگاری که او را فراخواند!»
20:09
«ای پدرم، از بهشت
20:12
فردوس جایگاه اوست!»
20:15
«ای پدرم، به جبرئیل [خبر میدهیم]!»
20:18
پس از آنکه دفن شد،
20:21
فاطمه (علیها السلام) فرمود:
20:24
ای انس! آیا دلتان راضی شد
20:27
که بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خاک بریزید؟
20:30
خاک.
20:35
و از ابن عباس (رضیاللهعنهما) روایت است
20:38
که او شنید رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) حدیث میفرمود
20:41
که میفرمود:
20:44
هر کس از امت من که دو فرط (فرزند پیشفرستادهٔ) داشته باشد،
20:48
پس عایشه (رضیاللهعنها) گفت:
20:51
پس کسی که از امت تو فرطی داشته باشد،
20:54
پیامبر فرمود: و کسی که فرط داشته باشد،
20:57
ای موفقه!
21:00
عایشه گفت: پس کسی که فرط نداشته باشد
21:03
از امت تو،
21:06
پس من فرط امت خود هستم،
21:09
که به مانند من مصیبت نخواهند دید.
21:14
در این حدیث،
21:17
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
21:20
هر کس از امت من که دو فرط داشته باشد،
21:23
الله او را با آنان به بهشت درمیآورد.
21:26
فرط در اصل
21:29
به کسی گفته میشود که پیشاپیش قوم حرکت کرده و بر آنان پیشی میگیرد
21:32
تا برای ایشان جای مناسب را ببیند.
21:35
و مراد از آن در اینجا
21:38
فرزند خردسال است.
21:41
و معنای آن این است که هرکس دو فرزندش پیش از بلوغ بمیرند
21:44
و او صبر کند و به امید پاداش باشد،
21:47
الله او را با آنان به بهشت درمیآورد.
21:50
پس عایشه (رضیاللهعنها) گفت:
21:53
پس کسی که از امت تو فرط داشته باشد،
21:56
یعنی کسی که یک فرزند داشته باشد،
21:59
آیا او نیز شامل ثواب میشود یا نه؟
22:02
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
22:05
و هرکس فرط داشته باشد،
22:08
ای موفقه!
22:12
و سخن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
22:15
به عایشه: ای موفقه!
22:18
یعنی تو برای خیر توفیق داده شدهای،
22:21
و برای این پرسشهای سودمند و مفید.
22:24
و این از فضیلتهای عایشه (رضیاللهعنها) است،
22:27
الله به او جزای خیر دهد.
22:30
و سخن او:
22:33
پس کسی که از امت تو فرط نداشته باشد،
22:36
یعنی حال او چگونه است؟
22:40
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
22:43
پس من فرط امت خود هستم،
22:46
که به مانند من مصیبت نخواهند دید.
22:49
یعنی مصیبت امت
22:52
با از دست دادن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
22:55
از مصیبت انسان
22:58
با از دست دادن یک یا چند فرزند بزرگتر است.
23:01
پس هرکس به مصیبتی دچار شود
23:04
مانند از دست دادن یکی از والدین،
23:07
یا یکی از برادران یا یکی از فرزندان،
23:10
یا دیگران،
23:13
پس باید مصیبت خود را با یاد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به یاد آورد،
23:16
زیرا آن بزرگترین مصیبتهاست.
23:19
و این شامل کسی میشود که زمان او را درک کرده
23:22
یا درک نکرده است.
23:26
ادامهٔ حدیث، اگر الله بخواهد، خواهد آمد.
23:29
و الله داناتر است.
23:32
درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (صلیاللهعلیهوسلم).
23:35
درود و سلام الله بر او و بر تمام یارانش.