از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد)
· درس 4 از 40
الشمال المحمدیه | قسمت (4) | باب آنچه در مورد خاتم نبوت ذکر شد
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:07
با قلمهای شوق
0:09
و مرکّب عشق
0:11
حروفی مینگاریم که از طلا گرانبهاتر است
0:15
در توصیف سرور آفریدگان
0:17
صلیاللهعلیهوسلم
0:20
شمایل محمدی
0:30
باب آنچه درباره مهر نبوت آمده است
0:33
مهر نبوت
0:37
آن یکی از نشانههایی است که بر پیکر شریف پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
0:42
و دلالت بر نبوت او داشت
0:45
و این نشانه نزد اهل کتاب شناخته شده بود
0:49
و در کتابهایشان یاد شده بود
0:52
و برخی از ایشان به وسیله آن، پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را میشناختند
0:56
مانند سلمان فارسی رضیاللهعنه
0:59
هنگامی که با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دیدار کرد
1:03
در نخستین ورود او به مدینه
1:05
پس به او ایمان آورد
1:07
حافظ ابن رجب رحمهالله گفته است
1:10
و مهر نبوت از نشانههای نبوت اوست
1:13
که اهل کتاب او را با آن میشناختند
1:17
و از آن میپرسیدند
1:19
و خواستار آگاهی یافتن بر آن بودند
1:22
از سائب بن یزید رضیاللهعنهما روایت است که گفت
1:28
خالهام مرا نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برد
1:33
پس گفت
1:35
ای رسول الله
1:37
این خواهرزادهام درد دارد
1:39
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر سرم دست کشید
1:43
و برایم دعای برکت کرد
1:45
و وضو گرفت
1:47
پس از آب وضوی او نوشیدم
1:49
و پشت سرش ایستادم
1:51
پس مهر را میان دو شانهاش دیدم
1:54
که مانند دکمه حجله بود
1:57
در این حدیث
2:00
سائب رضیاللهعنه یاد میکند
2:03
که روزی زمین خورد
2:05
و در پایش احساس درد کرد
2:08
پس خالهاش او را نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آورد
2:13
پس با مهربانی بر سرش دست کشید
2:16
و برایش دعای برکت کرد
2:18
سپس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) وضو گرفت
2:22
و سائب به سوی آب وضوی او برخاست
2:25
و از آن نوشید
2:27
سپس پشت سر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) ایستاد
2:30
و مهر را میان دو شانهاش دید
2:33
که مانند دکمه حجله بود
2:35
و مراد از «حجله» واحد «حجال» است
2:39
و آن خانهای است مانند گنبد
2:41
که دکمهها و حلقههای بزرگ دارد
2:44
و گفته شده است
2:45
حجله همان پرندهای شناختهشده است
2:48
و «زر» آن تخم آن است
2:52
و در این حدیث از فواید
2:55
مشروع بودن بردن بیمار نزد کسی که برایش دم میکند یا دعا میکند
3:00
مشروع بودن دست کشیدن بر سر بیمار و دعا برای او
3:04
و مهربانی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر یارانش
3:08
و دعای او برای ایشان به برکت
3:11
و برکت دعای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برای سائب رضیاللهعنه
3:17
پس از جعید بن عبدالرحمن روایت شده که گفت
3:22
سائب بن یزید را در حالی دیدم که نود و چهار ساله بود
3:27
با بدنی استوار و معتدل
3:29
پس گفت
3:30
میدانی که با شنوایی و بیناییام بهرهمند نشدم
3:34
جز به دعای رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
3:40
و از جابر بن سمره رضیاللهعنه روایت است که گفت
3:44
مهر را میان دو شانه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دیدم، برآمدگی سرخی
3:51
مانند تخم کبوتر
