از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 4 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (4) | باب آنچه در مورد خاتم نبوت ذکر شد

◉ 263 بازدید ⏱ 22:14 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های شوق
0:09 و مرکّب عشق
0:11 حروفی می‌نگاریم که از طلا گران‌بهاتر است
0:15 در توصیف سرور آفریدگان
0:17 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:20 شمایل محمدی
0:30 باب آنچه درباره مهر نبوت آمده است
0:33 مهر نبوت
0:37 آن یکی از نشانه‌هایی است که بر پیکر شریف پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
0:42 و دلالت بر نبوت او داشت
0:45 و این نشانه نزد اهل کتاب شناخته شده بود
0:49 و در کتاب‌هایشان یاد شده بود
0:52 و برخی از ایشان به وسیله آن، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را می‌شناختند
0:56 مانند سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه
0:59 هنگامی که با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیدار کرد
1:03 در نخستین ورود او به مدینه
1:05 پس به او ایمان آورد
1:07 حافظ ابن رجب رحمه‌الله گفته است
1:10 و مهر نبوت از نشانه‌های نبوت اوست
1:13 که اهل کتاب او را با آن می‌شناختند
1:17 و از آن می‌پرسیدند
1:19 و خواستار آگاهی یافتن بر آن بودند
1:22 از سائب بن یزید رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
1:28 خاله‌ام مرا نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برد
1:33 پس گفت
1:35 ای رسول الله
1:37 این خواهرزاده‌ام درد دارد
1:39 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر سرم دست کشید
1:43 و برایم دعای برکت کرد
1:45 و وضو گرفت
1:47 پس از آب وضوی او نوشیدم
1:49 و پشت سرش ایستادم
1:51 پس مهر را میان دو شانه‌اش دیدم
1:54 که مانند دکمه حجله بود
1:57 در این حدیث
2:00 سائب رضی‌الله‌عنه یاد می‌کند
2:03 که روزی زمین خورد
2:05 و در پایش احساس درد کرد
2:08 پس خاله‌اش او را نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آورد
2:13 پس با مهربانی بر سرش دست کشید
2:16 و برایش دعای برکت کرد
2:18 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وضو گرفت
2:22 و سائب به سوی آب وضوی او برخاست
2:25 و از آن نوشید
2:27 سپس پشت سر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاد
2:30 و مهر را میان دو شانه‌اش دید
2:33 که مانند دکمه حجله بود
2:35 و مراد از «حجله» واحد «حجال» است
2:39 و آن خانه‌ای است مانند گنبد
2:41 که دکمه‌ها و حلقه‌های بزرگ دارد
2:44 و گفته شده است
2:45 حجله همان پرنده‌ای شناخته‌شده است
2:48 و «زر» آن تخم آن است
2:52 و در این حدیث از فواید
2:55 مشروع بودن بردن بیمار نزد کسی که برایش دم می‌کند یا دعا می‌کند
3:00 مشروع بودن دست کشیدن بر سر بیمار و دعا برای او
3:04 و مهربانی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر یارانش
3:08 و دعای او برای ایشان به برکت
3:11 و برکت دعای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای سائب رضی‌الله‌عنه
3:17 پس از جعید بن عبدالرحمن روایت شده که گفت
3:22 سائب بن یزید را در حالی دیدم که نود و چهار ساله بود
3:27 با بدنی استوار و معتدل
3:29 پس گفت
3:30 می‌دانی که با شنوایی و بینایی‌ام بهره‌مند نشدم
3:34 جز به دعای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:40 و از جابر بن سمره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
3:44 مهر را میان دو شانه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیدم، برآمدگی سرخی
3:51 مانند تخم کبوتر
