از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 16 از 40

شمایل محمدیه | قسمت (16) | باب آنچه در شرح گوشت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ذکر شد. | قسمت دوم

◉ 150 بازدید ⏱ 21:48 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های اشتیاق
0:09 و مرکّب محبت
0:11 سطرهایی می‌نویسیم که از طلا گران‌بهاتر است
0:15 در وصف سرور آفریدگان
0:17 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:22 شمایل محمدی
0:30 باب آنچه درباره خورش رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
0:36 از ابوهریره (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت
0:41 برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گوشتی آوردند
0:45 پس دست (گوسفند) ران را به ایشان تقدیم کردند
0:47 و آن را دوست می‌داشت
0:49 پس از آن گاز زد
0:53 در این حدیث
0:55 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را گوشتی آوردند
0:59 پس ران را به ایشان تقدیم کردند
1:01 یعنی ران را نزد ایشان آوردند و برای ایشان پیش نهادند
1:04 و آن را دوست می‌داشت
1:06 که ایشان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:08 ران را دوست می‌داشتند
1:10 زیرا لذیذتر است
1:12 و چون در جلوی بدن قرار دارد
1:14 و از نظر پخت زودتر از گوشت‌ها آماده می‌شود
1:16 و سودمندتر است
1:18 همراه با افزایش لذت آن
1:20 و شیرینی مزه‌اش
1:22 و چون از جاهای آزاردهندهٔ حیوان دور است
1:24 (از آن چهارپا)
1:26 و دوست داشتن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:28 برخی خوراکی‌ها را
1:30 یعنی اگر (خوراک) نزدشان حاضر می‌شد
1:32 مقدار مناسبی از آن می‌خوردند
1:34 زیرا مردم را به آوردن
1:36 و پختن آن وادار می‌کرد
1:38 و غیر این‌ها
1:40 و سخن او: پس گاز زد
1:42 یعنی گوشت را
1:44 با نوک دندان‌هایش گرفت
1:46 و آن را از استخوان جدا کرد
1:48 و در روایتی در صحیحین (آمده است)
1:50 پس با نوک دندان گاز زد
1:52 و هر دو صحیح است
1:54 و «نهس» با نوک دندان‌ها می‌باشد
1:56 و «نهش» با دندان‌های آسیاب
1:58 و از ابن مسعود
2:01 (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت
2:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
2:05 که ران (گوسفند) را دوست می‌داشت
2:07 گفت:
2:09 و در ران زهر گذاشته شد
2:11 و (ابن مسعود) می‌دید که یهودیان
2:13 آن را زهرآلود کردند
2:16 پس این حدیث (بیانگر) آن است
2:18 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:20 ران را دوست می‌داشت
2:22 و در ران زهر گذاشته شد
2:24 یعنی زهر در آن نهاده شد
2:26 و این در جنگ
2:28 خیبر بود
2:30 و سخن او: و می‌دید که یهودیان
2:32 یعنی ابن مسعود (رضی‌الله‌عنه) معتقد بود که یهودیان ایشان را مسموم کردند
2:38 و دلایل فراوانی آمده است که یهودیان بودند که در گوسفند بریان روز خیبر زهر نهادند
2:45 زیرا زنی از ایشان را که زینب دختر حارث نام داشت، تحریک کردند که برای ایشان غذایی بسازد
2:53 و در آن زهر بریزد تا ایشان را بکشند
2:57 پس دربارهٔ محبوب‌ترین گوشت نزد ایشان پرسید و گفته شد ران
3:02 پس زهر را در کل گوسفند ریخت، اما غلظت آن را در ران بیشتر کرد
3:08 پس چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از آن گاز زد، الله ران را به سخن درآورد
3:14 و ایشان را خبر داد که در آن زهر است
3:17 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آنچه در دهانشان بود را بیرون انداختند
3:21 سپس آن زن را نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند
3:26 پس اعتراف کرد و گفت: گمان می‌کردم اگر پادشاه باشی، از (دست) تو آسوده می‌شویم
3:32 و اگر پیامبر باشی، الله تو را نگه می‌دارد
3:36 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) متعرض او نشد
3:41 و بشر بن براء (رضی‌الله‌عنه) از آن گوشت خورده بود و درگذشت
3:46 پس اولیای او خون او را خواستند و (آن زن) کشته شد
3:50 و از عایشه (رضی‌الله‌عنها) روایت است که گفت
3:54 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در بیماری‌ای که در آن درگذشت می‌فرمود
3:59 ای عایشه، هنوز درد غذایی را که در خیبر خوردم احساس می‌کنم
4:05 و این زمان، رگ «ابهر» من از آن زهر بریده شد
4:10 و ابهر رگی است که به قلب متصل است