3:56
در این حدیث جابر رضیاللهعنه یاد میکند
4:00
که مهر را میان دو شانه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دیده است
4:05
و سخن او «برآمدگی سرخی» است
4:08
«غده» همان تکه گوشت برجسته است
4:12
و مراد این است که آن شبیه به آن است
4:15
و «حمراء» یعنی در رنگ به سرخی متمایل است
4:20
و در روایتی در صحیح مسلم آمده است که «بدنش را تشبیه میکرد»
4:25
یعنی رنگ مهر همانند رنگ سایر بدن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
4:31
و با رنگ پوستش مخالفت نداشت
4:34
و سخن او «مانند تخم کبوتر»
4:37
یعنی از نظر اندازه و گردی است
4:40
و از عاصم بن عمر بن قتاده
4:45
از جدهاش رمیثه رضیاللهعنها روایت است که گفت
4:49
از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) شنیدم
4:53
اگر بخواهم، از نزدیکی که به او دارم، مهری را که میان دو شانهاش است میبوسم، و چنین میکنم
5:00
[که] درباره سعد بن معاذ در روز وفاتش میفرمود
5:03
«عرش رحمان به خاطر او به لرزه درآمد»
5:07
در این حدیث عاصم بن عمر بن قتاده روایت میکند
5:13
و او تابعی مشهوری است
5:15
از جده صحابیه جلیلالقدرش
5:18
رمیثه دختر عمر بن هاش از انصار
5:21
که گفت و او به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بسیار نزدیک بود
5:27
به گونهای که اگر میخواست مهری را که میان دو شانهاش بود ببوسد، میتوانست
5:33
از شدت نزدیکیاش به او
5:36
و این جمله معترضه را آورد
5:39
برای تحقیق شنیدنش از او
5:42
زیرا آنچه روایت شده امری بزرگ است
5:45
و این بر کمال انس و ویژگی او با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دلالت دارد
5:52
و نهایت تواضع او و حسن معاشرتش
5:56
و لطف خلقش با امتش
5:59
به ویژه با پیرزنان و مسکینان
6:02
گفت
6:03
از او شنیدم که میفرمود: روزی که سعد بن معاذ رضیاللهعنه درگذشت،
6:08
«عرش رحمن برای او به لرزه درآمد».
6:11
و سعد بن معاذ رضیاللهعنه
6:14
سرور انصار بود.
6:16
او در مدینه به دست مصعب بن عمیر رضیاللهعنه اسلام آورد،
6:21
و قبیلهٔ بنی عبدالاشهل به اسلام او مسلمان شدند.
6:24
و خانهٔ ایشان نخستین خانهای از انصار بود که اسلام آورد.
6:28
او در میان قوم خود بزرگ و فرمانبردهشده بود،
6:32
در جنگ بدر حاضر شد،
6:33
و در احد با پیامبر (ﷺ) پایداری کرد،
6:38
و در روز خندق در رگ اکحل (رگ دست) تیر خورد،
6:41
و خون از آن بند نیامد تا آنکه پس از یک ماه درگذشت.
6:45
و این در ماه ذیالقعده سال پنجم بود،
6:48
و او سی و هفت ساله بود.
6:51
و در بقیع به خاک سپرده شد،
6:53
و هفتاد هزار فرشته در تشییع جنازهٔ او حاضر شدند.
6:58
و گفتهٔ او «عرش رحمن برای او به لرزه درآمد»
7:01
یعنی از شادی آمدن روح سعد به لرزش درآمد.
7:05
ابن رجب گفته است:
7:06
و حدیث لرزیدن عرش برای سعد بن معاذ روایت شده است
7:10
از ده تن از صحابه یا بیشتر،
7:14
و در صحیحین ثابت است،
7:16
پس انکار آن معنایی ندارد.
7:18
و عرش بزرگترین مخلوقات الله عز وجل است،
7:22
و بزرگترین و گستردهترین آنهاست.
7:25
و الله تعالی در قرآن آن را به «عظیم» و «کریم» و «مجید» توصیف کرده است،
7:31
و عرش سقف مخلوقات و بلندترین و رفیعترین آنهاست.
7:35
از همین روست که در حدیث آمده است که پیامبر (ﷺ) فرمود:
7:41
«هرگاه از الله درخواست کردید، فردوس را از او بخواهید،
7:45
زیرا آن میانهٔ بهشت و بالاترین بخش بهشت است،
7:49
و بالای آن عرش رحمن است،
7:52
و از آن نهرهای بهشت جاری میشود».