3:56 در این حدیث جابر رضی‌الله‌عنه یاد می‌کند
4:00 که مهر را میان دو شانه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیده است
4:05 و سخن او «برآمدگی سرخی» است
4:08 «غده» همان تکه گوشت برجسته است
4:12 و مراد این است که آن شبیه به آن است
4:15 و «حمراء» یعنی در رنگ به سرخی متمایل است
4:20 و در روایتی در صحیح مسلم آمده است که «بدنش را تشبیه می‌کرد»
4:25 یعنی رنگ مهر همانند رنگ سایر بدن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
4:31 و با رنگ پوستش مخالفت نداشت
4:34 و سخن او «مانند تخم کبوتر»
4:37 یعنی از نظر اندازه و گردی است
4:40 و از عاصم بن عمر بن قتاده
4:45 از جده‌اش رمیثه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
4:49 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم
4:53 اگر بخواهم، از نزدیکی که به او دارم، مهری را که میان دو شانه‌اش است می‌بوسم، و چنین می‌کنم
5:00 [که] درباره سعد بن معاذ در روز وفاتش می‌فرمود
5:03 «عرش رحمان به خاطر او به لرزه درآمد»
5:07 در این حدیث عاصم بن عمر بن قتاده روایت می‌کند
5:13 و او تابعی مشهوری است
5:15 از جده صحابیه جلیل‌القدرش
5:18 رمیثه دختر عمر بن هاش از انصار
5:21 که گفت و او به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بسیار نزدیک بود
5:27 به گونه‌ای که اگر می‌خواست مهری را که میان دو شانه‌اش بود ببوسد، می‌توانست
5:33 از شدت نزدیکی‌اش به او
5:36 و این جمله معترضه را آورد
5:39 برای تحقیق شنیدنش از او
5:42 زیرا آنچه روایت شده امری بزرگ است
5:45 و این بر کمال انس و ویژگی او با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دلالت دارد
5:52 و نهایت تواضع او و حسن معاشرتش
5:56 و لطف خلقش با امتش
5:59 به ویژه با پیرزنان و مسکینان
6:02 گفت
6:03 از او شنیدم که می‌فرمود: روزی که سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه درگذشت،
6:08 «عرش رحمن برای او به لرزه درآمد».
6:11 و سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه
6:14 سرور انصار بود.
6:16 او در مدینه به دست مصعب بن عمیر رضی‌الله‌عنه اسلام آورد،
6:21 و قبیلهٔ بنی عبدالاشهل به اسلام او مسلمان شدند.
6:24 و خانهٔ ایشان نخستین خانه‌ای از انصار بود که اسلام آورد.
6:28 او در میان قوم خود بزرگ و فرمان‌برده‌شده بود،
6:32 در جنگ بدر حاضر شد،
6:33 و در احد با پیامبر (ﷺ) پایداری کرد،
6:38 و در روز خندق در رگ اکحل (رگ دست) تیر خورد،
6:41 و خون از آن بند نیامد تا آنکه پس از یک ماه درگذشت.
6:45 و این در ماه ذی‌القعده سال پنجم بود،
6:48 و او سی و هفت ساله بود.
6:51 و در بقیع به خاک سپرده شد،
6:53 و هفتاد هزار فرشته در تشییع جنازهٔ او حاضر شدند.
6:58 و گفتهٔ او «عرش رحمن برای او به لرزه درآمد»
7:01 یعنی از شادی آمدن روح سعد به لرزش درآمد.
7:05 ابن رجب گفته است:
7:06 و حدیث لرزیدن عرش برای سعد بن معاذ روایت شده است
7:10 از ده تن از صحابه یا بیشتر،
7:14 و در صحیحین ثابت است،
7:16 پس انکار آن معنایی ندارد.
7:18 و عرش بزرگ‌ترین مخلوقات الله عز وجل است،
7:22 و بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین آن‌هاست.
7:25 و الله تعالی در قرآن آن را به «عظیم» و «کریم» و «مجید» توصیف کرده است،
7:31 و عرش سقف مخلوقات و بلندترین و رفیع‌ترین آن‌هاست.
7:35 از همین روست که در حدیث آمده است که پیامبر (ﷺ) فرمود:
7:41 «هرگاه از الله درخواست کردید، فردوس را از او بخواهید،
7:45 زیرا آن میانهٔ بهشت و بالاترین بخش بهشت است،
7:49 و بالای آن عرش رحمن است،
7:52 و از آن نهرهای بهشت جاری می‌شود».