4:14 چون بریده شود، انسان می‌میرد
4:17 پس الله سبحانه و تعالی پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را از آن زهر نگاه داشت
4:23 و او را نکشت
4:25 و الله خواست که اثر آنچه (آن زن) نهاده بود، تا سه سال پس از آن در بدنش بماند تا آنکه درگذشت
4:32 و از ابو عبید (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت
4:38 برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیگی پختم
4:42 و ایشان ران را دوست می‌داشتند، پس ران را به ایشان دادم
4:47 سپس فرمودند: ران را به من بده، پس به ایشان دادم
4:52 سپس فرمودند: ران را به من بده. گفتم: ای رسول الله، مگر گوسفند چند ران دارد؟
5:01 فرمودند: سوگند به آنکه جانم در دست اوست، اگر ساکت می‌ماندی، هر بار که می‌خواستم، ران به من می‌دادی
5:09 در این حدیث (آمده) که ابو عبید، آزادشدهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:17 برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گوسفندی در دیگ پخت
5:22 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ران را از او خواستند و او به ایشان داد
5:28 سپس بار دوم از او خواستند و به ایشان داد
5:32 سپس در بار سوم فرمودند: ران را به من بده
5:36 ابو عبید با تعجب گفت: ای رسول الله، مگر گوسفند چند ران دارد؟
5:43 یعنی من دو ران به شما داده‌ام و گوسفند جز دو ران ندارد
5:49 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند: سوگند به آنکه جانم در دست اوست، اگر ساکت می‌ماندی، هر بار که می‌خواستم، ران به من می‌دادی
5:58 یعنی اگر بدون اینکه از من بپرسی به سوی دیگ می‌رفتی، ران را به من می‌دادی، هرچند چندین بار آن را از تو می‌خواستم
6:06 زیرا الله تعالی بر آن (گوسفند) ران پس از ران خلق می‌کرد
6:11 معجزه و کرامتی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:16 و این از نشانه‌های نبوت ایشان است
6:19 و از ام هانئ رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
6:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر من وارد شد و فرمود: «آیا چیزی نزد تو هست؟» گفتم: «نه، جز نان خشک و سرکه.»
6:35 فرمود: «بیاور؛ خانه‌ای که در آن سرکه باشد از خورش خالی نیست.»
6:43 در این حدیث آمده است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر ام هانئ وارد شد و او دختر عموی ایشان بود.
6:51 این که فرمود «آیا چیزی نزد تو هست» یعنی آیا خوراکی نزد تو هست؟ پس گفت: «نه، جز نان خشک و سرکه.»
7:01 فرمود: «بیاور»، یعنی آن را نزد من بیاور. «خانه‌ای که در آن سرکه باشد از خورش خالی نیست.»
7:09 یعنی اگر در خانه سرکه یافت شود، آن خانه از خورش تهی نیست.
7:15 و در حدیث ترغیب است که نان و سرکه با دیده‌ی تحقیر نگریسته نشود.
7:21 و همچنین اشکالی ندارد که از کسی که سائل از او شرم نمی‌کند، خوراک خواسته شود، زیرا محبت راستین و آگاهی از خرسندی او به این کار در میان است.
7:31 و از ابوموسی اشعری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
7:37 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: «برتری عایشه بر زنان، همانند برتری ثرید بر دیگر خوراکی‌هاست.»
7:47 ثرید عبارت است از نانی که خرد می‌شود و بر آن خورش از آب گوشت و مانند آن ریخته می‌شود تا نرم گردد.
7:57 گاهی با آن گوشت است و گاهی بدون گوشت.
8:02 در این حدیث فضیلت ام‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها، همسر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، بر سایر زنان بیان شده است.
8:12 و این تفضیل مستلزم اثبات برتری مطلق نیست.
8:17 تا آن که زنانی چون مریم، آسیه، خدیجه و فاطمه را دربرنگیرد.
8:23 این سخن برای جمع میان این حدیث و حدیث «بهترین زنان اهل بهشت» است.
8:29 مقصود تنها برتری او بر زنان این امت، یا برتری او بر زنان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
8:38 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که دید رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از «ثور اقط» وضو گرفت.
8:49 سپس دید که از دست گوسفند خورد، آنگاه نماز گزارد و وضو نگرفت.
8:56 در این حدیث آمده است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس از خوردن از «ثور اقط» وضو گرفت.
9:03 یعنی تکه‌ای از اقط، و اقط شیر منجمد و سفت شده است.