7:56
و از علباء بن احمر،
7:59
از ابوزید عمر بن اخطب انصاری رضیاللهعنه روایت شده که گفت:
8:04
رسول الله (ﷺ) به من فرمود:
8:08
«ای ابوزید، به من نزدیک شو و پشتم را مسح کن».
8:13
پس پشت ایشان را مسح کردم و انگشتانم بر مهر (خاتم) واقع شد.
8:18
گفتم: خاتم چیست؟
8:21
فرمود: «چند موی گردآمده».
8:25
در این حدیث
8:28
احتمال دارد که پیامبر (ﷺ)
8:32
دانسته باشد که ابوزید میخواهد کیفیت خاتم را بشناسد،
8:37
پس از او خواست پشتش را مسح کند
8:40
تا آنچه را در دلش میگذرد بداند،
8:43
از سر مهربانی با او و اهتمام به کار او.
8:46
پس ابوزید پشت پیامبر (ﷺ) را مسح کرد
8:51
و انگشتانش بر خاتم واقع شد.
8:54
تابعی از او پرسید که خاتم چیست؟
8:59
«چند موی گردآمده».
9:01
و شاید ابوزید رضیاللهعنه
9:04
از آنچه دستش به آن رسید خبر داده،
9:07
یعنی همان مویی که بر خاتم بود.
9:10
و در این حدیث فواید است، از جمله:
9:13
فروتنی پیامبر (ﷺ)،
9:16
و مهربانی ایشان با یارانش،
9:19
و جواز مسح پشت دیگری،
9:22
و اثبات مهر نبوت،
9:24
و اینکه بر آن چند موی گردآمده بود،
9:27
و فضیلت ابوزید انصاری رضیاللهعنه،
9:31
که پیامبر (ﷺ) او را
9:34
به این کرامت اختصاص داد،
9:36
یعنی مسح پشت شریف ایشان.
9:38
و در مسند احمد آمده است
9:40
که ابوزید رضیاللهعنه گفت:
9:43
رسول الله (ﷺ) به من فرمود:
9:47
«به من نزدیک شو».
9:49
گفت:
9:50
پس با دستش بر سرم و ریشم مسح کشید.
9:54
گفت:
9:55
سپس فرمود:
9:56
«خدایا او را زیبا گردان
9:58
و زیباییاش را پایدار بدار».
10:00
گفت:
10:01
پس او به بیش از صد سال رسید،
10:04
و در سر و ریشش سفیدی نبود
10:07
مگر اندکی.
10:09
و چهرهاش همواره گشاده بود،
10:12
و چهرهاش تا زمان مرگ گرفته نشد،
10:15
یعنی به چین و چروکهایی که به سالخوردگان میرسد دچار نشد،
10:19
و همچنان زیباییاش بر جای ماند تا مرد،
10:21
به برکت دعای پیامبر (ﷺ).
10:25
و از بریده رضیاللهعنه روایت است که گفت:
10:30
سلمان فارسی هنگامی که به مدینه آمد، نزد رسول الله (ﷺ) آمد
10:35
در حالی که سفرهای با خرمای تازه با خود داشت،
10:40
آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد،
10:44
آن را در برابر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نهاد
10:50
«ای سلمان، این چیست؟»
10:51
گفت:
10:54
«صدقهای است برای تو و یارانت».
10:56
فرمود:
10:59
«آن را بردار، زیرا ما صدقه نمیخوریم».
11:00
آن را بردار، زیرا ما صدقه نمیخوریم
11:04
پس آن را برداشت.
11:05
فردای آن روز، مانند آن را آورد
11:07
و پیش روی رسول الله (ﷺ) گذاشت.