7:56 و از علباء بن احمر،
7:59 از ابوزید عمر بن اخطب انصاری رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت:
8:04 رسول الله (ﷺ) به من فرمود:
8:08 «ای ابوزید، به من نزدیک شو و پشتم را مسح کن».
8:13 پس پشت ایشان را مسح کردم و انگشتانم بر مهر (خاتم) واقع شد.
8:18 گفتم: خاتم چیست؟
8:21 فرمود: «چند موی گرد‌آمده».
8:25 در این حدیث
8:28 احتمال دارد که پیامبر (ﷺ)
8:32 دانسته باشد که ابوزید می‌خواهد کیفیت خاتم را بشناسد،
8:37 پس از او خواست پشتش را مسح کند
8:40 تا آنچه را در دلش می‌گذرد بداند،
8:43 از سر مهربانی با او و اهتمام به کار او.
8:46 پس ابوزید پشت پیامبر (ﷺ) را مسح کرد
8:51 و انگشتانش بر خاتم واقع شد.
8:54 تابعی از او پرسید که خاتم چیست؟
8:59 «چند موی گرد‌آمده».
9:01 و شاید ابوزید رضی‌الله‌عنه
9:04 از آنچه دستش به آن رسید خبر داده،
9:07 یعنی همان مویی که بر خاتم بود.
9:10 و در این حدیث فواید است، از جمله:
9:13 فروتنی پیامبر (ﷺ)،
9:16 و مهربانی ایشان با یارانش،
9:19 و جواز مسح پشت دیگری،
9:22 و اثبات مهر نبوت،
9:24 و اینکه بر آن چند موی گرد‌آمده بود،
9:27 و فضیلت ابوزید انصاری رضی‌الله‌عنه،
9:31 که پیامبر (ﷺ) او را
9:34 به این کرامت اختصاص داد،
9:36 یعنی مسح پشت شریف ایشان.
9:38 و در مسند احمد آمده است
9:40 که ابوزید رضی‌الله‌عنه گفت:
9:43 رسول الله (ﷺ) به من فرمود:
9:47 «به من نزدیک شو».
9:49 گفت:
9:50 پس با دستش بر سرم و ریشم مسح کشید.
9:54 گفت:
9:55 سپس فرمود:
9:56 «خدایا او را زیبا گردان
9:58 و زیبایی‌اش را پایدار بدار».
10:00 گفت:
10:01 پس او به بیش از صد سال رسید،
10:04 و در سر و ریشش سفیدی نبود
10:07 مگر اندکی.
10:09 و چهره‌اش همواره گشاده بود،
10:12 و چهره‌اش تا زمان مرگ گرفته نشد،
10:15 یعنی به چین و چروک‌هایی که به سالخوردگان می‌رسد دچار نشد،
10:19 و همچنان زیبایی‌اش بر جای ماند تا مرد،
10:21 به برکت دعای پیامبر (ﷺ).
10:25 و از بریده رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:30 سلمان فارسی هنگامی که به مدینه آمد، نزد رسول الله (ﷺ) آمد
10:35 در حالی که سفره‌ای با خرمای تازه با خود داشت،
10:40 آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد،
10:44 آن را در برابر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نهاد
10:50 «ای سلمان، این چیست؟»
10:51 گفت:
10:54 «صدقه‌ای است برای تو و یارانت».
10:56 فرمود:
10:59 «آن را بردار، زیرا ما صدقه نمی‌خوریم».
11:00 آن را بردار، زیرا ما صدقه نمی‌خوریم
11:04 پس آن را برداشت.
11:05 فردای آن روز، مانند آن را آورد
11:07 و پیش روی رسول الله (ﷺ) گذاشت.