9:09 آن تکه را از آن رو «ثور اقط» نامیده‌اند که از بقیه‌ی آن جدا شده است.
9:15 وضوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس از خوردن اقط بدان سبب بود که آن چیزی بود که آتش به آن رسیده بود.
9:24 سپس دید که از دست گوسفند خورد و آنگاه نماز گزارد و وضو نگرفت.
9:29 در این بخش از حدیث آمده که ایشان وضو را به سبب آنچه آتش به آن رسیده، ترک فرمود.
9:37 جمع میان این دو آن است که وجوب وضو به سبب آنچه آتش به آن رسیده، در آغاز اسلام بود.
9:45 سپس نسخ شد و استحباب باقی ماند.
9:48 ابوهریره رضی‌الله‌عنه از این حدیث می‌خواست بیان کند که حکم پیشین
9:55 یعنی وضو به سبب آنچه آتش به آن رسیده، در پایان زندگی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نسخ شده بود.
10:03 و از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:08 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای صفیه با خرما و سویق ولیمه داد.
10:17 در این حدیث آمده است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چون با ام‌المؤمنین
10:23 صفیه دختر حیی بن اخطب رضی‌الله‌عنها ازدواج کرد، که از اسیران غزوه خیبر بود،
10:30 او را آزاد ساخت و آزادی‌اش را مهر او قرار داد و برای او با خرما و سویق ولیمه داد.
10:37 و سویق آن است که از آرد گندم یا جو ساخته می‌شود.
10:42 و در روایت صحیح آمده که برای او با «حیس» ولیمه داد.
10:46 و حیس خوراکی است که از خرما و روغن و همراه با اقط یا آرد ساخته می‌شود.
10:53 از حدیث استحباب ولیمه‌ی عروسی آموخته می‌شود و این که به اندازه‌ی حال شوهر باشد.
11:01 و نیز در آن، آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) داشت از پرهیز از تکلف و دوری از اسراف دیده می‌شود.
11:09 و از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
11:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به خانه‌ی ما آمد و برای او گوسفندی سر بریدیم.
11:22 فرمود: «گویا آنان دانسته‌اند که ما گوشت را دوست داریم.»
11:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با این سخن قصد داشت دل آنان را خوش کند و شادی را به آنان برساند،
11:37 نه این که به گوشت شیفته باشد یا در دوستی آن زیاده‌روی کند.
11:41 و این حدیث را داستانی است: جابر رضی‌الله‌عنه گفت:
11:46 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم تا در قرضی که بر گردن پدرم بود از او یاری بخواهم.
11:53 فرمود: «به شما خواهم رسید.»
11:56 گفت: بازگشتم و به همسرم گفتم: «با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سخن مگو و از او درخواست مکن.»
12:05 پس ایشان به سوی ما آمد و برای او بزی پرورشی را که داشتیم سر بریدیم.
12:11 فرمود: «ای جابر، گویا شما دانسته‌اید که ما گوشت را دوست داریم.»
12:17 چون بیرون رفت، آن زن به او گفت: «بر من و شوهرم درود فرست» یا «بر ما درود فرست.»
12:26 گفت: پس فرمود: «خدایا، بر آنان درود فرست.»
12:32 گفت: به او گفتم: «آیا تو را نهی نکرده بودم؟»
12:37 گفت: «آیا ندیدی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر ما وارد می‌شد و برای ما دعا نمی‌کرد؟»
12:45 و از جابر رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
12:49 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد و من با او بودم.
12:54 بر زنی از انصار وارد شد،
12:57 برای او گوسفندی سر برید و او از آن خورد،
13:00 و طبقی از خرمای تازه برایش آورد و او از آن خورد.
13:04 سپس برای ظهر وضو گرفت و نماز گزارد، آنگاه بازگشت.
13:08 پس برایش از بقیه‌ی گوشت گوسفند آورد و او خورد،
13:13 سپس نماز عصر را گزارد و وضو نگرفت.
13:16 در این حدیث جابر رضی‌الله‌عنه می‌گوید:
13:22 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد و من با او بودم.
13:27 در این شیوه‌ی بیان، نشانه‌ی کمال ادب صحابه رضی‌الله‌عنهم در سخن گفتن درباره‌ی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است،
13:32 در خطاب خود با ایشان،
13:36 و از واژگانی بهره می‌گیرند که نشان دهد آنان پیرو او هستند،
13:41 و او پیشوایی است که از او پیروی می‌شود.
13:45 و سخن او «پس بر زنی از انصار وارد شد»
13:48 «برای او گوسفندی سر برید و او از آن خورد»
13:52 «و طبقی از خرمای تازه برایش آورد و او از آن خورد»
13:55 «قناع» طبقی است که خرمای تازه بر روی آن خورده می‌شود.