11:09
آن را در برابر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نهاد
11:14
«این چیست ای سلمان؟»
11:15
گفت:
11:18
(ادامه در خط بعدی)
11:19
هدیهای برای تو
11:21
پس رسول الله (ﷺ) به یارانش فرمود
11:25
بگسترید
11:27
سپس به مُهر بر پشت رسول الله (ﷺ) نگریست
11:33
و به او ایمان آورد
11:35
و این [مُهر] از آنِ یهودیان بود
11:37
پس رسول الله (ﷺ) آن را به فلان و فلان مقدار درهم خرید
11:43
به این شرط که [سلمان] نخلستانی بکارد
11:45
و سلمان در آن کار کند تا [درختان] میوه دهند
11:49
[راوی] گفت
11:50
پس رسول الله (ﷺ) نخلها را کاشت
11:54
جز یک نخل که عمر کاشته بود
11:58
و نخلها در همان سال بار دادند
12:01
اما آن نخل بار نداد
12:03
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
12:07
این را چه شده است
12:09
عمر گفت
12:10
ای رسول الله
12:12
من آن را کاشتهام
12:14
[راوی] گفت
12:15
پس رسول الله (ﷺ) آن را کند
12:19
و دوباره کاشت، پس در همان سال بار داد
12:23
داستان سلمان فارسی رضیاللهعنه چنین بود
12:28
که او دربارهٔ نزدیکی بعثت پیامبر (ﷺ) شنیده بود
12:34
و از برخی نشانههای نبوت او آگاه شده بود
12:37
از جمله آنکه او هدیه را میپذیرد
12:40
و صدقه نمیخورد
12:42
و میان دو شانهاش مُهر [نبوت] است
12:45
پس او در پی آن بود که با او دیدار کند
12:47
و جستجوی جایگاه او را داشت
12:49
سخن او [راوی]
12:51
سلمان فارسی نزد رسول الله (ﷺ) آمد
12:55
هنگامی که به مدینه آمد، با سفرهای که بر آن خرمای تر بود
12:59
و آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد
13:04
پس [پیامبر] فرمود
13:06
ای سلمان، این چیست
13:08
پرسش دربارهٔ نوع خوراکی که آورده بود نبود
13:12
بلکه پرسش دربارهٔ امری دیگر بود که سلمان آن را دریافته بود
13:16
پس [سلمان] گفت
13:18
صدقهای است برای تو و یارانت
13:21
[پیامبر] فرمود: آن را بردارید
13:23
زیرا ما صدقه نمیخوریم
13:26
در برخی روایات حدیث آمده است
13:28
که پیامبر (ﷺ)
13:31
به یارانش فرمود که بخورند
13:33
و خود دست نگه داشت
13:35
این نخستین نشانه بود
13:37
که برای سلمان رضیاللهعنه آشکار شد
13:40
که پیامبر (ﷺ)
13:42
صدقه نمیخورد
13:44
و سخن او [راوی]
13:46
روز بعد با همانند آن [خوراکی] آمد
13:48
و آن را پیش روی رسول الله (ﷺ) نهاد
13:53
پس [پیامبر] فرمود
13:54
ای سلمان، این چیست
13:56
پس [سلمان] گفت: هدیهای برای تو
13:58
پس رسول الله (ﷺ) به یارانش فرمود
14:03
بگسترید
14:04
یعنی دستهایتان را دراز کنید
14:06
پس از آن برگیرید
14:08
و خود پیامبر (ﷺ) نیز همراه آنان برگرفت
14:12
این نشانهٔ دوم بود که برای سلمان رضیاللهعنه آشکار شد
14:17
که او هدیه را میپذیرد
14:20
و سخن او [راوی]
14:21
سپس به مُهر بر پشت رسول الله (ﷺ) نگریست
14:26
و به او ایمان آورد
14:28
این شاهد [مورد نظر] از حدیث است
14:31
که چون مُهر را بر پشت پیامبر (ﷺ) دید
14:36
بیدرنگ و بیتأخیر به او ایمان آورد
14:39
پس از آنکه نشانههایی را که نزدش بود با شخص پیامبر (ﷺ) تطبیق یافت
14:46
و سخن او [راوی]: و این [مُهر] از آنِ یهودیان بود
14:50
پس رسول الله (ﷺ) آن را به فلان و فلان مقدار درهم خرید
14:56