11:09 آن را در برابر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نهاد
11:14 «این چیست ای سلمان؟»
11:15 گفت:
11:18 (ادامه در خط بعدی)
11:19 هدیه‌ای برای تو
11:21 پس رسول الله (ﷺ) به یارانش فرمود
11:25 بگسترید
11:27 سپس به مُهر بر پشت رسول الله (ﷺ) نگریست
11:33 و به او ایمان آورد
11:35 و این [مُهر] از آنِ یهودیان بود
11:37 پس رسول الله (ﷺ) آن را به فلان و فلان مقدار درهم خرید
11:43 به این شرط که [سلمان] نخلستانی بکارد
11:45 و سلمان در آن کار کند تا [درختان] میوه دهند
11:49 [راوی] گفت
11:50 پس رسول الله (ﷺ) نخل‌ها را کاشت
11:54 جز یک نخل که عمر کاشته بود
11:58 و نخل‌ها در همان سال بار دادند
12:01 اما آن نخل بار نداد
12:03 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
12:07 این را چه شده است
12:09 عمر گفت
12:10 ای رسول الله
12:12 من آن را کاشته‌ام
12:14 [راوی] گفت
12:15 پس رسول الله (ﷺ) آن را کند
12:19 و دوباره کاشت، پس در همان سال بار داد
12:23 داستان سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه چنین بود
12:28 که او دربارهٔ نزدیکی بعثت پیامبر (ﷺ) شنیده بود
12:34 و از برخی نشانه‌های نبوت او آگاه شده بود
12:37 از جمله آنکه او هدیه را می‌پذیرد
12:40 و صدقه نمی‌خورد
12:42 و میان دو شانه‌اش مُهر [نبوت] است
12:45 پس او در پی آن بود که با او دیدار کند
12:47 و جستجوی جایگاه او را داشت
12:49 سخن او [راوی]
12:51 سلمان فارسی نزد رسول الله (ﷺ) آمد
12:55 هنگامی که به مدینه آمد، با سفره‌ای که بر آن خرمای تر بود
12:59 و آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد
13:04 پس [پیامبر] فرمود
13:06 ای سلمان، این چیست
13:08 پرسش دربارهٔ نوع خوراکی که آورده بود نبود
13:12 بلکه پرسش دربارهٔ امری دیگر بود که سلمان آن را دریافته بود
13:16 پس [سلمان] گفت
13:18 صدقه‌ای است برای تو و یارانت
13:21 [پیامبر] فرمود: آن را بردارید
13:23 زیرا ما صدقه نمی‌خوریم
13:26 در برخی روایات حدیث آمده است
13:28 که پیامبر (ﷺ)
13:31 به یارانش فرمود که بخورند
13:33 و خود دست نگه داشت
13:35 این نخستین نشانه بود
13:37 که برای سلمان رضی‌الله‌عنه آشکار شد
13:40 که پیامبر (ﷺ)
13:42 صدقه نمی‌خورد
13:44 و سخن او [راوی]
13:46 روز بعد با همانند آن [خوراکی] آمد
13:48 و آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد
13:53 پس [پیامبر] فرمود
13:54 ای سلمان، این چیست
13:56 پس [سلمان] گفت: هدیه‌ای برای تو
13:58 پس رسول الله (ﷺ) به یارانش فرمود
14:03 بگسترید
14:04 یعنی دست‌هایتان را دراز کنید
14:06 پس از آن برگیرید
14:08 و خود پیامبر (ﷺ) نیز همراه آنان برگرفت
14:12 این نشانهٔ دوم بود که برای سلمان رضی‌الله‌عنه آشکار شد
14:17 که او هدیه را می‌پذیرد
14:20 و سخن او [راوی]
14:21 سپس به مُهر بر پشت رسول الله (ﷺ) نگریست
14:26 و به او ایمان آورد
14:28 این شاهد [مورد نظر] از حدیث است
14:31 که چون مُهر را بر پشت پیامبر (ﷺ) دید
14:36 بی‌درنگ و بی‌تأخیر به او ایمان آورد
14:39 پس از آنکه نشانه‌هایی را که نزدش بود با شخص پیامبر (ﷺ) تطبیق یافت
14:46 و سخن او [راوی]: و این [مُهر] از آنِ یهودیان بود
14:50 پس رسول الله (ﷺ) آن را به فلان و فلان مقدار درهم خرید