14:00 و از شاخه‌های نخل ساخته می‌شود.
14:02 پس گوشت گوسفند نخست برای او آورده شد،
14:05 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از آن خورد.
14:08 سپس خرمای تازه برایش آورده شد و از آن خورد.
14:12 سپس برای ظهر وضو گرفت و نماز گزارد.
14:15 از این لازم نمی‌آید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:19 به سبب خوردن گوشت گوسفند وضو گرفته باشد،
14:22 بلکه برای حدث وضو گرفت، یا برای تجدید وضو.
14:26 و سخن او «سپس بازگشت» یعنی پس از نماز ظهر.
14:30 «پس برایش از بقیه‌ی گوشت گوسفند آورد»
14:34 و «علاله» باقیمانده‌ی چیزی است.
14:37 یعنی برایش بقیه‌ای از گوشت گوسفند آورد.
14:40 پس خورد، سپس نماز عصر را گزارد و وضو نگرفت.
14:44 این نشان می‌دهد که وضوی نخست پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:49 به سبب خوردن او از گوشت گوسفند نبوده است،
14:52 وگرنه برای نماز عصر دوباره وضو می‌گرفت.
14:56 و در حدیث آمده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:01 در یک روز دو بار گوشت خورد:
15:04 یک بار پیش از نماز ظهر و یک بار پس از آن.
15:08 و این با سخن عایشه رضی‌الله‌عنها منافات ندارد که گفت:
15:12 «در یک روز دو بار از نان و گوشت سیر نشد.»
15:17 زیرا از آن لازم نمی‌آید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:21 تا سیر شدن خورده باشد،
15:23 بلکه پیش از ظهر اندکی از آن خورد،
15:27 و چون نماز گزارد، بار دیگر برایش آورده شد.
15:31 و او نیز اندکی از آن خورد.
15:36 و از ام منذر رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
15:40 رسول الله (ﷺ) بر من وارد شد.
15:44 و علی همراه ایشان بود.
15:45 و برای ما خرماهای خوشه‌ای آویزان بود.
15:48 (ام منذر) گفت:
15:49 پس رسول الله (ﷺ) شروع به خوردن کرد،
15:53 و علی هم همراه او می‌خورد.
15:56 پس رسول الله (ﷺ) به علی فرمود:
16:00 بس کن ای علی، زیرا تو نقاهت داری.
16:04 (ام منذر) گفت:
16:05 پس علی نشست و پیامبر (ﷺ) می‌خورد.
16:10 (ام منذر) گفت: پس برای آنان سلق و جو آماده کردم.
16:14 پس پیامبر (ﷺ) به علی فرمود:
16:18 از این بخور، که این برای تو مناسب‌تر است.
16:23 در این حدیث آمده است که پیامبر (ﷺ) بر ام منذر وارد شد،
16:32 و او یکی از خاله‌های پیامبر (ﷺ) بود.
16:36 و علی رضی‌الله‌عنه همراه او بود.
16:39 و گفته او «و برای ما خرماهای خوشه‌ای آویزان بود» است.
16:43 «دوال» جمع «دالیة» است،
16:46 و آن خوشه‌ی رُطب و بَلَح است.
16:49 مردم خرمای نارس را آویزان می‌کردند، سپس از آنچه که [به حد مطلوب] رسیده می‌خوردند.
16:54 پس پیامبر (ﷺ) و علی که همراه او بود، از رُطب می‌خوردند.
17:00 پس پیامبر (ﷺ) به علی فرمود:
17:04 بس کن ای علی، یعنی از خوردن دست بکش،
17:08 زیرا تو نقاهت داری.
17:10 یعنی تو تازه از بیماری بهبود یافته‌ای،
17:14 و «ناقه» کسی است که به تازگی از بیماری بهبود یافته است
17:18 و هنوز سلامتی‌اش استوار نشده است.
17:21 (ام منذر) گفت: پس برای آنان سلق و جو آماده کردم.
17:25 «سلق» گیاهی است شبیه به جرجیر
17:29 که پخته‌شده خورده می‌شود.
17:31 پس جو را همراه سلق پختم و برای آنان آوردم.
17:36 پس پیامبر (ﷺ) به علی فرمود:
17:39 از این بخور،
17:41 که این برای تو مناسب‌تر است.
17:43 یعنی از این غذا بخور، که برای تو سودمندتر است.
17:47 و اهل علم یادآور شده‌اند
17:49 که وقتی جو با سلق پخته شود،
17:52 برای بیمار بسیار سودمند است،
17:55 به‌ویژه در دوران نقاهت
17:58 و آغاز بازگشت تندرستی.