به این شرط که [سلمان] نخلستانی بکارد
14:58
و سلمان در آن کار کند تا [درختان] میوه دهند
15:02
یعنی سلمان رضیاللهعنه بردهٔ یهودیان بود
15:07
پس پیامبر (ﷺ) نزد یهودیان میانجیگری کرد تا با او بر مقداری نقره قرارداد مکاتبه ببندند
15:14
و [سلمان] برای آنان نخلستانی بکارد
15:16
پس پیامبر (ﷺ) به یارانش فرمان داد که او را یاری دهند
15:21
و پیامبر (ﷺ) خود با دست خویش آن نهالها را میکاشت
15:27
از سر حرصی که بر آزادی سلمان رضیاللهعنه داشت
15:31
و سلمان در آن کار میکرد تا میوه دهد و از میوههایش خورده شود
15:36
و سخن او [راوی]: پس رسول الله (ﷺ) نخلها را کاشت
15:41
جز یک نخل که عمر آن را کاشته بود
15:45
پس نخلها در همان سال بار دادند و آن نخل بار نداد
15:50
پس رسول الله (ﷺ) فرمود: این را چه شده است
15:55
[عمر] گفت: ای رسول الله، من آن را کاشتهام
16:00
[راوی] گفت: پس رسول الله (ﷺ) آن را کند و دوباره کاشت
16:06
پس در همان سال بار داد
16:09
و شاید حکمت در آن این باشد که معجزه با باردادن همهٔ نخلها آشکار شود
16:15
جز آنچه را که پیامبر (ﷺ) با دست خویش نکاشته بود
16:20
و معجزهٔ دیگری نیز [در کار بود] و آن کاشتن دوبارهٔ آن نخل به دست او بود
16:25
و باردادن آن در همان سال
16:28
و از ابونضره عوفی روایت است که گفت
16:33
از ابوسعید خدری رضیاللهعنه دربارهٔ مُهر رسول الله (ﷺ) پرسیدم
16:41
یعنی مُهر نبوت
16:43
گفت: در پشت او تکهای برآمده [به اندازهٔ تخم کبوتر] بود
16:48
در این حدیث ابوسعید خدری رضیاللهعنه خبر میدهد
16:54
هنگامی که دربارهٔ مُهر نبوت پرسیده شد
16:57
گفت: در پشت او تکهای برآمده بود
17:02
و «بَضعَة» همان پارهای از گوشت است
17:05
و «ناشزة» یعنی برجسته و بالاآمده، پس با بدن همسطح نیست.
17:09
(ادامهٔ همان جمله است) نیست.
17:12
از عبدالله بن سرجس رضیاللهعنه روایت است که گفت:
17:19
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمدم
17:23
در حالی که او میان جمعی از اصحابش بود.
17:25
از پشت سر او به دور زدم
17:28
پس آنچه را که میخواستم دریافت.
17:30
سپس ردا را از پشتش کنار زد،
17:33
و مُهر نبوت را میان دو شانهاش دیدم، مانند گرد هم آمدن (مشت دست).
17:38
اطرافش خالهایی بود که گویی زگیلها هستند.
17:42
بازگشتم تا رو به رویش ایستادم،
17:44
و گفتم: الله تو را بیامرزد، ای رسول الله!
17:49
فرمود: و تو را (نیز بیامرزد).
17:51
سپس حاضران گفتند:
17:53
«رسول الله برای تو آمرزش میخواهد!»
17:57
فرمود: «آری، و برای شما (نیز).»
18:00
سپس این آیه را تلاوت کرد:
18:03
«و برای گناه خود و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه.»
18:08
در این حدیث،
18:12
صحابی بزرگوار عبدالله بن سرجس رضیاللهعنه خبر میدهد
18:16
که نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمده است
18:20
در حالی که آن حضرت با اصحابش نشسته بود.
18:22
او دور زد تا از پشت سر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمد،
18:27
و مقصودش از این کار آن بود که آن مُهری را ببیند که دربارهاش شنیده بود.
18:33
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مقصود او را دریافت،
18:37
و ردا را از پشتش کنار زد.