14:56 به این شرط که [سلمان] نخلستانی بکارد
14:58 و سلمان در آن کار کند تا [درختان] میوه دهند
15:02 یعنی سلمان رضی‌الله‌عنه بردهٔ یهودیان بود
15:07 پس پیامبر (ﷺ) نزد یهودیان میانجیگری کرد تا با او بر مقداری نقره قرارداد مکاتبه ببندند
15:14 و [سلمان] برای آنان نخلستانی بکارد
15:16 پس پیامبر (ﷺ) به یارانش فرمان داد که او را یاری دهند
15:21 و پیامبر (ﷺ) خود با دست خویش آن نهال‌ها را می‌کاشت
15:27 از سر حرصی که بر آزادی سلمان رضی‌الله‌عنه داشت
15:31 و سلمان در آن کار می‌کرد تا میوه دهد و از میوه‌هایش خورده شود
15:36 و سخن او [راوی]: پس رسول الله (ﷺ) نخل‌ها را کاشت
15:41 جز یک نخل که عمر آن را کاشته بود
15:45 پس نخل‌ها در همان سال بار دادند و آن نخل بار نداد
15:50 پس رسول الله (ﷺ) فرمود: این را چه شده است
15:55 [عمر] گفت: ای رسول الله، من آن را کاشته‌ام
16:00 [راوی] گفت: پس رسول الله (ﷺ) آن را کند و دوباره کاشت
16:06 پس در همان سال بار داد
16:09 و شاید حکمت در آن این باشد که معجزه با باردادن همهٔ نخل‌ها آشکار شود
16:15 جز آنچه را که پیامبر (ﷺ) با دست خویش نکاشته بود
16:20 و معجزهٔ دیگری نیز [در کار بود] و آن کاشتن دوبارهٔ آن نخل به دست او بود
16:25 و باردادن آن در همان سال
16:28 و از ابونضره عوفی روایت است که گفت
16:33 از ابوسعید خدری رضی‌الله‌عنه دربارهٔ مُهر رسول الله (ﷺ) پرسیدم
16:41 یعنی مُهر نبوت
16:43 گفت: در پشت او تکه‌ای برآمده [به اندازهٔ تخم کبوتر] بود
16:48 در این حدیث ابوسعید خدری رضی‌الله‌عنه خبر می‌دهد
16:54 هنگامی که دربارهٔ مُهر نبوت پرسیده شد
16:57 گفت: در پشت او تکه‌ای برآمده بود
17:02 و «بَضعَة» همان پاره‌ای از گوشت است
17:05 و «ناشزة» یعنی برجسته و بالاآمده، پس با بدن هم‌سطح نیست.
17:09 (ادامهٔ همان جمله است) نیست.
17:12 از عبدالله بن سرجس رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
17:19 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم
17:23 در حالی که او میان جمعی از اصحابش بود.
17:25 از پشت سر او به دور زدم
17:28 پس آنچه را که می‌خواستم دریافت.
17:30 سپس ردا را از پشتش کنار زد،
17:33 و مُهر نبوت را میان دو شانه‌اش دیدم، مانند گرد هم آمدن (مشت دست).
17:38 اطرافش خال‌هایی بود که گویی زگیل‌ها هستند.
17:42 بازگشتم تا رو به رویش ایستادم،
17:44 و گفتم: الله تو را بیامرزد، ای رسول الله!
17:49 فرمود: و تو را (نیز بیامرزد).
17:51 سپس حاضران گفتند:
17:53 «رسول الله برای تو آمرزش می‌خواهد!»
17:57 فرمود: «آری، و برای شما (نیز).»
18:00 سپس این آیه را تلاوت کرد:
18:03 «و برای گناه خود و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه.»
18:08 در این حدیث،
18:12 صحابی بزرگوار عبدالله بن سرجس رضی‌الله‌عنه خبر می‌دهد
18:16 که نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
18:20 در حالی که آن حضرت با اصحابش نشسته بود.
18:22 او دور زد تا از پشت سر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد،
18:27 و مقصودش از این کار آن بود که آن مُهری را ببیند که درباره‌اش شنیده بود.
18:33 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مقصود او را دریافت،
18:37 و ردا را از پشتش کنار زد.