18:00 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
18:05 پیامبر (ﷺ)
18:08 نزد من می‌آمد و می‌فرمود:
18:10 آیا امروز چیزی برای خوردن نزد تو هست؟
18:12 من می‌گفتم: نه.
18:14 او می‌فرمود:
18:16 پس من روزه‌دار هستم.
18:18 (عایشه) گفت:
18:19 پس روزی نزد من آمد،
18:21 و گفتم:
18:22 ای رسول الله،
18:23 برای ما هدیه‌ای آورده‌اند.
18:26 فرمود:
18:27 آن چیست؟
18:29 گفتم:
18:30 «حَیس».
18:31 فرمود:
18:32 آگاه باش که من صبح‌گاه روزه‌دار شده‌ام.
18:35 (عایشه) گفت:
18:36 سپس خورد.
18:38 در این حدیث
18:41 آمده است که پیامبر (ﷺ)
18:43 هرگاه به خانه‌اش داخل می‌شد،
18:45 از عایشه رضی‌الله‌عنها می‌پرسید
18:48 و می‌فرمود:
18:49 آیا امروز چیزی برای خوردن نزد تو هست؟
18:51 و «غَدا» آن چیزی است که در اول روز خورده می‌شود.
18:55 پس وقتی (عایشه) می‌گفت: نه،
18:57 (پیامبر) می‌فرمود:
18:58 من روزه‌دار هستم،
19:00 یعنی از همان وقت قصد روزه را کرده بود.
19:03 و سپس هدیه‌ای آمد.
19:05 پس (عایشه) به او گفت: ای رسول الله،
19:08 برای ما هدیه‌ای آورده‌اند.
19:11 پس پرسید: آن چیست؟
19:13 (عایشه) گفت:
19:14 «حَیس».
19:15 و «حَیس»
19:16 خرما است با روغن و «أقط»،
19:18 یا با روغن و آرد.
19:21 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
19:24 آگاه باش که من صبح‌گاه روزه‌دار شده‌ام.
19:27 (عایشه) گفت:
19:28 سپس خورد.
19:29 و از این حدیث استفاده می‌شود
19:32 که در روزه‌ی نافله شرط نیست که نیت از شب تعیین شده باشد.
19:37 پس اگر انسان صبح کند و نخورده و ننوشیده باشد،
19:41 سپس در میانه‌ی روز برایش آشکار شود که روزه بگیرد،
19:44 برای او جایز است.
19:46 برخلاف روزه‌ی واجب،
19:48 که در آن تعیین نیت از شب شرط است.
19:53 و همچنین در این حدیث
19:55 آمده است که ایشان (ﷺ)
19:57 نیت روزه کرده بود،
20:00 سپس پس از آمدن به خانه غذایی یافت
20:04 و افطار کرد.
20:05 و در این دلیل است که روزه‌دار نافله
20:09 می‌تواند در هر وقتی از روز که بخواهد افطار کند.
20:13 او خودش امیر خویش است
20:15 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت شده که
20:20 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
20:23 ثفل را دوست می‌داشت
20:26 عبدالله گفته است:
20:28 یعنی آنچه از غذا باقی می‌ماند
20:31 در این حدیث
20:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
20:37 ثفل را دوست می‌داشت
20:39 و ثفل را شیخ مصنف تفسیر کرده است
20:42 عبدالله بن عبدالرحمن دارمی
20:45 که آن، آنچه از غذا باقی می‌ماند است
20:48 یعنی آنچه در ته دیگ باقی می‌ماند
20:50 از گوشت یا آرد یا غیر آن
20:54 و این ویژگی را دارد که بسیار نرم‌تر است
20:57 و طعمش بهتر است
20:59 و در آن اشاره‌ای است به فروتنی و صبر
21:02 و قناعت به اندک
21:04 و جستجوی برکت در بقیهٔ غذا
21:08 و در پایان این باب
21:12 شایسته است یادآوری شود که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
21:16 عادتش این نبود که خود را
21:18 به یک نوع از خوراکی‌ها محدود کند
21:21 زیرا این کار غالباً به سلامتی زیان می‌رساند
21:24 هرچند که آن بهترین خوراکی‌ها باشد
21:27 از این رو آنچه را که برایش آسان بود می‌خورد
21:30 از گوشت و میوه و خرما و غیر آن
21:34 ادامهٔ این حدیث ان‌شاءالله
21:39 و الله اعلم
21:41 و درود و سلام (الله) بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
21:44 و بر آل و اصحاب او همه باد