18:40
«ردا» همان پارچهای است که بر بالاتنه انداخته میشود،
18:45
و کنار زدن آن از پشت، آسان بود.
18:48
پس عبدالله بن سرجس رضیاللهعنه جای مُهر را میان دو شانهاش دید،
18:54
مانند گرد هم آمدن (مشت دست).
18:56
و «جمع» همان گرد آمدن دست است وقتی که مشت میشود.
19:00
و در صحیح مسلم آمده است:
19:03
«پس به مُهر نبوت میان دو شانهاش نگریستم،
19:06
نزدیک استخوان شانهٔ چپاش، گرد همآمده (مشتمانند)،
19:10
و بر آن خالهایی بود، همانند زگیلها.»
19:14
و «ناغض الکتف» همان استخوان نازک برجستهای است که بر کنارهاش قرار دارد.
19:19
این نشان میدهد که مُهر نبوت میان دو شانه بود،
19:24
اما به سوی شانهٔ چپ نزدیکتر بود.
19:29
و گفتهٔ او «حولها خیلان کأنها ثآلیل» (اطرافش خالهایی بود که گویی زگیلها هستند)
19:33
«خیلان» جمع «خال» است،
19:36
و آن چیزی است که به آن «شامه» (خال سیاه) گفته میشود،
19:39
و آن تکهای کوچک با رنگ سیاه است.
19:43
و «ثآلیل» جمع «ثؤلول» است،
19:46
و آن بخشی کوچک و برجسته از بدن است
19:49
که سفت و محکم میباشد.
19:52
و گفتهٔ او «فرجعت حتی استقبلته» (بازگشتم تا رو به رویش ایستادم)
19:56
یعنی پس از آنکه مُهر را دید، از روبهرو به سوی او آمد.
20:00
سپس گفت: «غفر الله لک یا رسول الله» (الله تو را بیامرزد، ای رسول الله!)
20:04
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود: «و لک» (و تو را نیز)
20:08
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) با این دعای بزرگ، برای او طلب آمرزش کرد.
20:15
حاضران گفتند: «رسول الله برای تو آمرزش میخواهد!»
20:21
یعنی تو به این امر بزرگ دست یافتی،
20:24
زیرا رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برای تو آمرزش خواست.
20:29
فرمود: «نعم و لکم» (آری، و برای شما نیز)
20:32
یعنی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برای شما نیز آمرزش خواست.
20:37
و (عبدالله) به گفتهٔ الله تعالی استشهاد کرد:
20:40
و برای گناهت و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه
20:45
و خلاصهٔ این باب:
20:49
اثبات مُهر نبوت میان دو شانهٔ پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)،
20:55
و اینکه به سوی شانهٔ چپ نزدیکتر بود،
20:58
و اینکه مُهر تکهای کوچک از گوشت با رنگ سرخ بود.
21:04
اگر از نظر وصف کوچک فرض شود، مانند تخم کبوتر است،
21:08
و اگر بزرگ فرض شود، مانند مشت دست در حال بسته شدن است.
21:14
اطرافش خالهای سیاه و موهای گردهمآمده بود.
21:19
فایده:
21:23
سؤال از حافظ برهانالدین حلبی رحمهالله شد:
21:27
آیا مُهر نبوت از ویژگیهای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) است،
21:32
یا اینکه هر پیامبری با مُهر نبوت مهر شده است؟
21:37
ایشان پاسخ داد: من در این باره چیزی به یاد ندارم،
21:41
اما آنچه آشکار است این است که این امتیاز برای معانی متعددی به او اختصاص یافته است،
21:47
از جمله اینکه این نشانهٔ آن است که او «خاتم النبیین» است،
21:52
و دیگری چنین نیست.
21:54
و نیز چون باب نبوت با او بسته شد، پس پس از او هرگز گشوده نمیشود.
22:00
ادامهٔ حدیث، اگر الله بخواهد، در آینده خواهد آمد.
22:05
و الله داناتر است.
22:07
و درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
22:10
و بر آل و اصحاب او همگی.