18:40 «ردا» همان پارچه‌ای است که بر بالاتنه انداخته می‌شود،
18:45 و کنار زدن آن از پشت، آسان بود.
18:48 پس عبدالله بن سرجس رضی‌الله‌عنه جای مُهر را میان دو شانه‌اش دید،
18:54 مانند گرد هم آمدن (مشت دست).
18:56 و «جمع» همان گرد آمدن دست است وقتی که مشت می‌شود.
19:00 و در صحیح مسلم آمده است:
19:03 «پس به مُهر نبوت میان دو شانه‌اش نگریستم،
19:06 نزدیک استخوان شانهٔ چپ‌اش، گرد هم‌آمده (مشت‌مانند)،
19:10 و بر آن خال‌هایی بود، همانند زگیل‌ها.»
19:14 و «ناغض الکتف» همان استخوان نازک برجسته‌ای است که بر کناره‌اش قرار دارد.
19:19 این نشان می‌دهد که مُهر نبوت میان دو شانه بود،
19:24 اما به سوی شانهٔ چپ نزدیک‌تر بود.
19:29 و گفتهٔ او «حولها خیلان کأنها ثآلیل» (اطرافش خال‌هایی بود که گویی زگیل‌ها هستند)
19:33 «خیلان» جمع «خال» است،
19:36 و آن چیزی است که به آن «شامه» (خال سیاه) گفته می‌شود،
19:39 و آن تکه‌ای کوچک با رنگ سیاه است.
19:43 و «ثآلیل» جمع «ثؤلول» است،
19:46 و آن بخشی کوچک و برجسته از بدن است
19:49 که سفت و محکم می‌باشد.
19:52 و گفتهٔ او «فرجعت حتی استقبلته» (بازگشتم تا رو به رویش ایستادم)
19:56 یعنی پس از آنکه مُهر را دید، از روبه‌رو به سوی او آمد.
20:00 سپس گفت: «غفر الله لک یا رسول الله» (الله تو را بیامرزد، ای رسول الله!)
20:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: «و لک» (و تو را نیز)
20:08 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با این دعای بزرگ، برای او طلب آمرزش کرد.
20:15 حاضران گفتند: «رسول الله برای تو آمرزش می‌خواهد!»
20:21 یعنی تو به این امر بزرگ دست یافتی،
20:24 زیرا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای تو آمرزش خواست.
20:29 فرمود: «نعم و لکم» (آری، و برای شما نیز)
20:32 یعنی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای شما نیز آمرزش خواست.
20:37 و (عبدالله) به گفتهٔ الله تعالی استشهاد کرد:
20:40 و برای گناهت و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه
20:45 و خلاصهٔ این باب:
20:49 اثبات مُهر نبوت میان دو شانهٔ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
20:55 و اینکه به سوی شانهٔ چپ نزدیک‌تر بود،
20:58 و اینکه مُهر تکه‌ای کوچک از گوشت با رنگ سرخ بود.
21:04 اگر از نظر وصف کوچک فرض شود، مانند تخم کبوتر است،
21:08 و اگر بزرگ فرض شود، مانند مشت دست در حال بسته شدن است.
21:14 اطرافش خال‌های سیاه و موهای گردهم‌آمده بود.
21:19 فایده:
21:23 سؤال از حافظ برهان‌الدین حلبی رحمه‌الله شد:
21:27 آیا مُهر نبوت از ویژگی‌های پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است،
21:32 یا اینکه هر پیامبری با مُهر نبوت مهر شده است؟
21:37 ایشان پاسخ داد: من در این باره چیزی به یاد ندارم،
21:41 اما آنچه آشکار است این است که این امتیاز برای معانی متعددی به او اختصاص یافته است،
21:47 از جمله اینکه این نشانهٔ آن است که او «خاتم النبیین» است،
21:52 و دیگری چنین نیست.
21:54 و نیز چون باب نبوت با او بسته شد، پس پس از او هرگز گشوده نمی‌شود.
22:00 ادامهٔ حدیث، اگر الله بخواهد، در آینده خواهد آمد.
22:05 و الله داناتر است.
22:07 و درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
22:10 و بر آل و اصحاب او همگی.